II SA/Kr 772/08

II SA/Kr 772/08 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2008-11-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-08-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Grażyna Firek
Piotr Głowacki /przewodniczący sprawozdawca/
Renata Czeluśniak
Symbol z opisem
6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne
Planowanie przestrzenne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
art. 51 ust 1 pkt 1 , 53 ust. 4  pkt 10
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki (spr.) Sędziowie : WSA Grażyna Firek WSA Renata Czeluśniak Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2008 r. sprawy ze skargi J. G. i M. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji; skargę oddala.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...]stycznia 2008r. znak: [...] Marszałek Województwa na podstawie art. 106 k.p.a. oraz art. 51 ust. 1 pkt 1 i art. 53 ust. 4 pkt 10 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, z późn. zm.), uzgodnił projekt decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego p.n.: budowa linii tramwajowej dla [...] wraz z rozbudową ciągu drogowego ulic: [...] w K. , odcinek K.-K. , na działce nr [...], obręb [...] P. oraz na działkach nr:[...], [...], [...], [...], [...], [...], ... obręb [...] P. W uzasadnieniu organ wskazał, że w wyniku zażalenia złożonego przez J. i M.G. , Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło postanowienie Marszałka Województwa z dnia [...]06. 2007r. nr [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania z powodu uchybień o charakterze formalnoprawnym. Marszałek Województwa wskazał, iż zalecenia Kolegium zostały w tym zakresie zrealizowane. Ponadto organ odnosząc się do planowanej inwestycji wskazał, iż plan zagospodarowania przestrzennego Województwa przyjęty uchwałą Sejmiku Województwa nr [...] z dnia [...] 2003r. nie określa na terenie objętym wnioskiem zadań rządowych albo samorządowych, służących realizacji celu publicznego, o których mowa w art. 39 ust. 3 pkt. 3 i art. 48 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W związku z tym brak jest podstaw do wniesienia zastrzeżeń do w/w projektu decyzji.
Z decyzją tą nie zgodzili się J. i M.G. , składając w terminie zażalenie i domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Skarżący zarzucili:
- naruszenie art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 o planowania i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 10 k.p.a. poprzez pominięcie przez organ l instancji jednego z kryteriów dopuszczalności decyzyjnego ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego tj. zawiadomienia obwieszczeniem o wszczęciu postępowania tego rodzaju, co skutkowało naruszeniem zasady czynnego udziału stron postępowania administracyjnego;
- naruszenie art. 106 § 2 k.p.a. poprzez nie zawiadomienie strony o wystąpieniu do innego organu o zajęcie stanowiska, co doprowadziło do naruszenia zapisów art. 8 i 10 k.p.a.;
- naruszenie art. 124 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 i 4 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. poprzez brak elementów istotnych postanowienia wymaganych na podstawie obowiązującego prawa.
Postanowieniem z dnia [...] maja 2008r, znak: [...], wydanym na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 10 i ust. 5 w zw. z art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80 poz. 717 z późn. zm.) oraz w zw. z art. 106 k.p.a., art. 144 k.p.a. i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu organ wskazał, że niniejsza sprawa była już przedmiotem rozpoznania SKO w K. , które wówczas zwróciło uwagę na konieczność zawiadomienia stron o prawie do wzięcia udziału w przedmiotowym postępowaniu oraz prawidłowego doręczenia postanowienia, w sposób zgodny z treścią art. 53 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Jednocześnie organ odwoławczy zaznaczył, iż skrótowy sposób sporządzenia uzasadnienia postanowienia uzgadniającego projekt decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, nie stanowi o wadliwości tego postanowienia, zwłaszcza że postępowanie uzgadniające jest postępowaniem wpadkowym w toku postępowania głównego i ma charakter uproszczony. Wskazania Kolegium zostały zrealizowane, zaś zarzuty podnoszone przez odwołujących się, zwłaszcza w zakresie sposobu sporządzenia uzasadnienia, są nietrafne. Zakres przedmiotowego uzgodnienia jednoznacznie wynika z art. 53 ust 4 pkt 10 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Skoro organ uzgadniający nie miał uwag do przedłożonego projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, w tym znaczeniu, iż na terenie objętym wnioskiem nie jest przewidywana realizacja inwestycji celu publicznego o zasięgu ponadlokalnym lub krajowym, to w rezultacie nie można wymagać, aby organ uzgadniający w sposób szczegółowy odnosił do całej treści projektu rozstrzygnięcia o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Ponadto w dniu [...]01.2008r. Marszałek Województwa zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z materiałami sprawy oraz składania uwag i opinii, zaś samo postanowienie zostało doręczone na piśmie inwestorowi oraz właścicielom (użytkownikom wieczystym) nieruchomości, na których ma być lokalizowana inwestycja, pozostałe strony postępowania zostały powiadomione w drodze obwieszczenia z dnia [...].01.2008r., które umieszczone zostało w Biuletynie Informacji Publicznej oraz na tablicy ogłoszeń Urzędu Marszałkowskiego w dniach: [...]01.2008r.-[...].02.2008r. Powyższe oznacza, że zalecenia SKO zostały zrealizowane.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożyli J. i M.G. zarzucając:
1) naruszenie art. 124 § 1 i 2 k.p.a. w zw. z art. 7 i 8 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. poprzez nie uwzględnienie w uzasadnieniu skarżonego postanowienia kwestii dotyczących niedotrzymania przez organ l instancji istotnych elementów postanowienia wymaganych na podstawie obowiązującego prawa, czego wynikiem było złamanie zasady prawdy obiektywnej oraz pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa,
2) obrazę art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a., poprzez nie rozpoznanie w zażaleniu zarzutów podnoszonych przez skarżących, dotyczących naruszenia przez organ pierwszej instancji zapisów art. 106 § 2 k.p.a. w wyniku, których doszło do naruszenia zasady czynnego udziału stron w postępowaniu administracyjnym wyrażonej w art. 10 k.p.a.
Uzasadniając powyższe skarżący wskazali, że art. 106 § 2 k.p.a. wskazuje wprost, iż organ załatwiający sprawę, zwracając się do innego organu o zajęcie stanowiska zawiadamia o tym fakcie stronę postępowania administracyjnego. Strony dowiedziały się o prowadzonym postępowaniu uzgodnieniowym dopiero z treści otrzymanego postanowienia, co godzi w zasadę czynnego udziału stron w postępowaniu administracyjnym.
Wskazując na powyższe skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:
Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia decyzji, stwierdzeniem jej nieważności bądź wydania postanowienia z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi, sąd , w myśl art. 151 p.p.s.a., skargę oddala.
Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu.
W ocenie Sądu zarówno zaskarżone postanowienie, jak i utrzymane nim w mocy postanowienie organu pierwszej instancji, odpowiadają przepisom prawa.
W pierwszej kolejności trzeba wskazać, iż Sąd nie dopatrzył się uchybień w stosowaniu przepisów postępowania, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Postępowanie, poprzedzające wydanie kontrolowanych aktów administracyjnych, zostało przeprowadzone w sposób zgodny z przepisami procesowymi, zawartymi w k.p.a. Stronom zapewniono możliwość czynnego udziału w sprawie. W szczególności pismem z dnia [...].01.2008r. pełnomocnik skarżących, tudzież pozostali zainteresowani zostali prawidłowo zawiadomieni o wszczęciu postępowania uzgodnieniowego (k.[...] akt adm. l instancji) , zaś podnoszone naruszenie art. 106 § 2 k. p. a. nie może w tej sytuacji determinować wyniku postępowania. Postanowienie organu l instancji zostało również prawidłowo doręczone inwestorowi oraz właścicielom (użytkownikom wieczystym) nieruchomości, na których zlokalizowana jest inwestycja, a pozostałe strony zostały powiadomione w drodze obwieszczenia z dnia [...].01.2008r. (k. [...] akt adm. l instancji), czym wypełniono wymogi określone w art. 53 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W związku z tym nie można podzielić zarzutu skarżących o naruszeniu zasady czynnego udziału stron w postępowaniu administracyjnym.
Ponadto w ocenie Sądu postępowanie wyjaśniające czyni zadość wymogom art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., a zaskarżone postanowienie, jak i postanowienie organu l instancji spełnia wymogi zawarte w art. 107 § 3 k.p.a. w zakresie prawidłowości sporządzenia uzasadnienia. Zatem zarzuty skarżących sprowadzające się do twierdzenia o braku wskazania uzasadnienia faktycznego i prawnego zaskarżonego postanowienia są bezzasadne. Podstawą materialnoprawną przedmiotowego uzgodnienia jest przepis art. 51 ust. 1 pkt 1 oraz art. 53 ust 4 pkt 10 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przepisy te wprowadzają wymóg uzgodnienia w zakresie oceny czy na terenie objętym wnioskiem nie jest przewidywana realizacja inwestycji celu publicznego o zasięgu ponadlokalnym lub krajowym. Powyższe oznacza, że ustawodawca nie wprowadził szczególnych wymogów w zakresie elementów, które powinno zawierać uzasadnienie postanowienia uzgodnieniowego. Zatem przed wydaniem postanowienia uzgodnieniowego organ winien zapoznać się z projektem decyzji o ustaleniu lokalizacji i rozstrzygnąć, czy są podstawy do wniesienia jakichkolwiek zastrzeżeń, w zakresie wyżej wskazanych przewidywanych innych inwestycji celu publicznego o zasięgu ponadlokalnym lub krajowym. Powyższe wymogi zostały w ocenie Sądu wypełniony w sposób należyty. Należy mieć przy tym na uwadze, że postępowanie uzgodnieniowe ma charakter incydentalny (wpadkowy) co oznacza, że organ uzgadniający nie może w sposób szczegółowy odnosić do wszystkich elementów zawartych w projekcie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, lecz jedynie do tych o jakich mowa w przepisie statuującym obowiązek uzgodnienia. W związku z tym pozostałe zarzuty skarżących, wykraczające poza wyżej wskazane wymagania, jakie ustawodawca nałożył na organ uzgadniający w niniejszej sprawie, są nieuzasadnione.
Mając powyższe na uwadze, Sąd skargę oddalił, za podstawę przyjmując art. 151 p.p.s.a.