II SA/Kr 763/25

II SA/Kr 763/25 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-10-03
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-06-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Agnieszka Nawara-Dubiel
Małgorzata Łoboz
Sebastian Pietrzyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
art 134
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sentencja
Dnia 3 października 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) Sędziowie: SWSA Małgorzata Łoboz SWSA Agnieszka Nawara – Dubiel po rozpoznaniu w dniu 3 października 2025 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Z. B. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 10 kwietnia 2025 roku znak: WI-I.7840.7.6.2025.AŁ o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Wojewody Małopolskiego na rzecz Z. B. kwotę 100 (słownie: sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Z. B. jest postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 10 kwietnia 2025 roku, znak: WI-I.7840.7.6.2025.AŁ stwierdzające niedopuszczalność odwołania Pana Z. B., reprezentowanego przez pełnomocnika Panią L. B. od decyzji NR AB-IIS.6743.234.2024 Starosty Krakowskiego z 19 grudnia 2024 r., znak: AB-IIS.6743.234.2024.SB, wnoszącej sprzeciw wobec zgłoszenia dotyczącego inwestycji pn.: "Budowa garażu blaszanego na dz. nr [...] w m. K. , gm. S.".
Starosta Krakowski decyzją NR AB-II-S.6743.234.2024 z 19 grudnia 2024 r., znak: AB-II-S.6743.234.2024.SB, działając na podstawie art. 30 ust. 5c u.p.b., wniósł sprzeciw wobec zgłoszenia dotyczącego inwestycji określonej jako: "Budowa garażu blaszanego na dz. nr [...] w m. K. , gm. S.". Od powyższej decyzji odwołanie wniósł Inwestor Z. B., reprezentowany przez pełnomocnika L. B.. Powyższe odwołanie zostało przekazane do rozpatrzenia Wojewodzie Małopolskiemu wraz z aktami sprawy, zgodnie z dyspozycją art. 133 k.p.a.
Wojewoda Małopolski przeprowadził kontrolę zachowania warunków formalnych wniesionego odwołania, która wykazała, iż nie jest ono opatrzone własnoręcznym podpisem.
Mając na uwadze powyższe, Wojewoda Małopolski pismem z 20 lutego 2025 r., znak: WI-I.7840.7.6.2025.AŁ, wezwał Inwestora, reprezentowanego przez pełnomocnika, do złożenia własnoręcznego podpisu pod odwołaniem z 7 stycznia 2025 r., w terminie 14 dni od daty jego doręczenia. Do wezwania dołączono kopię odwołania, celem umożliwienia Odwołującemu jego podpisanie. W ww. wezwaniu Wojewoda zastrzegł, że brak odpowiedzi w wyznaczonym terminie skutkował będzie stwierdzeniem przez Wojewodę Małopolskiego niedopuszczalności odwołania w myśl art. 134 k.p.a., który stanowi: "Organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne".
Wojewoda następnie ustalił, że ww. wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Inwestora - Pani L. B. w dniu 3 marca 2025 r. (vide: ZPO). Zatem termin na uzupełnienie dla Skarżącego upłynął 17 marca 2025 r. W terminie tym, jak również do dnia wydania niniejszego rozstrzygnięcia, do Wojewody nie wpłynęło, uzupełnione o własnoręczny podpis pełnomocnika, odwołanie oraz żadne wyjaśnienia w powyższej kwestii.
W tym stanie sprawy Wojewoda Małopolski postanowieniem z dnia z dnia 10 kwietnia 2025 roku, znak: WI-I.7840.7.6.2025.AŁ stwierdzające niedopuszczalność odwołania Pana Z. B., reprezentowanego przez pełnomocnika Panią L. B. od decyzji NR AB-IIS.6743.234.2024 Starosty Krakowskiego z 19 grudnia 2024 r., znak: AB-IIS.6743.234.2024.SB, wnoszącej sprzeciw wobec zgłoszenia dotyczącego inwestycji pn.: "Budowa garażu blaszanego na dz. nr [...] w m. K. , gm. S.".
W uzasadnieniu podkreślił, że w przedmiotowej sprawie, wezwaniem z 20 lutego 2025 r. Wojewoda umożliwił adresatowi uzupełnienie braku formalnego odwołania, co więcej pouczył o rygorze stwierdzenia niedopuszczalności odwołania na podstawie art. 134 k.p.a., w razie braku odpowiedzi w wyznaczonym przez organ terminie. Wobec powyższego, właściwe w niniejszej sprawie jest wydanie postanowienia o niedopuszczalności odwołania, w oparciu o art. 134 k.p.a.
Reasumując ponownie podkreślić należy, że w sytuacji, gdy podanie nie spełnia wymogów formalnych, organ nie może merytorycznie rozpatrzyć środka zaskarżenia gdyż prowadziłoby to do wydania orzeczenia dotkniętego wadą nieważności.
Postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania nie ma charakteru merytorycznego. Jest ono jedynie formalnym stwierdzeniem, iż odwołanie nie może zostać rozpoznane przez organ z uwagi na stwierdzone braki formalne.
Skargę na powyższe postanowienie wniósł Z. B., który podniósł zarzut naruszenia art. 134 k.p.a. poprzez stwierdzenie niedopuszczalności odwołania Z. B., w sytuacji braku jakichkolwiek podstaw do wydania takiego postanowienia, a także pozostałych przepisów postępowania, których naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Powołując się na powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ II instancji. W uzasadnieniu wskazał, że wniesione odwołanie zostało własnoręcznie podpisane przez pełnomocnika Skarżącego. W dniu 3 marca 2025 roku pełnomocnik Skarżącego otrzymał wezwanie do złożenia podpisu pod odwołaniem z dnia 7 stycznia 2025 roku. Wezwanie to było całkowicie nieuzasadnione, gdyż odwołanie zostało własnoręcznie podpisane przez pełnomocnika Skarżącego (niewykluczone, że na dodatkowym odpisie odwołania takowego podpisu zabrakło, tym niemniej nie powinno to mieć dla sprawy żadnego znaczenia).
Niezwłocznie po otrzymaniu wezwania datowanego na dzień 20 lutego 2025 roku pełnomocnik Skarżącego wysłał do Wojewody Małopolskiego dodatkowy egzemplarz odwołania zaopatrzony we własnoręczny podpis pełnomocnika Skarżącego i to pomimo tego, że już na odwołaniu z dnia 7 stycznia 2025 roku widniał własnoręczny podpis pełnomocnika Skarżącego. Taki sposób uzupełnienia rzekomych braków został zresztą wskazany przez sam organ II instancji w piśmie z dnia 20 lutego 2025 roku.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie z racji jej bezzasadności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.
Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.).
W myśl art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi:
a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a.
Wskazać również należy, że zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. uzasadnienie do wyroku NSA z 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07).
Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a.
W zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2025 roku, Wojewoda Małopolski stwierdził niedopuszczalność odwołania Z. B. od decyzji Starosty Krakowskiego z 19 grudnia 2024 r. Powodem takiego rozstrzygnięcia było nieuzupełnienie braku formalnego odwołania, pomimo uprzedniego wezwania Skarżącego do uzupełnienia tego braku poprzez jego podpisanie.
Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 roku, poz. 572) – dalej jako "k.p.a." organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
Jednak przed podjęciem postanowienia w trybie art. 134 k.p.a. organ powinien wezwać stronę do usunięcia braków, w trybie art. 64 § 2 k.p.a., zgodnie z którym Jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.
Na gruncie niniejszej sprawy, Wojewoda wskazuje, że wezwał Skarżącego do uzupełnienia braków odwołania za pismem z dnia 20 lutego 2025 r. W przedłożonych jednak przez Wojewodę aktach sprawy nie znajduje się jednak takie wezwanie, które zostało wysłane do Skarżącego. W aktach sprawy znajduje się jedynie wygenerowanie elektronicznie "Potwierdzenie otrzymania" pisma, które zostało określone jako wezwanie o podpisanie odwołania oraz postanowienie o zmianie terminu załatwienia sprawy, jednakże w aktach nie ma treści tego wezwania. Nie zatem jasne jakie konkretnie pismo określone jako wezwanie zostało wysłane. Co więcej jak wynika z akt sprawy owo wezwanie zostało wysłane dwukrotnie w dniu 20 lutego 2025 roku (o godzinie 9:33 i 9:35) do Starostwa Powiatowego w Krakowie (por. k. 38 i 39 a.a.), w aktach administracyjnych nie ma jednakże potwierdzenia wysłania tego wezwania do Skarżącego. Z akt sprawy dostarczonych przez organ można jedynie wywnioskować, że być może omyłkowo, wezwanie to nie zostało jednak skierowane do Skarżącego, co przeoczył Wojewoda.
Jednocześnie Skarżący wskazuje, że otrzymał wezwanie datowane na dzień 20 lutego 2025 roku to zarazem wskazuje, że wysłał do Wojewody Małopolskiego dodatkowy egzemplarz odwołania zaopatrzony we własnoręczny podpis pełnomocnika Skarżącego, czego również nie potwierdzają akta sprawy.
W tym stanie rzeczy, w świetle akt sprawy, nie jest możliwe ustalenie czy i kiedy zostało do Skarżącego skierowane przez Wojewodę wezwanie do uzupełnienia braków formalnych odwołania, ponieważ w aktach nie ma takiego dokumentu. W związku z tym Sąd przyjął, że organ nie wezwał prawidłowo Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych odwołania, a to z kolei na zasadzie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) p.p.s.a. stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonego postanowienia.
O kosztach orzeczono w pkt II sentencji wyroku, na podstawie art. 200 p.p.s.a. (zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw) oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. Na zasądzone koszty w wysokości 100 zł składa się uiszczony przez skarżącego wpis od skargi.