II SA/Kr 739/24

II SA/Kr 739/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2024-09-13
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-05-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Agnieszka Nawara-Dubiel
Magda Froncisz /przewodniczący/
Monika Niedźwiedź /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
art 48 ust 1 , ust 3 i ust 4
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędzia WSA Monika Niedźwiedź (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Cyganik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2024 r. sprawy ze skargi K. O. i T. O. na decyzję nr 123/2024 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 19 marca 2024 r., znak WOB.7721.309.2023.JNIZ w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie nr 123/2024 z dnia 19 marca 2024 r. znak WOB.7721.309.2023.JNIZ orzeczono o utrzymaniu w mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Sączu dla Powiatu Nowosądeckiego nr 281/2023 z dnia 20 czerwca 2023r., znak: OAE-530-120/19, którą na podstawie art. 48 ust. 1 Pr. bud. nakazano "właścicielom K. O. i T. O. dokonać rozbiórki ganku o wymiarach 2,40 x 9,40m, o który został rozbudowany jednorodzinny budynek mieszkalny zlokalizowany na terenie działki nr [...] (poprzednie oznaczenie [...]) w M. , gm. M.."
Decyzja Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Za pismem z dnia 12 lipca 2022r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Nowym Sączu dla Powiatu Nowosądeckiego (dalej jako: PINB lub organ I instancji) przesłał do Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie (dalej jako: MWINB lub organ II instancji) odwołanie P. K. O. i P. T. O. - reprezentowanych przez radcę prawnego P. J. P. - od decyzji PINB w Nowym Sączu dla Powiatu Nowosądeckiego nr 281/2023 z dnia 20 czerwca 2023r., znak: OAE-530-120/19, wraz z kompletem akt przedmiotowej sprawy znak: OAE-530-120/19 (1 teczka zawierająca 200 kolejno ponumerowanych kart, dalej jako: akta PINB).
Analiza przesłanego przez PINB materiału dowodowego pozwoliła na ustalenie stanu faktycznego, który w przedmiotowej sprawie kształtuje się następująco:
W dniu 6 sierpnia 2019r. upoważnieni pracownicy PINB przeprowadzili czynności kontrolne na terenie dz. nr [...] w m. M. , gm. M., w przedmiocie rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego o ganek. Podczas przeprowadzonej kontroli ustalono, że na ww. działce znajduje się "obiekt o konstrukcji murowej z dachem jednospadowym i okapem wystającym częściowo na drogę dojazdową, całość otynkowana Stwierdzono, iż przedmiotowy ganek ma wymiary w rzucie 9,40m x 2,40m oraz powierzchnię zabudowy wynoszącą 22,56m
. Do sporządzonego protokołu dołączono dokumentację fotograficzną oraz szkic sytuacyjny; (k. 10-14 akt PINB).
W dniu 2 września 2019 r. w siedzibie PINB stawił się P. K. O., który oświadczył, że: "Jestem właścicielem działki [...] w m. M. razem z bratem od ok. 15 lat. Wg mojej wiedzy budynek został zrealizowany przez moich rodziców ok. 50 lat temu. Nie wiem czy rodzice posiadali jakiekolwiek dokumenty na budowę budynku. Wydaje mi się, że pozwolenie było jeszcze wydane na dziadka F. P.. Ponadto wyjaśniam, że odkąd pamiętam ganek był. Jedyne co zostało przeze mnie wykonane to tynk zewnętrzny na budynku ganku oraz pokrycie dachu. Do wykonania pozostały mi jedynie rynny i rury spustowe na dachu. Zobowiązuję się do dostarczenia pozwolenia na budowę."', (k. 15-16 akt PINB). Do akt postępowania administracyjnego dołączono kopię decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego z dnia 5 maja 1969r. znak: BUA-IV-601-W-277/69 dla P. F. P. oraz mapę z podziału działki nr [...] w M. (k. 17-19 akt PINB).
W dniu 30 września 2019r. organ I instancji poinformował strony o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie samowolnej rozbudowy budynku mieszkalnego o ganek, zlokalizowanego na działce [...] w m. M. , gm. M.; (k. 4 akt PINB). Pismem z dnia 10 października 2019r. znak: GNiRL.6727.202.2019 Urząd Miasta i Gminy Uzdrowiskowej w Muszynie przesłał wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w miejscowości M. w gminie M., z którego wynika, że działki ewidencyjne [...] i [...] położone w M. gm. M. znajdują się na terenie oznaczonym symbolem "MN", czyli tereny jednorodzinnej zabudowy mieszkaniowej; (k. 21-25 akt PINB).
Za pismem z dnia 11 października 2019 r. Starostwo Powiatowe w Nowym Sączu przesłało do tamtejszego inspektoratu kopię mapy ewidencyjnej oraz archiwalnej mapy zasadniczej dla działek [...] i [...] położonych w obrębie M. gmina M. (k. 26-27 akt PINB). Pismem z dnia 4 listopada 2019 r. PINB wezwał P. K. O. oraz P. T. O. do przedłożenia dowodów potwierdzających datę powstania przedmiotowego ganku w budynku mieszkalnym na dz. [...] (k. 29 akt PINB). W odpowiedzi na ww. wezwanie P. K. O. oraz P. T. O. przedłożyli pisemne oświadczenia P. Z. P. i P. K. B., w których treści poinformowano, że "odkąd pamiętam ganek był w budynku mieszkalnym (...) (k. 33-35 akt PINB).
Za pismem z dnia 1 kwietnia 2020 r. Główny Geodeta Kraju przesłał do siedziby organu I instancji fotogrametryczne zdjęcia lotnicze dz. nr [...] w m. M. , wykonane w latach: 1997, 1987, 1976, 2003 oraz 2009 (k. 54-59 akt PINB).
Postanowieniem nr 171/2020 z dnia 4 maja 2020r., znak: OAE-530-120/19, PINB nakazał P. K. O. i P. T. O. wstrzymać prowadzenie robót budowlanych przy przedmiotowym obiekcie, a także nałożył obowiązek przedłożenia w terminie 10 miesięcy od daty otrzymania niniejszego postanowienia następujących dokumentów; (k. 60-62 akt PINB):
1. zaświadczenie organu właściwego (...) o zgodności obiektu z przepisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
2. cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi wraz z zaświadczeniem sporządzającego ww. projekt o wpisie na listę członków samorządu zawodowego,
3. oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Na powyższe postanowienie zażalenie z dnia 13 maja 2020r. złożyli P. K. O. i P. T. O., które wpłynęło osobiście na dziennik podawczy organu I instancji w dniu 14 maja 2020r. Ww. pismo zostało przekazane do MWINB zgodnie z art. 133 Kpa za pismem z dnia 18 maja 2020r.
Po przeprowadzeniu postępowania zażaleniowego, organ II instancji wydał postanowienie nr 793/2020 z dnia 18 września 2020r. znak: WOB.7722.98.2020.RWOJ, którym uchylił rozstrzygnięcie PINB w części dot. terminu wykonania nałożonego obowiązku wyznaczając nowy termin i ustalając go na dzień 31 marca 2021r., a w pozostałej części utrzymując skarżone postanowienie w mocy; (k. 71-75 akt PINB).
Pismem z dnia 30 marca 2021r. P. K. O. oraz P. T. O., zwrócili się z prośbą do organu nadzoru budowlanego stopnia powiatowego o przedłużenie terminu dostarczenia żądanej przez PINB dokumentacji do dnia 31 grudnia 202Ir.; (k. 76 akt PINB). W odpowiedzi na powyższe pismo, PINB wydał postanowienie nr 180/2021 z dnia 6 kwietnia 2021r., znak: OAE-530-120/19, w którym przedłużył ww. termin do dnia 31 grudnia 2021r. (k. 77 akt PINB).
W dniu 29 grudnia 202Ir. na dziennik podawczy tamt. inspektoratu wpłynęło pismo P. K. O. i P. T. O. z dnia 28 grudnia 2021r., w którym zawnioskowano o ponowne przedłużenie terminu przedłożenia ww. dokumentów do dnia 30 czerwca 2022r. (k. 87 akt PINB). Organ I instancji przychylił się do ww. prośby i wydał postanowienie nr 11/2022 z dnia 5 stycznia 2022r., znak: jw., wyznaczając nowy termin i ustalając go do dnia 30 czerwca 2022r.; (k. 88 akt PINB).
W dniu 30 czerwca 2022r. na dziennik podawczy PINB wpłynęło osobiście złożone pismo P. K. O., w którego treści zawarto wniosek o ponowne przedłużenie terminu dot. dostarczenia ww. dokumentów. Do niniejszego pisma dołączono załączniki; (k. 97-143 akt PINB). Jako jeden z nich widnieje zaświadczenie Burmistrza Miasta i Gminy Uzdrowiskowej Muszyna z dnia 3 grudnia 202Ir., znak: GNIRL.6724.4.8.2021 informujące, że "istniejący budynek na działce ewidencyjnej nr [...] położonej w miejscowości M., gm. M. jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru w miejscowości M. w gminie M. (...)", (k. 100 akt PINB). W odpowiedzi na ww. pismo, organ I instancji wydał postanowienie nr 241/2022 z dnia 7 lipca 2022r., znak: OAE-530-120/19, którym przedłużył termin przedłożenia ww. dokumentów ustalając go na dzień 1 marca 2023r. (k. 144 akt PINB).
Za pismem z dnia 6 marca 2023r., znak: GE0.6642.1356.2023 Starostwo Powiatowe w Nowym Sączu przesłało do PINB kopię mapy ewidencyjnej dla działek ewidencyjnych nr [...] i [...] położonych w obr. ewid. M. , gm. M.; (k. 159-160 akt PINB).
Pismem z dnia 9 marca 2023r. PINB zawiadomił strony postępowania o zakończeniu gromadzenia materiału dowodowego w niniejszej sprawie, a także poinformował o możliwości zapoznania się z aktami przedmiotowej sprawy oraz wypowiedzenia się co do zebranych dowodów; (k. 162 akt PINB). Z tej możliwości skorzystali P. M. G. oraz P. S. G., którym zostały udostępnione akta niniejszej sprawy w dniu 14 marea 2023r.; (k. 167 akt PINB).
W dniu 20 marca 2023r. na dziennik podawczy organu I instancji wpłynęły pisma wyjaśniające P. K. O. (k. 173 akt PINB) oraz P. M. G. i P. S. G. (k. 172 akt PINB), w których zawarte zostały wyjaśnienia dotyczące niniejszej sprawy. Pismem z dnia 22 marca 2023r. PINB zwrócił się do Starostwa Powiatowego z pytaniem w jaki sposób doszło do zmiany numeracji działki nr [...] (dawniej [...]) w obr. ewid. M. , gm. M.; (k. 174 akt PINB). W odpowiedzi na ww. pismo Starostwo Powiatowe wyjaśniło w piśmie z dnia 20 kwietnia 2023r., znak: GE0.6621.4703.2023, iż zmiana numeracji działki została dokonana w wyniku zmian w operacie geodezyjnym z dnia 7 sierpnia 2019r. polegających na ujawnieniu podziału działki ewidencyjnej nr [...] położonej w m. M. , gm. M.; (k. 182 akt PINB). Postanowieniem nr 288/2023 z dnia 2023r., znak: OAE-530-120/19 PINB po rozpatrzeniu wniosku P. K. O. zawarty w piśmie z dnia 20 marca 2023r., dot. zawieszenia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie, odmówił zawieszenia niniejszego postępowania; (k. 183-184 akt PINB). W dniu 20 czerwca 2023r. organ I instancji wydał decyzję nr 281/2023 znak: j.w. nakazując "właścicielom K. O. i T. O. dokonać rozbiórki ganku o wymiarach 2,40 X 9,40m, o który został rozbudowany jednorodzinny budynek mieszkalny zlokalizowany na terenie działki nr [...] (poprzednie oznaczenie [...]) w M. , gm. M." (k. 190-192 akt PINB). Od powyższej decyzji odwołanie z dnia 5 lipca 2023r. wnieśli P. K. O. oraz P. T. O. - reprezentowani przez radcę prawnego P. J. P. - które wpłynęło do siedziby PINB w dniu 6 lipca 2023r. Za pismem z dnia 12 lipca 2023r., znak: OAE-530-120/19, organ I instancji przesłał do tut. Organu ww. odwołanie wraz z aktami przedmiotowej sprawy (1 teczka, karty 1-200), zgodnie z dyspozycją art. 133 Kpa, nie znajdując tym samym podstaw do zastosowania procedury autoweryfikacji swojego orzeczenia przewidzianej w art. 132 Kpa; (k. 6-28 akt MWINB).
Organ odwoławczy w pierwszej kolejności wskazał, ze z uwagi na datę wszczęcia postępowania w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdą przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym sprzed nowelizacji, która weszła wżycie 19 września 2020 r.
Rozpatrując w/w odwołanie podzielił ustalenia faktyczne poczynione przez organ I instancji. MWINB podkreślił, że termin, w którym zobowiązani byli zobligowani przedłożyć pozostałe dokumenty legalizacyjne, był wystarczający. Termin ten zaczął biec od dnia otrzymania postanowienia nr 793/2020 z dnia 18 września 2020 r., znak: WOB.7722.98.2020.RWOJ, wydanego przez organ II instancji, a więc od dnia 23 września 2020r. (vide: zwrotne potwierdzenia odbioru). Po uwzględnieniu przez PINB wniosków o przedłużenie terminu dostarczenia dokumentacji legalizacyjnej, ostateczny termin upłynął w dniu 1 marca 2023r. W ocenie tut. Organu przedstawiony powyżej czasookres był wystarczający do sporządzenia i przedłożenia wymaganej dokumentacji legalizacyjnej. Niemniej jednak, zobowiązani nie przedłożyli wymaganych dokumentów, w związku z powyższym procedura legalizacji samowoli budowlanej zakończyła się niepowodzeniem. Organy nadzoru budowlanego zdają sobie sprawę z daleko idących konsekwencji wydania decyzji rozbiórkowej. Jednakże regulacje prawne w tym zakresie nie przewidują uznaniowości w tym zakresie. Jasno określona procedura legalizacyjna wskazuje, że Zgodnie z art. 52 ust. 1 Pr. bud., nakazy i zakazy ustalone przez organy nadzoru budowlanego zostają nałożone na inwestora (m. in. gdy roboty budowlane nie zostały zakończone), właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego - w przypadku zakończenia robót budowlanych. Konfrontując powyższy przepis z realiami niniejszej sprawy, tut. Organ wskazuje, że roboty budowlane przy przedmiotowym ganku, o który został rozbudowany budynek mieszkalny, zostały zakończone. W takim przypadku za podmioty zobowiązane do wykonania obowiązków PINB uznaje się właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego. Jak wynika z treści aktualnej księgi wieczystej, właścicielami dz. nr [...] w m M. , gm. M. są P. K. O. oraz P. T. O.. W związku z powyższym, zauważyć należy, że organ I instancji słusznie określił adresatów wydanej decyzji rozbiórkowej.
Przeprowadzone postępowanie odwoławcze, nie wykazało naruszeń oraz uchybień w postępowaniu pierwszoinstancyjnym przeprowadzonym przez PINB. W ocenie MWINB podniesione w odwołaniu zarzuty dot. naruszenia przepisów zawartych w art. 7 oraz art. 77 Kpa nie zasługiwały na uwzględnienie, gdyż organ odwoławczy nie stwierdził naruszenia prawa w powyższym zakresie.
W sprawie pozostałych uwag zawartych w odwołaniu, tut. Organ podkreśla, iż w uzasadnieniu niniejszej decyzji wskazane zostały motywy faktyczne i prawne, jakimi kierował się MWINB przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy. Niespełnienie obowiązków nałożonych przez organ skutkuje orzeczeniem rozbiórki danego obiektu budowlanego.
Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy utrzymał decyzję organu I instancji w mocy.
Na decyzję MWINB skargę złożyli K. O. i T. O..
W skardze zarzucili naruszenie przepisów postępowania mający istotny wpływ na wynik sprawy, tj.
- art. 97 §1 pkt 4 kpa poprzez nie zawieszenie postępowania z urzędu w sytuacji gdy w miejscowości w której znajduje się przedmiotowa nieruchomość prowadzone jest postępowanie o ustalenie nowego plany zagospodarowania przestrzennego, które pozwoli na istnienie ganku, co miało bezpośredni wpływ na wydanie skarżonej decyzji;
- naruszenie przepisów postępowania tj. 7 kpa oraz art. 107 § 2 i 3 kpa przez dowolność w wydaniu decyzji i jej uzasadnienia poprzez nie przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w sprawie w całości, tylko wydanie decyzji na podstawie zbadaniu kilku przesłanek, brak uzasadnienia faktycznego i prawnego, nie odniesienia się do zarzutów zawartych w odwołaniu, z którego nie wynika przyczyna i dowody na utrzymanie w mocy skarżonej decyzji;
- naruszenie art. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 § 1 i art. 107 § 1 kpa poprzez o niewystarczającym rozpatrzeniu materiału dowodowego, w ten sposób, że nie uwzględniono w skarżonej decyzji dowodów z zeznań Z. P., K. B., jak i samych stron, mimo że w postępowaniu przygotowawczym przeprowadzono przesłuchano tych świadków, przez to błędnie ustalono stan faktyczny sprawy, o nie poddanie ocenie mocy dowodowej ani wiarygodności zgromadzonym i dopuszczonym w sprawie dowodom, tj. zdjęciom lotniczych, pomimo tego na ich podstawie ustalono stan faktyczny, poprzez ustalenie błędnego okresu w którym rozbudowano budynek;
- naruszenie art. 107 § 3 kpa poprzez nie wskazanie dowodów na podstawie których ustalono stan faktyczny, tj.: o powierzchni, wymiarów i wyglądu nadbudowy i wglądu okapu, który rzekomo wystaje nad działkę ewidencyjną [...], która jest drogą, o przebiegu granicy pomiędzy działką ewidencyjną [...] oraz [...] przez co nie da się zweryfikować ustalonego w skarżonej decyzji stanu faktycznego;
- naruszenie art. 138 § 2 poprzez jego nie zastosowanie i utrzymanie w mocy skarżonej decyzji podczas gdy organ powinien uchylić skarżoną decyzję i zwrócić sprawę do ponownego rozpatrzenia z powodu naruszenia przepisów postępowania, które mają istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że zgodnie z informacjami zawartymi w dokumentacji. Rada Gminy Muszyna podjęła uchwałę Nr XLVI1.595.2022 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru obejmującego M. Proces ten umożliwi legalizacji rozbudowanego domu, w tym istnienia ganku, co bezpośrednio wpływa na przedmiotową sprawę. W oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 kpa stanowi, że organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W przedmiotowej sprawie, zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stanowi zagadnienie wstępne, które ma bezpośredni wpływ na możliwość legalizacji ganku. Zawieszenie postępowania do czasu zakończenia procedury zmiany planu pozwoliłoby na uwzględnienie nowych przepisów planistycznych, które mogłyby pozwolić na istnienie ganku bez konieczności jego rozbiórki. Nie zawieszenie postępowania w sytuacji, gdy istnieje realna możliwość zmiany przepisów mających bezpośredni wpływ na sprawę, narusza zasadę praworządności. Organ powinien działać w sposób zapewniający najbardziej sprawiedliwe i zgodne z obowiązującym prawem rozstrzygnięcie. Zmiana miejscowego planu zagospodarowania jest inicjatywą władz samorządowych Gminy Muszyna, którzy widząc liczne problemy mieszkańców miejscowości M. podjęli z własnej inicjatywy zmianę planu. Na podstawie powyższych argumentów, zarzut naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 kpa poprzez nie zawieszenie postępowania jest uzasadniony. Proces zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości M. ma bezpośredni wpływ na możliwość legalizacji ganku, co powinno skutkować zawieszeniem postępowania do czasu zakończenia procedury zmiany planu. Niezastosowanie się do tej procedury przez organ nadzoru budowlanego miało istotny wpływ na wynik sprawy, prowadząc do wydania decyzji o rozbiórce, która mogłaby okazać się niepotrzebna w świetle nowych przepisów planistycznych. W sytuacji gdy wejdzie w życie plan, będzie możliwa legalizacja budynku.
W przedmiotowej sprawie postępowanie odwoławcze nie zostało przeprowadzone w sposób kompleksowy. Organ administracyjny nie zbadał w pełni wszystkich okoliczności sprawy, co jest naruszeniem art. 7 kpa, który nakazuje organom działanie w sposób zapewniający pełne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. Decyzja została wydana na podstawie ograniczonej liczby przesłanek, co może świadczyć o niepełnym wykorzystaniu dostępnych środków dowodowych. Taka praktyka stoi w sprzeczności z zasadą kompleksowego rozpatrywania sprawy. Zgodnie z art. 107 § 2 i 3 kpa, każda decyzja administracyjna powinna być poprzedzona uzasadnieniem faktycznym i prawnym. W przedmiotowej sprawie, uzasadnienie decyzji nie zawiera pełnego odniesienia do wszystkich istotnych dla sprawy faktów oraz nie wyjaśnia, w jaki sposób zastosowane przepisy prawa mają zastosowanie do ustalonego stanu faktycznego. W odwołaniu przedstawiono szereg zarzutów dotyczących m.in. procesu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, które mogły mieć wpływ na legalność istnienia ganku. Brak odniesienia się do tych zarzutów w uzasadnieniu decyzji świadczy o naruszeniu obowiązku uwzględnienia wszystkich argumentów strony. Uzasadnienie decyzji nie zawiera wyraźnych przyczyn, dla których skarżona decyzja została utrzymana w mocy, ani nie odnosi się do dowodów, które by te przyczyny potwierdzały. Jest to naruszenie art. 107 § 3 kpa, który wymaga, aby organ wskazał dowody, na podstawie których ustalono stan faktyczny sprawy. Na podstawie powyższych argumentów, zarzut naruszenia art. 7 kpa oraz art. 107 § 2 i 3 kpa jest uzasadniony. Nieprzeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w sposób kompleksowy, brak pełnego i jasnego uzasadnienia decyzji, nie odniesienie się do zarzutów zawartych w odwołaniu oraz brak wyraźnych przyczyn i dowodów na utrzymanie w mocy skarżonej decyzji, miały istotny wpływ na wynik sprawy i stanowią naruszenie przepisów postępowania. Zarzucono, ze nieuwzględnienie zeznań świadków oraz zdjęć lotniczych, mogło prowadzić do błędnego ustalenia stanu faktycznego i w konsekwencji do wydania decyzji niezgodnej z rzeczywistym stanem prawnym. W związku z tym, podniesione zarzuty uzasadniają wniosek o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Zaskarżonej decyzji zarzucono w dalszej kolejności naruszenie przepisów postępowania mający istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 107 § 3 kpa poprzez nie wskazanie dowodów na podstawie których ustalono stan faktyczny, tj.: o powierzchni, wymiarów i wyglądu nadbudowy i wglądu okapu, który rzekomo wystaje nad działkę ewidencyjną [...], która jest drogą, o przebiegu granicy pomiędzy działką ewidencyjną [...] oraz [...], przez co nie da się zweryfikować ustalonego w skarżonej decyzji stanu faktycznego. W protokołach z przesłuchań świadków i stron zawierają zeznania świadków (Z. P., K. B.) oraz stron (K. T. O.), które dostarczają informacji na temat historii budynku, w tym o nadbudowie i okapie. Świadkowie i strony wskazują, że ganek był częścią budynku od dawna i nie uległ zmianie, co stoi w sprzeczności z twierdzeniem o samowolnej rozbudowie. W pismach skierowanych do organu nadzoru budowlanego strony podkreślają, że dokonane zmiany (np.-wymiana pokrycia dachowego) nie wpłynęły na powierzchnię, wymiary ani wygląd nadbudowy. Ponadto, podnoszą kwestię braku zmian w konstrukcji budynku. W decyzji, która jest przedmiotem zarzutu, brak jest szczegółowego odniesienia do powyższych dowodów. Nie wskazano, jakie materiały dowodowe zostały uwzględnione przy ustalaniu stanu faktycznego dotyczącego nadbudowy i okapu, a także przebiegu granicy pomiędzy działkami. Brak wskazania w decyzji, na jakich dokładnie dowodach oparto ustalenia dotyczące powierzchni, wymiarów i wyglądu nadbudowy oraz przebiegu granicy pomiędzy działkami, uniemożliwia zweryfikowanie, czy ocena dowodów została przeprowadzona prawidłowo. To z kolei utrudnia ocenę, czy stan faktyczny został ustalony zgodnie z rzeczywistością, co ma bezpośredni wpływ na prawidłowość i sprawiedliwość wydanej decyzji.
Skarżący zarzucili także naruszenie przepisów postępowania mający istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 138 § 2 poprzez jego nie zastosowanie i utrzymanie w mocy skarżonej decyzji podczas gdy organ powinien uchylić skarżoną decyzję i zwrócić sprawę do ponownego rozpatrzenia z powodu naruszenia przepisów postępowania, które mają istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Na podstawie przedstawionych dokumentów i zarzutów można argumentować, że organ odwoławczy nie zastosował się do art. 138 § 2 kpa, ponieważ nie uchylił decyzji organu pierwszej instancji mimo istnienia naruszeń procedury, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W związku z tym, zarzut naruszenia art. 138 § 2 kpa jest uzasadniony, co stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, aby zapewnić prawidłowe ustalenie stanu faktycznego i sprawiedliwe rozstrzygnięcie.
Z powyższych powodów skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz rozważenie uchylenia także decyzji organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 roku, poz. 935 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy).
Z art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.
Wskazać również należy, że zgodnie z przepisem art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, że sąd przy ocenie legalności decyzji lub postanowienia bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (wyrok NSA W-wa z dnia 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07).
Ramy prawne sądowej kontroli skarżonej decyzji w aspekcie prawa materialnego wyznaczają przede wszystkim przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2020, poz. 1333 ze zm, dalej p.b.) w brzmieniu obowiązującym przed 19 września 2020r. Prawidłowo bowiem organ wskazuje, że mając na uwadze datę wszczęcia postępowania w niniejszej sprawy zastosowanie znajduje art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020, poz. 471), zgodnie z którym do spraw uregulowanych w ustawie prawo budowlane, wszczętych i niezakończonych przed wejściem w życie ustawy zmieniającej stosuje się przepisy dotychczasowe.
Zgodnie z art. 48 ust. 1 w zw. z art. 48 ust. 4 p.b. organ nadzoru budowlanego nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego:
1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo
2) bez wymaganego zgłoszenia dotyczącego budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a, albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia.
2. Jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1, jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem, organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
3. W postanowieniu, o którym mowa w ust. 2, ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie:
1) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego;
2) dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3; do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2.
4. W przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust. 1.
Ustalenia stanu faktycznego organy dokonują zgodnie z przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024, poz. 572). W szczególności mając na uwadze art. 7 k.p.a, który na organy administracji publicznej nakłada obowiązek podjęcia wszelkich czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Z kolei zgodnie z art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, zaś zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. ustalenia faktyczne i wynik postępowania dowodowego powinny znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, co następuje.
W ocenie Sądu w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie budzi wątpliwości, że sporny ganek został wzniesiony bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę.
Budynek, w ramach którego dobudowano ganek został wzniesiony na podstawie decyzji o pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych na działce nr [...] (obecnie [...]) z 5 maja 1969 r. (k. 19 akt PINB). Adresatem decyzji był Pan F. P., poprzednik prawny obecnego właściciela działki [...]. Powierzchnia zabudowy budynku wynosić miała zgodnie z tą decyzją 77 m˛. W aktach sprawy zalega także dokumentacja fotograficzna (zdjęcia lotnicze), których porównanie (k. 56 i k. 55 akt PINB) wskazuje na powiększenie kubatury przedmiotowego budynku widocznego na zdjęciach. Ponadto ze znajdującej się w aktach sprawy ekspertyzy technicznej budynku mieszkalnego położonego obecnie na działce [...] (d. dz. [...]) wynika, że powierzchnia zabudowy budynku w porównaniu z pierwotnym pozwoleniem na budowę uległa zwiększeniu dok 100. 6 m˛ (k. 123 akt PINB). Ponadto w piśmie z dnia 29 czerwca 2022 r. Pan K. O. wskazuje, że w latach 1976-1987 budynek zostaje rozbudowany przez jego rodziców o połowę dzisiejszego ganku, na co nie było jak się okazało stosownych pozwoleń (k. 143 akt PINB). Z kolei w latach 1997-2003 budynek zostaje ponownie rozbudowany już przez niego do rozmiarów dzisiejszego budynku, t.j. dobudowany ganek (22, 56 m˛) przylega na całej długości pierwotnego budynku. W dniu 6 sierpnia 2019 r. upoważnieniu pracownicy PINB przeprowadzili czynności kontrolne na przedmiotowej działce i ustalono wymiary spornego ganku (9, 40 x 2, 40, co daje powierzchnię 22, 56 m˛, k. 10-14 akt PINB).
Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa (art. 48 ust. 2 i 3 p.b.) orzeczenie nakazu rozbiórki było poprzedzone poinformowaniem o możliwości przeprowadzenia postępowania legalizacyjnego oraz wezwaniem właścicieli działki, na której zlokalizowany jest przedmiotowy budynek, do przedłożenia wymaganych dokumentów (k. 62 akt PINB). Zakreślony w postanowieniu z dnia 4 maja 2020 r. termin 10 miesięcy był następnie na wniosek skarżących wiele razy przedłużany. Mimo to do dnia wydania skarżonej decyzji nie przedłożyli oni kompletu dokumentów. Wobec powyższego organ zastosował art. 48 ust. 4 p.b.
W tym stanie faktycznym i prawnym skarżona decyzja odpowiada prawu.
Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, co następuje.
Za całkowicie niezasadny uznać należy zarzut naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. przez odmowę zawieszenia postępowania, mimo wszczęcia postępowania zmierzającego do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, tymczasem zmiana planu umożliwi legalizację ganku. W tej kwestii wskazać należy, po pierwsze, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem pod pojęciem zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. rozumie się sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. Musi zatem istnieć związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, a zagadnieniem wstępnym. W przypadku braku takiego związku zawieszenie postępowania na tej podstawie nie jest dopuszczalne (zob. m.in. wyrok NSA z 24 stycznia 2024 r., sygn. II 1064/21, wyrok WSA w Krakowie z dnia 17 lipca 2024, sygn. akt II SA/Kr 652/24). W przedmiotowej sprawie nie wydanie rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 48 ust. 1 w zw. z art. 48 ust. 4 p.b. nie pozostaje w żadnym związku z procedowaną zmianą m.p.z.p. Po drugie, ustalono, że przedmiotowy ganek nawet obecnie pozostaje w zgodzie z m.p.z.p., na okoliczność czego w aktach znajduje się stosowne zaświadczenie z dnia 3 grudnia 2021 r. (k. 100 akt PINB).
Sąd nie stwierdził także naruszenia przepisów postępowania (t.j. art., 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a.) mającego istotny wpływ na wynik sprawy. W szczególności bez wpływu na wynik sprawy pozostają zeznania Pani Z. P. i K. B. (k. 43 i k. 55 akt PINB). Podkreślenia wymaga, że w zeznaniach świadków w sprawie pojawiają się nieścisłości. W/w Pani Z. P. i K. B. wskazują, jakoby budynek nie był rozbudowywany (podobnie B. Ś. k. 53akt PINB oraz E. Ś. k. 52 akt PINB), co pozostaje w sprzeczności ze stanowiskiem wyrażonym w piśmie z dnia 29 czerwca 2022 r. przez Pana K. O., który wskazuje, że w latach 1976-1987 budynek zostaje rozbudowany przez jego rodziców o połowę dzisiejszego ganku, na co nie było jak się okazało stosownych pozwoleń (k. 143 akt PINB). Z kolei w latach 1997-2003 budynek zostaje ponownie rozbudowany już przez niego do rozmiarów dzisiejszego budynku, t.j. dobudowany ganek (22, 56 m˛) przylega na całej długości pierwotnego budynku. Ponadto na rozbudowę budynku wskazywali także M. G. (k. 63 akt PINB) oraz S. G. (k. 47 akt PINB). Wobec tych rozbieżności zasadnie organ uwzględnił także dowody z dokumentów, przypisując im decydujące znczenie.
W ocenie Sądu, a wbrew zarzutom skargi, organ uczynił zadość wymogom wynikającym z art. 107 § 3 k.p.a. Z uzasadnienia skarżonej decyzji wynikają jasno motywy, dla których podjęto wskazane w sentencji decyzji rozstrzygnięcie, a w jej treści odnaleźć można wskazanie dowodów, które były podstawą ustalenia stanu faktycznego w sprawie z odwołaniem się do konkretnych numerów kart akt administracyjnych.
Podsumowując, badanie zgodności z prawem skarżonej decyzji nie wykazało naruszeń prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy, jak również naruszeń prawa procesowego mających istotny wpływ na wynik sprawy, a także podstaw do wznowienia postępowania czy stwierdzenia nieważności kontrolowanej decyzji.
W tym stanie faktycznym i prawnym Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.