II SA/KR 726/23

II SA/Kr 726/23 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2023-12-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-06-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Jacek Bursa /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Umorzenie postępowania
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art 161 par 1 pkt 1 i art 80
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędziowie: WSA Agnieszka Nawara – Dubiel WSA Monika Niedźwiedź Protokolant: sekretarz sądowy Anna Frasik-Mazurek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2023 r. sprawy ze skarg: F. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w K., Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. G. w K. oraz Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. K. w K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 19 kwietnia 2023 r. znak: WI-I.7840.3.37.2022.MO w przedmiocie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę I. umarza postępowanie w sprawach ze skarg: F. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w K. oraz Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. G. w K. ; II. oddala skargę Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. K. w K. ; III. postanawia zwrócić stronie skarżącej – F. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w K. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi; IV. postanawia zwrócić stronie skarżącej – Wspólnocie Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. G. w K. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi.
Uzasadnienie
II SA/Kr 726/23
Uzasadnienie
postanowienia zawartego w punktach I, III i IV wyroku
W niniejszej sprawie w pismach z dnia 13.12.2023 roku strony skarżące: F. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w K. oraz Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości przy ul[...] w K. cofnęły skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwana dalej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd.
Jednocześnie Sąd uznał brak w niniejszej sprawie okoliczności powodujących niedopuszczalność cofnięcia skargi, w postaci obejścia prawa lub skutku w postaci utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skarga została zatem skutecznie cofnięta i postępowanie należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w punkcie I. O kosztach orzeczono w punktach III i IV na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego. Wobec skutecznego cofnięcia skargi należało zatem stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zwrócić skarżącym całość uiszczonego przez nie wpisu.
Sygn. akt II SA/Kr 726/23
Uzasadnienie
Punktu II wyroku z dnia 28 grudnia 2023 roku
Inwestor M. Sp. z.o.o złożył 11 maja 2022 r. wniosek o pozwolenie na rozbiórkę 6 budynków parterowych wraz z wewnętrzną infrastrukturą techniczną przy ul. K. na działkach nr [...], [...] obręb [...] K. – Ś.. Prezydent Miasta Krakowa, decyzją Nr 66/6741.2022 z 20 lipca 2022 r., znak: AU-01-2.6741.62.2022.AFA, udzielił pozwolenia na rozbiórkę ww. przedmiotowych sześciu budynków parterowych wraz z wewnętrzną infrastrukturą techniczną.
Wspólnota Mieszkaniowa Budynku nr [...] przy ul. K. w K. , wniosła odwołanie podnosząc zarzuty, iż:
I. opracowanie projektu rozbiórki jest na nieobowiązujących przepisach, gdyż przedłożona Organowi dokumentacja projektowa w postaci "Projektu rozbiórki" została opracowana na nieaktualnych przepisach prawa, a co za tym idzie jest ona wadliwa i jako taka nie powinna być podstawą wydania przedmiotowej decyzji administracyjnej;
II. brak uzgodnień dotyczących odłączenia rozbieranych obiektów budowlanych od sieci, ponieważ w zgromadzonej w aktach sprawy dokumentacji nie widnieją uzgodnienia, dotyczące ewentualnych likwidacji infrastruktury technicznej nienależącej do Inwestora. Według Odwołującej brak jest podziału oraz rozgraniczenia na terenie prac w zakresie wyszczególnienia sieci, przyłączy i instalacji wewnętrznych, jak również nie przedłożono też żadnych uzgodnień wskazujących, iż na terenie nieruchomości znajdują się przyłącza lub sieci należące po poszczególnych jednostek miejskich i również żadnych uzgodnień, dotyczących ewentualnych demontaży liczników oraz likwidacji przyłączy poprzedzonych rozwiązaniem umów przyłączeniowych. Wobec powyższego nie można stwierdzić (w opinii Odwołującej), iż prace rozbiórkowe nie kolidują z elementami infrastruktury technicznej, co do których Inwestor nie jest właścicielem;
III. brak uzgodnień dotyczących zabezpieczenia przyłącza należącego do M. S.A. gdyż, zgodnie z aktami sprawy, ma terenie wskazanym jako teren prac rozbiórkowych znajduje się czynna infrastruktura nienależąca do Inwestora – przyłącz ciepłowniczy – zaopatrujący w ciepło budynki przy ul. [...]. W przedłożonej dokumentacji brak jest weryfikacji opracowanego przez Inwestora zabezpieczenia ww. czynnej infrastruktury technicznej i uzgodnienia z warunkami technicznymi proponowanymi w tym zakresie przez M. S.A. Według Odwołującej przedstawione przez Inwestora zabezpieczenie ww. przyłącza ciepłowniczego jest doraźnym (chwilowym) podparciem nie mającym cech konstrukcji nośnej. Jako zabezpieczenia wskazano typowe, systemowe podparcie szalunkowe na regulowanych stemplach stalowych. Jest to zabezpieczenie, które może być stosowane chwilowo przy odpowiednich warunkach atmosferycznych oraz do czasu docelowego zabezpieczenia elementu podpieranego. Nie można go uznać za konstrukcje wsporczą dla tego typu przyłączy ciepłowniczych;
IV. brak sporządzenia opinii geotechnicznej gruntu, ponieważ nie przedłożono opinii geotechnicznej określającej parametry i cechy podłoża gruntowego w rejonie zabezpieczenia przyłącza cieplnego MPEC. Nie przedłożono też stosownych obliczeń statycznych warunkujących bezpieczne posadowienie proponowanego podparcia. Brak informacji w zakresie parametrów technicznych gruntu (m. in. modułu ściśliwości, stopnia plastyczności oraz stopnia zagęszczenia), które warunkują osiadanie gruntu przy założonym obciążeniu statycznym. Odwołująca wskazuje, że zaproponowane podparcie jest tylko hipotetycznym rozwiązaniem, nie mającym cech rozwiązania inżynierskiego.
V. brak zaświadczenia Miejskiego Konserwatora Zabytków w K. , gdyż w aktach sprawy brak jest zaświadczenia Biura Miejskiego Konserwatora Zabytków w K. określającego, czy przedmiotowy teren oraz obiekty na nim zlokalizowane nie podlegają ochronie konserwatorskiej w stopniu pośrednim lub bezpośrednim, albo nie znajdują się w strefie nadzoru archeologicznego. Według Odwołującej, z uwagi na fakt, iż teren rozbiórki zlokalizowany jest w bliskim sąsiedztwie ścisłego centrum Krakowa, taki dokument powinien być wymagany przez Organ celem prawidłowego określenia warunków prowadzenie robót rozbiórkowych.
VI. mur będący własnością I. oraz WM [...] gdyż zgodnie z pomiarami geodezyjnymi oraz materiałami zgromadzonymi w aktach sprawy pomiędzy terenem prac rozbiórkowych, a działkami nr [...] i [...] obr. [...] znajduje się mur ozdobny będący pozostałością po znajdujących się niegdyś na tych terenach zabudowaniach, biegnący "w granicy" sąsiednich nieruchomości. Według Odwołującej ww. mur w większej części znajduje się na terenie, którego użytkownikiem wieczystym jest I. oraz jest własnością Wspólnoty Mieszkaniowej [...]. Stwierdza także, iż charakterystyka przedmiotowej zabudowy oraz muru pozwala przypuszczać, że (wbrew twierdzeniom Inwestora) nie jest to część budynku przeznaczonego do rozbiórki, a raczej podczas realizacji przedmiotowych budynków istniejący mur został wykorzystany jako jedna ściana powstającej kubatury. Świadczy o tym wysokość pylonów, która w żaden sposób nie odpowiada poziomem dachu przedmiotowych budynków przeznaczonych do rozbiórki;
VII. zabezpieczenie muru będącego własnością I. i WM [...], ponieważ prace rozbiórkowe wykonywane za pomocą sprzętu mechanicznego oraz brak w dokumentacji opisu sposobu zabezpieczenia stateczności przedmiotowego muru stwarza realne zagrożenie bezpieczeństwa osób przebywających na działkach znajdujących się na obszarze wskazanym we wniosku, jak i na działkach sąsiednich – nr [...] i [...] obr. [...], gdzie w bezpośrednim sąsiedztwie przebiega droga wewnętrzna oraz ciąg pieszy. Powoduje to narażanie użytkowników przedmiotowych nieruchomości na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia.
Wojewoda Małopolski decyzją z 19 kwietnia 2023 r. nr WI-I.7840.3.37.2022.MO na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, oraz art. 33 ust. 3 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U.2023.682 t.j.), utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Wskazano w uzasadnieniu, iż w odniesieniu do zarzutu, dotyczącego opracowania projektu rozbiórki na nieobowiązujących przepisach, decyzja została wydana na podstawie ww. art. 30b ust. 1 i art. 32 ust. 1 Pb, które określają obowiązkowe załączniki do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę. Jak wynika z ich treści (wskazane powyżej) projekt rozbiórki obiektu budowlanego, nie stanowi projektu budowlanego, co potwierdza wyraźne rozróżnienie przez ustawodawcę tych dwóch opracowań. Projekt rozbiórki nie zawiera projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, a przepisy określające wymagania, dotyczące projektu budowlanego nie posiadają zastosowania w sposób analogiczny do projektu rozbiórki. Z ww. przepisu 30b Pb wynika, że projekt rozbiórki nie jest wymagany w przypadku każdej rozbiórki, a jedynie w zależności od potrzeb. Zatem przepisy Pb w sposób odmienny określają zakres dokumentacji w przypadku procedowania pozwolenia na budowę, niż w przypadku procedowania wniosku o pozwolenie na rozbiórkę. Przepisy te w odróżnieniu do projektu budowlanego, nie określają szczegółowych warunków w zakresie wykonania projektu rozbiórki. Jak wynika z dokumentacji przedmiotowej sprawy, zaskarżona decyzja została wydana na podstawie ww. przepisów Pb, co wskazano w sentencji i uzasadnieniu przedmiotowej decyzji. W kwestii opracowania "Projektu rozbiórki" na nieaktualnych przepisach prawa (wyszczególnionych w odwołaniu), które według Odwołującej powodują wadliwość wydanej przedmiotowej decyzji, rozwiązania przyjęte w przedłożonym projekcie rozbiórki są zgodne z ww. przepisami prawa - Pb. Określone nieaktualne przepisy, jak wskazał projektant w projekcie rozbiórki nie zostały wskazane jako podstawa opracowania zaplanowanego zamierzenia budowlanego, zatem nie wpłynęły na brak zgodności rozwiązań projektowych rozbiórki z aktualnym stanem prawnym w niniejszej sprawie. W projekcie rozbiórki nieaktualne normy prawa wskazane przez Odwołującą stanowią wyłącznie składnik wiedzy inżynierskiej (projekt rozbiórki, karta nr 5).
W pkt 3.1. projektu wskazano, że postawę merytoryczną opracowania stanowią: dokumentacja fotograficzna, wizja lokalna istniejących budynków, inwentaryzacja geodezyjna i mapa zasadnicza.
W zakresie zarzutu braku uzgodnień, dotyczących odłączenia rozbieranych obiektów budowlanych od sieci, na terenie inwestycji posadowione jest przyłącze ciepłownicze, za pośrednictwem którego realizowana jest dostawa energii cieplnej przez MPEC S.A. do sąsiedniego budynku, zlokalizowanego przy ul. [...]. Pełnomocnik Inwestora w piśmie z 7 lipca 2022 r. wskazał: iż zaopatrzenie w energię cieplną tego budynku zostanie zachowane w sposób dotychczasowy, istniejący przyłącz mpec zostanie zabezpieczony i będzie eksploatowany na dotychczasowych warunkach do czasu jego ewentualnej przebudowy. Istniejący przyłącz nie stanowi wewnętrznej infrastruktury technicznej budynków objętych wnioskiem o pozwolenie na rozbiórkę i nie nastąpi jego likwidacja w związku z wyburzeniem budynków. W ramach uzupełnienia dokumentacji projektowej przedłożono załączniki, przedstawiające opis sposobu zabezpieczenia ww. przyłącza cieplnego, w tym konstrukcje podparcia istniejącej sieci napowietrznej (akta organu I instancji, karty nr 93 – 102). Zatem, zakres robót budowlanych dotyczących zamierzonej rozbiórki, nie obejmuje wyburzenia, jak i ingerencji w sporną istniejącą sieć ciepłowniczą, gwarantującą dostawę ciepła do budynku nr [...] przy ul. [...]. Zgodnie z wytycznymi projektanta prac przygotowawczych w projekcie rozbiórki, prace rozbiórkowe w bezpośrednim sąsiedztwie należy wykonać metoda ręczną. Jednocześnie w piśmie MPEC K. do Inwestora z 25 stycznia 2021 r. Nr: [...], dotyczącym infrastruktury ciepłowniczej posadowionej na dz. [...] i [...] obr. [...] jedn. ewid. Ś. , rejon ul. K. w K. , wskazano, że każdorazowo, w przypadku przebudowy urządzeń ciepłowniczych stanowiących własność i wchodzących w skład przedsiębiorstwa przesyłowego, jako zorganizowanego kompleksu majątkowego w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego, konieczne jest uzyskanie przez inwestora zgody właściciela urządzeń na prowadzenie prac budowlanych. W przypadku prac polegających na przebudowie urządzeń ciepłowniczych, niezbędne jest uzyskania przez inwestora aktualnych – ważnych warunków technicznych wydanych dla danej inwestycji oraz uzgodnionej w oparciu o te warunki, dokumentacji technicznej wykonawczej w zakresie planowanej przebudowy (akta organu I instancji, karty nr 85 – 87). Jak wynika z powyższego, ustalenia dotyczące konieczności uzyskania przez Inwestora uzgodnienia warunków technicznych, posiadają zastosowanie w przypadku przebudowy instalacji przesyłowej, która nie jest objęta zakresem wniosku przedmiotowej rozbiórki.
W kwestii braku uzgodnienia, dotyczącego zabezpieczenia przyłącza ciepłowniczego należącego do M. S.A., tutejszy organ wskazał stosowne wyjaśnienia (w powyższej analizie). Jak wynika z dokumentacji projektowej, zabezpieczenie przyłącza napowietrznego cieplnego zaprojektowano za pomocą podkonstrukcji rusztowań systemowych. Przyłącz cieplny zostanie oparty na belkach dwuteowych drewnianych w miejscach istniejących podpór. Oparcie rusztowań systemowych zostanie założony się prefabrykowanych płytach żelbetowych posadowionych bezpośrednio na gruncie. Zgodnie z ustaleniami w ww. opisie zabezpieczenia przedmiotowego przyłącza, takie tymczasowe rozwiązanie zostanie zastosowane wyłącznie do czasu przełożenia przebiegu instalacji w inną lokalizację. Ww. projekt zabezpieczeń przyłącza cieplnego napowietrznego został opracowany przez osobę posiadającą odpowiednie kwalifikację i wiedzę. Wybór formy przedłożonego materiału dowodowego należy do projektanta inwestycji i brak jest podstaw prawnych do jej kwestionowania, jeśli jest ona zgodna z obowiązującymi przepisami, co ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Tutejszy organ nie ma podstaw prawnych do kwestionowania prawidłowości przedłożonej formy omawianych zabezpieczeń, która została wykonana przez projektanta posiadającego kwalifikacje zawodowe do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie w specjalności architektonicznej i jest odpowiedzialny za wykonanie rozwiązań projektowych i możliwości technicznych ich realizacji, w oparciu o wiedzę techniczną i doświadczenie. Pełną odpowiedzialność za zgodność projektu z przepisami prawa ponosi projektant. Odwołująca nie przedstawiła kontrargumentów w kwestii zastosowania innego prawidłowego zabezpieczenia przedmiotowego przyłącza przy realizacji wnioskowanej rozbiórce.
Odnosząc się do zarzutu, dotyczącego braku sporządzenia opinii geotechnicznej gruntu w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw prawnych konieczności jej wykonania i przedłożenia w projekcie rozbiórki. Jak wynika z dokumentacji w sprawie
posadowienie rusztowania zabezpieczenia przyłącza cieplnego napowietrznego zostanie posadowione na prefabrykowanych płytach żelbetowych, co stanowi brak ingerencji konstrukcji bezpośrednio w grunt. Zaprojektowany system podparcia został wskazany przez projektanta, który jest odpowiedzialny za rozwiązania projektowe planowanej rozbiórki.
W kwestii braku zaświadczenia Miejskiego Konserwatora Zabytków w Krakowie, określającego, że przedmiotowe obiekty przeznaczonego do rozbiórki nie podlegają ochronie konserwatorskiej lub usytuowane są w strefie archeologicznej, zgodnie z art. 39 Pb prowadzenie robót budowlanych przy obiekcie budowlanym wpisanym do rejestru zabytków lub na obszarze wpisanym do rejestru zabytków wymaga, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, uzyskania pozwolenia na prowadzenie tych robót, wydanego przez właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków. Decyzja o pozwoleniu na rozbiórkę obiektu budowlanego wpisanego do rejestru zabytków może być wydana po uzyskaniu decyzji Generalnego Konserwatora Zabytków działającego w imieniu ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictw narodowego o skreśleniu tego obiektu z rejestru zabytków.
Natomiast zgodnie z art. 36 ust ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U.2022.840.t.j.): Pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków wymaga: prowadzenie prac konserwatorskich, restauratorskich lub robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru, w tym prac polegających na usunięciu drzewa lub krzewu z nieruchomości lub jej części będącej wpisanym do rejestru parkiem, ogrodem lub inną formą zaprojektowanej zieleni.
Stosowne pozwolenie konserwatora zabytków wymaga prowadzenie między innymi robót budowlanych obiektów wpisanych do rejestru zabytków. Jak wynika z przedłożonych i uzyskanych dokumentów, przedmiotowe budynki usytuowane na działkach inwestycyjnych nr [...] i [...] nie stanowią zabytków, zatem ww. przepisy nie posiadają zastosowania i Inwestor nie jest zobowiązany do przedłożenia zaświadczenia (wymaganego w opinii Odwołującej) wydanego przez Miejskiego Konserwatora Zabytków w K. . Przedmiotowe obiekty budowlane (budynki przeznaczone do rozbiórki) nie stanowią zabytków i nie podlegają ochronie konserwatorskiej. Wyłącznie w sytuacji, gdy w konkretnym stanie faktycznym budynek stanowi zabytek, Inwestor ma obowiązek uzyskania ww. pozwolenia, co nie ma miejsca w niniejszej sprawie. Zgodnie z uzyskaną informacją (portal msip.um.krakow.pl) za zabytki miasta K. uznane zostały sąsiednie zabudowania zlokalizowane bezpośrednio przy ul. [...]
Inwestor w projekcie rozbiórki, tj. przedmiocie opracowania wskazał, że budynki nie podlegają ochronie i nie znajdują się w rejestrze konserwatora zabytków (karta nr 5).
Odnosząc się do zarzutu, dotyczącego spornego muru, do wniosku o pozwolenie na przedmiotową rozbiórkę, Inwestor przedłożył zgodę na jego rozbiórkę w formie oświadczenia złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, zgodnie z art. 233 Kodeksu karnego. Jednocześnie w piśmie z 14 czerwca 2022 r. Inwestor oświadczył, iż jest jedynym właścicielem obiektów, o których rozbiórkę wnioskuje (...) i wyraża zgodę na ich rozbiórkę; oraz złożony wniosek o pozwolenie na rozbiórkę obejmuje również część budynków – muru stanowiącego ściany zewnętrzne. Projektant w projekcie rozbiórki w opisie ogólnym istniejących budynków nr 1-5 (karta nr 8) wskazał także, iż mur wzdłuż granicy dz. [...], [...] pełni funkcję równocześnie ściany zewnętrznej budynków nr 2, 3, 4 i 6. Zatem, zgodnie z ww. opisem, sporny mur stanowi zewnętrzne ściany części budynków przeznaczonych do rozbiórki, jest konstrukcyjnie poprzez trwałe połączenie związany z budynkami, stając się ich częścią. W wypisie gruntów i budynków dla działki drogowej nr [...] (własność [...] Sp. z.o.o. sp. k. i Skarb Państwa) oraz działki nr [...] (własność F. Sp. z.o.o. sp. k.), brak jakichkolwiek informacji o usytuowaniu spornego muru na terenie ww. sąsiednich działek. Jednocześnie powyższa informacja nie wynika także z ksiąg wieczystych: nr [...] dla drogowej działki nr [...] i nr [...] dla działki nr [...]. Zatem, istniejący mur – stanowiący część rozbieranego budynku przez Inwestora – nie został wykazany jako własność właścicieli ww. działek sąsiednich. Dołączone do sprawy dokumenty tj. wyciągi z ksiąg wieczystych sąsiednich nieruchomości oraz wypis gruntów i budynków wskazują, że z tymi nieruchomościami nie jest powiązane prawo własności budynków objętych wnioskiem o rozbiórkę. Organ odwoławczy zgodnie z przyjętym kierunkiem wydawania rozstrzygnięć przychyla się do stanowiska że w przypadku wzniesienia fragmentu budynku na sąsiednim, cudzym gruncie, ta część budynku w żadnym razie nie może być traktowana jako część składowa drugiej nieruchomości, a właścicielem całego budynku jest wyłącznie właściciel, na którego gruncie została posadowiona główna część. Zatem, w ocenie organu w przedmiotowej sprawie nie jest wymagana zgoda właścicieli sąsiednich nieruchomości – właścicieli działek nr [...] i [...] – na rozbiórkę przedmiotowych budynków. Ponadto wnioskiem o pozwolenia na rozbiórkę nie został objęty cały sporny mur, a wyłącznie część, która stanowi ściany zewnętrzne budynków. Część muru, stanowiącego samodzielną konstrukcję zgodnie z projektem rozbiórki, nie została objęta pozwoleniem na rozbiórkę. W projekcie rozbiórki projektant zaznaczył, że w zależności od warunków i potrzeb, rozbiórkę można przeprowadzić ręcznie, przy użyciu młotów pneumatycznych lub mechanicznie przy użyciu sprzętu ciężkiego. W przypadku rozbiórek elementów, które przylegają do elementów przeznaczonych do zachowania, zaleca się sprzętu ręcznego lub lekkiego mechanicznego. Fragmenty będące w styku z konstrukcją do zachowania należy rozbierać z użyciem sprzętu ręcznego. Dla sprzętu ręcznego przyjmuje się obszar w odległości 1,00 m od projektowanego styku konstrukcji przeznaczonej do zachowania z konstrukcją do rozbiórki. Wyburzenia należy wykonywać z jak największą starannością, aby nie uszkodzić fragmentów pozostawionych elementów konstrukcji, w szczególności na styku z wyburzanymi elementami. Projekt przedmiotowej rozbiórki uwzględnia przeprowadzenie prac rozbiórkowych bez ingerencji w cześć muru nieobjętą wnioskiem i nie stanowiącą ścian zewnętrznych wyburzanych budynków.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na tą decyzję wniosła Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...] w K. , zarzucając naruszenie:
1.przepisów prawa materialnego w postaci:
i. art. 30b ust. 3 pkt 1) ustawy Prawo budowlane poprzez niedołączenie przez Uczestnika - spółkę pod firmą M. sp. z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. (dalej: Inwestor, Uczestnik) do wniosku żadnego dokumentu wskazującego na tytuł prawny Inwestora do dysponowania nieruchomościami obejmującymi działki nr [...] i [...], ani też zgody użytkownika wieczystego oraz właścicieli ww. nieruchomości na dokonanie rozbiórki obiektu (muru) znajdującego się w obrębie tych działek, który to obiekt zgodnie z Decyzją również (w części) objęty został przedmiotem Decyzji oraz poprzez wydanie Decyzji pomimo braku takich dokumentów, a nadto przy założeniu, że Inwestor adekwatną zgodę posiada, co nie jest zgodne z prawdą.
ii. art. 140 i 143 w zw. z 48 Kodeksu cywilnego poprzez wydanie rozstrzygnięcia ingerującego bezpośrednio w obszar nieruchomości utworzonych z działek nr [...] i [...] oraz obiekt (mur) znajdujący się w obrębie tej nieruchomości, co do których Inwestor nie posiada żadnego tytułu prawnego, a co w sposób oczywisty i rażący stanowi naruszenie prawa własności m.in. spółki pod firmą F. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w K. (dalej: I.
iii. art. 33b ust. 3 pkt 4) ustawy Prawo budowlane poprzez przyjęcie, że Inwestor dołączył do wniosku wymagane przepisami dokumenty, podczas gdy Inwestor nie przedłożył opisu sposobu zabezpieczenia muru znajdującego się wzdłuż granicy działek [...] i [...], a stanowiącego w znacznej części substancję nienależącą do Inwestora, w którą Inwestor nie powinien ingerować, a nadto znajdującą się w bezpośrednim sąsiedztwie ciągów komunikacyjnych (droga wewnętrzna i ciągi piesze),
iv. art. 59 ust. 1 i 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej: UPZP) zw. z art. art. 33b ust. 3 pkt 5) ustawy Prawo budowlane poprzez wydanie Decyzji bez uprzedniego uzyskania i załączenia do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę decyzji o warunkach zabudowy dla planowanego zamierzenia budowlanego, podczas gdy zgodnie z ww. art. 59 ust. 1 UPZP, decyzji o warunkach zabudowy wymaga m.in.: "zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych", a zmiana zagospodarowania terenu w wykonaniu planowanej przez Inwestora inwestycji ma niewątpliwie charakter zmiany trwałej;
v. art. 30b ust. 3 pkt 6 w zw. z art. 20 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego przez ustalenie, że Inwestor dołączył wymagane przepisami dokumenty, w tym projekt rozbiórki, podczas gdy przedłożony przez Inwestora dokument pn. "Projekt rozbiórki" został sporządzony na podstawie nieaktualnych (uchylonych) przepisów prawa, a zatem nie wypełnia obowiązku polskiego prawodawstwa w tym zakresie, w szczególności Prawa Budowlanego, co uniemożliwia uznanie go za projekt rozbiórki w rozumieniu art. 30b ust. 3 pkt 6 Prawa budowlanego;
vi. art. 30b ust. 3 pkt 1 i 5 Prawa budowlanego przez ustalenie, iż Inwestor dołączył wymagane przepisami dokumenty, w tym wszystkie niezbędne zgody i uzgodnienia, podczas gdy materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania wskazuje, że Inwestor nie przedłożył odpowiednich uzgodnień z właścicielami sieci oraz innych instalacji znajdujących się na terenie nieruchomości położonej w K. przy ul. K. , składającej się z działek [...] oraz [...], obr. [...] (dalej: Nieruchomość), jak również zgód od powyższych podmiotów, które wskazywałyby, że Inwestor może odciąć sieci instalacyjne położone na terenie Nieruchomości;
vii. art. 30b ust. 3 pkt 5 Prawa budowlanego przez ustalenie, iż Inwestor dołączył wymagane przepisami dokumenty, w tym wszystkie niezbędne uzgodnienia, podczas gdy Inwestor nie przedłożył uzgodnień ze spółką pod firmą M. S.A., która jest właścicielem sieci ciepłowniczej położonej w obrębie budynków wskazanych przez Inwestora do rozbiórki, a zatem Inwestor powinien uzgodnić z M. S.A. odpowiednią technologię zabezpieczenia przedmiotowej sieci przed uszkodzeniem, co mogłoby skutkować pozbawieniem mieszkańców okolicznych budynków dostaw ciepła;
b. naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik postępowania w postaci:
i. art. 6 KPA w zw. z art. art. 30b ust. 3 pkt 1) Prawo budowlane poprzez wydanie Decyzji, pomimo niewykazania przez Inwestora tytułu prawnego do dysponowania nieruchomościami obejmującymi działki nr [...] i [...], jak również zgody użytkownika wieczystego oraz właścicieli ww. nieruchomości na dokonanie rozbiórki muru znajdującego się w obrębie tych działek, podczas gdy Decyzja obejmuje swoim zakresem również rozbiórkę (częściową) tegoż obiektu, a tym samym wydanie Decyzji pomimo nieprzedłożenia przez Inwestora kluczowych dokumentów wymaganych do jej wydania zgodnie z obowiązującymi przepisami,
ii. art. 7, art. 77 KPA w związku z art. 80 KPA poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na braku wyczerpującego zebrania i zbadania materiału dowodowego w sprawie, nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego, nieprawidłowe rozpatrzenie materiału dowodowego, niepodjęcie - z urzędu - czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy oraz oparcie rozstrzygnięcia na informacjach niepełnych i częściowo nieprawdziwych, co w rezultacie doprowadziło do błędnego rozstrzygnięcia merytorycznego, a w konsekwencji:
- bezkrytyczne i błędne przyjęcie za prawdziwe oświadczeń Inwestora, że:
• jest jedynym właścicielem obiektów, o których rozbiórkę wnioskuje, podczas gdy rozbiórka obejmować ma w założeniu (zgodnie z wnioskiem Inwestora oraz zaskarżoną Decyzją) również częściową rozbiórkę muru znajdującego się w obrębie nieruchomości nienależącej do Inwestora i do której to rozbiórki Inwestor nie ma żadnego tytułu prawnego,
• ww. mur stanowi ściany zewnętrzne budynków przeznaczonych do rozbiórki, podczas gdy stanowi on samodzielną konstrukcję, do której budynki znajdujące się na nieruchomości Inwestora zostały jedynie przyłączone, o gabarytach znacznie większych aniżeli przedmiotowe budynki (mur jest wyraźnie wyższy aniżeli te budynki, grubszy aniżeli ściany budynków, zbudowany w innej technologii i usytuowany wzdłuż całej długości działek nr [...] i [...], a także działki [...] - tj. w obrębie tychże działek, z których żadna nie należy do Inwestora),
• ww. mur znajduje się "w stanie realnie zagrażającym bezpieczeństwu życia i zdrowia osób przebywających w jej pobliżu" i nie nadaje się do dalszego funkcjonowania uwagi na zagrożenie zawaleniem, podczas gdy już na pierwszy rzut oka widać, że przedmiotowy mur znajduje się w dobrym stanie technicznym i nie posiada żadnych oznak, o których wyżej mowa, zaś stan techniczny budynków znajdujących się na działce Inwestora nie jest w żaden sposób tożsamy ze stanem tegoż muru,
• posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, podczas gdy Inwestor nie ma żadnego tytułu prawnego do działek nr [...] i [...], w obrębie których znajduje się ww. mur i które to działki objęte mają być - zgodnie z zaskarżoną Decyzją - przedmiotem zamierzenia budowlanego Inwestora,
- nie podjęcie działań mających na celu ustalenie komu i w jakim zakresie przysługuje prawo własności muru i przyjęcie za prawdziwe oświadczeń Inwestora, podczas gdy w toku sprawy przedstawiono w tym zakresie szereg zastrzeżeń, co do których Organ nie dokonał własnych ustaleń poprzestając jedynie na wyjaśnieniach Inwestora,
- przyjęcie, że organy administracji architektoniczno-budowlanej nie mają uprawnień do weryfikowania przyjętych rozwiązań projektowych oraz oświadczeń składanych przez projektanta wpisanego na listę izby samorządu zawodowego urbanistów i architektów, podczas gdy wobec zgłaszanych przez strony wątpliwości co do tych rozwiązań i oświadczeń Organ był zobowiązany dokonać własnych ustaleń i ewentualnie wymagać dodatkowych wyjaśnień, czego nie uczynił,
- ustalenie, że przedstawiona przez Inwestora w sprawie dokumentacja jest kompletna, podczas gdy kompletna nie jest,
- wydanie rozstrzygnięcia zgodnie z żądaniem Inwestora, bez wyjaśnienia zgłaszanych w toku postępowania wątpliwości i naruszeń i pomimo, że sprzeciwiają się temu sporne interesy stron oraz interesy osób trzecich, na które wynik postępowania ma bezpośredni wpływ,
iii. art. 80 KPA poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, polegające na rozstrzygnięciu sprawy w oparciu o twierdzenia i opinie Inwestora, bez zgromadzenia pełnego materiału dowodowego potrzebnego do należytego rozstrzygnięcia wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz bez wyjaśnienia kwestii ewidentnie wątpliwych zgłaszanych w toku sprawy przez inne strony postępowania,
iv. art. 107 KPA w związku z art. 8 i 11 KPA polegające na jego niezastosowaniu w części w jakiej Organ zobowiązany był do uzasadnienia faktycznego Decyzji, gdyż Decyzja Organu nie jest poparta własnymi ustaleniami faktycznymi.
v. art. 138 § 2 k.p.a. poprzez jego błędne zastosowanie polegające na utrzymaniu w mocy decyzji Organu I Instancji, podczas, gdy istniały przesłanki skutkujące obowiązkiem uchylenia jej w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Organ I Instancji z uwagi na potrzebę przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego przynajmniej w znacznej części;
vi. art. 7, 77 § 1 i art. 80 KPA przez niepodjęcie z urzędu wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego oraz dowolną, a nie swobodną ocenę tych dowodów, poprzez uznanie, iż oświadczenie Inwestora z dnia 14 czerwca 2022 r. jest wiarygodnym dowodem na okoliczność, iż Inwestor jest właścicielem muru położonego wzdłuż granicy działek [...] i [...], jak również działek [...] oraz [...] i [...], podczas gdy z dokumentów przedłożonych przez I. oraz WM [...], jak również opracowań geodezyjnych wynika, że powyższe podmioty są właścicielami przedmiotowego obiektu, w szczególności z uwagi na fakt, iż jest on położony na ich nieruchomościach;
vii. art. 7, 77 § 1 i art. 80 KPA przez niepodjęcie z urzędu wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego oraz dowolną, a nie swobodną ocenę tych dowodów, poprzez brak ustalenia w jaki sposób Inwestor miały przeprowadzić prace rozbiórkowe na terenie nieruchomości będących własnością I. oraz WM [...];
viii. art. 7, 77 § 1 i art. 80 kpa przez niepodjęcie z urzędu wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego oraz dowolną, a nie swobodną ocenę tych dowodów, poprzez brak przedłożenia do akt postępowania opinii geotechnicznej określającej parametry i cechy podłoża gruntowego w rejonie posadowienia prefabrykowanych płytach żelbetowych, mających rzekomo zabezpieczać istniejącą sieć ciepłowniczą na nieruchomości;
ix. art. 7, 77 § 1 i art. 80 KPA przez niepodjęcie z urzędu wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego oraz dowolną, a nie swobodną ocenę tych dowodów, poprzez brak ustalenia sposobu zabezpieczenia stateczności muru położonego wzdłuż granicy działek [...] i [...], jak również działek [...] oraz [...] i [...], co może narażać osoby korzystające z działki [...] oraz [...] na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia w trakcie prac rozbiórkowych;
x. art. 7, 77 § 1 i art. 80 KPA przez niepodjęcie z urzędu wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego oraz dowolną, a nie swobodną ocenę tych dowodów, poprzez brak ustalenia, czy przedmiotowy teren oraz obiekty na nim zlokalizowane nie podlegają ochronie konserwatorskiej w stopniu pośrednim lub bezpośrednim, albo nie znajdują się w strefie nadzoru archeologicznego
W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Natomiast w myśl art. 151 p.p.s.a. Sąd w przypadku nieuwzględnienia skargi, oddala skargę.
Skarga Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. [...] w K. jest niezasadna i podlega oddaleniu.
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zaskarżona decyzja Wojewody Małopolskiego wprawdzie jest dotknięta pewnymi wadami, ale uchybienia te nie miały wpływu na wynik sprawy i nie można przypisać im skutku w postaci naruszenia prawa mogącego prowadzić do uwzględnienia skargi. Dotyczy to podniesionego w skardze zarzutu dotyczącego opracowania projektu rozbiórki na nieobowiązujących przepisach. Określone w projekcie rozbiórki nieaktualne przepisy, nie zostały wskazane jako podstawa opracowania zaplanowanego zamierzenia budowlanego, lecz jako akty prawne, które projektant poddał analizie – wskazał wśród wszystkich aktów prawnych mających mieć zastosowanie w sprawie. W tym kontekście znaczenie ma więc nie to jakie akty prawne zostały wskazane, lecz czy zastosował obowiązujące przepisy – to jest czy zbadał meritum sprawy, która dotyczy konieczności określenia zgodności rozwiązań projektowanej rozbiórki z aktualnym stanem prawnym. W projekcie rozbiórki projektant wskazał zatem w ocenie Sądu, co skarżone organy prawidłowo stwierdziły, rozwiązania, które są zgodne z obowiązującymi przepisami prawa. Dodatkowo wskazać należy, iż decyzja została wydana na podstawie ww. art. 30b ust. 1 i art. 32 ust. 1 Pb, które określają obowiązkowe załączniki do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę. Projekt rozbiórki obiektu budowlanego, nie stanowi projektu budowlanego, nie musi zawierać projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, a przepisy określające wymagania, dotyczące projektu budowlanego nie posiadają zastosowania w sposób analogiczny do projektu rozbiórki.
Odnosząc się do spornych kwestii podkreślonych w skardze, projekt rozbiórki zawiera w szczególności odpowiedni sposób zabezpieczenia sieci ciepłowniczej dla sąsiednich budynków. Zaopatrzenie w energię cieplną zostanie zachowane w sposób dotychczasowy, istniejący przyłącz mpec zostanie zabezpieczony i będzie eksploatowany na dotychczasowych warunkach. Nie nastąpi jego likwidacja w związku z wyburzeniem budynków. Przedłożono w tym zakresie dokumentację dotyczącą opisu sposobu zabezpieczenia ww. przyłącza cieplnego, w tym podparcia istniejącej sieci napowietrznej - za pomocą podkonstrukcji rusztowań systemowych, szczegółowo określonych technicznie, jako nadto tymczasowe rozwiązanie wyłącznie do czasu przełożenia przebiegu instalacji w inną lokalizację. Posadowienie rusztowania zabezpieczenia przyłącza cieplnego napowietrznego zostanie posadowione na prefabrykowanych płytach żelbetowych, co stanowi brak ingerencji konstrukcji bezpośrednio w grunt. Zakres robót budowlanych dotyczących zamierzonej rozbiórki, nie obejmuje wyburzenia, jak i ingerencji w sporną istniejącą sieć ciepłowniczą, gwarantującą dostawę ciepła do sąsiednich budynków, w tym nr [...] przy ul. [...] W zakresie infrastruktury ciepłowniczej posadowionej każdorazowo, w przypadku przebudowy urządzeń ciepłowniczych stanowiących własność i wchodzących w skład przedsiębiorstwa przesyłowego, konieczne jest uzyskanie przez inwestora zgody właściciela urządzeń na prowadzenie prac budowlanych, w tym uzyskanie przez inwestora aktualnych – ważnych warunków technicznych wydanych dla danej inwestycji oraz uzgodnionej w oparciu o te warunki, dokumentacji technicznej wykonawczej w zakresie planowanej przebudowy.
Dodatkowo, co istotne, zgodnie z wytycznymi projektanta, prace rozbiórkowe w bezpośrednim sąsiedztwie należy wykonać metodą ręczną. Zatem wbrew argumentacji zawartej w skardze brak jest podstaw do stwierdzenia zagrożenia życia lub zdrowia w związku z pracami rozbiórkowymi prowadzonymi w bezpośrednim sąsiedztwie rozbieranych budynków.
W zakresie zaś spornego muru, który generalnie wchodzi w skład budynków rozbieranych istotne jest, że pozwolenie na rozbiórkę dotyczy jedynie konkretnych działek i w związku z tym inwestor może rozebrać jedynie te elementy zabudowy, które znajdują się na tych działkach. Sąd, jak i organy wydające zgodę na rozbiórkę, oceniają również jedynie formalnie projekt rozbiórki, a więc jakich działek dotyczy rozbiórka. Skoro wnioskowane do rozbiórki budynki znajdują się na działkach inwestora to ma prawo nimi dysponować w sposób podany wniosku. Ocenie podlega zatem ostateczny wniosek inwestora odnoszący się formalnie do działek, co do których ma on prawo dysponować. Kwestie faktycznego wykonania decyzji, a więc czy inwestor zachowa podczas rozbiórki wszystkie wymogi zawarte w zatwierdzonym projekcie, w tym czy przekroczy granice swoich działek, nie mogą być przedmiotem oceny na obecnym etapie postępowania, bo nie ma podstaw prawnych aby te kwestie badać przy wydawaniu decyzji. Dotyczą one faktycznego wykonania decyzji, a nie oceny zgodności projektu rozbiórki z obowiązującymi przepisami, których dotyczy zaskarżona decyzja. Ewentualna kwestia usytuowaniu części spornego muru na terenie sąsiednich działek nie ma zatem znaczenia dla stwierdzenia prawidłowości zaskarżonej decyzji, która odnosi się do konkretnie wskazanych budynków znajdujących się na konkretnych działkach inwestora.
Zgodnie z art. 30b ust. 3 ustawy Prawo budowlane, do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę wnioskodawca dołącza:
1) zgodę właściciela obiektu budowlanego lub jej kopię:
2) szkic usytuowania obiektu budowlanego:
3) opis zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych;
4) opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia;
5) pozwolenia, uzgodnienia, opinie i inne dokumenty, których obowiązek dołączenia wynika z przepisów odrębnych ustaw, lub kopie tych pozwoleń, uzgodnień, opinii i innych dokumentów
- nie dotyczy to uzgodnień i opinii uzyskiwanych w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000;
6) projekt rozbiórki lub jego kopię - w zależności od potrzeb
W kontrolowanej sprawie inwestor przedłożył wymagane ustawą dokumenty, w tym przedłożył oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia (zgodnie z art. 233 Kodeksu karnego), że jest właścicielem budynków wraz z infrastrukturą wewnętrzną, położonych na działkach ewid. nr [...], [...] obr. [...] przy ul. [...] w K. i wyraża zgodę na ich rozbiórkę. Zarówno organy administracji architektoniczno - budowlanej, jak i Sąd administracyjny w ramach prowadzonych przez siebie postępowań, nie są właściwe do rozstrzygania sporów dotyczących własności nieruchomości, wobec czego zarzuty dotyczące naruszenia art. 6, 7, 77, 80 i nast. kpa, w zakresie spornego muru, uznać należy za nieuzasadnione. Wnioskiem o pozwolenia na rozbiórkę nie został objęty cały sporny mur, a wyłącznie część, która stanowi ściany zewnętrzne rozbieranych budynków w granicach działek inwestora, stąd organy nie miały podstaw do zakwestionowania takiego wniosku. Część muru, stanowiącego samodzielną konstrukcję zgodnie z projektem rozbiórki, nie została objęta pozwoleniem na rozbiórkę.
Przedłożone i uzyskane dokumenty wskazują, iż przedmiotowe budynki usytuowane na działkach inwestycyjnych nr [...] i [...] nie stanowią zabytków, zatem przepisy o ochronie konserwatorskiej nie mają do nich zastosowania i Inwestor nie jest zobowiązany do przedłożenia zaświadczenia. Zgodnie z uzyskaną informacją (portal msip.um.krakow.pl) za zabytki miasta Krakowa uznane zostały sąsiednie zabudowania zlokalizowane bezpośrednio przy ul. K. . Brak również podstaw aby w przypadku orzekania o rozbiórce, inwestor musiał dysponować decyzją o warunkach zabudowy.
Podsumowując, wnioskiem objęto pozwolenie na rozbiórkę sześciu niewielkich budynków parterowych wraz z wewnętrzną infrastrukturą techniczną. W projekcie rozbiórki wyraźnie zaznaczono, że rozbiórkę w przypadku elementów, które przylegają do elementów przeznaczonych do zachowania, zaleca się użycie sprzętu ręcznego lub lekkiego mechanicznego. Jednakże fragmenty będące w styku z konstrukcją do zachowania należy rozbierać z użyciem sprzętu ręcznego i że dla sprzętu ręcznego przyjmuje się obszar w odległości 1,00 m od projektowanego styku konstrukcji przeznaczonej do zachowania z konstrukcją do rozbiórki. Projekt rozbiórki wymaga największej staranności, aby nie uszkodzić fragmentów pozostawionych elementów konstrukcji, w szczególności na styku z wyburzanymi elementami. Projekt obejmuje przeprowadzenie prac rozbiórkowych bez ingerencji w cześć muru nieobjętą wnioskiem i nie stanowiącą ścian zewnętrznych wyburzanych budynków, stąd z uwagi na objęcie wnioskiem na rozbiórkę niewielkich parterowych budynków, zawarte w projekcie wyżej opisane precyzyjne rozwiązania zabezpieczające i ochronne, nie sposób ocenić jako mogące prowadzić do naruszenia obowiązujących przepisów w zakresie zagrożenia mienia właścicieli działek sąsiednich, czy też naruszenia zgodności rozwiązań projektowanej rozbiórki z aktualnym stanem prawnym.
Mając powyższe na uwadze w oparciu o art. 151 p.p.s.a. oddalono skargę.