II SA/Kr 716/25

II SA/Kr 716/25 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-09-25
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-06-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Małgorzata Łoboz /przewodniczący/
Monika Niedźwiedź
Paweł Darmoń /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne
Nieruchomości
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 115 poz 741
art 216 ust 1 , art 138 ust 3 , art 137
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz Sędziowie: Sędzia WSA Monika Niedźwiedź Sędzia WSA Paweł Darmoń (spr.) Protokolant: Sekretarz Sądowy Kamila Maśloch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2025 r. sprawy ze skargi Gminy N. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 15 kwietnia 2025 r., znak: WS-VI.7534.3.102.2024.KP w przedmiocie zwrotu udziału w nieruchomości oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 15 kwietnia 2025 r. nr WS-VI.7534.3.102.2024.KP Wojewoda Małopolski, na podstawie art. 9a w związku z art. 142 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Starosty Nowotarskiego z dnia 19 listopada 2024 r. nr 1 znak: GN.6821.1.21.2020.TP-W, którą orzeczono:
- w pkt 1 o zwrocie udziału wynoszącego 2/3 części nieruchomości oznaczonej jako działka ewid. nr [...] o powierzchni 0,0043 ha, położonej w obrębie N. , jedn. ewid. [...], objętej księgą wieczystą nr [...] na rzecz T. G. s. S. i K. w udziale wynoszącym 1/3 części oraz M. G. c. S. i K. w udziale wynoszącym 1/3 części;
- w pkt 2 o ustaleniu proporcjonalnie do wielkości udziału w wywłaszczonej nieruchomości wysokości zwaloryzowanej należności tytułem zwrotu odszkodowania za wywłaszczenie opisanej w pkt 1 nieruchomości na kwotę w wysokości łącznej 658,32 zł. Jednocześnie organ I instancji zobowiązał T. G. oraz M. G. do zwrotu na rzecz Gminy Miasto N. zwaloryzowanego odszkodowania w wysokości po 329,16 zł każde w terminie 14 dni od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się wykonalna.
- w pkt 3 o tym, że do skutków zwłoki bądź opóźnienia w zapłacie należności stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego.
- w pkt 4 o tym, że nieruchomość podlega zwrotowi w stanie, w jakim znajduje się w dniu zwrotu.
- w pkt 5 o tym, że ostateczna decyzja o zwrocie nieruchomości stanowi podstawę do wprowadzenia zmian w rejestrze gruntów oraz dokonania stosownych wpisów w księdze wieczystej.
Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Pismem z dnia 25 maja 2020 r. T. G. oraz M. G. zwrócili się do Starosty Nowotarskiego z wnioskiem o zwrot w trybie art. 136 i n. ustawy o gospodarce nieruchomościami m.in. działki ewid. nr [...] położonej w N. , wskazując, iż należy przez to rozumieć również działki powstałe z podziału wymienionych działek lub związane z połączeniem działek oraz iż przedmiot zwrotu winien obejmować zgodnie z aktualną numerację działek w szczególności m.in. działkę ewid. nr [...].
W dniu 19 listopada 2024 r. Starosta Nowotarski wydał opisaną na wstępie decyzję nr 1 znak: GN.6821.1.21.2020.TP-W. W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że z uwagi na fakt, iż wniosek o zwrot z dnia 25 maja 2020 r. dotyczył wielu działek o zróżnicowanym stanie prawnym, rozdzielono żądanie wnioskodawców o zwrot nieruchomości na trzy odrębne postępowania. Przedmiotem niniejszej decyzji jest działka ewid. nr [...]. Równocześnie organ stwierdził, że przedmiotowy wniosek o zwrot został złożony w ustawowym terminie. Zgodnie bowiem z art. 2 ustawy z dnia 4 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2019 r. poz. 801) w związku z art. 15zzr ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.), art. 46 pkt 20 i art. 68 ust. 2 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-COV-2 (Dz. U. z 2020 r. poz. 875 ze zm.) ostatecznym terminem na złożenie wniosku o zwrot nieruchomości wywłaszczonej był dzień 7 lipca 2020 r.
Następnie organ I instancji wskazał, że zgodnie z operatem wywłaszczeniowym dla szpitala z dnia 26 sierpnia 1975 r. nr [...] działka ewid. nr [...] o pow. 0,4742 ha podzieliła się na działki ewid. nr [...] o pow. 0,3240 ha, nr [...] o pow. 0,1151 ha i nr [...] o pow. 0,0351 ha.
Organ wyjaśnił, że umową sprzedaży z dnia 27 lipca 1976 r. Rep. [...] S. i K. G. sprzedali Skarbowi Państwa w trybie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości nieruchomość oznaczoną jako działki ewid. nr [...] i [...] o łącznej pow. 0,4576 ha za cenę w kwocie [...]zł. Przedmiotowe działki zostały przeznaczone na cele budowy szpitala oraz domu pielęgniarek, zgodnie z decyzją z dnia 15 lipca 1974 r. nr 80/74 zatwierdzającą plan realizacyjny przedmiotowej inwestycji.
Organ I instancji stwierdził, że z żądaniem zwrotu nieruchomości objętej wnioskiem z dnia 25 maja 2020 r. wystąpiły osoby uprawnione - spadkobiercy S. i K. G.. Zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w N. z dnia 6 marca 2019 r. sygn. akt [...] spadek po S. G. oraz K. G. nabyły dzieci: T. G., M. G. i J. G. po 1/3 części każde z nich. Z treści złożonego wniosku o zwrot oraz ww. postanowienia sądu w sprawie nabycia praw do spadku po poprzednich właścicielach wywłaszczonej nieruchomości wynika, że jeden ze spadkobierców J. G. jest osobą nieznaną z miejsca pobytu. Adres zamieszkania wskazanej osoby nie został ustalony w toku postępowania sądowego. Również organowi I instancji nie udało się ustalić aktualnego adresu J. G.. Tym samym niniejsze rozstrzygnięcie odnosi się do przysługujących pozostałym dwóm spadkobiercom udziałów w przedmiotowej nieruchomości.
Organ I instancji wskazał, że decyzją z dnia 31 maja 2000 r. znak: GG.VI.7722/V/29c/2000/BP Wojewoda Małopolski, działając na podstawie art. 64 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, przekazał nieodpłatnie Powiatowi Nowotarskiemu własność mienia Skarbu Państwa obejmującego nieruchomość składającą się m.in. z działki ewid. nr [...] o pow. 0,3240 ha. Projektem podziału z dnia 19 września 2007 r. nr [...] [...]) działka ewid. nr [...] o pow. 0,3240 ha podzieliła się na działki ewid. nr [...] o pow. 0,1617 ha, [...] o pow. 0,0536 ha i [...] o pow. 0,1087 ha. Następnie operatem podziału z dnia 20 lipca 2011 r. nr [...] działka ewid. nr [...] o pow. 0,1617 ha została podzielona na działki ewid. nr [...] o pow. 0,0043 ha i [...] o pow. 0,1574 ha. Podział ten został zatwierdzony decyzją Burmistrza Miasta N. z dnia 22 sierpnia 2011 r. znak: GNiPP-I.6831.12.2011. Na podstawie art. 98 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami działka ewid. nr [...], jako grunt wydzielony pod publiczny ciąg pieszo-jezdny, przeszła z mocy prawa na własność Gminy Miasta N. z dniem, w którym ww. decyzja stała się ostateczna.
Organ I instancji powołał się na treść art. 136 ust. 1 i art. 137 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami i stwierdził, że definicja zbędności nieruchomości zawarta w art. 137 ust. 1 obliguje organ do zwrotu nieruchomości, jeśli pomimo upływu określonego w przepisach czasu nie rozpoczęto na nieruchomości prac związanych z realizacją celu wywłaszczenia ani też inwestycja nie została zrealizowana w całości. Dla oceny zbędności nie ma więc znaczenia obiektywny stan zagospodarowania nieruchomości, lecz to, czy nieruchomość została zagospodarowana na cel wywłaszczenia.
Organ I instancji zwrócił przy tym uwagę na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 marca 2014 r. sygn. akt P 38/11, w którym orzeczono, że art. 137 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy w zakresie, w jakim za nieruchomość zbędną uznaje nieruchomość wywłaszczoną przed 27 maja 1990 r., na której w dniu złożenia wniosku o zwrot, a nie później niż przed 22 września 2004 r., zrealizowano cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 165 ust. 1 Konstytucji RP. Oznacza to, że w stosunku do nieruchomości wywłaszczonych przed 27 maja 1990 r., na której w dniu złożenia wniosku o zwrot, nie później jednak niż przed 22 września 2004 r., zrealizowano cel wywłaszczenia, bez względu na to, czy cel wywłaszczenia został zrealizowany w terminie 10 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, czy też po upływie tego terminu, sama realizacja tego celu wyłącza uznanie nieruchomości za zbędną na cel wywłaszczenia i dokonanie jej zwrotu.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy w zakresie określenia celu wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia przesłanek jej zbędności, organ I instancji wskazał, że zgodnie z treścią umowy sprzedaży z dnia 27 lipca 1976 r. Rep. [...] celem nabycia działki ewid. nr [...] (z podziału której powstała działka ewid. nr [...]) była budowa szpitala oraz domu pielęgniarek w N. zgodnie z decyzją nr 80/74 Urzędu Powiatowego w N. z dnia 15 lipca 1974 r. znak: GPKm.II-440/32/72/74 w sprawie zatwierdzenia planu realizacyjnego przedmiotowej inwestycji.
Organ I instancji stwierdził, że pomimo podjętych prób nie udało się odnaleźć załącznika graficznego do decyzji nr 80/74 Wydziału Gospodarki Komunalnej, Przestrzennej, Ochrony Środowiska i Komunikacji Urzędu Powiatowego w N. z dnia 15 lipca 1974 r. znak: GPKm.II-440/32/72/74. Mimo to zebrany materiał dowodowy pozwala ustalić, w jaki sposób miała być zagospodarowana nabyta na rzecz Skarbu Państwa działka ewid. nr [...] w granicach objętych niniejszą decyzją, tj. w zakresie działki ewid. nr [...].
Następnie organ I instancji wskazał, że decyzją nr 11/75 z dnia 8 lutego 1975r. znak: GPO.II-440/32/72/74 wydaną przez Naczelnika Powiatu N. zatwierdzono plan realizacyjny prowizorycznej drogi dojazdowej do domu pielęgniarek przy szpitalu powiatowym w N. . Zgodnie z planem realizacyjnym zatwierdzonym ww. decyzją, obrazującym dane dotyczące realizacji i wykonania inwestycji, w tym oprócz wymienionej drogi sposób zagospodarowania terenu wywłaszczonego na potrzeby budowy szpitala (na który metodą graficzną naniesiono granice działek objętych postępowaniem) na działce ewid. nr [...] zaprojektowano ogrodzenie szpitala. Zważywszy na fakt, iż decyzja nr [...] i zatwierdzony nią plan realizacyjny zostały wydane w niewielkim odstępie czasu od decyzji nr 80/74 (powołanej w umowie sprzedaży) można, zdaniem organu, przypuszczać, że sposób zagospodarowania terenu wywłaszczonego na cele budowy szpitala przedstawiony na planie zatwierdzonym decyzją nr 11/75 może być tożsamy z tym, który był zobrazowany na planie zatwierdzonym decyzją nr 80/74.
Organ I instancji stwierdził, że decyzją nr 156/77 Wojewódzkiego Zarządu Rozbudowy Miast i Osiedli Wiejskich w N. S. z dnia 22 czerwca 1977 r. znak: WZ/GA.I-1 NT-34/75, stanowiącą aneks do decyzji nr 80/74 z dnia 15 lipca 1974 roku, znak: GPKm.II-440/32/72/74, zatwierdzono uaktualnione plansze planu realizacyjnego dla szpitala powiatowego oraz domu pielęgniarek w N. . W toku postępowania wyjaśniającego pozyskano do akt sprawy kopię planu zatwierdzonego ww. decyzją, obejmującego teren będący przedmiotem niniejszego postępowania. Legenda to tego planu się nie zachowała. Analiza tego planu wykazała, iż działka ewid. nr [...] znalazła się w granicach przedsięwzięcia, tj. budowy szpitala i w jej południowej granicy wkreślono ogrodzenie.
Organ I instancji wskazał również, że decyzją nr 197/79 Wojewódzkiego Biura Panowania Przestrzennego, Architektury i Nadzoru Budowlanego w N. S. (wydaną z upoważnienia Wojewody Nowosądeckiego) z dnia 26 września 1979 r. znak: WBPP/GA.I-P-833-NT-21/79/3675, sprostowaną postanowieniem tego organu z dnia 9 listopada 1979 r. znak: GA.I-P-833-NT-21/79/4295 zatwierdzono pod względem urbanistycznym i architektonicznym plan realizacji oraz udzielono pozwolenia na budowę inwestycji w części obejmującej III przedsięwzięcie, zadanie 1 budowy szpitala. Planu zatwierdzonego tą decyzją nie odnaleziono.
W dalszej kolejności organ I instancji podniósł, że decyzją nr 60/80 z dnia 3 kwietnia 1980 r. znak: WBPP/GA-I-P-833-NT-31/80/1502 wydaną z upoważnienia Wojewody Nowosądeckiego przez Wojewódzkie Biuro Planowania Przestrzennego, Architektury i Nadzoru Budowlanego w N. S. zatwierdzono pod względem urbanistycznym plan realizacyjny dróg dojazdowych do pól przy szpitalu. Decyzja ta stanowiła aneks do decyzji nr 197/79 Wojewódzkiego Biura Panowania Przestrzennego, Architektury i Nadzoru Budowlanego w N. S. (wydanej z upoważnienia Wojewody Nowosądeckiego) z dnia 26 września 1979 r. znak: WBPP/GA.I-P-833-NT-21/79/3675, sprostowanej postanowieniem tego organu z dnia 9 listopada 1979 r. znak: GA.I-P-833-NT-21/79/4295, którą zatwierdzono pod względem urbanistycznym i architektonicznym plan realizacji oraz udzielono pozwolenia na budowę inwestycji w części obejmującej III przedsięwzięcie, zadanie 1 budowy szpitala.
Organ I instancji wyjaśnił, że w toku postępowania pozyskano do akt sprawy plan realizacyjny określony jako Aneks szczegółowego planu zagospodarowania terenu zadanie nr 1, zatwierdzony ww. decyzją nr 60/80. Plan ten dotyczy przedsięwzięcia nr III budowy szpitala oraz budowy drogi dojazdowej do pól przy szpitalu. Na mapie tej bowiem m.in. na północ od terenu szpitala przewidziano powiększenie terenu lokalizacji dojazdy do pól. Na jego podstawie można ustalić, że działka ewid. nr [...] znalazła się w terenie, na którym zaprojektowano drogę dojazdową do pól położonych na północ od szpitala. W toku postępowania wyjaśniającego ze zbiorów archiwalnych Starostwa pozyskano również do akt sprawy załącznik graficzny w skali 1:500 z lutego 1995 r. opisany jako koncepcja modernizacji gospodarki cieplnej. Treść tego planu potwierdza, że na działce ewid. nr [...] planowano urządzenie drogi dojazdowej.
Decyzją Starosty Nowotarskiego z dnia 12 kwietnia 2001 r. znak: BA-73511/20-NT/01 przeniesiono pozwolenie na budowę szpitala w N. udzielone decyzją Wojewody Nowosądeckiego z dnia 26 września 1979 r. znak: WBPP/GA.I-P-833-NT-21/79 na rzecz Zarządu Powiatu N. .
Organ I instancji wskazał, że na przeprowadzonych w dniu 10 lipca 2020 r. oględzinach nieruchomości ustalono, że działka ewid. nr [...] stanowi pas gruntu porośnięty trawą i krzakami. W przeważającej części stanowi skarpę i znajduje się poza ogrodzeniem terenu szpitala. W dniu 1 lipca 2022 r. przeprowadzono rozprawę administracyjną w terenie połączoną z oględzinami nieruchomości, w trakcie której ustalono, że działka ewid. nr [...] stanowi niewielki pas gruntu - skarpę porośniętą drzewami i krzakami, teren niezagospodarowany, nieużytkowany, bez trwałych elementów zagospodarowania. Przylega do ogrodzenia terenu szpitala i znajduje się poza nim.
Zdaniem organu I instancji, pozyskane z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego prowadzonego przez Głównego Geodetę Kraju fotografie lotnicze z roku: 1977, 1983, 1994, 2003, 2009, 2012, 2013, 2015, 2018 i 2019 obejmujące rejon szpitala w N. dowodzą, że inwestycja została zrealizowana na południe od działki ewid. nr [...], a do budowy szpitala przystąpiono niezwłocznie po nabyciu nieruchomości. Ustaleń tych dokonano na podstawie porównania zdjęć z mapą sytuacyjną, tj. zsynchronizowania ich z mapą w oparciu szczegóły sytuacyjne dające się zobrazować zarówno na mapie, jak i na fotografiach (np. budynek starego szpitala, kotłownia). Stosując tę metodę, ustalono, że działka ewid. nr [...] znajdowała się poza terenem inwestycji. Sama droga dojazdowa do pól w części została zrealizowana (istnieje ona obecnie na zachód od przedmiotowej działki). W obrębie działki ewid. nr [...] i sąsiednich droga ta nie powstała.
Na podstawie analizy zebranego materiału dowodowego organ I instancji wskazał, że cel wywłaszczenia określony jako budowa szpitala w N. został zrealizowany. Szpital, którego budowa była prowadzona na podstawie decyzji nr 197/79 Wojewódzkiego Biura Planowania Przestrzennego, Architektury i Nadzoru Budowlanego z dnia 26 września 1979 r. znak: WBPP/GA.I-P-833-NT-21/79/3675 sprostowanej postanowieniem z dnia 9 stycznia 1979 r. znak: GA.I-P-833-NT-21/79, powstał i funkcjonuje. Decyzją z dnia 12 kwietnia 2001 r. znak: BA-73511/20-NT/01 Starosta Nowotarski przeniósł pozwolenie na budowę szpitala udzielone ww. decyzją na rzecz Zarządu Powiatu N. , który to przedmiotową budowę doprowadził do końca. Kompleks szpitala składa się z czterech pawilonów (A, B, C, D) połączonych przewiązkami (E, F, G) oraz obiektów obsługujących szpital (kuchni, pralni, kotłowni z zapleczem technicznym, stacji uzdatniania wody, tlenowni, stacji trafo z agregatownią oraz instalacją paliwową, portierni). Organ I instancji podkreślił, że inwestycja ta nie objęła swym zasięgiem działki ewid. nr [...]. Działka ta znajduje się w całości poza ogrodzonym terenem szpitala. Zaprojektowana na północ od terenu szpitala droga dojazdowa, zlokalizowana m.in. na działce ewid. nr [...], w jej obrębie nie powstała. Zdaniem organu, fakt, iż na działce tej znajduje się skarpa nie świadczy o realizacji celu wywłaszczenia, którym jak wykazano była budowa drogi. W ocenie organu, prowadzenie budowy na terenie sąsiednim położonym na południe od przedmiotowej działki (na którym cel wywłaszczenia został zrealizowany) nie może świadczyć o realizacji celu wywłaszczenia na działce ewid. nr [...]. Działka ta bez wątpienia znajduje się poza ogrodzonym terenem szpitala i nie znajduje się w zarządzie Powiatowego Zarządu Dróg w N. . Stan zagospodarowania działki niezbicie potwierdza, że planowana na działce droga nie została wybudowana. Co więcej na przedmiotowej działce brak jest jakichkolwiek oznak prowadzenia prac związanych z budową drogi. W piśmie z dnia 9 sierpnia 2022 r. znak: DiT.7211.16.2022 Burmistrz Miasta N. poinformował, że aktualnie na działce ewid. nr [...] nie znajduje się droga publiczna w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.
Zdaniem organu I instancji, na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego należy zatem wskazać, że działka ewid. nr [...] o powierzchni 0,0043 ha nie została zagospodarowana zgodnie z celem wywłaszczenia. Planowana w jej rejonie droga nie została zrealizowana. Działka ta stała się więc zbędna na cel wywłaszczenia (nabycia) w rozumieniu przepisu art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W odniesieniu do działki ewid. nr [...] nie znajdują zastosowania skutki prawne wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 marca 2014 r. sygn. akt P 38/11.
Następnie organ I instancji wskazał, że umową sprzedaży sporządzoną w formie aktu notarialnego w dniu 27 lipca 1976 r. Rep. [...] S. G. oraz K. G. sprzedali na rzecz Skarbu Państwa w trybie art. 6 ustawy wywłaszczeniowej działki ewidencyjne nr [...] i [...] o łącznej powierzchni 0,4576 ha za cenę w kwocie [...]zł. Na podstawie analizy zebranych w sprawie dokumentów (operatu podziału i elaboratu szacunkowego) ustalono, iż na tę kwotę składało się odszkodowanie za grunt w wysokości [...] zł oraz za plon siana w wysokości [...] zł, przy czym w odniesieniu do działki ewid. nr [...] (z podziałów której powstała działka ewid. nr [...]) kwota odszkodowania za grunt wynosiła [...] zł. Waloryzacji poddano zatem kwotę [...]zł. Po waloryzacji i denominacji obliczono kwotę zwaloryzowanego odszkodowania proporcjonalnie do powierzchni zwracanej działki w wysokości [...] zł.
Organ I instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 217 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, kwota zwaloryzowanego odszkodowania nie może przekraczać 50% aktualnej wartości nieruchomości, jeśli wywłaszczenie miało miejsce przed dniem 5 grudnia 1990 roku. Powyższa kwota zwaloryzowanego odszkodowania nie jest wyższa od połowy oszacowanej aktualnej wartości rynkowej nieruchomości. W dniu 24 kwietnia 2024 r. rzeczoznawca majątkowy - D. B. - sporządziła operat szacunkowy, zgodnie z którym aktualna wartość nieruchomości oznaczonej jako działka ewid. nr [...] o powierzchni 0,0043 ha została określona na kwotę [...]zł, a zatem połowa tej wartości daje kwotę [...] < [...] zł). Rzeczoznawca majątkowy D. B. określiła wartość nieruchomości według stanu z dnia nabycia (przy uwzględnieniu dzisiejszego poziomu cen, a przeznaczenia z dnia nabycia) na kwotę w wysokości [...] zł, a wartość nieruchomości według stanu z dnia zwrotu (przy uwzględnieniu dzisiejszego poziomu cen, a przeznaczenia z dnia wywłaszczenia) również na kwotę w wysokości [...] zł. Z powyższego wynika, że wartość nieruchomości od dnia nabycia do dnia zwrotu nie uległa zmianie. Wobec powyższego organ I instancji uznał, że kwota zwaloryzowanego odszkodowania z tytułu zwrotu udziału wynoszącego 2/3 części nieruchomości oznaczonej jako działka ewid. nr [...] o powierzchni 0,0043 ha wynosi [...] zł. Kwota ta ulega podziałowi na rzecz osób uprawnionych do zwrotu stosownie do udziałów wynikających z postanowienia spadkowego.
Odwołanie od powyższej decyzji Starosty Nowotarskiego wniósł Burmistrz Miasta N. , domagając się jej uchylenia i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W ocenie Burmistrza, nie można z całą pewnością stwierdzić, że działka nr [...], położona w N. stała się zbędna na cel wywłaszczenia. Wskazał, że inwestycja w postaci budowy szpitala została zrealizowana, a skarpa znajdująca się m.in. na działce ewid. nr [...] prawdopodobnie powstała na skutek niwelowania terenu w trakcie jej realizacji. Ponadto północna część przedmiotowej działki sąsiadująca ze skarpą jest użytkowana jako droga gruntowa prowadząca w kierunku zachód - wschód, co znajduje potwierdzenie w stosownym oznaczeniu na mapie sytuacyjno-wysokościowej. Dlatego też, ze względu na warunki terenowe należy uznać ww. skarpę za niezbędny element infrastruktury towarzyszącej obu powyższym inwestycjom, bez którego ich realizacja nie byłaby możliwa.
Ponadto odwołujący zakwestionował prawidłowość operatu szacunkowego sporządzonego przez D. B. z dnia 24 kwietnia 2024 r. podnosząc, że analiza ww. operatu szacunkowego wskazuje m.in., że do bazy porównawczej nieruchomości gruntowych niezabudowanych została przyjęta podwójnie jedna z transakcji (Rep. [...]} oraz, że do oszacowania wartości prawa własności nieruchomości według stanu na dzień wywłaszczenia niezgodnie z założeniem przyjęto do porównania nie tylko nieruchomości gruntowe niezabudowane stanowiące teren bez prawa zabudowy (transakcja Rep. [...]). Ponadto Burmistrz zauważył, że rzeczoznawca majątkowy stwierdził, iż "(...) trend czasowy dla całej próbki wynosi + 34,97% (...)", po czym dokonał korekty cen transakcyjnych wynikających z upływu czasu na poziomie 15%. Zdaniem odwołującego, brak również uzasadnienia wskazującego na podstawy przyjęcia takiego poziomu cen transakcyjnych związanych z upływem czasu. Operat powinien również zawierać precyzyjne informacje, na temat powodów, dla których rzeczoznawca przyjął określony współczynnik korekcyjny z powodu upływu czasu. Wobec powyższego Burmistrz Miasta N. uważa, że sporządzony operat szacunkowy winien być ponownie przeanalizowany i skorygowany.
Wymienioną na wstępie decyzją z dnia 15 kwietnia 2025 r. Wojewoda Małopolski utrzymał w mocy decyzję Starosty Nowotarskiego z dnia 19 listopada 2024 r. W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy powtórzył ustalenia organu I instancji wskazując, że umową sprzedaży z dnia 27 lipca 1976 r. Rep. [...] zawartą w trybie przepisów ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości, S. G. i K. G. sprzedali Skarbowi Państwa nieruchomość oznaczoną jako działki nr [...] i nr [...] o łącznej powierzchni 0,4576 ha, za cenę w kwocie [...]zł, z przeznaczeniem na budowę szpitala oraz domu pielęgniarek, zgodnie z decyzją Urzędu Powiatowego w N. z dnia 15 lipca 1974 r. nr 80/74 zatwierdzającą plan realizacyjny ww. inwestycji.
Dalej organ II instancji podał, że zgodnie ze złożonym do akt sprawy postanowieniem Sądu Rejonowego w N. l Wydział Cywilny sygn. akt [...] z dnia 6 marca 2019 r. spadek po S. G. nabyli: żona K. G. oraz dzieci: T. G., M. G. oraz J. G., każdy po 1/4 cz. Z kolei spadek po K. G. nabyły dzieci: T. G., M. G. oraz J. G. - po 1/3 cz.
Organ II instancji stwierdził zatem, że skoro wniosek o zwrot nieruchomości złożyli T. G. oraz M. G. - spadkobiercy poprzednich właścicieli nieruchomości - a zgodnie z art. 216 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, przepisy o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości mają odpowiednie zastosowanie do nieruchomości nabytych w trybie art. 6 ww. ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczenia nieruchomości, to w sprawie spełnione zostały dwie przesłanki, warunkujące zwrot wywłaszczonej nieruchomości na rzecz spadkobierców poprzednich właścicieli nieruchomości. Organ dodał, że trzecim spadkobiercą ww. osób jest J. G., którego organ l instancji nie mógł zawiadomić o możliwości złożenia wniosku o zwrot nieruchomości, z uwagi na brak wiedzy o jego miejscu zamieszkania. W związku z powyższym zgodnie z art. 136 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, organ l instancji orzekł jedynie w zakresie udziałów przypadających na rzecz T. G. oraz M. G..
Następnie organ odwoławczy wyjaśnił, że kolejną przesłanką jest zbędność nieruchomości na cel wywłaszczenia, zgodnie z przepisem art. 136 ust. 3 i art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami - z uwzględnieniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 marca 2014 r. sygn. akt P 38/11.
Organ II instancji stwierdził, że na podstawie dokumentów geodezyjnych organ l instancji ustalił, że wywłaszczonej nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], położonej w N. odpowiada m.in. działka nr [...], będąca przedmiotem zaskarżonej decyzji Starosty Nowotarskiego. Organ l instancji bezskutecznie poszukiwał planu zatwierdzonego decyzją nr 80/74, wymienioną w umowie sprzedaży nieruchomości. Do akt sprawy pozyskano natomiast szereg innych dokumentów dotyczących realizacji przedmiotowej inwestycji. Na podstawie decyzji Naczelnika Powiatu N. nr 11/75 z dnia 8 lutego 1975 r. znak: GPO.II-440/32/72/74 zatwierdzającej plan realizacyjny prowizorycznej drogi dojazdowej do domu pielęgniarek przy szpitalu powiatowym w N. wraz z załącznikiem graficznym ustalono, że na działce nr [...] zaprojektowano ogrodzenie szpitala.
Organ odwoławczy wskazał, że projektowany sposób zagospodarowania przedmiotowej działki nie uległ zasadniczej zmianie w planie zatwierdzonym decyzją nr 156/77 Wojewódzkiego Zarządu Rozbudowy Miast i Osiedli Wiejskich w N. S. z dnia 22 czerwca 1977 r. znak: WZ/GA.I-1 NT-34/75, stanowiącym aneks do decyzji nr 80/74 z dnia 15 lipca 1974 r. znak: GPKm.lU40/32/72/74. Działka nr [...] znajdowała się w granicach przedsięwzięcia budowy szpitala, a w jej południowej granicy wkreślono ogrodzenie. Decyzją nr 197/79 Wojewódzkiego Biura Planowania Przestrzennego, Architektury i Nadzoru Budowlanego w N. S. z dnia 26 września 1979 r., sprostowaną postanowieniem z dnia 9 listopada 1979 r. zatwierdzono pod względem urbanistycznym i architektonicznym plan realizacji oraz udzielono pozwolenia na budowę III przedsięwzięcia, zadanie 1 budowy szpitala. Planu nie odnaleziono. Decyzją nr 60/80 z dnia 3 kwietnia1980 r. znak: WBPP/GA-I-P-833-NT-31/80/1502, stanowiącą aneks do decyzji nr 197/79 zatwierdzono plan realizacyjny budowy dróg dojazdowych do pól przy szpitalu. Zdaniem organu II instancji, na podstawie planu realizacyjnego określonego jako Aneks szczegółowego planu zagospodarowania terenu zadanie nr 1, można ustalić że plan ten dotyczy przedsięwzięcia nr III budowy szpitala oraz budowy drogi dojazdowej do pól przy szpitalu. Na północ od terenu szpitala planowano "powiększenie terenu lokalizacji dojazdu do pól." Jak wynika z przedmiotowego planu działka nr [...] znajdowała się w terenie planowanym na drogę dojazdową do pól położonych na północ od szpitala. Do akt pozyskano również szczegółowo opisany w decyzji załącznik graficzny z 1995 r. do koncepcji modernizacji gospodarki cieplnej, z którego wynika, że na działce nr [...] planowano urządzenie drogi dojazdowej. Do akt sprawy pozyskano również: decyzję Wojewody Małopolskiego znak: GG.VI.7722/V/29c/2000/BP z dnia 31 maja 2000 r. orzekającą o przeniesieniu własności działek: nr [...] i nr [...], położonych w N. ze Skarbu Państwa na Powiat N.. Decyzją Starosty N. z dnia 12 kwietnia 2001 r. znak: BA-73511/20-NT/01 przeniesiono pozwolenie na budowę szpitala w N. na rzecz Zarządu Powiatu N.
Organ II instancji stwierdził, że na podstawie oględzin nieruchomości w dniu 10 lipca 2020 r. oraz w dniu 1 lipca 2022 r. ustalono, że działka nr [...] stanowi pas gruntu porośnięty trawą i krzakami, w znacznej części zajęty przez skarpę i znajdujący się poza ogrodzeniem szpitala.
Zdjęcia lotnicze przedmiotowego terenu z lat: 1977, 1983, 1994, 2003, 2009, 2012, 2013, 2015, 2018 i 2019 potwierdzają, że inwestycja budowy szpitala była realizowana na południe od ww. działki, a działka nr [...] znajdowała się poza terenem inwestycji. Droga dojazdowa do pól zrealizowana została w części na innych nieruchomościach. Natomiast na działce nr [...] i sąsiednich działkach nie została zrealizowana.
Organ odwoławczy wskazał, że w swojej decyzji organ l instancji odniósł się do kwestii skarpy widocznej na przedmiotowej działce stwierdzając, że nie świadczy ona o realizacji celu wywłaszczenia, którym jak wykazano była budowa drogi. W ocenie organu rozpoznającego sprawę prowadzenie budowy na terenie sąsiednim położonym na południe od przedmiotowej działki (na którym cel wywłaszczenia został zrealizowany) nie może świadczyć o realizacji celu wywłaszczenia na działce ewid. nr [...]. Działka ta bez wątpienia znajduje się poza ogrodzonym terenem szpitala i nie znajduje się w zarządzie Powiatowego Zarządu Dróg w N. (w piśmie Dyrekcji [...] Szpitala z dnia 16 stycznia 2023 r. znak: DL-710-02/23 zawarto błędne ustalenia w tym zakresie). Stan działki niezbicie potwierdza, że planowana na działce droga nie została wybudowana. Ponadto organ I instancji nadmienił, że za realizację drogi nie można uznać drogi gruntowej, gdyż realizacja drogi musi się wiązać z konkretnymi nakładami inwestycyjnymi. Nie jest także wystarczające wydzielenie działki pod ulicę na podstawie art. 98 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, czy też utwardzenie drogi żużlem lub gruzem.
Odnosząc się do zarzutu zawartego w odwołaniu, że północna część działki sąsiadująca ze skarpą zajęta jest przez drogę gruntową, organ II instancji stwierdził, że zarzutu tego nie potwierdzają protokoły z oględzin nieruchomości wraz ze zdjęciami, jak również ortofotomapa (tom l, karta akt nr [...]), na której widoczne są fragmenty gruntowego ciągu komunikacyjnego na północ od przedmiotowej działki, a nie w północnej jej części. Z kolei na ortofotomapie załączonej do protokołu z rozprawy z dnia 1 lipca 2022 r. (tom l, karta nr [...]) nie są już one widoczne. Ponadto za realizację drogi dojazdowej do pól nie można uznać powstania części drogi gruntowej.
Odnosząc się do zarzutów odwołania, że skarpa stanowi o realizacji inwestycji i niezbędności nieruchomości na cel wywłaszczenia, organ II instancji stwierdził, że podziela stanowisko organu l instancji. Jak wynika bowiem z planu realizacyjnego zatwierdzonego decyzją nr 60/80 wspomniana skarpa wiązała się z planowaną na nieruchomości drogą, do której realizacji w tym terenie nie doszło. Z samego faktu, że w toku realizacji inwestycji doszło do niwelacji terenu, nie wynika natomiast, że choć nieruchomość nie była wykorzystywana na drogę dojazdową do pól jak również dla potrzeb szpitala, to jest ona niezbędna na ten cel.
W ocenie organu odwoławczego, organ l instancji prawidłowo obliczył wartość zwaloryzowanego odszkodowania, do zwrotu którego zostali zobowiązani spadkobiercy poprzednich współwłaścicieli, stosując w tym zakresie wskaźniki zmian cen towarów i usług konsumpcyjnych ogłaszane obecnie przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego - stosownie do treści art. 140 ust. 1-3 w związku z art. 5 ust. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Powołane przepisy stanowią, iż w razie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości poprzedni właściciel lub jego spadkobierca zwraca Skarbowi Państwa lub właściwej jednostce samorządu terytorialnego, w zależności od tego, kto jest właścicielem nieruchomości w dniu zwrotu, ustalone w decyzji odszkodowanie, a także nieruchomość zamienną, jeżeli była przyznana w ramach odszkodowania. Odszkodowanie pieniężne podlega waloryzacji, z tym że jego wysokość po waloryzacji, z zastrzeżeniem art. 217 ust. 2, nie może być wyższa niż wartość rynkowa nieruchomości w dniu zwrotu, a jeżeli ze względu na rodzaj nieruchomości nie można określić jej wartości rynkowej, nie może być wyższa niż jej wartość odtworzeniowa. Jeżeli zwrotowi podlega część wywłaszczonej nieruchomości, zwracaną kwotę odszkodowania ustala się proporcjonalnie do powierzchni tej części nieruchomości (art. 140 ust. 1-3). Z kolei w przypadku, gdy dla danego rodzaju nieruchomości nie ogłoszono nigdy wskaźnika zmian cen nieruchomości, waloryzacji kwot należnych z tytułów określonych w ustawie w tym zakresie dokonuje się przy zastosowaniu wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego (art. 5 ust. 4). W efekcie przeprowadzenia waloryzacji we wskazanym okresie uzyskano kwotę 987,50 zł. W związku z powyższym T. G. oraz M. G. zostali zobowiązani do zwrotu na rzecz Gminy Miasto N. kwoty 658,32 zł (każdy po kwocie 329,16 zł).
Zdaniem organu odwoławczego, organ l instancji prawidłowo również uznał, że w związku z tym, że na nieruchomości nie były prowadzone działania związane z realizacją celu wywłaszczenia, brak jest podstaw do zastosowania przepisu art. 140 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Do akt postępowania organ l instancji pozyskał operat szacunkowy sporządzony w dniu 24 kwietnia 2024 r. przez rzeczoznawcę majątkowego, który ustalił wartość rynkową nieruchomości według stanu i przeznaczenia na dzień wywłaszczenia na kwotę 1.368 zł, wartość rynkową nieruchomości na dzień zwrotu i przeznaczenia na dzień wywłaszczenia na kwotę 1.368 zł oraz aktualną wartość nieruchomości na kwotę 4.840 zł.
Odnosząc się do zarzutów dotyczących operatu szacunkowego organ II instancji zauważył, że kwota która jest zwracana jest kilkukrotnie niższa od ustalonej wysokości zwaloryzowanego odszkodowania, więc wspomniane uwagi nie mogą świadczyć o tym, że został naruszony art. 140 ustawy o gospodarce nieruchomościami biorąc pod uwagę tak dużą dysproporcję pomiędzy kwotą zwaloryzowanego odszkodowania ustalonego z tytułu wywłaszczenia nieruchomości odpowiadającej działce nr [...] o pow. 0,0043 ha, a kwotą odpowiadającą aktualnej wartości rynkowej nieruchomości. Zdaniem organu odwoławczego, nawet gdyby przyjąć, że są one zasadne, to pozostają one bez wpływu na wynik sprawy. Niemniej organ zauważył, że wbrew podniesionemu zarzutowi dotyczącemu uwzględnieniu w bazie porównawczej nieruchomości gruntowych niezabudowanych dwukrotnie jednej z transakcji (Rep. [...]), kwestia ta nie ma znaczenia, gdyż choć wymieniono w bazie dwukrotnie tę samą transakcję, to w pkt 17 przedmiotowej bazy dotyczącym tej transakcji wymieniono działki: nr [...], nr [...], nr [...] oraz nr [...], położone w N. , a w pkt 18 wymieniając ww. transakcję, wskazano działkę nr [...], położoną w N. . W bazie porównawczej wymieniono zatem różne nieruchomości.
Odnosząc się do zarzutu dotyczącego niewyjaśnienia przez rzeczoznawcę dlaczego przyjął trend wzrostowy na poziomie 15%, organ II instancji zauważył, że wyjaśnienie znajduje się na stronie 13 operatu: "Trend czasowy dla całej próbki wynosi około +34,97%. Ustalono, że najwyższy wzrost cen za 1 m2 dotyczył gruntów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową. Uznając jednak fakt, iż w badanym okresie nastąpił wzrost cen wszystkich rodzajów gruntów dokonano korekty cen transakcyjnych wynikających z upływu czasu na poziomie 15%".
Z powyższą decyzją Wojewody Małopolskiego nie zgodziła się Gmina N. i pismem z dnia 15 maja 2025 r. wniosła na nią skargę, domagając się jej uchylenia wraz z decyzją organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji strona skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy, tj.:
1. art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego polegające na braku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, w szczególności zaniechanie ustalenia, jaki był rzeczywisty cel wywłaszczenia działki oznaczonej jako dz. ewid. nr [...] o pow. 0,0043 ha położonej w obrębie N. (kw nr [...]) i dowolne przyjęcie, że wyłącznym powodem wywłaszczenia działki nr [...] było przeznaczenie nieruchomości pod drogę dojazdową, podczas gdy działka ta była elementem składowym złożonej inwestycji polegającej na budowie kompleksu szpitala, a więc nie można przyjmować, że celem wywłaszczenia było urządzenie w konkretny sposób przedmiotowej działki, na której to przedsięwzięcie miało być zrealizowane;
2. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego polegające na dokonaniu przez Wojewodę Małopolskiego dowolnej oceny materiału dowodowego i błędnym ustaleniu, że teren działki ewid. nr [...] w jego północnej części nie był wykorzystywany jako droga dojazdowa, podczas gdy ślady użytkowania gruntu na ten cel widoczne są na dokumentacji zdjęciowej zalegających w aktach sprawy,
co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia przez organ II instancji prawa materialnego, tj. art. 137 w zw. z art. 136 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, poprzez niewłaściwe zastosowanie w/w przepisów i uznanie, że na dz. ewid. [...] nie został zrealizowany cel wywłaszczenia, co przesądza, iż działka ta stała się zbędna w rozumieniu art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami w następstwie czego należało orzec o jej zwrocie;
3. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego polegające na dowolnej ocenie materiału dowodowego, poprzez ustalenie przez organ wartości nieruchomości w oparciu o nierzetelny operat szacunkowy, w którym błędnie przyjęto nieruchomości do bazy porównawczej oraz w oparciu o błędną korektę cen, czego następstwem było nieprawidłowe ustalenie należności tytułem zwrotu odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości.
W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła, że w jej ocenie organy obydwu instancji w sposób błędny określiły, że cel wywłaszczenia w odniesieniu do działki ewid. nr [...] dotyczył wyłącznie urządzenia drogi dojazdowej do pól położonych na północ od szpitala podczas gdy wywłaszczenie zostało dokonane pod realizację szeroko pojętej inwestycji o złożonym charakterze w postaci całego kompleksu szpitalnego - (decyzja nr 80/74 wydana przez Urząd Powiatowy w N. z 15 lipca 1974 r.), a nie pod konkretny pojedynczy obiekt. Tym samym realizacja drogi dojazdowej stanowiła wyłącznie jeden z elementów założonego celu wywłaszczeniowego.
Tym samym organy bezrefleksyjnie zawęziły, według Gminy, cel wywłaszczenia przyjmując kategorycznie, że nie doszło do zrealizowania na przedmiotowej działce drogi dojazdowej (z czym strona skarżąca również się nie zgadza), przypisując tym samym działce ewid. nr [...] charakter zbędności, w sytuacji gdy nie powinno budzić wątpliwości, że budowa kompleksu szpitala była inwestycją złożoną, wieloetapową oraz skomplikowaną i z tych też względów wymagała odpowiedniego zabezpieczenia, zapewnienia obejścia wokół realizacji inwestycji, a przede wszystkim odpowiedniego przygotowania terenu. W tych okolicznościach uwarunkowania terenówce w obrębie zrealizowanej inwestycji wymusiły zniwelowanie poziomu terenu pod budowę kotłowni, magazynów i infrastruktury ich otaczającej (pismo Dyrekcji [...] Szpitala Specjalistycznego w N. z dnia 16 stycznia 2023 r. znak: DL-710-02/23) i w efekcie powstanie skarpy na działce objętej zwrotem. Powyższe świadczy o tym, że przedmiotową działkę uznać należy jako część ww. zrealizowanej inwestycji o złożonym charakterze. Zdaniem skarżącej Gminy, ustalenie przez organy, że działka znajdowała się poza terenem inwestycji uznać należy, za dowolne i nieznajdujące poparcia w zalegającym w sprawie materiale dowodowym. Nie sposób jednocześnie zgodzić się ze stanowiskiem organu, że o braku realizacji celu wywłaszczenia na dz. ewid. nr [...] świadczy fakt, iż działka ta obecnie jest poza ogrodzeniem, jak również to, że nie jest w zarządzie Powiatowego Zarządu Dróg w N. . W ocenie strony skarżącej, z punktu widzenia przedmiotu postępowania i rozstrzygnięcia czy zachodzą przesłanki do orzeczenia zwrotu nieruchomości bez znaczenia pozostają powyższe kwestie, koniecznym jest natomiast ustalenie czy teren był wykorzystywany na cel wywłaszczenia. Należy mieć bowiem na uwadze, że przy badaniu przesłanki zbędności na cel wywłaszczenia nie jest istotne to, czy obecnie pierwotny cel wywłaszczenia jest realizowany, ale to, czy w przeszłości cel ten został zrealizowany, nawet jeśli potem od niego odstąpiono.
Strona skarżąca zauważyła, że w momencie przystąpienia do realizacji inwestycji ukształtowanie terenu wyglądało z gola odmiennie, aniżeli ma to miejsce teraz. W tym kontekście, podkreślenia wymaga, że zgodnie z ustaleniami Starosty planowane ogrodzenie miało być usytuowane w południowej części działki [...], ale z uwagi na fakt, iż następnie działka macierzysta (tj. [...]) została podzielona, w efekcie czego powstała objęta zwrotem dz. ewid. nr [...] to nie można z całą pewnością zakładać, że ogrodzenie miało być usytuowane w granicy inwestycji, a nie na południe od obecnej działki [...] (tak jak to ma miejsce obecnie). Nie można nadto się zgodzić, że przedmiotowa działka nigdy nie była wykorzystana na cele inwestycji, w tym na cel drogi dojazdowej, bowiem północna część przedmiotowej działki w istocie jest użytkowana jako droga gruntowa prowadząca w kierunków zachód- wschód, co znajduje potwierdzenie w zalegającej w aktach sprawy mapie sytuacyjno-wysokościowej, zdjęciach lotniczych jak również wynika ze zdjęć załączonych do operatu sporządzonego w ramach niniejszego postępowania przez rzeczoznawcę majątkowego. Na zdjęciach tych wyraźnie widoczne są ślady przejazdów po przedmiotowej działce. Zdaniem strony skarżącej, istniejąca w terenie droga gruntowa przebiegająca po części dz. [...] jest przejawem realizacji celu wywłaszczeniowego, nawet jeżeli jest wykorzystywana na ten cel w jedynie w określonym zakresie (częściowo), co zresztą znajduje swoje uzasadnienie wobec ukształtowania terenu w obrębie przedmiotowej inwestycji.
Strona skarżąca zaznaczyła, że w trakcie oględzin w terenie nie były okazywane granice działek, a nieruchomość była wyznaczona jedynie orientacyjnie - dlatego nie prowadzono rozmów o przebiegającej drodze gruntowej na części przedmiotowej nieruchomości a jedynie o usytuowanej tam skarpie. Wszelkie wyżej przytoczone okoliczności przemawiają więc, zdaniem Gminy, za brakiem zasadności orzekania o zwrocie przedmiotowej działki.
Strona skarżąca zwróciła nadto uwagę na błędy i brak spójności w treści sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego w dniu 24 kwietnia 2024 r. operatu szacunkowego, co powoduje wątpliwości, czy wartość przedmiotowej nieruchomości została określona prawidłowo. Operat szacunkowy winien spełniać wymogi formalne określone w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 5 września 2023 r. w sprawie wyceny nieruchomości, jak również opierać się na prawidłowych danych dotyczących szacowanej nieruchomości. Zdaniem skarżącej Gminy, organ administracji winien wyczerpująco ocenić operat szacunkowy, zaś w razie jakichkolwiek wątpliwości, co do jego prawidłowości podjąć działania zmierzające do usunięcia tych wątpliwości. Według strony skarżącej, analiza ww. operatu szacunkowego wskazuje m.in., że do bazy porównawczej nieruchomości gruntowych niezabudowanych została przyjęta podwójnie jedna z transakcji (Rep. [...]) oraz, że do oszacowania wartości prawa własności nieruchomości według stanu na dzień wywłaszczenia niezgodnie z założeniem przyjęto do porównania nie tylko nieruchomości gruntowe niezabudowane stanowiące teren bez prawa zabudowy (transakcja Rep. [...]). Ponadto rzeczoznawca majątkowy stwierdził, iż "(...) trend czasowy dla całej próbki wynosi około +34,97% (...)", po czym dokonał korekty cen transakcyjnych wynikających z upływu czasu na poziomie 15%. Brak jest również uzasadnienia wskazującego na podstawy przyjęcia takiego poziomu cen transakcyjnych związanych z upływem czasu. Operat powinien również zawierać precyzyjne informacje, na temat powodów, dla których przyjął określony współczynnik korekcyjny z powodu upływu czasu. Wobec powyższego strona skarżąca uważa, że sporządzony operat szacunkowy winien być ponownie przeanalizowany i skorygowany.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.
W piśmie z dnia 24 września 2025 r. uczestnicy postępowania – M. G. i T. G. – wnieśli o oddalenie skargi. Zdaniem uczestników, organy obu instancji wydały prawidłowe rozstrzygnięcia, gdyż działka ewidencyjna nr [...] stała się zbędna na cele wywłaszczenia i zgodnie z przepisami podlega zwrotowi. Organ II instancji prawidłowo ustalił, że droga nie została zrealizowana na tej działce. Potwierdzają to dokumenty znajdujące się w aktach sprawy, w tym protokół z oględzin. Uczestnicy dodali, że inwestycja budowy szpitala nie została wykonana w całości (mimo pierwotnych planów), co potwierdzają prawomocne decyzje zwrotowi innych działek wydane przez Starostę Nowotarskiego (m.in. GN.6821.1.20.2020.TP-W, GN.6821.1.22.2020.TP-W).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.
Normatywnym potwierdzeniem sprawowania przez sądy administracyjne kontroli działalności administracji publicznej jest również art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), stanowiący ponadto, że sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie.
Zaznaczenia wymaga, że stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Co więcej, pozostaje zobowiązany do wzięcia z urzędu pod rozwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych niepodniesionych w skardze, pozostających jednak w związku z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Orzekanie odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Wojewody Małopolskiego oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty Nowotarskiego orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że nie naruszają one prawa w sposób powodujący konieczność ich wyeliminowania z obrotu prawnego, a skarga rozpatrywana w niniejszej sprawie jest bezzasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.
Zasady i tryb zwrotu wywłaszczonych nieruchomości uregulowane zostały przepisami art. 136 - 142 zawartymi w rozdziale 6 działu III ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm., zwanej dalej u.g.n.) i miały one zastosowanie w niniejszej sprawie, gdyż, jak wynika z treści art. 216 ust. 1 u.g.n. przepisy tej ustawy o zwrocie wywłaszczonych nieruchomości stosuje się odpowiednio do nieruchomości przejętych lub nabytych na rzecz Skarbu Państwa m.in. na podstawie art. 6 lub art. 47 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. z 1974 r. poz. 64 oraz z 1982 r. poz. 79).
Zgodnie z art. 136 ust. 3 u.g.n., poprzedni właściciel lub jego spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej nieruchomości albo części wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej części, jeżeli, stosownie do przepisu art. 137, nieruchomość lub jej część stała się zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. Z wnioskiem o zwrot występuje się do starosty, wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej, który zawiadamia o tym właściwy organ gospodarujący zasobem nieruchomości. Warunkiem zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej nieruchomości albo części wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej części jest zwrot przez poprzedniego właściciela lub jego spadkobiercę odszkodowania lub nieruchomości zamiennej stosownie do art. 140. Stosownie do art. 137 ust. 1 u.g.n. nieruchomość uznaje się za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, jeżeli: 1) pomimo upływu 7 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, nie rozpoczęto prac związanych z realizacją tego celu albo 2) pomimo upływu 10 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, cel ten nie został zrealizowany. Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, cel wywłaszczenia został zrealizowany tylko na części wywłaszczonej nieruchomości, zwrotowi podlega pozostała część (art. 137 ust. 2 u.g.n.).
Aby dokonać oceny zbędności nieruchomości na cel wywłaszczenia w rozumieniu art. 137 u.g.n., podstawowym zagadnieniem wymagającym wyjaśnienia jest dokładne ustalenie celu wywłaszczenia. W orzecznictwie akcentuje się, że cel ten wynika przede wszystkim z treści decyzji wywłaszczeniowej (umowy sprzedaży) lub z innych aktów poprzedzających bezpośrednio proces wywłaszczenia (np. zezwolenia na nabycie nieruchomości, decyzji lokalizacyjnej, decyzji o zatwierdzeniu planu realizacyjnego). Dopiero w sytuacji, gdy na podstawie wskazanych wyżej dowodów nie da się ustalić celu wywłaszczenia należy sięgnąć do innych dowodów, w szczególności dokumentacji poprzedzającej proces inwestycyjny i tej zgromadzonej w postępowaniu wywłaszczeniowym, planu zagospodarowania przestrzennego i na podstawie całokształtu okoliczności sprawy cel ten. Innymi słowy, ocena celu wywłaszczenia musi się opierać w pierwszej kolejności na dokumentach (lub dowodach zmierzających do odtworzenia dokumentów), w oparciu o które dokonano wywłaszczenia. Dokumenty wytworzone po dokonaniu wywłaszczenia mogą być przydatne do określenia celu wywłaszczenia tylko wtedy, jeżeli są ściśle związane z samym wywłaszczeniem, tzn. gdy nie ma wątpliwości, że stanowią uszczegółowienie celu wywłaszczenia wskazanego np. w decyzji o wywłaszczeniu, umowie sprzedaży lub decyzji o zatwierdzeniu planu realizacyjnego. Niedopuszczalna jest natomiast rekonstrukcja celu wywłaszczenia w oparciu o dokumenty powstałe już po wywłaszczeniu, jeżeli dokumenty te nie odzwierciedlają wcześniejszych ustaleń w tym zakresie (por. wyroki NSA z dnia 4 sierpnia 2015 r. sygn. akt I OSK 1044/14, z dnia 11 stycznia 2022 r. sygn. akt I OSK 276/19, z dnia 6 kwietnia 2022 r. sygn. akt I OSK 446/19, z dnia 21 maja 2025 r. sygn. akt I OSK 1158/22, z dnia 5 lutego 2025 r. sygn. akt I OSK 1442/23; dostępne w centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (CBOSA) na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając na uwadze, że w niniejszej sprawie wywłaszczenie nastąpiło kilkadziesiąt lat temu, w całkowicie odmiennych od obecnych warunków ustrojowych, wskazać dodatkowo trzeba na prezentowany w orzecznictwie pogląd, iż interpretacja celu wywłaszczenia powinna uwzględniać realia, w jakich ono następowało. Kryteria oraz standardy oceny sposobu formułowania i znaczenia celu wywłaszczenia zależne są bowiem między innymi od okresu, w jakim dochodziło do wywłaszczenia. Wymagania odnośnie szczegółowości celu wywłaszczenia powinny być oceniane adekwatnie do standardu prawnego i funkcjonalnego z chwili wydania rozstrzygnięcia wywłaszczeniowego, a nie z daty dokonywania kontroli. Innymi słowy, w im dalszej przeszłości był określany cel wywłaszczenia, tym ogólniej mógł być on ujęty w decyzji wywłaszczeniowej, a nawet mógł wynikać z kontekstu sprawy i całokształtu jej okoliczności (zob. wyroki NSA z dnia 25 maja 2016 r. sygn. akt I OSK 1966/14, z dnia 14 czerwca 2017 r. sygn. akt I OSK 2625/16, z dnia 18 października 2022 r. sygn. akt I OSK 2053/21, z dnia 14 lutego 2024 r. sygn. akt I OSK 1919/20; dostępne w CBOSA).
Jak wynika z akt sprawy, umową sprzedaży z dnia 27 lipca 1976 r. Rep. [...] (k. 16-17 t. I akt adm.) S. i K. G. (spadkodawcy występujących w niniejszej sprawie uczestników postępowania) sprzedali Skarbowi Państwa, w trybie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości, nieruchomość oznaczoną jako działki ewid. nr [...] i [...] o łącznej pow. 0,4576 ha. Zgodnie z § 2 tej umowy Urząd Powiatowy w N. decyzją z dnia 15 lipca 1974 r. nr 80/74 (k. 65 t. I akt adm.) zatwierdził plan realizacyjny budowy szpitala oraz domu pielęgniarek w N. na tych działkach.
W tym miejscu wyjaśnić należy, że projektem podziału z dnia 19 września 2007 r. nr [...] działka ewid. nr [...] o pow. 0,3240 ha podzieliła się na działki ewid. nr [...] o pow. 0,1617 ha, [...] o pow. 0,0536 ha i [...] o pow. 0,1087 ha. Następnie operatem podziału z dnia 20 lipca 2011 r. nr [...]) działka ewid. nr [...] o pow. 0,1617 ha została podzielona na działki ewid. nr [...] o pow. 0,0043 ha i [...] o pow. 0,1574 ha. Podział ten został zatwierdzony decyzją Burmistrza Miasta N. z dnia 22 sierpnia 2011 r. znak: GNiPP-I.6831.12.2011.
Następnie wskazać należy, że decyzją Naczelnika Powiatu N. z dnia 8 lutego 1975 r. nr 11/75 znak: GPO.II-440/32/72/74 (k. 69 t. I akt adm.) zatwierdzono plan realizacyjny prowizorycznej drogi dojazdowej do domu pielęgniarek przy szpitalu powiatowym w N. . Zgodnie z tym planem realizacyjnym na działce ewid. nr [...] zaprojektowano ogrodzenie szpitala.
Decyzją Wojewódzkiego Zarządu Rozbudowy Miast i Osiedli Wiejskich w N. S. z dnia 22 czerwca 1977 r. nr 156/77 znak: WZ/GA.I-1 NT-34/75 (k. 71 t. I akt adm.), stanowiącą aneks do decyzji z dnia 15 lipca 1974 r. nr 80/74, zatwierdzono uaktualnione plansze planu realizacyjnego dla szpitala powiatowego oraz domu pielęgniarek w N. . Analiza tego planu wykazała, iż działka ewid. nr [...] znalazła się w granicach przedsięwzięcia, tj. budowy szpitala i w jej południowej granicy wkreślono ogrodzenie.
Decyzją Wojewódzkiego Biura Panowania Przestrzennego, Architektury i Nadzoru Budowlanego w N. S. (wydaną z upoważnienia Wojewody Nowosądeckiego) z dnia 26 września 1979 r. nr 197/79 znak: WBPP/GA.I-P-833-NT-21/79/3675 (k. 75 t. I akt adm.), sprostowaną postanowieniem tego organu z dnia 9 listopada 1979 r. znak: GA.I-P-833-NT-21/79/4295, zatwierdzono pod względem urbanistycznym i architektonicznym plan realizacji oraz udzielono pozwolenia na budowę inwestycji w części obejmującej III przedsięwzięcie, zadanie 1 budowy szpitala.
Z treści pisma Wojewódzkiej Dyrekcji Rozbudowy Miast i Osiedli Wiejskich w N. S. Oddział Rejonowy w Z. z dnia 23 października 1979 r. Ldz.TO1-2/303W-245/79 (k. 70 t. I akt adm.) budowa szpitala w N. składała się z następujących przedsięwzięć: I – przebudowa sieci energetycznej, II – budowa hoteli pielęgniarek, III - budowa budynku głównego (w ramach zadania 1) oraz budowa pawilonu psychiatrycznego i zakaźnego (określona jako zadanie 2).
Decyzją z dnia 3 kwietnia 1980 r. nr 60/80 znak: WBPP/GA-I-P-833-NT-31/80/1502 (k. 100 t. I akt adm.), wydaną z upoważnienia Wojewody Nowosądeckiego przez Wojewódzkie Biuro Planowania Przestrzennego, Architektury i Nadzoru Budowlanego w N. S., zatwierdzono pod względem urbanistycznym plan realizacyjny dróg dojazdowych do pól przy szpitalu. Decyzja ta stanowiła aneks do decyzji Wojewódzkiego Biura Panowania Przestrzennego, Architektury i Nadzoru Budowlanego w N. S. (wydanej z upoważnienia Wojewody Nowosądeckiego) z dnia 26 września 1979 r. nr 197/79 znak: WBPP/GA.I-P-833-NT-21/79/3675. Na podstawie tego planu można ustalić, że działka ewid. nr [...] znalazła się w terenie, na którym zaprojektowano drogę dojazdową do pól położonych na północ od szpitala.
Decyzją z dnia 31 maja 2000 r. znak: GG.VI.7722/V/29c/2000/BP Wojewoda Małopolski, działając na podstawie art. 64 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, przekazał nieodpłatnie Powiatowi N. własność mienia Skarbu Państwa obejmującego nieruchomość składającą się m.in. z działki ewid. nr [...] o pow. 0,3240 ha.
Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika zatem, że na działce ewid. nr [...] (powstałej z podziału działki ewid. nr [...], a ta z podziału wywłaszczonej w 1976 r. działki ewid. nr [...]) miała powstać droga dojazdowa do pól położonych na północ od szpitala. Ze znajdującego się w aktach sprawy protokołu oględzin z dnia 10 lipca 2020 r. (k. 40-41 t. I akt adm.) wynika jednak, że działka ewid. nr [...] stanowi pas gruntu porośnięty trawą i krzakami. Poza tym w przeważającej części stanowi on skarpę i znajduje się poza ogrodzeniem terenu szpitala. Z kolei z protokołu rozprawy administracyjnej (k. 156-157 t. I akt adm.), przeprowadzonej w dniu 1 lipca 2022 r., wynika, że działka ewid. nr [...] stanowi niewielki pas gruntu - skarpę porośniętą drzewami i krzakami, teren niezagospodarowany, nieużytkowany, bez trwałych elementów zagospodarowania. Przylega do ogrodzenia terenu szpitala i znajduje się poza nim. Zdaniem Sądu, również znajdujące się w aktach sprawy zdjęcia lotnicze (k. 55-64 t. I akt adm.) potwierdzają, że budowa szpitala została zrealizowana na południe od działki ewid. nr [...]. Jak wynika z ustaleń organów, droga dojazdowa do pól została zrealizowana na zachód od przedmiotowej działki. W obrębie działki ewid. nr [...] droga ta więc nie powstała. Potwierdza to znajdujące się w aktach sprawy pismo Burmistrza Miasta N. z dnia 9 sierpnia 2022 r. nr DiT.7211.16.2022 (k. 195 t. I akt adm.), z którego treści wynika, że na działce ewid. nr [...] nie znajduje się droga publiczna w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.
W związku z powyższym Sąd uznał, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane w sposób prawidłowy. W ocenie Sądu, organy obu instancji ustaliły fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, na podstawie kompletnego materiału dowodowego, jak też dokonały ich oceny w sposób prawidłowy, co pozwoliło na ich zestawienie z omówionymi powyżej normami prawnymi. W konsekwencji Sąd uznał stanowisko organów obu instancji za prawidłowe i znajdujące odzwierciedlenie w zgromadzonym materiale dowodowym, a zarzuty skargi nie zdołały podważyć prawidłowości zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu, strona skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów pozwalających jej podważyć stanowisko organów. Argumenty strony skarżącej sprowadzają się w rzeczywistości jedynie do polemiki z dokonaną przez organy oceną materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy.
W szczególności nie zasługuje na uwzględnienie zarzut braku ustalenia rzeczywistego celu wywłaszczenia działki ewid. nr [...] i dowolne przyjęcie, że wyłącznym powodem wywłaszczenia działki nr [...] było przeznaczenie nieruchomości pod drogę dojazdową, podczas gdy działka ta była elementem składowym złożonej inwestycji polegającej na budowie kompleksu szpitala. Jak to już zostało powyżej wyjaśnione wywłaszczenie nastąpiło kilkadziesiąt lat temu, w całkowicie odmiennych od obecnych warunków ustrojowych, a w związku z tym ustalenie celu wywłaszczenia powinno uwzględniać realia, w jakich ono następowało. Sposób formułowania i znaczenia celu wywłaszczenia zależne są bowiem między innymi od okresu, w jakim dochodziło do wywłaszczenia. W związku z powyższym wskazać należy, że z treści umowy sprzedaży z dnia 27 lipca 1976 r. Rep. [...] wynika, że na działkach ewid. nr [...] i [...] miał powstać szpital oraz dom pielęgniarek w N. . W późniejszym okresie (por. decyzja Naczelnika Powiatu N. z dnia 8 lutego 1975 r. nr 11/75 znak: GPO.II-440/32/72/74 oraz decyzja Wojewódzkiego Zarządu Rozbudowy Miast i Osiedli Wiejskich w N. S. z dnia 22 czerwca 1977 r. nr 156/77 znak: WZ/GA.I-1 NT-34/75) doprecyzowano, że na działce ewid. nr [...] (powstałej w wyniku podziału działki ewid. nr [...], a wcześniej działki ewid. nr [...]) zaprojektowano ogrodzenie szpitala. Z kolei z planu zatwierdzonego decyzją Wojewódzkie Biuro Planowania Przestrzennego, Architektury i Nadzoru Budowlanego w N. S. z dnia 3 kwietnia 1980 r. nr 60/80 znak: WBPP/GA-I-P-833-NT-31/80/1502 wynika, że działka ewid. nr [...] znalazła się w terenie, na którym zaprojektowano drogę dojazdową do pól położonych na północ od szpitala. Tym samym organy obu instancji prawidłowo ustaliły cel wywłaszczenia, którym miało być powstanie na działce ewid. nr [...] drogi dojazdowej do pól położonych na północ od szpitala. Taka droga na działce tej jednak nie powstała.
Jeżeli chodzi o argument, że działka ewid. nr [...] była elementem składowym złożonej inwestycji polegającej na budowie kompleksu szpitala to wskazać należy, że pod budowę szpitala została przeznaczona m.in. działka ewid. nr [...] o pow. 0,3240 ha, która następnie została podzielona na działki ewid. nr [...] o pow. 0,1617 ha, [...] o pow. 0,0536 ha i [...] o pow. 0,1087 ha. Z kolei działka ewid. nr [...] o pow. 0,1617 ha została podzielona na działki ewid. nr [...] o pow. 0,0043 ha i [...] o pow. 0,1574 ha. Tym samym zwrotowi podlega jedynie niewielka część (0,0043 ha) pierwotnie wywłaszczonej działki ewid. nr [...] (0,3240 ha), która nie została wykorzystana pod budowę szpitala, a nie cała ta działka.
Jeżeli chodzi o zarzuty dotyczące operatu szacunkowego to Sąd podziela stanowisko organu II instancji, że choć w pkt 17 i 18 tabeli nr 3 – baza transakcji nieruchomości gruntowych, niezabudowanych (s. 13 operatu, k. 277 t. II akt adm.) wymieniono tę samą transakcję, to pozostaje to bez znaczenia, gdyż w kolejnych rubrykach podano inne numery działek - [...], [...], [...] i [...] w pkt 17 oraz [...] w pkt 18. Tym samym w treści tabeli wymieniono różne nieruchomości. Odnośnie zarzutu braku uzasadnienia przez biegłego podstawy przyjęcia 15% poziomu cen transakcyjnych wskazać należy, że na s. 13 przedmiotowego operatu biegły wyjaśnił, że trend czasowy dla całej próbki wynosi około +34,97%. Biegły wskazał, że najwyższy wzrost cen za 1 m2 dotyczył gruntów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową. Z uwagi jednak na fakt, że w badanym okresie nastąpił wzrost cen wszystkich rodzajów gruntów biegły dokonał korekty cen transakcyjnych wynikających z upływu czasu na poziomie 15%. Strona skarżąca w żaden sposób nie wyjaśniła natomiast, dlaczego przyjęty przez biegłego poziom korekty cen transakcyjnych miałby być nieprawidłowy. W związku z tym Sądowi trudno jest odnieść się do tego zarzutu w sposób bardziej szczegółowy. To samo dotyczy zarzutu, że "do oszacowania wartości prawa własności nieruchomości według stanu na dzień wywłaszczenia niezgodnie z założeniem przyjęto do porównania nie tylko nieruchomości gruntowe niezabudowane stanowiące teren bez prawa zabudowy (transakcja Rep. [...])". W treści skargi skarżąca Gmina nie wyjaśniła bowiem dlaczego uwzględnienie przez biegłego tej transakcji (pkt 13 tabeli nr 3) było nieprawidłowe i wpływało na dokonane przez niego ustalenia odnośnie wartości rynkowej nieruchomości gruntowych. Wskazać należy, że w treści tej tabeli analizowano transakcje nieruchomości gruntowych niezabudowanych, których przeznaczenie opisano jako "rolne". Przeznaczenie działki nr [...] (wymienionej w pkt 13 tabeli) opisano jako "komunikacja, rolne". Brak informacji, że działka ta ma inne przeznaczenie, np. jest zabudowana lub przeznaczona na cele mieszkaniowe. Nie wiadomo, czemu strona skarżąca kwestionuje uwzględnienie w tabeli tej akurat działki, skoro również w pkt 3 i 9 tabeli nr 3 wpisano działki o przeznaczeniu "komunikacja, rolne", czego jednak skarżąca Gmina już nie kwestionuje.
W tej sytuacji Sąd uznał, że zarzuty skargi nie mogły skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, gdyż nie były one zasadne. Rozpoznając niniejszą sprawę nie dopatrzono się również innych naruszeń prawa, które mogłyby uzasadnić uchylenie tych decyzji (art. 134 p.p.s.a.).
W świetle powyższych ustaleń należy stwierdzić, że zaskarżone decyzje są zgodne z prawem, gdyż ani argumentacja skargi, ani też analiza akt sprawy nie ujawniła wad tego rodzaju, które mogły mieć wpływ na jej wynik, dlatego Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.