II SA/Kr 716/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w KrakowieKraków2006-07-28
NSAAdministracyjneŚredniawsa
dom pomocy społecznejodpłatność za pobytgminasamorządowe kolegium odwoławczeprawo administracyjnepostępowanie sądowoadministracyjneskarżącystrona postępowania

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę Gminy Miasta na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą ustalenia odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej, uznając gminę za nieuprawnioną do wniesienia skargi.

Gmina Miasta wniosła skargę do WSA w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt M. S. w domu pomocy społecznej. Sąd, powołując się na utrwaloną linię orzeczniczą NSA, odrzucił skargę, stwierdzając, że gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego w rozumieniu KPA i nie posiada uprawnienia do wniesienia skargi na decyzję wydaną przez organ będący jednocześnie organem gminy. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji również został oddalony z powodu braku wykazania przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Sprawa dotyczyła skargi Gminy Miasta na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która uchyliła decyzję organu pierwszej instancji (Dyrektora MOPS) w części dotyczącej zobowiązania Gminy do wnoszenia pozostałej kwoty odpłatności za pobyt M. S. w Domu Pomocy Społecznej, i orzekła, że to Gmina jest zobowiązana do uiszczenia tej kwoty. Gmina wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, kwestionując tę decyzję. Sąd, na podstawie art. 58 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), odrzucił skargę, uznając ją za niedopuszczalną. Uzasadniono to tym, że gmina, reprezentowana przez prezydenta miasta, który wydał decyzję w pierwszej instancji, nie jest stroną postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 28 KPA ani podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi na podstawie art. 50 § 1 p.p.s.a. Sąd odwołał się do utrwalonej linii orzeczniczej Naczelnego Sądu Administracyjnego, w tym uchwały składu pięciu sędziów NSA z 9 października 2000 r. (OPK 14/00). Ponadto, sąd oddalił wniosek Gminy o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że skarżąca nie wykazała przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., takich jak niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo uszczuplenie budżetu MOPS nie zostało uznane za wystarczającą przesłankę.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 28 KPA i nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 50 § 1 p.p.s.a., nawet jeśli ma w tym interes prawny, jeśli do wydania decyzji w I instancji upoważniony jest wójt (burmistrz, prezydent) tej gminy.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na utrwaloną linię orzeczniczą NSA, zgodnie z którą organy gminy wydające decyzje w pierwszej instancji nie posiadają interesu prawnego pozwalającego na wniesienie skargi do sądu administracyjnego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (5)

Główne

p.p.s.a. art. 58 § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 50 § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 61 § 3

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 61 § 5

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

k.p.a. art. 28

Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego w rozumieniu KPA i nie ma uprawnienia do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, gdy organem pierwszej instancji był organ gminy. Skarżąca nie wykazała przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji.

Godne uwagi sformułowania

gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego w rozumieniu art.28 kpa i nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego Samo pomniejszenie środków finansowych [...] nie jest jednoznaczne z zagrożeniami, o jakich mowa w cytowanym przepisie.

Skład orzekający

Joanna Tuszyńska

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ugruntowana linia orzecznicza dotycząca statusu gminy jako strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz przesłanek wstrzymania wykonania decyzji."

Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy organem pierwszej instancji jest organ gminy, a gmina skarży decyzję.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z prawem do wniesienia skargi przez gminę, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego, ale nie zawiera elementów zaskakujących czy szeroko interesujących.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Kr 716/06 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2006-07-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-06-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Joanna Tuszyńska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Sygn. powiązane
I OSK 30/07 - Postanowienie NSA z 2007-01-26
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
II SA/Kr 716/06 POSTANOWIENIE Dnia 28 lipca 2006r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2006r na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Miasta [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 kwietnia 2006r znak : [...] w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia I. skargę odrzucić II. oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Uzasadnienie
II SA/Kr 716/06
UZASADNIENIE
W niniejszej sprawie organ pierwszej instancji - Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] , działający z upoważnienia Prezydenta Miasta [...] w dniu [...] sierpnia 2005r wydał decyzję o skierowaniu M. S. do Domu Pomocy Społecznej dla Osób Psychicznie Chorych w [...] , a następnie decyzją z dnia [...] lutego 2006r orzekł o ustaleniu M. S. opłaty za pobyt w Domu Pomocy Społecznej dla Osób Psychicznie Chorych w [...] oraz o ustaleniu wysokości pozostałej kwoty opłaty wnoszonej przez Gminę Miasta [...] .
W wyniku rozpatrzenia odwołania Gminy Miasta [...] , organ II instancji uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej zobowiązania Gminy Miasta [...] do wnoszenia pozostałej kwoty odpłatności i orzekł, że do uiszczenia tej kwoty zobowiązana jest Gmina Miasta [...] .
Skargę do sądu administracyjnego na tę decyzję złożyła Gmina Miejska [...], reprezentowana przez Prezydenta Miasta [...].
Stosownie do art.58 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd m.in. odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stosownie zaś do przepisu art.50 § l p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy , kto ma w tym interes prawny oraz inne, wymienione enumeratywnie, podmioty. Przepis ten nie wymienia wśród uprawnionych organów administracji publicznej, które wydały decyzję w I instancji. Z całą zaś pewnością przypisanie tym organom interesu prawnego tylko ze względu na spełnioną rolę w postępowaniu administracyjnym , nie jest możliwe.
W niniejszej sprawie decyzję w I instancji wydał Dyrektor MOPS, działający w ramach kompetencji przyznanych ustawą organowi gminy. W istocie więc rola organu administracji publicznej I instancji przypadła organowi będącemu zarazem organem samorządu terytorialnego.
Ta jednak okoliczność nie może stanowić o uprawnieniu jednostki samorządu, reprezentowanej przecież tylko właśnie przez tenże organ, do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa NSA od początku lat 90. i uchwałą składu pięciu sędziów NSA z 9.10.2000r (OPK 14/00 ONSA 2001, nr l poz. 17) należy przyjąć, że gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego w rozumieniu art.28 kpa i nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na podstawie art.50 § l p.s.a na decyzję administracyjną, choćby miała w tym interes prawny , jeśli do wydania decyzji w I instancji upoważniony jest wójt (burmistrz, prezydent) tej gminy. Dlatego też wniesienie skargi przez gminę , reprezentowaną przez prezydenta , który wydał decyzję w I instancji nie jest dopuszczalne.
Wobec powyższego, na podstawie powyższego przepisu , należało orzec jak w punkcie I sentencji.
Oddaleniu podlega też wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z treścią art.61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § l Jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Skarżąca , domagając się wstrzymania wykonania decyzji, do żadnej z wymienionych w cytowanym przepisie przesłanek nawet się nie odwołała. Wskazała jedynie, że wykonywanie nałożonego obowiązku powoduje poważne uszczuplenie budżetu MOPS.
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji może być uwzględniony tylko wówczas , kiedy istnieje wysokie prawdopodobieństwo zrealizowania się jednej z przesłanek z art.61 § 3 p.p.s.a. Samo pomniejszenie środków finansowych , jakimi dysponuje stosunkowo duża jednostka nie jest jednoznaczne z zagrożeniami, o jakich mowa w cytowanym przepisie.
Dlatego też , na podstawie powyższego przepisu oraz art.61 § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w punkcie II sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI