II SA/KR 691/25

II SA/Kr 691/25 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-09-01
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-06-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Jacek Bursa /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art 58 par 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Kraków, dnia 1 września 2025r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 1 września 2025r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. na pismo Małopolskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z 22 czerwca 2023 r., nr WIW-ChZ.1410.3.2023 w przedmiocie uznania skargi na działanie organu za bezzasadną postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Skarżąca pismem z 7 lipca 2023 r. złożyła do sądu administracyjnego skargę na pismo Małopolskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z 22 czerwca 2023 r., nr WIW-ChZ.1410.3.2023, będące zawiadomieniem o załatwieniu skargi B. J. w trybie skargowo-wnioskowym z kpa. Organ wskazał, iż w trybie art. 229 pkt 2, art. 238 § 1 i art. 237 § 3 kpa poinformował, że uznał skargę z dnia 25.04.2023r. za bezzasadną.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270.) zwanej dalej p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Ponadto, stosownie do treści art. 4 p.p.s.a, sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach.
Z treści skargi wynika wprost, że skarżąca kwestionuje pismo informacyjne, które nie stanowi rozstrzygnięcia administracyjnego podlegającego zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Jak wynika z zaskarżonego pisma wydane zostało w trybie art. 237 § 3 kpa (tryb skargowo- wnioskowy).
Zatem zaskarżone pismo informacyjne nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego ponieważ zostało wydane w osobnym trybie, nie podlegającym rozpoznaniu przez sądy administracyjne tj. trybie skargowo-wnioskowym na podstawie przepisów działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z przepisami tego trybu przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Zatem załatwienie sprawy w takim trybie nie podlega kontroli sądowej, ponieważ nie mieści się w żadnej z kategorii spraw wyliczonych w art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a. W szczególności orzeczenia wydawane w trybie skargowo – wnioskowym z działu VIII kpa nie zostały w nim ujęte.
Skoro więc sprawa objęta skargą nie mieści się w ustalonym przepisami zakresie kontroli sądowoadministracyjnej, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i orzec jak w sentencji.