II SA/Kr 683/25

II SA/Kr 683/25 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-09-24
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-06-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Anna Kopeć /sprawozdawca/
Joanna Człowiekowska
Mirosław Bator /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
oddalono skargi
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
art 35
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska Asesor WSA Anna Kopeć (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Anna Bubula po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2025 r. sprawy ze skarg Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku przy ul. M. w K. , Spółdzielni Mieszkaniowej "S. " w K. i Wspólnoty Mieszkaniowej "S. Z." Nieruchomości przy ul.. w K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 1 kwietnia 2025 r., znak: WI-I.7840.5.95.2024.SA w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargi.
Uzasadnienie
Decyzją nr 780/6740.1/2024 z 26 sierpnia 2024 r., znak: AU-01-5.6740.1.31.2024.JKU, Prezydent Miasta Krakowa orzekł o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzieleniu spółce [...] sp. z o.o. w K. pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: Budowa dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażami podziemnymi i usługami w parterze (centrum mieszkaniowo-usługowe), instalacjami wewnętrznymi: wody, kanalizacji, c.o., wentylacji mechanicznej oraz instalacją wewnętrzną na zewnątrz budynku: kanalizacji sanitarnej i deszczowej ze zbiornikami retencyjnymi, oświetlenia zewnętrznego, miejscami postojowymi oraz układem komunikacji, terenami zielonymi i murami oporowymi, na działkach nr: [...], [...] obr. [...] P. oraz likwidacja istniejących instalacji zewnętrznych: kanalizacji, wody, c.o., elektryki, studni na działkach nr [...], [...] obr. [...] P. przy ul. M. w K. - zwanego dalej inwestycją.
Decyzja ta została wydana w oparciu o ostateczną decyzję Prezydenta Miasta Krakowa o ustaleniu warunków zabudowy Nr 32/6730.2/2023 z 19 stycznia 2023 r., znak: AU-02-4.6730.2.756.2020.WMA.ŁBR, przeniesioną decyzją Nr 47/6730. 5/2023 z 28 czerwca 2023 r., znak: AU-02-4.6730.5.24. 2023.ŁBR; zwaną dalej wz.
Po rozpatrzeniu odwołań Spółdzielni Mieszkaniowej "S. Wspólnoty Mieszkaniowej "S. Z." budynku przy ul. [...] w K. i Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy [...] w K. Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 1 kwietnia 2025 r., znak sprawy: WI-I.7840.5.95.2024.SA utrzymał w mocy opisaną wyżej decyzję organu I instancji, jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazując art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U.2024.572) - zwanej dalej k.p.a. i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U.2024.725 ze zm.) – dalej p.b.
W bardzo rozległym uzasadnieniu decyzji Wojewoda wskazał, że przeprowadzona przez niego analiza projektu w zakresie opisanym w art. 35 p.b. pozwala na stwierdzenie, że został on opracowany zgodnie z przepisami. Projekt budowlany został sporządzony zgodnie z wymogami zawartymi w rozporządzeniu Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (t.j. Dz.U. z 2022 poz. 1679 ze zm.) m.in.: wszystkie strony oraz załączniki projektu zostały ponumerowane kolejno; projekt sporządzono w czytelnej technice graficznej i oprawiono do formatu A4. Zawiera niezbędne uzgodnienia i opinie, jego zawartość jest kompletna. Inwestor złożył oświadczenie o posiadaniu tytułu prawnego do nieruchomości na cele budowlane, a projekt budowlany opracowany został przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia, co zostało potwierdzone kopiami decyzji o ich nadaniu. Załączona została informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (str.: 3138 załączników). W projekcie budowlanym; zgodnie z wymogami art. 34 ust. 3 pkt 1 lit. e p.b.; zamieszczono informację o obszarze oddziaływania projektowanego obiektu (str.: 20-23 pzt).
Wojewoda kolejno przeanalizował szczegółowo zgodność poszczególnych parametrów planowanej zabudowy z ustaleniami decyzji WZ i warunkami technicznymi, a następnie rozważył zasadność zarzutów wniesionych odwołań w zakresie:
< prawidłowości zapewnienia miejsc parkingowych, w szczególności dopuszczalności tzw. miejsc parkingowych zależnych i miejsc dla niepełnosprawnych
< zgodności z decyzją WZ parametru wysokości elewacji frontowej (tutaj zwrócono uwagę na treść postanowienia Prezydenta Miasta Krakowa z 23 lipca 2024 r. wyjaśniającego wątpliwości co do treści decyzji wz)
< ewentualnej konieczności zawieszenia postępowania do czasu zakończenia postępowania o wznowienie postępowania w sprawie decyzji wz
< znaczenia negatywnej opinii Rady Dzielnicy [...]
< braku nałożenia obowiązku nadzoru autorskiego
< kwestii szerokości i przebiegu drogi pożarowej
< obaw o bezpieczeństwo konstrukcji budynków sąsiednich z uwagi na planowane wykopy związane z realizacją dwupoziomowego garażu podziemnego (zwrócono uwagę na treść opinii geotechnicznej oraz decyzję o zatwierdzeniu dokumentacji geologiczno – inżynierskiej dla tej inwestycji)
< braku oceny wpływu inwestycji na lokalny ekosystem
< lokalizacji wjazdu do garażu podziemnego w odległości mniejszej niż wymagane przepisami technicznymi 20 metrów od placu zabaw i 6 metrów od granicy działki
< braku rozważenia utrudnień komunikacyjnych dla mieszkańców na skutek realizacji inwestycji
< niewłaściwego ustalenia obszaru oddziaływania inwestycji
< nieprawidłowego sporządzenia analizy nasłonecznienia.
Wojewoda uznał zarzuty odwołań za bezzasadne, a decyzję organu I instancji za prawidłową.
Opisaną wyżej decyzję zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie:
< Wspólnota Mieszkaniowa Budynku przy ul. M. w K. (sygn. akt II SA/Kr 683/25)
< Spółdzielnia Mieszkaniowa S. w K. e (sygn. akt II SA/Kr 684/25)
< Wspólnota Mieszkaniowa [...] przy ul[...] w K. (sygn. akt II SA/Kr 745/25).
Na rozprawie w dniu 24 września 2025 r. wszystkie te sprawy zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygn. II SA/Kr 463/25.
Wspólnota Mieszkaniowa Budynku przy ul. [...] w K. zaskarżonej decyzji zarzuciła:
Naruszenie przepisów postępowania, mogące mieć wpływ na treść wydanej decyzji, a to:
art. 8 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na naruszeniu zasady pogłębiania zaufania obywateli do organu administracyjnego prowadzącego postępowanie w niniejszej sprawie poprzez wydanie zaskarżonej decyzji bez dokładnego ustosunkowania się organu I instancji do istotnych okoliczności istniejących w toku postępowania przed organem I instancji, o których organ posiadał wiedzę oraz powinien je wyjaśnić w sposób całościowy i nie budzący wątpliwości, w zakresie:
a) potrzeby zawieszenia postępowania dotyczącego pozwolenia na budowę do czasu rozstrzygnięcia wniosku dotyczącego wznowienia postępowania o warunkach zabudowy toczącego się przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Krakowie;
b) oddziaływania inwestycji na sąsiednią nieruchomość przy ul. [...]
c) braku sprecyzowania przez inwestora sposobu wykonania prac ziemnych podczas inwestycji, a w efekcie pozbawienia skarżącej możliwości weryfikacji przyjętych metod przez inwestora i ich wpływu na budynek przy ul. [...]
d) braku przeprowadzenia opinii hydrogeologicznej dotyczącej budynku przy ul. [...], jego aktualnego stanu i reakcji na prace ziemne na sąsiedniej działce;
e) braku wyjaśnienia negatywnego wpływu inwestycji na zdrowie mieszkańców Wspólnoty Mieszkaniowej [...], w szczególności kwestii dostępu mieszkańców budynku przy ul. [...] do światła słonecznego, zbadania norm hałasu i zagospodarowania terenu, które nie wpływałoby negatywnie na zdrowie mieszkańców - podczas gdy ww. kwestie były znane organowi na etapie postępowania ws. ustalenia warunków zabudowy oraz w toku niniejszej sprawy;
f) oceny sposobu zagospodarowania ziemi wybranej z wykopu, która w ocenie Skarżącej będzie stanowiła odpad, ponieważ jedynie niewielka część zostanie użyta do niwelacji działki inwestora a reszta ma zostać usunięta na teren innych działek należących do inwestora bez dalszego sprecyzowania tego działania;
g) wskazania składu zawiesiny betonitowej używanej podczas procesu wykonania ścian szczelinowych, a w szczególności wskazania czy jej rodzaj nie powoduje potrzeby usytuowania na terenie inwestycji stacji jej wytwarzania oraz oczyszczania oraz ich wpływu na zdrowie mieszkańców budynku przy ul. [...]
h) pominięcia wskazania wymogów dotyczących utylizacji zawiesiny betonitowej oraz sposobu jej przeprowadzenia w sposób bezpieczny dla mieszkańców oraz środowiska;
i) wpływu planowanej inwestycji na realizację miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "R. podjętego w uchwale z dnia 25 stycznia 2023 roku, nr CIV/2824/23, mającej znaczenie dla skarżącej oraz całego terenu oddziaływania inwestycji;
j) braku uwzględnienia w przeprowadzonej przez inwestora ekspertyzie przyrodniczej - potencjalnego wpływu inwestycji na przylegający teren Doliny W.
k) poprzestaniu przez organ I instancji na zapewnieniach i oświadczeniach inwestora oraz projektanta o spełnieniu przez inwestycję wszystkich warunków - bez podjęcia ich weryfikacji przez sam organ, w szczególności w zakresie prac ziemnych, na terenie objętym złożonymi warunkami geotechnicznymi, zakwalifikowanymi jako III kategoria geotechniczna;
- w sytuacji, gdy powyższe zagadnienia stanowią istotne okoliczności dla oceny stanu technicznego i bezpieczeństwa budynku przy ul. [...] oraz jego mieszkańców, a także wpływu inwestycji będącej przedmiotem decyzji na teren sąsiedni, natomiast nie zostały wyjaśnione w treści zaskarżonej decyzji.
2. art. 10 § 1 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na braku przeprowadzenia oględzin budynku [...] z udziałem zarządu Wspólnoty, celem wskazania organowi I i II instancji przez zarząd Wspólnoty na:
a) aktualny stan techniczny budynku;
b) zagrożenia dla budynku ze strony planowanej inwestycji; ustalenie rzeczywistego obszaru oddziaływania inwestycji na teren Wspólnoty budynku przy ul. [...]
c) ustalenia wpływu inwestycji na zmianę nasłonecznienia terenu Wspólnoty;
d) oceny możliwości dojazdu przez pojazdy budowy na teren inwestycji z drogi publicznej pod kątem oceny zdolności technicznych drogi, jej wytrzymałości i nośności, potencjalnej degradacji, wzrostu ruchu pojazdów i związanego z tym wzrostu hałasu dla mieszkańców budynku przy ul. [...]
3, art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na braku zgromadzenia pełnego materiału dowodowego w sprawie, w szczególności poprzez brak przeprowadzenia badań dotyczących wpływu inwestycji na budynek przy ul. [...] w tym w szczególności planowanego wykonania dwupoziomowego garażu podziemnego oraz związanych z tym zmian i ruchów gleby w rejonie inwestycji - kwalifikującej budynek do III kategorii geotechnicznej, a zatem obiektu posadowionego w skomplikowanych warunkach gruntowych, w szczególności poprzez brak dokonania oceny w zakresie możliwości pęknięć i zniszczeń w hali garażowej budynku przy ul. [...], oceny podłoża, na którym jest usytuowany budynek skarżącej Wspólnoty i wpływu prac ziemnych na terenie inwestycji na fundamenty, ściany, halę garażową oraz dylatacje budynku przy ul. [...] a także wpływ inwestycji na wody podziemne oraz ich oddziaływanie na budynek przy ul. [...] a także braku ustalenia wpływu inwestycji na zdrowie mieszkańców Wspólnoty [...] oraz oddziaływania inwestycji na środowisko, w tym obszar rzeki W. . Dodatkowo, organ I instancji całkowicie pominął ustalenia w zakresie planowanego sposobu przeprowadzenia prac ziemnych i wykonania wykopów przez inwestora oraz uzyskania od niego informacji na temat techniki i sprzętu jakich zamierza używać w trakcie wykonywania tych prac, w jaki sposób zabezpieczy sąsiednie nieruchomości przed negatywnym wpływem prowadzonych wykopów i czy zapewni bezpieczeństwo dla sąsiednich budynków, przebiegających instalacji, odprowadzenia wód, a także w przypadku określenia przez inwestora planowanego wykonania wykopu przy użyciu techniki ściany szczelinowych bez zbadania przez organ oraz ustalenia:
a) Czy na terenie inwestycji zachodzi potrzeba wyznaczenia miejsca na stację wytwarzania i oczyszczania zawiesiny betonitowej? Jaki będzie skład zawiesiny użyty podczas przedmiotowej inwestycji?
b) Czy oraz w jakiej ilości inwestycja spowoduje powstanie odpadów z zawiesiny betonitowej? Jaka będzie charakterystyka tych odpadów oraz czy stwarzają zagrożenie dla mieszkańców budynku Skarżącej?
c) Konieczności i warunków utylizacji zawiesiny betonitowej po zakończeniu inwestycji.
d) Oceny czy wybrana metoda wykonania ściany szczelinowej jest odpowiednia dla panujących warunków gleby oraz utrzyma swoje właściwości w przypadku istniejącego na terenie nieruchomości poziomu wód gruntowych lub ich intensywnego przepływu w gruncie.
4. art. 80 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na dokonaniu dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego w sprawie poprzez przyjęcie, że inwestycja nie wpłynie negatywnie na stan techniczny budynku [...] zdrowie mieszkańców Wspólnoty [...] oraz wykorzystanie drogi dojazdowej przylegającej do budynku przy ul. [...] w wyniku:
a) znacznego ograniczenia dostępu światła słonecznego - w tym także pozbawienia mieszkańców dotychczasowego poziomu i czasu dostępu do światła słonecznego - w szczególności wobec braku przeprowadzenia oceny dostępu światła słonecznego w różnych porach roku;
b) zwiększenia hałasu, spowodowanego przez proces budowy, ale także wzmożony ruch pojazdów budowy, ich wielkość i ciężar;
c) braku oceny, czy istniejąca droga dojazdowa do terenu inwestycji wytrzyma nacisk pojazdów budowy i nie zostanie przez nie zdegradowana w stopniu uniemożliwiającym jej dalsze użytkowanie, w tym także na potrzeby dojazdu dla mieszkańców budynku przy ul. [...]
d) przyjęcia w opinii geotechnicznej (k. 111 akt), że warunki geotechniczne terenu inwestycji są złożone z uwagi na występowanie gruntów nośnych i zaliczenie inwestycji do III kategorii geotechnicznej - co wymaga od organu podjęcia dalszych działań sprawdzających;
e) oddziaływania inwestycji na otaczające środowisko - Dolinę W. tj. ocenę czy powiększenie populacji tego rejonu miasta, a przez to zwiększenie ruchu pieszych i ruchu ulicznego nie spowoduje negatywnych skutków dla środowiska, które w ocenie Urzędu Miasta K., Wydziału Kształtowania Środowiska, stanowi istotny korytarz ekologiczny, wokół którego skupiają się ryby i ptaki, a zatem planowana inwestycja powinna zostać uznana za inwestycję mogącą potencjalnie oddziaływać na środowisko i podlegać w związku z tym dodatkowej ocenie.
5. art. 11 k.p.a. w zw. z art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na braku wskazania w treści decyzji sposobu wykonania i zabezpieczenia prac prowadzonych podczas inwestycji - w szczególności prac ziemnych, z uwzględnieniem kwestii zabezpieczenia budynku [...], jego hali garażowej i dylatacji przed skutkami działań podejmowanych przez inwestora, a także braku dokładnego wskazania, że inwestycja nie stanowi potencjalnego zagrożenia dla środowiska naturalnego - w zakresie usunięcia ziemi z wykopu oraz utylizacji zawiesiny betonitowej, w efekcie czego zaniechano zobowiązania inwestora do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.
6. art. 84 § 1 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na braku powołania biegłego oraz przeprowadzenia opinii hydrogeologicznej, w celu dokonania oceny warunków geotechnicznych posadowienia budynku przy ul. [...], stwierdzenia występowania zagrożenia parcia hydrostatycznego (charakterystycznego dla podobnych inwestycji) na ściany budynku w wyniku prowadzonej inwestycji, oceny zmiany stosunków wodnych na terenie oddziaływania inwestycji oraz określenia możliwości, warunków i wpływu inwestycji na sąsiedniej działce na budynek skarżącej Wspólnoty - należy wskazać, że działka, na której znajduje się budynek Wspólnoty [...], jest podatny na oddziaływania z gruntów sąsiednich - czego przykładem były szkody wywołane pracami ziemnymi podczas budowy budynku mieszkalnego przy ul. [...], a także ruchy gleby, co jest związane z podłożem na jakim posadowiono budynek. W wyniku powyższego zauważalne są przemieszczenia budynku przy ul. [...], tj. rozejście się części dylatacji budynku, które zostały potwierdzone zarówno w 2010 roku jak i 2018. Ponadto, budynek przy ul. [...] jest narażony na oddziaływanie wód podziemnych (gruntowych), które często powodują podmakanie dolnych kondygnacji budynku (w szczególności hali garażowej i innych pomieszczeń znajdujących się na poziomie "-1") oraz zawilgocenie - w związku z powyższymi uwagami należy ocenić w jaki sposób inwestycja wpłynie na budynek przy ul. [...] a.
Dodatkowo należy wskazać, że w dokumentacji zgromadzonej w niniejszej sprawie zalega opinia wykonana na zlecenie inwestora i pomijająca dokonanie oceny względem budynku przy ul. [...] Jednocześnie, wskazanym jest przeprowadzenie inwentaryzacji budynku przy ul. [...], a to poszczególnych lokali jak również części wspólnych budynku oraz hali garażowej, wraz z pomieszczeniami na poziomie "-1" budynku.
7. art. 85 § 1 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na braku dokonania oględzin miejsca inwestycji oraz sąsiadującego z nim budynku przy ul. [...] - hali garażowej oraz przyległych pomieszczeń, dylatacji budynku, w celu oceny aktualnej sytuacji geotechnicznej budynku i zagrożeń inwestycji dla stanu technicznego budynku [...], w szczególności wobec niewielkiej odległości inwestycji od ściany budynku [...] oraz jeszcze bliższego sąsiedztwa hali garażowej, której położenie nie pokrywa się ze ścianą budynku, przez co prace ziemne podczas inwestycji zagrażają w największym stopniu podziemnym kondygnacjom budynku [...], wobec czego inwestor i projektant powinni przedstawić:
. projekt planowanych prac zmiennych wraz ze wskazaniem ich etapowania, którego inwestor nie przewidział w swoim projekcie;
. specyfikację materiałów planowanych do użycia podczas prac ziemnych i wykonania ścian szczelinowych;
. technikę wykonania wykopów wraz ze wskazaniem sposobu ich zabezpieczenia;
. sposób wykonania odprowadzenia wody, w sytuacji gdy treść decyzji zawiera informację, że inwestor nie przewiduje odwodnienia budowlanego otworami wiertniczymi, a także nie wskazał sposobu odprowadzenia wody po jej wypompowaniu z wykopu;
. ocenę wytrzymałości drogi przylegającej do budynku przy ul. [...], dla potrzeb pojazdów budowy i możliwości jej degradacji przez ruch tych pojazdów - w szczególności wobec braku określenia tych warunków w piśmie Zarządu Dróg Miasta K. z dnia 12 lipca 2023 roku;
. plan zniwelowania wpływu ww. prac na sąsiednią nieruchomość Wspólnoty Mieszkaniowej [...].
8. art. 136 § 1 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na braku przeprowadzenia przez organ II instancji uzupełniającego postępowania dowodowego w sprawie w postaci:
opinii biegłego z zakresu hydrogeologii, ewentualnie biegłych z zakresu geologii oraz hydrologii, w celu ustalenia stanu terenu i warunków wodnych na terenie inwestycji oraz oceny czy na skutek tej inwestycji nie dojdzie do powstania oddziaływania hydrostatycznego (parcia hydrostatycznego) na ściany sąsiednich budynków - w szczególności względem budynku przy ul. [...] oraz jego hali garażowej — czego szczególnym uzasadnieniem jest wskazanie, że inwestycja została zakwalifikowana jako przedsięwzięcie III kategorii geotechnicznej przy złożonych warunkach geotechnicznych, a zatem wymagającym dodatkowego zbadania;
oględzin hali garażowej oraz przylegających do niej pomieszczeń;
oględzin dylatacji budynku oraz balkonów zlokalizowanych w mieszkaniach nr [...] budynku przy ul. [...]
przeprowadzenie inwentaryzacji uszkodzeń występujących w budynku przy ul. [...], a to poszczególnych lokali jak również części wspólnych budynku oraz hali garażowej, wraz z pomieszczeniami na poziomie "-1 budynku - na okoliczność ustalenia wpływu prac prowadzonych przez inwestora na nieruchomość i budynek Wspólnoty Mieszkaniowej [...] oraz każdego z jej członków.
wystąpienia do Urzędu Miasta K., Wydziału Kształtowania Środowiska o uzyskanie informacji na temat znaczenia Doliny W. dla żyjących tam gatunków zwierząt, znaczenia terenu dla dotychczasowych mieszkańców - na okoliczność ustalenia zasięgu oddziaływania inwestycji, obowiązku wykonania oceny oddziaływania inwestycji na środowisko;
dokonanie oceny wpływu planowanej inwestycji - w szczególności planowanych ciągów komunikacyjnych, zmiany nasłonecznienia terenu Skarżącej oraz wzrostu poziomu hałasu, na zdrowie mieszkańców budynku przy ul. [...] w szczególności z uwzględnieniem ich dotychczasowych warunków życia.
9. art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na braku zawieszenia postępowania przez Organ II instancji do czasu zakończenia postępowania SKO.ZP/415/397/2023 toczącego się w sprawie rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta Krakowa wydaną w sprawie AU-02-5.6730.2.756.2020.WMA.ŁBR z dnia 19 stycznia 2023 roku o nr 32/6730.2/2023, którego ocena i wynik stanowi zagadnienie wstępne w stosunku do decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i stanowiącej pozwolenie na budowę.
II. Naruszenie przepisów prawa materialnego, a to:
art. 3 pkt. 20 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89 poz. 414 z późn zm. - dalej jako: pr. bud.) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym określeniu obszaru oddziaływania obiektu, ponieważ inwestycja wpływa nie tylko na całą Wspólnotę [...] oraz poszczególnych członków Wspólnoty, których okna mieszkań znajdują się po zacienionej stronie inwestycji, ale także przymiot strony w sprawie powinny mieć osoby prowadzące działalności gospodarcze w lokalach usługowych na terenie budynku [...], ponieważ planowana inwestycja ma wpływ na funkcjonowanie obiektu, w którym prowadzą działalność.
art. 19 ust. 1 pr. bud. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na zaniechaniu przez organ I instancji nałożenia na inwestora obowiązku zapewnienia nadzoru autorskiego nad inwestycją, w sytuacji, gdy sposób skomplikowania prac oraz wpływ na środowisko uzasadniają współpracę projektanta w nadzorze nad inwestycją, w szczególności, że inwestycja ma miejsce bardzo blisko innych zabudowań, a planowane prace-w szczególności wykopy, powodują zagrożenie dla sąsiednich budynków i ich mieszkańców. Dodatkowo, należy wskazać, że nadzór autorski jest istotny przy planowaniu prac, przygotowaniu terenu i samym wykonywaniu prac ziemnych i wykopów na terenie inwestycji, z uwzględnieniem ochrony sąsiednich budynków, instalacji, przesunięć podłoża oraz zachowania stanu wód podziemnych. Ponadto, wbrew twierdzeniom organu II instancji - planowana inwestycja jest niestandardowa, ponieważ zakłada dwukondygnacyjny garaż w rejonie, w którym występują trudne warunki gruntowe i z tego względu dla prawidłowego wykonania prac - które w ocenie organu mają być bezpieczne, wymagany jest nadzór autorski.
§ 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 roku (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm., dalej jako: rozp. ws. war. tech.) w zw. z § 60 rozp. ws. war. tech. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że projekt i planowana inwestycja spełniają wymogi techniczne, w szczególności w zakresie odległości od innych budynków zapewniając odpowiednie nasłonecznienie, w sytuacji gdy wykonanie przedmiotowej inwestycji zagraża członkom Wspólnoty budynku [...] - posiadającym mieszkania od strony inwestycji - pozbawieniem ich dostępu do światła dziennego (w tym brak dokonania oceny nasłonecznienia nieruchomości Skarżącej podczas zmieniających się pór roku), a w konsekwencji ma negatywny wpływ na ich zdrowie.
§ 14 rozp. ws. war. tech. w zw. z § 204 ust. 5 rozp. ws. war. tech poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na braku zapewnienia do działek, na których będzie przeprowadzana inwestycja odpowiedniej komunikacji, przez co dokonano uregulowania ruchu pojazdów w tym rejonie bardzo blisko mieszkań budynku [...], nie przeprowadzając jednocześnie oceny wpływu zanieczyszczenia oraz wzrostu poziomu hałasu spowodowanych przez wskazane w projekcie rozwiązania komunikacyjne - a także dokonania oceny czy oznaczony sposób komunikacji pozwala na swobodny przejazd służb ratunkowych oraz pojazdów komunalnych przy uwzględnieniu gęstej zabudowy, niewielkiej odległości od budynku oraz zwyczajowo parkujących pojazdów - co z kolei stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa mieszkańców budynku przy ul. [...] oraz obniża walory użytkowe budynku.
§ 11 rozp. ws. war. tech, w zw. z art. 22 i 23 rozp. ws. war. tech. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na pominięciu okoliczności, że budynek realizowany w ramach inwestycji będzie położony w niewielkiej odległości od budynku [...], natomiast przez swoje ukształtowanie oraz uregulowanie jego komunikacji oraz składowania odpadów będzie miał negatywny i uciążliwy wpływ na mieszkańców budynku przy ul. [...] zarówno podczas składowania odpadów jak i ich wywozu, który będzie uciążliwy z uwagi na wymiary drogi dojazdowej do inwestycji, nieprzystosowanej do obsługi pojazdów używanych do wywozu odpadów.
art. 113 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 prawo ochrony środowiska w zw. z § 1 i 2 rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na braku ustalenia poziomu hałasu spowodowanego przez inwestycję oraz jego oddziaływania na zdrowie mieszkańców budynku przy ul. [...]
Na podstawie tych zarzutów skarżąca wspólnota wniosła o
1. Zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania w sprawie wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta Krakowa wydaną w sprawie" AU-02- 5.6730.2.756.2020.WMA.ŁBR z dnia 19 stycznia 2023 roku o nr 32/6730.2/2023.
2. Uchylenie, zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji i wydanie decyzji o odmowie zatwierdzeniu projektu budowalnego i udzieleniu pozwolenia na budowę;
Ewentualnie:
3. Uchylenie w całości zaskarżonej .decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu l instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.
Spółdzielnia Mieszkaniowa S. w K. zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie następujących przepisów prawa materialnego i procesowego:
a) 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2024.572 t.j. z dnia 2024.04.15, dalej jako k.p.a.) poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji, pomimo że jest ona niezgodna z przepisami prawa budowlanego, w tym warunkami techniczno- budowlanymi;
b) art. 35 ust. 1 pkt lit. a) ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (Dz.U.2024.725 t.j. z dnia 2024.05.14, dalej jako p.b.) w zw. z § 18 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.2022.1225 t.j. z dnia 2022.06.09, dalej jako rozporządzenie) poprzez wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, pomimo że przedmiotowa inwestycja jest niezgodna z decyzją nr 32/6730.2/2023 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 19 stycznia 2023 roku o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji w zakresie wymaganej ilości miejsc postojowych,
c) art. 35 ust. 1 pkt lit. a) p.b. poprzez wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, pomimo że przedmiotowa inwestycja jest niezgodna z decyzją nr 32/6730.2/2023 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 19 stycznia 2023 roku o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji w zakresie wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej,
d) art. 35 ust. 1 pkt lit. a) p.b. poprzez wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, pomimo że przedmiotowa inwestycja jest niezgodna z decyzją nr 32/6730.2/2023 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 19 stycznia 2023 roku o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji w zakresie szerokości elewacji frontowej;
e) art. 35 ust. 1 pkt 1 lit b p.b. w zw. z § 19 ust. 3 w zw. z § 19 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia poprzez wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę w sytuacji, gdy wjazd do garażu usytuowany jest w odległości mniejszej niż 10 i 20 metrów od placu zabaw do dzieci,
f) art. 35 ust. 1 pkt 2 p.b. w zw. z § 60 rozporządzenia poprzez wydanie pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji w sytuacji, gdy do dokumentacji projektowej nie została załączona analiza nasłonecznienia sporządzona dla obu dni równonocy;
g) art. 7 w zw. z art. 77, art. 8 k.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, naruszenie zasady działania organów na podstawie przepisów prawa, a w konsekwencji naruszenie zasady zaufania do organów państwa;
h) art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak szczegółowego i rzetelnego przedstawienia przesłanek, którymi kierował się organ przy wydawaniu zaskarżonej decyzji.
Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania.
Wspólnota Mieszkaniowa [...] przy ul. [...] w K. zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie:
I. przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a to:
- art. 35 ust. 1 pkt 2 oraz 3a ppkt a Prawa budowlanego w zw. z § 204 ust. 5 i § 206 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ti. poprzez wydanie decyzji opartej o projekt budowlany niezawierający wymaganych przez przepisy prawa ekspertyz, tj. badania wpływu projektowanego dwupoziomowego garażu podziemnego bardzo blisko do granic sąsiednich nieruchomości i znacznego ryzyka naruszenia terenów przyległych przy pracach zabijania i wyciągania obudowy wykopu przy jednoczesnej konieczności postawienia ogrodzenia placu budowy, a także zmiany stosunków wodnych,
- art. 35 ust. 1 pkt I lit, a oraz pkt 2 Prawa budowlanego w zw. z Ł 18 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz treścią decyzji o warunkach zabudowy w zakresie liczby miejsc postojowych tj. poprzez wydanie decyzji opartej o projekt budowlany niezgodny z warunkami decyzji o warunkach zabudowy w zakresie liczby miejsc postojowych,
- art. 35 ust. 1 pkt 1 lit, a i b w zw. z ust. 2 i 3 z art. 34 ust. 1, 2 oraz 3 pkt 1 Prawa budowlanego poprzez wydanie decyzji opartej o projekt budowlany niezgodny z przepisami, tj.:
• pozostającym w niezgodzie z treścią projektu zagospodarowania terenu i treścią mapy stanowiącej część projektu dotyczącego geologii (mapa dokumentacyjna - zał. Nr 2) w zakresie pozostawienia drzew kolidujących z inwestycją,
• braku oryginału lub uwierzytelnionej kopii mapy do celów projektowych (por. § 15 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego — dalej "Rozporządzenie projektowe"),
• braku inwentaryzacji zieleni uwzględniającej opis istniejących drzew z uwzględnieniem szczegółowego opisu drzewa i jego wymiarów (obwód, wysokość) - por. § 14 ust. 3 pkt f oraz § 15 ust. 2 pkt 9 Rozporządzenia projektowego,
• braku wskazania odległości ścian garażu podziemnego od granic działki (por. § 15 ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia projektowego),
- art. 35 ust. 1 pkt 2 oraz 3a ppkt a Prawa budowlanego w zw. z § 3 ust. 4 pkt g oraz i Uchwały nr XCIX/1502/14. Rady Miasta Krakowa z dnia 12 marca 2014 r. w sprawie: organizacji i zakresu działania Dzielnicy [...] - poprzez wydanie decyzji sprzecznej z opinią Rady Dzielnicy VIII Miasta Krakowa,
II. przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to:
- art. 77 § 1 w zw. z art. 78 § 1 w zw. z art. 81a § 1 k.p.a. - poprzez ich niezastosowanie lub niewłaściwe zastosowanie i dowolną w miejsce swobodnej oceny dowodów,
- art. 136 § 1 i 2 k.p.a. - zignorowanie wniosków stron o przeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie (art. 136 § 1 k.p.a.) oraz o przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w zakresie niezbędnym do rozstrzygnięcia sprawy - z uwagi na fakt, że decyzja została wydana z naruszeniem przepisów w postępowaniu, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej strzygnięcie (art. 136 § 2 k.p.a.) faktycznej zgodności planowanego obiektu z wz oraz oddziaływania na sąsiednie działki
- co w ostateczności - w zakresie wszystkich w/w zarzutów doprowadziło do wydania decyzji z naruszeniem prawa.
Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
W odpowiedzi na wszystkie skargi Wojewoda Małopolski wniósł o ich oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Uczestnik postępowania [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. w piśmie procesowym z 21 sierpnia 2025 r. wskazał na bezzasadność zarzutów wszystkich skarg i wniósł o ich oddalenie.
Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie między innymi w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.).
Dokonana według tak określonych kryteriów kontrola zaskarżonej decyzji wykazała, że jest ona prawidłowa, a zarzuty skarg nie mogą odnieść skutku.
Przedmiotem skargi jest decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, która jest decyzją związaną – co oznacza, że organy administracji architektoniczno – budowlanej nie dysponują żadnym luzem decyzyjnym ani uznaniem administracyjnym przy rozstrzyganiu tego typu spraw. Przed wydaniem takiej decyzji organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza wyłącznie kwestie wymienione w art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Zgodnie zaś z art. 35 ust. 4 p.b. w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Jedynym kryterium oceny projektu jest jego zgodność z przepisami obowiązującego prawa. Ani organ administracji architektoniczno – budowlanej, ani sąd administracyjny nie mają kompetencji by oceniać inne aspekty sprawy.
Zarzuty wszystkich skarg, choć bardzo liczne, okazały się całkowicie bezzasadne. Większość z nich stanowi powtórzenie zarzutów podnoszonych wcześniej przez poszczególnych skarżących w odwołaniach od decyzji Prezydenta Miasta Krakowa, a Wojewoda Małopolski w zaskarżonej decyzji przeanalizował je i ocenił jako bezzasadne. Analiza ta była szczegółowa i nie budzi wątpliwości, a Sąd podziela stanowisko Wojewody w tym zakresie.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że wniosek o zawieszenie postępowania sądowego zawarty w skardze Wspólnoty Mieszkaniowej [...] (str. 7 skargi) nie mógł zostać uwzględniony. Zdaniem skarżącego zagadnieniem wstępnym dla niniejszego postępowania przed sądem administracyjnym było rozstrzygnięcie sprawy wznowienia postępowania o ustalenie warunków zabudowy. Skarżący szeroko wywodzi, dlaczego w jego ocenie zachodzą podstawy do wznowienia tego postępowania, kwestionując skuteczność doręczenia tej decyzji poprzez obwieszczenie.
Ewentualne postępowanie nadzwyczajne (wznowieniowe) nie stanowi zagadnienia wstępnego ani dal postępowania administracyjnego w przedmiocie pozwolenia na budowę, ani dla postępowania sądowoadministracyjnego w tym samym przedmiocie. W orzecznictwie utrwaliło się stanowisko o wąskim rozumieniu pojęcia zagadnienia prejudycjalnego – jest to tylko takie postępowanie toczące się przed innym organem lub sądem, bez rozstrzygnięcia którego w ogóle nie jest możliwe rozstrzygnięcie sprawy głównej. Nie jest natomiast zagadnieniem prejudycjalnym i nie stanowi o konieczności zawieszenia postępowania (sądowego bądź administracyjnego) takie postępowanie, którego wynik może mieć wpływ na sposób rozstrzygnięcia sprawy.
Decyzja ustalająca warunki zabudowy w dacie rozstrzygania sprawy o pozwolenie na budowę przez organy obu instancji miała (i ma nadal) status decyzji ostatecznej, co dawało podstawę do rozstrzygnięcia na jej podstawie sprawy pozwolenia na budowę. Zasada trwałości decyzji administracyjnych oznacza, że decyzja ostateczna wywołuje określone w niej skutki prawne do czasu jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Jeżeli ewentualnie wznowione postępowanie administracyjne doprowadzi do wyeliminowania tej ostatecznej decyzji WZ z obrotu prawnego, to kodeks postępowania administracyjnego zawiera regulacje pozwalające wyeliminować również decyzje wydane na jej podstawie. Obecnie jednak brak jest podstaw do blokowania postępowania o pozwolenie na budowę oraz postępowania sądowego w zakresie kontroli wydanej decyzji.
Przechodząc do oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji tytułem wstępu trzeba zwrócić uwagę, że przedmiotowa inwestycja położona jest na terenie już bardzo mocno zainwestowanym, na którym nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. W załączniku nr 3 do decyzji wz - Wyniki analizy urbanistyczno-architektonicznej, część tekstowa - znajdują się stwierdzenia: "W obszarze analizowanym zachodzą intensywne procesy urbanizacyjne, polegające na wpisywaniu w starsze układy zabudowy osiedlowej z lat 70-tych XX wieku oraz podmiejskiej zlokalizowanej wzdłuż historycznego układu drożnego (m. in. ul. K. nowych obiektów o większej intensywności zabudowy i gabarytach dominujących nad otoczeniem (...) układ urbanistyczny zabudowy otaczającej teren inwestycji należy uznać za karykaturalnie swobodny, niespójny, niekonsekwentny - układ nieuwzględniający jakichkolwiek reguł stosowanych w urbanistyce i architekturze".
Skarżące wspólnoty i spółdzielnia mieszkaniowa są właścicielami nieruchomości bezpośrednio sąsiadujących z terenem inwestycji, a ich obawy związane są właśnie z niewielkimi odległościami planowanej budowy (zwłaszcza w zakresie wykopów pod dwupoziomowy parking podziemny) od należących do nich budynków. Przedstawiciel inwestora na rozprawie zwrócił uwagę, że teren inwestycji inwestor nabył właśnie od jednego ze skarżących jako teren pod zabudowę. Zrozumiałe jest dążenie właścicieli istniejących już budynków do tego, aby niezabudowane nieruchomości znajdujące się w okolicy pozostały takimi. Oczywistym jest przy tym, że każda dodatkowa zabudowa wiąże się ze zwiększeniem ruchu pojazdów, zwiększeniem poziomu hałasu czy innymi utrudnieniami w codziennym funkcjonowaniu mieszkańców budynków istniejących już wcześniej. Niemniej jednak, jak już wyżej zaznaczono, tylko sprzeczność inwestycji z konkretnymi przepisami obowiązującego prawa może prowadzić do odmowy wydania pozwolenia na budowę. Takiej sprzeczności Sąd się w sprawie nie dopatrzył.
I tak prawidłowo określono w projekcie i zatwierdzającej go decyzji kwestię miejsc postojowych. Zgodnie z § 18 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie Zagospodarowując działkę budowlaną, należy urządzić, stosownie do jej przeznaczenia i sposobu zabudowy, stanowiska postojowe dla samochodów użytkowników stałych i przebywających okresowo, w tym również stanowiska postojowe dla samochodów, z których korzystają osoby niepełnosprawne (ust. 1). Liczbę stanowisk postojowych i sposób urządzenia parkingów należy dostosować do wymagań ustalonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z uwzględnieniem potrzebnej liczby stanowisk, z których korzystają osoby niepełnosprawne (ust. 2).
W tym zakresie decyzja WZ odwołuje się do uchwały Rady Miasta Krakowa nr LIII/723/12 z dnia 29 sierpnia 2012 r. dotyczącej programu obsługi parkingowej miasta K..
W uchwale tej wymaga się zapewnienia 1,2 miejsca na każdy lokal mieszkalny oraz w przypadku lokali użytkowych 5 – 10 miejsc na 100 zatrudnionych. W poszczególnych budynkach przewidziano 23 mieszkania (28 miejsc parkingowych) i 56 mieszkań (68 miejsc parkingowych), a więc współczynnik 1,2 jest zachowany. Oprócz tego przewidziano jedno miejsce dla osoby niepełnosprawnej oraz jedno miejsce dla pracowników lokali użytkowych (przy założeniu, że w 4 lokalach użytkowych zatrudnionych będzie 13 osób – k. 8 projektu zagospodarowania terenu i k. 6 projektu architektoniczno - budowlanego). Na k. 8 – 9 projektu architektoniczno – budowlanego podaje się liczbę osób zatrudnionych w poszczególnych lokalach usługowych (LU1 – 1 osoba, LU2 – 2 osoby, LU3 – 4 osoby, LU4 – 6 osób), przy czym liczba zatrudnionych związana jest z wielkością danego lokalu. Brak podstaw do kwestionowania tych założeń.
Łącznie dla całej inwestycji przewidziano 97 miejsc parkingowych, za czego 15 to tzw. miejsca zależne czyli takie, do których dostęp odbywa się przez inne miejsce parkingowe.
Kwestia dopuszczalności zapewnienia miejsc parkingowych jako zależnych nie jest w orzecznictwie oceniana jednolicie.
Naczelny Sąd Administracyjny dopuścił taki sposób zapewnienia miejsc parkingowych. W wyroku sygn. II OSK 2231/23 przywołał wcześniejsze orzeczenia sądów administracyjnych oraz powołaną w nich argumentację przemawiającą za dopuszczeniem tego rodzaju miejsc. Wskazał, że skoro nie ma przepisu, który zabraniałby urządzania miejsc postojowych w systemie zależnym, to rozwiązanie takie należy uznać za zgodne z prawem, a jedynymi kryteriami, które musi spełniać miejsce postojowe są określone wymiary wynikające z § 21 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Z kolei w wyroku sygn. II OSK 396/19 NSA stwierdził: "Wbrew twierdzeniom skarżącej kasacyjnie, zasadnie organ ustalił, że inwestycja spełnia wymagania dotyczące ilości miejsc parkingowych. Zaprojektowano 186 miejsc parkingowych dla 152 mieszkań, według wskaźnika 1,2 miejsca parkingowego na 1 mieszkanie, zgodnie z § 7 ust. 7 pkt 3 lit. a uchwały Nr CXIV/1540/10 Rady Miasta Krakowa z dnia 20 października 2010 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "M. w Krakowie (Dz. Urz. Woj. Małop. z 2010 r., nr 570, poz. 4389). Według wyjaśnień inwestora, każde mieszkanie posiada niezależne miejsce parkingowe, a miejsca podwójne, w liczbie 24, przynależeć będą do jednego właściciela".
Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela ocenę dokonaną w powołanych wyrokach NSA. Wskaźnik miejsc parkingowych na lokal mieszkalny wynosi więcej niż 1, a więc zakłada się, że właściciele niektórych mieszkań będą korzystali z więcej niż jednego miejsca. Kluczowe jest, żeby każde mieszkanie miało zapewnione "niezależne" miejsce parkingowe – co oznacza konieczność zapewnienia takiej liczby samodzielnych miejsc parkingowych jak liczba lokali. Natomiast pozostałe mogą być miejscami zależnymi, skoro zakłada się, że i tak będą należeć do tego samego właściciela. Taka właśnie sytuacja została w niniejszej sprawie zapewniona, bowiem z 97 miejsc parkingowych zależnych jest 15, a niezależnych 82 – przy 79 lokalach mieszkalnych, z uwzględnieniem jednego samodzielnego miejsca dla osoby niepełnosprawnej oraz jednego samodzielnego miejsca dla pracowników lokali użytkowych.
Nie jest też zasadny zarzut, jakoby decyzja wz wymagała zapewnienia dodatkowych miejsc postojowych, ponad te wynikające z uchwały. W pkt 7 tej decyzji (k. 61 projektu zagospodarowania terenu) znajduje się zapis: "Ponadto w bilansie miejsc postojowych należy uwzględnić dodatkowo ogólnodostępne miejsca postojowe", jednakże nie oznacza to konieczności zapewnienia co najmniej dwóch dodatkowych miejsc (jak chce te skarżąca Wspólnota Mieszkaniowa S. Z.). Zapis ten jest ogólnikowy i nieskonkretyzowany, nie jest źródłem dodatkowego obowiązku dla inwestora. Obowiązek zapewnienia na terenie inwestycji miejsc dla osób postronnych nie wynika również z § 18 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.
Skoro inwestor zapewnił minimalne wskaźniki miejsc parkingowych wynikające z decyzji ustalającej warunki zabudowy, to nie można doszukiwać się w tym zakresie wadliwości zaskarżonej decyzji.
Kolejny zarzut dotyczy lokalizacji wjazdu do garażu podziemnego w zbyt małej odległości od placu zabaw. Zgodnie z § 19 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych odległość stanowisk postojowych, w tym również zadaszonych, oraz otwartych garaży wielopoziomowych od: placu zabaw dla dzieci, boiska dla dzieci i młodzieży, okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku opieki zdrowotnej, w budynku oświaty i wychowania, w budynku mieszkalnym, w budynku zamieszkania zbiorowego, z wyjątkiem: hotelu, motelu, pensjonatu, domu wypoczynkowego, domu wycieczkowego, schroniska młodzieżowego i schroniska, nie może być mniejsza niż:
1) dla samochodów osobowych:
a) 7 m - w przypadku parkingu do 10 stanowisk postojowych włącznie,
b) 10 m - w przypadku parkingu od 11 do 60 stanowisk postojowych włącznie,
c) 20 m - w przypadku parkingu powyżej 60 stanowisk postojowych (...).
Skarżąca Spółdzielnia Mieszkaniowa S. a podnosi, że odległość wjazdu w budynku B od placu zabaw wynosi 12,41 m, podczas gdy jest to parking na więcej niż 60 stanowisk postojowych.
Sąd podziela stanowisko Wojewody (str. 31 decyzji) oraz inwestora, że w istocie w budynku B zlokalizowane są dwa parkingi: na kondygnacji -1 na 29 miejsc i na kondygnacji -2 na 38 miejsc, a zatem odległość wjazdów do każdego z nich od placu zabaw ma wynosić minimum 10 metrów i jest ona zachowana. Nie chodzi tutaj wyłączenie o lokalizację na dwóch odrębnych kondygnacjach. W budynku A garaż również zlokalizowany jest na dwóch kondygnacjach podziemnych, ale obie mają jeden wjazd i stanowią jedną strefę pożarową – stanowią więc jeden garaż. Natomiast w budynku B dla miejsc w kondygnacjach -1 i -2 przewidziane są dwa osobne wjazdy, stanowią one również odrębne strefy pożarowe. Z tego względu należy zgodzić się, że w istocie są to dwa garaże, każdy z nich na mniej niż 60 stanowisk postojowych. Odległość 12 metrów jest więc zgodna z wymogami rozporządzenia.
Kolejny zarzut Spółdzielni S. dotyczy niezgodności projektu z warunkami ustalonymi w decyzji wz w zakresie wysokości projektowanych budynków. Zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, okapu/gzymsu należy wyznaczyć na poziomie 22 m (jako wielkość maksymalną) oraz 11 m (jako wielkość minimalną). W analizie stanowiącej załącznik do decyzji wskazano, że korzystne ze względów kompozycyjno-przestrzennych jest aby przy wyznaczaniu wysokości nowej zabudowy uwzględnić dołączoną do wniosku szczegółową koncepcję architektoniczną planowanej inwestycji, która swoimi parametrami nawiązuje do istniejącej zabudowy zlokalizowanej w najbliższym otoczeniu inwestycji, w poszczególnych rozczłonkowanych jego częściach. Koncepcja dołączona do wniosku zakłada uskokowe zróżnicowanie wysokości budynków, w taki sposób aby na etapie opracowania projektu budowlanego wnioskowanej nowej zabudowy możliwe było uwzględnienie przepisów prawa budowlanego dotyczących odległości między budynkami. Zdaniem skarżącej Spółdzielni dolną granicę wyznaczonego przedziału wysokości należy wyznaczyć na poziomie -11 m. W decyzji o warunkach zabudowy wskazano co prawda, że dodatkowym ograniczeniem wysokości górnych krawędzi elewacji frontowych planowanych budynków w bezpośrednim sąsiedztwie istniejącej zabudowy będą przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, co będzie zbadane na następnym etapie procesu inwestycyjnego, tj. podczas postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę – niemniej jednak w ocenie strony skarżącej niedopuszczalne i niezgodne z decyzją wz było zaprojektowanie części inwestycji na poziomie 9,53 cm. Wskazując natomiast na postanowienie Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 23 lipca 2024 roku w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji nr 32/6730.2/2023 z dnia 19.01.2023 skarżąca podniosła, że jest ono wprost sprzeczne z postanowieniami ww. decyzji o warunkach zabudowy, zmieniając w zasadniczy sposób jej postanowienia. Takie działanie organu administracji publicznej należy uznać za niedopuszczalne. Biorąc pod uwagę cel instytucji uregulowanej w art. 113 § 2 k.p.a. skarżąca podkreśla, że sięgnięcie do niej prowadzić ma do usunięcia niejasności co do treści decyzji, w szczególności wtedy, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.
Argumentacja ta nie zasługuje na uwzględnienie. Decyzja ustalająca warunki zabudowy (w sytuacji braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego) jest etapem poprzedzającym pozwolenie na budowę, określającym ramy przestrzenne przyszłej inwestycji. Na tym etapie procesu budowlanego nie bada się szczegółowych warunków przyszłej zabudowy i jej zgodności z przepisami technicznymi. Celem wydania takiej decyzji nie jest jednak abstrakcyjne ustalenie parametrów możliwej zabudowy, lecz takie określenie tych parametrów, by jej realizacja zgodnie z wymogami przepisów technicznych była możliwa.
W decyzji wz wprost wskazuje się, że "dodatkowym ograniczeniem wysokości górnych krawędzi elewacji frontowych planowanych budynków w bezpośrednim sąsiedztwie istniejącej zabudowy będą przepisy Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dn. 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z późn. zmianami), co będzie zbadane na następnym etapie procesu inwestycyjnego tj. podczas postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę" (pkt II ppkt 1 lit. d warunków zabudowy – k. 59 projektu zagospodarowania terenu). W ocenie sądu taki zapis pozwala na miejscowe odstąpienie od minimalnej wysokości 11 m, o ile jest to konieczne dla zachowania wymogów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Chodzi w szczególności o te przepisy rozporządzenia, które określają zasady usytuowania budynków związane z koniecznością zapewnienia odpowiedniego oświetlenia pomieszczeń (tj. m.in. § 13 i § 60). Postanowienie Prezydenta Miasta Krakowa z 23 lipca 2024 r. o wyjaśnieniu wątpliwości co do treści decyzji wz tylko potwierdza wskazaną wyżej interpretację zapisów decyzji stwierdzając, że "wysokości części budynków poniżej 11 m są dopuszczalne lokalnie, o ile z warunków rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie wynikać będzie konieczność dalszego obniżenia wysokości zabudowy". Wbrew stanowisku skarżącej zapis ten był uprawniony i w sposób jednoznaczny wyjaśniał, w jaki sposób rozumieć zawarte w decyzji odwołanie do rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.
Niezgodność z zapisami decyzji wz w ocenie skarżącej spółdzielni dotyczy również parametru szerokości elewacji frontowej – w zakresie niewliczenia do tej elewacji takich elementów architektonicznych jak balkony, gzymsy czy pilastry. Ponadto do szerokości elewacji frontowej budynku powinny zostać również wliczone części budynku położone w głębi działki objętej inwestycją (dotyczy to w szczególności budynku A). Skarżąca przedstawiła graficznie te części elewacji, które jej zdaniem winny zostać wliczone do jej szerokości, co prowadziłoby do niezgodności z decyzją WZ (k. 157 akt sądowych).
Zarzuty te nie były podnoszone na etapie postępowania administracyjnego, niemniej jednak obecnie przekonująco ich bezzasadność wykazał uczestnik będący inwestorem. Powołał się przy tym na pogląd przedstawiony przez Zespół Rzeczoznawców przy Radzie Małopolskiej Okręgowej Izby Architektów RP w opinii nr 104 z dnia 8 stycznia 2019 r. Brak jest definicji legalnej szerokości elewacji frontowej, jednak należy tu zastosować analogię do ustalania powierzchni zabudowy: tak jak do tej powierzchni nie wlicza się elementów niejako "wystających" poza obrys budynku, takich właśnie jak balkony, gzymsy czy fragmenty zadaszenia, tak też nie należy ich wliczać do szerokości elewacji frontowej. Takie rozumowanie bardziej odpowiada wymogom ładu przestrzennego, który jest kluczową wartością przy ustalaniu warunków zabudowy. Przy sporządzaniu analizy urbanistyczno – architektonicznej - ani oceniając stan istniejący, ani też ustalając na tej podstawie parametry przyszłej zabudowy w decyzji wz - nie uwzględnia się takich drugorzędnych elementów, jak balkony czy gzymsy. Zatem wskazany zarzut jest bezzasadny.
Z kolei przyjęty w projekcie kształt budynku A z uwagi na nieregularny kształt działki budowlanej zakręca w stronę południowo - zachodnią. Ten położony w głębi działki zakręcający fragment budynku nie może jednak zostać uznany za część elewacji frontowej.
Zaskarżona decyzja jest więc zgodna z decyzją ustalającą warunki zabudowy w zakresie parametru szerokości elewacji frontowej.
Zdaniem skarżącej spółdzielni analiza nasłonecznienia powinna się opierać na zaprezentowaniu czasu nasłonecznienia dla obu dni równonocy, a nie w stosunku do jednego dnia, tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie.
Wojewoda nie podzielił tego stanowiska wskazując na nowelizację rozporządzenia w sprawie warunków technicznych z dniem 1 stycznia 2018 r., którą zmieniono również postanowienia § 60 ust. 1 rozporządzenia. W powołanym przepisie mowa jest co prawda o badaniu czasu nasłonecznienia "w dniach równonocy", niemniej jednak obecnie już nie wskazuje się w rozporządzeniu, o których konkretnie dniach mowa. W niniejszej sprawie autor projektu wyjaśnił, że zmiana strefy czasowej w analizowanym przypadku nie ma znaczenia, ponieważ jeśli analizuje się jeden z dwóch dni równonocy, to w kolejnym nastąpi jedynie przesunięcie czasowe, a nie skrócenie czasu nasłonecznienia. Uczestnik nie przedstawił żadnych wyliczeń, z których wynikałoby, że warunki nasłonecznienia spełnione są tylko jednego dnia równonocy, a drugiego czas nasłonecznienia jest zbyt krótki. W istocie nie podnosi nawet takiej argumentacji, jedynie formalistycznie domagając się sporządzenia analizy odrębnie dla każdego dnia równonocy. Zarzut ten nie ma wpływu na prawidłowość zaskarżonej decyzji.
Wspólnota Mieszkaniowa [...] budynku przy ul. [...] w K. zarzuciła zatwierdzenie projektu mimo braku wymaganych przez przepisy prawa ekspertyz, tj. badania wpływu projektowanego dwupoziomowego garażu podziemnego bardzo blisko do granic sąsiednich nieruchomości i znacznego ryzyka naruszenia terenów przyległych przy pracach zabijania i wyciągania obudowy wykopu przy jednoczesnej konieczności postawienia ogrodzenia placu budowy, a także zmiany stosunków wodnych.
Uczestnik będący inwestorem przypomniał, że zgodnie z opisem zawartym w projekcie - zabezpieczenie wykopu będzie wykonywane przy wykorzystaniu ściany szczelinowej, to znaczy, że wbrew temu co twierdzi skarżący zabezpieczenie nie będzie wykonywane w technologii polegającej na zabijaniu i wyciąganiu grodzic obudowy wykopu. Wykopy pod fundamenty poszczególnych części inwestycji mają zostać zabezpieczone obudową w formie ściany szczelnej ograniczającej możliwość dopływu bocznego z warstwy wodonośnej do wykopu i będą stanowiły zabezpieczenie przed osuwaniem się mas ziemnych wokół terenu planowanej inwestycji. Inwestor wybrał więc jak najmniej inwazyjną metodę prowadzenia robót budowlanych. W piśmie procesowym podkreślił, że w projekcie budowalnym świadomie zrezygnowano z tańszej (powszechnie stosowanej) technologii zabezpieczenia wykopu przy użyciu ścianek Larsena, aby wyeliminować niekorzystne oddziaływanie przy montażu tych ścian w ziemi (takie jak wibracje czy hałas). Przewiduje się również w trakcie prac budowlanych stały monitoring budynków sąsiednich.
Na etapie pozwolenia na budowę dołączono opinię geotechniczną i wyjaśniono kwestię braku zmiany stosunków wodnych. W ten sposób inwestor wypełnił warunki wynikające z obowiązujących przepisów.
Nie jest też prawdą, że projekt budowlany pozbawiony jest szczegółowej informacji na temat znajdującej się na inwestycji roślinności (zawierającej m.in. opis każdego drzewa i wymiarami (obwód, wysokość), bowiem w tomie 1 w dokumentach formalno-prawnych załączono inwentaryzację szaty roślinnej (str. 79-83) oraz ekspertyzę przyrodniczą (str. 8491).
Oczywiście bezzasadny jest zarzut braku wskazania odległości ścian garażu podziemnego od granic działki tj. zarzut naruszenia § 15 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia projektowego. Powołany przepis stanowi: część rysunkowa projektu zagospodarowania działki lub terenu określa: usytuowanie i obrys istniejących oraz projektowanych obiektów budowlanych wraz z określeniem sposobu ich użytkowania, w tym urządzeń budowlanych z nimi związanych, z oznaczeniem wejść i wjazdów, liczbę kondygnacji, charakterystyczne rzędne - w tym rzędne terenu istniejącego i projektowanego, wymiary oraz odległości od granicy działki lub terenu, wzajemne odległości obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych w zakresie niezbędnym do sprawdzenia zgodności wymiarów i odległości z przepisami, a także postanowieniami, w szczególności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej lub inwestycji towarzyszącej.
Na podstawie tego przepisu nie ma obowiązku określania odległości ścian garażu podziemnego (ani innych kondygnacji podziemnych) od granic nieruchomości.
Zarzut pominięcia uchwały nr XCIX/1502/14. Rady Miasta Krakowa z dnia 12 marca 2014 r. w sprawie: organizacji i zakresu działania Dzielnicy [...] – poprzez wydanie decyzji sprzecznej z opinią Rady Dzielnicy VIII Miasta Krakowa - nie może odnieść skutku z uwagi na to, że wydający decyzję o ustaleniu warunków zabudowy organ nie musi dokonać uzgodnień z Radą Dzielnicy. Rada dzielnicy może przestawiać swoje stanowisko, niemniej jednak nie jest ono wiążące ani na etapie ustalenia warunków zabudowy, ani pozwolenia na budowę.
Najliczniejsze zarzuty podniesione zostały przez Wspólnotę Mieszkaniową budynku przy ul. [...] w K. , przy czym stanowią one niemal dosłowne powtórzenie zarzutów podniesionych przez tę samą stronę w odwołaniu. Wojewoda Małopolski dokonał ich oceny i szczegółowo odniósł się do wszystkich a Sąd ocenę tę w pełni podziela. W szczególności Sąd zgadza się z organem odwoławczym, że nie było podstaw do o uzupełnienia postępowania dowodowego tj. przeprowadzenie dowodu z oględzin budynku skarżącej wspólnoty, czy też dodatkowych ocen i ekspertyz.
Kwestia sposobu utylizacji zawiesiny bentonitowej nie jest przedmiotem projektu zagospodarowania terenu ani projektu budowlanego i nie wymaga regulacji w decyzji o pozwoleniu na budowę.
Ogólnikowe i niepowiązane z konkretnymi przepisami prawa materialnego budowlanego są zarzuty dotyczące:
< zwiększenia hałasu, spowodowanego przez proces budowy i wzmożony ruch pojazdów budowy,
< braku oceny, czy istniejąca droga dojazdowa do terenu inwestycji wytrzyma nacisk pojazdów budowy i nie zostanie przez nie zdegradowana w stopniu uniemożliwiającym jej dalsze użytkowanie, w tym także na potrzeby dojazdu dla mieszkańców budynku przy ul. [...]
< negatywnego wpływu inwestycji na zdrowie mieszkańców skarżącej wspólnoty,
< sposobu zagospodarowania ziemi wybranej z wykopu,
< oddziaływania inwestycji na otaczające środowisko — Dolinę W. .
Przedmiotowa inwestycja nie wymagała przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko stosownie do przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1112 z późn. zm.). Ponownie trzeba przypomnieć, że jest inwestycja polega na budowie dwóch budynków wielorodzinnych w obszarze już i tak bardzo mocno zurbanizowanym, o gęstej zabudowie. Jak jednak już wcześniej wyjaśniono, wydanie decyzji zostało poprzedzone sporządzeniem ekspertyzy przyrodniczej i inwentaryzację szaty roślinnej.
Kolejny zarzut dotyczy "wpływu planowanej inwestycji na realizację miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "R. podjętego w uchwale z dnia 25 stycznia 2023 roku, nr CIV/2824/23, mającej znaczenie dla skarżącej oraz całego terenu oddziaływania inwestycji". Wskazana uchwała dotyczy przystąpienia do sporządzenia planu miejscowego dla obszaru R. . Za Wojewodą należy powtórzyć, że gołosłowne twierdzenie, że projektowana inwestycja ma wpływ na zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który nie ma jeszcze statusu aktu obowiązującego – jest irracjonalne.
W zakresie zarzutu niewłaściwego ustalenia kręgu stron postępowania – kwestii tej Wojewoda poświęcił str. 33 – 35 uzasadnienia decyzji, zaś samej kwestii zapewnienia odpowiedniego oświetlenia istniejących budynków – str. 35 – 40. W żadnym wypadku fakt prowadzenia działalności gospodarczej lokalach usługowych w budynku skarżącej wspólnoty ani też fakt bycia właścicielem mieszkania, które zostanie zacienione na skutek inwestycji – w świetle art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane.
Jak wynika z przeprowadzonej powyżej analizy zarzutów podniesionych przez każdego ze skarżących, nie mogły one odnieść skutku w postaci uchylenia zaskarżonej decyzji. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przepisów postępowania, w szczególności dotyczących niewyjaśnienia wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności oraz naruszenia zasad postępowania administracyjnego.
Na znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a