II SA/KR 678/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, uznając ją za przedwczesną i wydaną z naruszeniem przepisów postępowania, w szczególności w zakresie oceny konieczności wykonania robót budowlanych i prawa do dysponowania nieruchomością.
Sprawa dotyczyła sprzeciwu D. J. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (MWINB), która uchyliła decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) nakładającą obowiązek wykonania robót budowlanych. WSA w Krakowie uchylił decyzję MWINB, uznając ją za wydaną z naruszeniem przepisów postępowania, w tym zasady prawdy obiektywnej i dwuinstancyjności. Sąd wskazał, że decyzja kasacyjna MWINB była przedwczesna, a organ odwoławczy nie wykazał wystarczająco naruszeń przepisów przez PINB, ani nie sprecyzował koniecznego do wyjaśnienia zakresu sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał sprzeciw D. J. od decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (MWINB), która uchyliła decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) nakładającą na współwłaścicieli budynku obowiązek wykonania robót budowlanych. PINB nałożył obowiązek rozbiórki drzwi zewnętrznych i montażu okna w lokalu nr 1 oraz zabezpieczenia stropu w lokalu nr 2. MWINB uchylił tę decyzję, uznając, że PINB naruszył zasady postępowania administracyjnego, w szczególności zasadę prawdy obiektywnej, poprzez niewyczerpujące zebranie materiału dowodowego. MWINB wskazał na wątpliwości dotyczące ingerencji w elewację budynku bez zgody wszystkich współwłaścicieli oraz na zły stan techniczny stropu, który niekoniecznie wynikał z wykonanych robót budowlanych. WSA w Krakowie uchylił decyzję MWINB, stwierdzając, że organ odwoławczy nie wykazał wystarczająco naruszeń przepisów przez PINB, a decyzja kasacyjna była przedwczesna. Sąd podkreślił, że kontrola decyzji kasacyjnej ogranicza się do oceny przesłanek zastosowania art. 138 § 2 K.p.a., a nie do merytorycznego rozstrzygania sprawy. WSA uznał, że MWINB nie wykazał, jakie konkretnie przepisy postępowania zostały naruszone przez PINB, ani jaki zakres sprawy wymagał dodatkowych ustaleń, co czyniło decyzję kasacyjną niedopuszczalną. Sąd zwrócił również uwagę na kwestię legitymowania się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, wskazując, że w przypadku nakazu rozbiórki lub przywrócenia stanu poprzedniego, nie zawsze jest wymagane wykazanie się takim prawem przez inwestora.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, decyzja kasacyjna została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, ponieważ organ odwoławczy nie wykazał wystarczająco naruszeń przepisów przez organ pierwszej instancji ani nie sprecyzował koniecznego do wyjaśnienia zakresu sprawy, co czyniło ją przedwczesną.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organ odwoławczy nie wykazał naruszenia przepisów postępowania przez organ pierwszej instancji, a stwierdzone przez niego wątpliwości (np. dotyczące prawa do dysponowania nieruchomością czy stanu technicznego stropu) mogły być rozstrzygnięte przez organ odwoławczy bez konieczności wydawania decyzji kasacyjnej. Brak precyzyjnego wskazania naruszeń i koniecznego do wyjaśnienia zakresu sprawy czyni decyzję kasacyjną niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (15)
Główne
k.p.a. art. 138 § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
P.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
upb art. 51 § 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 151a § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 205 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
upb art. 50 § 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
upb art. 51 § 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
upb art. 3 § 7a
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
upb art. 28 § 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
upb art. 29 § 3
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
upb art. 52
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
upb art. 66
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
k.c. art. 199
Kodeks cywilny
P.u.s.a. art. 1 § 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Decyzja kasacyjna organu odwoławczego została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, w szczególności art. 138 § 2 K.p.a., ponieważ organ nie wykazał wystarczająco naruszeń przepisów przez organ pierwszej instancji ani nie sprecyzował koniecznego do wyjaśnienia zakresu sprawy. Organ odwoławczy nie wykazał, jakie konkretnie przepisy postępowania zostały naruszone przez organ pierwszej instancji. Organ odwoławczy nie wskazał, jaki konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie i wymaga dodatkowych ustaleń. W przypadku nakazu rozbiórki lub przywrócenia stanu poprzedniego, nie zawsze jest wymagane legitymowanie się przez inwestora prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Godne uwagi sformułowania
kontrola decyzji kasacyjnej musi się sprowadzać do oceny, czy przy przyjętych przez organ odwoławczy założeniach materialnoprawnych przesłanki z art. 138 § 2 K.p.a. jawią się jako spełnione - natomiast to, czy owe założenia są trafne, pozostać musi kwestią otwartą. kasacyjne rozstrzygnięcie winno zapaść wtedy, gdy wątpliwości organu drugiej instancji co do stanu faktycznego nie da się wyeliminować w trybie art. 136 K.p.a. nie jest dopuszczalne łączenie trybu postępowania naprawczego z odrębnym trybem, mającym na celu zapewnienie właściwego, bezpiecznego stanu technicznego istniejących obiektów.
Skład orzekający
Mirosław Bator
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych w prawie budowlanym, w tym prawidłowości stosowania decyzji kasacyjnych przez organy odwoławcze oraz zakresu uprawnień organów nadzoru budowlanego w postępowaniach naprawczych. Jest to istotne dla praktyków prawa budowlanego.
“Kiedy decyzja kasacyjna organu odwoławczego jest wadliwa? WSA w Krakowie wyjaśnia.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Kr 678/22 - Wyrok WSA w Krakowie Data orzeczenia 2022-09-28 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2022-05-31 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Mirosław Bator /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku uchylono zaskarżoną decyzję Powołane przepisy Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071 art 138 par 2 , Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art 151 a par 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu D. J. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 27 kwietnia 2022 r. nr 163/2022 znak: WOB.7721.498.2021.JKUR w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania robót budowlanych 1/ uchyla zaskarżoną decyzję; 21 zasądza od Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie na rzecz D. J. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego Uzasadnienie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie – powiat grodzki decyzją z dnia 31 sierpnia 2021 r. nr 1062/2021 działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 oraz art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz art. 104 K.p.a. nałożył na współwłaścicieli budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] obręb [...] przy ul. [...] w Krakowie: P. K., A. B., D. J., K. K., K. M., D. N., I. P., S. N. obowiązek wykonania robót budowlanych polegających na: 1/ w lokalu nr [...] rozbiórkę drzwi zewnętrznych od strony północnej, w tym miejscu podmurowanie podokiennika na pełna szerokość ściany, cegłą pełną i montaż okna typowego - wymiary dostosować na budowie do wykonanego otworu; 2/ w lokalu nr [...] skuteczne zabezpieczenie drewnianego stropu pomieszczenia od północnej strony przez podstemplowanie. Organ określił termin zrealizowania powyższych robót budowlanych do dnia 30.10.2021 r. PINB w Krakowie - Powiat Grodzki stwierdził o zgodności pozostałych robót budowlanych z prawem jako nie wymagających uzyskania pozwolenia na budowę, czy "milczącej zgody" organu administracji architektoniczno - budowlanej w oparciu o pozytywny wynik ekspertyz technicznych. W uzasadnieniu organ wskazał, że postanowieniem nr 992/2021 z dnia 1.07.2021 r. zgodnie z art. 50 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 w zakresie lokali [...] i [...] w poziomie parteru budynku mieszkalnego przy ul. [...] w Krakowie nakazał: wstrzymanie robót budowlanych, zabezpieczenie ww. lokali przed dostępem osób trzecich, oraz negatywnym wpływem warunków atmosferycznych, oraz nałożył obowiązek przedłożenia ekspertyzy technicznej określającej prawidłowość wykonanych robót budowlanych związanych z przebudową. W dniu 28.07.2021 r. przeprowadzono czynności kontrolne w lokalu nr [...], a dniu 2.08.2021 r. w lokalu nr [...], określając zakres zrealizowanych robót budowlanych i ich stan zaawansowania. Zgodnie z przeprowadzonymi kontrolami w terenie określono następujące roboty budowlane: Lokal [...] - skuto tynki wewnętrzne i część wykonano na nowo, zamontowano drzwi wejściowe ze stolarki aluminiowej od strony południowej i północnej (elewacja przednia), zamontowano okno w łazience z PVC, remont izolacji przeciwwilgociowej fundamentów, zasyp odsłoniętych fundamentów i chudy beton, położenie nowej instalacji elektrycznej, usunięcie ściany podokiennej od strony podwórka - strona południowa w celu montażu stolarki drzwiowej zamiast okna, elewacja frontowa montaż stolarki drzwiowej wejściowej, odtworzenie ścianki działowej pomieszczenia łazienki, pomniejszenie otworów drzwiowych wewnętrznych poprzez montaż nadproży betonowo -ceramicznych pod istniejącymi ceglanymi. Lokal [...] - skucie posadzki betonowej i wywiezienie gruzu, rozprowadzenie instalacji elektrycznej, demontaż drzwi wewnętrznych za wyjątkiem wejściowych, skucie części tynków wewnętrznych, wzmocnienie nadproży przez obsadzenie belki typowej prefabrykowanej ceramiczno-żelbetowej w pomieszczeniu nr [...], odkrycie podbitki stropu z zaimpregnowaniem konstrukcji z belek drewnianych środkiem owadobójczym. W dniu 23.08.2021 r. przedłożono ekspertyzę techniczną wraz z inwentaryzacją architektoniczno-budowlaną dotyczącą sposobu i prawidłowości wykonania wszystkich robót budowalnych zrealizowanych w lokalu nr [...], i ich wpływu na statykę i konstrukcję budynku oraz zgodności wykonanych prac z przepisami techniczno – budowlanymi i zasadami wiedzy technicznej oraz podobną ekspertyzę dla lokalu nr [...]. W przedłożonych ekspertyzach rzeczoznawca budowlany stwierdził, że roboty budowlane nie wymagają podjęcia żadnych dodatkowych czynności lub robót budowlanych mających na celu doprowadzenie ich do stanu zgodnego z prawem, ponieważ w świetle zgromadzonych dowodów (...) należy uznać iż ww. roboty budowlane pomimo realizacji części z nich bez wymaganego pozwolenia z organu administracji arch.-bud., są na chwilę obecną zgodne z prawem. We wnioskach końcowych stwierdzono, że wyremontowana i zmodernizowana wewnętrznie instalacja elektryczna (...) została wykonana poprawnie, zgodnie z obowiązującymi przepisami i wymogami polskich norm dla branży elektrycznej a w szczególności z PBIE i normą: PN IEC 603664-4-41 oraz według uznanych zasad wiedzy na bezpieczeństwo jej użytkowania. Zgodnie z dyspozycją art. 51 ust. 1 ustawy Prawo budowlane przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1 właściwy organ w drodze decyzji: 1/ nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego; 2/ nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania (...)." Jakkolwiek roboty budowlane zostały zrealizowane zgodnie z wiedzą i sztuką budowlaną to wykonanie zewnętrznej stolarki drzwiowej w miejscu okna na poziomie przyziemia od strony południowej budynku, ingeruje w części wspólne budynku oraz zmienia zagospodarowanie terenu działki. W sytuacji gdy jeden ze współwłaścicieli kategorycznie nie wyraził zgody na ingerencję w elewację budynku od strony południowej roboty te pomimo pozytywnej ekspertyzy technicznej nie mogą być zaakceptowane przez organ. Zgodnie z odjętymi ustaleniami w trakcie postępowania, w tym czynnościami w terenie oraz przedłożonymi ekspertyzami, tut. organ stwierdził, że strop nad pomieszczeniem południowym w lokalu nr [...] jest w nieprawidłowym stanie technicznym. Konieczność przeprowadzenia dodatkowego postępowania w tym sporządzenia ekspertyzy technicznej wykracza poza przedmiotowe postępowanie i nie może być rozstrzygnięte w niniejszą decyzją wydaną w sprawie realizacji robót budowlanych, dlatego niezbędnym będzie przeprowadzenie postępowania w sprawie stanu technicznego budynku. Ponieważ tut. organ posiada wiedzę nt. złego stanu technicznego stropu nad parterem, którą to informację podjął w niniejszym postępowaniu w wyniku odkrycia konstrukcji, nakazał właściwe zabezpieczenie przez podstemplowanie. Powyższe roboty budowlane, które zrealizować należy pod nadzorem osoby posiadającej właściwe uprawnienia budowlane będą zabezpieczeniem do czasu wydania rozstrzygnięcia przez tut. organ w zakresie stanu technicznego. Wobec rozbieżności w dokumentacji nt. funkcji wydzielonych poszczególnych części budynku tut. organ informuje, że niniejsze postępowanie administracyjne wszczęto w sprawie robót budowlanych realizowanych w części parterowej budynku mieszkalnego w lokalach nr [...] [...], zlokalizowanych na działce nr [...] obręb [...] przy ul. [...] w Krakowie, wykonywanych bez zgody właściwego organu administracji architektoniczne - budowlanej, które nie rozstrzyga jaki jest obecny czy zamierzony sposób użytkowania obiektu, tym bardziej nie legalizuje jakiejkolwiek zmiany sposobu użytkowania. Od tę decyzji odwołania wnieśli D. J., K. K., P. K., I. P. oraz K. M.. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowalnego w Krakowie decyzją z dnia 27 kwietnia 2022 r. nr 163/2022 znak: WOB.7721.498.2021.JKUR działając na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że przedmiotem niniejszego postępowania jest ocena zasadności nałożenia współwłaścicieli budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] obręb [...] przy ul. [...] w Krakowie obowiązku wykonania robót budowlanych polegających na: w lokalu nr 1 rozbiórkę drzwi zewnętrznych od strony północnej, w tym miejscu podmurowanie podokiennika na pełna szerokość ściany, cegłą pełną i montaż okna typowego - wymiary dostosować na budowie do wykonanego otworu, w lokalu nr [...] skuteczne zabezpieczenie drewnianego stropu pomieszczenia od północnej strony przez podstemplowanie. Określa się termin zrealizowania powyższych robót budowlanych do dnia 30.10.2021 r. (...). Podstawą materialnoprawną skarżonej decyzji jest przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 upb, zgodnie z którym Przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji: nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. Przechodząc do merytorycznej oceny sprawy, MWINB po dokonanej analizie treści zaskarżonego rozstrzygnięcia i zgromadzonego przez PINB materiału aktowego doszedł do przekonania, że decyzja organu I instancji nie mogła się ostać. W ocenie MWINB postępowanie przed organem I instancji przeprowadzone zostało z naruszeniem naczelnych zasad postępowania administracyjnego tj. art. 7 i 77 § 1 kpa nakładających na organ administracji publicznej obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całokształtu materiału dowodowego. Wskazać należy, że organ prowadząc postępowanie wyjaśniającego zobowiązany jest dokonywać wszelkich czynności zmierzających zarówno do wyjaśnienia stanu faktycznego, jak i prawnego w myśl zasady prawdy obiektywnej. Z ustaleń poczynionych przez organ I instancji w trakcie czynności kontrolnych wynika, że w przedmiotowym budynku w lokalu nr [...] wykonano roboty budowlane polegające na skuciu tynków wewnętrznych we wszystkich pomieszczeniach, poszerzeniu okna pod parapetem do poziomu gruntu od strony południowej, wykonaniu rozprowadzenia instalacji elektrycznej we wszystkich pomieszczeniach, wyburzenie ścianki działowej do WC, wykonanie nowej ścianki działowej do WC, obsadzenie "kantów" do tynków wewnętrznych, wykonanie kanalizacji sanitarnej - pion z odprowadzeniem, remont izolacji fundamentów przeciwwilgociowej, zasyp odsłoniętych fundamentów i chudy beton, skucie odspojonych tynków, położenie nowej instalacji elektrycznej, wykonanie nowych tynków, wymiana stolarki okiennej i drzwiowej usunięcie ścianki podokiennej od strony podwórka - strona południowa w celu montażu drzwi zamiast okna- bez poszerzenia otworu, elewacja frontowa montaż drzwi wejściowych z demontażem podokiennika - drzwi wejściowe istniejące, odtworzenie ścianki działowej wydzielającej pomieszczenie łazienki, pomniejszenie otworów drzwiowych wewnętrznych poprzez montaż nadproży betonowo-ceramicznych pod istniejącymi ceglanymi nadprożami. Natomiast w lokalu oznaczonym nr [...] wykonano roboty budowlane polegające na skuciu i wywiezieniu posadzki betonowej, rozprowadzeniu instalacji elektrycznej, demontażu drzwi wewnętrznych za wyjątkiem wejściowych, w pomieszczeniu nr [...] skuto w całości tynki pomiędzy pomieszczeniem [...] i [...] dokonano wzmocnienia nadproża przez obsadzenie belki typowej, prefabrykowanej, ceramiczno-żelbetowej, w pomieszczeniu nr [...] odkryto podbite stropu o konstrukcji belek drewnianych oraz całość zaimpregnowano środkiem owadobójczym (zielone). Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 28 ust. 1 upb, roboty budowlane można rozpocząć wyłącznie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Pod pojęciem roboty budowlane na gruncie Prawa budowlanego rozumie się budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego (art. 3 pkt 7 upb). Wyjątki od zasady wyrażonej w art. 28 ust. 1 upb zostały wyliczone w art. 29-31 ww. ustawy. Wskazać zatem należy, iż w stosunku do robót budowlanych, innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub 49f upb, wymagających pozwolenia na budowę, realizowanych bez uzyskania takiego pozwolenia, zastosowanie winny znaleźć tryb postępowania i przepisy prawa materialnego, zawarte w art. 50-51 upb. W ocenie MWINB wyszczególniony zakres robót oprócz zakresu robót remontowych niewymagających dokonania zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej ani uzyskania pozwolenia na budowę zawiera także elementy remontu wymagające dokonania zgłoszenia do organu administracji architektoniczno-budowlanej w myśl art. 29 ust. 3 pkt 2 ppkt b, a to jest wzmocnienie nadproża jako elementu konstrukcyjnego poprzez obsadzenie belki typowej. Wyszczególniony zakres robót zawiera także elementy świadczące o dokonaniu w przedmiotowym obiekcie przebudowy - poszerzenie okna pod parapetem do poziomu gruntu od strony południowej. Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 7a upb przez przebudowę zgodnie z ww. ustawą, należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego (...). W ślad za judykaturą MWINB wskazał, że definicja przebudowy została dodana ustawą z 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw. Ustawodawca jednak nie doprecyzował, co należy rozumieć przez zmianę parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu. W wyroku z dnia 4 marca 2010 r. sygn. akt II OSK 493/09 NSA, stosując zasady wykładni językowej, odwołał się do reguł znaczeniowych języka polskiego, wskazując, że parametr to wielkość charakteryzująca materiał lub element z punktu widzenia jego przydatności. Zatem parametrem użytkowym i technicznym będą wszelkie -wielkości, -wyrażane w jednostkach miary czy też wagi elementów użytkowych, takich jak dach, okna, schody, oraz technicznych, takich jak ciężar konstrukcji czy odporność przeciwpożarowa, które występują w przypadku danego obiektu budowlanego. Wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana wymiarów otworu w ścianie zewnętrznej budynku spełnia powyższą definicję przebudowy. Z przedłożonej ekspertyzy technicznej dot. części budynku oznaczonej jako lokal 1 wynika, że realizowane w obrębie przedmiotowego lokalu nr l roboty budowalne nie wymagają podjęcia żadnych dodatkowych czynności lub robót budowlanych mających na cele doprowadzenie ich do stanu zgodnego z prawem, ponieważ w świetle zgromadzonych dowodów (w postaci różnych dokumentów formalnych, ustaleń przedstawicieli organu nadzoru budowlanego oraz dokonanych osobiście przez autora niniejszego opracowania ustaleń podczas oględzin połączonych z inwentaryzacją architektoniczno-budowlaną dokumentującą stan faktyczny po wykonaniu robót) należy uznać, iż ww. roboty budowlane - pomimo realizacji części z nich bez wymaganego pozwolenia z organu administracji arch. - bud. - są na chwilę obecna zgodne z prawem. Dlatego też, mając na uwadze powyższe - brak jest podstaw do wydawania zaleceń w zakresie koniecznych do wykonania dodatkowych robót bądź czynności związanych z przedmiotowymi robotami budowlanymi, mających z założenia zapewnić doprowadzenie ich do stanu zgodnego z prawem, gdyż taki stan już istnieje. W uzasadnieniu skarżonej decyzji organ I instancji wskazał, natomiast że cyt. jakkolwiek roboty budowlane zostały zrealizowane zgodnie z wiedzą i sztuką budowlaną to wykonanie zewnętrznej stolarki drzwiowej w miejscu okna na poziomie przyziemia od strony południowej budynku, ingeruje w części wspólne budynku oraz zmienia zagospodarowania terenu działki. W sytuacji gdy jeden ze współwłaścicieli kategorycznie nie wyraził zgody na ingerencję w elewację budynku od strony południowej roboty te pomimo pozytywnej ekspertyzy technicznej nie mogą być zaakceptowane przez tut. organ (...). Na samym wstępie zauważyć należy, iż organ I instancji w sentencji decyzji nakłada obowiązek rozbiórki drzwi zewnętrznych od strony północnej, w tym miejscu podmurowanie podokiennika na pełna szerokość ściany, cegłą pełną i montaż okna typowego (...), natomiast w treści uzasadnienia skarżonej decyzji organu I instancji odnosi się do robót budowlanych polegających na wykonaniu zewnętrznej stolarki drzwiowej w miejscu okna w poziomie przyziemia od strony południowej. W ślad za orzecznictwem sądowym MWINB wyjaśnia, że uzasadnienie decyzji służy wyłącznie wyjaśnieniu przesłanek rozstrzygnięcia. Nawet jeśli w uzasadnieniu decyzji znalazłyby się sformułowania mogące świadczyć o tym, że organ zamierzał wydać określone rozstrzygnięcie, to nie mogą one być za takie rozstrzygnięcie uznane. Jest to wówczas jedynie element uzasadnienia, o którym można powiedzieć, że nie przystaje do wydanego przez organ administracji rozstrzygnięcia. Jak to zostało już wyżej wskazane, to w osnowie decyzji i tylko w osnowie decyzji organ określa uprawienia obywatela lub jego obowiązki. Tylko w oparciu o osnowę decyzji można, stwierdzić co było przedmiotem rozstrzygnięcia organu administracji (tak, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2019r., sygn. akt II OSK 2002/07). Z zebranego przez PINB materiału dowodowego, w tym zwłaszcza z ustaleń dokonanych przez pracownika PINB w trakcie czynności kontrolnych w dniu 29 lipca 2021 r. wynika, że cyt. wymiana stolarki okiennej i drzwiowej usunięcie ściany podokiennej od strony podwórka — strona południowa w celu montażu drzwi zamiast okna - bez poszerzenia otworu (...), tym samym w ocenie MWINB w sentencji zaskarżonej decyzji obowiązek nałożony w punkcie l sentencji zaskarżonej decyzji w zestawieniu z treścią uzasadnienia może budzić wątpliwości co do przedmiotu rzeczonego obowiązku. Na powyższe zwracają także uwagę strony odwołujące wskazując, iż cyt. (...) pomijając już dwuznaczność wytycznych organu co do tego, czy chodzi o rozbiórkę drzwi od strony północnej (jak wskazano w sentencji) czy południowej (jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (...). Kolejno zauważyć należy, że na dzień wydania niniejszej decyzji nieruchomość na której znajduje się budynek mieszkalny przy ul. [...] w Krakowie stanowi zgodnie z treścią księgi wieczystej współwłasność D. J. oraz K. J.. Przy czym P. K., K. K., I. P., K. M., M. B., S. N. i D. N. legitymują się aktami notarialnymi sprzedaży na mocy, których nabyli prawo do własności wyodrębnionych lokali. W tym miejscu przypomnieć należy, że tryb, określony w art. 50-51 upb jest postępowaniem wieloetapowym. Na niniejszym etapie postępowania naprawczego organ zobligowany jest do zbadania, czy wykonane roboty wymagają przeprowadzenia czynności bądź dodatkowych robót w celu ich doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem. Podkreślenia wymaga fakt, iż w orzecznictwie przyjmuje się, że nie jest dopuszczalne przyjęcie, że w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 51 ust. 1 upb organy nadzoru budowlanego nie zajmują się kwestią prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zauważyć bowiem należy, że nie do zaakceptowania jest taka interpretacja uchwały z 10 stycznia 2011 r., która przyjmuje, że w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 51 ust. 1 ustawy organy nadzoru budowlanego nie zajmują się kwestią prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, gdyż może to doprowadzić do zalegalizowania robót budowlanych wykonanych przez inwestora z naruszeniem prawa własności osób trzecich (zob. wyrok NSA z dnia 22 sierpnia 2014r., II OSK 490/13, wyrok NSA z dnia 26 marca 2013r., sygn. akt II OSK 2183/11, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2017r., sygn. akt VII SA/Wa 583/16). Jak wynika z akt organu I instancji D. J. kategorycznie sprzeciwia się realizacji robót budowlanych w poziomie parteru przedmiotowego budynku. Niemniej jednak w ślad za orzecznictwem sądowym wskazać należy, że dysponowanie nieruchomością na cele budowlane stanowi co do zasady czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu. W odniesieniu do nieruchomości, która objęta jest współwłasnością, wylegitymowanie się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oznacza konieczność przedstawienia przez inwestora zgody pozostałych współwłaścicieli nieruchomości". W wyroku WSA w Warszawie z dnia 7 września 2017 r. VII SA/Wa 2267/16, znajdujemy stwierdzenie, że "uprawnienie do wyłącznego korzystania nie obejmuje prawa do wykonywania czynności przekraczających zwykły zarząd, a do takich należą niewątpliwie czynności polegające na prowadzeniu prac budowlanych (przebudowie) części wspólnej budynku. Na podejmowanie takich działań konieczna jest zgoda pozostałych współwłaścicieli (199 k.c.)". Mając na uwadze wyżej wymienione poglądy orzecznictwa organ stwierdził, że w realiach przedmiotowej sprawy wykonanie zewnętrznej stolarki drzwiowej w miejscu okna na poziomie przyziemia od strony południowej budynku stanowiło czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu co oznaczało konieczność posiadania przez inwestora zgody pozostałych współwłaścicieli nieruchomości. W aktach sprawy organu I instancji zalega kserokopia oświadczenia K. M. i I. P. z dnia 9 listopada 2020 r. w którym wskazano cyt. działając jako współwłaściciele lokalu nr [...] usytuowanego w budynku zlokalizowanym na dz. nr [...], obręb [...], j. ewid. [...], przy ul. [...] w Krakowie (...) niniejszym udzielamy zgody P. K. (...) na dysponowanie ww. lokalem na cele budowlane. W ocenie MWINB powyższe nie stanowi wyrażenia zgody na prowadzenie prac budowalnych przy części wspólnej budynku. Niemniej jednak z treści księgi wieczystej wynika, że D. J. posiada 1/2 udziału w działce ewid. nr [...] obręb [...] w Krakowie, natomiast nie wyraziła ona zgody na prowadzenie robót budowlanych w przedmiotowym budynku mieszkalnym. Brak jest natomiast w aktach sprawy stanowiska pozostałych współwłaścicieli nieruchomości. Stwierdzić należy, że gdyby współwłaściciele, których stanowisko w tym względzie nie jest znane, wyrazili zgodę na pozostawienie stanu obecnego to posiadali by uprawnienie do złożenia w sądzie powszechnym wniosku o zastąpienie zgody tego współwłaściciela, który się nie zgadza. Mając na uwadze powyższe obowiązek nałożony skarżoną decyzją to jest w lokalu nr [...] rozbiórkę drzwi zewnętrznych od strony północnej, w tym miejscu podmurowanie podokiennika na pełna szerokość ściany, cegłą pełną i montaż okna typowego - wymiary dostosować na budowie do wykonanego otworu został nałożony przedwcześnie. Następnie odnosząc się co do nałożonego skarżoną decyzją obowiązku cyt. w lokalu nr [...] skuteczne zabezpieczenie drewnianego stropu pomieszczenia od północnej strony przez podstemplowanie stwierdzić należy, iż nałożenie ww. obowiązku budzi wątpliwości organu odwoławczego. Na samym wstępie wskazać należy, że w trakcie czynności kontrolnych mających miejsce w dniu 2 sierpnia 2021r., a dotyczących ustalenia stanu technicznego lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym przy ulicy [...] oraz wykonywanych robót budowlanych stwierdzono, że cyt. belki stropowe (pomieszczenie nr [...]) obsadzono o kilkanaście cm niżej niż deski stropowe. Całość uzupełniono materiałem drewnianym przypadkowym. W ocenie wizualnej: uzupełnienia te dokonano wiele lat wcześniej, tak zrealizowany strop budzi obawy konstrukcyjne, powyższe jest niezgodne ze sztuką budowlaną. Ponadto z ustaleń zawartych w protokole wynika, że inwestor dokonał jedynie odkrycia pobity stropu o konstrukcji belek drewnianych oraz zaimpregnowania całości środkiem owadobójczym. Z przedłożonego przez D. N. opracowania pn. Ekspertyza techniczna wraz z inwentaryzacją architektoniczno-budowlaną, dotycząca sposobu i prawidłowości wykonania wszystkich robót budowlanych zrealizowanych w lokalu nr [...], usytuowanym w poziomie parteru w budynku mieszkalnym zlokalizowanym przy ul. [...] w Krakowie, ich wpływu na statykę i konstrukcję budynku oraz zgodności wykonanych prac z przepisami techniczno-budowlanymi i zasadami wiedzy technicznej wynika, że cyt. z uwagi na liczne zacieki i ślady po zadaniach występujące na suficie w lokalu mieszkalnym nr [...], inwestor podjął decyzję o demontażu suchej zabudowy wykonanej z płyt gipsowo-kartonowych, w celu ustalenia przyczyn tych zacieków oraz oceny stanu technicznego elementów konstrukcyjnych stropu zasłoniętych sufitem podwieszanym. Po dokonanych oględzinach drewnianego stropu, belkowego znajdującego się w lokalu nr [...] nad pom nr [...] stwierdzam, że znajduje się on w złym stanie technicznym. Widoczne są ugięcia drewnianych belek nośnych, cześć z nich porażona korozją biologiczną oraz zaatakowana przez drewnojady, jedna z belek pocieniana w celu przeprowadzenia rur c.o. lub kanalizacyjnych. Ustalono, że wiele lat wcześniej strop ten był podnoszony do góry, lecz nie poprzez podniesienie drewnianych belek w gniazdach lecz poprzez zastosowanie różnego rodzaju przekładek, na których następnie ułożono drewnianą powałę z desek i kolejne warstwy stropu. Belki nośne stropu znajdują się kilkanaście centymetrów poniżej deskowania, a przestrzeń pomiędzy elementami wypełniono różnego rodzaju kawałkami drewna lub też podniesiono poprzez przybicie jednostronne nakładek z desek. Należy uznać, że prace związane z podniesieniem ww. stropu zostały wykonane nieprawidłowo, niezgodnie z zasadami sztuki budowlanej, co objawia się znacznymi ugięciami powały i uszkodzeniami widocznymi na ścianie w lokalu nr [...]. Inwestor nie dokonywał żadnej ingerencji w elementy konstrukcyjne przedmiotowego stropu - zdemontował jedynie sufit podwieszany i pomalował drewniane elementy impregnatem do więźby dachowej. W związku z tym, że strop jest częścią wspólną budynku, a wykonane prace w obrębie lokalu nr [...] nie mogły przyczynić się do jego uszkodzeń, inwestor oczekuje na wszczęcie odrębnego postępowania administracyjnego w sprawie stanu technicznego ww. stropu nad jego lokalem (...). Ponadto w dalszej części przedmiotowej ekspertyzy wskazano, że cyt. wykonany zakres robót nie mógł przyczynić się do uszkodzenia istniejącego stropu, gdyż roboty te wykonano bezpiecznie w sposób prawidłowy jak najmniej inwazyjny zgodnie ze sztuką budowlaną. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji PINB wskazał natomiast, że cyt. zgodnie z odjętymi ustaleniami w trakcie postępowania, w tym czynnościami w terenie oraz przedłożonymi ekspertyzami, tut. organ stwierdził, że strop nad pomieszczeniem lokalu nr [...] jest w nieprawidłowym stanie technicznym. Konieczność przeprowadzenia dodatkowego postępowania w tym sporządzenia ekspertyzy technicznej wykracza poza przedmiotowe postępowanie i nie może być rozstrzygnięte w niniejszą decyzją wydaną w sprawie realizacji robót budowlanych, ponieważ tut. organ posiada wiedze nt. złego stanu technicznego stropu nad parterem, którą to informację podjął w niniejszym postępowaniu w wyniku odkrycia konstrukcji, nakazał właściwe zabezpieczenie przez podstemplowanie. Powyższe roboty budowlane, które zrealizować należy pod nadzorem osoby posiadającej właściwe uprawnienia budowlane będą zabezpieczeniem do czasu wydania rozstrzygnięcia przez tut. organ w zakresie-stanu technicznego. Zatem mając na uwadze ustalenia dokonane w trakcie czynności kontrolnych, oraz wskazania zawarte w ww. opracowaniu organ powziął wątpliwości co do zasadności nałożenia tego rodzaju obowiązku w postępowaniu naprawczym prowadzonym przez PINB. Organ I instancji nie wykazał by na skutek realizacji robót budowlanych będących przedmiotem postępowania doszło do powstania nieprawidłowości przy stropie w tymże lokalu. Ustalenia zawarte w ww. opracowaniu technicznym zdają się przeczyć tezie, że zły stan techniczny stropu nad częścią budynku oznaczoną jako lokal [...] jest wynikiem prac wykonywanych w tymże lokalu przez D. N.. Organ I instancji w uzasadnieniu skarżonej decyzji lakonicznie powołał się na zły stan techniczny stropu, nie wskazując jednocześnie czym ten stan został spowodowany. Ponadto z treści uzasadnienia wynika, iż PINB prowadzi także odrębne postępowanie w przedmiocie stanu technicznego rzeczonego stropu. W prowadzonym postępowaniu naprawczym PINB zaniechał wystąpienia do organu administracji architektoniczno-budowlanej o udzielenie informacji czy zostały udzielone jakiekolwiek decyzję o pozwoleniu na budowę bądź przyjęte zgłoszenia robót budowlanych, które w swym zakresie obejmowałyby strop parteru w budynku przy ul. [...] w Krakowie, które to informacje są istotne z punktu widzenia przedmiotowej sprawy, gdyż w przypadku powzięcia wiadomości, że takowa decyzja została wydana bądź zostało przyjęte zgłoszenie przyczyniłoby się to do wyjaśnienia co wpłynęło na zły stan techniczny stropu i czy były to roboty budowlane będące przedmiotem niniejszego postępowania. Dla, porządku w ślad za judykaturą wskazać należy, że nie jest dopuszczalne łączenie trybu postępowania naprawczego z odrębnym trybem, mającym na celu zapewnienie właściwego, bezpiecznego stanu technicznego istniejących obiektów. Procedura przewidziana w art. 50-51 p. b. odwołuje się bezpośrednio do procesu inwestycyjnego, a norma zawarta w art. 66 p. b. służy usunięciu nieprawidłowości powstałych w trakcie użytkowania budynku, czyli nie na skutek procesu realizacji inwestycji budowlanych, a na skutek upływu czasu, czy innego czynnika, lecz nie związanego z działalnością inwestycyjną (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2017r., sygn. akt II OSK 2618/15).Zatem zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem naczelnej zasady postępowania administracyjnego - ustalenia prawdy obiektywnej (stwierdzonej i uszczegółowionej w art. 7, 77 § 1 i art. 80 kpa). Stwierdzone powyżej uchybienie przepisom postępowania nie może być sanowane na etapie postępowania odwoławczego, albowiem ustalenie podstawowych okoliczności faktycznych sprawy, jak również właściwego reżimu prawnego, wedle którego ma nastąpić ocena prawna sprawy, nie mogą być przerzucane na organ II instancji w ramach powierzonych kompetencji do przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego. Od tej decyzji sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła D. J. zarzucając nieprawidłowe określenie stron postępowania. Podniosła, że MWINB wybiórczo przeanalizował przepisy prawa mające zastosowanie w sprawie i nietrafnie zestawił dane zawarte w księdze wieczystej jak i treść przepisów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 2107), uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zaś, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, natomiast art. 135 P.p.s.a. obliguje sąd do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa. Postępowanie w przedmiocie sprzeciwu od kasacyjnej decyzji organu administracji, w relacji do zasad ogólnych jakimi rządzi się P.p.s.a., jest znacznie uproszczone. Organ administracji nie ma obowiązku udzielenia odpowiedzi na skargę (art. 64c § 4 P.p.s.a.), w postępowaniu przed sądem nie biorą udziału uczestnicy, a jedynie strona skarżąca i organ, który wydał zaskarżoną decyzję (art. 64b § 3 P.p.s.a.), sąd co do zasady rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 64d § 1 P.p.s.a.). Rozpoznając sprzeciw od decyzji, sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 K.p.a. (art. 64e P.p.s.a.). Uwzględniając sprzeciw od decyzji, sąd uchyla decyzję w całości, jeżeli stwierdzi naruszenie art. 138 § 2 K.p.a. (art. 151a § 1 P.p.s.a.). W przypadku nieuwzględnienia sprzeciwu od decyzji sąd oddala sprzeciw (art. 151a § 2 P.p.s.a.). Konstrukcja postępowania sądowego w rozpoznaniu sprzeciwu od decyzji kasacyjnej implikuje zatem daleko idące ograniczenia w zakresie sposobu i kryteriów dokonywanej przez sąd kontroli. Ograniczeniu, by nie powiedzieć wyłączeniu, uległa możliwość badania i weryfikacji przez sąd materialnoprawnych aspektów zaskarżonego rozstrzygnięcia. Taka ocena stałaby się determinantą przyszłego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej. Kreowania takiej determinanty w postępowaniu prowadzonym pod nieobecność wszystkich podmiotów, których interesu prawnego jego wynik może dotyczyć i przy braku pełnej kontroli instancyjnej nie można pogodzić ani z podstawowymi zasadami porządku prawnego, ani z wymogami sprawiedliwości proceduralnej. W konsekwencji kontrola decyzji kasacyjnej musi się sprowadzać do oceny, czy przy przyjętych przez organ odwoławczy założeniach materialnoprawnych przesłanki z art. 138 § 2 K.p.a. jawią się jako spełnione - natomiast to, czy owe założenia są trafne, pozostać musi kwestią otwartą. Weryfikacja tych założeń będzie mogła nastąpić dopiero w razie wniesienia skargi na decyzję merytoryczną. Oceniając legalność decyzji kasacyjnej obowiązkiem sądu administracyjnego jest jedynie ustalenie, czy zachodziły przesłanki do zastosowania art. 138 § 2 K.p.a., a więc odstąpienia od zasady ogólnej ponownego, merytorycznego rozpoznania sprawy albo zakończenia jej w inny sposób. Dokonując kontroli rozstrzygnięcia wydanego na podstawie 138 § 2 K.p.a. sąd nie jest zatem władny odnosić się do meritum sprawy w kierunku jej przesądzenia, skoro na skutek uchylenia decyzji organu pierwszej instancji sprawa wraca do merytorycznego rozpatrzenia przed tym organem (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2017 r., sygn. akt II OSK 2219/15). Także w wyroku z dnia z dnia 1 lipca 2021 r. II OSK 1190/21 Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż zgodnie z art. 64e p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od decyzji, sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. Oznacza to, że zakres kontroli legalności sprawowany przez sąd administracyjny w sprawie zainicjowanej sprzeciwem od decyzji kasacyjnej został określony w sposób zawężający, tzn. rola sądu administracyjnego kontrolującego decyzję o charakterze kasacyjnym sprowadza się do analizy przyczyn, dla których organ odwoławczy uznał za konieczne skorzystanie z możliwości przewidzianej przepisem art. 138 § 2 k.p.a. W konsekwencji, sąd jest władny uwzględnić sprzeciw wyłącznie, gdy uchylenie decyzji pierwszoinstancyjnej i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania nie wynikało z przesłanek wynikających z ww. przepisu. W myśl art. 138 § 2 K.p.a., organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy uwzględnić przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Przepis ten przesądza, iż organ odwoławczy może wydać decyzję kasacyjną, gdy organ pierwszej instancji przy rozpatrywaniu sprawy naruszył przepisy postępowania w stopniu uzasadniającym uznanie sprawy za niewyjaśnioną i przez to niekwalifikującą się do merytorycznego rozstrzygnięcia przez organ drugiej instancji (zob. wyrok NSA z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 1386/15). Kasacyjne rozstrzygnięcie winno zapaść wtedy, gdy wątpliwości organu drugiej instancji co do stanu faktycznego nie da się wyeliminować w trybie art. 136 K.p.a. tj. w sytuacji, kiedy konieczny do uzupełnienia materiał dowodowy ma tak dużą skalę, że dokonanie tych czynności (uzupełnienie materiału dowodowego) przez organ II instancji i oparcie na nim rozstrzygnięcia naruszyło by zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, chyba, że wszystkie strony zgodnie z art. 136 § 2 k.p.a. wniosą o przeprowadzenie postępowanie wyjaśniające w zakresie niezbędnym do rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy (por. wyrok NSA z dnia 28 maja 2021 r. I OSK 650/21). Jak zasadnie wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia z dnia 10 maja 2021 r. II SA/Gl 438/21, stwierdzenie "koniecznego do wyjaśnienia zakresu sprawy" jest równoznaczne z nieprzeprowadzeniem przez organ pierwszej instancji postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części, co uniemożliwia rozstrzygnięcie sprawy przez organ odwoławczy zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie, organ odwoławczy wadliwości decyzji organu I instancji wydaną w postępowaniu naprawczym a nakazującej współwłaścicielom budynku przy [...] w Krakowie rozbiórkę drzwi w lokali nr [...] i montaż w tym miejscu typowego okna oraz zabezpieczenie stropu drewnianego w lokalu nr [...] upatruje w tym, że jedna ze współwłaścicielek (skarżąca) nie zgadza się na wykonanie tych robót, inwestor nie dysponuje zatem nieruchomością na cele budowlane – konieczne może być zatem zobowiązanie inwestora do wystąpienia do sądu powszechnego o rozstrzygnięcie w przedmiocie wyrażenia zgody na dokonanie czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu. Ponadto nałożenie obowiązku zabezpieczenia stropów w lokalu nr [...] budzi wątpliwości organu odwoławczego, okoliczności bowiem (ekspertyza techniczna na którą organ się powołuje) wskazują, że zły stan techniczny tego stropu nie wynika z przeprowadzonych w budynku robót budowlanych. W ocenie sądu okoliczności na które powołuje się organ w żaden sposób nie uzasadniają wydania decyzji kasacyjnej. Organ nie wskazuje naruszenia jakich to przepisów dopuścił się organ I Instancji poza sztampowe stwierdzenie, że organ ten dopuścił się naruszenia art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 8 k.p.a. Organ odwoławczy nie wskazuje też jaki to konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie i wymaga dodatkowych ustaleń. Sprawa wydaje się dość prosta - dotyczy prac remontowych wykonanych w przedmiotowym budynku dokonanych bez zgłoszenia do organu architektoniczno-budowlanego. Całość ustaleń sprowadza się do wykazania jakie roboty budowlane wymagały zgłoszenia którego inwestor nie dokonał a jakie roboty budowlane były od tego obowiązku zwolnione tj. oceny tych robót budowlanych przez pryzmat art. 29 ust 3 pkt 2 oraz art. 29 ust 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. W sprawie była wykonana ekspertyza z opisem jakie prace wykonano a ich prawna ocena nie wymoże się wymykać organowi II instancji, który nie dokonuje jedynie kontroli decyzji organu I instancji ale ponownie pełnowymiarowo z ewentualnym uzupełnieniem materiału dowodowego rozpoznaje sprawę. Organ odwoławczy nie wskazuje zresztą na konieczność uzupełnienia czy ponowienia ekspertyzy. Jeżeli zatem organ I instancji w postępowaniu naprawczym wadliwie (zdaniem organu odwoławczego) nakazuje zabezpieczenie stropu lokalu nr [...] a to wobec faktu, że stan tych stropów nie jest następstwem wykonania robót budowlanych, organ II instancji władny jest tą kwestię ocenić i ewentualnie uchylić w tym zakresie decyzję organu I instancji i postępowanie w tym przedmiocie umorzyć. Decyzja kasacyjna z tego względu jest niedopuszczalna. Dalej podnieść należy, że organ I instancji wskazał podstawę prawną wydanego przez siebie rozstrzygnięcia. Organ II instancji wadliwie zatem, jako podstawę kasacji decyzji organu I instancji wskazuje na wybór właściwego reżimu postępowania. Jeżeli organ prowadzi tzw. postępowanie naprawcze i wydaje w tym przedmiocie decyzję to nie może postępowania zmienić na np. dotyczące złego stanu technicznego obiektu (art. 66 ustawy Prawo budowlane). Reżim prawny przedmiotowego postępowania jest już wyraźnie określony i dotyczy ustalenia czy w przedmiotowym obiekcie wykonano prace remontowe, które są objęte obowiązkiem zgłoszenia bez zadośćuczynienia temu obowiązkowi a jeżeli tak, to likwidację stanu samowoli budowlanej w zakresie o którym mowa w art. 51 ust 1 ustawy Prawo budowlane. Co zaś do legitymowania się przez wszystkich współwłaścicieli budynku nieruchomością na cele budowlane przy nakazaniu likwidacji drzwi i montażu okna (jak należy domniemywać – roboty mają polegać na przywróceniu stanu poprzedniego) to wskazać należy, iż przepis art. 52 ustawy Prawo budowlane wyraźnie stanowi, że obowiązki, w formie nakazów i zakazów, określone w postanowieniach i decyzjach, o których mowa w niniejszym rozdziale, nakłada się na inwestora. Jeżeli roboty budowlane zostały zakończone lub wykonanie postanowienia albo decyzji przez inwestora jest niemożliwe, obowiązki te nakłada się na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego. Nie wszyscy współwłaściele powinni być adresatami decyzji wydanej w oparciu o przepis art. 51 ust 1 ustawy Prawo budowlane, jeżeli organ jest w stanie ustalić inwestora – sprawcę samowoli budowlanej. W sytuacji nakazania mu wykonania robót budowalnych polegających na likwidacji czegoś – przywrócenia stanu poprzedniego, nie musi się on legitymować prawem dysponowania nieruchomościową na cele budowlane – aczkolwiek jako właściciel lokalu prawem takim oczywiści dysponuje. W art 51 ustawy Prawo budowlane brak wprost wymogu wykazywania się przez adresatów decyzji dysponowaniem nieruchomością na cele budowlane. Orzecznictwo wprawdzie wykształtowało koncepcję, że w pewnych okolicznościach inwestor prawem takim musi dysponować, ale dotyczy to legalizacji robót budowlanych wykonanych bez wymaganego pozwolenia na budowę czy zgłoszenia a nie nakazu rozbiórki czy przywrócenia stanu poprzedniego jak w sprawie niniejszej. Jeżeli zatem sprawcą samowolnie wykonanych robót budowlanych nie była skarżąca a właściciel czy posiadacz lokalu w przedmiotowym budynku organ winien na niego nałożyć obowiązki likwidacji stanu tej samowoli. Zgoda na to skarżącej jest zatem zbyteczna. Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności sąd, na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz lit c, orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. W kwestii kosztów Sąd orzekł, jak w pkt 2 sentencji wyroku, na podstawie art.200 w związku z art. 205 § 1 P.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI