II SA/Kr 667/02

II SA/Kr 667/02 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2005-02-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-03-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Dorota Dąbek
Piotr Lechowski
Wiesław Kisiel /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
605  Ewidencja ludności, dowody tożsamości, akty stanu cywilnego, imiona i nazwisko, obywatelstwo, paszporty
Sygn. powiązane
I OSK 1540/07 - Wyrok NSA z 2008-10-01
II OSK 1540/07 - Wyrok NSA z 2008-12-05
II OZ 1125/05 - Postanowienie NSA z 2005-12-16
II SA/Go 394/07 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 2007-07-18
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
oddalono skargę
Sentencja
Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Kisiel sprawozdawca AWSA Dorota Dąbek NSA Piotr Lechowski Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2005 r sprawy ze skargi A. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia 6 lutego 2002 r, Nr : [...] w przedmiocie wymeldowania skargę oddala
Uzasadnienie
wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 lutego 2005 r., II SA/Kr 667/02
Pismem z dnia [...] marca 1998 r. Zakład Energetyczny w K. skierował do Burmistrza Miasta Z. wniosek o wymeldowanie A. B. z mieszkania nr [...] w budynku nr [...] przy ul. [..].] w Z. Budynek jest własnością Zakładu. Zainteresowany jest wprawdzie zameldowany w tym lokalu, ale zdaniem wnioskodawcy nie mieszka tam już od 6 lat. Stale przebywa wraz z Żoną w J. , a mieszkanie w Z. podnajmuje osobom trzecim.
Wyrokiem z dnia 16 marca 2000 r., [..] Sąd Rejonowy w Z. nakazał A. B., aby opróżnił i opuścił wraz z osobami i rzeczami jego prawa reprezentującymi lokal mieszkalny nr [...] , znajdujący się w budynku nr [...] przy ul. [...] w Z. i wydał ów lokal Zakładowi Energetycznemu [...] SA.
W dniu [...] listopada 2001 r. A. B. oświadczył pisemnie, że opuścił powyższe mieszkanie i przekazał je Zakładowi Energetycznemu [...] SA, na dowód czego spisany został protokół zdawczo-odbiorczy.
Na tej podstawie decyzją z dnia 13 grudnia 2001r., nr [...]. Burmistrz Miasta Z orzekł o wymeldowaniu A. B. z mieszkania nr [...] w budynku nr [...] przy ul. [...] w Z. Jako podstawę prawną wskazano art.15 ust.2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych W uzasadnieniu powołano się na wyrok Sądu Rejonowego w Z. z dnia 16 marca 2000 r., [...] , pisemne oświadczenie strony z dnia [...] listopada 2001 r. oraz ustalenia Policji co łącznie pozwoliła uznać za w pełni udowodniony fakt opuszczenia lokalu przez stronę. Konsekwencją tych ustaleń faktycznych jest aktualizacja ewidencji w postaci wymeldowania. Dodatkowo stwierdzono , że A. B. utracił uprawnienie do zajmowania tego lokalu.
Wojewoda [...] w pełni podtrzymał ustalenia zawarte w powyższej decyzji Burmistrza Miasta Z. Zaskarżoną decyzją z dnia 6 lutego 2002 r., nr [...], wydaną na podstawie art.138 § 1 pkt 1 K.p.a, w zw. z art.15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję wydaną przez organ I instancji, powołując się na te same okoliczności faktyczne, które legły u podstaw pierwszej decyzji w sprawie. Argumentację tę powołano również w odpowiedzi na skargę, wnosząc ojej oddalenie.
W skardze do sądu administracyjnego, jak i w dodatkowym piśmie z dnia [...] stycznia 1995 r. A. B. twierdzi, że organy administracyjne niewystarczająco dokładnie rozważyły okoliczności faktyczne istotne dla sprawy. Jest on zdania, że prawidłowe wymeldowanie powinno być połączone z przydzieleniem mu i jego rodzinie mieszkania zastępczego lub dofinansowania czynszu za wynajęty lokal.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje :
W świetle art.15 ust.2 zaskarżoną decyzję należy ocenić jako zgodną z prawem, a wniesioną skargę jako niezasadną i podlegającą oddaleniu. Stan faktyczny w zakresie niezbędnym dla załatwienia sprawy został wyjaśniony w oparciu zarówno o oświadczenie strony, kilkakrotnie potwierdzającej fakt kluczowy w niniejszej sprawie, że po przekazaniu kluczy właścicielowi już w mieszkaniu nie przebywa. Strona w żadnym momencie nie stawiała zarzut nieprawidłowości czy nieadekwatności w ustaleniach faktycznych poczynionych przez organy administracyjne. Dlatego w ocenie Sądu prawidłowo organy administracyjne skonstatowały, że zaistniała konieczna, ale i wystarczająca przesłanka dla wydania decyzji o wymeldowaniu. Po dokonaniu takich ustaleń organ administracyjny nie miał możliwości odmiennego załatwienia sprawy.
Biorąc pod uwagę treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2002 r., K 20/01 [w:] OTK-A r.2002, nr 3, poz.34, Sąd nie dokonał szczegółowej analizy tytułu prawnego Skarżącego do lokalu, tym bardziej że i ta kwestia została jednoznacznie ukształtowana wyrokiem z dnia 16 marca 2000 r., [...] Sąd Rejonowy w Z. nakazał A. B. aby opróżnił i opuścił wraz z osobami i rzeczami jego prawa reprezentującymi lokal mieszkalny nr [...], znajdujący się w budynku nr [...] przy ul. [...] w Z.i wydał ów lokal Zakładowi Energetycznemu [...] SA.
Skarżący pozostaje w błędzie sądząc, że wymeldowanie uzależnione jest od uprzedniego zapewnienia stronie lokalu zastępczego czy choćby tylko socjalnego. Sprawom tego rodzaju poświęcone może być odrębne postępowanie administracyjne i odrębna decyzja, o którą może wystąpić osoba będąca w potrzebię. Rozstrzygnięcie w tym zakresie w żadnej mierze nie stanowi zagadnienia wstępnego względem sprawy meldunkowej. Zadaniem Burmistrza Miasta Z. i Wojewody [...] w postępowaniu objętym niniejszą kontrolą sądu administracyjnego było jedynie odnotowanie faktu zakończenia pobytu strony w spornym lokalu i dokonanie wymeldowanie. Jest to tym bardziej wyraźnie po ustaleniach zawartych w powołanym wyżej wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2002 r., K 20/01
Mając powyższe na uwadze sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 51 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu administracyjnym (Dz.U. nr 153, póz. 1270, zm. Dz.U. r.2004, nr 162, póz. 1692).