II SA/KR 652/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, uznając, że organ odwoławczy naruszył przepisy, wydając decyzję kasacyjną zamiast merytorycznego rozstrzygnięcia.
Sprawa dotyczyła uchylenia decyzji wstrzymującej zasiłek okresowy zwrotny. S. B. odwołał się od decyzji MOPS, a następnie od decyzji SKO, która uchyliła decyzję MOPS i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia. Sąd administracyjny uznał, że SKO naruszyło przepisy, wydając decyzję kasacyjną zamiast rozstrzygnąć sprawę co do istoty, co doprowadziło do uchylenia decyzji SKO.
Skarżący S. B. odwołał się od decyzji Kierownika MOPS w L. wstrzymującej wypłatę zasiłku okresowego zwrotnego. Organ odwoławczy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N., uchylił decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując na uchybienia formalne, w tym nieuzasadnione powołanie art. 108 KPA i wydanie decyzji kasacyjnej zamiast merytorycznego rozstrzygnięcia. Skarżący wniósł skargę do WSA, zarzucając nieprawdziwość twierdzeń o zatajeniu faktu pobierania renty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał skargę za uzasadnioną, ale z innych przyczyn niż wskazane przez skarżącego. Sąd stwierdził, że organ odwoławczy naruszył zasadę z art. 138 § 2 KPA, wydając decyzję kasacyjną, podczas gdy powinien był orzec co do istoty sprawy. W związku z tym sąd uchylił zaskarżoną decyzję SKO.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, organ odwoławczy nie może wydać decyzji kasacyjnej, jeśli nie stwierdzi potrzeby przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. W takiej sytuacji powinien orzec co do istoty sprawy.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organ odwoławczy naruszył zasadę z art. 138 § 2 KPA, wydając decyzję kasacyjną, podczas gdy nie wykazał potrzeby przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Organ powinien był orzec co do istoty sprawy, stosując instytucję reformacji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (15)
Główne
KPA art. 138 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 145 § §1 pkt 1/c/
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
KPA art. 108
Kodeks postępowania administracyjnego
KPA art. 163
Kodeks postępowania administracyjnego
KPA art. 136
Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.s. art. 31
Ustawa o pomocy społecznej
u.p.s. art. 43 § pkt 2a
Ustawa o pomocy społecznej
u.p.s. art. 43 § ust. 2 a
Ustawa o pomocy społecznej
u.p.s. art. 45
Ustawa o pomocy społecznej
Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie szczegółowych zasad przyznawania zasiłku okresowego § § 6 ust. 3
Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § §1
p.p.s.a. art. 3
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 223 § § 2
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ odwoławczy naruszył przepisy postępowania administracyjnego, wydając decyzję kasacyjną zamiast rozstrzygnąć sprawę co do istoty.
Odrzucone argumenty
Argumenty skarżącego dotyczące nieprawdziwości twierdzeń o zatajeniu faktu pobierania renty i jego trudnej sytuacji finansowej oraz zdrowotnej nie były podstawą rozstrzygnięcia sądu, choć sąd uznał skargę za uzasadnioną z innych przyczyn.
Godne uwagi sformułowania
Uprawnienia kasacyjne organu odwoławczego mają charakter wyjątkowy, zasadą bowiem jest orzekanie co do istoty sprawy i kasacyjny rodzaj decyzji organu odwoławczego, stanowiący wyłom od tej zasady nie może podlegać wykładni rozszerzającej. W takiej sytuacji organ odwoławczy miał obowiązek zastosować instytucję reformacji i orzec co do istoty sprawy, a skoro wydał decyzję kasacyjną to naruszył zasadę z art. 138§2 KPA, które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy.
Skład orzekający
Piotr Głowacki
przewodniczący
Grażyna Firek
sprawozdawca
Barbara Pasternak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wydawania decyzji kasacyjnych przez organy odwoławcze w postępowaniu administracyjnym (art. 138 § 2 KPA) oraz zasady orzekania co do istoty sprawy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy organ odwoławczy nie stwierdza potrzeby przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu postępowania administracyjnego – granic kompetencji organu odwoławczego w zakresie wydawania decyzji kasacyjnych. Jest to istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Organ odwoławczy nie może uchylać decyzji bez powodu – sąd przypomina o zasadzie orzekania co do istoty sprawy.”
Dane finansowe
WPS: 10 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Kr 652/03 - Wyrok WSA w Krakowie Data orzeczenia 2006-09-26 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-03-18 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Barbara Pasternak Grażyna Firek /sprawozdawca/ Piotr Głowacki /przewodniczący/ Symbol z opisem 632 Pomoc społeczna Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Uchylono zaskarżoną decyzję Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki Sędziowie: WSA Grażyna Firek (spr.) WSA Barbara Pasternak Protokolant: Joanna Kłos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2006 r. sprawy ze skargi S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 12 lutego 2003 r. Nr [...] w przedmiocie wstrzymania zasiłku okresowego zwrotnego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. nakazuje ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. kwotę 10 zł. (dziesięć złotych) tytułem opłaty sądowej, od której skarżący został zwolniony. Uzasadnienie II SA/Kr 652/03 U Z A S A D N I E N I E Decyzją znak: [...] zwrot/wstrzymanie z dnia [...] grudnia 2002 r. na podstawie art.108, art. 163 KPA oraz art. 31 w zw. z art. 43 pkt 2a ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej /Dz.U. z 1998 r. Nr 64 poz.414, Nr 106 poz.668, Nr 117 poz.756, Nr 162 poz. 1118 i 1126 , z 1999 r. Nr 20 poz.170,Nr 79 poz.885 i Nr 90 poz. 1001 , z 2000 r. Nr 12 poz. 136, Nr 19 poz.238, z 2001 r. Nr 72 poz.748, Nr 88 poz. 961, Nr 89 poz.973, Nr 111 poz. 1194 , Nr 122 poz.1349 i Nr 154 poz.1792/ Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. postanowił zakończyć od [...] grudnia 2002 r. realizację swojej decyzji z dnia [...] listopada 2002 r. nr [...]-zwrot w sprawie przyznania S. B. zasiłku okresowego zwrotnego w wysokości [...] zł miesięcznie na okres od [...] listopada 2002 r. do [...] grudnia 2002 r. W uzasadnieniu decyzji podał, że wstrzymanie wypłaty tego zasiłku od dnia [...] grudnia 2002 r. następuje w związku z tym, że świadczenie to było udzielone z powodu oczekiwania przez w/wymienionego na przyznanie renty, a tymczasem nie miał on wstrzymanej renty i z tego to względu wypłacenie zasiłku okresowego za miesiąc grudzień 2002 r. byłoby nieuzasadnione. W odwołaniu od powyższej decyzji S. B. na wstępie wniósł o jego rozpatrzenie łącznie z jego poprzednim odwołaniem od decyzji z dnia [...] listopada 2002 r. przyznającej mu zasiłek okresowy na dwa miesiące , wskazując, że podtrzymuje treść poprzedniego odwołania z dnia [...] listopada 2002 r. dotyczącą jego trudnej sytuacji finansowej i traktującą o jego niedomaganiach zdrowotnych. Odwołujący się ponadto zarzucił, że MOPS w L. skierował do ZUS Inspektoratu w L. pisma o zajęcie jego renty na rzecz zwrotu zasiłku okresowego, mimo, że w sprawie zasiłku toczy się postępowanie odwoławcze i prawomocna decyzja jeszcze nie zapadła. Zwrócił również uwagę na nieterminowe załatwienie jego spraw oraz wniósł o dopuszczenie dowodu z pism z dnia [...] listopada 2002 r. i [...] grudnia 2002 r. przesłanych przez MOPS w L. do ZUS Inspektoratu w L. Decyzją z dnia 12 lutego 2003 r. na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z późn.zm./ oraz art. 43 ust. 2 a i art. 45 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej /Dz.U. z 1998 r. Nr 64 poz. 414 ze zm./, jak też § 6 ust. 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 10 marca 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad przyznawania zasiłku okresowego /Dz.U. Nr 26 poz. 140/ po rozpatrzeniu powyższego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. postanowiło zaskarżoną decyzje uchylić w całości i sprawę przekazać do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W jej uzasadnieniu organ II instancji w pierwszym rzędzie stwierdził, że nie mógł łącznie rozpatrzyć dwóch odwołań od dwóch odrębnych decyzji - o co wnosił odwołujący się, gdyż przepisy normujące postępowanie administracyjne nie przewidują takiej możliwości. Odnosząc się do kwestii merytorycznych organ II instancji wskazał, że jak wynika z pisemnej informacji ZUS Oddział w N. Inspektoratu w L. znak: [...] z dnia [...] grudnia 2002 r. S. B. pobiera świadczenie rentowe od [...] kwietnia 2000 r. i świadczenie to nie było wstrzymywane i w tym stanie rzeczy podana przez odwołującego się okoliczność, którą Ośrodek brał pod uwagę przy udzielaniu mu zasiłku okresowego okazała się nieprawdziwa , a S. B. otrzymał rentę za miesiąc listopad 2002 r. i jednocześnie za ten miesiąc pobrał także zasiłek okresowy, przy czym o fakcie otrzymania renty nie powiadomił Ośrodka Pomocy Społecznej w L. Organ stwierdził, że Kierownik MOPS w L. słusznie wstrzymał zatem wypłatę zasiłku okresowego za miesiąc grudzień 2002 r., a ponieważ zgodnie z § 6 ust. 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 10 marca 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad przyznawania zasiłku okresowego /Dz.U. Nr 26 poz. 140/, zasiłek okresowy przyznany z powodu oczekiwania na przyznanie świadczeń emerytalnych lub rentowych, podlega zwrotowi z kwoty wyrównania zaległych świadczeń emerytalno-rentowych na konto wypłacającego zasiłek okresowy to Kierownik MOPS w L. słusznie skierował pismo do ZUS Inspektoratu w L. z dnia [...] listopada 2002 r. by organ ten w razie przyznania S. B. uprawnień rentowych na dalszy okres, zwrócił z kwoty wyrównania jego zaległej renty, przyznany mu zasiłek okresowy na dwa miesiące, na rzecz Ośrodka, a w następnym piśmie z dnia [...] grudnia 2002 r. powiadomił ZUS Inspektorat w L., że decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. wstrzymano S. B. z dniem [...] grudnia 2002 r. wypłatę zasiłku okresowego zwrotnego i wobec tego należy potrącić z jego renty tylko wypłacony już zasiłek okresowy za m-c listopad 2002 r. Jak wskazał dalej organ II instancji wymienione wyżej pisma MOPS w L. skierował do ZUS Inspektorat w L. przed zakończeniem postępowania odwoławczego od decyzji z dnia [...] listopada 2002 r. ponieważ dotyczyły one przyznanego zasiłku okresowego za m-ce listopad i grudzień 2002 r. i w myśl powołanego wyżej przepisu, zwrot tego zasiłku w przypadku dalszego przyznania uprawnień rentowych, miałby nastąpić z kwoty wyrównania renty, a ponieważ zakończenie postępowania orzeczeniowego w tej sprawie spodziewane było w m-cu listopadzie lub grudniu 2002 r. to też ze zrozumiałych względów Ośrodek musiał prowadzić korespondencję z ZUS-em na ten temat przed wypłatą odwołującemu się wyrównania renty, tak by wypłacony już zasiłek okresowy mógł być potrącony z tegoż wyrównania. Konkludując organ II instancji stwierdził, że skoro zasiłek został przyznany S. B. z powodu oczekiwania przez niego na przyznanie renty na dalszy okres, a okazało się, że nie było żadnej przerwy w wypłacie świadczenia rentowego to oczywiście z tego względu wypłata zasiłku okresowego za miesiąc grudzień 2002 r. była nieuzasadniona, ale zd. organu odwoławczego przedmiotowa sprawa powinna zostać rozstrzygnięta jednak inaczej, aniżeli w sposób uczyniony zaskarżoną decyzją. Mianowicie, na podstawie art. 43 ust. 2 a ustawy o pomocy społecznej, należało wydać decyzję w sprawie zmiany decyzji Nr [...] zwrot z dnia [...] listopada 2002 r. w części dotyczącej okresu na jaki został przyznany zasiłek okresowy zwrotny i orzec w tej zmieniającej decyzji, że zasiłek przyznaje się tylko na m-c listopad 2002 r., wskazując w uzasadnieniu decyzji okoliczności faktyczne i prawne, którymi organ kierował się przy dokonaniu tej zmiany. Wymieniony wyżej przepis przewiduje bowiem w tego rodzaju przypadkach tylko dwie możliwe formy rozstrzygnięcia, a to zmianę lub uchylenie decyzji. Jednocześnie Kolegium zwróciło uwagę, że skoro wskutek zatajenia faktu otrzymania renty za m-c listopad 2002 r. S. B. miał wypłacony zasiłek okresowy za ten właśnie miesiąc to zasiłek za listopad 2002 r. podlega zwrotowi na rzecz Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. Organ stwierdził również, że ma zastrzeżenie do faktu powołania w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji art. 108 K.p.a. normującego nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności bowiem w przedmiotowej sprawie nie występują tego rodzaju przesłanki, o jakich mowa w tym przepisie i stąd jego powołanie w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji było nieuzasadnione, a zatem choć zaskarżona decyzja nie budziła zastrzeżeń organu odwoławczego pod względem merytorycznym to jednak z uwagi na przytoczone uchybienia formalne przedmiotowa sprawa wymaga ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie S. B., nie precyzując wniosków co do treści oczekiwanego rozstrzygnięcia sprawy wywołanej wniesieniem skargi , zarzucił, że twierdzenie zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji , iż zataił fakt pobierania renty i w tym samym czasie pobrał zasiłek okresowy nie jest prawdziwe. Podkreślił, że świadczenie rentowe jest przelewane przez ZUS na konto i odbierając zasiłek nie wiedział o przekazaniu renty. Skarżący wskazał także, że zmuszony jest poddać się leczeniu psychiatrycznemu oraz , że postępowanie Kierownika MOPS A. M. w stosunku do jego osoby nosi znamiona zemsty i szkalowania. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art.97§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U.Nr 153 poz.1270 ze zm./ Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania , nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art. 134 ustawy/. Skarga jest uzasadniona , ale z innych przyczyn niż zostały w niej wskazane. Uprawnienia kasacyjne organu odwoławczego mają charakter wyjątkowy, zasadą bowiem jest orzekanie co do istoty sprawy i kasacyjny rodzaj decyzji organu odwoławczego , stanowiący wyłom od tej zasady nie może podlegać wykładni rozszerzającej. Wydanie przez organ odwoławczy decyzji kasacyjnej na podstawie art. 138§2 KPA jest uzasadnione w przypadku stwierdzenia , że rozstrzygniecie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części , przy czym w uzasadnieniu takiej decyzji należy określić co ma składać się na takie postępowanie , a nadto organ jest zobowiązany do wykazania dlaczego nie jest możliwe uzupełnienie postępowania dowodowego w trybie art. 136 KPA. W okolicznościach niniejszej sprawy organ odwoławczy stwierdził prawidłowość ustaleń faktycznych dokonanych przez organ I instancji oraz dokonanie prawidłowej oceny , iż skoro nie było przerwy w wypłacaniu skarżącemu świadczenia rentowego przez ZUS to wypłata zasiłku okresowego zwrotnego za miesiąc grudzień 2002 r. była nieuzasadniona. Nie wynika natomiast z uzasadnienia zaskarżonej decyzji by zachodziła potrzeba przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w nin. sprawie w całości lub w znacznej części lecz zd. organu odwoławczego nieuzasadnionym było powołanie w podstawie prawnej rozstrzygnięcia organu I instancji przepisu art. 108 KPA , a nadto , że sprawa ta winna zostać rozstrzygnięta inaczej aniżeli w sposób uczyniony przez organ I instancji tj. poprzez zmianę decyzji z dnia [...] listopada 2002 r. W takiej sytuacji organ odwoławczy miał obowiązek zastosować instytucję reformacji i orzec co do istoty sprawy, a skoro wydał decyzję kasacyjną to naruszył zasadę z art. 138§2 KPA , które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy. Mając na uwadze przytoczone okoliczności Sąd orzekł jak w pkt I sentencji wyroku na zasadzie art. 145§1 pkt 1/c/ cyt. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. , a na zasadzie art. 223 § 2 w z. z art. 200 tej ustawy orzekł jak w pkt II sentencji wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI