II SA/Kr 638/05

II SA/Kr 638/05 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2007-05-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-05-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Grażyna Firek /przewodniczący/
Kazimierz Bandarzewski /sprawozdawca/
Krystyna Daniel
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Firek Sędziowie WSA Krystyna Daniel AWSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Protokolant Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2007 r. sprawy ze skargi P. spółka jawna B. & G. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...]. z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia warunków zabudowy skargę oddala.
Uzasadnienie
Spółka jawna "P" B. & G. w dniu 9.04.2004 r. złożyła do Prezydenta Miasta K. wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pod nazwą rozbudowa, modernizacja wraz ze zmianą konstrukcji dachu istniejącego budynku biurowo-garażowego z przeznaczeniem na biura centrum usług pogrzebowych wraz z instalacją do spopielania zwłok (krematorium) na działce nr "1" obręb [...] przy ul. S. w K.
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. uznał, że to zamierzenie inwestycyjne może mieć znaczny wpływ na środowisko i wydał w dniu [...].07.2004r. postanowienie, zgodnie z którym dla tej inwestycji jest wymagane sporządzenie raportu oddziaływania na środowisko w pełnym zakresie, obejmującym ochronę zdrowia ludzi, gleby, wód powierzchniowych, ochronę przed hałasem, odpadami i ochronę powietrza atmosferycznego.
Inwestor spółka jawna "P" B. & G. zleciła opracowanie ww. raportu. Raport o oddziaływaniu na środowisko został sporządzony i przedłożony Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu, który postanowieniem z dnia [...].12.2004r. odmówił uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych.
W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, że raport ten sporządzono przy założeniu pracy jednego pieca kremacyjnego, podczas gdy wniosek o wydanie decyzji o ustalenie warunków zabudowy dotyczy kolejnego pieca kremacyjnego. Podniesiono, że błędnie przyjęto, jakoby spalaniu ulegały jedynie trumny pomalowane farbami wodno-rozpuszczalnymi bez zawartości metali ciężkich, a ubranie zmarłego nie będzie zawierało tworzyw sztucznych, gumy, cynku, aluminium i metali ciężkich, podczas gdy należało założyć, że podczas kremacji może nastąpić emisja również substancji typu metale ciężkie czy też substancji powstałych w wyniku spalania tworzyw sztucznych. Przyjęto bez uzasadnienia pracę pieca kremacyjnego przez 16 godzin dziennie przez pięć dni w tygodniu. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny wskazał również, że z raportu wynika, iż na wysokości zabudowy mieszkaniowej 6 metrów wystąpi przekroczenie dopuszczalnych stężeń dwutlenku azotu i tym samym poszerzenie inwestycji o drugi piec nie jest możliwe. Podniesiono również, że ze względu na kontrowersyjny charakter inwestycji mogą wystąpić konflikty społeczne, a społeczność lokalna nie akceptuje tej inwestycji.
Na to postanowienie zażalenie wniosła Spółka jawna "P" B. & G., domagając się zmiany postanowienia i zarzucając organowi I-instancji błędne przyjęcie jakoby zamierzenie inwestycyjne dotyczyło dwóch lub też drugiego pieca kremacyjnego. Zdaniem Spółki instalacja jednego pieca kremacyjnego zaspokoi potrzeby na usługi kremacyjne w K. na przestrzeni co najmniej 10 lat. Nie będzie występowało przekroczenie dopuszczalnych norm emisji dwutlenku węgla na terenach najbliższej zabudowy mieszkaniowej. Przekroczenie tej normy występuje jedynie na terenie inwestycyjnym bez zabudowy. Podniesiono, że raport opracowano na podstawie danych producenta pieca kremacyjnego, a w Polsce trumny drewniane nie maluje się farbami zawierającymi pigmenty na bazie metali ciężkich. Spalanie elementów ubioru typu nylon lub stylon nie spowoduje emisji do atmosfery substancji nie przewidzianych w raporcie. Protesty mieszkańców dzielnicy XVIII nie mogą przesądzać o odmowie uzgodnienia, ponieważ nie są one poparte faktyczną uciążliwością zwłaszcza, że mieszkańcy K. są pozytywnie nastawieni dla takiej inwestycji.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. postanowieniem z dnia [...].02.2005r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu tego postanowienia podtrzymano ustalenia stanu faktycznego dokonane przez organ I instancji. Wskazano, że planowana inwestycja zlokalizowana jest na terenie byłej bazy transportowej pogotowia ratunkowego w obrębie szpitala i sąsiedztwie gęstej zabudowy mieszkaniowej oraz kościoła. Przesłanką dyskwalifikującą przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne jest przekroczenie dopuszczalnego poziomu dwutlenku azotu oraz przekroczenie wartości dopuszczalnego poziomu pyłu zawieszonego w tle. Ponadto należy wziąć pod uwagę względy społeczne, sprzeciwiające się tej inwestycji.
Postanowienie to doręczono Spółce jawnej "P" B. & G. w dniu 1.03.2005r., która dnia 31.03.2005r. wniosła na nie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z żądaniem zmiany zaskarżonego postanowienia lub jego uchylenia z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że z raportu oddziaływania na środowisko wprost wynika, iż planowane zamierzenie inwestycyjne spełnia wymagania ochrony środowiska i nie będzie stwarzało zagrożeń w zakresie emisji do atmosfery, ochrony przed hałasem, ochrony wód powierzchniowych i podziemnych a także nie wystąpi negatywny wpływ tej inwestycji na okolicznych mieszkańców. W ocenie skarżącej Spółki w raporcie obliczeń dokonano w oparciu o zawyżone wskaźniki celem przedstawienia skuteczności planowanej inwestycji w zakresie ochrony środowiska. Przekroczenie emisji dwutlenku azotu jest niewielkie i mieści się w przedziale 0-1 µg/m3 i wynika z wartości tła ustalonego na poziomie 80 % wartości dopuszczalnej oraz przy założeniu dwukrotnego zawyżenia czasu pracy pieca. Całość przekroczeń znajduje się na terenie pozbawionym zabudowy. Nie będzie występowało przekroczenie emisji dwutlenku azotu na terenie zabudowy mieszkaniowej. W skardze podniesiono, że postanowienia w tej sprawie wydano przy nieprzychylnym nastawieniu do inwestycji i braku rzetelnego rozpoznania stanu faktycznego. Nie przeprowadzono oględzin nieruchomości i pominięto dowód z wyjaśnień autora raportu. Tym samym naruszono zasadę wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych sprawy i prawidłowego jego ustalenia. Organy administracji mogły w wydanych postanowieniach wskazać na ograniczenia w zakresie planowanego zamierzenia inwestycyjnego tak, aby zabezpieczyć środowisko przed jakimkolwiek negatywnym wpływem tej inwestycji. Ustosunkowując się do podnoszonej uciążliwości dla mieszkańców, skarżąca Spółka wskazała, że nie zostały one sprecyzowane, a w postanowieniu o zakresie sporządzenia raportu nie było wymogu szczegółowego odniesienia do tych względów. Nie sprecyzowano, jakie względy społeczne mogą być naruszone tą inwestycją. Tym samym naruszono zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji. W związku z ograniczoną możliwością chowania zwłok na cmentarzach, nie powinny występować konflikty społeczne związane z taką inwestycją, zwłaszcza, że w wielu miastach w Polsce już funkcjonują piece kremacyjne. W interesie społecznym leży realizacja tej usługi w sposób nie obciążający budżetu Miasta K. Podniesiono również, że w państwie prawa nie obowiązuje mechanicznie zasada prymatu interesu społecznego nad interesem indywidualnym.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.
Ustosunkowując się do zarzutów skargi podniesiono, że uzgodnienie przedmiotowej inwestycji mogłoby, zgodnie z art. 225 Prawa ochrony środowiska, nastąpić tylko wówczas, gdyby zapewniono odpowiednią redukcję emitowanych gazów i pyłów. Przeprowadzenie oględzin nieruchomości nie było zaś konieczne, bowiem zebrany materiał w sprawie był wystarczający do wydania postanowień. Wyjaśnienia autora raportu nie zawierałyby innych informacji niż zawarte w raporcie. Ponadto zgodnie z art. 56 ust. 1 Prawa ochrony środowiska oraz art. 60 § 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym właściwym organem do wydania decyzji nakładającej obowiązki w zakresie zapobiegania, ograniczania i monitorowania oddziaływania na środowisko jest organ wykonawczy gminy.
Na rozprawie pełnomocnicy skarżącej Spółki podtrzymali stanowisko Spółki zawarte w skardze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarżąca Spółka jawna "P" B. & G. w dniu 31 marca 2005 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] lutego 2005r., doręczone skarżącej Spółce 1 marca 2005r. Skarga została zatem wniesiona z zachowaniem ustawowego 30-dniowego terminu.
Właściwym rzeczowo do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I-instancji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.).
Właściwość miejscowa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w tej sprawie wynika stąd, że Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, którego postanowienie zostało zaskarżone, ma siedzibę w [...]. Z art. 13 § 2 P.p.s.a. wynika, że do rozpoznania sprawy właściwym miejscowo jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie z § 1 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r. Nr 72, poz. 652 z późn. zm.) obszar właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie obejmuje obszar Województwa Małopolskiego.
W przedmiotowej sprawie organy administracji nie naruszyły przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I-instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie dokonując analizy prawidłowości prowadzonego postępowania przez organy administracji stwierdza, że zapadłe w tej sprawie postanowienia nie naruszają obowiązujących przepisów.
Prawidłowo organy obu instancji odmówiły uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla projektowanego zamierzenia inwestycyjnego. Przedłożony przez wnioskodawcę raport oddziaływania na środowisko inwestycji zatytułowanej jako "rozbudowa istniejącej zabudowy na działce nr "1" obr. [...] przy ul. S. w K. z przeznaczeniem na biura centrum usług pogrzebowych wraz z instalacją do spopielania zwłok" nie spełniał wymogów określonych zarówno wydanym w tej sprawie rozporządzeniem z dnia 30.07.2004r. jak i przepisów właściwego rozporządzenia. Inwestycja opisana na stronie tytułowej raportu różni się od inwestycji opisanej we wniosku wszczynającym postępowanie w tej sprawie jak i w postanowieniu z dnia [...].07.2004r. zawierającym wymóg sporządzenia raportu. Nazwy danej inwestycji powinny być identyczne.
Zakres raportu oddziaływania na środowisko ww. inwestycji został określony wskazanym już postanowieniem z dnia [...].07.2004r. wydanym przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego (akta postępowania administracyjnego, karta nr 1).
Postanowienie to określało pełny zakres sporządzenia ww. raportu, obejmujący: a) ochronę zdrowia ludzi, b) ochronę gleby, c) ochronę wód powierzchniowych, d) ochronę przed hałasem, e) ochronę przed odpadami i f) ochronę powietrza atmosferycznego.
Przedłożony przez Spółkę raport nie zawiera treści dotyczącej ochrony gleby. W zakresie ochrony wód powierzchniowych raport ten zawiera bardzo ogólnikowe stwierdzenie o braku zagrożenia dla wód powierzchniowych (s. 25 raportu). W zakresie ochrony zdrowia ludności raport zawiera 4 (cztery) zdania (s. 28 raportu), przy czym ogólnikowo określając, że wobec braku przekroczenia emisji zanieczyszczeń powietrza i zagrożenia hałasem planowana inwestycja nie powinna mieć negatywnego wpływu na okolicznych mieszkańców. W tym zakresie (dotyczącym ochrony gleby, wód powierzchniowych i zdrowia mieszkańców) treść raportu jest niewystarczająca, nie wskazuje bowiem na jakiej podstawie i jakich danych przyjętych przez autorów sporządzających ten raport dokonano tych ustaleń.
Uzasadniona wątpliwość co do prawidłowości sporządzonego raportu wynika przede wszystkim z błędu metodologicznego zawartego w raporcie. Dla oceny ilości emisji szkodliwych materiałów w spalinach pieca kremacyjnego posłużono się danymi podanymi przez producenta pieca kremacyjnego (spółkę z o.o. T.), co wynika wprost z s. 9 i 10 raportu, zgodnie z którymi wielkości te przyjęto na podstawie informacji podanych w ofercie spółki z o.o. T. Tym samym biegli przy sporządzaniu przedmiotowej opinii nie dokonywani samodzielnych ustaleń (badań) w zakresie wielkości emisji substancji wynikających ze spopielania zwłok i spalenia trumien, ale posłużyli się wielkościami podanymi w ofercie handlowej przez producenta. Wprawdzie na s. 6 raportu znajduje się informacja, że autorzy raportu przeprowadzili wizję lokalną istniejącego pieca kremacyjnego w zakresie pracy tego pieca, jednak z tej informacji wynika, że biegli ci dokonali jedynie organoleptycznego zbadania emisji substancji złowonnych i stwierdzili, że emitowane spaliny były całkowicie bezbarwne. Tym samym należy podnieść, że osoby sporządzające raport oddziaływania na środowisko przedmiotowej inwestycji nie przeprowadzili własnych ustaleń co do substancji, które uwalniają się podczas spalania zwłok, a przyjęte twierdzenia uzasadniają danymi z oferty handlowej producenta pieców oraz wysoce nieprecyzyjnymi badaniami organoleptycznymi emisji substancji złowonnych i koloru emitowanych spalin.
Uzasadnione jest twierdzenie organów administracji co do braku precyzji przy określaniu ilości godzin pracy pieca kremacyjnego. Wprawdzie sama skarżąca Spółka podnosi w skardze, że piec będzie pracował przez maksymalnie 16 godzin na dobę, to jednak ta okoliczność wcale nie jest należycie wyjaśniona. Sam bowiem raport w niejednoznaczny sposób wskazuje na możliwość pracy na 2 lub 3 zmiany, a więc przez 16 lub nawet 24 godziny (s. 10 raportu). Obliczeń natomiast w samym raporcie dokonano przy założeniu pracy na nie więcej niż 2 zmiany. Ma to istotne znaczenie, bowiem ilość gazów i pyłów emitowanych przez 16 i przez 24 godziny znacznie się od siebie różni.
Nie jest jasne, czy przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne dotyczy planowane instalacji tylko jednego pieca kremacyjnego (jak podnosi to w skardze skarżąca Spółka), czy też 2 pieców kremacyjnych. Raport zawiera bowiem kopię pisma Zastępcy Dyrektora Wydziału Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska z 12.02.2004r., z którego wynika, że docelowo planuje się montaż dwóch pieców kremacyjnych i pismo to stanowiło jedną z podstaw do sporządzenia tego raportu (s. 5 raportu). Ponadto znajdujący się w raporcie rysunek (rysunek nr 3, rzut parteru) zawierający koncepcję projektowanej inwestycji również zawiera rysunki projektowanych dwóch pieców kremacyjnych.
Na stronie 23 raportu zawarto sformułowanie, iż wartość dopuszczalnego poziomu dźwięku 50 dB i 40 dB zostanie zachowana dla najbliższej zabudowy mieszkaniowej. Tej tezy raportu nie potwierdza rysunek nr 4, dołączony do raportu, z którego wynika, że im dalej od potencjalnego króla hałasu obejmującego przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne, tym wielkość poziomu emisji dźwięku wzrasta. Nie zaznaczono na tym rysunku przynajmniej przybliżonych granic dźwięku o poziomach 40 dB i 50 dB.
Wojewódzki Sąd Administracyjny potwierdza prawidłowość ustaleń organów poczynionych w zakresie przekroczenia niektórych substancji (dwutlenek azotu). Ze strony 15 raportu wynika, że o ok. 30 % przekroczono by emisji dwutlenku azotu w zakresie stężenia średniorocznego. Przekroczenie wielkości emisji dwutlenku azotu po 2010r. będzie jeszcze większe, bo będzie przekraczało 40 % stężenia średniorocznego, a roczna częstość przekroczeń poziomu dopuszczalnego łącznie z marginesem tolerancji wyniesie ponad 90 % - strona 16 raportu). Mimo tak wskazanych w samym raporcie przekroczeń, których nie można uznać za nieistotne lub niewielkie, na stronie 17 raportu pojawia się zdanie (cyt.) "Dla dwutlenku azotu ze względu na występowanie niewielkich przekroczeń wartości dopuszczalnych emisji średniorocznej wykonano ...". W ocenie Sądu prawidłowo organy administracji uznały, że te przekroczenia nie pozwalają na uznanie z przekroczeń ww. gazu za niewielkie lub nieznaczne.
Kolejny zarzut nieprawidłowości sporządzenia raportu należy odnieść do strony 21 tego raportu. Autorzy raportu przyjęli, że poziom dźwięku wewnątrz wentylatorni szacuje się na 75 dB. Jednocześnie dla określenia wielkości emisji dźwięku na zewnątrz wentylatorni założono izolacyjność akustyczną ścian i stropu na poziomie minimum 30 dB, a w przypadku ścian sąsiadujących z innymi pomieszczeniami na poziomie 40 dB. W ocenie Sądu jest to niczym nie udowodnione założenie przyjęte w raporcie. Należało wskazać na rodzaj materiałów, z których są lub winny być wybudowanie ściany i stopy i na tej podstawie przyjąć wysokości izolacyjności akustycznej ścian/stropów. Brak ustalenia tej okoliczności uzasadniania twierdzenie o możliwości przyjęcia dowolnych danych, na podstawie których ustalono rozkład emisji hałasu. Ponadto na rysunku nr 4 raportu określającego graficznie zasięg emisji hałasu przyjęto, że im dalej od źródła emisji hałasu, tym zwiększa się wielkość tej emisji (bliżej 30 dB, dalej 35 dB). Nie wiadomo, dlaczego tak rysując zasięg emisji hałasu nie wskazano na poziom 40 dB czy np. 45 dB, skoro im dalej od źródła emisji tym większy poziom hałasu.
Zasadnym jest również zarzut podniesiony w zaskarżonym postanowieniu o braku odniesienia w raporcie do emisji gazów wynikających z kremacji zwłok wraz z ubraniami zawierającymi domieszki tworzyw sztucznych, gumy czy też niektórych metali. Jest bowiem faktem powszechnie znanym, nie wymagającym przeprowadzenia dowodu, że znaczna część butów czy ubrań jest wykonywana z zastosowaniem gumy czy tkanin pochodzenia syntetycznego. W takim wypadku podanie za producentem ilości emisji szkodliwych, które uwalniają się ze spalania ubrań czy butów z zawartością materiałów "sztucznych" nie jest opinią biegłego. Należało bowiem w raporcie przyjąć pewne założenia co do maksymalnej możliwej ilości określonych sztucznych tkanin, gumy czy zawartości niektórych metali i na tej podstawie dokonać obliczeń. W raporcie nie ma bowiem ani jednego zdania wskazującego na procedurę przyjmowania zwłok do spopielania w zakresie badania składu chemicznego ubrań czy butów zmarłej osoby. Analogiczne przyjęcie założenia, że trumny zawsze będą w całości z drewna "pociągnięte" farbą wodno-rozpuszczalną nie zostało niczym w raporcie uzasadnione. Jeżeli autorzy raportu przyjęli, że trumny są malowane tylko farbami wodno-rozpuszczalnymi, to należało tą tezę uzasadnić. Nawet w zakresie oceny zawartości gazów powstających w wyniku spalania trumien w raporcie nie dokonano własnych ustaleń, ale przyjęto dane zawarte w ofercie firmy T. sp. z o.o. (s. 10 raportu).
Wreszcie dalece niewystarczające było zawarcie w raporcie na stronie 26 stwierdzenie, iż (cyt.) "Powstający po procesie spopielania popiół przesypywany będzie do urn i odbierany przez rodzinę zmarłego, nie będzie zatem stanowił odpadu". Nie zamieszczono w raporcie informacji o sytuacji, w której rodzina zmarłego nie odbierze pozostałego po spopieleniu popiołu, a przynajmniej teoretycznie należało również założyć i taką możliwość.
Raport nie zawiera informacji o możliwości ryzyka wystąpienia poważnej awarii, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii (§ 5 pkt 1 lit. e rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004 r. Nr 257, poz. 2573). Nie można zaś zakładać, że nie będzie żadnej awarii związanej z eksploatacją pieca kremacyjnego.
Należy również podnieść, iż w trakcie trwania postępowania administracyjnego w tej sprawie zmianie uległy przepisy na podstawie których sporządzono raporty oddziaływania na środowisko. Wśród podstaw prawnych sporządzenia raportu wymieniono przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2002 r. Nr 179, poz. 1490). Natomiast z dniem 8 grudnia 2004r. weszło w życie powołane rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004r. Nr 257, poz. 2573). Wobec braku przepisu przejściowego, regulującego sposób zastosowania przepisów ww. rozporządzenia z 2004r. do spraw wszczętych przed datą 8.12.2004r., przepisy rozporządzenia z 2004r. miały zastosowanie już do spraw wszczętych przed dniem 8.12.2004r. W tym zakresie raport nie zawiera odniesienia do treści § 5 pkt 1 lit. b i pkt 2 lit. e rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko.
Natomiast zasadnie podnosi w skardze skarżąca Spółka, że nie można uzależniać uzgodnienia przedmiotowej inwestycji od zgody okolicznych mieszkańców czy też społeczności Dzielnicy Nr [...] w K. Obowiązkiem organów administracji publicznej jest podejmowanie wszelkich działań tylko na podstawie obowiązujących przepisów, a wśród takich nie ma wymogu uzyskania zgody mieszkańców (społeczności lokalnej) na uzgodnienie w zakresie objętym kompetencjami organów inspekcji sanitarnej. Tym samym w tej sprawie organy administracji nie mogły zasadnie powoływać się na brak akceptacji mieszkańców czy też stanowczy protest organów jednostek pomocniczych Gminy Miasta K. jako warunek uzgodnienia. To jednak naruszenie prawa nie miało istotnego znaczenia przy wydaniu zaskarżonego postanowienia.
Tym samym należy wskazać, że podjęte w tej sprawie postanowienia nie są obarczone ani uchybieniem proceduralnym uzasadniającym ich uchylenie, ani naruszeniem prawa materialnego.
Uwzględniając powyższe, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku i skargę oddalił.