II SA/Kr 612/25

II SA/Kr 612/25 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-07-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-05-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Agnieszka Nawara-Dubiel
Magda Froncisz /sprawozdawca/
Sebastian Pietrzyk /przewodniczący/
Symbol z opisem
6159 Inne o symbolu podstawowym 615
Hasła tematyczne
Lotnicze prawo
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
uchylono zaskarżoną opinię
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 572
art. 106
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Dz.U. 2023 poz 2110
art. 93 ust. 2
Ustawa z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 146 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędzia WSA Magda Froncisz (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Opiłka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2025 r. sprawy ze skargi K. L. na opinię Wójta Gminy B. z dnia 15 kwietnia 2025 r. znak PP.6722.10.2024.BG w przedmiocie negatywnej opinii w sprawie lokalizacji lądowiska I. uchyla zaskarżoną opinię; II. zasądza od Wójta Gminy B. na rzecz skarżącego K. L. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
K. L. wniósł o zaopiniowanie lokalizacji lądowiska prywatnego dla statków powietrznych pionowego startu i lądowania na nieruchomości położonej w M. na działce nr [...] obręb [...]. W uzupełnieniu wniosku o opinię w sprawie lądowiska wnioskodawca wskazał, że lądowisko będzie przeznaczone dla statków powietrznych pionowego startu i lądowania głównie dla wiropłatów, nie będzie miało charakteru komercyjnego, ponieważ wnioskodawca nie prowadzi usług związanych z lotnictwem, jeśli chodzi o parametry lądowiska, mapa wskazuje pole wzlotów w świetle granicy działki o wymiarach zbliżonych do prostokąta o bokach 27m x 25m. Wnioskodawca podał, że wymiary pola wzlotów mogą być ustalone w toku realizacji rejestracji lądowiska. Pole wzlotów nie będzie miejscem utwardzonym, nie nastąpi zmiana rodzaju podłoża. Kierunki wznoszenia i przyziemia do pola wzlotów obiera dowódca statku powietrznego każdorazowo analizując aktualne warunki atmosferyczne wnioskodawca wstępnie przedstawia kierunki 27/09. Lądowisko będzie używane głównie przez wiropłaty. Maksymalna masa startowa statków powietrznych MTOW statków powietrznych do 2000kg, maksymalna długość 15m. Wnioskodawca wskazał maksymalny poziom hałasu na 83,4 dB dla przelotu 78,9 dB, wskazał, że każdy śmigłowiec ma świadectwo zdatności w zakresie hałasu, którego przykład załączył do wniosku. Nie planuje się wykonywania operacji w godz. 22.00-6.00. Roczna ilość operacji tj. start+lądowanie wyniesie maksymalnie ok. 1200 co oznacza średnio 100 miesięcznie. Lądowisko znajduje się w przestrzeni TMA lotniska Kraków-Balice. Wg wiedzy wnioskodawcy trasy dolotowe znajdują się bezpośrednio nad planowanym lądowiskiem.
W dodatkowym uzupełnieniu wniosku wnioskodawca określił, że nawierzchnia lądowiska będzie trawiasta i że w związku z lokalizacją lądowiska nie będą miały zastosowania przepisów ustawy prawo budowlane.
Wójt Gminy B. opinią z dnia 15 kwietnia 2025 r., znak: PP.6722.10.2024.BG – działając na podstawie art. 93 ust. 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze (Dz. U. z 2023 r. poz. 2110 z późn. zm.) oraz § 2 ust. 3 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 1 lipca 2013 r. w sprawie ewidencji lądowisk (Dz.U. z 2013 r. poz. 795) – zaopiniował negatywnie lokalizację lądowiska dla statków powietrznych pionowego startu i lądowania na nieruchomości położonej w M. na działce nr [...] obręb [...] z lokalizacją wynikającą z treści wniosku o opinię w sprawie lądowiska z dnia 09.10.2024 r. uzupełnionego w dniu 09.12.2024 r. oraz w dniu 29.01.2025 r. w zakresie:
a) zgodności z ustaleniami polityki przestrzennej gminy, określonymi w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy - pozytywnie,
b) zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w przypadku, gdy obowiązuje on na terenie, na którym jest planowane lądowisko – negatywnie,
c) możliwości wykorzystania terenu na cele lądowiska – negatywnie.
Wójt wskazał, że opinia została wydana w oparciu o:
1. zmianę studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy B. Uchwałą Nr [...] Rady Gminy B. z dnia 22 czerwca 2016 r., zmianę nr 2 studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy B. uchwalonego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy B. z dnia 7 czerwca 2018 r., zmianę nr 3 studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy B. uchwalonego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy B. z dnia 30 grudnia 2021 r.:
Wójt wskazał, że zgodnie z ustaleniami w/w "Studium ..." działka nr [...] obręb [...] położona jest częściowo w terenach MN - Tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (MN) - obejmują istniejące i projektowane tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz częściowo w terenach ZL - Tereny leśne - obejmują istniejące lasy wraz z enklawami użytków rolnych.
Studium nie przewiduje wprost zagospodarowania przedmiotowego terenu z przeznaczeniem pod lądowisko, ale nie zawiera też zakazu użytkowania terenu jako lądowisko. W Studium jako dokumencie o dużym stopniu ogólności nie ma możliwości przewidzenia wszystkich możliwych sposobów wykorzystania nieruchomości, wobec czego w ocenie organu szeroki zakres funkcji terenu nie wyklucza możliwości lokalizacji lądowiska.
Opierając opinię dla lokalizacji lądowiska tylko o ustalenia studium uwarunkowań nie można byłoby wykluczyć pozytywnej opinii w tym zakresie, jak również wykazać sprzeczności z polityką przestrzenną gminy. W omawianym przypadku opinia opiera się jednak także o ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Pozytywna opinia może zostać wydana, jeżeli na terenie, na którym planowane jest lądowisko nie ma zakazu użytkowania terenu na cele lądowiska – taki zakaz musiałby się znajdować wprost w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Jeżeli takiego zakazu nie ma, to przesłankę zgodności ze studium uważa się za spełnioną.
Lokalizacja lądowiska wskazana przez wnioskodawcę jest zgodna z ustaleniami polityki przestrzennej gminy, określonymi w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, o czym mowa w § 2 ust. 3 pkt 3 lit. a Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 1 lipca 2013 r. w sprawie ewidencji lądowisk (Dz.U. z 2013 r. poz. 795).
2. Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego miejscowości B.1, B. , C. , K. , Ł. , N. zatwierdzony Uchwałą Rady Gminy B. Nr [...] z dnia 15 grudnia 2021r. i opublikowanym w Dz. Urz. Woj. Małopolskiego dnia [...] poz. [...], zmieniony Uchwałą Rady Gminy B. NR [...] z dnia 28 grudnia 2023r. opublikowanego w Dz. Urz. Woj. Małopolskiego z dnia [...] poz. [...]:
Wójt wskazał, że zgodnie z w/w planem miejscowym, działka nr [...] obręb [...] położona jest na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem 8MN.19 z przeznaczeniem podstawowym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną.
W terenach oznaczonych symbolem MN nie dopuszczone są żadne inne usługi niż wynikające z przepisów odrębnych mówiących o usługach w ramach budynku mieszkalnego. Zgodnie z § 3 pkt 7 w/w planu zagospodarowania przestrzennego pod pojęciem usług nieuciążliwych rozumie się działalność, niewymienioną w przepisach dotyczących określania rodzajów przedsięwzięć mogących zawsze lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, a ponadto działalność niewywołująca zjawisk lub stanów utrudniających życie ludzi i zwierząt mieszkających lub przebywających w sąsiedztwie, a zwłaszcza szkodliwego promieniowania i oddziaływania pól elektromagnetycznych, hałasu i drgań (wibracji), zanieczyszczenia powietrza, odorów.
Ponadto zgodnie z § 3 pkt 61 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U.2019.1839) lądowiska zaliczane są do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dlatego inwestycje wyszczególnione w powyższym rozporządzeniu co do zasady nie mogą być lokalizowane na terenie przeznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i usługi nieuciążliwe, z wyłączeniem inwestycji drogowych i telekomunikacyjnych.
Reasumując, w terenach z przeznaczeniem podstawowym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną nie ma możliwości realizowania usług poza budynkiem mieszkalnym na nich posadowionych, a co za tym idzie, lokalizacja lądowiska - zgodnie z § 3 pkt 61 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. - jest przedsięwzięciem mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jest niedopuszczalna.
Przeznaczenie terenu pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną stanowi przeszkodę do wydania pozytywnej opinii, wobec faktu, iż lokalizacja lądowiska nie jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, o czym mowa w § 2 ust. 3 pkt 3 lit. b Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 1 lipca 2013 r. w sprawie ewidencji lądowisk (Dz.U. z 2013 r. poz. 795).
3. Możliwości wykorzystania na cele lądowiska:
Wójt wskazał, że proponowana lokalizacja lądowiska nie obejmuje prac związanych z utwardzeniem gruntu w świetle przepisów ustawy Prawo budowlane (nawierzchnia będzie trawiasta), posiada dostęp do drogi publicznej, leży bezpośrednio przy gruntach zadrzewionych.
Wytyczne nr 17 Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia 26.11.2014 r. w sprawie określenia parametrów technicznych dla lądowisk nie mają charakteru aktu prawa powszechnie obowiązującego, jednakże założenia w nich zawarte - zdaniem organu - mają bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo eksploatacji lądowiska. Wytyczne nr 17 przewidują wymiar lądowiska na co najmniej podwójną wartość największego wymiaru śmigłowca tj. jak wynika z uzupełnienia wniosku lądowisko powinno mieć 30 m szerokości, a jego największy wymiar to 27,11m.
Mimo faktu, że wytyczne, o których mowa powyżej, nie mają charakteru aktu prawa powszechnie obowiązującego wnioskowana lokalizacja lądowiska nie spełnia tych wymagań.
Wnioskodawca wskazał, że statkami powietrznymi, które będą korzystać z lądowiska będą głównie wiropłaty. Lądowisko prywatne dla wiropłatów (śmigłowców) planowane jest na działce nr [...] położonej w miejscowości M., gdzie pole wzlotów wraz ze strefą zabezpieczenia tworzy czworokąt o bokach, które będą miały wymiary 26,48 x 25,50 x 27,11 x 25,91m (w uzupełnieniu wniosku z dnia 09.12.2024 r. wnioskodawca podaje pole wzlotów o wymiarach 27 x 25 m). Zgodnie ze złożonym wnioskiem oraz uzupełnieniami do wniosku lądowisko planowane jest na działce oznaczonej zgodnie z planem miejscowym jako teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej o symbolu 8MN.19. Ma mieć nawierzchnię naturalną (trawiastą), a więc nie będą miały zastosowania przepisy ustawy prawo budowlane.
Od strony północnej przedmiotowa działka przylegają bezpośrednio do drogi publicznej.
Działki sąsiadujące z działką nr [...] w miejscu lokalizacji lądowiska, znajdują się zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w terenach budowlanych, a lokalizacja przyszłej zabudowy na tych działkach spowoduje niespełnienie przez lądowisko wytycznych nr 17 Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia 26.11.2014 r. w sprawie określenia parametrów technicznych dla lądowisk. Z analizy wniosku wynika, że najmniejsza odległość lądowiska od działki sąsiedniej wynosi około 3m.
W pobliżu nie stwierdzono słupów energetycznych, oświetleniowych, wysokich kominów. Wnioskodawca wskazał kierunki wnoszenia i przyziemienia od wschodu i od zachodu, natomiast maksymalna masa startowa statków powietrznych do 2000 kg.
Wszystkie statki powietrzne wykonujące operacje w polskiej przestrzeni powietrznej muszą posiadać świadectwo zdatności w zakresie hałasu, które wnioskodawca dołączył do uzupełnienia wniosku z dnia 09.12.2024 r. Ewentualne wykazanie naruszeń w tym zakresie byłoby możliwe dopiero w trakcie eksploatacji lądowiska, a nie na etapie wydawania niniejszej opinii.
W związku z powyższym nie ma możliwości lokalizacji lądowiska w zakresie wykorzystania terenu na cele lądowiska, o czym mowa w § 2 ust. 3 pkt 3 lit. c Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 1 lipca 2013 r. w sprawie ewidencji lądowisk (Dz.U. z 2013r. poz. 795).
W uzasadnieniu powyższego stanowiska Wójt wskazał, że w dniu 09.10.2024 r. K. L. złożył wniosek o opinię dotyczącą planowanej budowy lądowiska na działce Nr [...] w miejscowości M., lokalizacja w terenach MN czyli zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej.
Wójt pismem z dnia 04.12.2024 r. wezwał o uzupełnienie wniosku z dnia 09.10.2024 r. w sprawie zaopiniowania planowanej budowy lądowiska na działce Nr [...] położonej w miejscowości M..
W dniu 09.01.2025 r. K. L. złożył uzupełnienie wniosku o opinię w sprawie lądowiska. Wskazał, że lądowisko będzie przeznaczone dla statków powietrznych pionowego startu i lądowania głównie dla wiropłatów, nie będzie miało charakteru komercyjnego, ponieważ wnioskodawca nie prowadzi usług związanych z lotnictwem, jeśli chodzi o parametry lądowiska, mapa wskazuje pole wzlotów w świetle granicy działki o wymiarach zbliżonych do prostokąta o bokach 27m x 25m. Informował jednocześnie, że wymiary pola wzlotów mogą być ustalone w toku realizacji rejestracji lądowiska. Pole wzlotów nie będzie miejscem utwardzonym, nie nastąpi zmiana rodzaju podłoża. Kierunki wznoszenia i przyziemia do pola wzlotów obiera dowódca statku powietrznego każdorazowo analizując aktualne warunki atmosferyczne wnioskodawca wstępnie przedstawia kierunki 27/09. Lądowisko będzie używane głównie przez wiropłaty. Maksymalna masa startowa statków powietrznych MTOW statków powietrznych do 2000kg, maksymalna długość 15m.
Wnioskodawca wskazał maksymalny poziom hałasu na 83,4 dB dla przelotu 78,9 dB, wskazał, że każdy śmigłowiec ma świadectwo zdatności w zakresie hałasu, którego przykład załączył do wniosku.
Nie planuje się wykonywania operacji w godz. 22.00-6.00. Roczna ilość operacji tj. start+lądowanie wyniesie maksymalnie ok. 1200 co oznacza średnio 100 miesięcznie. Lądowisko znajduje się w przestrzeni TMA lotniska Kraków-Balice. Wg wiedzy wnioskodawcy trasy dolotowe znajdują się bezpośrednio nad planowanym lądowiskiem.
Wójt Gminy B. pismem z dnia 09.01.2025 r. ponownie wezwał o dodatkowe uzupełnienie wniosku z dnia 09.10.2024 r. W dniu 29.01.2025 r. wnioskodawca złożył stosowne uzupełnienie określając, że nawierzchnia lądowiska będzie trawiasta i że w związku z lokalizacją lądowiska nie będą miały zastosowania przepisów ustawy prawo budowlane.
Wójt wskazał, że Gmina nie może w sposób szczegółowy wypowiadać się na tematy związane z operacyjnym wykorzystaniem lądowiska, czyli np. parametrami drogi startowej, FATO w przypadku śmigłowców, nachyleniami powierzchni podejścia, położeniem przeszkód lotniczych czy procedurami dolotów i odlotów z lądowiska. Jest to zakres wykraczający poza uprawnienia i kompetencje organów samorządu terytorialnego. Gmina nie posiada kompetencji do odmowy wydania zgody ze względu na potencjalne naruszenia norm hałasowych. Wszystkie statki powietrzne wykonujące operacje w polskiej przestrzeni powietrznej muszą posiadać świadectwa zdatności w zakresie hałasu, które jest wydawane przy wydawaniu tzw. certyfikatu typu (Type Certificate, w skrócie TC).
Mając na uwadze ustawowe kompetencje gminy w zakresie kształtowania ładu przestrzennego, ważąc oczekiwania lokalnej społeczności w zakresie zapewnienia poczucia spokoju i bezpieczeństwa z jednoczesnym poszanowaniem prawa wnioskodawcy do realizacji swoich zamierzeń, lokalizację lądowiska dla helikopterów na działce nr [...] obręb [...] zgodnie z lokalizacją wynikającą ze złożonego wniosku o opinię w sprawie lądowiska z dnia 09.10.2024 r. zaopiniowano negatywnie.
K. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na opisaną na wstępie opinię Wójta Gminy B. z dnia 15 kwietnia 2025 r., znak: PP.6722.10.2024.BG.
W skardze wniósł o uchylenie zaskarżonej opinii lub jej zmianę poprzez wydanie pozytywnej opinii w zaskarżonym przedmiocie; o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania.
Zaskarżonej opinii zarzucił naruszenie przepisów mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj.:
I) naruszenie art. 7, 77 i 80 k.p.a. (przez analogię) poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności oraz wyciągnięcie błędnych wniosków z ustalonych faktów, w szczególności co do niemożliwości lokalizacji lądowiska na terenie wskazanym przez skarżącego;
II) naruszenie art. 93 ust. 2 ustawy Prawo lotnicze w zw. z § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 1 lipca 2013 r. przez błędną wykładnię i przyjęcie, że brak jest zgodności lokalizacji lądowiska z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, mimo że z postanowień MPZP dla Gminy B. nie wynikają jakiekolwiek przeszkody co do lokalizacji lądowiska na terenie wskazanym przez skarżącego, jak również przez wykroczenie przez Wójta Gminy B. poza zakres kompetencji do opiniowania wniosku złożonego przez skarżącego, wynikający z ww. przepisów.
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że zamierza założyć na własnej nieruchomości niewielkie prywatne lądowisko o charakterze rekreacyjnym (trawiasta powierzchnia użytkowa) dla statków powietrznych o maksymalnej masie startowej (MTOW) do 2000 kg.
Zgodnie z art. 93 ust. 2 ustawy Prawo lotnicze założenie lądowiska wymaga m.in. uzyskania pozytywnej opinii właściwej gminy (Lądowiska podlegają wpisowi do ewidencji lądowisk, prowadzonej przez Prezesa Urzędu, na wniosek zgłaszającego lądowisko posiadającego zgodę posiadacza nieruchomości, na której znajduje się lądowisko, po uzyskaniu pozytywnej opinii instytucji zapewniającej służby ruchu lotniczego i właściwej miejscowo gminy (wójta, burmistrza, prezydenta miasta)). Skarżący wystąpił do organu o wydanie takiej opinii. Wójt Gminy B. wydał jednak opinię negatywną, argumentując (w skrócie) rzekomą niezgodność zamierzenia z MPZP terenu o symbolu 8MN.19 (teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej), a także powołując się na kwestie techniczne, hałas oraz przepisy ochrony środowiska. Zdaniem Skarżącego, powyższa opinia jest dotknięta istotnymi wadami prawnymi.
Przekroczenie kompetencji przez organ:
Organ administracji gminnej, wydając opinię w przedmiocie zgody na założenie lądowiska, jest uprawniony jedynie do oceny przesłanek wskazanych w przepisach właściwych dla tego rodzaju opinii. Zakres ten wynika z delegacji ustawowej w Prawie lotniczym oraz przepisów wykonawczych (rozporządzenia w sprawie ewidencji lądowisk). Wójt nie może wykraczać poza przyznane mu kompetencje – jego rola ogranicza się do oceny zgodności planowanego lądowiska z polityką i planami zagospodarowania przestrzennego oraz ogólną możliwością wykorzystania danego terenu na cele lądowiska.
Organ przekroczył zakres swoich kompetencji. Tak wydana opinia nie może się ostać, bowiem, organ, który ją wydał, nie jest właściwy do dokonywania technicznej oceny lądowiska ani analiz oddziaływań, takich jak hałas lotniczy czy kwestie bezpieczeństwa lotów – zagadnienia te podlegają ocenom wyspecjalizowanych organów lotniczych (np. Polska Agencja Żeglugi Powietrznej, Prezes ULC). W realiach niniejszej sprawy Wójt przekroczył swoje kompetencje oraz wszedł w zakres merytoryczny (wiedzy technicznej) będący przedmiotem kognicji innych organów, albowiem w uzasadnieniu opinii negatywnej odniósł się m.in. do potencjalnej uciążliwości hałasu lotniczego oraz do wymogów technicznych (w tym wytycznych Prezesa ULC) dotyczących lądowisk. Takie argumenty nie mieszczą się w kategoriach prawnych, którymi Organ powinien się kierować przy wydawaniu opinii. Organ nie jest władny do wydania opinii w takim zakresie, co skutkuje tym, iż rzeczona opinia nie jest wydana we właściwy sposób i we właściwym zakresie, a to w takim, w jakim powinien wydać ją organ do tego powołany.
Żaden przepis prawa nie uzależnia wydania opinii gminy od przeprowadzenia analiz technicznych czy akustycznych. Żaden przepis obowiązującego prawa nie daje również Organowi kompetencji w zakresie oceny technicznej lądowiska, jaką bezprawnie zaoferował Organ. W szczególności brak jest podstaw prawnych do opierania opinii na pomiarach hałasu generowanego przez statki powietrzne. Kwestie hałasu mogą być istotne na etapie ewentualnej decyzji środowiskowej bądź w ramach zarządzania już funkcjonującym lądowiskiem, lecz nie stanowią kryterium opiniowania przez gminę. Rozporządzenie w sprawie ewidencji lądowisk określa wprost, czego ma dotyczyć opinia – a żaden z tych elementów nie obejmuje hałasu czy szczegółowej oceny parametrów technicznych przyszłego lądowiska. W orzecznictwie podkreśla się, że opinia gminy ma na celu weryfikację możliwości lokalizacji lądowiska na danym terenie, ale zdecydowanie nie ma prawa zastąpić ocen technicznych zastrzeżonych dla organów lotniczych.
Reasumując, Wójt Gminy B. przekroczył granice swojej kompetencji, rozstrzygając negatywnie sprawę z powodów, które nie należą do jego oceny. Takie działanie jest niezgodne z prawem i skutkuje wadliwością opinii, co uznanie jej za wydaną niezgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz w konsekwencji, jej uchylenie.
Błędna wykładnia miejscowego planu (brak zakazu lądowisk):
Zaskarżona opinia opiera się w głównej mierze na stwierdzeniu niezgodności planowanego lądowiska z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (MPZP) dla terenu 8MN.19 w M. . Zdaniem organu, przeznaczenie terenu pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną wyklucza możliwość lokalizacji lądowiska. Taka interpretacja MPZP jest jednak błędna i sprzeczna z zasadami wykładni prawa miejscowego.
Po pierwsze, w MPZP brak jest przepisu wprost zakazującego lokalizacji lądowisk na obszarze 8MN.19. Plan określa podstawowe przeznaczenie terenu (zabudowa mieszkaniowa), lecz nie zawiera wyraźnego zakazu wykorzystywania działki na inne cele, w tym cele lądowiska. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem sądów administracyjnych, brak takiego expressis verbis zakazu oznacza, że nie ma podstaw do odmowy pozytywnej opinii – organ nie może arbitralnie zabronić sposobu użytkowania terenu, który nie został w planie zakazany. Organ dokonał w tym miejscu dowolnej i swobodnej interpretacji obowiązującego prawa, dokonując jego rozszerzającego stosowania. W analogicznej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził, iż nawet jeśli studium uwarunkowań (dokument polityki przestrzennej) nie przewiduje wprost przeznaczenia lotniczego danego terenu, to nie można z góry wykluczyć pozytywnej opinii o założeniu lądowiska – organ powinien raczej zbadać, czy taka lokalizacja faktycznie koliduje z ustaleniami planistycznymi, czy też nie. Skoro zatem studium bez zakazu nie stanowi przeszkody, tym bardziej wiążący MPZP bez wyraźnego zakazu nie może być interpretowany rozszerzająco i to zdecydowanie na niekorzyść inwestora.
Po drugie, plan w obszarze 8MN.19 przeznacza teren pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, co oznacza przede wszystkim możliwość realizacji budynków mieszkalnych. Nie oznacza to jednak automatycznie zakazu jakiejkolwiek innej aktywności na posesji. Prywatne lądowisko o charakterze rekreacyjnym nie niweczy podstawowej funkcji mieszkaniowej działki – a stanowić może uzupełniającą funkcję na nieruchomości, podobnie jak garaż, przydomowy warsztat czy teren rekreacyjny. Wykorzystanie części działki jako lądowiska nie jest równoznaczne ze zmianą przeznaczenia całego terenu na funkcję komercyjną czy publiczną; nie służy ono obsłudze powszechnego ruchu lotniczego (jak lotnisko), lecz wyłącznie prywatnym potrzebom właściciela, pozostającym mieszkańcem terenu i właścicielem małego śmigłowca. W orzecznictwie podkreśla się, że lądowisko (zwłaszcza prywatne) należy odróżnić od lotniska – nie jest inwestycją celu publicznego ani obiektem infrastruktury wymagającym zmiany funkcji terenu w planie. Innymi słowy, dopuszczenie na działce dodatkowej funkcji w postaci niewielkiego lądowiska nie stoi w sprzeczności z mieszkaniowym charakterem obszaru, o ile nie narusza konkretnych zakazów planistycznych. Organ dokonał w tym zakresie nadinterpretacji, z którą nie sposób się zgodzić, skoro negatywną opinię w tym zakresie oparł ma utożsamieniu lokalizacji prywatnego lądowiska z realizacją na posesji inwestora lokalizacji "usługi", którą jednocześnie dowolnie uznaje za nie będącą usługą "nieuciążliwą".
Po trzecie, nawet jeśli uznać, że plan milczy na temat lądowisk, to obowiązkiem Organu było szczegółowe przeanalizowanie, czy planowane lądowisko rzeczywiście powoduje konflikt z ustaleniami planu lub jego otoczeniem. WSA w Poznaniu wskazał, że organ powinien zbadać, czy lokalizacja lądowiska negatywnie wpłynie na przyjęte kierunki zagospodarowania przestrzennego. W niniejszej sprawie organ nie wykazał takiego negatywnego wpływu – nie wskazano np., by lądowisko uniemożliwiało realizację zabudowy mieszkaniowej na działce lub sąsiednich terenach, ani aby naruszało inne konkretne parametry lub ograniczenia określone w MPZP. Sama ogólna teza, że teren mieszkaniowy wyklucza lądowisko, to niewystarczające i niepoparte przepisami uproszczenie.
Konkludując, MPZP Gminy B. nie zawiera norm zakazujących urządzania lądowisk na obszarze 8MN.19, a prawidłowa wykładnia jego postanowień nie prowadzi do automatycznego wykluczenia takiej funkcji. Wójt bezzasadnie dokonał wykładni rozszerzającej na niekorzyść skarżącego, co stanowi naruszenie zasady legalizmu w planowaniu przestrzennym. W rezultacie negatywna opinia została oparta na błędnej i dowolnie dokonanej wykładni przepisów i jako taka, nie może się ostać.
Nieuzasadnione odwołanie do przepisów o środowisku:
W uzasadnieniu opinii organ powołał się również na przepisy dotyczące ochrony środowiska, sugerując, że planowane lądowisko byłoby sprzeczne z wymogami środowiskowymi (lub że inwestycja wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach). Takie odwołanie było nieuzasadnione zarówno formalnie, jak i merytorycznie.
Po pierwsze, procedura wydania opinii gminy w sprawie lądowiska i ewentualna procedura oceny oddziaływania na środowisko (decyzja środowiskowa) to odrębne postępowania administracyjne. Opinia gminy jest wydawana na potrzeby wpisu lądowiska do ewidencji prowadzonej przez Prezesa ULC i stanowi jeden z załączników do wniosku o wpis (zgodnie z art. 93 ust. 2 Prawa lotniczego). Natomiast decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach może być wymagana, jeżeli projektowana inwestycja spełnia kryteria określone w przepisach ochrony środowiska (ustawie o udostępnianiu informacji o środowisku i rozporządzeniu wykonawczym do tej ustawy). Należy jednak zauważyć, że wymóg decyzji środowiskowej dotyczy realizacji przedsięwzięcia budowlanego związanego z lądowiskiem (np. utwardzenie pasa startowego, budowa infrastruktury) . W przypadku prywatnego trawiastego lądowiska, które nie wiąże się z istotnymi robotami budowlanymi, znaczenie tych przepisów jest co najmniej dyskusyjne i z całą pewnością nie można zaakceptować tutaj wykładni rozszerzającej, dokonanej na niekorzyść inwestora.
Po drugie, występuje kolizja przepisów lotniczych i środowiskowych, co do wymaganych zgód. Z jednej strony Prawo lotnicze wymaga jedynie decyzji Prezesa ULC (wpis do ewidencji) dla założenia lądowiska, nie wspominając o decyzji środowiskowej. Z drugiej strony przepisy środowiskowe potencjalnie kwalifikują lądowisko jako przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko (wymagające decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych). W takiej sytuacji, zgodnie z zasadą lex posterior derogat legi priori, późniejsze przepisy lotnicze uchylają wcześniejszy obowiązek uzyskania decyzji środowiskowej w zakresie małych lądowisk rekreacyjnych. Innymi słowy, skoro ustawodawca (w nowszych regulacjach lotniczych) wprost nie wymaga przedłożenia decyzji środowiskowej do wpisu lądowiska, to nie można czynić z braku takiej decyzji podstawy do negatywnej opinii gminy. Pogląd ten podziela doktryna prawa lotniczego.
Po trzecie, nawet gdyby uznać, że aspekt ochrony środowiska może być brany pod uwagę, organ nie wykazał konkretnie, na czym miałoby polegać zagrożenie dla środowiska związane z planowanym lądowiskiem. W uzasadnieniu wspomniano ogólnie o !przepisach o środowisku", jednak nie wskazano żadnych szczególnych okoliczności uzasadniających taką tezę (np. występowania chronionych obszarów przyrody, występowania cennych siedlisk lub gatunków na terenie działki), które mogłyby stanowić przeszkodę. M. i działka [...] nie leżą w granicach parku narodowego, rezerwatu ani Natura 2000 (zgodnie z dostępnymi publicznie rejestrami), brak więc podstaw do twierdzenia, że samo sporadyczne użytkowanie działki jako lądowiska może spowodować znaczące szkody środowiskowe. Ogólna obawa przed hałasem czy emisją spalin nie może zastąpić wymaganej prawem analizy w postępowaniu środowiskowym – a przypomnijmy, że na etapie wydawania opinii gminnej takie analizy w ogóle nie są przedmiotem postępowania. Tym samym organ bezzasadnie odwołał się do argumentów ekologicznych, wykraczając poza zakres sprawy i obciążając swoją opinię wadą.
Podsumowując, kwestia ewentualnej decyzji środowiskowej jest całkowicie odrębna i niezależna od zagadnienia wydania opinii przez Wójta Gminy. Wójt nie powinien był uzależniać swojego stanowiska od przesłanek z zakresu prawa ochrony środowiska, co znacznie wykracza poza jego zakres oceny, zwłaszcza że prawo nie wymaga przedstawienia decyzji środowiskowej na etapie wnioskowania o opinię gminy. Włączanie tego argumentu do uzasadnienia opinii stanowiło błąd, który wpływa na legalność i skuteczność rozstrzygnięcia.
Wykroczenie poza zakres § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia ws. ewidencji lądowisk:
Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 1 lipca 2013 r. w sprawie ewidencji lądowisk (Dz.U. 2013 poz. 795), opinia właściwej miejscowo gminy powinna obejmować ściśle określony zakres zagadnień. W szczególności opinia ta ma dotyczyć: (a) zgodności lokalizacji lądowiska z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, (b) zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (o ile plan obowiązuje na danym terenie) oraz (c) możliwości wykorzystania danego terenu na cele lądowiska . Tylko te trzy przesłanki – enumeratywnie wyliczone w rozporządzeniu – mogą stanowić podstawę oceny dokonywanej przez organ gminy.
Tak wydana opinia zdaje się nie spełniać powyższego i dalece odbiegać swoim zakresem od meritum sprawy, której nota bene dotyczy.
W przedmiotowej sprawie Wójt Gminy B. wykracza poza powyższy katalog. Jak wykazano wyżej, negatywna opinia została oparta m.in. na przesłankach technicznych (parametry lądowiska, wytyczne ULC), akustycznych (hałas) oraz środowiskowych. Żadna z tych kwestii nie mieści się w zakresie określonym w § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia, tj. nie dotyczy ani polityki przestrzennej gminy, ani zgodności z planem, ani ogólnej możliwości wykorzystania terenu w znaczeniu planistycznym. Tym samym organ naruszył prawo obowiązujące w tej materii, podejmując rozstrzygnięcie poza granicami upoważnienia ustawowego.
Skarżący podkreślił, że sąd administracyjny kontrolując taką opinię również związany jest powyższym zakresem – orzeka w granicach prawa, tj. ocenia zgodność opinii z przepisami rozporządzenia ws. ewidencji lądowisk. Skoro więc Organ objął swoją opinią kwestie wykraczające poza delegację § 2 ust. 3 pkt 3 tego rozporządzenia, to WSA powinien stwierdzić wadliwość takiej opinii i ją wyeliminować z obrotu prawnego. Pogląd o konieczności ścisłego trzymania się kryteriów ustawowych znajduje potwierdzenie w najnowszym orzecznictwie.
Przykładowo WSA w Warszawie podkreślił, że opinia gminy musi przedstawiać szczegółową analizę przesłanek określonych w przepisach rozporządzenia, bez arbitralnego pomijania bądź dodawania innych kryteriów. W niniejszej sprawie Organ nie dość, że pominął rzetelną analizę dopuszczalnych przesłanek (np. nie przeanalizował należycie zgodności z MPZP), to dodatkowo samowolnie wprowadził do swojej oceny elementy nieprzewidziane prawem. Takie działanie oznacza naruszenie prawa materialnego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przekroczenie delegacji ustawowej, co uzasadnia ingerencję sądu.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, skarżący stoi na stanowisku, iż zaskarżona opinia Wójta Gminy B. jest dotknięta istotnymi wadami: została wydana z przekroczeniem kompetencji i z rażącym naruszeniem prawa (w szczególności § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia ws. Ewidencji lądowisk oraz przepisów planu miejscowego). W konsekwencji, opinia ta narusza interes prawny skarżącego, uniemożliwiając mu dalsze procedowanie wniosku o wpis lądowiska do ewidencji (Prezes ULC nie może wpisać lądowiska bez pozytywnej opinii gminy, por. art. 93 ust. 2 Prawa lotniczego). Tym samym spełniona jest przesłanka z art. 50 § 1 P.p.s.a. do wniesienia skargi, a działanie organu podlega kontroli sądu administracyjnego jako czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnienia wynikającego z przepisu prawa.
Skarżący zauważył, że sądy administracyjne w podobnych sprawach wielokrotnie przyznawały rację skarżącym, uchylając negatywne opinie gmin wydane z powodów analogicznych do niniejszych. Między innymi:
• WSA w Poznaniu w wyroku z 7 września 2017 r. (II SA/Po 529/17) stwierdził, że brak wprost zakazanego przeznaczenia lotniczego w dokumentach planistycznych gminy oznacza brak podstaw do odmowy zgody na lądowisko.
• WSA w Olsztynie w wyroku z 18 kwietnia 2023 r. (II SA/Ol 116/23) wskazał, iż jeżeli w studium (odpowiednio – w planie miejscowym) brak jest wyraźnego zakazu lokalizacji lądowiska, należałoby wydać opinię pozytywną, po uprzednim wnikliwym zbadaniu wpływu takiej inwestycji na otoczenie.
• WSA w Warszawie w wyroku z 12 grudnia 2024 r. (VI SA/Wa 3039/24) uznał, że opinia gminy sporządzona bez szczegółowej analizy wszystkich wymaganych kryteriów (jak zgodność z planem) oraz z pominięciem zasadniczego celu regulacji prawnej nie odpowiada wymogom prawa. Analogiczne uchybienia wystąpiły w niniejszej sprawie.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy B. wniósł o oddalenie skargi w całości. W uzasadnieniu podniósł, że w ocenie organu skarga jest niezasadna i winna podlegać oddaleniu.
Zakres opinii niezbędnych dla zgłoszenia lądowiska do ewidencji lądowisk został określony rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 1 lipca 2013 r. (DZ.U. 2013.795, dalej "Rozporządzenie").Stosownie do § 2 ust. 3 pkt 3 Rozporządzenia, do wniosku o wpis lądowiska do ewidencji lądowisk należy załączyć pozytywną opinię właściwej miejscowo gminy, tj. wójta, burmistrza, prezydenta miasta w zakresie:
a) zgodności z ustaleniami polityki przestrzennej gminy, określonymi w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy,
b) zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w przypadku, gdy obowiązuje on na terenie, na którym jest planowane lądowisko,
c) możliwości wykorzystania terenu na cele lądowiska.
Powyższy przepis określa zakres treściowy opinii w sprawie lokalizacji lądowiska.
W zaskarżonej przez K. L. opinii, w zakresie lit a) organ oparł się na zmianie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy B. Uchwałą Nr [...] Rady Gminy B. z dnia 22 czerwca 2016 r., zmianie nr 2 studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy B. uchwalonego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy B. z dnia 7 czerwca 2018 r., zmianie nr 3 studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy B. uchwalonego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy B. z dnia 30 grudnia 2021 r.
Wskazał, iż zgodnie z ustaleniami studium, działka nr [...] obręb [...] położona jest częściowo w terenach MN - Tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (MN) obejmujących istniejące i projektowane tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, oraz częściowo w terenach ZL- Tereny leśne obejmujących istniejące lasy wraz z enklawami użytków rolnych. Podał, iż Studium nie przewiduje wprost zagospodarowania przedmiotowego terenu z przeznaczeniem pod lądowisko, ale nie zawiera też zakazu użytkowania terenu jako lądowisko. W Studium jako dokumencie o dużym stopniu ogólności nie ma możliwości przewidzenia wszystkich możliwych sposobów wykorzystania nieruchomości, a w związku z tym szeroki zakres funkcji terenu nie wyklucza możliwości lokalizacji lądowiska. Wobec powyższego organ przyjął, iż lokalizacja lądowiska jest zgodna z ustaleniami polityki przestrzennej gminy, określonymi w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, o czym mowa w § 2 ust.3 pkt. 3 lit. a Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 1 lipca 2013 r. w sprawie ewidencji lądowisk (Dz.U. z 2013 r. poz. 795).
W zakresie lit. b) zaskarżonej opinii, organ dokonał analizy na podstawie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego miejscowości B.1, B. , C. , K. , Ł. , N. zatwierdzonego Uchwałą Rady Gminy B. Nr [...] z dnia 15 grudnia 2021 r. i opublikowanym w Dz. Urz. Woj. Małopolskiego dnia [...] poz. [...], zmienionego Uchwałą Rady Gminy B. NR [...] z dnia 28 grudnia 2023 r. opublikowanego w Dz. Urz. Woj. Małopolskiego z dnia [...] poz. [...]. Zgodnie ze wskazanym planem miejscowym, działka nr [...] obręb [...] położona jest na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem 8MN.19 z przeznaczeniem podstawowym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Organ ustalił, iż w terenach oznaczonych symbolem MN nie dopuszczone są żadne inne usługi niż wynikające z przepisów odrębnych mówiących o usługach w ramach budynku mieszkalnego.
Zgodnie z §3 pkt 7 w/w planu zagospodarowania przestrzennego pod pojęciem usług nieuciążliwych rozumie się działalność, niewymienioną w przepisach dotyczących określania rodzajów przedsięwzięć mogących zawsze lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, a ponadto działalność niewywołującą zjawisk lub stanów utrudniających życie ludzi i zwierząt mieszkających lub przebywających w sąsiedztwie, a zwłaszcza szkodliwego promieniowania i oddziaływania pól elektromagnetycznych, hałasu i drgań (wibracji), zanieczyszczenia powietrza, odorów.
Ponadto, zgodnie z § 3 pkt 61 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U.2019.1839) lądowiska zaliczane są do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dlatego inwestycje wyszczególnione w powyższym rozporządzeniu co do zasady nie mogą być lokalizowane na terenie przeznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i usługi nieuciążliwe, z wyłączeniem inwestycji drogowych i telekomunikacyjnych. W terenach przeznaczeniem podstawowym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną nie ma możliwości realizowania usług poza budynkiem mieszkalnym na nich posadowionych, a więc lokalizacja lądowiska która zgodnie z § 3 pkt 61 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. które jest przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jest niedopuszczalna.
Przeznaczenie terenu pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną w ocenie organu stanowi przeszkodę do wydania pozytywnej opinii. Lokalizacja lądowiska nie jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, o czym mowa w § 2 ust.3 pkt. 3 lit. b Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 1 lipca 2013 r. w sprawie ewidencji lądowisk (Dz.U. z 2013r. poz. 795), wobec czego opinia w zakresie lit. b) musi być negatywna.
W zakresie lit. c) opinii podano, iż proponowana lokalizacja lądowiska nie obejmuje prac związanych z utwardzeniem gruntu w świetle przepisów ustawy Prawo budowlane (nawierzchnia będzie trawiasta), posiada dostęp do drogi publicznej oraz leży bezpośrednio przy gruntach zadrzewionych.
Choć Wytyczne nr 17 Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia 26.11.2014 r. w sprawie określenia parametrów technicznych dla lądowisk nie mają charakteru aktu prawa powszechnie obowiązującego, mogą stanowić materiał doradczy. Parametr wielkości drogi startowej lub pola wzlotów nie może być tym samym wiążący dla organu przy wydawaniu opinii.
Działki sąsiadujące z działką nr [...] w miejscu lokalizacji lądowiska, znajdują się zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w terenach budowlanych, a lokalizacja przyszłej zabudowy na tych działkach spowoduje niespełnienie przez lądowisko wytycznych nr 17 Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia 26.11.2014 r. w sprawie określenia parametrów technicznych dla lądowisk. Najmniejsza odległość lądowiska od działki sąsiedniej wynosi około 3m.
Wszystkie statki powietrzne wykonujące operacje w polskiej przestrzeni powietrznej muszą posiadać świadectwo zdatności w zakresie hałasu, które wnioskodawca dołączył do uzupełnienia wniosku z dnia 09.12.2024 r. Ewentualne wykazanie naruszeń w tym zakresie byłoby możliwe dopiero w trakcie eksploatacji lądowiska, a nie na etapie wydawania niniejszej opinii. W związku z powyższym, Wójt Gminy B. uznał, że nie ma możliwości lokalizacji lądowiska w zakresie wykorzystania terenu na cele lądowiska, o czym mowa w § 2 ust. 3 pkt 3 lit. c Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 1 lipca 2013r. w sprawie ewidencji lądowisk (Dz.U. z 2013r. poz. 795).
Stanowisko Wójta zawarte w opinii stanowi wyraz kilkumiesięcznych analiz, a co za tym idzie – trudno zarzucić wydanej jej pobieżność i skrótowość. Przede wszystkim, kluczowe jednak pozostaje, iż w zaskarżonej opinii dokonano analizy najbardziej problematycznego elementu, jakim jest § 2 ust. 3 pkt 3 lit. c Rozporządzenia, tj. możliwości wykorzystania terenu na cele lądowiska. W regulacji tej nie sprecyzowano, co należy rozumieć pod sformułowaniem "możliwości wykorzystania terenu na cele lądowiska", jednakże z wypracowanych w orzecznictwie stanowisk wynika, że chodzi o ocenę lokalizacji lądowiska pod kątem uwarunkowań przestrzennych danego terenu, bezpieczeństwa ruchu lotniczego i ochrony środowiska (tak wyrok WSA w Poznaniu z 7 września 2017 r., II SA/Po 529/17; wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 9 grudnia 2021 r., II SA/Go 863/21; wyrok WSA w Olsztynie z 18 kwietnia 2023 r., II SA/Ol 116/13). Oznacza to, że analizując możliwość wykorzystania danego terenu na cele lądowiska należy uwzględnić m.in.: parametry lądowiska, rodzaj statków powietrznych dopuszczonych do startowania i lądowania na nim; rodzaj podłoża na jakim usytuowane ma być lądowisko, (np. emisje hałasu); kierunek startu i lądowania (podejścia/wznoszenia).
Wszystkie opisanej wyżej kwestie stanowiły przedmiot badania organu i ich wyniki znalazły się w zaskarżonej opinii. Tym samym należy uznać, iż toku rozpoznawania sprawy, zgromadzono wszelkie niezbędne dokumenty i informacje oraz przeprowadzono wnikliwe postępowanie wyjaśniającego, którego wynik doprowadził organ do negatywnego zaopiniowania planowanej lokalizacji lądowiska na działce nr [...], obr. [...]. Wobec powyższego, skarga jako bezzasadna winna podlegać oddaleniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a.
Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu.
Stosownie do art. 145 P.p.s.a., kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji i postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. W myśl art. 146 § 1 P.p.s.a., uwzględniając skargę na czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ww. ustawy sąd stwierdza bezskuteczność czynności. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio. Do stwierdzenia bezskuteczności czynności konieczne jest więc uznanie przez sąd, że czynność ta narusza prawo materialne w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub przepisy prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy albo narusza prawo dające podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c P.p.s.a.).
W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.
Z punktu widzenia powyższego kryterium legalności należy stwierdzić, że skarga okazała się być zasadna.
W orzecznictwie sądów administracyjnych zgodnie przyjmuje się, że opinia dotycząca lokalizacji lądowiska stanowi akt z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, wymieniony w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z 20 marca 2012 r., II OSK 2/11; wyrok WSA w Poznaniu z 7 września 2017 r., II SA/Po 529/17; wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 17 stycznia 2019 r., II SA/Go 784/18 - opubl. w internetowej bazie: orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej "CBOSA"). Taki akt może być zatem zaskarżony do sądu administracyjnego i oceniony z punktu widzenia jego zgodności z prawem.
Skarżący był zatem uprawniony do zaskarżenia do sądu administracyjnego opisanej na wstępie opinii Wójta Gminy B. z dnia 15 kwietnia 2025 r., znak: PP.6722.10.2024.BG.
Podstawę materialnoprawną wydanego w sprawie rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze oraz Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 1 lipca 2013 r. w sprawie ewidencji lądowisk.
Legalną definicję lądowiska zawiera przepis art. 2 pkt 5 ustawy Prawo lotnicze, stosownie do którego, lądowiskiem jest obszar na lądzie, wodzie lub innej powierzchni, który może być w całości lub w części wykorzystywany do startów i lądowań naziemnego lub nawodnego ruchu statków powietrznych. W myśl art. 93 ust. 2 tej ustawy, lądowiska podlegają wpisowi do ewidencji lądowisk, prowadzonej przez Prezesa Urzędu, na wniosek zgłaszającego lądowisko posiadającego zgodę posiadacza nieruchomości, na której znajduje się lądowisko, po uzyskaniu pozytywnej opinii instytucji zapewniającej służby ruchu lotniczego i właściwej miejscowo gminy (wójta, burmistrza, prezydenta miasta). Wymóg wpisu lądowiska do ewidencji lądowisk nie dotyczy lądowisk wykorzystywanych nie częściej niż 14 dni w ciągu kolejnych 12 miesięcy. Start i lądowanie na takim lądowisku mogą zostać wykonane za zgodą posiadacza nieruchomości, na której znajduje się lądowisko (art. 93 ust. 6 ustawy Prawo lotnicze). Parametry techniczne dla lądowisk określają natomiast Wytyczne Nr 17 Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie określenia parametrów technicznych dla lądowisk (Dz. Urz. ULC z 2014 r. poz. 81).
Zakres opinii niezbędnej dla zgłoszenia lądowiska do ewidencji lądowisk, podlegającej kontroli w niniejszym postępowaniu, określa przepis § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji lądowisk. Stosownie do brzmienia tej regulacji, zgłaszający lądowisko do wniosku o wpis lądowiska do ewidencji lądowisk powinien dołączyć m.in.: pozytywną opinię właściwej miejscowo gminy (wójta, burmistrza, prezydenta miasta) w zakresie:
a) zgodności z ustaleniami polityki przestrzennej gminy, określonymi w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy,
b) zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w przypadku, gdy obowiązuje on na terenie, na którym jest planowane lądowisko,
c) możliwości wykorzystania terenu na cele lądowiska.
Z treści powołanego przepisu należy wywieść, jaki winien być zakres ustaleń wykonawczego organu gminy opiniującego lokalizację lądowiska. Jednocześnie, skoro w § 2 ust. 3 rozporządzenia zakres przedmiotowy opinii dotyczący lokalizacji lądowiska ujęto w odrębnych podpunktach to, zdaniem Sądu, stanowią one niepokrywające się zagadnienia wymagające w opinii osobnej analizy, niezależnie od wyniku jednego z nich.
W ocenie Sądu zaskarżona opinia z dnia 15 kwietnia 2025 r. nie spełnia wymogów § 2 ust. 3 pkt 3 lit. b i c rozporządzenia w sprawie ewidencji lądowisk z uwagi na niewyczerpującą analizę zgodności lokalizacji lądowiska z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz niepełną ocenę możliwości wykorzystania terenu na cele planowanego lądowiska.
Brak było natomiast wątpliwości w zakresie zgodności planowanego zamierzenia z ustaleniami polityki przestrzennej gminy, określonymi w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (zmiana studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy B. Uchwałą Nr [...] Rady Gminy B. z dnia 22 czerwca 2016 r., zmiana nr 2 studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy B. Uchwałą Nr [...] Rady Gminy B. z dnia 7 czerwca 2018 r., zmiana nr 3 studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy B. Uchwałą Nr [...] Rady Gminy B. z dnia 30 grudnia 2021 r.
Zgodnie z ustaleniami w/w Studium działka skarżącego, nr [...] obręb [...], jest położona częściowo w terenach MN - Tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, które obejmują istniejące i projektowane tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz częściowo w terenach ZL - Tereny leśne, które obejmują istniejące lasy wraz z enklawami użytków rolnych.
Studium nie przewiduje wprost zagospodarowania przedmiotowego terenu z przeznaczeniem pod lądowisko, ale nie zawiera też zakazu użytkowania terenu jako lądowisko. W Studium, jako dokumencie o dużym stopniu ogólności, nie ma możliwości przewidzenia wszystkich możliwych sposobów wykorzystania nieruchomości, wobec czego ma rację wydający opinię organ, że szeroki zakres funkcji terenu nie wyklucza możliwości lokalizacji lądowiska. Opierając opinię dla lokalizacji lądowiska tylko o ustalenia studium uwarunkowań nie można byłoby wykluczyć pozytywnej opinii w tym zakresie, jak również wykazać sprzeczności z polityką przestrzenną gminy. Pozytywna opinia może zostać wydana, jeżeli na terenie, na którym planowane jest lądowisko nie ma zakazu użytkowania terenu na cele lądowiska – taki zakaz musiałby się znajdować wprost w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Jeżeli takiego zakazu nie ma, to przesłankę zgodności ze studium uważa się za spełnioną.
Ma rację organ, że lokalizacja lądowiska wskazana przez skarżącego jest zatem zgodna z ustaleniami polityki przestrzennej gminy, określonymi w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, o czym mowa w § 2 ust. 3 pkt 3 lit. a rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 1 lipca 2013 r. w sprawie ewidencji lądowisk (Dz.U. z 2013 r. poz. 795).
W zakresie natomiast zgodności lokalizacji lądowiska z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obowiązującego na wskazanym terenie, tj. Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego miejscowości B.1, B. , C. , K. , Ł. , N. , uchwalonym uchwałą Rady Gminy B. Nr [...] z dnia 15 grudnia 2021 r. (opublikowanym w Dz. Urz. Woj. Małopolskiego dnia [...] poz. [...]), zmienionym Uchwałą Rady Gminy B. Nr [...] z dnia 28 grudnia 2023 r. (opublikowanym w Dz. Urz. Woj. Małopolskiego z dnia [...] poz. [...]) - to, zdaniem Sądu, dokonana przez organ analiza poprzedzająca wydanie opinii, nie została przeprowadzona w sposób szczegółowy i wnikliwy.
Wójt wskazał, że zgodnie z w/w planem miejscowym, działka nr [...] obręb [...] położona jest na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem 8MN.19 z przeznaczeniem podstawowym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. W terenach oznaczonych symbolem MN nie dopuszczone są żadne inne usługi niż wynikające z przepisów odrębnych mówiących o usługach w ramach budynku mieszkalnego. Zgodnie z § 3 pkt 7 w/w planu zagospodarowania przestrzennego pod pojęciem usług nieuciążliwych rozumie się działalność, niewymienioną w przepisach dotyczących określania rodzajów przedsięwzięć mogących zawsze lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, a ponadto działalność niewywołująca zjawisk lub stanów utrudniających życie ludzi i zwierząt mieszkających lub przebywających w sąsiedztwie, a zwłaszcza szkodliwego promieniowania i oddziaływania pól elektromagnetycznych, hałasu i drgań (wibracji), zanieczyszczenia powietrza, odorów. Ponadto zgodnie z § 3 pkt 61 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U.2019.1839) lądowiska zaliczane są do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dlatego inwestycje wyszczególnione w powyższym rozporządzeniu co do zasady nie mogą być lokalizowane na terenie przeznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i usługi nieuciążliwe, z wyłączeniem inwestycji drogowych i telekomunikacyjnych. Reasumując, w terenach z przeznaczeniem podstawowym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną nie ma możliwości realizowania usług poza budynkiem mieszkalnym na nich posadowionych, a co za tym idzie, lokalizacja lądowiska - zgodnie z § 3 pkt 61 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. - jest przedsięwzięciem mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jest niedopuszczalna. Przeznaczenie terenu pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną stanowi przeszkodę do wydania pozytywnej opinii, wobec faktu, iż lokalizacja lądowiska nie jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, o czym mowa w § 2 ust. 3 pkt 3 lit. b Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 1 lipca 2013 r. w sprawie ewidencji lądowisk (Dz.U. z 2013 r. poz. 795).
Należy zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego, że samo stwierdzenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, że dany teren przeznaczony jest pod inną funkcję niż lądowisko, nie jest wystarczające do negatywnego zaopiniowania planowanego zamierzenia w danej lokalizacji. Jednocześnie należy zauważyć, że obowiązujący plan miejscowy nie zawiera dla przedmiotowego terenu zakazu planowanego przedsięwzięcia.
Ma rację skarżący, że w MPZP brak jest przepisu wprost zakazującego lokalizacji lądowisk na obszarze 8MN.19. Plan określa podstawowe przeznaczenie terenu (zabudowa mieszkaniowa), lecz nie zawiera wyraźnego zakazu wykorzystywania działki na inne cele, w tym cele lądowiska. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem sądów administracyjnych, brak takiego expressis verbis zakazu oznacza, że nie ma podstaw do odmowy pozytywnej opinii – organ nie może arbitralnie zabronić sposobu użytkowania terenu, który nie został w planie zakazany. Organ dokonał w tym miejscu dowolnej i swobodnej interpretacji obowiązującego prawa, dokonując jego rozszerzającego stosowania. Sąd stoi na stanowisku, że nawet jeśli plan miejscowy nie przewiduje wprost przeznaczenia lotniczego danego terenu, to nie można z góry wykluczyć pozytywnej opinii o lokalizacji lądowiska – organ powinien raczej zbadać, czy taka lokalizacja faktycznie koliduje z ustaleniami planistycznymi, czy też nie. Zatem akt prawa miejscowego jakim jest MPZP bez wyraźnego zakazu nie może być interpretowany rozszerzająco i to jednoznacznie na niekorzyść skarżącego wnioskodawcy.
Skoro plan miejscowy w obszarze 8MN.19 przeznacza teren pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, to oznacza to przede wszystkim możliwość realizacji budynków mieszkalnych. Nie oznacza to jednak automatycznie zakazu jakiegokolwiek innego zagospodarowania działki.
Prywatne lądowisko o charakterze rekreacyjnym nie niweczy podstawowej funkcji mieszkaniowej działki i, zdaniem Sądu, może stanowić uzupełniającą funkcję na nieruchomości, podobnie jak garaż, przydomowy warsztat czy teren rekreacyjny. Wykorzystanie części działki jako lądowiska nie jest równoznaczne ze zmianą przeznaczenia całego terenu na funkcję komercyjną czy publiczną; w przedmiotowym przypadku nie ma służyć obsłudze powszechnego ruchu lotniczego (jak lotnisko), lecz wyłącznie prywatnym potrzebom właściciela - skarżącego, pozostającym - jak twierdzi - mieszkańcem terenu i właścicielem małego śmigłowca. W orzecznictwie podkreśla się, że lądowisko (zwłaszcza prywatne) należy odróżnić od lotniska – nie jest inwestycją celu publicznego ani obiektem infrastruktury wymagającym zmiany funkcji terenu w planie. Innymi słowy, dopuszczenie na działce dodatkowej funkcji w postaci niewielkiego lądowiska nie stoi w sprzeczności z mieszkaniowym charakterem obszaru, o ile nie narusza konkretnych zakazów planistycznych.
Organ dokonał w tym zakresie nadinterpretacji, a co najmniej pochopnej interpretacji, z którą nie sposób się zgodzić, skoro negatywną opinię w tym zakresie oparł ma utożsamieniu lokalizacji prywatnego lądowiska z realizacją na działce inwestora lokalizacji "usługi", którą jednocześnie dowolnie uznaje za nie będącą usługą "nieuciążliwą".
Ma też rację skarżący, że skoro plan miejscowy - w odniesieniu do przedmiotowej działki - milczy na temat lądowisk, to obowiązkiem organu było szczegółowe przeanalizowanie, czy planowane lądowisko rzeczywiście powoduje konflikt z ustaleniami planu, tak co do funkcji podstawowej, jak i uzupełniającej. Ogólna teza organu, że teren mieszkaniowy wyklucza "lądowisko" nie została poparta rozważaniami w odniesieniu do treści planu miejscowego.
Plan nie zawiera żadnych zasad dotyczących lokalizacji lądowisk. Nie zawiera też wyrażonego wprost zakazu lokalizacji lądowisk.
Sąd zatem podziela stanowisko skarżącego, że MPZP Gminy B. nie zawiera norm zakazujących urządzania lądowisk na obszarze 8MN.19, a prawidłowa wykładnia jego postanowień nie prowadzi do automatycznego wykluczenia takiej funkcji.
Wójt bezzasadnie dokonał wykładni rozszerzającej na niekorzyść skarżącego, co stanowi naruszenie zasady legalizmu.
Zdaniem Sądu kryteria oceny legalności opinii w sprawie lokalizacji lądowiska wynikają także z przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.; dalej "Konstytucja"), w szczególności z zasady demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji) i zasady legalizmu (art. 7 Konstytucji). Wykładnia przepisów art. 93 ust. 2 u.p.l. i § 2 ust. 3 pkt 3 Rozporządzenia musi bowiem uwzględniać także wykładnię systemową. Działanie organu władzy publicznej, mieszczące się w jego prawem określonych kompetencjach, ale noszące znamiona arbitralności i nie poddające się kontroli i nadzorowi, nie może być uznane za zgodne z prawem. Wymóg działania na podstawie prawa, w połączeniu z zasadą zaufania, rodzi po stronie organów władzy publicznej obowiązek motywowania jej rozstrzygnięć (tak NSA w wyroku z 8 czerwca 2006 r., II OSK 410/06, opubl. w CBOSA).
Sąd w pełni zgadza się ze stanowiskiem prezentowanym w orzecznictwie, że opinia, jako władcze rozstrzygnięcie organu administracji publicznej, powinna przedstawiać szczegółową analizę przesłanek określonych w § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia i zawierać uzasadnienie przyjętego stanowiska. W przeciwnym razie rozstrzygnięcie organu mogłoby nosić znamiona dowolnego (por. wyrok WSA w Poznaniu z 7 września 2017 r., II SA/Po 529/17; wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 9 grudnia 2021 r., II SA/Go 863/21 - opubl. w CBOSA).
W rezultacie negatywna opinia w niniejszej sprawie została oparta na błędnej i dowolnie dokonanej wykładni przepisów i jako taka nie może się ostać. Już powyższe daje uzasadnioną podstawę do uchylenia zaskarżonej opinii.
Argumentacja, mająca w ocenie organu popierać stanowisko opinii, poprzedzona wnikliwą analizą przed jej wydaniem, powinna zyskać swoje odzwierciedlenie w treści uzasadnienia samej opinii. Niewątpliwie powinna również odnosić się do zagadnień oraz analiz przedstawionych przez wnioskodawcę przed wydaniem opinii.
W ocenie Sądu zaskarżona opinia nie wyczerpuje zakresu przedmiotowego określonego w rozporządzeniu. Uchybienie to tyczy się w głównej mierze oceny w zakresie zgodności z ustaleniami polityki przestrzennej gminy - zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (pkt b).
Pewną część szerszej argumentacji w tym zakresie organ zawarł w odpowiedzi na skargę, co oznacza, że zaskarżona opinia Wójta Gminy B. , przeznaczona dla wnioskodawcy, była sporządzona pobieżnie, w sposób skrótowy i niepogłębiony, co dowodzi braku właściwego odniesienia się do złożonego wniosku.
Sąd w pełni aprobuje stanowisko wyrażane w orzecznictwie, że w przypadku dokonywania przez organ oceny zgodności lokalizacji lądowiska z ustaleniami polityki przestrzennej należy badać ewentualną dopuszczalność lokalizacji lądowiska nie jako obiektu budowlanego o określonej funkcji, ale jako miejsca, w którym ewentualnie można dopuścić starty i lądowania statków powietrznych. Wyznaczenie takiego miejsca będzie w niektórych przypadkach możliwe na terenach zasadniczo przeznaczonych pod inne funkcje w aktach z zakresu planowania przestrzennego. Samo przeznaczenie terenu w studium czy w miejscowym planie na cele inne aniżeli lotnicze nie może niejako automatycznie przesądzać o niedopuszczalności lokalizacji lądowiska. Lokalizacja lądowiska na takim terenie może bowiem nie być sprzeczna z jego funkcją (por. wyrok WSA w Poznaniu z 7 września 2017 r., II SA/Po 529/17; wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 17 stycznia 2019 r., II SA/Go 784/18 - opubl. w CBOSA). Z tego względu stwierdzenie organu opiniującego, że wskazany jako lądowisko teren przeznaczony jest w Planie pod określoną inną funkcję niż lądowisko nie stanowi wystarczającego argumentu za odmową lokalizacji lądowiska. Należy mieć przy tym na uwadze, że przepisy miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego należy tak interpretować, aby jego postanowienia tworzyły spójną oraz logiczną systemowo całość (por. wyrok NSA z 5 lutego 2020r., II OSK 1016/19, opubl. w CBOSA).
Co się tyczy powołanego argumentu organu co do usług nieuciążliwych w terenie MN, to najpierw należy ustalić, w jakim zakresie dotyczy to obszarowo przedmiotowej działki i czy w konsekwencji będzie to istotnie stało na przeszkodzie pogodzenia lądowiska z funkcją mieszkalną terenu.
W tych okolicznościach wydanie przez organ negatywnej opinii w przedmiocie lokalizacji lądowiska dla śmigłowców, należało uznać za co najmniej przedwczesne.
Sąd zauważa przy tym, że Sąd rozstrzygając niniejszą sprawę nie przesądza o dopuszczalności bądź niedopuszczalności lokalizacji lądowiska planowanego na wskazanym przez skarżącego terenie, lecz dostrzega uchybienia przepisom art. 93 ust. 2 ustawy Prawo lotnicze w zw. z § 2 ust. 3 pkt 3 lit. b i c rozporządzenia w sprawie ewidencji lądowisk. Opinia, jako pozbawiona pełnego uzasadnienia, uchyla się merytorycznej kontroli. Zgodnie z wymogiem działania organów na podstawie prawa, organ był obowiązany do wyczerpującego umotywowania podjętego aktu. Stosownie do treści art. 153 P.p.s.a. organ winien mieć na uwadze wskazania wynikające z niniejszego uzasadnienia, w szczególności w zakresie wszechstronnego rozpoznania wniosku, szczegółowej analizy właściwych zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w kontekście planowanej lokalizacji lądowiska i dokonania wyczerpującej oceny co do możliwości wykorzystania terenu na cele lądowiska przy uwzględnieniu zakresu, funkcji i parametrów planowanego lądowiska, która to analiza powinna znaleźć pełen wyraz w uzasadnieniu wydanej opinii.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na mocy art. 146 § 1 P.p.s.a. uchylił zaskarżoną opinię (pkt I sentencji wyroku).
Na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a. orzeczono o kosztach postępowania, zasądzając na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego w wysokości 200 zł (pkt II sentencji wyroku), na co składa się uiszczony wpis sądowy od skargi.