II SA/Kr 594/23

II SA/Kr 594/23 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2023-07-12
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-05-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Agnieszka Nawara-Dubiel /przewodniczący/
Monika Niedźwiedź
Piotr Fronc /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały w części
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędziowie : SWSA Piotr Fronc (spr.) SWSA Monika Niedźwiedź Protokolant : starszy referent sądowy Kamila Maśloch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lipca 2023 r. sprawy ze skarg B. K., M. K., A. K. na uchwałę nr LV/730/23 Rady Miejskiej w Niepołomicach z dnia 9 marca 2023 r. w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru Niepołomickiej Strefy Inwestycyjnej wraz z otoczeniem I. stwierdza nieważność w części tekstowej i graficznej zaskarżonej uchwały w zakresie działek ewidencyjnych o nr [...] [...] obręb 1. , jednostka ewidencyjna [...] N. – M II. zasądza od Gminy Miasta Niepołomice na rzecz skarżących B. K., M. K., A. K. kwoty po 797 zł (siedemset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Uzasadnienie.
B. K. pismem z dnia 12 kwietnia 2023r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Niepołomnicach nr LV/730.23 z dnia 9 marca 2023r. m w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru Niepołomnickiej Strefy Inwestycyjnej wraz z otoczeniem. Sprawę zarejestrowano pod sygnaturą akt II SA/Kr 594/23.
M. K. pismem z dnia 11 kwietnia 2023r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Niepołomnicach nr LV/730.23 z dnia 9 marca 2023r. m w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru Niepołomnickiej Strefy Inwestycyjnej wraz z otoczeniem. Sprawę zarejestrowano pod sygnaturą akt II SA/Kr 595/23.
A. K. pismem z dnia 12 kwietnia 2023r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Niepołomnicach nr LV/730.23 z dnia 9 marca 2023r. m w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru Niepołomnickiej Strefy Inwestycyjnej wraz z otoczeniem. Sprawę zarejestrowano pod sygnaturą akt II SA/Kr 596/23.
Postanowieniem Sądu z dnia 12 lipca 2023r. wszystkie w/w sprawy połączono do wspólnego rozpoznania pod sygnaturą akt II SA/Kr 594/23 ( art. 111 par. 1 p.p.s.a.).
Wszystkie trzy wymienione wyżej skargi były tożsame w swojej treści.
Skarżący podnieśli, iż są właścicielem/współwłaścicielem działek nr: [...], [...], [...], [...] (wszystkie działki jednostka ewidencyjna [...], N. - M, Obręb [...]), które położone są w obszarze obowiązywania zaskarżonej uchwały. W obrębie działek, których właścicielem/ współwłaścicielem są skarżący, na rysunku planu (stanowiącym załącznik do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru Niepołomickiej Strefy Inwestycyjnej wraz z otoczeniem uchwalonego uchwałą Rady Miejskiej w Niepołomicach nr LV /730/23 w dniu 09.03.2023r.) wrysowany został element rysunku planu tj. planowany suchy zbiornik przeciwpowodziowy, z czym nie zgadzają się skarżący, bowiem obniżania to wartości ich działek, zmienia ich przeznaczenie oraz jest to niezgodne z przepisami prawa wskazanymi zarzutach skargi. Brak jest również decyzji administracyjnej w tym zakresie, stanowiącej podstawę do umieszczenie tej inwestycji celu publicznego w mpzp uchwalonym zaskarżoną uchwałą.
Wskazaną na wstępie uchwałę skarżący zaskarżyli w części – tj. w zakresie umiejscowienia w planie - w rysunku planu - elementu rysunku planu suchy zbiornik przeciwpowodziowy, oraz w rozdziale 2 § 4 planu w części elementy informacyjne oznaczone na rysunku planu nie stanowiące ustaleń, pod pozycją 121 planowany suchy zbiornik przeciwpowodziowy.
Zaskarżonej uchwale skarżący zarzucili :
1) naruszenie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez sporządzenie projekt planu miejscowego zgodnie przepisami odrębnymi nieobowiązuiącymi w chwili podejmowania zaskarżonej uchwały tj. Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 października 2016r. w sprawie Planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły, uchylonym w dniu 17.02.2023r;
2) naruszenie art. 15 ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez nie określenie w planie wymaganych w art. 15 ust. 2 pkt 7) elementów planu, a ujęcie tych elementów w planie błędnie, jako oznaczeń elementów informacyjnych niebędących ustaleniami projektu planu miejscowego (§ 7 ust. 2 pkt 3]
3) naruszenie art. 15 ust. 2 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez brak ujęcia w zaskarżonej uchwale istotnej zmiany przeznaczenia terenu tj. działek objętych niniejszą skargą z PU na Wsp;
4) naruszenie art. 15 ust 2 w związku z art 20 ust 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez istotną zmianę przeznaczenia terenu tj. działek objętych niniejszą skargą , poprzez wprowadzenie tej zmiany jako elementu informacyjnego oznaczonego na rysunku planu, nie stanowiącego ustaleń planu. Zmiana ta powinna stanowić ustalenie planu;
5) naruszenie art 15 ust 2 w związku z art 20 ust 1 w związku z art 36 ust 1 a pkt 1) i 2) ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez ujęcie w zaskarżonej uchwale (planie) planowanego suchego zbiornika przeciwpowodziowego, mimo iż nie wynika to z przepisów powszechnie obowiązujących lub decyzji dotyczących lokalizacji lub realizacji inwestycji celu publicznego, wydanych przez inne niż organy gminy, organy administracji publicznej lub Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie.
W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w części tj. § 4 pkt 4 ppk 12 oraz rysunku planu w zakresie, w którym ujęty jest element rysunku planu suchy zbiornik przeciwpowodziowy. Skarżący wnieśli również o zasądzenie kosztów postępowania .
Odnośnie działek należących do skarżących a wymienionych wyżej - w zaskarżonej uchwale, ujęto na terenie tych działek element- tj. suchy zbiornik przeciwpowodziowy w następujących pozycjach: - w rysunku planu (mpzp) przeciwpowodziowy, - w rozdziale 2 § 4 pkt 4 ppk 12) planu w części elementy informacyjne oznaczone na rysunku planu, nie stanowiące ustaleń planu. Skarżący sprzeciwiali się aby w obrębie ich działek wrysowany został suchy zbiornik przeciwpowodziowy. Złożyli dwukrotne uwagi i wniosku do wyłożonego planu wskazując między innymi, iż: "Zapis ten stoi w sprzeczności z prawomocnymi decyzjami o pozwoleniu na budowę nr. 1097.2022 znak: AB.6740.1538.2021.SN nr. 1213.2022 znak: AB.6740.1669.2021.SN nr. 1219.2022 znak: AB.6740.6.260.2022.SN wydanych dla obiektów kubaturowych na naszych działkach nr: [...], [...], [...], [...] W sąsiedztwie znajdują się tereny zieleni nieurządzonej, na których można taki zbiornik planować a przeznaczanie terenów 9PU1 przemysłowych, budowlanych pod suchy zbiornik przeciwpowodziowy jest nielogiczne i nie uzasadnione ekonomicznie. Obecnie obowiązujący plan miejscowy nie wskazywał obszaru pod planowany suchy zbiornik przeciwpowodziowy na terenie naszych działek [...], [...], [...], [...].
Skarżący podnieśli też, że obecnie proponowany zapis jest sprzeczny ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Niepołomice - zmiana nr.2 uchwalonego Uchwałą Nr XXX/381/21 Rady Miejskiej w Niepołomicach z dnia 6 maja 2021 r. - a tym samym narusza art. 15 ust. 1 i art.20 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Punkt 9.3.2 tekstu Studium wyraźnie określa szczegółowe zasady interpretowania ustaleń i zapisów studium na etapie sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. W zakresie przeznaczenia terenów funkcja dominująca może być uzupełniana innymi funkcjami, które jednak nie mogą być przeciwstawne funkcji dominującej oraz nie mogą pogarszać warunków jej funkcjonowania. W obecnej sytuacji prawnej instytucją odpowiedzialną za retencję wody na ciekach wodnych oraz realizację zbiorników przeciwpowodziowych Jest Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie, które nie planuje budowy jakiegokolwiek zbiornika w tym obszarze, określenie takiego obszaru przez gminę Niepołomice jest bezpodstawne i wychodzące poza kompetencje. Jednoczenie brak jest podstaw prawnych oraz faktycznych dla zmiany MPZP dla działek nr [...], [...], [...], [...] poprzez nakreślenie na obszarze tych działek lokali suchego zbiornika przeciwpowodziowego, bowiem:
- dokumenty planistyczne nie wskazują jakich konkretnie inwestycji wskazanych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 18 października 2016 r. w sprawie Planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły, a objętych w nim wariantami dotyczyć ma zmiana MPZP odnośnie ww. działek;
- brak jest wskazania w przedmiotowym rozporządzaniu, że na działkach nr [...] [...], [...], [...], [...] ma powstać zbiornik przeciwpowodziowy, czy też inna inwestycja.
Założenie umiejscowienia na ww. działkach suchego zbiornika przeciwpowodziowego, a tym samym zmiana MPZP dla tych działek, zostały dokonane pomimo faktu nieistnienia planów i założeń do budowy przez jednostkę publiczną Wody Polskie takiego zbiornika. Dokonano wyboru jednego z wariantów wskazanych w ww. rozporządzeniu, o zakładającego budowę suchego zbiornika w Niepołomicach, mimo, że pozostałe warianty nie zakładają budowy takiego zbiornika oraz wykazują na wskazaną w rozporządzeniu wyższą efektywność ochrony przeciwpowodziowej. Dokonano wyboru wariantu wskazanego w ww. rozporządzeniu, a zakładającego budowę suchego zbiornika w Niepołomicach, wyłącznie wobec okoliczności niepowodzeń Gminy w zakresie zmian MPZP zakładających budowę przepompowni nr I w Niepołomicach, a tym samym wyboru innego wariantu mniej efektywnego i nieuzasadnionego ekonomicznie".
Uwaga w toku procesu planistycznego nie została uwzględniona, organ wskazał lakonicznie: "Ze względu na potrzebę ochrony istniejących terenów zainwestowanych w Gminie Niepołomice, wymagane jest dostosowanie urządzeń technicznych i budowli, tak aby możliwie najskuteczniej chroniły nieruchomości zlokalizowane w gminie przed negatywnymi skutkami zjawisk atmosferycznych. Deszcze nawalne w Polsce występują od kwietnia do września, oraz są szczególnie obfite w południowych rejonach Polski, co może powodować problemy z odprowadzaniem dużej ilości wody oraz zwiększać ryzyko powodziowe. Z tego powodu w Gminie zachodzi potrzeba rozwinięcia infrastruktury przeciwpowodziowej, co z kolei powinno zostać poprzedzone odpowiednim planowaniem przestrzennym, które zabezpieczy rezerwy terenowe umożliwiające przeprowadzenie niezbędnych prac. Opracowanie z 2014 roku wskazało szereg inwestycji niezbędnych do przeprowadzenia, które znacząco zwiększą bezpieczeństwo przeciwpowodziowe w gminie. Jednym z przedsięwzięć tego opracowania jest budowa suchego zbiornika, który ma zostać zlokalizowany na obszarze Niepołomickiej Strefy Inwestycyjnej. Inwestycja ma dotyczyć budowy murków ochronnych, zabezpieczających tereny strefy inwestycyjnej oraz lokalizację suchego zbiornika, mającego za zadanie przejąć nadmiar wód spływających w ten obszar. Będzie to umożliwiało należytą ochronę terenów zainwestowanych oraz zabezpieczy niezagospodarowane tereny, warunkując ich dalszy racjonalny rozwój. Zadanie to wymaga jednak ochrony tych terenów przed zabudowaniem, w związku z wzrastającą presją inwestycyjną."
W ocenie skarżących wszelkie elementy planu, w tym ujęte w rysunku planu winny mieć podstawy w przepisach prawa powszechnie obowiązujących lub decyzjach administracyjnych wydanych na podstawie przepisów powszechnie obowiązujących. Zaskarżona część uchwały wprowadzona została do planu (rozdział 2 par. 4 pkt 12) oraz rysunku planu w zakresie umiejscowienia zbiornika, na podstawie nieobowiązującego aktu prawnego, a to Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 października 2016 r. w sprawie Planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły, uchylonego w dniu 17.02.2023r. Powyższe elementy w planie zostały umieszczone, jak wskazał autor projektu mpzp, na podstawie programu "Program poprawy bezpieczeństwa powodziowego w dolinie Potoku Drwinka", który to (niezależnie od jego treści) objęty był Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 października 2016 r. w sprawie Planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły (Dz. U. 2016 poz. 1911), uchylonym w dniu 17.02.2023r. tj. przed podjęciem zaskarżonej uchwały przez Radę Miejską w Niepołomicach w dniu 09.03.2023r. W tym stanie rzeczy zarzut jest w pełni zasadny. Ustalenia planu na bazie innych unormowań muszą odnosić się do aktów powszechnie obowiązujących typu: ustawy, rozporządzenia itd. lub decyzji administracyjnych, nie zaś do jakiś prawnie nieokreślonych dokumentów nie mających mocy powszechnie obowiązującej. W mpzp powinno być odniesienie do innych unormowań będących aktami prawa powszechnie obowiązującymi, bądź aktami prawa miejscowo obowiązującymi, nie zaś do dokumentów nie mających rangi aktów prawnych. Plan sporządzony został na nieaktualnych aktach prawnych. Ustalenia zaskarżonej uchwały, mpzp dla obszaru Niepołomickiej Strefy Inwestycyjnej wraz z otoczeniem, przyjmuje na tym samym terenie (w obrębie tych samych działek) dwa skrajnie różne przeznaczenia terenu tzn.: suchy zbiornik przeciwpowodziowy oraz teren przemysłowo usługowy (PU). Takie założenie stoi w sprzeczności z zapisem mpzp /rozdz. III, §5 p.4/ i dotyczy działek nr: [...]; [...]; [...]; [...]./ Mpzp wprowadza na rysunku planu istotny przedmiotowo element jak planowany suchy zbiornik przeciwpowodziowy. Ujmuje go w pozycji planu rozdział 2 § 4 pkt 4) ppk 12) i wrysowuje w rysunku planu na działkach będących własnością skarżących, oznaczonych w mpzp jako tereny 9PU1. W istocie mpzp z dnia 09.03.2023r. zmienia przeznaczenie gruntów - działek, na których ma być umiejscowiony zgodnie z rysunkiem planu (gdzie został wrysowany) , zbiornik przeciwpowodziowy suchy, a to z 9PU1 na 1WSp. Bezsprzecznie nie można zgodzić się z treścią mpzp, przeciwpowodziowego suchego jest zmianą nie stanowiącą ustaleń planu. Takie ustalenie w sposób istotny zmienia przeznaczenie gruntów, a umieszczenie tej zmiany w rysunku planu powinno mieć odzwierciedlenie w opisie i treści mpzp; §6 p.3 mpzp wraz z zapisem §4 pkt 4, ppk.l2) mpzp prowadzi do niebezpiecznej sytuacji umożliwiającej na terenie 9PU1 bez zmiany przeznaczenia podstawowego terenu, lokalizację dowolnej infrastruktury z zakresu ochrony przeciwpowodziowej wraz z zbiornikiem retencyjnym. Bezsprzecznie jest to ustalenie planu zmieniające przeznaczenie terenu, nie zaś, jak zostało to wskazane, element informacyjny nie stanowiący ustaleń planu. Zwrócić należy uwagę, iż w pozycji planu rozdział 2 § 4 ppk 4, poza ppk 12) wszystkie wskazane elementy informacyjne np.: granice aglomeracji Niepołomice, istniejące ciągi pieszojezdne, stacje transformatorowe, nie są elementami planowanymi tylko istniejącymi i wrysowane one, w sposób zrozumiały, zostały w rysunku planu. Nie może być jednak tak, że w tej pozycji ujmuje się inwestycje planowaną, która zmienia w istocie przeznaczenie gruntów, na których ma się ona znajdować, a którą Rada Miejska w Niepołomicach wskazuje jako nie będącą elementem planu.
Skarżący podnieśli też, iż w §32 mpzp ustalono stawkę procentową służącą naliczaniu opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wyniku uchwalenia mpzp / np.: zmiana z Zr lub R na MN/ ale nie określono stawki jaką Gmina powinna zapłacić właścicielom nieruchomości z tytułu utraty wartości nieruchomości za zmianę np. z PU na Wsp, o czy mowa w niniejszym punkcie.
Skarżący wskazali , że każde ustalenie planu , czy też element planu, nie stanowiący ustaleń planu winien mieć podstawy w przepisach powszechnie obowiązujących bądź decyzjach administracyjnych wydawanych na podstawie przepisów powszechnie obowiązujących. Wynika to między innymi z powołanego w petitem skargi art. 36 ust. 1 a pkt 1) i 2) ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Umiejscowienie na rysunku mpzp planowanego suchego zbiornika przeciwpowodziowego nie zostało w żaden sposób uzgodnione z jednostką publiczną w kompetencjach, której jest wyłącznie planowanie i budowa takiej infrastruktury tj. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie, które nie planuje inwestycji na wskazanym w mpzp w rysunku suchym zbiorniku przeciwpowodziowym, budowy takiego zbiornika, nie wydało w tym zakresie żadnej decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi w całości jako niezasadnej. Organ podniósł, iż zarówno procedura jak i zasady sporządzenia planu miejscowego zostały w przypadku kwestionowanej uchwały zachowane.
Zasady sporządzania planu miejscowego dotyczą zawartości aktu planistycznego (część tekstowa i graficzna oraz załączniki), zawartych w nim ustaleń, a także standardów dokumentacji planistycznej. Zawartość planu miejscowego określają art. 15 ust. 1 i art. 17 pkt4 oraz art. 20 ust. 1 u.p.z.p., jego przedmiot art. 15 ust. 2 i 3, natomiast standardy dokumentacji planistycznej (materiały planistyczne, skalę opracowań kartograficznych, stosowanych w oznaczeń, nazewnictwa, standardy oraz sposób dokumentowania prac pianistycznych) określa rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003 r. Nr 164, poz. 1587 - dalej: "Rozporządzenie"). Rozporządzenie z 2003 r. zostało obecnie zastąpione przez rozporządzenie Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 17 grudnia 2021 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przy czym na podstawie § 12 rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2021 r. do niniejszej sprawy zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w ocenie organu wymogi stawiane przez powyższe przepisy zostały zachowane.
W przedmiocie zarzutu pogorszenia sytuacji skarżących oraz obniżenia wartości nieruchomości, organ wskazał, że nie mają one znaczenia dla oceny, czy doszło w niniejszej sprawie do istotnego naruszenia zasad sporządzania MPZP, istotnego naruszenia trybu sporządzania MPZP lub czy doszło do naruszenia właściwości organów w tym zakresie. Subiektywne przekonanie skarżących o obniżeniu wartości ich nieruchomości, na skutek uchwalenia MPZP nie może wpływać na ocenę MPZP przez pryzmat normy wynikającej z art. 28 u.p.z.p.
W kwestii zarzutów skargi dotyczących elementów informacyjnych MPZP, organ wskazał , iż za nieuprawnione należy uznać stwierdzenie, że zamieszczenie w MPZP elementów informacyjnych świadczy o naruszeniu zasad sporządzenia planu miejscowego. Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 2 u.p.z.p.; "Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wymagany zakres projektu planu miejscowego w części tekstowej i graficznej, uwzględniając w szczególności wymogi dotyczące materiałów planistycznych, skali opracowań kartograficznych, stosowanych oznaczeń, nazewnictwa, standardów oraz sposobu dokumentowania prac planistycznych". Na podstawie upoważnienia ustawowego zawartego w cytowanym przepisie wydano rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dn ia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1587), które ma zastosowanie w niniejszej sprawie. Zgodnie natomiast z § 7 pkt 9 Rozporządzenia: "Projekt rysunku planu miejscowego powinien zawierać w razie potrzeby oznaczenia elementów informacyjnych, niebędących ustaleniami projektu planu miejscowego". W tym kontekście natomiast przyjmuje się, że "Załącznik graficzny może zawierać zarówno ustalenia normatywne, Jak i nienormatywne. Taką możliwość wyraźnie przewiduje przepis §7 pkt 9 rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1587). Tym samym, z woli prawodawcy, cześć graficzna zawiera w sobie tylko elementy normatywne wymienione w § 7 pkt 9 rozporządzenia, (które są ustaleniami planu miejscowego), chyba że rada gminy postanowi zamieścić w niej również elementy czysto informacyjne". Takie ustalenia zamieszczono w załączniku graficznym do zaskarżonego MPZP, w którym przewidziano "elementy ustaleń rysunku planu" oraz "elementy informacyjne oznaczone na rysunku planu", w ramach których wskazano na "planowany suchy zbiornik przeciwpowodziowy". To wskazuje na brak rozbieżności pomiędzy częścią tekstową a graficzną planu. Organ przyznał, że można się zgodzić ze stroną skarżącą, że kwestia planowania przestrzennego nie polega na informowaniu, lecz na przesądzeniu o sposobie zagospodarowania określonego terenu, o tyle z tego samego powodu brak jest podstaw aby elementy informacyjne planu stanowiły o istotnym naruszeniu zasad planowania i procedury planistycznej. Umieszczenie takich elementów w części tekstowej planu nie świadczy o nadaniu im charakteru normatywnego i nie jest uznawane za naruszenie zasad sporządzenia planu miejscowego. Wyraźne bowiem wskazanie w części tekstowej oraz graficznej planu, że są to tylko elementy informacyjne nie pozwala na przyjęcie odmiennego stanowiska i stwierdzenia, że doszło do istotnego naruszenia, o jakim mowa w art. 28 ust. 1 u.p.z.p. Ponadto nie pozwala na to sama wykładnia pojęcia "informacja", które odnosi się faktu polegającego na przekazywaniu wiadomości o czymś lub zakomunikowaniu czegoś. Pojęcie to nie zawiera w sposobie elementu normatywnego, który miałby decydować o nałożeniu konkretnych praw i obowiązków Nieuprawnione jest zatem twierdzenie skarżących jakoby część informacyjna MPZP zmieniała przeznaczenie należących do nich nieruchomości. Ponownego podkreślenia wymaga, że zarówno część tekstowa MPZP, jak i część graficzna wyraźnie rozróżniają ustalenia MPZP o charakterze normatywnym i ustalenia MPZP o charakterze informacyjnym. Nie istnieje żadna nieścisłość, czy pole do interpretacji w tym zakresie. Rozróżnienie jest transparentne i jednoznaczne. Nie ma zatem podstaw, by przyjmować, że dochodzi do zmiany przeznaczenia terenu w tym zakresie. Brak jest również podstaw, by kwestionowany element informacyjny planu stanowiło istotnym naruszeniu zasad planowania i procedury planistycznej.
Organ wskazał również, iż elementy informacyjne planu miejscowego mają swoje umocowanie w obowiązujących przepisach. Ponieważ inwestycje przewidziane w "Programie poprawy bezpieczeństwa powodziowego w dolinie Potoku Drwinka" stanowiącego podstawę ustaleń przyjętych w "Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły" mają charakter inwestycji planowanych, dla których nie wydano jeszcze stosownych decyzji administracyjnych, organ planistyczny zobowiązany był plany te uwzględnić, jednakże nie było możliwe ich wprowadzenie do MPZP jako ustaleń o charakterze normatywnym. W "Program poprawy bezpieczeństwa powodziowego w dolinie Potoku Drwinka" wskazał szereg inwestycji niezbędnych do przeprowadzenia, które znacząco zwiększą bezpieczeństwo przeciwpowodziowe w gminie. Jednym z przedsięwzięć tego opracowania jest budowa suchego zbiornika, który ma zostać zlokalizowany na obszarze Niepołomickiej Strefy Inwestycyjnej. Elementy te zostały wprowadzone na podstawie Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 października 2016 r. w sprawie Planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły, które w toku procedury planistycznej zastąpione zostało rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 4 listopada 2022 r. w sprawie Planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły. Również nowe rozporządzenie z 2022 r. przewiduje inwestycję pod nazwą: "Realizacja zadań wynikających z opracowania programu bezpieczeństwa powodziowego w dolinie Potoku Drwinka". Rozporządzenie zostało opublikowane w Dzienniku Ustaw RP: https://dziennikustaw.qov.pl/DU/rok/2023/pozvcia/300 łącznie z 19 załącznikami tekstowymi. Mając na względzie powyższe wskazać należy, że elementy informacyjne MPZP, wbrew twierdzeniom skarżącym, znajdują swoje umocowanie w obowiązujących przepisach, w tym w szczególności w rozporządzeniu Ministra infrastruktury z dnia 4 listopada 2022 r. w sprawie Planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły. W ocenie organu przytoczone wyżej argumenty i wyjaśnienia wskazują, że przedstawione przez skarżących zarzuty są bezzasadne, co uzasadnia wniosek o oddalenie skargi w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2022.329 t.j. z dnia 2022.02.09, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Stosownie do art. 147 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5, stwierdza nieważność aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Przepisy te korespondują z art. 91 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 994 ze zm., dalej "u.s.g."), który przewiduje, że uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. Z kolei zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1945, dalej "u.p.z.p.") – postrzeganym na ogół jako przepis szczególny wobec powołanego przepisu u.s.g. – istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części.
Tytułem wstępu i z uwagi na charakter zarzutów podnoszonych w skardze, wskazać ogólnie należy, iż przepis art. 2 ust. 1 u.p.z.p. stanowi, że ustalenie przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu dokonywane jest w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego z zachowaniem warunków określonych w ustawach, a art. 4 ust. 1 u.p.z.p. wprost wskazuje, że zadaniem własnym gminy jest ustalanie przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu. Przepisy te stanowią podstawę do kształtowania jednego z istotnych uprawnień organów gminy, jakim jest władztwo planistyczne. Władztwo planistyczne stanowi kompetencję gminy do samodzielnego i zgodnego z jej interesami oraz zapewnieniem ładu przestrzennego kształtowania polityki przestrzennej. Zaznaczyć trzeba, że uchwalając plan miejscowy najczęściej następuje wyważanie interesów: prywatnego i publicznego, co nieuchronnie prowadzi do powstawania konfliktów interesów indywidualnych z interesem publicznym. Władztwo planistyczne gminy nie ma charakteru pełnego, niczym nieograniczonego prawa. Granicami tego władztwa są konstytucyjnie chronione prawa, w tym przede wszystkim prawo własności. Zgodnie z art. 6 ust. 2 u.p.z.p. każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą do: 1) zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami ustalonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza to chronionego prawem interesu publicznego oraz osób trzecich; 2) ochrony własnego interesu prawnego przy zagospodarowaniu terenów należących do innych osób lub jednostek organizacyjnych. Przywołane regulacje u.p.z.p. przyznają gminie atrybut tzw. władztwa planistycznego, stanowiąc podstawę legalnej ingerencji w sferę wykonywania prawa własności. Stanowią one, przewidziane w art. 64 ust. 3 Konstytucji i art. 140 Kodeksu cywilnego, przedmiotowe ograniczenie w sposobie wykonywania prawa własności nieruchomości, poddając korzystanie z nieruchomości rygorom wynikającym z treści miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Podkreślić przy tym trzeba, że prawo własności nie jest prawem absolutnym, może zatem doznawać ograniczeń między innymi na podstawie przepisów u.p.z.p. Plan miejscowy, na mocy art. 14 ust. 8 u.p.z.p., został uznany za akt prawa miejscowego, czyli zgodnie z art. 87 ust. 2 Konstytucji RP jest źródłem powszechnie obowiązującego prawa na obszarze gminy. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy, ustalając przeznaczenie danego terenu w określonym zakresie, może prowadzić do ograniczeń prawa własności przez posiadających to konstytucyjnie chronione prawo (art. 21 Konstytucji) na objętym planem obszarze, ale również na obszarze sąsiadującym z terenem planu, jeśli istnieje prawdopodobieństwo oddziaływania funkcji działek objętych planem na teren sąsiadujący. Ograniczenia te muszą jednak pozostawać w zgodzie z wynikającą z art. 31 ust. 3 Konstytucji zasadą proporcjonalności, która zakazuje nadmiernej w stosunku do chronionej wartości ingerencji w sferę praw i wolności jednostki (zob. np. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 maja 1999 r. sygn. akt SK 9/98. OTK 1999 Nr 4, poz. 78). Wskazany przepis Konstytucji wskazuje też wartości, których ochrona przemawia za dopuszczalnością ingerencji w sferę praw (w tym w prawa właściciela). W konsekwencji, organy gminy zobowiązane są w toku procedury planistycznej rozważyć wszystkie wchodzące w grę interesy, a sytuacje konfliktowe rozstrzygać zgodnie z obowiązującym prawem, w szczególności mając na względzie konieczność zachowania proporcjonalności ingerencji w prawo własności.
Badając legalność miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego należy zbadać zgodność postanowień planu z ustaleniami studium, co wynika z art. 15 ust. 1 i art. 20 ust. 1 u.p.z.p. Zgodnie z art. 20 ust. 1 u.p.z.p. plan miejscowy uchwala rada gminy, po stwierdzeniu, że nie narusza on ustaleń studium. Gmina kształtuje swoją politykę przestrzenną, w tym lokalne zasady zagospodarowania, uchwalając studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowana przestrzennego. Organ stanowiący gminy, jako twórca polityki przestrzennej gminy, dokonuje autointerpretacji uchwalonego przez siebie studium w zakresie oceny zgodności z nim projektu planu miejscowego. Stopień związania planów ustaleniami studium zależy zatem w dużym stopniu od brzmienia ustaleń studium. Jednym z założeń polityki przestrzennej gminy jest stopień związania planowania miejscowego przez ustalenia studium, który może być, w zależności od szczegółowości ustaleń studium - silniejszy lub słabszy. W orzecznictwie i literaturze zauważa się także, że zgodność planu miejscowego ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego nie oznacza i nie może oznaczać prostego przenoszenia ustaleń studium do planu. Zgodnie z art. 9 ust. 1 u.p.z.p., studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy służy gminie do określenia kierunków jej polityki przestrzennej. Stąd, zgodnie z art. 10 ust. 2 u.p.z.p., jego postanowienia wyznaczają z zasady ogólne kierunki działalności i wskaźniki dla wydzielonych obszarów. Studium zawiera diagnozę zagospodarowania przestrzennego i określa politykę gminy w zakresie zagospodarowania przestrzennego, zwykle w dłuższym czasie. Postanowienia studium są dla organu sporządzającego plan wiążące (art. 9 ust. 4 u.p.z.p.), co oznacza, że regulacje planu nie mogą doprowadzić do modyfikacji kierunków zagospodarowania przewidzianego w studium lub też tego zagospodarowania wykluczyć. Rada gminy, uchwalając określonej treści studium, sama decyduje o zakresie, szczegółowości związania, o jakim mowa w art. 9 ust. 4 u.p.z.p. Zakres i sposób tego związania uzależniony jest od stopnia szczegółowości ustaleń zawartych w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, przy czym podstawę stwierdzenia zgodności planu miejscowego z ustaleniami studium stanowią łącznie część tekstowa oraz część graficzna planu miejscowego i studium. Studium z założenia ma być aktem elastycznym, który jednak zawiera nieprzekraczalne ramy dla swobody planowania przestrzennego (por. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, pod red. prof. Z. Niewiadomskiego, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2008, s. 78 i nast.). Skoro, jak wskazano wyżej, w studium określa się m.in. kierunki zmian w przeznaczaniu terenów (art. 10 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p.), to gmina w ramach uprawnień wynikających z władztwa planistycznego, może zmienić w planie miejscowym dotychczasowe przeznaczenie określonych obszarów, ale tylko w granicach zakreślonych ustaleniami studium. Inne przeznaczenie konkretnego terenu w planie miejscowym niż przeznaczenie przyjęte w studium kwalifikowane jest jako istotne naruszenie prawa, tj. art. 9 ust. 4 u.p.z.p., zwłaszcza gdy przeznaczenie terenu w planie jest całkowicie odmienne od ustalonego w studium (por. wyrok NSA z 26 maja 2011 r., sygn. akt II OSK 412/11, LEX nr 1081781 i wyrok NSA z dnia 8.10.2019r. sygn. II OSK 2795/17).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, co następuje.
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż skarżący B. K., A. K. i M. K. składając skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Niepołomnicach nr LV/730.23 z dnia 9 marca 2023r. m w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru Niepołomnickiej Strefy Inwestycyjnej wraz z otoczeniem w zakresie dotyczącym działek nr: [...], [...], [...], [...] - jednostka ewidencyjna 121904_4, N. - M, Obręb 0001, Niepołomice, które położone są w obszarze objętym regulacją skarżonego planu, i które stanowią własność/współwłasność skarżących - z uwagi na narzucony planem sposób możliwego zainwestowania tych nieruchomości, posiadają interes prawny uzasadniający skuteczne złożenie skargi na uchwalony plan zagospodarowania przestrzennego.
Wyjaśnić też należy, iż zachowany został tok formalnoprawny podjęcia zaskarżonej uchwały. Przeprowadzone w tym zakresie przez Sąd badanie przebiegu procedury planistycznej prowadzi do konkluzji, iż brak jest istotnych proceduralnych uchybień podjęcia przedmiotowej uchwały, które skutkować by musiały stwierdzeniem jej nieważności .
W kwestii dopuszczalności umieszczenia w planie zagospodarowania przestrzennego danych o charakterze informacyjnym wskazać należy, iż dopuszczalnym jest by elementy takie znalazły się obok normatywnych uregulowań w treści miejscowego planu. Jednocześnie również podkreślić należy, iż element informacyjny planu zagospodarowania może być również przedmiotem skargi uprawnionego podmiotu, o ile to wpływa to na prawa i obowiązki tego podmiotu, tj. wpływa na możliwość i sposób wykonywania przez niego prawa własności. ( por. wyrok NSA z 28.10.2016r. )
Wyjaśnić też w tym miejscu rozważań należy, iż tzw. elementy informacyjne planu ( określone w art. 28 ust. 1 w związku art. 15 ust. 2 i 3 u.p.z.p. oraz § 4 ww. rozporządzenia) to takie postanowienia planu , które nie są ustaleniami planu w tym znaczeniu, że nie wprowadzają za pośrednictwem władztwa planistycznego np. nowego przeznaczenia terenu, wymienienie tych elementów w tekście planu i naniesienie ich na rysunek samo w sobie nie wprowadza ograniczeń w korzystaniu z nieruchomości. Elementy te, niewątpliwie, kształtują prawa i obowiązki właścicieli poszczególnych nieruchomości, a niejednokrotnie mogą posiadać także wpływ na sposób zagospodarowania poszczególnych działek. Niemniej wynikające z istnienia tych elementów ograniczenia, nie powstały na skutek przyjęcia określonych ustaleń planistycznych, lecz są niezależne od ustaleń planu. Elementy te jedynie informują, że określone rodzaje np. sieci infrastruktury w danym terenie występują. Innymi słowy elementy te informują o istniejącym w terenie stanie faktycznym, jednak same w sobie nie są nowymi ustaleniami planistycznymi kształtującymi sposób wykonywania prawa własności ( por. wyrok WSA w Krakowie z 17.09.2014r. II SA/Kr 838/14). Odnosząc powyższe do planowanego suchego zbiornika w kwestionowanym planie, stwierdzić należy, iż niewątpliwie nie jest to obiekt istniejący, lecz dopiero przewidziany i planowany przez gminę. Już z racji powyższego trudno uznać go za element informacyjny planu. Ponadto planowany suchy zbiornik nie tyle wprowadza ograniczenie w korzystaniu z nieruchomości skarżących, co praktycznie całkowicie wyklucza racjonalne ich wykorzystanie zgodnie z przeznaczeniem przewidzianym przez plan jako funkcja podstawowa dla tego terenu. Wobec powyższego uregulowanie polegające na informacyjnym wprowadzeniu elementu suchego zbiornika do planu nie może być uznane jedynie za element informacyjny planu, gdyż nosi cechy regulacji normatywnej.
Odnosząc się dalej do kwestii informacyjnego wprowadzenia do treści planu postanowień dotyczących suchego zbiornika przyznać należy skarżącym rację, iż obowiązek czy nawet plany jego wprowadzenia wbrew temu co twierdzi organ ( w odpowiedzi na uwagi zgłoszone w toku procedury planistycznej oraz w odpowiedzi na skargę ) nie wynikają z uregulowań prawa powszechnie obowiązującego. Jak podaje sam organ - w powyższym zakresie w toku procedury sporządzenia MPZP obowiązywało Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 października 2016 r. w sprawie Planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły. W rozporządzeniu z 2016 r. (załączniku do rozporządzenia) określono karty inwestycji objętych Planem, w tym inwestycję o nazwie "Realizacja zadań wynikających z opracowania programu bezpieczeństwa powodziowego w dolinie Potoku Drwinka"'. W opisie inwestycji wskazano: "Celem inwestycji jest ochrona przeciwpowodziowa w zlewni potoku Drwinka na terenie gmin: Niepołomice, Kłaj, powiat wielicki i gmina Drwinia powiat bocheński. Na etapie opracowania "Program poprawy bezpieczeństwa powodziowego w dolinie Potoku Drwinka" została przeanalizowana wariantowa analiza możliwości zastosowania działań mających na celu minimalizację zagrożeń powodziowych obejmujących m. innymi budowę suchych zbiorników przeciwpowodziowych/polderów powodziowych, podniesienie rzędnej wałów p. powodziowych, przebudowę przepustów drogowych, budowę murków ochronnych, niwelacje terenu, budowę przepompowni, budowę kanałów ulgi, działania dodatkowe (uzupełniające) obejmujące ochronę pojedynczych zabudowań". Rozporządzenie z 2016 r. zostało w toku procedury planistycznej zastąpione rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 4 listopada 2022 r. w sprawie Planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły. Również nowe rozporządzenie z 2022 r. przewiduje inwestycję pod nazwą: "Realizacja zadań wynikających z opracowania programu bezpieczeństwa powodziowego w dolinie Potoku Drwinka". Rozporządzenie zostało opublikowane w Dzienniku Ustaw RP: https://dziennikustaw.qov.pl/DU/rok/2023/pozvcia/300 łącznie z 19 załącznikami tekstowymi, spośród których Załącznik nr 10 nosi nazwę; "Wykaz inwestycji i działań" (dostępny jest on stronie 23 470 dokumentacji ww. rozporządzenia). Załącznik w pozycji 56 (strona: 23 479) przewiduje działanie: "Realizacja zadań wynikających z opracowania programu bezpieczeństwa powodziowego w dolinie Potoku Dnwinka". Zadanie posiada ID inwestycji ustalone w rozporządzeniu; A_1665_W. Tabela nr 6 tego załącznika (na stronie: 23 651) zbiornik Niepołomice II jest wymieniany z nazwy, jako element wariantu II. Dodatkowo zadanie jest wskazane na stronie 23 500, gdzie w części 2 charakterystyki planowanej inwestycji lub działania jest wskazany rodzaj inwestycji; inne - pompownia, inne -prace w korycie, inne -suchy zbiornik.
Zatem jak wynika z powyższego w "Programie poprawy bezpieczeństwa powodziowego w dolinie Potoku Drwinka" stanowiącego podstawę ustaleń przyjętych w "Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły" przewidziano inwestycje planowane, dla których nie wydano jednak jeszcze stosownych decyzji administracyjnych. "Program poprawy bezpieczeństwa powodziowego w dolinie Potoku Drwinka" wskazał szereg inwestycji niezbędnych do przeprowadzenia, które mogą zwiększyć bezpieczeństwo przeciwpowodziowe w gminie. Niemniej jednak program ten , a co za tym idzie cyt. wyżej Rozporządzenie nie wprowadza żadnego kategorycznego rozstrzygnięcia lub postanowienia, bardziej sprecyzowanej lokalizacji proponowanych rozwiązań, a nawet nie konkretyzuje wyboru któregoś z nich. Jak już wyżej wspomniano w przedmiocie wyboru konkretnego rozwiązania i lokalizacji któregokolwiek z obiektów nie zapadły żadne wiążące decyzje - co również wynika z treści cytowanego rozporządzenia z 2022r. ( k. 23 479 Załącznika do Rozporządzenia, gdzie w rubryce odnoszącej się do dokumentu konkretyzującego odnotowano : brak danych – a zatem takowy nie istnieje, bo gdyby był sporządzony to podobnie jak w wielu innych przypadkach wskazanego Załącznika rubryka ta również byłaby wypełniona danymi). Przyznaje to sam organ jak również wynika to z treści pisma Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 7.03.2019r. KR.RPP.603.33.2019.MM ( k. 127 akt postępowania). W tej więc sytuacji trudno z ogólnikowych i niekonkretnych zapisów Rozporządzenia wywodzić skutek w postaci nakazu normatywnego rodzącego obowiązek wprowadzania konkretnych danych i rozwiązań do planu miejscowego , z uzasadnieniem powołania się właśnie na to Rozporządzenie.
Przechodząc do analizy zgodności zapisów kwestionowanego Planu z zapisami Studium, stwierdzić należy co następuje. W dacie sporządzania przedmiotowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu objętego tym planem obowiązywało Studium uwarukowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Niepołomnice – w brzmieniu wynikającym ze zmiany nr 2 tego Studium, wynikającym z Uchwały Nr XXX/381/21 Rady Miejskiej w Niepołomnicach z dnia 5 maja 2021r. ( tekst jednolity Załącznik nr 1B do Uchwały Nr XXX/381/21 Rady Miejskiej w Niepołomicach z dnia 6 maja 2021 r).
W części II Studium - Kierunki zagospodarowania przestrzennego, w rozdziale 9.3.2. "Dopuszczalne odstępstwa oraz zasady interpretacji ustaleń studium na etapie sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego", wskazano co następuje.
Jako zasadę w zakresie przeznaczenia terenów: w studium przedstawia się zgeneralizowany obraz przeznaczenia każdego z terenów, tzn. że określone na rysunkach przeznaczenie terenu oznacza funkcję dominującą (a nie wyłączną) i może być uzupełnione innymi funkcjami, które jednak nie mogą być przeciwstawne funkcji dominującej oraz nie mogą pogarszać warunków jej funkcjonowania, z uwzględnieniem przeznaczenia ustalonego w obowiązujących miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego; przeznaczenie dopuszczone w poszczególnych terenach (opisane w przeznaczeniu terenu i kierunkach zagospodarowania lub w standardach zagospodarowania i zabudowy) może zostać zrealizowane poprzez wydzielenie odrębnych terenów o tym przeznaczeniu w planach miejscowych lub ustalenie funkcji jako dopuszczalnej.
Wg Studium dopuszcza się odstępstwa od ustaleń studium w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego min. w zakresie doprowadzenia do zgodności z uwarunkowaniami wynikającymi z aktualnych map zagrożenia powodziowego dla obszarów wskazanych w wyniku przeglądu i aktualizacji wstępnej oceny ryzyka powodziowego (WORP) zakończonej w 2018r. (zaktualizowane i nowe mapy zagrożenia powodziowego zostały podane do publicznej wiadomości W dniu 22 października 2020 r.): W granicach Gminy Niepołomice występują obszary szczególnego zagrożenia powodzią od Wisły, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie i wynosi raz na 100 lat (Q1%) oraz obszary szczególnego zagrożenia powodzią, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest wysokie i wynosi raz na 10 lat (Q10%). Obszary szczególnego zagrożenia powodzią obejmują także tereny pomiędzy brzegiem Wisły, Podłężanki oraz Drwinki a wałami przeciwpowodziowymi. Na terenie gminy występują także obszary, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest niskie i wynosi 0,2%, a także obszary narażone na zalanie w przypadku zniszczenia lub uszkodzenia wału przeciwpowodziowego (wyznaczone dla przepływu o prawdopodobieństwie wystąpienia 1%).
Skarżący podnieśli, że obecnie proponowany zapis jest sprzeczny z zapisami Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Niepołomice - a tym samym narusza art. 15 ust. 1 i art.20 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Punkt 9.3.2 tekstu Studium wyraźnie określa szczegółowe zasady interpretowania ustaleń i zapisów studium na etapie sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. W zakresie przeznaczenia terenów funkcja dominująca może być uzupełniana innymi funkcjami, które jednak nie mogą być przeciwstawne funkcji dominującej oraz nie mogą pogarszać warunków jej funkcjonowania. Sąd podziela zasadność powyższego zarzutu. Jakkolwiek z zacytowanego fragmentu Studium wynika jednoznacznie możliwość i powinność uwzględnienia w planie miejscowym kwestii zagrożenia przeciwpowodziowego, to jednak sposób w jaki próbuje zrealizować ten cel na działkach skarżących narusza wskazania wynikające ze Studium jak również , jest sprzeczne z elementarnymi zasadami ładu przestrzennego w rozumieniu art. 2 pkt. 1) ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Jak już wyżej powiedziano , organ w formie elementów informacyjnych na terenie objętym skargą określonym w tym planie jako tereny zabudowy produkcyjno-usługowej ( § 20 planu) wprowadza przeznaczenie pod planowany suchy zbiornik ( § 4 ust 4, ppkt 12 planu). Są to więc funkcje zdecydowanie sprzeczne i wykluczające się wzajemnie. Fakt próby wprowadzenia suchego zbiornika do planu na terenie skarżących jako elementu informacyjnego planu , jest w ocenie Sądu próbą obejścia cytowanego wyżej zapisu Studium, który wyklucza wprowadzenie funkcji wzajemnie się wykluczających na tym samym terenie. Jak już wyżej opisano trudno uznać, iż wprowadzenie i wrysowanie w planie suchego zbiornika spełnia wymogi elementu informacyjnego planu, a skoro nim nie jest – to traktować go należy jak element normatywny planu, pomimo, że sam organ w sposób odmienny określa ten element. Wskazać w tym miejscu należy, iż na działkach bezpośrednio przylegających do działek skarżących ( objętych niniejszą skargą) organ wrysowywując w części graficznej planu pozostałą część planowanego suchego zbiornika określił te tereny , jako tereny zbiornika okresowej retencji wód opadowych - 1Wsp. Brak zatem normatywnego i racjonalnego wytłumaczenia, z jakiego powodu pomimo nakreślenia tego samego obiektu ( suchego zbiornika) na części planu określa się obszar jego zajętości jako tereny retencji wód opadowych, a w innej części jako tereny przemysłowo-usługowe.
W tym więc sensie część graficzna i tekstowa skarżonego w granicach nieruchomości skarżących objętych niniejszą skargą narusza w sposób istotny zasady sporządzania planu zagospodarowania przestrzennego nakreślone w art. 15 ust. 1 oraz art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – co skutkować musiało stwierdzeniem nieważności zaskarżonej uchwały w zakresie wynikających z interesu prawnego skarżących.
W kwestii zarzutu określenia w planie stawki procentowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości i brak takiej stawki w przypadku utraty wartości nieruchomości stwierdzić należy, iż jest to zarzut nieuzasadniony, a powyższe zagadnienia są przedmiotem regulacji prawa powszechnie obowiązującego, zaś określenie w planie zagospodarowania stawek procentowych wzrostu wartości nieruchomości wynika z realizacji dyspozycji art. 36 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w wyroku.