II SA/Kr 559/24

II SA/Kr 559/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2024-06-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-04-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Monika Niedźwiedź /sprawozdawca/
Piotr Fronc /przewodniczący/
Sebastian Pietrzyk
Symbol z opisem
6480
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
art 5 ust 2 , art 16 ust 1 i 2
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc Sędziowie: WSA Monika Niedźwiedź (spr.) WSA Sebastian Pietrzyk Protokolant: sekretarz sądowy Joanna Biegalska – Ciepacz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi D. K. na decyzję Komendanta Miejskiego Policji w Krakowie z dnia 28 lutego 2024 r. nr MB.062.65.2023/II w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej skargę oddala.
Uzasadnienie
Decyzją nr 8/2024 Komendanta Miejskiego Policji w Krakowie z dnia 28 lutego 2024 r. znak MB.062.65.2023/II, po rozpoznaniu odwołania D. K. (dalej: skarżący), utrzymano w mocy decyzję nr 1 Komendanta Komisariatu Policji V w Krakowie z dnia 12 stycznia 2024 r. odmawiającą udostępnienia informacji publicznej w części dotyczącej danych osobowych osób, które zostały utrwalone w udostępnionej dokumentacji.
Z uzasadnienia powyższej decyzji oraz akt sprawy wynika, że w dniu 19 września 2023 r. skarżący wystąpił do Komendanta Komisariatu Policji V w Krakowie o udostępnienie w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej m.in. "będącej w posiadaniu tut. Komisariatu wszelkiej dokumentacji (w szczególności notatek służbowych) odnoszących się do interwencji funkcjonariuszy Policji w okresie od 1 stycznia 2020 r. do 15 września 2023 r. w Krakowie przy ul. [...]".
W odpowiedzi, przekazano skarżącemu będącą w posiadaniu komisariatu notatkę urzędową z jednej interwencji, która została uprzednio zanonimizowana w zakresie danych osobowych osób trzecich.
Jednocześnie decyzją Komendanta Komisariatu Policji V w Krakowie nr 1 z dnia 12 stycznia 2024 r. odmówiono udostępnienia informacji publicznej w części dotyczącej danych osobowych osób, które zostały utrwalone w udostępnionej informacji.
W odwołaniu od powyższej decyzji, skarżący domagał się udostępnienia mu notatek służbowych ze wszystkich interwencji Policji we wnioskowanym okresie, argumentując, że spełniają one przesłanki informacji publicznej. Zdaniem skarżącego w tym terminie odbyło się aż 14 interwencji.
W odwołaniu zarzucono ponadto, że nie został rozstrzygnięty wniosek o udzielenie informacji publicznej w zakresie powiązań funkcjonariuszy Komisariatu V z osobą A. Z..
Opisaną na wstępie decyzją Komendant Miejski Policji utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.
W uzasadnieniu stwierdzono, że skarżący otrzymał komplet dokumentacji, o jaką wnioskował (tj. notatek służbowych – bowiem takie dokumenty wyszczególnił we wniosku). Przekazana mu zanonimizowana notatka była jedyną wytworzoną notatką urzędową odnoszącą się do interwencji funkcjonariuszy Policji we wskazanym przez skarżącego terminie.
Dopiero na etapie odwołania skarżący wskazał, że jego wniosek dotyczył również wydania rejestru interwencji i kopii zapisów w notatnikach służbowych. Organ wyjaśnił wszelako, że zapisy w notatnikach służbowych policjantów są dokumentami wewnętrznymi i nie stanowią notatki służbowej czy urzędowej. Odnosząc się natomiast do rejestru interwencji organ wyjaśnił, że dane rejestrowane są w systemie teleinformatycznym i nie stanowią dokumentu, stają się nim dopiero po ich wyodrębnieniu i wydrukowaniu. Do tego czasu nie należy ich traktować jako dokumentu wewnętrznego.
W odpowiedzi na zarzut niewydania decyzji w zakresie wniosku o udzielenie informacji publicznej w zakresie powiązań funkcjonariuszy Komisariatu V ze wskazaną przez skarżącego osobą organ wyjaśnił, że w tym zakresie decyzją nr 55 Komendanta Miejskiego Policji w Krakowie z dnia 14 listopada 2023 r. umorzono postępowanie odwoławcze z uwagi na jego niedopuszczalność. Odwołanie zostało bowiem złożone od pisma informującego o tym, że żądana informacja nie ma charakteru publicznego oraz że organ nie znajduje się w jej posiadaniu, którego nie można utożsamiać z zaskarżalną decyzją o odmowie udostępnienia informacji publicznej.
Od powyższej decyzji D. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, nakazanie udzielenia wnioskowanych informacji oraz zwrot kosztów postępowania.
Z uzasadnienia wynika, że zdaniem skarżącego należało mu udostępnić wszystkie informacje, o które wnosił we wnioskach z 19 września 2023 r. W tym miejscu skarżący przedstawił argumentację zmierzającą do wykazania, że notatka służbowa, podobnie jak kopia notatników służbowych funkcjonariuszy stanowi informację publiczną.
Skarżący podkreślił dalej, że wnosił i nadal wnosi o wydanie wykazu rejestru interwencji oraz notatek służbowych ze wskazanego okresu i miejsca, a nie wszystkich możliwych dokumentów.
Skarżący podtrzymał zarzut, że udostępniona mu notatka jest tylko niewielką częścią faktycznie dostępnych notatek z zawnioskowanego okresu. Z postanowienia Prokuratury Rejonowej Kraków-Podgórze wynika bowiem, że w tym okresie było 14 interwencji Policji, z których każda powinna być udokumentowana.
Skarżący nie zgodził się również z twierdzeniem Komendanta, że dane dot. interwencji zawarte w systemie teleinformatycznym nie są dokumentem i walor ten uzyskują dopiero po ich wyodrębnieniu i wydrukowaniu.
Podtrzymano także zarzut nierozstrzygnięcia wniosku o udzielenie informacji publicznej w zakresie powiązań funkcjonariuszy ze wskazaną osobą.
Organ odwoławczy wniósł w odpowiedzi o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana jest pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do badania, czy organ administracji wydając zaskarżony akt nie naruszył prawa. W wyniku takiej kontroli decyzja lub postanowienie mogą zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności naruszających prawo i przez to mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. - Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, zwanej dalej: "p.p.s.a.") lub też wystąpiło naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia jej nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 134 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Oceniając zaskarżoną decyzję pod względem kryterium legalności, Sąd doszedł do przekonania, że jest ona prawidłowa, a skarga okazała się nieuzasadniona.
Ramy prawne sądowej kontroli skarżonej decyzji wyznaczają przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej zwanej u.d.i.p.). Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Pojęcie informacji publicznej ma szeroki charakter i odnosi się do wszelkich spraw publicznych również wówczas, gdy wiadomość ta nie została wytworzona przez podmioty publiczne, a jedynie odnosi się do nich. Prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje prawo żądania udzielenia informacji o określonych faktach i stanach istniejących w chwili udzielania informacji. Prawo obywateli do uzyskania od określonych podmiotów informacji publicznej przewidziano w art. 4 u.d.i.p. Przepis ten przewiduje, że do udostępnienia informacji publicznej obowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Ustawodawca w art. 6 u.d.i.p. zamieścił przykładowy wykaz (katalog) informacji i dokumentów, które stanowią informację publiczną, przy czym wyszczególnienie to nie jest wyliczeniem wyczerpującym (zamkniętym), lecz ma charakter przykładowy. O zakwalifikowaniu określonej informacji do udostępnienia decyduje jej treść i charakter. Przesłanką kwalifikującą konkretną informację do kategorii informacji publicznej jest więc spełnienie przez nią kryterium przedmiotowego i stąd też decydującymi są treść i charakter konkretnej informacji, nie zaś podmiot, który jest w jej posiadaniu. Udostępnieniu podlega informacja publiczna, czyli każda informacja o sprawach publicznych (art. 1 u.d.i.p).
Zgodnie z art. 13 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Zgodnie zaś z art. 16 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Z powyższego wynika, że wniosek o udzielenie informacji publicznej powinien być załatwiony przez organ albo poprzez udzielenie żądanej informacji albo w drodze wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji z przyczyn wskazanych w przepisach prawa (wynikających ograniczeń w dostępie do informacji określonych w art. 5 u.d.i.p. oraz w przepisach szczególnych) względnie poprzez poinformowanie wnioskodawcy (w drodze czynności materialno – technicznej – pismem), że wnioskowanej informacji organ nie posiada lub, że wniosek nie dotyczy informacji publicznej.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, co następuje:
Zaskarżona decyzja została wydana w związku z wnioskami skarżącego z dnia 19 września 2023 r. W odpowiedzi na żądanie udostępnienia informacji publicznej organ I instancji, jak wynika z akt sprawy, udostępnił skarżącemu jedną zanonimizowaną notatkę urzędową z dnia 28 czerwca 2023 r. wskazując, że jest to jedyna notatka urzędowa z interwencji przy ul. [...] w Krakowie. Jednocześnie z uwagi na anonimizację danych zawartych w notatce organ I instancji wydał decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej w części dotyczącej danych osób, których dotyczy notatka, powołując się na ograniczenie prawa do informacji publicznej ze względu na ochronę prywatności osoby fizycznej. Stanowisko organu I instancji podzielił w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy, odnosząc się dodatkowo do zarzutów podnoszonych w odwołaniu.
Taka decyzja organu odwoławczego nie narusza prawa. Jakkolwiek wskazać należy, że przepisy prawa nie wymagają w przypadku anonimizacji dokumentu podlegającego udostępnieniu, wydawania odrębnej decyzji o odmowie dostępu do informacji publicznej w zakresie objętym anonimizacją. Ale też wydanie takiej decyzji nie jest niedopuszczalne.
Dlatego tut. Sąd uznał, że decyzja ta odpowiada prawu.
Należy natomiast zwrócić uwagę na okoliczność, że skarżący skarży przedmiotową decyzję nie z powodu tego czego ona dotyczy (co zawiera), lecz z powodu tego, czego organ nie zrobił. Zdaniem skarżącego organy w odpowiedzi na wnioski z 19 września 2023 r. powinny były udostępnić skarżącemu znacznie więcej dokumentów. Po pierwsze powinny były udostępnić pozostałe notatki urzędowe z interwencji, których według skarżącego było 14, a nie jedna, jak wskazały organy. Po drugie, domagał się udostępnienia "wszelkiej dokumentacji (w szczególności notatek służbowych) odnoszących się do interwencji funkcjonariuszy Policji w okresie od 1 stycznia 2020 r. do 15 września 2023 r. w Krakowie przy ul. [...]", a nie wyłącznie notatek urzędowych. Skarżący domagał się także kopii notatników służbowych oraz wykazu z rejestru interwencji, wykazując, że stanowią one informację publiczną. Jednak tych informacji nie dotyczyła zaskarżona decyzja.
W istocie zatem skarżący uważa, że organ nie udostępnił mu tego, co powinien. W takiej sytuacji właściwym trybem zapewnienia skuteczności prawu do informacji publicznej jest skarga na bezczynność. Wprawdzie wniesiona przez skarżącego skarga do tut. Sądu na decyzję Komendanta Miejskiego Policji w Krakowie z dnia 28 lutego 2024 r. zatytułowana jest "skarga na bezczynność i odmowę udzielenia informacji publicznej", to jednak z treści skargi bezsprzecznie wynika, iż skarżący składa skargę na decyzję, zaskarża tę decyzję w całości, wnosi o jej uchylenie i przekazanie spawy do ponownego rozpoznania nakazując udzielenie wnioskowanych informacji.
Kontrolując zatem zgodność z prawem skarżonej decyzji, z przyczyn wskazanych powyżej, Sąd doszedł do wniosku, że odpowiada ona prawu.
Raz jeszcze podkreślenia wymaga, że skarżona decyzja rozstrzyga jedynie o odmowie udostępnienia danych osobowych ujętych w udostępnionej notatce z 28 czerwca 2023 r. Skarżoną decyzją organ nie odmawia udostępnienia pozostałych informacji wskazanych we wnioskach z 19 września 2023 r.; skarżona decyzja ich nie dotyczy.
Natomiast z całokształtu okoliczności faktycznych przedmiotowej sprawy wynika, że w pozostałym zakresie (nieobjętym skarżoną decyzją) właściwym trybem postępowania jest odrębna skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.