IV SA 1898/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie uchylił postanowienie WINB o umorzeniu postępowania zażaleniowego, uznając je za wydane z naruszeniem przepisów k.p.a. i prawa budowlanego.
Sąd uchylił postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WINB) o umorzeniu postępowania zażaleniowego. WINB umorzył postępowanie, uznając je za bezprzedmiotowe wobec wydania decyzji merytorycznej. Sąd uznał jednak, że umorzenie nastąpiło z naruszeniem art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a., gdyż organ odwoławczy nie wykazał bezprzedmiotowości postępowania zażaleniowego i błędnie zinterpretował przepisy Prawa budowlanego dotyczące wstrzymania robót.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WINB), które umorzyło postępowanie zażaleniowe. Postanowienie WINB z dnia [...] kwietnia 2003 r. zostało wydane po rozpatrzeniu zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2002 r. o wstrzymaniu robót budowlanych. WINB uznał, że rozpatrywanie zażalenia stało się bezprzedmiotowe wobec wydania przez organ decyzji nr [...] z dnia [...] września 2002 r. Sąd administracyjny uznał jednak, że postanowienie WINB zapadło z naruszeniem art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a., wynikającym z błędnej interpretacji art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Sąd podkreślił, że organ odwoławczy nie wykazał bezprzedmiotowości postępowania zażaleniowego, a wydanie decyzji merytorycznej nie czyni bezprzedmiotowym rozpatrzenia zażalenia na postanowienie o wstrzymaniu robót. Brak utraty ważności postanowienia uzasadnia kontrolę jego legalności w postępowaniu zażaleniowym. Sąd orzekł uchylenie postanowienia WINB na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wydanie decyzji merytorycznej nie czyni bezprzedmiotowym rozpatrzenia zażalenia na postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych, jeśli postanowienie to nie utraciło ważności.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organ odwoławczy błędnie zinterpretował przepisy Prawa budowlanego i k.p.a., nie wykazując bezprzedmiotowości postępowania zażaleniowego. Brak utraty ważności postanowienia o wstrzymaniu robót uzasadnia kontrolę jego legalności w postępowaniu zażaleniowym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (9)
Główne
P.b. art. 50 § 1 pkt 3
Prawo budowlane
P.b. art. 50 § 5
Prawo budowlane
P.b. art. 51
Prawo budowlane
k.p.a. art. 138 § 1 pkt 3
Kodeks postępowania administracyjnego
PPSA art. 145 § 1 pkt 1c
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 144
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 105 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
PPSA art. 152
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa art. 270 § 2
Dotyczy wymogów technicznych dla budowy ściany budynku gospodarczego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ odwoławczy nie wykazał bezprzedmiotowości postępowania zażaleniowego. Wydanie decyzji merytorycznej nie czyni bezprzedmiotowym rozpatrzenia zażalenia na postanowienie o wstrzymaniu robót, jeśli postanowienie nie utraciło ważności.
Odrzucone argumenty
Organ odwoławczy argumentował, że wydanie decyzji merytorycznej czyni bezprzedmiotowym rozpatrzenie zażalenia na postanowienie o wstrzymaniu robót.
Godne uwagi sformułowania
organ odwoławczy rozpatrzył zażalenie dopiero w kwietniu 2003 r., podczas gdy złożone zostało w lipcu 2002 r. rozpatrywanie zażalenia na postanowienie [...] stało się bezprzedmiotowe, wobec wydania przez organ decyzji [...] Postanowienie organu odwoławczego zapadło z naruszeniem art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a., mającym swoje źródło w błędnej interpretacji art. 50 i 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Całkowicie chybiona jest teza postawiona przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że wydanie decyzji w oparciu o art. 51 w terminie określonym w art. 50 ust. 4 Prawa budowlanego czyni bezprzedmiotowym rozpatrzenie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych. Brak utraty ważności przedmiotowego postanowienia (wobec wydania decyzji w terminie z art. 50 ust. 4) jest okolicznością uzasadniającą kontrolę jego legalności w postępowaniu zażaleniowym. Odmienna ocena wyrażona w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia prowadzi do akceptacji bezpodstawnego uchylania się organu odwoławczego od powinności kontroli instancyjnej pomimo, iż ustawodawca zagwarantował stronie prawo do żądania takiej kontroli.
Skład orzekający
Bożena Walentynowicz
przewodniczący
Izabela Ostrowska
sprawozdawca
Krystyna Tomaszewska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa budowlanego dotyczących wstrzymania robót budowlanych oraz stosowania art. 138 k.p.a. w kontekście bezprzedmiotowości postępowania zażaleniowego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z umorzeniem postępowania zażaleniowego w kontekście Prawa budowlanego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego w prawie budowlanym – możliwości umorzenia postępowania zażaleniowego i jego wpływu na kontrolę instancyjną. Jest to istotne dla praktyków prawa administracyjnego i budowlanego.
“Czy organ może umorzyć zażalenie, gdy wydał już decyzję? Sąd wyjaśnia kluczowe zasady kontroli instancyjnej.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA 1898/03 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-10-26 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-05-23 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Bożena Walentynowicz /przewodniczący/ Izabela Ostrowska /sprawozdawca/ Krystyna Tomaszewska Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Uchylono zaskarżoną decyzję Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący czący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz, , Sędziowie WSA Izabela Ostrowska ( spr.), WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant Edyta Kuczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2004 r. sprawy ze skargi J. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego I. uchyla zaskarżone postanowienie II. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, Uzasadnienie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...], działając w oparciu o art. 50 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy budowie ściany budynku gospodarczego, zlokalizowanego na działce nr ew. [...] w [...], budowanej w granicy z działką nr ew. [...], prowadzonych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w decyzji nr [...] z dnia [...] lutego 2001 r. W uzasadnieniu organ wskazał, iż inwestorzy prowadzili roboty budowlane w oparciu o nakaz wynikający z decyzji nr [...] zobowiązujący właścicieli budynku gospodarczego do wybudowania brakującej ściany w budynku gospodarczym spełniającej wymogi § 270 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14.12.1994 r. "w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie". Decyzja określała także, iż roboty budowlane winny być poprzedzone geodezyjnym wytyczeniem fundamentu na gruncie i prowadzone pod nadzorem osoby uprawnionej. Zdaniem organu inwestorzy prowadzili roboty budowlane nie zapewniające nadzoru osoby uprawnionej, czym istotnie odstąpili od warunków i ustaleń decyzji nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...], działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 3 kpa, po rozpatrzeniu zażalenia I.K., J.G. oraz W.G., umorzył postępowanie zażaleniowe. W ocenie organu odwoławczego rozpatrywanie zażalenia na postanowienie nr [...] z dnia [...] lipca 2002 r. stało się bezprzedmiotowe, wobec wydania przez organ decyzji nr [...] z dnia [...] września 2002 r. Zdaniem organu treść zaskarżonego postanowienia – wstrzymanie robót, pozostaje w mocy poprzez wydaną decyzję. Skargę na powyższe postanowienie złożył J. G., wnosząc o jego uchylenie i podnosząc, iż organ odwoławczy rozpatrzył zażalenie dopiero w kwietniu 2003 r., podczas gdy złożone zostało w lipcu 2002 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, choć nie z przyczyny w niej podniesionej, którą jednak Sąd jest zobligowany brać pod uwagę z urzędu. Postanowienie organu odwoławczego zapadło z naruszeniem art. 138 § 1 pkt 3 kpa w związku z art. 144 kpa, mającym swoje źródło w błędnej interpretacji art. 50 i 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Prawo żądania weryfikacji postanowienia wydanego w trybie art. 50 Prawa budowlanego, w formie prawa złożenia zażalenia zagwarantowany został w art. 50 ust. 5. Możliwość rozstrzygnięcia przez organ II instancji w oparciu o art. 138 § 1 pkt 3 kpa uzależniona jest od wykazania bezprzedmiotowości tego postępowania w rozumieniu art. 105 § 1 kpa (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 1998 r. sygn. akt SA/Po 495/88). Organ odwoławczy w zaskarżonym postanowieniu nie wykazał, aby w sprawie niniejszej wystąpiły przesłanki bezprzedmiotowości postępowania zażaleniowego. Całkowicie chybiona jest teza postawiona przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że wydanie decyzji w oparciu o art. 51 w terminie określonym w art. 50 ust. 4 Prawa budowlanego czyni bezprzedmiotowym rozpatrzenie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych. Brak utraty ważności przedmiotowego postanowienia (wobec wydania decyzji w terminie z art. 50 ust. 4) jest okolicznością uzasadniającą kontrolę jego legalności w postępowaniu zażaleniowym. Odmienna ocena wyrażona w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia prowadzi do akceptacji bezpodstawnego uchylania się organu odwoławczego od powinności kontroli instancyjnej pomimo, iż ustawodawca zagwarantował stronie prawo do żądania takiej kontroli. Mając powyższe na uwadze, należało orzec jak w sentencji w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). Rozstrzygnięcie w pkt II wyroku oparto na treści art. 152 cytowanej ustawy.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI