II SA/KR 539/24

II SA/Kr 539/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2024-06-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-04-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Agnieszka Nawara-Dubiel /przewodniczący sprawozdawca/
Magda Froncisz
Paweł Darmoń
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i umorzono postępowanie administracyjne
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art 3 pkt 1 pkt 7 , art 35 ust 3 ,3 , art 35 ust 1 pkt 1 lit b , art 28
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara – Dubiel (spr.) Sędziowie: WSA Magda Froncisz WSA Paweł Darmoń Protokolant: starszy referent sądowy Kamila Maśloch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi P. H. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 6 lutego 2024 r., znak: WI-I.7840.24.15.2023.JM w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno - budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
Uzasadnienie
II SA/Kr 539/24
UZASADNIENIE
Starosta Tarnowski decyzją z dnia 2 października 2023 r., znak: [...], wydaną m.in. na podstawie art. 35 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r. póz. 682 ze zm.), odmówił P. H. zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę strzelnicy sportowej na działce nr [...] w miejscowości [...].
,W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji wskazał, że działka inwestycyjna zlokalizowana jest w terenie o symbolu 1.US (tereny sportu i rekreacji) o przeznaczeniu podstawowym: teren zabudowy obiektów i urządzeń sportowych i rekreacyjnych (uchwała [...]), a tymczasem strzelnicy nie lokalizuje się na obszarach przeznaczonych na cele rekreacyjno-wypoczynkowe (§ 2 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 4 kwietnia 2000 r. w sprawie wymagań w zakresie ochrony środowiska dotyczących budowy i użytkowania strzelnic).
Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 6 lutego 2024 r., znak: [...], utrzymał w mocy ww. decyzję, nie podzielając przy tym argumentacji organu pierwszej instancji.
Organ odwoławczy wskazał, że inwestycja obejmuje budowę strzelnicy sportowej bez zmiany ukształtowania i nawierzchni terenu (drewniane kulochwyty o wysokości 3 m mocowane za pomocą lekkich drewnianych palików wbijanych w ziemię do głębokości 1 m; przenośna toaleta). Na działce inwestycyjnej znajduje się pięć istniejących miejsc postojowych utwardzonych kruszywem. Nie projektuje się żadnych sieci ani obiektów związanych z infrastrukturą techniczną. PZT nie przedstawia jednak lokalizacji elementów umożliwiających prawidłowe funkcjonowanie strzelnicy, takich jak: stanowiska strzeleckie, tarcze czy inne cele strzeleckie, punkty sanitarne, drogi ewakuacyjne oraz kulochwyty z kierunku północnego.
Brak definicji "obiektów i urządzeń sportowych i rekreacyjnych" wymaga sięgnięcia do ustawowej definicji sportu (art. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie), słownikowej definicji rekreacji ("aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu") oraz dostrzeżenia, że strzelectwo to sport, a strzelnica służy jego uprawianiu (art. 10b ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicja). Nie do przyjęcia jest pogląd, jakoby w terenach, gdzie dopuszczone są urządzenia i obiekty sportowe, nie było możliwości realizacji obiektu sportowego, jakim niewątpliwie jest strzelnica. Przeznaczenie terenu pod sport i rekreację nie może być traktowane jako przeznaczenie wyłącznie na cele rekreacyjno-wypoczynkowe.
Organ odwoławczy zaznaczył, że z uwagi na odmowne załatwienie sprawy nie ingerował w nieprawidłowo ustalony przez organ pierwszej instancji krąg stron. Zgodnie z art. 28 ust. 2 Pb stroną powinien być też właściciel działki inwestycyjnej, zaś obszarem oddziaływania należałoby objąć wszystkie sąsiednie nieruchomości, zwłaszcza te od strony północnej, gdzie nie obowiązuje plan miejscowy i w niedalekiej odległości znajduje się zabudowa mieszkalna. Zasadnym jest, aby informacja o obszarze oddziaływania sporządzona w formie graficznej zawierała analizę akustyczną dla projektowanej inwestycji.
W ocenie organu odwoławczego inwestycja stoi w sprzeczności z planem
*
miejscowym (§ 5 ust. 1 pkt 2 lit. c - uciążliwość strzelnicy wykracza poza linie rozgraniczające teren inwestycji, bo minimalna odległość kulochwytu od granicy wynosi tylko 0,5 m; § 5 ust. 1 pkt 1 - projekt nie zawiera analizy akustycznej wykazującej spełnienie wymaganych poziomów hałasu; § 5 ust. 4 - w projekcie nie wykazano braku naruszenia poziomu dopuszczalnych wartości wibracji; § 6 ust. 2 -w projekcie nie wykazano zgodności z zapisami dotyczącymi zachowania siedlisk chronionych i zagrożonych gatunków roślin, zwierząt i grzybów w sąsiadujących terenach leśnych).
Nadto, działka inwestycyjna nie ma prawnego dostępu do drogi publicznej; przylega do istniejącego ciągu drogi wewnętrznej zlokalizowanej na działkach nr [...] (własność gminy), nr [...] (współwłasność osób prywatnych; we władaniu gminy na zasadach samoistnego posiadania) i nr [...] (własność gminy). Działki nr [...] i [...] -stanowią własność Gminy [...], wobec czego mogłyby zapewnić dostęp inwestycji do drogi publicznej (jako ogólnodostępne drogi wewnętrzne).'
Organ odwoławczy stwierdził też nieprawidłowości projektu zagospodarowania terenu (PZT) i projektu architektoniczno-budowlanego (PAB):
1) część opisowa PZT narusza § 14 rozporządzenia:
a. nie określono poprawnie sposobu dostępu do drogi publicznej przez
wykazanie prawnego i faktycznego dostępu do drogi publicznej;
b. nie sporządzono pełnego zestawienia powierzchni zabudowy
projektowanych i istniejących obiektów budowlanych, powierzchni
biologicznie czynnej oraz powierzchni innych części terenu, niezbędnych
do sprawdzenia zgodności z ustaleniami miejscowego planu
zagospodarowania przestrzennego; nie określono wskaźnika
intensywności zabudowy, który musi mieścić się w przedziale 0,01-1;
c. nie określono zachowanych norm wynikających z ochrony przed hałasem,
której podlegają tereny, nieruchomości i działki, dla których obowiązują
dopuszczalne poziomy hałasu określone na podstawie ustawy z dnia 27
kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska;
d. w informacji o obszarze oddziaływania obiektu określono, że działka
inwestycyjna stanowi własność inwestora, natomiast z akt sprawy wynika,
że inwestor jest dzierżawcą;
»
2) część rysunkowa PZT narusza § 15 rozporządzenia:
a. nie oznaczono urządzeń tworzących infrastrukturę strzelnicy, m.in.:
stanowisk strzeleckich, tarcz czy innych celów strzeleckich, punktów
sanitarnych, dróg ewakuacyjnych wynikających z rozporządzenia Ministra
Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 2000 r. w sprawie
wzorcowego regulaminu strzelnic;
b. nie oznaczono kulochwytów z północy terenu strzelnicy. Skrajny północny
oznaczony kierunek strzału, bez kulochwytów z północy, może stwarzać
zagrożenie wydostania się pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska
strzeleckiego - art. 46 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji;
c. nie oznaczono zasięgu obowiązywania nakazów, ograniczeń i
uwarunkowań w zabudowie i zagospodarowaniu tego terenu wynikających
z aktów prawa miejscowego przez oznaczenie obowiązujących symboli z miejscowego planu zagospodarowania terenu oraz linii rozgraniczających tereny o różnym przeznaczeniu;
d. nie zwymiarowano odległości płotu (kulochwytu) od granicy działki;
e. rozbieżnie określono sposób ukształtowania terenu z oznaczeniem zmian
w stosunku do stanu istniejącego, w pkt 6 PZT wskazano, że "Inwestycja
będzie wykorzystywała .istniejące ukształtowanie bez żadnych robót
ziemnych", a z kolei w pkt 10 PZT wskazano, że "Teren po zakończeniu
robót ziemnych przywrócić do stanu pierwotnego". Przez teren inwestycji
zgodnie z mapą do celów projektowych pomiędzy kierunkami strzału
przebiega skarpa o wysokości ok. 2 metrów, co może wpływać na
ograniczenie widoczności dla użytkujących strzelnicę;
. PZT został sporządzony na mapie do celów projektowych
nieuwzględniającej § 31 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 18
sierpnia 2020 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania
geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz
opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego
zasobu geodezyjnego i kartograficznego, który jasno określa, jakie
czynności ma podjąć geodeta w sytuacji, gdy zamierzenie budowlane
przewiduje sytuowanie obiektów budowlanych w odległości mniejszej lub
równej 3 m od granicy nieruchomości. Przepis ten ma na celu zapewnienie
jak największej dokładności przy sporządzaniu mapy, w sytuacji gdy
inwestycja prowadzona jest w zbliżeniu do granicy, co w wielu
przypadkach rodzi konflikty. Wskazać należy, że wnioskiem o pozwolenie
na budowę objęte są obiekty usytuowane w zbliżeniu do granicy działki
objętej inwestycją. Projekt obejmuje wykonanie kulochwytów - płotu w
zmiennej odległości, w najbliższym miejscu ok. 0,5 m (mierzone linijką,
brak wymiaru na PZT) od granicy działki drogowej. Autor PZT sporządził
go na kopii mapy do celów projektowych. Wykonawca prac geodezyjnych
opatrzył mapę do celów projektowych oświadczeniem o uzyskaniu
pozytywnego wyniku weryfikacji z dnia 7.08.2023 r. złożonym pod rygorem
odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.
Oświadczenie to jest równoznaczne z klauzulą urzędową. Zgłoszenie zostało wykonane przez geodetę posiadającego uprawnienia zawodowe i przekazane do właściwego miejscowo Organu Służby Geodezyjnej -Powiat Tarnowski. Geodeta jednak w niniejszej sprawie w treści mapy do celów projektowych nie sporządził adnotacji wskazującej, że niniejsze opracowanie jest przeznaczone do projektowania innych obiektów budowlanych w odległości mniejszej lub równej 3 m. Adnotacja geodety o takiej treści dawałaby organowi wystarczającą podstawę do uznania, że w sprawie zostały zachowane wymagania, o których mowa w § 31 ust. 1 rozporządzenia. Przedmiotowa mapa do celów projektowych stanowi zatem dla organu administracji architektoniczno-budowlanej dokument urzędowy, na podstawie którego można sporządzać projekt zagospodarowania terenu, jedynie dla obiektów budowlanych sytuowanych w odległościach większych niż 3 m od granicy działki, a zatem nie dla inwestycji, która dotyczy obiektów zlokalizowanych w odległości mniejszej niż 3 m.
3) część rysunkowa PAB narusza § 21 rozporządzenia. Nie sporządzono rzutów, przekrojów i widoków projektowanego płotu (kulochwytu), na których należy wykazać zasadność zastosowanych rozwiązań projektowych mających na celu zabezpieczenie bezpieczeństwa ludzi i mienia, m.in. głębokości posadowienia słupów kulochwytów, tak aby siła pocisku ich nie przewróciła, rodzaj użytych materiałów, zapobiegający możliwości przebicia płotu.
Organ odwoławczy wskazał też na obowiązek uprzedniego uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 59 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko parki rozrywki jako inne niż wymienione w pkt 57 obiekty sportowe, zostały zakwalifikowane jako przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko) oraz zwrócił uwagę na to, że teren inwestycji zlokalizowany jest na Obszarze Chronionego Krajobrazu Pogórza Ciężkowickiego. Tymczasem § 3 ust. 1 pkt 1 uchwały nr XLVIII/754/18 Sejmiku Województwa Małopolskiego z dnia »23 kwietnia 2018 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu Pogórza Ciężkowickiego wprowadza zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Zakaz ten nie
dotyczy realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których przeprowadzona ocena oddziaływania na środowisko wykazała brak negatywnego wpływu na ochronę przyrody i ochronę krajobrazu obszaru chronionego krajobrazu, lub dla których Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Krakowie nie stwierdził konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Gdyby więc inwestor chciał złożyć ponowny wniosek, to konieczna byłaby także analiza, czy projektowana strzelnica jest, czy nie jest częścią projektowanego docelowo parku rozrywki (także z uwagi na to, że z informacji widniejących na ortofotomapie dostępnej w Mapach Google w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej strzelnicy widoczne są tory/trasy najprawdopodobniej crossowe czy guadowe).
Opisaną wyżej decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie P. H., wnosząc o uchylenie obydwu decyzji i stwierdzenie, czy sporna inwestycja wymaga pozwolenia na budowę, czy jedynie zgłoszenia.
W uzasadnieniu skargi podniósł m.in., że działka inwestycyjna została wydzierżawiona przez gminę w wyniku przetargu, który wygrał w celu utworzenia strzelnicy sportowej (naturalne ukształtowanie tego terenu sprawia, że jest to miejsce spełniające wszystkie wymogi związane z bezpieczeństwem strzelania). Skarżący podkreślił, że tor motocrossowy na działce nr [...] nie istnieje, dojazd drogą gminną od dwóch stron jest przewidziany w umowie dzierżawy, uchybień w dokumentacji nie miał szansy uzupełnić, a zaskarżoną decyzję wydano po wyznaczonym (uprzednio przedłużonym) terminie. Skarżący powołał się na publikację "Uwarunkowania prawne organizacji i realizacji strzelnic w Polsce. Stan prawny na marzec 2024 r." i wskazał, że otwarta strzelnica sportowa (podobnie jak biegi przełajowe i rajdy rowerowe organizowane na terenach leśnych) nie podlega prawu budowlanemu. Strzelectwo dynamiczne IPSC nie odbywa się statycznie, a wyznaczenie miejsca, w którym będzie tarcza lub początku przebiegu nie zawsze jest takie samo. Za bezpieczeństwo odpowiada podmiot prowadzący strzelnicę (art. 46 ust. 1 u.b.a.). W podobnej sprawie w m. Ł. ten sam organ nadzoru architektoniczno-budowlanego zatwierdził plan budowy strzelnicy.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2021 r. póz. 137 z późn. zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz. U. z 2024 r. póz. 935), dalej zwana p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dające
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewody Małopolskiego utrzymująca w mocy decyzje Starosty Tarnowskiego o odmowie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki oraz projektu architektoniczno - budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę strzelnicy sportowej na działce nr [...] w miejscowości [...].
W pierwszej kolejności odpowiedzieć należy na pytanie postawione przez skarżącego w pisemnej skardze, czy planowana inwestycja wymaga wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Zgodnie z art. 3 pkt. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2024 r. póz. 725 z późn. zm., dalej zwana u.p.b.), obiektem budowlanym jest budynek, budowla bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych; zgodnie natomiast z pkt. 7 tego przepisu roboty budowlane to budowa, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Ogólna zasada prawa budowlanego, zawarta w art. 28 ust. 1 stanowi, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji p pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Przepisy art. 29 do 31 nie przewidują zwalenia z pozwolenia na budowę obiektów strzelnic. Równocześnie - jak wynika z akt sprawy - projektowana
strzelnica nie będzie wyłącznie budowlą ziemną (bez potrzeby przesuwania mas ziemnych będzie wykorzystywała naturalne ukształtowanie terenu - zagłębienie), a roboty budowlane będą się ograniczały do posadowienia od strony południowej i wschodniej drewnianych kulochwytów o wysokości 3,00 metry, umocowanych za pomocą palików wbitych w ziemię na głębokość ok. 1 metra. (k. 5 projektu budowlanego), określonych w projekcie jako "drewniane panele typowe". W ten sposób powstanie drewniane ogrodzenie (kulochwyt), o długości około 370 m, pełniące funkcję zabezpieczającą. Zatem ów kulochwyt nie może zostać potraktowany jak typowe ogrodzenie, przez które rozumie się otoczenie działki lub terenu za pomocą płotu, muru, żywopłotu itp., w celu ochrony przed dostępem osób trzecich lub zwierząt. Jak przyjmuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, urządzenia budowlane stanowią część obiektu budowlanego, pełniąc wobec niego, technicznie rzecz ujmując, funkcję służebną albo też w pewnych przypadkach, jeśli budowane są jako obiekty odrębne, mieszczą się również w pojęciu obiektu budowlanego (budowli), por. Wyrok NSA z 17.04.2023 r., II OSK 1202/20, LEX nr 3609058. W tej sytuacji kulochwyt, projektowany jako jedyny elementy strzelnicy konieczny do jej wykonania, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych (paneli drewnianych) trwale połączonych z gruntem, będzie budowlą wymagająca uzyskania pozwolenia na budowę.
Dalej wskazać należy, że jedynym powodem wydania przez organ l Instancji decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę, było stwierdzenie, że projektowana inwestycja jest niezgodna z obowiązującym w tym terenie miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, przyjętego uchwałą [...]. Organ sprzeczności tej upatrywał w podstawowym przeznaczeniem terenu o symbolu 1US (tereny sportu i rekreacji o przeznaczeniu podstawowym - teren zabudowy obiektów i urządzeń sportowych i rekreacyjnych; oraz uzupełniającym - zabudowa usługowa, przynależne zagospodarowanie terenu) w związku z § 2 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 4 kwietnia 2000 r. w sprawie wymagań w zakresie ochrony środowiska dotyczących budowy i użytkowania strzelnic (Dz. U. Nr 27, póz. 341), zgodnie z którym strzelnicy, nie będącej budynkiem lub nie znajdującej się w
budynku, na której będzie wykorzystywana broń palna, nie lokalizuje się na
obszarach przeznaczonych na cele rekreacyjno-wypoczynkowe. Wojewoda Małopolski w uzasadnieniu swojej decyzji przedstawił krytykę tego stanowiska, wskazując na odmienne przeznaczenie terenów rekreacyjne - sportowych i rekreacyjno-wypoczynkowych. Stanowisko to Sąd w całości podziela.
Organ II Instancji również odmówił wydania pozwolenia na budowę poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu i Instancji, wskazując jednak na szereg innych przesłanek uniemożliwiających wydanie oczekiwanej przez skarżącego decyzji. Część przedstawionych przez Wojewodę powodów odmowy wydania decyzji o pozwoleniu na budowę jest błędna lub niejasna.
Po pierwsze Wojewoda wskazał na nieprawidłowo ustalony przez organ pierwszej instancji krąg stron postępowania i stwierdził, że "stroną powinien być też właściciel działki inwestycyjnej, zaś obszarem oddziaływania należałoby objąć wszystkie sąsiednie nieruchomości, zwłaszcza te od strony północnej, gdzie nie obowiązuje plan miejscowy i w niedalekiej odległości znajduje się zabudowa mieszkalna. Zasadnym jest, aby informacja o obszarze oddziaływania sporządzona w formie graficznej zawierała analizę akustyczną dla projektowanej inwestycji." Tymczasem zgodnie z art. 28 ust. 2 u.p.b., stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub
zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu; zaś obszar oddziaływania obiektu to teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zabudowie tego terenu. Tym samym stronami postępowania o pozwolenie na budowę nie są wszyscy właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy "nieruchomości sąsiednich". Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, w sprawie o pozwolenie na budowę na potrzeby konkretnej inwestycji organ architektoniczno-budowlany powinien każdorazowo ustalić wszystkie przepisy odrębne, które wprowadzają ograniczenia w zabudowie danego terenu i na ich podstawie wyznaczyć teren w otoczeniu projektowanego obiektu budowlanego. Wyznaczenie takiego obszaru zawsze winno być indywidualne - to znaczy musi brać pod uwagę konkretne cechy obiektu , budowlanego jak jego funkcję, formę, konstrukcję, jego przeznaczenie itp. Zawsze wyznaczenie takiego obszaru oddziaływania powinno nastąpić na potrzeby konkretnej sprawy. Ustalenie stron w
postępowaniu o pozwolenie na budowę zawiera element potencjalności gdyż ocena wpływu jakiejś inwestycji na otoczenie obejmuje całą gamę zagadnień związanych z oddziaływaniem projektowanego obiektu na nieruchomości znajdujące się w jego otoczeniu, (tak NSA w wyroku z 12.03.2024 r., II OSK 2820/22, LEX nr 3708175.) Także w niniejszej sprawie, ponownie prowadząc postępowanie, tymi właśnie kryteriami kierować musi się organ wyznaczając krąg stron postępowania.
Natomiast kwestia "analizy akustycznej" jest związana nie tyle z prawidłowym ustaleniem kręgu stron postępowania (a uprzednio obszaru oddziaływania inwestycji), ile ze spełnieniem wymogów art. 35 ust. 1 pkt. 1 lit. b prawa budowlanego, tj. z ustaleniem zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska. Zgodnie bowiem z § 3 Rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie wymagań w zakresie ochrony środowiska dotyczących budowy i użytkowania strzelnic: 1. Strzelnice są lokalizowane w sposób zapewniający ochronę środowiska przed hałasem. 2. Poziom hałasu przenikającego do środowiska podczas użytkowania strzelnicy nie może powodować przekraczania dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku, określonych przepisami o ochronie i kształtowaniu środowiska.
Zatem niewątpliwie wykonanie stosownego opracowania dotyczącego przenikania hałasu do środowiska będzie konieczne. W tej kwestii rację ma organ, że skoro projekt nie zawiera analizy akustycznej wykazującej spełnienie wymaganych poziomów hałasu, to nie jest wiadomym, czy inwestycja nie narusza § 5 ust. 1 pkt 1 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Wszystko to jednak nie zmienia sposobu określania obszaru oddziaływania obiektu rozumianego jako obszaru ograniczeń zabudowy dla terenów sąsiednich, a tym samym sposobu ustalenia kręgu stron postępowania.
Dalej organ II Instancji wskazał, że działka inwestycyjna nie ma prawnego dostępu do drogi publicznej, co pozostaje w sprzeczności § 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2022 r. póz. 1225). Jak wskazuje organ, działka przylega do istniejącego ciągu drogi wewnętrznej zlokalizowanej na działkach nr [...] (własność gminy), nr [...] (współwłasność osób
1U
prywatnych; we władaniu gminy na zasadach samoistnego posiadania) i nr [...] (własność gminy). Działki nr [...] i [...] - stanowią własność Gminy R., wobec czego mogłyby zapewnić dostęp inwestycji do drogi publicznej (jako ogólnodostępne drogi wewnętrzne), niemniej nie jest to dostęp prawny.
W tym zakresie będzie musiał wypowiedzieć się organ l Instancji ponownie prowadząc postępowanie, albowiem do tej pory tego nie zrobił, wychodząc z błędnego założenia, że inwestycja jest sprzeczna z planem miejscowym w zakresie przeznaczenia terenu (1US). W szczególności z zacytowanych wyżej informacji podanych przez organ w uzasadnieniu decyzji wynika, że tzw. "droga gminna", do której przylega działka inwestycyjna składa się zarówno z działek ewidencyjnych stanowiących własność gminy, jak i z działek, które są w samoistnym posiadaniu gminy. Wyjaśnienia zatem wymaga jaki ma charakter ta droga, czy jest ogólnodostępna, choć formalnie nie jest drogą publiczną, czy działka nr [...] (współwłasność osób prywatnych) ma ustalonych właścicieli czy też nie, czy możliwe jest korzystanie z nieruchomości inwestycyjnej z pominięciem tej działki itp. Innymi słowy, organ l Instancji będzie obowiązany ustalić, czy spełniony został warunek § 14 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, tj. warunek, że do działek budowlanych oraz do
budynków i urządzeń z nimi związanych należy zapewnić dojście i dojazd umożliwiający dostęp do drogi publicznej. Przy czym Sąd zwraca uwagę, że jeżeli jest to droga publicznie dostępna dla każdego i każdy może z niej swobodnie korzystać, to rozważenia wymaga, czy w takiej sytuacji można stawiać inwestorowi wymagania inne, niż powszechnie stosowane wobec wszystkich pozostałych korzystających bez przeszkód z tej drogi.
Dalej organ odwoławczego wskazał, że inwestycja stoi w sprzeczności z planem miejscowym (§ 5 ust. 1 pkt 2 lit. c - uciążliwość strzelnicy wykracza poza linie rozgraniczające teren inwestycji, bo minimalna odległość kulochwytu od granicy wynosi tylko 0,5 m; § 5 ust. 4 - w projekcie nie wykazano braku naruszenia poziomu dopuszczalnych wartości wibracji; § 6 ust. 2 - w projekcie nie wykazano zgodności z zapisami dotyczącymi zachowania siedlisk chronionych i zagrożonych gatunków roślin, zwierząt i grzybów w sąsiadujących terenach leśnych). Jest to stwierdzenie przedwczesne. Projekt rzeczywiście nie zawiera wszystkich tych informacji, jednak
obowiązkiem organu było zastosowanie w takim przypadku art. 35 ust. 3 u.p.b.,
zgodnie z którym w razie stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie określonym w ust. 1 (tj. między innymi w zakresie zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, wymaganiami ochrony środowiska, przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz w zakresie kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego), organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia. Ta sama uwaga dotyczy stwierdzonych i szczegółowo przez organ II Instancji opisanych nieprawidłowości projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego, w tym mapy, na której sporządzono projekt zagospodarowania terenu.
Żaden z organów nie zastosował dotychczas przywołanego wyżej art. 35 ust. 3 u.p.b.
Jednocześnie jednak organ wskazał, że część rysunkowa PZT narusza (między innymi) § 15 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (t.j. Dz. U. z 2022 r. póz. 1679 z późn. zm.), w ten sposób, że nie oznaczono urządzeń tworzących infrastrukturę strzelnicy (stanowisk strzeleckich, tarcz czy innych celów strzeleckich,
punktów sanitarnych, dróg ewakuacyjnych wynikających z rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 2000 r. w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic); oraz nie oznaczono kulochwytów z północy terenu strzelnicy, choć skrajny północny oznaczony kierunek strzału, bez kulochwytów z północy, może stwarzać zagrożenie wydostania się pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska strzeleckiego, co pozostaje w sprzeczności z art. 46 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji.
Jeżeli chodzi o pierwszy zarzut, tj. brak oznaczenia urządzeń tworzących infrastrukturę strzelnicy, to po pierwsze § 15 przywołanego rozporządzenia składa się z trzech ustępów (ust. 1, ust.la, ust.2), zaś ust. 2 składa się z czternastu punktów, nie jest zatem jasne którą konkretnie jednostkę redakcyjną miał "na myśli organ twierdząc, że projekt narusza § 15 rozporządzenia. Po wtóre, rację ma skarżący, że w przypadku strzelectwa dynamicznego, ustalanie posadowienia tablic i tarcz jest
zbędne. Nade wszystko jednak, organizacja funkcjonowania strzelnicy oraz zajęć
które się tam będą odbywały, nie jest problemem z zakresu prawa budowlanego, a zatem nie stanowi przedmiotu zainteresowania organu architektoniczne -budowlanego. Natomiast przywołane przez organ Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 2000 r. w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic (Dz. U. Nr 18, póz. 234 z późn. zm.), w załączniku stanowiącym taki właśnie wzorcowy regulamin, w rozdziale 1 pkt. 3 wskazuje, że: "Na strzelnicy, w miejscu widocznym, umieszcza się: 1) regulamin strzelnicy, 2) decyzję o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania, 3) plan strzelnicy z oznaczeniem: a) stanowisk strzeleckich, b) punktu sanitarnego, c) dróg ewakuacji, d) miejsca instalacji telefonu lub innych urządzeń łączności, 4) wykaz sygnałów alarmowych, 5) informację o możliwości i sposobie połączenia się z najbliższym punktem pomocy medycznej." Jednocześnie zgodnie z pkt. 1 i 4 rozdziału 1 tego załącznika, to prowadzący strzelanie odpowiada za bezpieczeństwo użytkowników strzelnicy oraz osób im towarzyszących oraz wyznacza korzystającym ze strzelnicy stanowiska strzeleckie, a osobom towarzyszącym - miejsce bezpiecznego pobytu. Za szkody powstałe podczas strzelania oraz spowodowanie wypadku odpowiada właściciel lub zarządca strzelnicy, prowadzący strzelanie lub trening strzelecki albo korzystający ze strzelnicy, na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
Innymi słowy, wytknięte przez organ braki wynikające z Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic, nie są związane z zawartością projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego. Zgodnie bowiem z art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (t.j. Dz. U. z 2024 r. póz. 485), zatwierdzenie regulaminu strzelnicy następuje w drodze decyzji administracyjnej wydawanej przez właściwego wójta, burmistrza (prezydenta miasta).
Jeśli zaś chodzi o to, że nie zaprojektowano kulochwytów od północnej strony terenu strzelnicy, co może stwarzać zagrożenie wydostania się pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska strzeleckiego, w kontekście art. 46 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji, to wskazać należy co następuje.
Art. 46 ustawy o broni i amunicji stanowi, że:
"1. Strzelnice powinny być zlokalizowane, zbudowane i zorganizowane w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz
wykluczający możliwość wydostania się poza ich obręb pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska strzeleckiego w sposób zgodny z regulaminem strzelnicy.
2. Szczegółowe zasady zachowania bezpieczeństwa na strzelnicy określa
regulamin strzelnicy.
3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzorcowy regulamin bezpiecznego funkcjonowania strzelnic, uwzględniając warunki korzystania ze strzelnicy oraz sposób obchodzenia się z bronią i sposób zachowania się osób przebywających na strzelnicy."
Rzeczywiście zatem ocena spełnienie warunku "zbudowania strzelnicy w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz wykluczający możliwość wydostania się poza ich obręb pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska strzeleckiego w sposób zgodny z regulaminem strzelnicy" będzie obowiązkiem organu l instancji w ponownie prowadzonym postępowaniu. Co do lokalizacji strzelnicy wypowiedział się bowiem miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dopuszczając taki obiekt na tym terenie, natomiast kwestia zgodnego z prawem zorganizowania strzelnicy leży po stronie właściciela lub zarządcy strzelnicy oraz prowadzącego strzelanie, co wynika z § 4 oraz załącznika do Rozporządzenia w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic.
Organ odwoławczy wskazał też na prawdopodobny obowiązek uprzedniego uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia, albowiem przypuszcza (na podstawie informacji widniejących na ortofotomapie dostępnej w Mapach Google), że być może projektowana strzelnica jest częścią projektowanego docelowo parku rozrywki, bo w bezpośrednim sąsiedztwie widoczne są tory/trasy najprawdopodobniej crossowe czy guadowe. Jest to zbyt daleko idące twierdzenie, które nie wynika w żaden sposób z akt sprawy ani ustalonego stanu faktycznego. Co więcej, organ odwoławczy wydał decyzję odmowną nie stosując art. 35 ust. 3 u.p.b., ani-nawet nie podejmując próby wyjaśnienia powstałych wątpliwości, równocześnie nie akceptując jedynej przyczyny wydania decyzji odmownej wskazanej przez organ l Instancji. Organ snuje daleko idące domysły, które zapewne udałoby się wyjaśnić poprzez proste wezwanie inwestora do złożenia stosownych wyjaśnień.
Skarga okazała się zatem uzasadniona. Zaskarżona decyzja został uchylona na zasadzie art. 145 pkt. 1 lit. a i c p.p.s.a. jako naruszająca przepisy prawa
materialnego oraz przepisy postępowania. Decyzja organu l Instancji została uchylona na zasadzie art. 135 p.p.s.a.