II SA/Kr 537/24

II SA/Kr 537/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2024-08-14
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-04-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Anna Kopeć /sprawozdawca/
Małgorzata Łoboz
Sebastian Pietrzyk /przewodniczący/
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne
Nadzór budowlany
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art 151 i 153
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
art 49 f
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Sebastian Pietrzyk Sędziowie: SWSA Małgorzata Łoboz AWSA Anna Kopeć (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. G. na postanowienie nr 162/2024 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 13 lutego 2024 r. znak WOB.7722.168.2023.JKUT w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych oddala skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem nr 264/2021 z dnia 4 października 2021 r. znak: PINB.0910.29.2021.2, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. (dalej: "PINB") na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane wstrzymał właścicielowi nieruchomości: K. G. prowadzenie robót budowlanych związanych z samowolną rozbudową lokalu nr [...] będącego częścią budynku handlowo usługowego, zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w miejscowości K. G. [...] (obręb [...], gmina W.), a także poinformował o możliwości złożenia wniosku o legalizację przedmiotowej rozbudowy obiektu budowlanego oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji i zasadach obliczania opłaty legalizacyjnej.
Po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego na to postanowienie przez K. G. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowalnego w Krakowie (dalej "MWINB") postanowieniem z dnia 21 listopada 2022 r. nr 919/2023 znak: WOB.7722.277.2021.NOGI, uchylił zaskarżone postanowienie w części dot. wyrzeczenia i orzekł o nakazie wstrzymania właścicielowi nieruchomości: K. G. prowadzenia robót budowlanych związanych z samowolną rozbudową lokalu nr [...] o wym. 10,39 x 3,0 m, będącą częścią od strony północnej budynku handlowo usługowego, zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w miejscowości K. G. [...] (obręb [...], gmina W.)", a w pozostałej części utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy".
Po rozpatrzeniu skargi K. G. na to postanowienie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 22 marca 2023 r. sygn. akt II SA/Kr 101/23 uchylił zaskarżone postanowienie MWINB. Sąd wskazał na konieczność precyzyjnego ustalenia daty zakończenia przedmiotowych robót budowlanych z uwagi na możliwość wszczęcia uproszczonego postępowania legalizacyjnego.
Po ponownym rozpoznaniu zażalenia Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie postanowieniem nr 162/2024 z dnia 13 lutego 2024 r. znak WOB.7722.168.2023.JKUT uchylił zaskarżone postanowienie w całości i na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1, ust. 3 i ust. 5, art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz art. 123 Kpa ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - właścicielowi lokalu nr [...] wyodrębnionego w budynku handlowo-usługowym zlokalizowanym na działce nr [...] w miejscowości K. G. K. G. wstrzymał prowadzenie robót budowlanych polegających na rozbudowie w kierunku północno-zachodnim budynku handlowo-usługowego na działce nr [...] w miejscowości K. G. w obrębie lokalu nr [...] (wymiary w rzucie rozbudowanej części: 10,39 m x 3,00 m) - bez wymaganego pozwolenia na budowę, a także poinformował o możliwości złożenia w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w Wadowicach wniosku o legalizację.
W uzasadnieniu postanowienia MWINB opisał dotychczasowy przebieg postępowania i wskazał, że uzupełnił postępowanie dowodowe zgodnie ze wskazaniami WSA w Krakowie. Zaznaczono, że w toku ponownie prowadzonego postępowania rzeczą organu II instancji było ustalenie daty realizacji spornej rozbudowy (przede wszystkim czy nastąpiła ona przed 21 listopada 2002 r.), a także wyjaśnienie rozbieżności wynikających z dokumentów zgormadzonych w aktach sprawy - w szczególności w dokumentacji dotyczącej zmiany sposobu użytkowania lokalu użytkowego nr [...] w budynku handlowo-usługowym na działce nr [...] w miejscowości K. G..
Akta uzupełniono o następujące dokumenty, na podstawie których możliwe jest ustalenie, czy rozbudowa budynku na działce nr [...] w miejscowości K. G. w zakresie lokalu nr [...] nastąpiła przed dniem 21 listopada 2002 r.:
- odpis zaświadczenia Starostwa Powiatowego w W. z dnia 19 listopada 2001 r. znak: TBZ 7358-1954/2001 – "lokal użytkowy nr [...] o łącznej powierzchni użytkowej 75,41 m2 składający się z pomieszczenia usługowego, pomieszczenia usługowo-socjalnego oraz korytarza" (akta PINB),
- odpis operatu inwentaryzacji budynku i wydzielenia lokali z 2001 r. - "lokal nr [...]; właściciel K. G. (...) Powierzchnia użytkowa lokalu: 75,41 m2; Udział w nieruchomości wspólnej i gruncie: 75,41 : 145,26"; na inwentaryzacji lokali usługowo-handlowych brak jest rozbudowanej części lokalu nr [...] (akta PINB),
- odpis zawiadomienia o zmianach w danych ewidencji gruntów i budynków nr [...] z dnia 20 października 2003 r. - udział P. K. G. [...] (akta PINB),
- odpis aktu notarialnego z dnia 28 listopada 2001 r. Rep. A Nr [...] - "(...) wydzielenie lokalu użytkowego oznaczonego numerem pierwszym 7 1/ składającego się z pomieszczenia usługowego, pomieszczenia usługowo-socjalnego i korytarza o łącznej powierzchni użytkowej siedemdziesiąt pięć metrów kwadratowych czterdzieści jeden decymetrów kwadratowych / 75,41 m2 I (...) z własnością lokalu użytkowego numer [...] połączony jest udział wynoszący [...] części we własności nieruchomości wspólnej, objętej księgą wieczystą numer [...]" (akta PINB),
- fotogrametryczne zdjęcia lotnicze obrazujące działkę nr [...] w K. G. wykonane w dniu 1 kwietnia 2003 r. - na zdjęciach brak jest rozbudowanej części lokalu nr [...] (k. 22-23, 32 akt PINB),
- odpis zawiadomienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 10 grudnia 2001 r. znak: L.Dz.Kw. 6063-6065/01 - "lokal użytkowy nr [...] składający się z pomieszczenia usługowego, pomieszczenia usługowo socjalnego i korytarza o łącznej pow. użytkowej 75,41 m2 (...) z własnością tego lokalu związany jest udział wynoszący [...] części we współwłasności w nieruchomości wspólnej objętej Kw. [...]" (k. 107-108 akt WINB),
- kopia dokumentów z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dla działki nr [...] w miejscowości K. G. tj. szkic polowy i mapę porównania w terenie z operatu geodezyjnego przyjętego do zasobu w dniu 6 marca 2002 r. - za dokumentach nie uwidoczniono rozbudowanej części lokalu nr [...] (k. 133-134 akt WINB).
Pozyskane dokumenty, a w szczególności udostępnione z materiałów centralnego zasobu geodezyjnego i kartograficznego fotogrametryczne zdjęcia lotnicze ukazujące przedmiotowy obiekt w dniu 1 kwietnia 2003 r., pozwalają na stwierdzenie, że rozbudowa budynku na działce nr [...] w miejscowości K. G. w kierunku północno-zachodnim w obrębie lokalu nr [...] została wykonana po dniu 1 kwietnia 2003 r. Tym samym względem spornej inwestycji nie jest możliwe wszczęcie uproszczonego postępowania legalizacyjnego, o którym mowa w art. 49f ustawy Prawo budowlane.
Mając na uwadze rozbieżności wynikające z dokumentacji zgromadzonej w aktach Starosty W. znak: NBZ 7354-5/2003 (sprawa zmiany sposobu użytkowania lokalu użytkowego nr [...]), MWINB pozyskał odpis zawiadomienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 10 grudnia 2001 r. znak: L.Dz.Kw. 6063-6065/01. Wynika z niego, że w momencie prawnego wydzielenia lokali w budynku lokal użytkowy nr [...] posiadał powierzchnię użytkową wynoszącą 75,41 m2 i z jego własnością związany był udział [...] w części wspólnej nieruchomości (k. 107-108 akt WINB). W pozyskanym przez MWINB z Sądu Rejonowego w W. V Wydziału Ksiąg Wieczystych ww. odpisie zawiadomienia brak jest zatem niezgodności pomiędzy powierzchnią użytkową lokalu nr [...], a udziałem w części wspólnej, która to różnica występuje w dokumencie dołączonym do akt Starosty W. znak: NBZ 7354-5/2003. Należy również zauważyć, że w ww. aktach Starosty W. pierwsza strona ww. zawiadomienia (na której znajdują się parametry wydzielonego lokalu nr [...] o powierzchni użytkowej 99,20 m2) jest w formie kserokopii (k. 15-16 akt Starosty znak: NBZ 7354-5/2003), a więc dokument ten nie może stanowić wiarygodnego dowodu w sprawie.
Odnosząc się z kolei do twierdzeń skarżącego, że dokumentem potwierdzającym istnienie rozbudowy jest kserokopia aktualizacji mapy zasadniczej z 6 marca 2002 r., MWINB na podstawie dokumentów pozyskanych z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dla działki nr [...] w miejscowości K. G. ustalił, że na operacie technicznym przyjętym do zasobu w dniu 6 marca 2002 r. (k. 133-134 akt WINB) brak jest rozbudowanej części lokalu nr [...].
Podkreślono, iż uzyskanie decyzji Starosty W. z dnia 22 kwietnia 2003 r. znak: NBZ.354-5/2003 udzielającej K. G. pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania lokalu użytkowego nr [...] zlokalizowanego w budynku handlowo-usługowym nr [...] położonym w miejscowości K. G. na działce nr [...] na bar o powierzchni użytkowej 99,2 m2 nie powoduje, iż zalegalizowana została samowola budowlana polegająca na rozbudowie przedmiotowego budynku w zakresie lokalu nr [...], zwłaszcza wobec faktu, iż organ administracji architektoniczno-budowlanej wydał decyzję w oparciu o przedłożone przez inwestora dokumenty, nie dokonując kontroli przedmiotowego budynku.
Wszystko powyższe potwierdza, że wbrew twierdzeniom K. G., rozbudowa budynku na działce nr [...] w K. G. w obrębie lokalu nr [...] w kierunku północno-zachodnim nie istniała w momencie udzielenia pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania lokalu użytkowego nr [...]. Ponadto rozbudowa ta nie nastąpiła też przed dniem 21 listopada 2002 r. (20 lat od dnia 21 listopada 2022 r. tj. daty wydania przez organ II instancji postanowienia o wstrzymaniu budowy).
W związku z powyższym należy uznać, że organ I instancji zastosował prawidłowy tryb likwidacji samowoli budowlanej, określony w art. 48 ustawy Prawo budowalne.
Podsumowując, Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie stwierdza, iż w sprawie samowolnej rozbudowy budynku handlowo-usługowego na działce nr [...] położonej w miejscowości K. G. organ I instancji miał uzasadnione podstawy do wydania postanowienia w trybie art. 48 ustawy Prawo budowlane, które MWINB zreformował w oparciu o przepis art. 138 § 1 pkt 2 Kpa.
Opisane wyżej postanowienie zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie K. G., zarzucając mu naruszenie art. 7 i 77 § 1 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzanie przez organ w sposób wszechstronny i wnikliwy postępowania, w szczególności poprzez nie przyjęcie, że skarżący nie dokonał samowoli budowlanej oraz nie przyjęcia, że w roku 2001 r. istniał już rozbudowany lokal nr [...], będącego częścią budynku handlowo - usługowego, zlokalizowanego na działce nr [...], położonej w miejscowości K. G. nr [...]; ewentualnie nie przyjęcie, że skarżący co prawda dokonał samowoli budowlanej, ale miała ona miejsce w roku 2001 i jest możliwa do przeprowadzenia procedura uproszczonej legalizacji. Skarżący zarzucił też naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego tj. art. 11, art. 12 i art. 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a. oraz ich niewłaściwe zastosowanie.
Na podstawie tych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
W uzasadnieniu skargi podniósł, że MWINB wbrew wskazaniom zawartym w wyroku WSA w Krakowie wydanym w tej sprawie nie ustalił skąd wzięła się rozbieżność między treścią inwentaryzacji inż. H. K., w zakresie powierzchni lokalu nr [...] i rzutu budynku, a zawiadomieniem o wpisie zawierającym inną informację o powierzchni tego lokalu. Organ II instancji wystąpił do centralnego zasobu geodezyjnego i kartograficznego fotogrametryczne i pozyskał zdjęcia lotnicze ukazują przedmiotowy obiekt w dniu 1 kwietnia 2003 r., co w jego ocenie pozwoliło mu na stwierdzenie, że rozbudowa budynku na działce gruntowej o nr [...] w miejscowości K. G. w kierunku północno - zachodnim w obrębie lokalu nr [...] została wykonana w dniu 1 kwietnia 2003 r. MWINB w ogóle nie był zainteresowany przesłuchaniem świadka inż. H. K., na którego wskazywał WSA w Krakowie, ani też przesłuchaniem inż. Bud. Z. J., którego projekt budowlany tj. zmiany sposobu użytkowania części budynku handlowego na bar, opracowany w roku 2003 , z którego jednoznacznie wynika, że już w tamtej dacie budynek zlokalizowany na działce gruntowej o nr [...], położonej w miejscowości K. G. pod nr [...], posiadał rozbudowę, którą Organ II instancji uznał za samowolę budowlaną. MWINB nie przeanalizował w ogóle tego projektu budowlanego, ani też nie próbował przesłuchać w charakterze świadka inż. bud. ląd. Z. J., aby wyjaśnić tą kwestię. A ma to ona istotne znaczenie w niniejszej sprawie, gdyż konsekwencją przyjęcia tych ustaleń byłoby albo przyjęcie, że do żadnej samowoli budowlanej nie doszło albo przyjęcie możliwości uproszczonego postępowania legalizacyjnego, co dla skarżącego K. G. ma olbrzymie znaczenie i niesie ze sobą olbrzymie konsekwencje finansowe.
Organ II instancji, w dalszym ciągu w niewystarczający sposób przeprowadził postępowanie dowodowe, gdyż przede wszystkim nie przeanalizował projektu budowlanego zmiany sposobu użytkowania części budynku handlowego na bar inż. Z. J., a także nie wysłuchał go na okoliczności sporządzenia tego projektu i stanu faktycznego istniejącego w budynku w tamtym czasie, jak również nie przesłuchał inż. H. K., na co wskazywał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
W odpowiedzi na skargę Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935) - dalej jako "p.p.s.a." - sprawa, w której przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie może być rozpoznana w trybie uproszczonym, tj. na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Na podstawie tego przepisu sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, bez wyznaczania rozprawy.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie między innymi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie. W wyniku takiej kontroli postanowienie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.).
Dokonana według tak określonych kryteriów kontrola zaskarżonego postanowienia prowadzi do wniosku, że jest ono prawidłowe.
Na wstępie należy przypomnieć, że wydane wcześniej w tej sprawie administracyjnej postanowienie było przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który prawomocnym wyrokiem z 22 marca 2023 r. sygn. II SA/Kr 101/23 uchylił postanowienie nr 919/2022 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 21 listopada 2022 r. znak WOB.7722.277.2021.NOGI w przedmiocie wstrzymania prowadzonych robót budowlanych.
Uzasadniając to rozstrzygnięcie Sąd wytknął, że organ II instancji nie poczynił dokładnych ustaleń faktycznych co do daty lub przynajmniej okresu powstania pomieszczeń magazynowych. Zwrócił uwagę, że organ I instancji stwierdził, że rozbudowa miała miejsce w okresie między 2003 a 2009 r., natomiast MWINB słusznie wskazał, że twierdzenie organu I instancji nie znajduje uzasadnienia w materiale dowodowym sprawy. Organ odwoławczy nie ustalił jednak daty powstania rozbudowy, pominął tę kwestię milczeniem.
Sąd zaznaczył, że "rozbudowa istniała już w marcu 2003 r. Wskazuje na to, jak słusznie zauważa MWINB, projekt zagospodarowania działki nr [...] w aktach dotyczących zmiany sposobu użytkowania części budynku /k.7 tych akt/, gdzie wyraźnie widać część magazynową z tyłu budynku, zaś w decyzji dotyczącej owego pozwolenia wskazano, że lokal użytkowy miał powierzchnię 99,2 m2. Dalej: z nadesłanej inwentaryzacji budynku obrazującego stan z 3 listopada 2001r. dla potrzeb prawnego wyodrębnienia lokali - wynika, że lokal nr [...] K. G. liczył 75,41 m2 powierzchni użytkowej, zaś rysunek inwentaryzacji lokali w rzucie poziomym pokazywał brak zaplecza z tyłu budynku. Z kolei odnotować należy, że we wspomnianych aktach pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania lokalu znajduje się zawiadomienie z dnia 10.12.2001r. o wpisie do ksiąg wieczystych wydzielenia lokali na podstawie przedmiotowej inwentaryzacji, gdzie wskazano, że lokal użytkowy nr [...] liczył 99,20 m2 w sytuacji, gdy w inwentaryzacji określono jego powierzchnię jako 75,41 m2 i wedle tej powierzchni obliczono udział w nieruchomości wspólnej. Jeśli zatem przyjąć, że w zawiadomieniu o wpisie jest pomyłka (gdyż co do drugiego lokalu, jego powierzchnia jest taka, jak w inwentaryzacji), to przyjąć trzeba, że w 2001r. jeszcze nie było rozbudowy. Inaczej trzeba by przyjąć tylko przy założeniu, że w inwentaryzacji inż. H. K. /k.55/ nie ujawniono rozbudowy. Niezależnie od powyższego - z całą pewnością w marcu 2003 rozbudowa już była. Natomiast dokładniejsze ustalenie, kiedy powstała, jest konieczne dla ustalenia właściwego trybu legalizacji".
Dalej Sąd zaznaczył, że czas, kiedy powstała rozbudowa, ma istotne znaczenie dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy z uwagi na możliwość wszczęcia uproszczonego postępowania legalizacyjnego. Zgodnie z art. 49f ustawy Prawo budowlane takie postępowanie wszczyna się jeżeli od zakończenia budowy upłynęło co najmniej 20 lat. Nie można jednak wszcząć uproszczonego postępowania legalizacyjnego, jeżeli termin ten upłynął po dniu wydania postanowienia o wstrzymaniu budowy, o którym mowa w art. 48 ust. 1. Sąd wskazał: "W niniejszej sprawie kwestionowane postanowienie o wstrzymaniu budowy wydał organ II instancji 21.11.2022 r. W ocenie Sądu jeśliby wziąć pod uwagę datę postanowienia organu II instancji, to 20 letni termin licząc wstecz daje datę 21.11.2002r. Jak z tego wynika, jeśli rozbudowa miała miejsce po tej dacie, uproszczona legalizacja nie może mieć miejsca. Jeśli zaś rozbudowa miała miejsce wcześniej, to należy wszcząć procedurę uproszczoną".
Dokonując wskazań co do dalszego postępowania Sąd stwierdził:
"Organ II instancji winien zatem wypowiedzieć się co do daty powstania rozbudowy. Wyjaśnić należy przede wszystkim, oczywiście w miarę możliwości, skąd wzięła się rozbieżność między treścią inwentaryzacji inż. H. K. w zakresie powierzchni lokalu nr [...] i rzutu budynku, a zawiadomieniem o wpisie zawierającym inną informację o powierzchni tego lokalu (takiej powierzchni, jaka później pojawia się w aktach zmiany sposobu użytkowania). Pomocne może być zwrócenie się do Państwowego Zasobu Geodezyjnego o zdjęcia lotnicze z lat 2000-2003 obrazujące przedmiotową nieruchomość, oraz podjęcie innych czynności dowodowych właściwych dla stanu sprawy. Po ustaleniu powyższej okoliczności organ II instancji zdecyduje o podjęciu właściwych dalszych czynności orzeczniczych, w zależności od wyników postępowania. Zauważenia bowiem wymaga, że w sytuacji gdy okaże się koniecznym i możliwym prowadzenie postępowania legalizacyjnego uproszczonego, postanowienie organu I instancji zawiera błędne pouczenia dla skarżącego".
Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.
W pierwszej kolejności należało więc skontrolować, czy Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie wykonał wiążące wskazania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Kontrola sądowa w powyższym zakresie wykazała, że organ odwoławczy wykonał wskazania Sądu, zgromadził i ocenił kompletny materiał dowodowy i na tej podstawie doszedł do prawidłowego wniosku, że przedmiotowa rozbudowa nie istniała jeszcze w dniu 1 kwietnia 2003 r. a zatem nie istniała również 21 listopada 2002 r., którą to datę przyjął Sąd jako rozstrzygającą o dopuszczalności wszczęcia uproszczonego postępowania legalizacyjnego.
Podkreślić trzeba, że ustalenia te tylko pozornie stoją w sprzeczności z kategorycznymi stwierdzeniami zawartymi w wiążącym wyroku WSA iż "rozbudowa istniała już w marcu 2003 r. (...) z całą pewnością w marcu 2003 rozbudowa już była". Sąd oceniał materiał dowodowy, który został mu wówczas przesłany i na tej podstawie wysnuł powyższe wnioski. Jednocześnie nakazał uzupełnienie materiału dowodowego. Z nowych dowodów dołączonych do sprawy wynikają wnioski odmienne, zatem organ nie naruszył art. 153 p.p.s.a. stwierdzając, że przedmiotowej rozbudowy nie było jeszcze w dniu 1 kwietnia 2003 r.
Prawdą jest, że w aktach dotyczących zmiany sposobu użytkowania części budynku zakończonej decyzją Starosty W. z dnia 22 kwietnia 2003 r. znajdują się dokumenty wskazujące, że w dacie złożenia wniosku tj. 1 kwietnia 2003 r. przedmiotowa rozbudowa już istniała, a to
< projekt zagospodarowania działki nr [...] (k. 7),
< aktualizacja mapy zasadniczej (k. 9)
< opis techniczny (k. 6) wraz z rysunkami (k. 1 i 2).
Na wymienionych mapach i rysunkach wyraźnie widać część magazynową z tyłu budynku, zaś w decyzji dotyczącej owego pozwolenia wskazano, że lokal użytkowy miał powierzchnię 99,2 m2.
W aktach tych na k. 16 znajduje się zawiadomienie z dnia 10.12.2001r. o wpisie do ksiąg wieczystych wydzielenia lokali - gdzie wskazano, że lokal użytkowy nr [...] liczył 99,20 m2.
W ramach uzupełniającego postępowania dowodowego po wyroku WSA zwrócono się między innymi do Wydziału Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w W., który nadesłał między innymi odpis zawiadomienia z 10.12.2001r. o wpisie do ksiąg wieczystych wydzielenia lokali (k. 108 akt administracyjnych II instancji). Z tego zawiadomienia wynika, że lokal użytkowy nr [...] ma powierzchnię użytkową 75,41 m2.
Co istotne, oba wymienione egzemplarze zawiadomienia z 10.12.2001 r. wizualnie są do siebie bardzo podobne, mają te same omyłki w piśmie maszynowym czy też skreślenia, różnią się jedynie liczbą określającą powierzchnię użytkową wyodrębnianego lokalu użytkowego nr [...].
Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego oceniając moc dowodową wskazanych dokumentów słusznie zauważył, że w pozyskanym przez MWINB odpisie zawiadomienia brak jest niezgodności pomiędzy powierzchnią użytkową lokalu nr [...], a udziałem w części wspólnej, która to różnica występuje w dokumencie dołączonym do akt Starosty W. o znak: NBZ 7354-5/2003. W obu dokumentach udział w części wspólnej nieruchomości związany z własnością tego lokalu określono na [...] podczas gdy z własnością lokalu użytkowego nr [...] o pow. 69,85 m2 związany jest udział w części wspólnej nieruchomości [...].
MWINB zwrócił też uwagę, że w ww. aktach Starosty W. pierwsza strona ww. zawiadomienia (na której znajdują się parametry wydzielonego lokalu nr [...] o powierzchni użytkowej 99,20 m2) jest w formie kserokopii, a więc dokument ten nie może stanowić wiarygodnego dowodu w sprawie.
Także inne dokumenty przesłane przez Wydział Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w W. wskazują, że w dacie wyodrębniania przedmiotowy lokal nr [...] miał powierzchnię 75,41 m2. Są to: zaświadczenie Starostwa Powiatowego w W. z 19 listopada 2001 r. o samodzielności lokali wraz z operatem inwentaryzacji budynku i wydzielenia lokali sporządzonym przez H. K. – obrazujące stan obiektu na dzień 3 listopada 2001 r., a także umowa zniesienia współwłasności nieruchomości przez ustanowienie odrębnej własności lokali z dnia 28 listopada 2001 r. Rep. A. [...].
Wreszcie na kopii dokumentów (k. 133-134 akt II instancji) z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dla działki nr [...] w miejscowości K. G. - szkic polowy i mapa porównania w terenie z operatu geodezyjnego przyjętego do zasobu w dniu 6 marca 2002 r. nie uwidoczniono rozbudowanej części lokalu nr [...].
Dokumenty te stoją w sprzeczności z twierdzeniami skarżącego, jakoby od zakupu obiektu w 2001 roku nie dokonano tam żadnej rozbudowy, a jedynie zmieniono sposób użytkowania lokalu na bar (protokół kontroli k. 33 akt I instancji, zażalenie k. 8 - 10 akt II instancji).
Wreszcie istotnym dowodem w sprawie – wskazywanym do uzupełnienia również przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w powołanym wyroku sygn. II SA/Kr 101/23 - są zdjęcia lotnicze, o które wystąpiono w ramach uzupełniającego postępowania dowodowego po wskazanym wyroku WSA. Na wcześniejszym etapie postępowania (przed wyrokiem) do akt dołączono jedynie wydruki z ogólnodostępnych stron Małopolskiej Infrastruktury Informacji Przestrzennej (https://miip.geomalopolska.pl/imap/#gpmap=gp0 ) obrazujących przedmiotowy budynek w latach 2002 – 2003, 2009 i 2019 – 2020 (k. 70 – 72 akt I instancji). Na pierwszym z nich nie było rozbudowanej części budynku, na dwóch pozostałych była już widoczna. Tego rodzaju zdjęcia mogą jednak budzić wątpliwości co do ich wiarygodności, natomiast wątpliwości nie budzą zdjęcia pozyskane z Centralnego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego. Jak wynika z informacji organu wydającego fotografie (k. 32) zdjęcie na k. 22 zostało wykonane w dniu 1 kwietnia 2003 r. Zdjęcie to jest wyraźne i w sposób niebudzący wątpliwości obrazuje brak rozbudowanej części przedmiotowego budynku.
Jak wynika z powyższego dokumenty pozyskane w trakcie ponownego postępowania z Wydziału Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w W. wskazują na stan obiektu w dacie wydzielania lokali tj. na listopad 2001 r. i w tym czasie lokal nr [...] miał powierzchnię 75,41 m2. Już tylko te dokumenty stoją w sprzeczności z twierdzeniami skarżącego, że żadnej rozbudowy nie prowadził.
Z kolei dokumenty załączone przez skarżącego do wniosku z 1 kwietnia 2003 r. o zmianę sposobu użytkowania lokalu nr [...] – projekt budowlany, projekt zagospodarowania oraz dwa rysunki – ilustrują stan po rozbudowie lokalu nr [...] do powierzchni 99,20 m2. Dotyczy to również zawiadomienia Wydziału Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w W. z 10.12.2001 r. o wpisie do ksiąg wieczystych wydzielenia lokali – którego rozbieżność z dokumentem przesłanym do akt sprawy bezpośrednio przez sąd wieczystoksięgowy została szczegółowo omówiona powyżej.
Zdjęcie lotnicze datowane na 1 kwietnia 2003 r. w sposób jednoznaczny potwierdza jednak, że w tym dniu rozbudowa nie była jeszcze przeprowadzona. Zdjęcie po pozwalało na zweryfikowanie wiarygodności pozostałych zgromadzonych w sprawie dowodów. Z uwagi na upływ czasu nie było potrzeby przesłuchiwania w charakterze świadka H. K. czy też Z. J., którzy ponad 20 lat temu sporządzali wymienione wcześniej dokumenty.
Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie wykonał obowiązki wynikające z wydanego w tej sprawie prawomocnego wyroku WSA w Krakowie oraz z art. 80 k.p.a. to znaczy na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenił, czy dana okoliczność została udowodniona. Z zebranych i ocenionych dowodów wysnuto prawidłowe wnioski, że przedmiotowa rozbudowa została wykonana po dniu 21 listopada 2002 r., a zatem – stosownie do wskazań WSA w Krakowie – w sprawie nie jest możliwe prowadzenie uproszczonego postępowania legalizacyjnego.
Biorąc pod uwagę wszystkie wskazane wyżej okoliczności zaskarżone postanowienie należało ocenić jako prawidłowe, a zarzuty skargi jako nieuzasadnione.
W świetle powyższego skargę oddalono na podstawie art. 151 p.p.s.a.