II SA/Kr 537/21

II SA/Kr 537/21 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2022-04-22
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2021-05-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Jacek Bursa /sprawozdawca/
Joanna Człowiekowska
Mirosław Bator /przewodniczący/
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne
Ochrona środowiska
Sygn. powiązane
III OSK 2822/22 - Wyrok NSA z 2025-11-04
III OZ 1282/21 - Postanowienie NSA z 2022-01-11
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
uchylono decyzję organu II i I instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 353
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie: WSA Jacek Bursa (spr.) WSA Joanna Człowiekowska po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2021 roku, znak: [...] w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z dnia 10 lutego 2020 roku, znak: [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej Stowarzyszenia [...] w B. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Burmistrz Andrychowa decyzją z dnia 11 sierpnia 2020 r. znak: [...] orzekł po rozpatrzeniu wniosku spółki Firma A o określeniu środowiskowych uwarunkowań realizacji dla przedsięwzięcia polegającego na "zrealizowanej rozbudowie prowadzonej stacji narciarskiej o wyciąg krzesełkowy, system sztucznego zaśnieżania i oświetlenie na zboczu P. w miejscowości R., Gmina Andrychów, Powiat Wadowicki".
W uzasadnieniu przedstawiono szczegółowo przebieg postępowania w sprawie wskazując w szczególności na złożenie przez wnioskodawcę w dniu 3 czerwca 2014 r. stosownego wniosku, określono szczegółowo lokalizację i zakres przedsięwzięcia. Wskazano, iż inwestycja należy do kategorii przedsięwzięć wymienionych w § 3 ust. 1 pkt 49 rozporządzenia RM z dn. 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Opisano postępowanie , które doprowadziło do wydania w dniu 19 listopada 2014 r. decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na zrealizowanej rozbudowie prowadzonej stacji narciarskiej o wyciąg krzesełkowy, system sztucznego zaśnieżania i oświetlenie na zboczu P. w miejscowości R., gmina Andrychów, Powiat Wadowicki. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją z dnia 29 stycznia 2015 r., znak: [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie. Na decyzję tę złożone zostały skargi i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 9 września 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 432/15 uchylił decyzję SKO w Krakowie oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 21 lutego 2017 r. sygn. II OSK 172/16 oddalił kasację od wyroku Sądu I instancji.
Mając na uwadze wskazania Sądów co do dalszego postępowania organ I instancji wezwał inwestora do uzupełnienia raportu o oddziaływaniu na środowisko opracowanego przez Zespół pod kierownictwem mgr W. L. i dr nauk prawnych M. P. i złożonego w dniu 11 lipca 2014r. w ramach postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla w/w przedsięwzięcia. W dniu 8 stycznia 2019 r. Spółka przedłożyła opracowany przez Zespół pod redakcją mgr inż. W. C. Aneks nr 2 do raportu o oddziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia pod nazwą: "Zrealizowana rozbudowa prowadzonej stacji narciarskiej o wyciąg krzesełkowy, system sztucznego zaśnieżania i oświetlenie na zboczu P. w miejscowości R., gmina Andrychów, powiat Wadowicki".
Wyjaśniono wpływ zmiany przepisów prawa na kolejność czynności w niniejszej sprawie. Wskazano, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Wadowicach pismem znak: [...] z dnia 20 grudnia 2019r. wskazał, iż wcześniejsze uwarunkowania w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych dla w/w przedsięwzięcia są aktualne i tym samym podtrzymał swoją opinię sanitarną z dnia 29 lipca 2014r. znak: [...]
Z kolei Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Krakowie po dokonaniu analizy materiałów Postanowieniem znak: [...] z dnia 10 lutego 2020r. uzgodnił pozytywnie w zakresie ochrony środowiska, wskazując szereg warunków do uwzględnienia w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. RDOŚ w Krakowie w w/w postanowieniu stwierdził również konieczność przeprowadzenia monitoringu przyrodniczego, a także brak konieczności przeprowadzenia: - ponownej oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji legalizacyjnej, - postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko.
Organ dokonał analizy przedłożonego dokumentu Raportu wraz z aneksem, przytaczając jego ustalenia. Zwrócono uwagę na analizę wariantów przedsięwzięcia zgodnych z postanowieniem wyroków sądów administracyjnych zapadłych w tej sprawie. Ustalenia zawarte w w/w Raporcie i sporządzonych do niego aneksach skonfrontowano z powszechnie dostępnymi opracowaniami specjalistycznymi oraz innymi dokumentami, które zostały przez organ omówione w niniejszej decyzji. Podkreślono, że inwestycja jest zgodna z przepisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Odniesiono się do złożonych w postępowaniu uwag i wniosków.
Od powyższej decyzji odwołanie złożyło Stowarzyszenie C , zarzucając naruszenie
- art. 49 ust. 4a Prawa budowlanego poprzez przeprowadzenie oceny oddziaływania inwestycji na środowisko, podczas kiedy w przedmiotowym stanie nie była możliwa do przeprowadzenia prawidłowa ocena z uwzględnieniem analizy rozwiązań alternatywnych i możliwości warunków jego realizacji w zakresie ochrony środowiska;
- art. 66 ust. 1 pkt 4, 5 i 6 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko poprzez brak wskazania w treści raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko racjonalnego wariantu alternatywnego, a jedynie ograniczenia się do wariantu zrealizowanego, nieracjonalnego (z punktu widzenia różnicowania oddziaływań) oraz wariantu zerowego, tj. likwidacji wybudowanego przedsięwzięcia, jak również utożsamienie opisu przewidywanych skutków dla środowiska w przypadku niepodejmowania przedsięwzięcia z jednym z wariantów alternatywnych;
- art. 49 ust. 4a Prawa budowlanego w zw. z art. art. 66 ust. 1 pkt 4, 5 i 6 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko poprzez przyjęcie, iż złożony raport pozostaje kompletny, spójny, wyczerpujący i spełnia wszystkie wymagania przewidziane przepisami prawa i oparcie decyzji o raport nie zawierający o mówienia wariantów alternatywnych wraz z uzasadnieniem ich wyboru ;
- art. 80 KPA poprzez dowolną ocenę zgromadzonych dowodów, w tym nieuwzględnienia wniosków wypływających z ekspertyzy pn. "Informacja dotycząca wielkość populacji oraz wykorzystywania siedlisk przez duże drapieżniki na obszarze Beskidu Małego" oraz uznanie za wystarczające uzupełnienia inwentaryzacji przyrodniczej z 2019 roku, co wypacza wyniki przeprowadzonej analizy oddziaływania, a w rezultacie wynik sprawy;
- art. 6 ust. 2 Prawa ochrony środowiska poprzez niewłaściwe zastosowania zasady prewencji i przezorności oraz uznanie, że w okolicznościach sprawy nie wyklucza ona realizacji przedsięwzięcia;
- art. 33 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody poprzez brak uwzględnienia i analizy oddziaływania przedsięwzięcia na cele ochrony obszaru Natura 2000 oraz wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji, która znacząco negatywnie oddziałuje na cele ochrony obszaru Natura 2000 Beskid Mały poprzez pogorszenie stanu siedlisk gatunków roślin i zwierząt oraz negatywny wpływ na gatunki, dla których ochrony wyznaczono obszar Natura 2000 (wilk).
Dodatkowo zaskarżono postanowienie z dnia 10.02.2020 roku znak: [...] wydane przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K.. Wskazano, że narusza ono art. 66 ust. 1 pkt 4, 5 i 6 o.o.ś. , art. 33 ust. 1 u. o p. w zw. z art. 59 ust. 1 i 2 o.o.ś, art. 49 ust. 4a p.b. w zw. z art. 66 ust. 1 pkt 4 , 5 i 6 o.o.ś.
W uzasadnieniu odwołania Stowarzyszenie zawarło argumentację, że wariantowanie, o którym mowa w ustawie w istocie rzeczy nie zostało w niniejszej sprawie należycie uwzględnione i zanalizowane pod kątem oddziaływania na przyrodę. Wykazywano również, że przedstawiony w postępowaniu Raport nie jest prawidłowy. W zaistniałym stanie faktycznym bowiem nie była możliwa do przeprowadzenia ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko z uwzględnieniem możliwości ustalenia warunków jego realizacji w zakresie ochrony środowiska, jak również z uwzględnieniem analizy rozwiązań alternatywnych przedsięwzięcia. Przytoczono orzeczenia sądów administracyjnych zapadłe w analogicznych sprawach. Na koniec podniesiono, że przykładem niezdiagnozowania negatywnego oddziaływania na środowisko jest generowanie przez zbiornik retencyjny do naśnieżania zagrożenia dla płazów - w tym kumaka górskiego i traszkę grzebieniastą. Do odwołania załączono załącznik graficzny przedstawiający kolizję inwestycji nartostrada nr [...] z obszarem Natura 2000 Beskid Mały oraz opinię Pana P. K. z dnia 10 września 2020 r. w zakresie zagrożeń dla płazów generowanych przez zbiornik retencyjny.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z dnia 25 stycznia 2021 r. nr [...], na podstawie art. 59, art. 66, art. 71, art. 72, ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. 2017, poz. 1405) w związku z art.. 545 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. prawo wodne (Dz. U. 2020 r. poz. 310), § 3 ust. 1 pkt 49, rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2016, poz. 71) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
Organ wskazał w uzasadnieniu, iż możliwe jest wydanie decyzji środowiskowej dla inwestycji w trakcie realizacji, a nawet zrealizowanej, jeśli ocena oddziaływania na środowisko:
a) jest możliwa z uwzględnieniem wariantów alternatywnych przedsięwzięcia oraz
b) istnieją możliwości ustalenia warunków realizacji przedsięwzięcia w zakresie ochrony środowiska.
Pomimo zmiany ustawy właściwe jest uzyskanie uzgodnień od organów wskazanych w przepisach sprzed nowelizacji: "na mocy ustawy z dnia 28 lutego 2018r. o zmianie ustawy - Prawo wodne, art. 545 ust. 1 Prawa wodnego uzyskał brzmienie: "Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy dotyczących decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz w sprawach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania albo zmiany decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2017 r. poz. 1405, 1566 i 1999), stosuje się przepisy obowiązujące przed dniem 1 stycznia 2018 r."
W niniejszym postępowaniu dokonano zatem uzgodnień wymaganych zgodnie z przepisami z Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w Wadowicach - pismo znak [...] z dnia 17 stycznia 2019r. oraz z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w Krakowie - postanowienie [...] z dnia 10 lutego 2020 r. Jeśli chodzi o to ostatnie postanowienie, to Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Krakowie po dokonaniu analizy materiałów uzgodnił pozytywnie w zakresie ochrony środowiska przedsięwzięcie polegające na zrealizowanej rozbudowie prowadzonej stacji narciarskiej o wyciąg krzesełkowy, system sztucznego zaśnieżania i oświetlenie na zboczu P. w miejscowości R., Gmina Andrychów, Powiat Wadowicki, wskazując szereg warunków do uwzględnienia w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. RDOŚ w Krakowie w w/w postanowieniu stwierdził również konieczność przeprowadzenia monitoringu przyrodniczego, a także brak konieczności przeprowadzenia: - ponownej oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji legalizacyjnej, - postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko.
Postanowienie to zwierało zapisy, które zostały w nim błędnie umieszczone. W związku z tym spółka Firma A ., zwróciła się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie z wnioskiem o dokonanie jego sprostowania. Po rozpatrzeniu wniosku złożonego przez Inwestora, RDOŚ w Krakowie postanowieniem znak: [...] z dnia 6 marca 2020r. na podstawie art. 113 § 1 w związku z art. 126 k.p.a. wyjaśnił oczywiste omyłki w treści w/w postanowienia. W związku z wniesieniem zażalenia na powyższe postanowienie zostało ono uchylone przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia 12.08.2020, a sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia. Z uwagi na fakt, że wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania postanowienia Burmistrz Andrychowa wydał zaskarżoną obecnie decyzję. W dniu 9.11 2020 roku organ I instancji umorzył postępowanie w sprawie sprostowania omyłek zawartych w treści postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie z dnia 10.02.2020 roku, wskazując w szczególności, iż w decyzji Burmistrza Andrychowa z dnia 11.08.2020 roku zostały uwzględnione wszystkie elementy, o sprostowanie których wnosił Inwestor, a w związku z tym postępowanie w sprawie prostowania oczywistej omyłki stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska zostało zaskarżone w odwołaniu wniesionym przez Stowarzyszenie C
Zarzuty dotyczyły niesłusznego zaakceptowania przedłożonego w sprawie raportu, ocenionego jako niekompletnego, niespójnego, niewyczerpującego i nierzetelnego, takiego który nie przedstawia racjonalnego wariantu alternatywnego. Kolegium kontrolując stanowisko RDOŚ w Krakowie (organu opiniującego) stwierdziło, że brak jest podstaw do podzielenia zarzutów Stowarzyszenia. Organ współdziałający wyczerpująco i wielokrotnie odnosił się do przedłożonych mu dokumentów w tym do raportu oddziaływania na środowisko, jako jednego z podstawowych dowodów w sprawie. Dokonywał również czynności zmierzających do jego zweryfikowania, wzywał o jego uzupełnienie. Jak wynika z dokumentów w aktach, a co również zostało podkreślone w uzasadnieniu decyzji w ponownie prowadzonym postępowaniu po uchyleniu decyzji administracyjnych wydanych w sprawie przez Sąd, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Krakowie w lutym 2019 roku pismem znak [...] wystąpił o dane przyrodnicze do.: Pracowni na Rzecz Wszystkich Istot jako organizacji pożytku publicznego prowadzącej od lutego 2016 roku monitoring dużych drapieżników na terenie Beskidu Małego (informacja ze strony https://gory.pracownia.org.pl/aktualnosci/210-monitoring-drapieznikow-wbeskidzie malym- sa-slady-wilka-i-rysia), stowarzyszenie G" jako organizacji pożytku publicznego, która w marcu 2013 roku udzieliła "Informacji dotyczącej wielkości populacji oraz wykorzystania siedlisk przez duże drapieżniki na obszarze Beskidu Małego" autorstwa dr S. Pierużek - Nowak, K. Tołkacz i dr inż. R. Mysłajka, Polskiej Akademii Nauk - Instytutu Ochrony Przyrody, oraz do: Nadleśnictwa Andrychów i Koła Łowieckiego Beskid Andrychów. Uzyskano w odpowiedzi informację od Nadleśnictwa Andrychów (pismo znak [...] z dnia 04.03.2019 roku), że w okolicy Polany P. stwierdzono występowanie niedźwiedzia brunatnego (Ursoso arctos) - gatunek przechodni, wilk (Canis lupus)- gatunek przechodni, kumak górski (Bombina variegata) oraz siedliska kwaśnej buczyny górskiej (Luzulo luzuloidis - Fagetum) i żyznej buczyny karpackiej (Dentario glandulosae -Fagetuin), bez wskazania konkretnych lokalizacji. Rdoś w K. podobną prośbę skierował w lutym 2019 roku pismem znak [...] do Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowi¬ska w Katowicach - dalej RDOŚ w Katowicach, w kompetencjach której leży nadzór nad większością obszaru Natura 2000 Beskid Mały PLH240023 oraz która zgodnie z Porozumieniem w sprawie wspólnej realizacji opracowania projektu planu zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 zawartym pomiędzy Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w K., Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w Krakowie oraz Dyrektorem Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa Małopolskiego miała koordynować całość. W odpowiedzi pismem z dnia 25 lutego 2019 r., znak [...] RDOŚ w Katowicach przekazał Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w Krakowie "Ekspertyzę przyrodniczą w zakresie dużych drapieżników: niedźwiedzia brunatnego, wilka i rysia w Beskidzie Małym i Beskidzie Śląskim" autorstwa dr inż. R. W. Mysłajek, dr hab. S. Pierużek-Nowak, M. Figura (czerwiec 2018), "Rozpoznawanie obszarów występowania, identyfi¬kacja zagrożeń oraz określenie warunków ochrony i zakresu monitoringu półnaturalnych siedlisk przyrodniczych będących przedmiotami ochrony na terenie (...) oraz specjalnego obszaru ochrony Beskid Mały PLH240023" autorstwa: dr P. Nejfeld, mgr M. Matuszek - Nejfeld (sierpień 2016) oraz "Rozpoznawanie i ochrona siedlisk podmokłych oraz górskich potoków ważnych dla zachowania we właściwym stanie ochrony wybranych gatunków będących przedmiotami ochrony na terenie spe¬cjalnego obszaru ochrony Beskid Mały PLH240023 oraz (...)" autorstwa: dr P. Nejfeld, mgr M. Ma¬tuszek - Nejfeld (sierpień 2015) (ekspertyzy dotyczące siedlisk nie obejmują swym zasięgiem analizowanego terenu - obejmują tylko siedliska w granicach obszaru Natura 2000 Beskid Mały PLH240023).
Podstawowym dokumentem w tego rodzaju sprawach jest zgodnie z art. 74 ust. 1 pkt 1 raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Organ w zakresie swoich kompetencji dokonał wyczerpujących i wszechstronnych ustaleń. Ocenił również przedmiotowy raport oddziaływania na środowisko wraz z Aneksem.
Błąd w postanowieniu pojawił się w warunku odprowadzania ścieków socjalno- bytowych z ośrodka gastronomicznego (pkt 1.2), błędnie ustalono okres poboru wody na potrzeby zaśnieżania (pkt 1.4), błędnie wskazano nr działki na stronie 27 uzasadnienia (nr [...] w miejsce nr [...]) oraz błędnie wskazano na stronie 27 uzasadnienia, iż pobór wody w celu sztucznego naśnieżania stoku dokonywany jest z potoku Wieprzówka za pomocą przenośnej pompy, podczas kiedy powinno być "za pomocą istniejącego ujęcia wody zlokalizowanego na działkach nr [...] i [...]". Jak wyjaśniono wady postanowienia wynikały z nieprecyzyjności aneksów do raportu dostarczonych przez strony (odprowadzanie ścieków), jak również z oczywistej omyłki dot. numeru działki i błędnego przepisania danych z pozwolenia wodnoprawnego (okres i sposób poboru wody z potoku Wieprzówka). Jednakże w zaskarżonej obecnie decyzji organ I instancji uwzględnił okoliczność błędu w postanowieniu RDOŚ i w jej treści zawarł prawidłowe informacje i warunki wynikające z wniosku jak i wynikające z prowadzonego postępowania. W ocenie Kolegium brak jest podstaw do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia. Zarzuty odnoszące się do postanowienia i jego ewentualne wady muszą być oceniane przy uwzględnieniu wpływu treści konkretnego postanowienia na wynik postępowania. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Krakowie jako organ wyspecjalizowany w sposób szczegółowy przeanalizował przedstawiony w sprawie wniosek, jak również sporządzony raport wraz z jego aneksem. W wyniku tejże analizy organ w zakresie ochrony środowiska pozytywnie uzgodnił wniosek na wymienionych warunkach. Warunki te - z uwzględnieniem występujących (wyżej opisanych błędów) organ prowadzący postępowanie nałożył na inwestora w swojej decyzji. Dokonując analizy zaskarżonego postanowienia Kolegium nie stwierdziło wad, które wpłynęły na wynik postępowania w postaci decyzji. Przeciwnie organ prowadzący postępowanie dokonał oceny całokształtu materiału dowodowego wraz z zaskarżonym postanowieniem i autonomicznie skorygował wady uznając w pozostałym zakresie za wartościowe i wiążące dla postępowania rozważania organu uzgodnieniowego dotyczące wpływu inwestycji na środowisko, jak również warunki pod jakimi jest możliwe jej funkcjonowanie.
W myśl art. 80 ust. 2 UUOŚ organ prowadzący postępowanie w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. W przedmiotowej sprawie teren określony we wniosku objęty jest miejscowym planem za-gospodarowania przestrzennego. Nie jest sporne w niniejszej sprawie, że zrealizowana inwestycja jest zgodna z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części Gminy Andrychów w zakresie parcel położonych w miejscowości R., zatwierdzonego uchwałą Nr XLVIII - 453 - 06 Rady Miejskiej w Andrychowie z dnia 31 sierpnia 2006r. opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego Nr 721 póz. 4356 z 9 listopada 2006r. zmienioną - Uchwałą nr LII-403-10 Rady Miejskiej w Andrychowie z dnia 26 sierpnia 2010r. opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego z dnia 16 września 2010r. nr 477 póz. 3578 oraz Uchwałą Nr XXII1-197-12 Rady Miejskiej w Andrychowie z dnia 31 maja 2012r. opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego z dnia 26 czerwca 2012r. póz. 2965 oraz Uchwałą Nr XXXIX-349-13 Rady Miejskiej w Andrychowie z dnia 24 października 2013r. opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego z dnia 5 listopada 2013r. póz. 6285. W zaskarżonej decyzji szczegółowo zanalizowano przeznaczenie w planie działek, na których zrealizowano poszczególne elementy inwestycji. Kolegium również zbadało zgodność z planem zrealizowanej inwestycji i stwierdza, że prawidłowo ustalono, że jest ona zgodna z postanowieniami planu.
Jednym z najważniejszych zarzutów wobec zarówno postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska dokonującego uzgodnienia w przedmiotowej sprawie, jak i samej decyzji jest w uproszczeniu przyjęcie i zaakceptowanie przez organy raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko nie przedstawiającego zdaniem odwołującego racjonalnego wariantu alternatywnego, a jedynie ograniczenie się do wariantu zrealizowanego, nieracjonalnego wariantu alternatywnego oraz tzw. wariantu zerowego - czyli likwidacji wybudowanego przedsięwzięcia.
Zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy raport oddziaływania na środowisko winien między innymi zawierać opis wariantów uwzględniający szczególne cechy przedsięwzięcia lub jego oddziaływania, w tym: a)wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego, b) racjonalnego wariantu najkorzystniejszego dla środowiska - wraz z uzasadnieniem ich wyboru.
W zakresie przedstawienia w raporcie wariantów w niniejszej sprawie w sposób jasny wypowiedział się Sąd, który w wyroku z 9 września 2015 r. sygn II SA/Kr 432/15 wskazał, że: "jak już wyżej wskazano, ocena oddziaływania na środowisko prowadzona dla celów legalizacji zakończonego przedsięwzięcia, jeżeli ma nastąpić w zgodzie z wykładnią prawa UE, z natury zaistniałych już faktów, nie może rozważać zupełnie abstrakcyjnego i - w zaprezentowanym w niniejszej sprawie ujęciu- niepotrzebnego wariantu alternatywnego jakim jest "brak realizacji przedsięwzięcia". Rzetelne rozważenie wariantów alternatywnych w odniesieniu do przedsięwzięcia już zakończonego, wymaga zdaniem Sadu, uwzględnienia wariantu polegającego na likwidacji wybudowanego przedsięwzięcia, ze wszystkimi jej skutkami wymienionymi w art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...), bo w tych szczególnych warunkach może być zupełnie realne, że będzie to wariant najkorzystniejszy dla środowiska.
Rozważanie innych lokalizacji przedsięwzięcia wydaje się na tym etapie prawdopodobnie mniej celowe (skoro zniszczono już cześć naturalnego siedliska, to niszczenie kolejnego, choćby dalece mniej cennego fragmentu po to, aby wprowadzić w życie inny wariant przedsięwzięcia nie poprawi sytuacji) niż rozważenie np. nawet daleko idących modyfikacji luz zrealizowanego przedsięwzięcia. Przykładowo można rozważać zastosowanie przez inwestora innych rozwiązań technicznych, rezygnacji z pewnych elementów inwestycji (np. oświetlenia lub/i naśnieżania), rozważenia dopuszczalnych godzin funkcjonowania stacji narciarskiej itp."
Przedstawiony w niniejszym postępowaniu raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko zawiera trzy warianty: jako wariant proponowany przedstawiono wariant już zrealizowany, polegający na przeprowadzonej modernizacji i przebudowie istniejącej w tym miejscu od lat 80-tych XX wieku stacji narciarskiej. Prace polegały na niwelacji terenu, budowie nowego wyciągu krzesełkowego oraz doposażeniu stacji narciarskiej w system sztucznego naśnieżania i oświetlenia stoku. W aneksie zostały również przedstawione dwa alternatywne racjonalne warianty, tj. wariant II - skrócenie czasu oświetlenia na stoku o jedną godzinę w ciągu dnia oraz skrócenie okresu wykorzystywania sztucznego naśnieżania o 1 miesiąc. Natomiast wariant III polega na rozbiórce wszystkich wprowadzonych nowych elementów, które miały za cel unowocześnienie i rozbudowę istniejącej stacji narciarskiej oraz zwiększenie jej przepustowości.
W aneksie do Raportu sporządzonym w związku z treścią wyroku dokonano analizy powyższych wariantów. Uzasadniono, że wariant zrealizowany przy spełnieniu warunków - wskazanych następnie w decyzji, nie będzie nadmiernie oddziaływał na środowisko. Wskazano przy tym na zaawansowanie technologiczne przyjętych rozwiązań. Z kolei wariant polegający na rozbiórce elementów inwestycji z punktu widzenia ochrony środowiska nie jest korzystny z uwagi na zniweczenie działań naprawczych na tym terenie prowadzonych przez ostatnie lata, jak również procesów samoistnych w środowisku. Nadto podkreślono, że teren ten jako w przeszłości wykorzystywany do uprawiania sportów zimowych w dalszym ciągu będzie tak wykorzystywany, jedynie bez nowoczesnych urządzeń.
Jeśli chodzi o wariant oznaczony jako II, to z kolei z uwagi na specyfikę sytuacji - fakt zrealizowania inwestycji, co do której dokonuje się oceny oddziaływania na środowisko, również w zgodzie z wytycznymi zawartymi w wyroku Sądu wyjaśniono, że rozważanie wprowadzenia rozwiązań technologicznych jest pierwszym realnym poziomem wariantowania w trybie art. 49 ust. 4a Prawa budowlanego, ponieważ pozwala on na korektę rozwiązań technologicznych w budowli, instalacjach i urządzeniach bez konieczności zmiany lokalizacji przedsięwzięcia, a z zachowaniem wymogów ochrony środowiska, wynikających z postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Na tym poziomie wariantowanie będzie obejmowało rozwiązania technologiczne stanowiące warianty lub środki minimalizujące oddziaływanie. Analizując jednak zrealizowaną inwestycję, można przyjąć, iż zastosowana technologia oraz wszystkie urządzenia są na optymalnym poziomie zaawansowania technologicznego dostępnego na rynku, sprawne technicznie, i dobrane tak, aby w jak najmniejszym stopniu powodować uciążliwości dla środowiska. Nie jest więc zasadne wprowadzanie zmian w technologii w jakiej zrealizowane zostało przedsięwzięcie. W związku z tym, wariantowanie zrealizowanej inwestycji oparto właśnie na przeanalizowaniu możliwych modyfikacji w funkcjonowaniu stacji narciarskiej oraz ewentualnym pozytywnym wpływie wprowadzonych zmian na środowisko lub jego braku. Pod uwagę wzięto skrócenie czasu oświetlenia na stoku o jedną godzinę w ciągu dnia oraz skrócenie okresu wykorzystywania sztucznego naśnieżania o jeden miesiąc. Jak wynika z dokonanej w raporcie analizy wariant ten w minimalnym stopniu wpływa na środowisko.
Również zarzut dowolnej oceny dowodów nie może zostać uwzględniony. Z analizy zebranej w aktach dokumentacji, jak również uzasadnienia decyzji wynika, że organ wszechstronnie zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy mając na uwadze wydane w sprawie wyroki sądów administracyjnych. W szczególności nie można podzielić zarzutu bezzasadności odrzucenia przez organ I instancji wniosków z ekspertyzy pn. "informacja dotycząca wielkości populacji oraz wykorzystania siedlisk przez duże drapieżniki na obszarze Beskidu Małego" autorstwa dr S. Pierużek - Nowak, K. Tołkacz i dr inż. R. Mysłajka, Polskiej Akademii Nauk - Instytutu Ochrony Przyrody, oraz do: Nadleśnictwa Andrychów i Koła Łowieckiego Beskid Andrychów oraz uznanie za wystarczające uzupełnienie inwentaryzacji przyrodniczej przeprowadzonej w 2012 r., aneksem przygotowanym w 2019 r. W tym zakresie wypowiedział się również WSA w Krakowie w wyroku sygn. II SA/Kr 432/15 odrzucając zarzut o nieuwzględnienie powyższego dowodu.
Wskazane opracowanie było przedmiotem rozważań organu i dokładnej analizy zawartej na stronach 28 - 31 decyzji. Trudno zarzucić organowi brak uwzględnienia jego wniosków. W aneksie do raportu z listopada 2019 roku, przedstawiono uaktualnioną inwentaryzację przyrodniczą wykonaną przez mgr J. Z. na terenie całej polany P. dotyczącą występowania gatunków roślin i zwierząt na terenie i w zasięgu oddziaływania zrealizowanej inwestycji. Jak wynika z dokumentów terminy wykonanych lustracji: 04.04.2019, 09.04.2019, 17.04.2019, 19.04.2019 (wizja przy zbiorniku), 23.04.2019 (korekta warunków przy zbiorniku), 25.04.2019, 06.05.2019, 08.05.2019, 10.05.2019, 16.05.2019, 17.05.2019, 19.05.2019 (konsultacje w terenie z dr hab. A. S. - weryfikacja stanowisk roślin stwierdzonych w 2011 roku), 25.05.2019, 30.05.2019, 01.06.2019, 02.06.2019, 03.06.2019, 11.06.2019, 22.06.2019 (sprawdzenie obecności głowacza pręgopłetwego w potoku, przed i za ujęciem wody dla [...] - inwentaryzacja dodatkowa, nie objęta zakresem wniosku) oraz 24.06.2019 r. (karta akt 1659). Były to wiec oględziny wielokrotne, podczas których zaobserwowano zmiany zachodzące w środowisku na zainwestowanym terenie (np. kwitnienie krokusów zasianych przed czterema laty - karta akt 1654).
Jeśli chodzi o zbiornik do naśnieżania, co do którego w odwołaniu wskazano, że stanowi pułapkę dla płazów wymaga zauważenia, że w zaskarżonej decyzji zauważono ten problem i zawarto warunki dotyczące użytkowania przedmiotowego zbiornika. Mianowicie w punkcie II Warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich zapisano:
"13. Należy utrzymywać wodę w zbiorniku służącym naśnieżaniu stoków do końca sierpnia w celu umożliwienia odbycia pełnego cyklu rozwojowego przez gatunki płazów przystępujące do rozrodu w tym zbiorniku.
14. Należy wdrożyć rozwiązania w obrębie zbiornika gromadzącego wodę do naśnieżania stoków, poprawiające warunki rozrodu gatunkom płazów polegające na: - utworzeniu od strony południowej zbiornika zagłębienia - fosy o długości ok. 80 m, szerokości ok. 1 m i zróżnicowanej głębokości (ok. 1 m w najgłębszym miejscu), poszerzonej w końcowym odcinku do trapezowego formatu,
- nasadzeniu lokalnych roślin wodno-błotnych w dobudowanej fosie oraz umieszczeniu pni drzew częściowo leżących na brzegu,
- wykonaniu 3 połączeń pomiędzy zbiornikiem, a fosą w celu umożliwienia swobodnej migracji płazów,
- w fosie należy zapewnić stały poziom wody przez cały rok,
- powyższą przebudowę należy prowadzić pod nadzorem herpetologa,
- w terminie jednego miesiąca od zakończenia powyższych robót należy przesłać do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie szczegółowe sprawozdanie z nadzoru przyrodniczego przeprowadzonego nad przebiegiem prac, wraz z dokumentacją fotograficzną.
15. Opróżnianie zbiornika wodnego w celach technicznych nie prowadzić wcześniej niż przed końcem września, a jego napełnienie powinno odbywać się na początku marca. Należy utrzymać niewielki fragment zbiornika, w którym woda będzie pozostawać na okres czyszczenia, co pozwoli przetrwać larwom okres do powtórnego napełnienia zbiornika.
16. Prace związane z obsługą zbiornika (np. jego oczyszczanie) należy prowadzić pod nadzorem herpetologa.
17. Należy wykonać dwa niewielkie zbiorniki o charakterze naturalnym (z wykorzystaniem naturalnych zagłębień terenu) dywersyfikujące siedliska płazów, gadów i innych gatunków drobnych zwierząt. Zbiorniki powinny być oddalone od zbiornika retencyjnego, przy strefach ekotonowych, nie użytkowanych jako trasy narciarskie. Warunki techniczne zbiorników powinny być dostosowane do potrzeb siedliskowych gatunków płazów i gadów występujących na tym terenie".
Powyższe warunki realizują postulaty odwołującego Stowarzyszenia. Przewidziano zarówno sposób rozwiązania wydostawania się płazów ze zbiornika, jak i zapewnienie im warunków rozrodu i przetrwania. Jak wynika z ustaleń dokonanych w toku postępowania z uwagi na zmiany klimatyczne zbiornik ten stał się miejscem, w którym płazy znalazły miejsce do życia. Zasadnym jest zatem wykonanie urządzeń, które zlikwidują istniejące dla nich zagrożenia i spowodują nawet, że miejsce to może oddziaływać na środowisko pozytywnie.
Odnosząc się z kolei do zarzutu usuwania drzew w miejscu realizacji inwestycji wskazano, że kwestia ta pozostaje poza przedmiotem niniejszego postępowania. Drzewa zostały usunięte przed przystąpieniem do realizacji inwestycji i nie jest sporne, że w chwili wykonywania elementów przedmiotowego przedsięwzięcia już ich nie było na tym terenie. Prawidłowość wydawanych w związku z tym decyzji leży poza kognicją Kolegium w tej sprawie. Wszelkie rozważania są w tej kwestii bezprzedmiotowe.
Pod względem formalnym zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Zawiera ona odniesienie się do wszystkich wymogów wynikających z przytoczonego wyżej art. 82 ustawy. Odniesiono się również do wartości przyrodniczych terenu podkreślając, że charakteryzuje się on znacznymi walorami przyrodniczymi - położenie na terenie Parku Krajobrazowego Beskid Mały, w bezpośrednim sąsiedztwie obszaru o znaczeniu dla Wspólnoty Beskid Mały PLH24002 oraz rezerwatu przyrody "Madohora".
Zarówno park krajobrazowy, jak i obszar Natura 2000 jako formy ochrony przyrody, z założenia dopuszczają prowadzenie działalności gospodarczej na ich terenach, w warunkach zrównoważonego rozwoju, czyli takiego rozwoju społeczno-gospodarczego, w którym następuje proces integrowania działań politycznych, gospodarczych i społecznych, z zachowaniem równowagi przyrodniczej oraz trwałości podstawowych procesów przyrodniczych, w celu zagwarantowania możliwości zaspokajania podstawowych potrzeb poszczególnych społeczności lub obywateli zarówno współczesnego pokolenia, jak i przyszłych pokoleń - art. 3 pkt. 50 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska.
Odwołujący zarzuca naruszenie art. 33 ustawy o ochronie przyrody zgodnie z którym zabrania się podejmowania działań mogących osobno lub w połączeniu z innymi działaniami, znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura 2000, w tym w szczególności pogorszyć stan siedlisk przyrodniczych lub siedlisk gatunków roślin i zwierząt, dla których ochrony wyznaczono obszar Natura 2000 lub wpłynąć negatywnie na gatunki, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000. Wskazano, że istnieje kolizja inwestycji z obszarem Natura 2000 Beskid Mały PLH240023. Zrealizowana nartostrada 2a wchodząca funkcjonalnie, terytorialnie i lokalizacyjnie w obręb przedsięwzięcia, koliduje bowiem bezpośrednio z obszarem Natura 2000. Do odwołania załączono mapkę obrazującą przebieg nartostrady w relacji do obszaru chronionego.
Analiza dokumentów nie pozwala na przyjęcie powyższego zarzutu. Zgodnie z wnioskiem decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest zlokalizowana na działkach w obrębie ewidencyjnym R. :
• wyciąg krzesełkowy działki nr: [...]
• zasilanie wyciągu krzesełkowego działki nr: [...]
• niwelacja powierzchni nartostrad działki nr: : [...]
• instalacja sztucznego zaśnieżania działki nr: [...]
• oświetlenie stoku działki nr: [...]
Granicą realizacji przedsięwzięcia objęto teren większy i obejmuje on działki ewidencyjne: [...] - obręb ewidencyjny R. .
Nie obejmuje ona obszaru wskazywanego przez odwołującego. Przedsięwzięcie zostało zrealizowane w bezpośrednim sąsiedztwie obszaru o znaczeniu dla Wspólnoty Beskid Mały PLH240023 przy jego północno - zachodniej granicy, w granicach Parku Krajobrazowego Beskidu Małego, w bezpośrednim sąsiedztwie rezerwatu "Madohora". Jednocześnie organ I instancji wbrew twierdzeniu odwołującego dokonał analizy oddziaływania inwestycji na przyrodę zarówno obszaru, rezerwatu jak i parku. W ślad za postanowieniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie zwrócono uwagę na chronioną florę i faunę obszaru. W sposób szczegółowy opisano występowanie i warunki konieczne do życia dla dużych drapieżników (ryś, wilk), ptaków, nietoperzy, płazów i gadów oraz roślinności oraz wpływ inwestycji na te warunki. Potwierdzenia powyższych ustaleń należy szukać w uzyskanych w toku postępowania opracowaniach m.in.: "Ekspertyza przyrodnicza w zakresie dużych drapieżników: niedźwiedzia brunatnego, wilka i rysia w Beskidzie Małym i Beskidzie Śląskim" autorstwa dr inż. R. W. Mysłajek, dr hab. S. Pierużek-Nowak, M. Figura (czerwiec 2018), "Rozpoznawanie obszarów występowania, identyfikacja zagrożeń oraz określenie warunków ochrony i zakresu monitoringu półnaturalnych siedlisk przyrodniczych będących przedmiotami ochrony na terenie (...) oraz specjalnego obszaru ochrony Beskid Mały PLH240023" autorstwa: dr P. Nejfeld, mgr M. Matuszek - Nejfeld (sierpień 2016), "Rozpoznawanie i ochrona siedlisk podmokłych oraz górskich potoków ważnych dla zachowania we właściwym stanie ochrony wybranych gatunków będących przedmiotami ochrony na terenie specjalnego obszaru ochrony Beskid Mały PLH240023 oraz (...)" autorstwa: dr P. Nejfeld, mgr M. Matuszek - Nejfeld (sierpień 2015). Ekspertyzy dotyczące siedlisk nie obejmują swym zasięgiem analizowanego terenu - obejmują tylko siedliska w granicach obszaru Natura 2000 Beskid Mały PLH240023. Natomiast uzyskano informację od Nadleśnictwa Andrychów (pismo znak [...] z dnia 04.03.2019 roku), że w okolicy P. P. stwierdzono występowanie niedźwiedzia brunatnego (Ursoso arctos) - gatunek przechodni, wilk (Canis lupus)- gatunek przechodni, kumak górski (Bombina variegata) oraz siedliska kwaśnej buczyny górskiej (Luzulo luzuloidis - Fagetuni) i żyznej buczyny karpackiej (Den-tario glandulosae - Fagetuin), bez wskazania konkretnych lokalizacji. Park Krajobrazowy Beskidu Małego został założony w 1998 r. na mocy Rozporządzenia nr [...] Wojewody Bielskiego z dnia 16 czerwca 1998 r. w sprawie utworzenia Parku Krajobrazowego Beskidu Małego. W czasie jego powołania na teren obecnie zrealizowanej inwestycji był wykorzystywany do uprawiania narciarstwa i istniała tam trasa zjazdowa. W 2009 r. wyciąg orczykowy wymieniono na wyciąg krzesełkowy oraz doposażono stację w system sztucznego naśnieżania i oświetlenia stoku. Wykonanie elementów inwestycji nie koliduje z założeniami Parku i co wykazano w toku postępowania nie powoduje ponadnormatywnego oddziaływania na przedmiot ochrony zarówno w obszarze Natura 2000 jak i w rezerwacie "Madohora".
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na tą decyzję wniosło Stowarzyszenie Pracownia na rzecz Wszystkich Istot zarzucając naruszenie:
1) art. 71 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 77 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 77 ust. 4 pkt. 1 o.o.ś. poprzez zaakceptowanie przez Organ II instancji dokonania niezgodnych z prawem zmian w treści decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach względem warunków nałożonych w postanowieniu uzgadniającym Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie z dnia 10 lutego 2020 r. (znak: [...]), a mianowicie przyjęcie, że Burmistrz Andrychowa miał kompetencję do dokonania korekty błędów merytorycznych zawartych we wspomnianym postanowieniu - poprzez zmianę m.in. nr działki z [...] na [...], jak również wskazanie, iż pobór wody w celu sztucznego naśnieżania stoku dokonywany będzie "za pomocą istniejącego ujęcia wody zlokalizowanego na działkach nr [...] i [...]" zamiast, jak wskazano w postanowieniu uzgadniającym, "z potoku W. za pomocą przenośnej pompy" - i nałożenie zmienionych, niezgodnych z postanowieniem uzgadniającym warunków na inwestora w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, podczas gdy treść postanowienia uzgadniającego nie może być przez ten organ samodzielnie weryfikowana;
2) art. 3 ust. 1 pkt 13 o.o.ś. - poprzez nieobjęcie niniejszym postępowaniem całego przedsięwzięcia, a konkretnie działki nr [...], na której zlokalizowane jest ujęcie wody do celu sztucznego naśnieżania stoku i naruszenie w ten sposób zasady jedności przedsięwzięcia i zasady prewencji, a w konsekwencji - z uwagi na fakt, że działka [...] położona jest na obszarze Natura 2000 Beskid Mały PLH240023 - naruszenie również art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 55, dalej jako: "u.o.p.") w zw. z art. 59 ust. 1 i 2 o.o.ś poprzez brak uwzględnienia i analizy oddziaływania całego zrealizowanego przedsięwzięcia na cele ochrony obszaru Natura 2000 Beskid Mały PLH240023 (działka nr [...]) w zakresie wskazanego ujęcia wody, a tym samym przeprowadzenie wadliwej oceny oddziaływania inwestycji na środowisko i obszar Natura 2000 oraz dopuszczenie do realizacji przedsięwzięcia, które może znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura 2000 Beskid Mały PLH240023, w szczególności poprzez pogorszenie stanu siedlisk gatunków roślin i zwierząt oraz negatywny wpływ na gatunki, dla których ochrony wyznaczono obszar Natura 2000;
3) art. 62 ust. 2 o.o.ś. w zw. z art. 66 ust. 1 pkt. 8 o.o.ś. - poprzez brak opisu i analizy oddziaływań skumulowanych przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 Beskid Mały z innymi realizowanymi, zrealizowanymi lub planowanymi przedsięwzięciami;
4) art. 49 ust. 4a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1333, dalej jako "p.b.") w zw. z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1219, dalej jako "p.o.ś.") w zw. z art. 2 ust. 1 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/92/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko (t.j. Dz.U.UE.L.2012.26.1) - poprzez wadliwe zastosowanie przepisu i dokonanie jego wykładni stojącej w sprzeczności z prawem unijnym, w tym niewłaściwe zastosowanie zasady prewencji i przezorności, oraz uznanie, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie wyklucza ona legalizacji zrealizowanego już przedsięwzięcia, a w konsekwencji przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, podczas gdy w przedmiotowym stanie faktycznym nie była ona możliwa do przeprowadzenia z uwzględnieniem analizy rozwiązań alternatywnych przedsięwzięcia i możliwości ustalenia warunków jego realizacji w zakresie ochrony środowiska, a także w związku z brakiem zaistnienia wyjątkowej sytuacji, w której możliwe jest wydanie decyzji o legalizacji zatwierdzającej projekt budowlany:
5) art. 49 ust. 4a p.b. w zw. z art. 66 ust. 1 pkt. 2a, 4, 5, 6 i 6a o.o.ś. w zw. z art. 153 p.p.s.a. “ poprzez niewłaściwe zastosowanie się do wiążących wskazań sądu co do dalszego postępowania, wyrażonych w wyroku WSA w Krakowie (sygn. akt II SA/Kr 432/15), dotyczących wezwania inwestora do uzupełnienia raportu (datowanego na lipiec 2014 r.) o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, a w konsekwencji oparcie decyzji na niekompletnym raporcie o oddziaływaniu na środowisko, ze względu na nieprawidłowo sporządzoną inwentaryzację przyrodniczą oraz wadliwie określone w treści raportu warianty realizacji przedsięwzięcia, tj.: brak racjonalnego wariantu alternatywnego, a jedynie ograniczenie się do podania wariantu zrealizowanego, wariantu alternatywnego praktycznie tożsamego z wariantem zrealizowanym oraz tzw. "wariantu zerowego" - rozumianego jako "wariant polegający na likwidacji wybudowanego przedsięwzięcia", a w konsekwencji wydanie decyzji w oparciu o niekompletny, niespójny, niewyczerpujący i niespełniający wszystkich wymagań przewidzianych przepisami prawa raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko;
6) art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a. - poprzez naruszenie zasady prawdy materialnej i jej gwarancji, brak podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego (w tym brak analizy oraz załatwienie sprawy w związku z oparciem decyzji o wadliwy raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w konsekwencji braku prawidłowej oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia faktycznie zrealizowanego):
7) art. 80 k.p.a. w zw. z art. 153 p.p.s.a. - poprzez dowolną ocenę zgromadzonych dowodów, a w szczególności bezzasadne - związane z wadliwym przyjęciem, że Organ jest związany w tym zakresie wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w wyroku WSA w Krakowie (sygn. akt II SA/Kr 432/15) – odrzucenie wniosków wypływających z ekspertyzy pn. "Informacja dotycząca wielkości populacji oraz wykorzystania siedlisk przez duże drapieżniki na obszarze Beskidu Małego" autorstwa dr S. Pierużek-Nowak, K. Tokacz i dr. inż. R. Mysłajka, jak również uznanie za wystarczające uzupełnienie inwentaryzacji przyrodniczej przeprowadzonej w 2014 roku aneksem przygotowanym w roku 2019, podczas gdy, w związku z brakiem jej aktualności, konieczne było przeprowadzenie nowej, całościowej inwentaryzacji przyrodniczej, co skutkuje niewłaściwą i przedwczesną oceną oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, wypacza wyniki przeprowadzonej analizy oddziaływania, a w rezultacie wynik sprawy.
Wniesiono o uchylenie decyzji obu instancji oraz postanowienia uzgadniającego Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie z dnia 10 lutego 2020 r. (znak: [...]), i zasądzenie kosztów.
W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Również w odpowiedzi na skargę inwestor wniósł o jej oddalenie
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie należy wyjaśnić, że na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz.U. z 2020 r., poz. 491 ze zm.) w okresie od dnia 20 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Do dnia dzisiejszego stan epidemii nie został odwołany. Zgodnie z art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.; dalej: ustawa o COVID), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 r., poz. 875) w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu, chyba że przeprowadzenie rozprawy bez użycia powyższych urządzeń nie wywoła nadmiernego zagrożenia dla zdrowia osób w niej uczestniczących (ust. 2). Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów (ust. 3).
W niniejszej sprawie Przewodniczący II Wydziału WSA w Krakowie, zarządzeniem, wyznaczył na dzień 22 kwietnia 2022r. posiedzenie niejawne Sądu w składzie trzech sędziów. Z tych względów Sąd rozpoznał na podstawie cytowanego powyżej art. 15zzs4 ust. 3 ustawy o COVID sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych.
Z punktu widzenia powyższego stwierdzić należy, że skarga okazała się być zasadna w zakresie podniesionego w niej zarzutu nr 1, w pozostałym zaś zakresie zarzuty były niezasadne.
W świetle art. 77 ust. 1 pkt 1 o.o.ś. przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wymagane było uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska w drodze postanowienia (ust. 3). Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Krakowie w dniu 10 lutego 2020 r. postanowieniem znak: [...] uzgodnił pozytywnie realizację przedsięwzięcia oraz określił warunki w zakresie ochrony środowiska dla zrealizowanego przedsięwzięcia, ustalając m.in., iż "przedsięwzięcie obejmuje również system sztucznego zaśnieżania, obejmujący: pobór wody (...). Pobór wody dokonywany jest z koryta potoku Wieprzówka za pomocą przenośnej pompy samozasysającej położonej na działce nr [...] do czasu wybudowania i rozpoczęcia eksploatacji projektowanego ujęcia wody zlokalizowanego na działkach nr [...] i [...] lub poprzez projektowane ujęcie wody typu nurtowego zlokalizowane na działkach nr [...] i [...]". Następnie, na skutek wniosku inwestora organ wyjaśnił oczywistą omyłkę w treści swojego postanowienia, zmieniając w przytoczonym powyżej fragmencie treści uzasadnienia nr działki z [...] na nr [...], jak również skorygował słowa: "z potoku W. za pomocą przenośnej pompy" poprzez wskazanie, że: "Pobór wody dokonywany jest z koryta potoku Wieprzówka za pomocą istniejącego ujęcia wody zlokalizowanego na działkach nr [...] i [...]". Postanowienie to następnie zostało uchylone przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2020 r. (D00ś-[...]) ze względu na stwierdzenie przez organ odwoławczy naruszenia szeregu przepisów prawa administracyjnego przez RDOŚ w Krakowie, a po wydaniu decyzji I instancji, 9.11.2020 roku umorzono postępowanie w tym przedmiocie, jako bezprzedmiotowe wobec przyjęcia, iż w decyzji Burmistrza Andrychowa z dnia 11.08.2020 roku zostały uwzględnione wszystkie poprawki, o dokonanie których wnosił inwestor, a w związku z tym postępowanie w sprawie prostowania oczywistej omyłki stało się bezprzedmiotowe. Zatem wbrew argumentacji inwestora skarżony organ II instancji orzekał kiedy w obrocie istniało wadliwe postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie uzgadniające warunki realizacji przedsięwzięcia z dnia 10 lutego 2020 r. znak: [...] Organ II instancji jest organem merytorycznym, a więc musi brać pod uwagę aktualny stan faktyczny i prawny. Skoro decyzję oparto o wadliwe postanowienie uzgadniające, to nastąpiła wada w postaci naruszenia art. 71 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 77 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 77 ust. 4 pkt. 1 o.o.ś. – niezgodność decyzji z postanowieniem uzgadniającym. O ile decyzja środowiskowa Burmistrza Andrychowa została wydana w dacie obowiązywania sprostowanego postanowienia uzgadniającego, to skarżony organ II instancji, jako organ merytoryczny nie mógł pominąć okoliczności wystąpienia niegodności z postanowieniem uzgadniającym i niezgodnej z prawem modyfikacji zaskarżoną decyzją warunków nałożonych na inwestora w postanowieniu uzgadniającym, co prowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji. Uzgodnienie, w przeciwieństwie do opinii, jest formą o znaczeniu stanowczym, bowiem wiąże organ administracyjny rozstrzygający w postępowaniu głównym. Treść stanowiska zajętego przez organ uzgadniający może przesądzić o treści decyzji, która wydawana jest po uzgodnieniu przez organ decydujący. Postępowanie uzgodnieniowe ma wprawdzie charakter akcesoryjny i jest częścią szeroko rozumianego postępowania w sprawie głównej, to jego wynik jest wiążący dla organu prowadzącego postępowanie główne i nie może być przez ten organ samodzielnie weryfikowany nawet wówczas, gdy postępowanie, w którym wydano postanowienie uzgodnieniowe, obarczone jest wadami proceduralnymi. Ewentualna weryfikacja postanowień uzgodnieniowych nie może być dokonywana przez organ prowadzący postępowanie główne, a ich naruszenie w przypadku braku możliwości wniesienia zażalenia może nastąpić w trybach nadzwyczajnych. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że organ I instancji jest związany postanowieniem uzgadniającym i sam nie może badać jego zgodności z prawem. Z przytoczonego powyżej opisu przebiegu postępowania i zapadających rozstrzygnięć, co nie było sporne, nie ulega wątpliwości również kwestia wadliwości postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie w dniu 10 lutego 2020 r. znak: [...], które rozstrzygało błędne źródła poboru wody i działki których miało to dotyczyć, stąd zachodziła podstawa do uchylenia tego postanowienia w ramach art. 135 p.p.s.a.
Pozostałe zarzuty skargi nie zasługiwały na uwzględnienie, w szczególności organy wykonały wskazania zawarte w wyroku z dnia 9 września 2015r. do sygn.. II SA/Kr 432/15.
Niezasadny jest zarzut naruszenia art. 3 ust. 1pkt 13 o.o.ś. W świetle 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania zawarte w wyroku z dnia 9 września 2015r. do sygn. II SA/Kr 432/15 wiążą organy i sąd. W w/w wyroku Sąd wskazał zatem, iż SKO w Krakowie nie uwzględniając obowiązującego od dnia 1.01.2015 roku nowego brzmienia przepisu art. 49 ust. 4a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (w brzmieniu objętym tekstem jedn. Dz. U. z 2013 r., póz. 1409 ze zm.) naruszyło zasadę praworządności wyrażoną w art. 6 kpa, wskazując przy tym, iż weryfikacja tego, czy warunki z art. 49 ust. 4a Prawa budowlanego są w danym przypadku spełnione należy do organu właściwego do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia, którego realizacja już się rozpoczęła lub już zrealizowanego. Jednocześnie Sąd wprost stanął na stanowisku, iż nie można podzielić kategorycznego poglądu skarżących (wówczas), że obecne brzmienie przepisu art. 49 ust. 4a Prawa budowlanego definitywnie wyłącza legalizację ukończonej samowoli budowlanej w każdym przypadku, gdy do procedury legalizacyjnej niezbędne jest wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia. Sąd I instancji wskazał także, iż w niniejszej sprawie inwestycja leży na obszarze parku krajobrazowego, przylega do rezerwatu przyrody oraz do obszaru Natura 2000 Beskid Mały, oraz nie są uzasadnione zarzuty dotyczące naruszenia art. 3 ust. 1 pkt. 13 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...), poprzez jego niezastosowanie i brak uznania jako jedno przedsięwzięcie inwestycji objętej przedmiotowym postępowaniem wraz z inwestycją objętą postępowaniem w sprawie wydania decyzji z dnia 11.08.2014 roku o środowiskowych uwarunkowaniach dla rozbiórki wyciągu orczykowego i budowie nowego wyciągu krzesełkowego na zboczu w R. oraz art. 63 ust. 1 pkt. 1 lit. b o.o.ś poprzez brak jego zastosowania i brak uwzględnienia w ocenie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności brak uwzględnienia kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się na obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Obecnie zatem zmienianie zakresu przedmiotowego przedsięwzięcia stanowiłaby wprost naruszenie przywołanego powyżej art. 153 p.p.s.a. W aneksie do raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko oraz w odpowiedzi na uwagi do raportu uwzględniono wyjaśnienia na temat przedsięwzięcia budowy ujęcia wody, a zatem stan faktyczny sprawy w tym zakresie rozpatrzony był w pełni przez RDOS i uwzględniony w decyzji Burmistrza Andrychowa. Inwestor dla inwestycji pn. "Budowa ujęcia wody, osadników, pompowni, rurociągów spustowych, rurociągu tłoczącego oraz instalacji zasilającej elektrycznej poprowadzonej do pompowni w celu poboru wody do naśnieżania i nawadniania stoków, umocnienia dna i skarp brzegowych potoku w tym miejscu", złożył wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na powyższe zamierzenia inwestycyjne i uzyskał decyzję Burmistrza Andrychowa znak: [...] z dnia 16.09.2015 r. o braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Inwestor uzyskał także prawomocną decyzję nr [...] o pozwoleniu na budowę wydaną przez Wojewodę Małopolskiego w dniu 10.08.2016 roku, znak: [...] dla inwestycji pn. "Budowa ujęcia wody z kręgów betonowych 1000 mm, osadników 2000 mm wraz z rurociągiem spustowym z osadników (średnica rurociągu 160 mm, długość 11,5 m), z wylotem do potoku W. umocnienia dna i skarp brzegowych potoku W. (umocnienie dna koryta potoku; umocnienie lewego brzegu potoku; umocnienie prawego brzegu potoku na wskazanych w decyzji odcinkach). W dniu 24.02.2017 roku inwestor uzyskał także pozwolenie na użytkowanie ww. infrastruktury, tj. decyzję nr [...] wydaną przez Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie znak: [...]
W świetle powyższego znajdująca się na działce nr [...] pompownia jest odrębną budowlą, dla której inwestor uzyskał prawomocną decyzję nr [...] o pozwoleniu na budowę wydaną przez Starostę Wadowickiego znak: [...] z dnia 09.09.2016 r. oraz pozwolenie na użytkowanie inwestycji - decyzja nr [...] wydana przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wadowicach znak: [...] w dniu 29.12.2016 roku. Istniejące na działce nr [...] przedsięwzięcie nie jest technologicznie powiązane z inwestycją podlegającą ocenie w niniejszym postępowaniu, gdyż może samodzielnie funkcjonować. Przeznaczenie ujęcia wody nie jest związane tylko z naśnieżaniem stoku narciarskiego, ale również służy do inny celów, co wskazano w pozwoleniu wodnoprawnym z dnia 31.05.2016 roku.
Niezasadny jest zarzut naruszenia art. 62 ust. 2 w zw. z art. 66 ust. 1 pkt 8 o.o.ś. tj. kolizji inwestycji z obszarem Natura 2000 w zakresie nartostrady 2a. Dokonywane w tym zakresie w skardze rozszerzania zakresu oddziaływania inwestycji i podkreślanie skumulowanych oddziaływań w stanie faktycznym jednoznacznie ustalonym w wyrokach sądów administracyjnych orzekających w omawianej sprawie stanowiłoby naruszenie art. 153 p.p.s.a. Ponadto [...] dotyczy istniejącego wyciągu krzesełkowego dolnego, dla którego Burmistrz Andrychowa w dniu 11.08.2014 r. wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, znak: [...] i nie jest związana z realizacją inwestycji, dla którego toczy się postępowanie. Działki, na których zrealizowana została inwestycja nie są objęte obszarem Natura 2000. Obszar ten znajduje się na terenach niestanowiących własności inwestora, a na odcinku, gdzie istnieje nartostrada 2a nie są wykonane żadne elementy infrastruktury oświetlenia, czy naśnieżenia objęte niniejszym postępowaniem. W oddziaływaniach skumulowanych inwestor przedstawił cały zakres inwestycji zrealizowanej, w którym wydana jest zaskarżona decyzja, a także inne przedsięwzięcia już zrealizowane. Argumentacja skargi w powyższym zakresie nie została potwierdzona przekonywującymi dokumentami lub innymi dowodami w postaci graficznej czy opisowej, w szczególności w zakresie powierzchni 300 ha i planów dalszej rozbudowy ośrodka [...]
Niezasadny jest zarzut naruszenia 49 ust. 4a ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska i art. 2 ust. 1 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/92/UEz dnia 13.12.2011 roku. Organy przeprowadziły odpowiednią weryfikację przedsięwzięcia w kontekście nowej treści art. 49 ust. 4a Prawa budowlanego, zgodnie ze wskazaniami zawartymi w wyroku WSA w Krakowie z dnia 9.09.2015 roku. Sąd ten wskazał, iż w wyjątkowych przypadkach legalizacja samowoli budowlanej dla której niezbędne jest wydanie decyzji środowiskowej jest dopuszczalna, wskazując, iż "ustawa Prawo budowlane zezwala bowiem na legalizację samowoli budowalnych, w tym również takich, które wymagają wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia. Natomiast nie może być tak, że w ramach procesu legalizacji samowoli budowlanej, prowadzenie procedury w celu wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach traktowane jest wyłącznie jako jedna z wielu niezbędnych formalności. Organ prowadzący postępowanie o środowiskowych uwarunkowaniach nie może pozostawać w przekonaniu, że jest w jakimkolwiek sensie "zobowiązany" do wydania pozytywnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, gdyż skutek w postaci legalizacji samowoli budowlanej jest celem nadrzędnym. Organ powinien tu rozważyć, czy jest możliwe nałożenie na inwestora takich warunków ochrony środowiska, które uznano by za zasadne w sytuacji, gdyby realizacja przedsięwzięcia nie była jeszcze rozpoczęta". Wymagane działania w tym kierunku zostały w ocenie Sądu przez organy podjęte. Organ I instancji w wydanej decyzji odniósł się wyczerpująco do art. 49 ust 4a Prawa budowlanego, jak też — rozważania te podtrzymało i rozwinęło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie. Organy przeprowadziły ocenę oddziaływania zrealizowanego przedsięwzięcia na środowisko z uwzględnieniem analizy rozwiązań alternatywnych tego przedsięwzięcia i możliwości ustalenia warunków jego realizacji w zakresie ochrony środowiska - spełnione zostały warunki określone w art. 49 ust 4a Prawa budowlanego. Dla inwestycji zostało szeroko wskazane liczne uwarunkowania jej realizacji - rozumianej jako dalsze jej istnienie i funkcjonowanie. Warunki te ustalone jako warunki, które w istniejącej sytuacji inwestycji zrealizowanej ochronią środowisko. O ile sporny przepis wprowadza wyjątek od zasady wydawania decyzji środowiskowych dla przedsięwzięć planowanych — ale nie jest to równoznaczne z twierdzeniem, iż zrealizowane przedsięwzięcie musi w jakiś sposób być wyjątkowe, bądź okoliczności sprawy muszą być wyjątkowe.
Niezasadny jest zarzut naruszenia art. 49 ust. 4a Prawa budowlanego w zw. z art. 66 ust. 1pkt 2a, 4, 5, 6 i 6a o.o.ś. w zw. z art. 153 p.p.s.a. w zakresie braku odpowiedniego wariantowania i inwentaryzacji przyrodniczej. W tym zakresie WSA w Krakowie w wyroku z dnia 9.09.2015 roku wskazał, iż "ocena oddziaływania na środowisko prowadzona dla celów legalizacji zakończonego przedsięwzięcia, jeżeli ma nastąpić w zgodzie z wykładnią prawa UE, z natury zaistniałych już faktów, nie może rozważać zupełnie abstrakcyjnego i niepotrzebnego wariantu alternatywnego jakim jest "brak realizacji przedsięwzięcia". Rzetelne rozważenie wariantów alternatywnych w odniesieniu do przedsięwzięcia już zakończonego, wymagało zdaniem Sądu, uwzględnienia wariantu polegającego na likwidacji wybudowanego przedsięwzięcia, ze wszystkimi jej skutkami wymienionymi w art. 66. Może być zupełnie realne, że będzie to wariant najkorzystniejszy dla środowiska. Wskazać także należy, że rozważanie innych lokalizacji przedsięwzięcia wydaje się na tym etapie prawdopodobnie mniej celowe (skoro zniszczono już cześć naturalnego siedliska, to niszczenie kolejnego, choćby dalece mniej cennego fragmentu po to, aby wprowadzić w życie inny wariant przedsięwzięcia nie poprawi sytuacji) niż rozważenie np. nawet daleko idących modyfikacji już zrealizowanego przedsięwzięcia. Przykładowo można rozważać zastosowanie przez inwestora innych rozwiązań technicznych, rezygnacji z pewnych elementów inwestycji (np. oświetlenia lub/i naśnieżania), rozważenia dopuszczalnych godzin funkcjonowania stacji narciarskiej) itp." Kontynuując NSA w wyroku z dnia 21.02.2017r. II OSK 172/16 wskazał, iż "organ wydający decyzję środowiskową dla zrealizowanego przedsięwzięcia powinien mieć swobodę wyboru w ramach przedstawionych w raporcie wariantów realizacji przedsięwzięcia. W miarę ograniczania rozwiązań alternatywnych maleje swoboda organu w zakresie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla zrealizowanego przedsięwzięcia i możliwości ustalenia warunków jego realizacji w zakresie ochrony środowiska. Efektywność oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia zrealizowanego, zależy przede wszystkim od przyjętych kryteriów wyboru rozwiązań alternatywnych przedsięwzięcia oraz informacji, jakimi dysponuje organ prowadzący postępowanie na temat zrealizowanego przedsięwzięcia. Istotne będą zatem zastosowane przez organ mierniki oceny rozwiązań alternatywnych przedsięwzięcia. Stosowanie zasady prewencji w procedurze legalizacji samowoli budowlanej oznacza takie zapobieganie negatywnemu oddziaływaniu na środowisko (art. 6 ust. 1 ustawy środowiskowej) zrealizowanej inwestycji, by nie dopuścić do zmiany na gorsze stanu środowiska."
W ocenie Sądu inwestor dostosował się do ww. wyroków i wskazań w nich zawartych. Zarzuty dotyczące nieracjonalności lub braku wyjaśnienia ilościowego ograniczenia funkcjonowania wyciągu wraz z oświetleniem i naśnieżaniem, podnoszone przez skarżącego są niezasadne. Zawsze bowiem w przypadku wariantowania będzie można wskazywać, iż zabrakło wariantów innych, że skrócenie działania wyciągu/oświetlenia/naśnieżania o jakiś czas jest nieuzasadnione, bo mogłoby być analizowane skrócenie o czas trochę dłuższy/krótszy itp. Jednakże zawsze musi być przyjęta jakaś granica ilościowa, która pozwoli wykonać stosowne badanie wpływu na środowisko. I tak w omawianej sprawie przyjęto kilka wielkości, których wpływ na środowisko był przez organy badany.
W przypadku inwestycji zrealizowanej wariantowanie polega na wariantowaniu użytkowania inwestycji, zmiany technologii jej wykonania lub wreszcie jej likwidacji. Inwestor w przypadku wariantowania brał pod uwagę fakt, że przedsięwzięcie będące przedmiotem postępowania jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy Andrychów zatwierdzonego uchwałą Nr XLVIII Rady Miejskiej w Andrychowie, kilkukrotnie nowelizowaną, jako teren przeznaczony pod wykorzystanie narciarskie wraz infrastrukturą towarzyszącą. A zatem, w przypadku rozbiórki inwestycji inwestor ponownie może uzyskać zgodę na realizację tego typu inwestycji. Sensowność zatem w tej konkretnej sprawie wariantowania w raporcie ograniczała się do zbadania różnego rodzaju ograniczeń w funkcjonowaniu inwestycji, zmiana bowiem jakiejkolwiek technoloii wiązałaby się z dalszymi pracami budowlanymi, które w sposób jednoznaczny negatywnie wpływałyby na środowisko. W przypadku natomiast konieczności rozbiórki inwestycji w wyniku braku uzyskania legalizacji inwestycji, oraz chęci ponownej realizacji nowego takiego samego przedsięwzięcia w tym miejscu, inwestor w świetle obowiązujących przepisów nie musiałby w ogóle uzyskiwać decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, gdyż planowane przedsięwzięcie nie osiągałoby progów dotyczących powierzchni określonej w obowiązującym w tym zakresie rozporządzeniu. W związku z tym, nie byłaby wydawana żadna decyzja, w której inwestor byłby zobowiązany do dostosowywania się do jakichkolwiek wytycznych w zakresie funkcjonowania ośrodka narciarskiego, a także wprowadzenie ograniczeń, takich jak godziny otwarcia obiektu, czas oświetlenia, czy naśnieżania.
Co do zarzutu odnoszącego się do inwentaryzacji przyrodniczej inwestor także zastosował się w tym zakresie do wskazań zawartych wyroku WSA w Krakowie z dnia 9.09.2015 roku. Przy opracowaniu aneksu do raportu o odziaływaniu uwzględniono wszystkie aktualne materiały, które opracowywane były na przedmiotowym terenie, w tym inwentaryzację przyrodniczo-krajobrazową rejonu L. w Beskidzie Małym wraz z oceną przyrodniczo-krajobrazową możliwości realizacji przedsięwzięć narciarsko-turystycznych planowanych na tym obszarze, inwentaryzację przyrodniczą na terenie i w otoczeniu istniejącej stacji narciarskiej z wyciągiem krzesełkowym, systemem sztucznego naśnieżania i oświetleniem na zboczu P. w miejscowości R., gmina Andrychów; ekspertyzę przyrodniczą w zakresie dużych drapieżników: niedźwiedzia brunatnego, wilka i rysia w Beskidzie Małym i Beskidzie Śląskim - stowarzyszenie G"; materiały własne ekspertów opracowujących raporty zebrane podczas prac badawczych, inwentaryzacyjnych i in. prowadzonych na omawianym obszarze w latach ubiegłych; standardowe formularze danych (SDF-y) obszarów Natura 2000. W aneksie do raportu z listopada 2019 roku, przedstawiono uaktualnioną inwentaryzację przyrodniczą wykonaną przez mgr J. Z. na terenie całej polany P. dotyczącą występowania gatunków roślin i zwierząt na terenie i w zasięgu oddziaływania zrealizowanej inwestycji. Wskazano terminy wykonanych lustracji. Organy oparły się na szeroko dostępnej i uzyskanej w toku postępowania dokumentacji. W trakcie prowadzenia postępowania wyjaśniającego, organy te dokonały szczegółowej weryfikacji złożonego raportu i nie dostrzegły uchybień, co do kompletności, czy "sprzecznych informacji w niej zawartych", oraz wiarygodności tej inwentaryzacji. Uzasadniony jest wniosek, że przeprowadzenie likwidacji stacji narciarskiej zniweczyłoby wszystkie przeprowadzone do tej pory działania naprawcze na tym terenie. Organ I instancji szczegółowo też przeanalizował występowanie na przedmiotowym obszarze gatunków chronionych, posiłkując się w tym zakresie wiedzą i doświadczeniem innych organów i podmiotów odpowiedzialnych za ochronę środowiska, co przestawił w kontekście wniosków płynących z "Informacji dotyczącej wielkości populacji oraz wykorzystywania siedlisk przez duże drapieżniki na obszarze Beskidu Małego". Organ szczegółowo rozważył w tym zakresie negatywne skutki oddziaływania inwestycji na chronione gatunki rysia, wilka, niedźwiedzia brunatnego — i prawidłowo uznał, iż brak jest znaczącego negatywnego wpływu inwestycji na te drapieżniki w obszarze Natura 2000.
W raporcie oddziaływania na środowisko wskazano także brak znaczących negatywnych oddziaływań na objęte ochroną elementy przyrody, w tym na duże drapieżniki (wilki, rysie). W raporcie wykazano też, że realizacja inwestycji nie powoduje znaczących negatywnych oddziaływań na przyrody, oraz dowiedziono, że ujawnione inne oddziaływania mają nieznaczącą skalę i natężenie.
Niezasadny jest również zarzut odnoszący się do stwierdzenia w postanowieniu o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nieaktualności Raportu o oddziaływaniu na środowisko tj. sprzed 7 laty. W postanowieniu tym opinie były oceniane wyłącznie w granicach ich znaczenia dla wstrzymania wykonania decyzji (tak jak wskazał NSA w postanowieniu uchylającym poprzednio wydane postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji), a nie jako opinii dotyczącej całościowego postępowania. Sąd oceniając powyższy zarzut uznał, iż raport jest prawidłowy i zachował aktualność, skoro w środowisku przyrodniczym nic istotnego nie uległo pogorszeniu w zakresie istotnym. Potwierdza to okoliczność długotrwałego okresu użytkowania inwestycji (od 2009 roku), wskazując, iż negatywne skutki byłyby już możliwe do zaobserwowania i stwierdzenia, a dokonane analizy w tym zakresie nie maja charakteru hipotetycznego.
Konkludując należy wskazać, że w ponownym postępowaniu organ uwzględniając powyżej wskazane poglądy prawne, przeprowadzi postępowanie uzgodnieniowe, a następnie stosownie do dokonanego uzgodnienia rozstrzygnie sprawę.
Mając powyższe na uwadze, Sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w wyroku.
O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 p.p.s.a., na które składa się wpis w wysokości 200 zł oraz koszty zastępstwa radcowskiego 480 zł i 17 zł opłaty od pełnomocnictwa.