II SA/Kr 536/04

II SA/Kr 536/04 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2007-07-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-05-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Andrzej Niecikowski /sprawozdawca/
Anna Szkodzińska
Renata Czeluśniak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie: NSA Anna Szkodzińska NSA Andrzej Niecikowski (spr.) po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lipca 2006 r. sprawy ze skargi Komitetu O. S. z siedzibą w K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2004r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] na rzecz strony skarżącej Komitetu O.S. kwotę 500 zł (pięćset złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia 27.10.2003r., znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki, działając na podstawie art. 48, art. 80 ust. 2 pkt 1 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo Budowlane (Dz.U. nr 89 poz. 414 z późn. zm.-obecnie tj. Dz.U. z 2006 r. nr 156 póz. 1118 - zwanej dalej Prawem Budowlanym z 1994r.) oraz art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 27.03.2003r., o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80 póz. 718) po rozpatrzeniu wniosków Komitetu O.S. dotyczącego żądania wydania decyzji nakazującej rozbiórkę odmówił wydania nakazu rozbiórki budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr "1" obr. [...] przy ul. F. w K.
Odwołania Komitetu O.S. z siedzibą w K. nie zostało uwzględnione i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., decyzją z dnia [...].03.2004r., znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję podnosząc w uzasadnieniu co następuje.
1/ postępowanie zostało wszczęte na wniosek z dnia 05.10.1999 r., Komitetu O.S. z siedzibą w K. domagający się zastosowanie trybu z art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r., w stosunku do inwestycji realizowanych na działkach nr "2" oraz "1" obr. [...] w K.
2/ postanowieniem z dnia [...].09.1999r. sygn. akt: [...] Naczelny Sąd Administracyjny wstrzymał wykonanie ostatecznej decyzji Wojewody z dnia [...].05.1999r. znak: [...] reformującej decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...].12.98r. znak: [...] o pozwoleniu na budowę przedmiotowego budynku jednorodzinnego a następnie wyrokiem z dnia 23.11.99r., uchylił decyzje: Wojewody z dnia [...].05.99r., oraz decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...].12.98r.
3/ Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki decyzją z dnia [...].05.2000r., znak:[...], odmówił wydania nakazu rozbiórki części przedmiotowego budynku, a decyzją z dnia [...].05.2000r., znak: [...] nakazał inwestorowi zaniechanie dalszych robót przy budowie przedmiotowego budynku mieszkalnego wraz z garażem i infrastrukturą techniczną. Decyzja z dnia [...].05.2000r., została zaskarżona do organu odwoławczego, który decyzją z dnia [...].11.2000r., znak: [...] uchylił ją i umorzył postępowania organu l instancji w przedmiocie nakazu rozbiórki ale Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie wyrokiem z dnia 16.04.2002r., (sygn. akt: II SA/Kr 3212/00) uchylił tę decyzję, oraz poprzedzającą ją decyzję organu l instancji. 4/ po ponownym rozpatrzeniu sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki wydał omówioną na wstępie decyzję z dnia [...].10.2003 r.
5/ w toku postępowania odwoławczego bo w dniu 23.12.2003 r. PINB w K. Powiat Grodzki wydał decyzję znak: [...] odmawiającą nałożenia na inwestora D. Z.-D. obowiązku wykonania czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem przy realizacji budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr "1" obr. [...] przy ul. F. w K., oraz orzekającą że roboty budowlane związane z budową przedmiotowego obiektu zostały doprowadzone do zgodności z prawem. Następnie decyzją z dnia [...].02.2004r., znak:[...] udzielono D. Z.-D. pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku mieszkalnego, jednorodzinnego z garażem przy ul. F. w K.
6/ w związku z powyższym, stwierdzono, iż "brak jest podstaw do badania przesłanek dotyczących prowadzenia robót budowlanych po wstrzymaniu wykonania ostatecznej decyzji Wojewody z dnia [...].05.1999r. reformującej decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...]..12.98r. o pozwoleniu na budowę przedmiotowego budynku jednorodzinnego przez Naczelny Sąd Administracyjny dnia 06.09.1999r., a także po wydaniu postanowienia PINB z dnia [...].04.2000r., znak:[...] o wstrzymaniu robót budowlanych przy budowie przedmiotowego obiektu, oraz ostatecznej decyzji z dnia [...].05.2000r., znak:[...] nakazującej zaniechanie dalszych robót przy jego realizacji, z uwagi na fakt, iż w obrocie prawnym funkcjonuje decyzja PINB z dnia [...].02.2004r. udzielająca pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu".
7/ Uznano zatem, iż "w obecnym stanie prawnym skarżona decyzja organu l instancji z dnia [...].10.2003r. odmawiająca wydania nakazu rozbiórki przedmiotowego obiektu budowlanego jest zgodna z prawem, gdyż brak jest podstaw do spełnienia żądania strony występującej z wnioskiem o nakazanie jego rozbiórki w trybie art. 48 Prawa budowlanego". Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył Komitet O.S. z siedzibą w K. i nie precyzując żądania skargi zarzucił, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie rozpatrywał odwołania Komitetu pod względem merytorycznym, czyli de facto nie rozpatrywał tego odwołania w ogóle bo obie decyzje z dnia [...].12.2003r. oraz decyzję o pozwoleniu na użytkowanie z dnia [...].02.2004r. zostały wydane już po wniesieniu przez skarżący Komitet skargi do Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego i skarżący nie miał możliwości zapoznać się z nimi. Komitet uważa, że decyzja o odmowie merytorycznego rozpatrzenia odwołania od decyzji organu l instancji, podjęta przez organ II instancji na podstawie innej decyzji wydanej przez ten sam organ l instancji w tej samej sprawie, w dodatku decyzji, o których strona nie została poinformowana stanowi poważne naruszenie zasady rzetelności, którą powinien się kierować urzędnik rozpatrujący skargę i budzi bardzo poważne zastrzeżenia co do jego intencji. Skarżący Komitet jest dodatkowo przekonany, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie miał prawa wydać decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy o rozbiórkę.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle powołanego przepisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania powyższej decyzji. Sąd administracyjny nie ocenia decyzji organu pod kątem jej słuszności, czy też celowości. Stosownie jednak do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 - dalej zwaną p.p.s.a.) rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga jest uzasadniona bowiem dokonana w trybie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25.07.2002r., Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269) kontrola sądowa stwierdziła, że zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzja naruszają prawo.
Organ odwoławczy ustala, że w toku postępowania odwoławczego bo w dniu 23.12.2003r. PINB w K. Powiat Grodzki wydał decyzję znak: [...] odmawiającą nałożenia na inwestora D. Z.- D. obowiązku wykonania czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem przy realizacji budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr "1" obr. [...] przy ul. F. w K., oraz orzekającą, że roboty budowlane związane z budową przedmiotowego obiektu zostały doprowadzone do zgodności z prawem. Decyzja ta może mieć decydujące znaczenie dla sprawy - bowiem w przypadku jej ostateczności wiąże ona organy i przesądza o możliwości prowadzenia dalszego postępowania w sprawie legalności przedmiotowego obiektu. Rzecz w tym, że organ przedstawiając akta, nie przedłożył akt zakończonych decyzją z dnia [...].12.2003r. PINB w K. Powiat Grodzki. W związku z tym, Sąd zobowiązał organ aby przedłożył akta zakończone decyzją z dnia [...].12.2003 r. Akta takie zostały przedłożone i Sąd mógł stwierdzić, że w aktach tych brak jest dowodów doręczenia przedmiotowej decyzji stronom, jak również brak jest odrębnego wykazu stron którym miano doręczyć decyzję - o czym wspomina wzmianka na decyzji. Na rozprawie przed Sądem w dniu 26.07.2007r. pełnomocnik Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nie potrafił wyjaśnić dlaczego w aktach brak jest wykazu stron i dowodów doręczenia decyzji. Przedstawiciel skarżącego Komitetu oświadczył, że z decyzją z dnia [...].12.2003r. zapoznał się dopiero w czasie przeglądania akt w Sądzie ( zob. protokół rozprawy przed Sądem z dnia 26.07.2007 r.).
Samo przybicie pieczęci na decyzji - mającej świadczyć o jej ostateczności - nie przesądza o tym, że decyzja jest ostateczna. Fakt ostateczności musi wynikać z dokumentacji sprawy, przede wszystkim z dowodów doręczenia decyzji stronom. Jak to powiedziano wyżej w przedmiotowej decyzji wskazano, że ma być ona doręczona stronom według osobnego wykazu. Ani wykazu, ani dowodów doręczenia w aktach nie ma.
Tym samym organ II instancji rozstrzygając sprawę niniejszą oparł się na decyzji o której nie wiadomo, czy jest ostateczna.
Skoro więc, kontrola sądowa wykazała, że zaskarżona decyzja narusza prawo na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit. "c" oraz art. 200 p.o.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.