II SA/KR 535/23

II SA/Kr 535/23 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2023-07-21
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-05-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Paweł Darmoń /przewodniczący sprawozdawca/
Piotr Fronc
Sebastian Pietrzyk
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Paweł Darmoń (spr.) SWSA Sebastian Pietrzyk SWSA Piotr Fronc po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 lipca 2023 r. sprawy ze skargi M. Ł. na postanowienie Nr 183/2023 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 8 marca 2023 r, znak: WOB.7722.134.2021.JKLI/JNOW w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych skargę oddala
Uzasadnienie
II SA/Kr 535/23
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem nr 183/2023 z 8 marca 2023 r. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie, na podstawie art. 138 § 2 w zw. z art. 144 k.p.a., art. 48 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 w zw. z art, 80 ust. 2 pkt 1 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity, Dz.U. z 2021 r., poz. 2351 z późn. zmian., dalej: "Pr. bud"), po rozpatrzeniu zażalenia M. Ł. oraz I. Ł. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki z dnia 7 kwietnia 2021 r., nr 486/2021, uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Powyższe postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:
Dnia 7 kwietnia 2021 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki wydał postanowienie nr 486/2021, znak: ROIK 1.5160.131.2021.SRZ, którym wstrzymał właścicielowi działek nr [...] obr[...] przy E. w K. roboty budowlane związane z budową obiektu budowlanego składającego się z dwóch konstrukcji stalowych częściowo zadaszonych o powierzchni zabudowy 155,08 m2 posadowionego na wspólnym fundamencie przy budynku mieszkalnym jednorodzinnym, realizowanego bez pozwolenia na budowę.
Na to postanowienie zażalenie wniósł M. Ł. oraz I. Ł..
W odpowiedzi na postanowienie MWINB organ I instancji, za pismem z dnia 18 maja 2022r., uzupełnił materiał dowody o: protokół z oględzin przeprowadzonych w dniu 6 maja 2022 r. w zakresie konstrukcji stalowej usytuowanej od strony wschodniej i południowej budowanego budynku mieszkalnego na działce nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w K.; oryginalny egzemplarz projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Prezydenta Miasta Krakowa nr 883/6740.1/2020 z dnia 18 czerwca 20202 r., udzielającej pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego pn.: "budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wew. Instalacjami (...) na działce nr [...] obr. [...] wraz ze zjazdem z ul. [...] oraz przebudową ul. [...] na działce nr [...] obr[...]".
Organ II instancji w uzasadnieniu ww. postanowienia wskazał, że odwołująca się I. Ł. jest współwłaścicielką działek ewid. nr [...] oraz [...], a zatem posiada interes prawny do udziału w postępowaniu. MWINB poinformował I. Ł. o włączeniu jej do kręgu stron postępowania, gdyż na etapie postępowania przed organem I instancji nie była uznana za stronę.
Wskazano, że podstawą materialnoprawną skarżonego postanowienia jest art. 48 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 Pr. bud., który znajduje zastosowanie w przypadku zrealizowania przez inwestora obiektu budowlanego bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę.
W ocenie organu odwoławczego, PINB w Krakowie - Powiat Grodzki dokonał przedwczesnej oceny i klasyfikacji postępowania administracyjnego, uznając, że przedmiotowe roboty budowlane stanowią samowolną budowę obiektu budowlanego składającego się z dwóch konstrukcji stalowych częściowo zadaszonych o powierzchni zabudowy 155,08 m2, posadowionego na wspólnym fundamencie przy budynku mieszkalnym jednorodzinnym, przeprowadzoną bez uzyskania wymaganego prawem pozwolenia na budowę, o której mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1 Pr. bud.
Zasadniczą kwestią w niniejszym postępowaniu jest właściwa klasyfikacja prawnobudowlana obiektu wznoszonego na działce nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w K., ponieważ klasyfikacja ta determinuje dalsze czynności organu nadzoru budowlanego. Organ I instancji zakwalifikował go jako budowlę składającą się z dwóch konstrukcji stalowych, natomiast skarżący dowodzą, że obiekt ten w rzeczywistości stanowi częściowo wiatę (zwolnioną z obowiązku uzyskania stosownych zezwoleń od organu administracji architektoniczne - budowlanej) a częściowo obiekt malej architektury ogrodowej określanej mianem pergoli (stanowiący elementy dekoracyjne).
Dalej organ odwoławczy wskazał, że przedmiotem postępowania uczyniono obiekt budowlany, konstrukcji stalowej o powierzchni zabudowy -155,08 m2 posadowiony na oddzielnym fundamencie niż budynek mieszkalny (fundament oddylatowany warstwą styropianu) składający się z dwóch ustrojów stalowych z profili zimnogiętych, ocynkowanych o połączeniach spawanych i skręcanych. Ustroje posadowione na podwalinach żelbetowych stanowiących jeden układ żelbetowy.
Z zebranego materiału dowodowego zdaniem MWINB wynika, że w przedmiotowej konstrukcji przewiduje się zabudowę częściowo pełną i częściowo ażurową ściany wschodniej (por. rys. rzut parteru oraz elewacja wschodnia) oraz ażurową ściany południowej. Przewiduje się również połączenie tych dwóch ustrojów stalowych wspólnym zadaszeniem o powierzchni
49,76 m2 w narożniku południowo-wschodnim (zadaszenie od osi H do połowy pomiędzy osiami 6 i 7 - wg. rysunków rzutu parteru).
Ponadto na nieruchomości w trakcie budowy jest budynek mieszkamy jednorodzinny realizowany w oparciu o projekt budowlany dla zamierzenia, pn. "budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wew. instalacjami: elektryczną, wod-kan, c.o., wentylacji mechanicznej, klimatyzacji oraz instalacjami zew. elektryczną, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej z podziemnym zbiornikiem na wodę deszczową, utwardzeniem dojść i dojazdu na działce nr [...] obr. [...] wraz ze zjazdem z ul. [...] oraz przebudową ul. [...] na działce nr [...] obr. [...]", zatwierdzony decyzją Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 18 czerwca 2020r., nr 883/6740.1/2020, znak: [...] Przedmiotowe ustroje zostały przedstawione zarówno w projekcie zagospodarowania terenu jak i na rysunkach części architektonicznej projektu budowlanego. Ponadto w części opisowej do projektu zagospodarowania terenu wskazano: cyt.: ., Projekt przewiduje budowę wiaty ogrodowej o powierzchni 48,76 m2 oraz basenu o powierzchni 15,85 m2 zlokalizowanych w południowej części działki, które zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt. 2c Ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo Budowlane nie są objęte pozwoleniem na budowę".
Analiza zatwierdzonego projektu wykazała, że wrysowany na rysunkach - przewidziany w projekcie - ustrój miał stanowić oddzielny - niepołączony z budynkiem - segment (por. rys. rzuty, przekroje, widok elewacji). Niemniej jednak w toku robót budowanych inwestor odstąpił od powyższego rozwiązania łącząc fragment ustroju usytuowanego w części południowej z konstrukcją budynku mieszkalnego (vide: dokumentacja fotograficzna).
MWINB przypomniał - zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym min. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 grudnia 2019r., sygn. akt: II SA/Kr 526/19 - iż "dopóki inwestycja realizowana jest na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę i zgodnie z zatwierdzonym projektem budowalnym, dopóty nie ma żadnych podstaw do weryfikowania zatwierdzonego projektu budowlanego i ponownego sprawdzania jego zgodności z prawem. Inwestor ma zaś prawo, zgodnie z zatwierdzonym projektem, kontynuować budowę (...).
MWINB przyznał rację skarżącym, iż z uwagi na wczesną fazę realizacji robót budowlanych przedwczesnym jest zarzut stawiany inwestorowi dotyczący realizacji samowoli budowlanej. Również prawidłowa kwalifikacja obiektu wymaga dokładnej i wszechstronnej analizy projektu budowlanego w odniesieniu do wykonanych robót budowlanych. Jak już wcześniej wskazano zatwierdzony projekt budowlany przewidywał realizację przedmiotowego ustroju - co potwierdzają rysunki wchodzące w skład projektu. Wobec powyższego (uwzględniając zatwierdzony projekt budowlany) na obecnym etapie zaawansowania robót budowlanych nie można przypisać inwestorowi zamiaru całkowitego zignorowania organu administracji architektoniczne - budowlanej lub też zamiaru obejścia prawa - które to zgodnie z orzecznictwem są podstawą (przesłanką) do prowadzenia postępowania na podstawie art. 48 Pr. bud.
Organ II instancji w reasumpcji powyższego stwierdził, że prawidłowa kwalifikacja obiektu a tym samym prawidłowa wykładnia przepisów, ich dobór i zastosowanie wymagają w ponownie prowadzonym przez PINB postępowaniu przeanalizowania zatwierdzonego projektu budowlanego, przeanalizowania wykonanych robót budowlanych a w razie potrzeby pozyskania od inwestora lub innych uczestników procesu budowlanego stosownych wyjaśnień. PINB oceniając zrealizowane roboty budowlane zdaje się pominął fakt ujęcia przedmiotowego ustroju w projekcie (w projekcie zagospodarowania oraz w części architektonicznej, brak w części konstrukcyjnej), nie wyjaśniając przy tym należycie swojego stanowiska – czym naruszył w tym zakresie art. 124 § 2 Kpa.
W ocenie MWINB, organ I instancji nie wyjaśnił w sposób wystarczający czemu uznał przedmiotowy obiekt jako samowolę budowlaną, wobec faktu ujęcia go w projekcie (co została wskazane powyżej).
Organ odwoławczy zalecił PINB rozważenie, czy w niniejszym przypadku faktycznie zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania w trybie art. 48 Pr. bud. W przypadku odpowiedzi negatywnej organ I instancji winien wziąć również pod uwagę konieczność przeprowadzenia postępowania naprawczego w trybie ar. 50-51 Pr. bud. z uwagi na dokonane przez inwestora zmiany. Zwrócić należy uwagę organu stopnia powiatowego, że przedmiotowy ustrój połączony został z konstrukcją budynku. PINB oceni, czy poczynione podczas realizacji zmiany nie stanowią istotnych odstępstw - bowiem przedmiotowe roboty mogą świadczyć o technicznym i funkcjonalnym połączeniu obiektów - co może wpływać na zmianę charakterystycznych parametrów obiektu.
Ponadto MWINB zwrócił uwagę, że PINB błędnie określił adresatów nałożonych w postanowieniem obowiązków. Nakaz wstrzymania robót budowlanych nałożony został bowiem na właściciela działki nr ewid. [...] obr. [...] przy ul. [...] w K. bez wskazania kto tym właścicielem jest. Ponadto jak już wcześniej wskazano współwłaścicielami działki są M. Ł. oraz I. Ł., do której zaskarżone rozstrzygnięcie nie zostało zaadresowane.
Na koniec podkreślono, że organowi odwoławczemu, w ramach kompetencji orzeczniczych, nie wolno wykraczać poza ramy postępowania wyznaczonego rozstrzygnięciem organu I instancji. MWINB nie może modyfikować i pozbawiać stron dwuinstancyjności postępowania oraz wkraczać w materię zastrzeżoną do kompetencji jurysdykcyjnych organu I instancji. Stwierdzone powyżej uchybienie przepisom postępowania nie może być sanowane na etapie postępowania zażaleniowego, albowiem obowiązek ustalenia podstawowych okoliczności faktycznych sprawy nie może być przerzucany na organ II instancji w ramach powierzonych kompetencji do przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego. W tej sytuacji przeciwko rozważaniu możliwości czynienia w tym zakresie ustaleń przez MWINB przemawia bowiem zasada ogólna dwuinstancyjności postępowania wyrażona w art. 15 Kpa.
Odpowiadając za zarzuty sformułowane w zażaleniu, w ocenie MWINB, umorzenie postępowania na obecnym etapie pozostaje przedwczesne. Również zarzut wskazujący na brak posiadania przez przedmiotowy obiekt powierzchni zabudowy jest w realiach sprawy całkowicie nietrafiony. Rację mają za to skarżący wskazując, iż przedmiotowy obiekt nie posiada kubatury (por. uzasadnienie wyroku WSA w Krakowie z 1 grudnia 2020 r., II SA/Kr 739/20).
MWINB wskazuje przy tym, iż w jego ocenie przedmiotowego obiektu nie można określić mianem pergoli. Przepisy Prawa budowlanego nie definiują pergoli, zaś w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że jest to lekka, ażurowa budowla ogrodowa w postaci zacienionej alei, składająca się najczęściej z szeregu kolumn (podpór, słupków) i ułożonej na nich lekkiej, najczęściej drewnianej kratownicy lub układu belek podtrzymujących rośliny, najczęściej pnące (zob. wyroki: NSA z 17 lutego 2017 r. sygn. akt II OSK 1446/15, WSA w Rzeszowie z 6 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Rz 699/13). W realiach przedmiotowej sprawy z całą stanowczością (mając na uwadze przytoczone orzecznictwo) można wskazać, że obiekt ten nie jest pergolą, ponadto konstrukcja przedmiotowego obiektu na pewno nie stanowi "lekkiej konstrukcji".
Skargę na powyższe postanowienie wniósł M. Ł. zarzucając naruszenie następujących przepisów: art. 6, art. 7, art. 77, art. 8 oraz art. 107 § 1 k.p.a. polegające na oparciu postanowienia i jego uzasadnienia na dowolnej argumentacji w oderwaniu od przepisów prawa i obowiązków organu w tym zakresie, w szczególności na odstąpieniu od zasady stanowiącej, iż organy administracji działają na podstawie przepisów prawa, oceniają na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (...) oraz art. 138 § 2 kpa przez jego błędne zastosowanie i pominiecie art. 138 § 1 ust. 2 kpa.
W uzasadnieniu skargi szczególnie skoncentrowano się na zarzucie naruszenia art. 138 § 2 kpa, gdyż zdaniem skarżącego brak jest okoliczności, które miałyby zostać wyjaśnione przez organ I instancji.
Odpowiadając na skargę Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie wniósł o jej oddalenie.
Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2022.329 t.j. z dnia 2022.02.09, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jego nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd nie rozstrzyga sprawy administracyjnej merytorycznie, lecz ocenia zgodność aktu z przepisami prawa.
W myśl art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Dokonana w niniejszej sprawie kontrola sądowa wykazała, że zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku.
Przedmiotem sprawy prowadzonej przed organami nadzoru budowlanego jest ocena robót budowlanych związanych z budową obiektu budowlanego składającego się z dwóch konstrukcji stalowych częściowo zadaszonych o powierzchni zabudowy 155,08 m2 posadowionego na wspólnym fundamencie przy budynku mieszkalnym jednorodzinnym. Obiekt budowlany realizowany jest bez osobnego pozwolenia na budowę, posadowiony na oddzielnym fundamencie niż budynek mieszkalny (fundament oddylatowany warstwą styropianu) składający się z dwóch ustrojów stalowych z profili zimnogiętych, ocynkowanych o połączeniach spawanych i skręcanych. Ustroje posadowione na podwalinach żelbetowych stanowią jeden układ żelbetowy (protokół z oględzin z 6 maja 2022 r).
Z zebranego dotychczas materiału dowodowego istotnie wynika, że w przedmiotowej konstrukcji przewiduje się zabudowę częściowo pełną i częściowo ażurową ściany wschodniej (rzut parteru oraz elewacja wschodnia) oraz ażurową ściany południowej. Przewiduje się także połączenie tych dwóch ustrojów stalowych wspólnym zadaszeniem o powierzchni
49,76 m2 w narożniku południowo-wschodnim (zadaszenie od osi H do połowy pomiędzy osiami 6 i 7 - wg. rysunków rzutu parteru). Na nieruchomości realizowany jest budynek mieszkamy jednorodzinny w oparciu o projekt budowlany dla zamierzenia, pn. "budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wew. instalacjami: elektryczną, wod-kan, c.o., wentylacji mechanicznej, klimatyzacji oraz instalacjami zew. elektryczną, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej z podziemnym zbiornikiem na wodę deszczową, utwardzeniem dojść i dojazdu na działce nr [...] obr. [...] wraz ze zjazdem z ul. [...] oraz przebudową ul. [...] na działce nr [...] obr. [...]", zatwierdzony decyzją Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 18 czerwca 2020r., nr 883/6740.1/2020, znak: AU-01-1.6740.1.762.2020.KPA. Powstałe konstrukcje zostały przedstawione zarówno w projekcie zagospodarowania terenu jak i na rysunkach części architektonicznej projektu budowlanego. W części opisowej do projektu zagospodarowania terenu wskazano: " Projekt przewiduje budowę wiaty ogrodowej o powierzchni 48,76 m2 oraz basenu o powierzchni 15,85 m2 zlokalizowanych w południowej części działki, które zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt. 2c Ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo Budowlane nie są objęte pozwoleniem na budowę".
Te ustalenia faktyczne nie są kwestionowane przez stronę, ani nie budzą wątpliwości Sądu. Zarzuty skargi dotyczą ich prawnej kwalifikacji. Organ I instancji zakwalifikował wykonane roboty jako budowę obiektu składającego się z dwóch konstrukcji stalowych, a skarżący wywodzi, że obiekt stanowi częściowo wiatę (zwolnioną z zezwoleń) a częściowo obiekt małej architektury – pergolę (stanowiąca element dekoracyjny). Wobec tych istotnych wątpliwości, nieuprawniony jest zarzut podnoszony w skardze, że organ II instancji "miał obowiązek orzec merytorycznie, bowiem kontrole nie wykazały odstąpień od zatwierdzonego projektu budowlanego". Skoro w toku robót budowlanych inwestor odstąpił od projektu budowlanego i połączył ustrój usytuowany w części południowej z konstrukcją budynku mieszkalnego (wyrysowany na rysunkach projektowych ustrój miał stanowić oddzielny od budynku segment), to trafne jest stanowisko organu II instancji wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, że należy rozważyć, czy nie dokonano istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, co ma znaczenie dla ewentualnej konieczności przeprowadzenia postępowania w trybie art. 48, bądź w trybie art. 50-51 prawa budowalnego. Ta kwestia wymaga gruntownego zbadania. W protokole z oględzin z 6 maja 2022 r wskazano, że "Konstrukcja stalowa obiektu od strony południowej połączona jest z konstrukcja budynku, natomiast druga konstrukcja od strony wschodniej nie jest połączona z budynkiem (od strony działki nr [...])" i niewystarczające są zapewnienia skarżącego, że "przy zmianach jakie zostały dokonane i jakie organy nadzoru budowlanego wskazują, nie ma podstaw do twierdzenia ze doszło do istotnych odstępstw, a wykonano wszystko zgodnie z projektem budowlanym". W tej sytuacji trudno mówić o "subiektywnej ocenie organu". Oględziny w terenie (art. 85 § 1 k.p.a) służą bezpośredniemu zbadaniu przez organ przedmiotu postępowania i dają możliwość zaprezentowania przez obecne na miejscu strony swoich stanowisk. Kwestia kwalifikacji istotnych odstępstw wymaga szczegółowego rozważenia na podstawie kompletnego materiału dowodowego (w zależności od zakresu wykonanych robót), po porównaniu z zatwierdzonym projektem budowlanym.
W tych okolicznościach w pełni uprawnione jest stanowisko organu II instancji, że PINB w Krakowie - Powiat Grodzki dokonał przedwczesnej oceny i klasyfikacji postępowania administracyjnego, uznając, że wykonane roboty budowlane stanowią samowolną budowę obiektu budowlanego " składającego się z dwóch konstrukcji stalowych częściowo zadaszonych o powierzchni zabudowy 155,08 m2, posadowionego na wspólnym fundamencie przy budynku mieszkalnym jednorodzinnym", przeprowadzoną bez uzyskania wymaganego prawem pozwolenia na budowę, o której mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r prawo budowlane (Dz.U.2023.682 t.j. z dnia 2023.04.12).
Zasadniczą kwestią jest klasyfikacja prawnobudowlana obiektu wznoszonego na działce nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w K., ponieważ determinuje to dalsze czynności organu nadzoru budowlanego. Analiza zatwierdzonego projektu budowlanego wykazała, że wrysowany na rysunkach projektu obiekt miał stanowić oddzielny - niepołączony z budynkiem - segment. Przeprowadzone roboty budowlane mogły doprowadzić do technicznego i funkcjonalnego połączenia obiektów, co mogło wpłynąć na zmianę charakterystycznych parametrów obiektu. Zachodzi zatem konieczność dodatkowego zbadania sprawy (art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a.) w kontekście możliwych istotnych odstąpień od projektu w zakresie charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego (art. 36a ust. 5 pkt 2 ustawy prawo budowlane). Ta powinność obciąża organ I instancji, po uzupełnieniu postępowania dowodowego, co pozostaje w zgodzie z zasadą dwuinstancyjności wyrażoną w art. 15 k.p.a.
Sąd nie znalazł żadnych podstaw, aby zakwestionować prawidłowość zaskarżonego postanowienia. Trafnie wskazano, że umorzenie postępowania, bez należytego zbadania wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności byłoby przedwczesne. Organ II instancji nie naruszył art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. Zgodzić należy się również z oceną, że ewentualne nałożenie obowiązków skierowane być powinno do wszystkich właścicieli nieruchomości składającej się z działki nr [...] obr [...], czego w uchylonym postanowieniu organu I instancji zabrakło.
Z tych względów skarga podlegała oddaleniu na zasadzie art. 151 p.p.s.a.