II SA/Kr 504/20

II SA/Kr 504/20 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2020-09-15
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2020-05-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Jacek Bursa
Paweł Darmoń /przewodniczący/
Tadeusz Kiełkowski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 307/21 - Wyrok NSA z 2023-11-07
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 1186
art. 48
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędziowie : WSA Jacek Bursa WSA Tadeusz Kiełkowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na decyzję Nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 28 lutego 2020 r. znak [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę
Uzasadnienie
Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie decyzją Nr [...] z dnia 28 lutego 2020 r., znak [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256) oraz art. 48 ust. 1 i art. 80 ust. 2 pkt 2 oraz art. 83 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1186) po rozpatrzeniu odwołania K. P. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Sączu dla Powiatu Nowosądeckiego Nr [...] z dnia 19 kwietnia 2017 r., znak: [...], którą nakazano inwestorowi i właścicielowi obiektu – K. P. wykonać rozbiórkę budynku garażowo - usługowego o wym. w rzucie poziomym 6,35 x 7,85 m zlokalizowanego na terenie działki nr [...] w miejscowości S., gm. Grybów, wybudowanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę – utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Powyższa decyzja, która jest przedmiotem skargi, zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.
W dniu 3 marca 2017 r. upoważnieni pracownicy Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w Nowym Sączu dla Powiatu Nowosądeckiego przeprowadzili kontrolę budynku garażowego zlokalizowanego na działce nr [...] w miejscowości S., gm. Grybów, w wyniku której ustalono, iż na przedmiotowej działce istnieje budynek garażowy parterowy z nieużytkowym poddaszem o wym. 6,35 x 7,85 m. Jest to budynek o konstrukcji murowanej posadowiony na żelbetowych fundamentach (strop żelbetowy) kryty dachem dwuspadowym o konstrukcji drewnianej pokrytym blachą dachówkopodobną. Budynek wyposażony jest w instalację elektryczną zasilaną kablem ziemnym z budynku mieszkalnego oraz w instalację wodociągową zasilaną ze studni własnej oraz kanalizacyjną podłączoną do zbiornika na nieczystości ciekłe obsługującego również budynek mieszkalny. Ponadto budynek jest ogrzewany piecem na paliwa stałe. Obecny podczas kontroli K. P. oświadczył, że przedmiotowy budynek został przez niego wybudowany w okresie październik-grudzień 2016 r. bez uzyskania pozwolenia na budowę. Z przeprowadzonej kontroli sporządzono protokół, który wraz ze szkicem sytuacyjnym, dokumentacją fotograficzną oraz pozostałą dokumentacją został dołączony do akt postępowania znak: [...] (k: 4-14 akt PINB znak: [...], dalej: akta PINB). Zawiadomieniem z dnia 7 marca 2017 r., znak: [...], w oparciu o art. 61 § 4, PINB powiadomił strony o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie samowolnej budowy budynku garażowo - usługowego o wym. 6,35 x 7,85 m na działce nr [...] w miejscowości S., gm. Grybów (k: 1 akt PINB). Pismem z dnia 7 marca 2017 r., znak: [...], PINB w Nowym Sączu dla Powiatu Nowosądeckiego zwrócił się do Starostwa Powiatowego w Nowym Sączu o przekazanie kserokopii mapy ewidencyjnej i zasadniczej dla działki nr [...] w miejscowości S., gm. Grybów wraz z działkami bezpośrednio przylegającymi do w/wym. działki (k: 15 akt PINB). Pismem z dnia 7 marca 2017 r., znak: [...], PINB w Nowym Sączu dla Powiatu Nowosądeckiego zwrócił się do Wójta Gminy Grybów o nadesłanie wypisu o przeznaczeniu terenu w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wraz z podaniem warunków zabudowy, a także części graficznej planu w części dotyczącej ww. działki (k: 17 akt PINB). Zawiadomieniem z dnia 29 marca 2017 r., znak: [...], organ I instancji zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a., poinformował o zakończeniu gromadzenia materiału dowodowego, a także o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się, co do zebranego w sprawie materiału dowodowego (k: 43 akt PINB).
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Nowym Sączu dla Powiatu Nowosądeckiego decyzją Nr [...] z dnia 19 kwietnia 2017 r., znak: [...], działając na podstawie art. 48 ust. 1 w związku z art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 290) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.), nakazał inwestorowi i właścicielowi obiektu K. P. wykonać rozbiórkę budynku garażowo-usługowego o wym. w rzucie poziomym 6,35 x 7,85m zlokalizowanego na terenie działki nr [...] w miejscowości S., gm. Grybów, wybudowanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał w szczególności, że przedmiotowy obiekt należy zakwalifikować jako budynek garażowo-usługowy. O tym, że w przedmiotowym obiekcie świadczone są usługi związane z naprawą samochodów, świadczy wyposażenie obiektu w narzędzia, a także wysokość parteru wynosząca 4,25m, co umożliwiło umieszczenie w obiekcie podnośnika do podnoszenia samochodów, zaparkowane przed budynkiem samochody (również z zagranicznymi rejestracjami), wyposażenie obiektu w instalację wodociągową, kanalizacyjną, c.o. oraz pomieszczenie łazienki. Przedmiotowy obiekt został wybudowany przez K. P. w okresie październik-grudzień 2016 r. bez uzyskania pozwolenia na budowę. Oran I instancji wyjaśnił, że budowa przedmiotowego obiektu jest niezgodna z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru Gminy Grybów, ponieważ została zrealizowana w terenach oznaczonych w symbolem L75RS/RD oznaczającym tereny rolne przeznaczone dla upraw sadowniczych z dopuszczeniem zalesienia. Uniemożliwia to doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem, w związku z czym uzasadnione jest wydanie nakazu rozbiórki.
Na skutek odwołania K. P. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie wydał opisaną na wstępie decyzję z dnia 28 lutego 2020 r., którą utrzymał zaskarżoną decyzją w mocy. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Nowym Sączu dla Powiatu Nowosądeckiego dokonał prawidłowej kwalifikacji przedmiotu postępowania administracyjnego; niewątpliwie w stanie faktycznym niniejszej sprawy miała miejsce budowa budynku garażowo - usługowego o wymiarach 6,35 x 7,85 m na terenie działki nr [...] w miejscowości S., gm. Grybów. Przedmiotowy budynek garażowo - usługowy wymagał przed jego realizacją pozwolenia na budowę, którego inwestor nie posiadał. W konsekwencji, skoro wykonanie budowy przedmiotowego obiektu budowlanego wymagało pozwolenia na budowę, którym inwestor nie legitymował się, organ I instancji zasadnie prowadził postępowanie w sprawie legalności budowy przedmiotowego obiektu w trybie art. 48 u.p.b. Przepisy ustawy Prawo budowlane przewidują możliwość legalizacji samowoli budowlanej, ale tylko gdy zachodzą przesłanki wydania postanowienia na podstawie art. 48 ust. 2 u.p.b. Pierwszą z przesłanek umożliwiających legalizację samowoli budowlanej jest zgodność budowy z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przez to pojęcie ustawodawca rozumie w szczególności zgodność z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego obowiązującego planu - zgodność z ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Jak wynika wprost z ustawy, gdy na terenie, na którym samowolnie wzniesiono obiekt budowlany, obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, tylko ten plan może być podstawą oceny zgodności budowy z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Dopiero w razie braku planu do oceny tej bierze się pod uwagę ustalenia zawarte w ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy. Obowiązywanie planu miejscowego musi być oceniane w dacie orzekania na podstawie art. 48 u.p.b., tj. badania istnienia bądź braku możliwości legalizacji samowoli budowlanej, nie zaś na moment samowolnego prowadzenia budowy. Zgodność samowoli budowlanej z prawem należy oceniać na czas jej legalizacji, skoro celem regulacji jest właśnie doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem. Drugą z przesłanek wymaganych do legalizacji przedmiotowego budynku garażowo - usługowego jest zbadanie, czy nie narusza on przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem. Dopiero łączne spełnienie powyższych przesłanek, umożliwia zalegalizowanie samowolnie wybudowanego budynku.
Organ I instancji w trakcie prowadzonego postępowania pozyskał wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Grybów zatwierdzonego Uchwałą Rady Gminy Grybów Nr XVII/144/2008 z dnia 21 maja 2008 r. (Dz. Urz. Województwa Małopolskiego Nr 454 poz. 2917 z dnia 3 lipca 2008 r., ze zmian.). W toku postępowania ustalono, iż budowa budynku garażowo - usługowego o wymiarach wynoszących w rzucie poziomym 6,35 x 7,85 m zlokalizowanego na działce nr [...] w miejscowości S., gm. Grybów, nie spełnia wymogu zgodności z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Organ odwoławczy przychylił się do stanowiska organu I instancji, który stwierdził, iż działka, na której zlokalizowany jest przedmiotowy obiekt, znajduje się w terenie oznaczonym w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego obszaru Gminy Grybów, symbolem L75RS/RD oznaczającym tereny rolne przeznaczone dla upraw sadowniczych z dopuszczeniem zalesienia. Ponadto w aktach PINB znajduje się decyzja z dnia 23 lutego 2017 r., znak: [...], w której Starosta Nowosądecki wnosi sprzeciw w przedmiocie przystąpienia do budowy budynku garażowego o powierzchni 35 m2 na działce nr [...] położonej w obrębie ew. S. , gm. Grybów. W uzasadnieniu w/w decyzji wskazano, iż nie jest możliwa budowa budynku garażowego. W niniejszej sprawie zostało ustalone, że budynek garażowo - usługowy o wymiarach wynoszących w rzucie poziomym 6,35 x 7,85 m zlokalizowany na działce nr [...] w miejscowości S., gm. Grybów, nie spełnia wymogu zgodności z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zatem nie jest możliwa jego legalizacja w trybie art. 48 ust. 2 u.p.b.
Dalej Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie wskazał, że organ I instancji prawidłowo wskazał jako adresata orzeczonego nakazu rozbiórki inwestora i właściciela przedmiotowego budynku garażowo - usługowego – K. P.. Z oświadczenia K. P. złożonego do protokołu kontroli w dniu 3 marca 2017 r. wynika, iż to on był inwestorem przedmiotowego budynku. Ponadto z informacji z rejestru gruntów, załączonej do protokołu kontroli z dnia 3 marca 2017 r. wynika, iż K. P. jest właścicielem działki nr [...] w miejscowości S., gm. Grybów, na której zlokalizowany jest przedmiotowy budynek (k. 4 akt PINB).
Ustosunkowując się do twierdzeń zawartych w odwołaniu organ odwoławczy wskazał, że nie podziela stanowiska skarżącego co do kwalifikacji przedmiotu postępowania jako wiaty, bowiem materiał dowodowy sprawy zaprzecza twierdzeniom skarżącego. W szczególności zapisy w protokole z kontroli przeprowadzonej w dniu 3 marca 2017r. oraz dołączona dokumentacja fotograficzna przedstawiająca budynek wyposażony w piec na paliwo stałe oraz wc wskazują na istnienie budynku, a nie wiaty (karty 8-14 akt PINB); ponadto wiata nie mogłaby być ogrzewana. Organ odwoławczy zaznaczył, iż w prawie budowlanym brak jest definicji legalnej pojęcia wiaty. Koniecznym w tym zakresie jest posiłkowanie się orzecznictwem sądowoadministracyjnym, w świetle którego wykluczone jest przyjęcie, jak wskazuje skarżący, iż przedmiotowy obiekt jest wiatą. W ocenie organu odwoławczego zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest wystarczający.
Pismem z dnia 2 kwietnia 2020 r. K. P. wniósł skargę na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 28 lutego 2020 r. Skarżący podkreślił, że nie jest człowiekiem zamożnym; zwrócił uwagę na niewielkie rozmiary przedmiotowego budynku i wskazał, że budynek ten nie jest budynkiem garażowo-usługowym, lecz budynkiem gospodarczym z przeznaczeniem na przechowywanie owoców pozyskiwanych z własnego sadu. Skarżący uzupełnił argumentację w piśmie z dnia 23 sierpnia 2020 r. Skarżący ponownie zwrócił uwagę na swoją trudną sytuację życiową i podkreślił, że przedmiotowy budynek służy jako przechowalnia owoców i pomieszczenie do pozyskiwania miodu z własnej pasieki. Skarżący wyjaśnił, że w budynku jest niezbędna instalacja wod.-kan. i ogrzewanie; nieczynne jest nieużytkowe poddasze. Skarżący znaczył, że nie wiedział, iż na tak niewielki budynek musi uzyskać pozwolenie na budowę, i nie wiedział, iż zapisy planu uniemożliwiają realizację budynku na tej działce; skarżący nie zbudował budynku dopiero wtedy, gdy organ administracji architektoniczno-budowlanej wniósł sprzeciw, lecz wcześniej powiadomił urząd. Skarżący podkreślił, że sad i pszczoły oraz przedmiotowy budynek są źródłem utrzymania siedmioosobowej rodziny; do prowadzenia działalności rolniczej w tym budynku niezbędny jest również węzeł sanitarny. Skarżący w przedmiotowym budynku nigdy nie prowadził działalności gospodarczej – przed obiektem znajdowały się rodzinne samochody rodzeństwa skarżącego, ale nigdy nie były remontowane i nie czekały na naprawę. Skarżący udostępnił tylko miejsce, aby mogły czekać na przewiezienie do innego warsztatu w umówionym terminie przez ich właścicieli. Do pisma z dnia 23 sierpnia 2020 r. skarżący załączył zdjęcia obrazujące obecny stan przedmiotowego budynku.
W odpowiedzi na skargę Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie wniósł o jej oddalenie i w pełni podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jego nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd nie rozstrzyga sprawy administracyjnej merytorycznie, lecz ocenia zgodność aktu z przepisami prawa.
Kontrolując zaskarżoną decyzję zgodnie ze wskazanymi wyżej kryteriami, należało uznać, że odpowiada ona prawu i nie ma podstaw do pozbawienia jej mocy wiążącej. Skarga okazała się niezasadna.
Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (obecnie t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1186 ze zm., dalej "pr.bud."). Przepis ten, w brzmieniu miarodajnym w niniejszej sprawie, stanowi: "1. Organ nadzoru budowlanego nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo 2) bez wymaganego zgłoszenia dotyczącego budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a, albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia. 2. Jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1, jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem, organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. Na postanowienie przysługuje zażalenie. 3. W postanowieniu, o którym mowa w ust. 2, ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie: 1) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego; 2) dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3; do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2. 4. W przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust. 1. 5. Przedłożenie w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w ust. 3, traktuje się jak wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót budowlanych, jeżeli budowa nie została zakończona". Zdaniem Sądu, przepisy wchodzące w skład podstawy prawnej zaskarżonej decyzji zostały przez organy administracji prawidłowo zidentyfikowane i zinterpretowane.
Zdaniem Sądu, nie budzą wątpliwości ustalenia organów administracji co do istotnych okoliczności faktycznych. Dotyczy to w szczególności okoliczności utrwalonych w protokole z dnia 3 marca 2017 r. oraz załączonej do niego dokumentacji fotograficznej (lokalizacja budynku; jego wymiary, konstrukcja i wyposażenie; obecność licznych samochodów w bezpośrednim sąsiedztwie). Okoliczności te zostały prawidłowo ustalone za pomocą adekwatnego dowodu bezpośredniego w postaci oględzin, których wyniki zostały w stosowanej formie utrwalone. Prawidłowo ustalono również, że przedmiotowy obiekt został wybudowany w okresie październik – grudzień 2016 r. Nie budzi również wątpliwości konstatacja organów o braku pozwolenia na budowę w odniesieniu do przedmiotowego obiektu.
Dokonując kwalifikacji prawnej stwierdzonego stanu faktycznego, organy prawidłowo uznały, że w niniejszej sprawie spełniona jest podstawowa przesłanka warunkująca zastosowanie art. 48 pr.bud., tj. wybudowanie obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. W tym kontekście przede wszystkim trzeba zauważyć, że przedmiotowy obiekt niewątpliwie jest obiektem budowlanym (budynkiem) w rozumieniu art. 3 pkt 1 i 2 pr.bud., a jego budowa – w myśl reguły ogólnej z art. 28 ust. 1 pr.bud. – wymagała pozwolenia na budowę.
W ocenie Sądu, organy prawidłowo zidentyfikowały również przeszkody uniemożliwiające legalizację przedmiotowego obiektu budowlanego. W tym zakresie trafnie wskazano, że działka nr [...] w S. , na której jest on zlokalizowany, znajduje się w terenie oznaczonym w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego obszaru Gminy Grybów symbolem L75RS/RD oznaczającym tereny rolne przeznaczone dla upraw sadowniczych z dopuszczeniem zalesienia. W terenach tych w świetle postanowień planu dopuszcza się realizację: a) obiektów i urządzeń niezbędnych do prowadzenia gospodarki rolnej i leśnej (szkółki leśne, leśniczówki, gajówki oraz inne obiekty i urządzenia związane z gospodarką leśną) oraz uprawy rolne, b) zabudowy zagrodowej (mieszkaniowej i gospodarczej), c) infrastruktury technicznej i komunikacji związanej z użytkowaniem podstawowym. Przedmiotowy obiekt, zakwalifikowany przez organy jako budynek garażowo-usługowy, nie należy do obiektów, których realizacja jest dopuszczalna w terenie oznaczonym symbolem L75RS/RD – a zatem nie jest zgodny z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art. 48 ust. 2 ab initio pr.bud.).
Zważywszy na argumentację prezentowaną przez skarżącego w toku postępowania administracyjnego, podkreślić należy, iż – zdaniem Sądu – Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie słusznie wykluczył możliwość uznania przedmiotowego obiektu za wiatę. W sposób oczywisty stoją temu na przeszkodzie właściwości obiektu, w tym konstrukcja obejmująca przegrody budowlane, żelbetowe fundamenty, dach dwuspadowy o konstrukcji drewnianej pokryty blachą dachówkopodobną oraz wyposażanie w instalację elektryczną i ogrzewanie z piecem na paliwo stałe.
Nawiązując z kolei do stanowiska skarżącego przedstawionego w skardze i późniejszym piśmie procesowym, stwierdzić trzeba, że – zdaniem Sądu – przedmiotowy obiekt nie ma znamion zabudowy zagrodowej. Pojęcie zabudowy zagrodowej zostało zdefiniowane w § 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowania – w myśl tego przepisu przez zabudowę zagrodową należy rozumieć w szczególności budynki mieszkalne, budynki gospodarcze lub inwentarskie w rodzinnych gospodarstwach rolnych, hodowlanych lub ogrodniczych oraz w gospodarstwach leśnych. Definicja ta wprawdzie nie ma waloru systemowego i nie może być stosowana wprost przy wykładni wszystkich przepisów, niemniej jednak nie ulega wątpliwości, że konstytutywnym elementem odnośnej zabudowy jest bezpośredni funkcjonalny związek z produkcją rolną lub leśną. Dla identyfikacji takiego związku znaczenie ma faktyczny sposób korzystania z obiektu, a także jego obiektywne właściwości, które muszą go czynić przydatnym i predestynowanym do owej produkcji. Mając na względzie te kryteria, należy zauważyć, że przedmiotowy obiekt – jak wskazuje zebrany materiał dowodowy – jest przystosowany i w czasie przeprowadzanej przez organy nadzoru budowlanego kontroli był de facto wykorzystywany na cele garażowe i usługowe. Trudno uznać za przekonujące twierdzenia skarżącego jakoby samochody stojące przed budynkiem oczekiwały na naprawę w innym warsztacie, skoro – jak wynika z dokumentacji fotograficznej – w tymże budynku znajdował się sprzęt do naprawy samochodów, w tym podnośnik. Ponadto właściwości budynku, wyeksponowane już w decyzji organu pierwszej instancji, w tym wysokość parteru (4,25 m), wyposażenie we wspomniany sprzęt do naprawy samochodów, a także w instalację wodociągową i kanalizacyjną, centralne ogrzewanie z piecem na paliwo stałe i pomieszczenie łazienki – nie wskazują na jego bezpośredni związek i przydatność dla produkcji rolnej, przeciwnie, taki związek i przydatność wykluczają. Doraźne umieszczenie w części budynku owoców nie może, zdaniem Sądu, mieć wpływu na tę ocenę.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.