II SA/Kr 472/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w KrakowieKraków2008-01-09
NSAochrona środowiskaŚredniawsa
ochrona środowiskaplanowanie przestrzennestacja bazowatelefon komórkowyteren przyrodniczyład przestrzennyprawo ochrony środowiskamiejscowy plan zagospodarowania przestrzennego

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę spółki telekomunikacyjnej na decyzję odmawiającą wydania zgody na budowę stacji bazowej ze względu na sprzeczność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego chroniącym tereny o szczególnym znaczeniu przyrodniczym.

Spółka telekomunikacyjna złożyła skargę na decyzję odmawiającą wydania pozwolenia na budowę stacji bazowej, argumentując, że plan miejscowy dopuszcza lokalizację infrastruktury technicznej. Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że budowa wysokiej wieży telekomunikacyjnej jest sprzeczna z przeznaczeniem terenu o szczególnym znaczeniu przyrodniczym i krajobrazowym, nawet jeśli plan dopuszcza pewne urządzenia infrastruktury technicznej.

Sprawa dotyczyła skargi spółki telekomunikacyjnej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Burmistrza odmawiającą wydania pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej. Spółka argumentowała, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dopuszcza lokalizację urządzeń infrastruktury technicznej, w tym w zakresie telekomunikacji. Sąd administracyjny w Krakowie oddalił skargę, stwierdzając, że choć plan dopuszcza pewne urządzenia infrastruktury technicznej, to budowa wysokiej, ok. 52-metrowej wieży telekomunikacyjnej jest sprzeczna z podstawowym przeznaczeniem terenu o szczególnym znaczeniu przyrodniczym i krajobrazowym, objętego ochroną w ramach parku krajobrazowego. Sąd podkreślił, że realizacja przeznaczenia dopuszczalnego nie może niweczyć możliwości realizacji podstawowego przeznaczenia terenu, a gabaryty planowanej inwestycji naruszałyby ład przestrzenny i degradację terenu. Sąd odniósł się również do zarzutów proceduralnych, uznając, że strona skarżąca nie wykazała istotnego wpływu ewentualnych uchybień na wynik sprawy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, budowa stacji bazowej telefonii komórkowej o znaczących gabarytach (wysokość ok. 52 m) jest sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który chroni tereny o szczególnym znaczeniu przyrodniczym i krajobrazowym, nawet jeśli plan dopuszcza lokalizację urządzeń infrastruktury technicznej.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że realizacja przeznaczenia dopuszczalnego (infrastruktura techniczna) nie może niweczyć podstawowego przeznaczenia terenu (zieleń o szczególnym znaczeniu przyrodniczym). Gabaryty planowanej inwestycji naruszałyby ład przestrzenny i degradację terenu, a także mogłyby negatywnie wpływać na środowisko naturalne i krajobraz.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (22)

Główne

u.p.o.ś. art. 56 § 1

Ustawa Prawo ochrony środowiska

Właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan taki jest uchwalony.

u.p.o.ś. art. 46

Ustawa Prawo ochrony środowiska

Realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko jest dopuszczalna wyłącznie po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

rozp. RM art. 2 § 1 pkt 7

Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko

Instalacje radiokomunikacyjne, radionawigacyjne, emitujące pola elektromagnetyczne, których równoważna moc promieniowana izotopowo wynosi nie mniej niż 100 W, wymagają sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko.

plan art. 20 § 1

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy A.

Obszar oznaczony symbolem ZN stanowią tereny zieleni nie urządzonej o szczególnym znaczeniu przyrodniczym.

plan art. 20 § 2

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy A.

Przeznaczenie podstawowe terenów ZN to zadrzewienie, zakrzewienie, tereny leśne pełniące rolę połączeń ekologicznych, użytkowane rolniczo łąki i pastwiska, zieleń izolacyjna.

plan art. 20 § 3 pkt 3

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy A.

Przeznaczenie dopuszczalne terenu ZN obejmuje lokalizację urządzeń i sieci infrastruktury technicznej.

plan art. 20 § 4 pkt 1

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy A.

Zasady zagospodarowania terenu ZN: dostosowanie obiektów i urządzeń przeznaczenia dopuszczalnego do wymogów i charakteru przeznaczenia podstawowego.

plan art. 20 § 4 pkt 3

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy A.

Zasady zagospodarowania terenu ZN: zakaz realizacji nowych obiektów kubaturowych w terenach tego użytkowania.

plan art. 37 § 1

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy A.

Tereny oznaczone symbolem 'J' to 'ochrona krajobrazu i przyrody', obejmujące m.in. obszary w granicach Parku Krajobrazowego.

plan art. 38 § 1

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy A.

Tereny oznaczone symbolem 'P' to strefa przyrodniczo-czynna obejmująca obszary o wysokich walorach przyrodniczych oraz powiązań między nimi.

Pomocnicze

u.p.o.ś. art. 46a § 1

Ustawa Prawo ochrony środowiska

Postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu podejmującego realizację przedsięwzięcia.

k.p.a. art. 104

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 138 § 1 pkt 1

Kodeks postępowania administracyjnego

p.p.s.a. art. 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 3

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 134 § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 151

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 10

Kodeks postępowania administracyjnego

Zasada czynnego udziału strony w postępowaniu.

k.p.a. art. 107 § 3

Kodeks postępowania administracyjnego

Wymogi dotyczące uzasadnienia decyzji.

u.p.o.ś. art. 47 § 1

Ustawa Prawo ochrony środowiska

Pominięcie ustaleń raportu w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

plan art. 50 § 1 pkt 2

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy A.

W zakresie telekomunikacji i łączności ustala się możliwość sukcesywnej rozbudowy pojemności funkcjonujących central telefonicznych i budowy nowych sieci teletechnicznych.

plan art. 50 § 1 pkt 3

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy A.

Nowe sieci teletechniczne lokalizuje się w obrębie linii rozgraniczających istniejących i projektowanych dróg i ulic w terenach, w których nie będą powodować naruszenia ustaleń planów.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sprzeczność planowanej inwestycji (budowa stacji bazowej o wys. 52 m) z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w szczególności z przeznaczeniem terenu o szczególnym znaczeniu przyrodniczym (ZN) i ochroną krajobrazu (J). Naruszenie zasady, że przeznaczenie dopuszczalne nie może niweczyć podstawowego przeznaczenia terenu. Potencjalny negatywny wpływ inwestycji na środowisko naturalne (promieniowanie) i krajobraz.

Odrzucone argumenty

Argumentacja skarżącej, że plan miejscowy dopuszcza lokalizację urządzeń infrastruktury technicznej, w tym w zakresie telekomunikacji (powołując się na § 20 ust. 3 pkt 3 i § 50 ust. 1 pkt 2 planu). Zarzut naruszenia zasady czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 10 k.p.a.) bez wykazania istotnego wpływu na wynik sprawy. Zarzut naruszenia przepisów postępowania w zakresie informowania strony i uzasadnienia decyzji.

Godne uwagi sformułowania

realizacja przeznaczenia dopuszczalnego nie może niweczyć możliwości realizacji podstawowego przeznaczenia terenu lokalizacja tego zamierzenia w terenach oznaczonych w planie jako ZN, nie jest możliwa z uwagi na gabaryty przedmiotowego przedsięwzięcia polegającego na budowie obiektu o wys. 52 m, a więc powodującego na naruszenie ładu przestrzennego i degradację terenu warunkiem sine qua non uchylenia decyzji z powodu naruszenia przepisów postępowania jest wykazanie, że takie naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy

Skład orzekający

Barbara Pasternak

przewodniczący

Krystyna Daniel

sprawozdawca

Grażyna Firek

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących lokalizacji inwestycji infrastruktury technicznej (stacji bazowych) na terenach chronionych przyrodniczo i krajobrazowo, zgodność z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego, zasada czynnego udziału strony w postępowaniu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji planu miejscowego z konkretnymi zapisami dotyczącymi terenów zielonych i infrastruktury technicznej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa ilustruje konflikt między rozwojem infrastruktury telekomunikacyjnej a ochroną środowiska i ładu przestrzennego, co jest aktualnym tematem.

Czy wieża telekomunikacyjna może zniszczyć chroniony park krajobrazowy? Sąd rozstrzyga konflikt interesów.

Sektor

telekomunikacja

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Kr 472/07 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2008-01-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-04-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Barbara Pasternak /przewodniczący/
Grażyna Firek
Krystyna Daniel /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne
Ochrona środowiska
Sygn. powiązane
II OSK 472/08 - Wyrok NSA z 2009-03-31
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2006 nr 129 poz 902
art. 56, 46, 46a
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 Prawo ochrony środowiska - tekst jedn.
Sentencja
Sygn. akt II SA/ Kr 472/ 07 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Barbara Pasternak Sędziowie : WSA Krystyna Daniel ( spr. ) WSA Grażyna Firek Protokolant: : Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi P. Spółka z o.o. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach skargę oddala
Uzasadnienie
Burmistrz Gminy A. decyzją z [....] na podstawie art. 56 ust. 1 ustawy z 27. 04. 2001r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2006 r., Nr 129, poz. 902), § 2 ust. 1 pkt. 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 9.11. 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.) oraz art. 104 kpa odmówił ......Telefonii Cyfrowej Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W. wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko w przypadku gdy obowiązek sporządzenia raportu jest wymagany - obligatoryjny dla przedsięwzięcia pn. "budowa stacji bazowej dla ....... Telefonii Cyfrowej nr .....zlokalizowanej na działce nr .......w miejscowości N gmina A.
Burmistrz Gminy A. w uzasadnieniu decyzji podał, że działka, na której planowana jest inwestycja znajduje się w obszarach przeznaczonych w planie dla celów zieleni nie urządzonej, o szczególnym znaczeniu przyrodniczym, oznaczonych w części graficznej planu symbolami 4.ZN.06., dla których obowiązują § ...........ustaleń tekstowych uchwały Rady Miejskiej w A. nr .......- w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy A. część......... zwanym dalej: "planem". Uwzględniając przeznaczenie podstawowe, jak i dopuszczalne przedmiotowego terenu w planie organ I instancji stwierdził, iż lokalizacją tego zamierzenia w terenach oznaczonych w planie jako ZN, nie jest możliwa z uwagi na gabaryty przedmiotowego przedsięwzięcia polegającego na budowie obiektu o wys. 52 m, a więc powodującego na naruszenie ładu przestrzennego i degradację terenu oznaczonego jako ZN, chronionego ustaleniami planu przed tego rodzaju inwestycjami.
Od powyższej decyzji odwołanie złożyła .... Telefonia Cyfrowa Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej zwana Spółką), zarzucając oparcie rozstrzygnięcia na wadliwie ustalonym stanie faktycznym poprzez nieuwzględnienie przez organ I instancji regulacji § 50 ust. 1 pkt. 2 planu. Zdaniem strony skarżącej, plan tworzy wyjątek dla możliwości lokalizacji urządzeń infrastruktury technicznej, do której strona skarżąca kwalifikuje bazową stację telefonii komórkowej. W ocenie strony skarżącej na przeszkodzie uwzględnienia wniosku nie stoi również fakt, iż planowana do zabudowy działka znajduje się w granicach ......Parku Krajobrazowego. Nadto zarzucono naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu, poprzez uniemożliwienie stronie skarżącej zapoznania się ze zgromadzonymi dowodami oraz wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz głoszonych żądań, jak i uchybienia w sporządzonym uzasadnieniu decyzji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z [....] na podstawie art. 46, art. 46a, art. 56 ustawy z 27. 04. 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2006 r., Nr 129, poz. 902 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt. 1 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Kolegium podało, że teren planowanej inwestycji znajduje się w strefie oznaczonej w planie symbolem "J" - ochrona krajobrazu i przyrody, a plan ustala dla tej strefy ochronę ciągów ekologicznych. Fakt znajdowania się tego terenu w strefie przyrodniczo - czynnej "P" (obejmującej trwałe użytki zielone, inne obszary trwałych powiązań między kompleksami zieleni urządzonej i nie urządzonej tworząc sieć korytarzy ekologicznych) oznacza, iż teren ów objęty jest zakazem lokalizacji nowych obiektów (§ 38 ust. 2 pkt. 1 planu), a przepis wymienia jedynie dla przykładu obiekty o funkcji mieszkalnej i usługowej przeznaczone na stały pobyt ludzi. Kolegium nie podzieliło zarzutu dotyczącego błędnego ustalenie stanu faktycznego, gdyż stan faktyczny został ustalony należycie, a co do opisanego powyżej zarzutu nietrafnego zastosowanie prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, nie mógł on odnieść skutku z przyczyn opisanych powyżej. Kolegium nie uwzględniło również zarzutu naruszenia zasady czynnego udziału strony w prowadzonym postępowaniu. Zarzut ów mógłby odnieść skutek w sytuacji, gdy stawiająca go strona zamierzała zażądać przeprowadzenia konkretnych czynności procesowych, które mogłyby mieć wpływ na kierunek wydawanego rozstrzygnięcia (vide: wyrok NSA z 18.05.2006 r., sygn. akt II OSK 831/05, publ. ONSAiWSA 2006/6/157). Treść skierowanego do Kolegium odwołania uzasadnia twierdzenie, iż strona skarżąca nie nosiła się z zamiarem zgłoszenia jakichkolwiek dodatkowych czynności procesowych w postępowaniu administracyjnym, a pozostałe zarzuty sprowadzają się w istocie do podnoszenia uchybień w stosowaniu prawa materialnego.
Skargę od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła w dniu........ 2007 r. ......... Telefonia Cyfrowa Sp. z o. o. w W. Strona skarżąca zarzuciła zaskarżonym decyzjom naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a w szczególności:
- art. 47 ust. 1 ustawy z 21. 04. 2001 r. Prawo ochrony środowiska, poprzez pominięcie ustaleń raportu w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko,
- art. 56 ust. 1 cyt. ustawy w zw. z §§ 20, 37, 38, 39 i 43 uchwały Nr .......Rady Miejskiej w ....... z ........2005 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy A. poprzez uznanie, że inwestycja jest sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
- niewłaściwą wykładnię § 20 ust. 3 pkt. 3 miejscowego planu zgodnie, z którym jako przeznaczenie dopuszczalne terenu zieleni nie urządzonej o szczególnym znaczeniu przyrodniczym ustala się możliwość lokalizacji urządzeń i sieci infrastruktury technicznej, co jednak w ocenie organu wyklucza możliwość określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia,
- niewłaściwą wykładnię § 50 ust. 1 pkt. 2 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który stanowi, iż w zakresie telekomunikacji i łączności ustala się możliwość sukcesywnej rozbudowy pojemności funkcjonujących central telefonicznych i budowy nowych sieci teletechnicznych, a zatem stanowi podstawę dla planowanego zamierzenia,
- § 2 ust. 1 pkt. 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 9.11. 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko poprzez pominięcie ustaleń raportu.
Strona skarżąca zarzuciła również naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności:
- art. 9 k.p.a. poprzez brak należytego poinformowania skarżącego o kwalifikacji inwestycji polegającej na budowie stacji telefonii komórkowej oraz wykładni postanowień miejscowego planu,
- art. 10 k.p.a. poprzez pozbawienie strony czynnego udziału w sprawie,
- art. 107 k.p.a. w zakresie nieprawidłowego uzasadnienia wydanej decyzji.
Mając na względzie podniesione zarzuty strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Gminy A. oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, jak również zasądzenie od organu administracji na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie w całości, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji z [....] .
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:
Stosownie do art. 1 ustawy z 30.08. 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i art. 3 p.p.s.a.). W ramach swej kognicji Sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a.
Skargę .........Telefonii Cyfrowej Sp. z o. o. w W. należy uznać za nieuzasadnioną, gdyż w wyniku dokonanej kontroli zaskarżonej decyzji, Sąd nie stwierdził aby naruszyła ona prawo w takim stopniu, który musiałby prowadzić do jej uchylenia.
Już na wstępie trzeba wskazać, że w sprawie niesporne jest że wnioskowane przedsięwzięcie, polegające na budowie stacji bazowej dla .......Telefonii Cyfrowej nr .......zlokalizowanej na działce nr ..... w miejscowości N. gmina A. obejmuje żelbetową wieżę o wys. ....... m.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia prawa materialnego należy stwierdzić, że zgodnie z art. 46 ustawy z 27.04. 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2006 r. nr 129, poz. 902) realizacja:
1. planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, określonego w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2;.
2.planowanego przedsięwzięcia innego niż określone w art. 51 ust. 1pkt 1, które nie jest bezpośrednio związane z ochroną obszaru Natura 2000 lub nie wynika z tej ochrony, jeżeli może on znacząco oddziaływać na ten obszar – jest dopuszczalne wyłącznie po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizacje przedsięwzięcia, zwanej dalej: "decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach".
Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia RM z 9.11. 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowaniach związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. nr 257 poz. 2573 ze zm.) instalacje radiokomunikacyjne, radionawigacyjne, emitujące pola elektromagnetyczne, których równoważna moc promieniowana izotopowo wynosi nie mniej niż 100 W, emitujące pola elektromagnetyczne o częstotliwościach od 30 kHz do GHz wymagają sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.
Zgodnie art. 46 a ust. 1 cyt. ustawy postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu podejmującego realizację przedsięwzięcia.
Zgodnie z art. 56 ust. 1 cyt. ustawy właściwy organ wydaje decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan taki jest uchwalony.
W niniejszej sprawie ........Telefonia Cyfrowa Sp. z o. o. w W. wniosła w dniu .....2006 r. (data prezentaty) o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. "budowa stacji bazowej dla .......Telefonii Cyfrowej nr ......zlokalizowanej na działce nr .... w miejscowości N., gmina A.", w związku z czym - w oparciu o w/w przepisy jak również przepisy obowiązującego dla terenu gminy A. miejscowego planu zagospodarowania, uchwalonego w dniu ........2005 r. przez Radę Miejską w A. uchwałą nr ........w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy A. ......zwanym dalej: "planem" - dokonano ustaleń w zakresie zgodności wnioskowanej inwestycji z ustaleniami w/w planu. Przez wzgląd na powyższe należy podkreślić, że w niniejszym postępowaniu zadaniem organów administracji było stwierdzenie czy przedmiotowe przedsięwzięcie nie narusza ustaleń planu miejscowego.
Zgodnie z graficzną częścią planu tereny dz. ewid. ........w miejscowości N. , gm. A. znajdują się na obszarze o symbolu 4.ZN.06, dla których obowiązują przepisy w/w planu:. § 20, § 37, § 38, § 39 i § 43. Stosownie do § 20 ust. 1 tekstowej części cytowanego planu obszar oznaczony symbolem ZN stanowią tereny zieleni nie urządzonej o szczególnym znaczeniu przyrodniczym. W § 20 ust. 2 planu ustalono, że przeznaczeniem podstawowym terenów o symbolu ZN jest zadrzewienie, zakrzewienie (w tym śródpolne i przywodne) i tereny leśne pełniące ważną rolę połączeń w systemie węzłów i korytarzy ekologicznych oraz użytkowane rolniczo łąki i pastwiska położone wzdłuż cieków wodnych oraz zieleń izolacyjna.
W ust. 3 cyt. § 20 planu jako przeznaczenie dopuszczalne terenu wskazano :
1. lokalizacje niekubaturowych ogólnodostępnych urządzeń sportu i rekreacji tj. ścieżek rowerowych, szlaków turystycznych z towarzyszącymi elementami małej architektury (wiaty, ławki, platformy widokowe) z wykluczeniem wyciągów narciarskich, pól kampingowych i karawingowych, strzelnic, parków rozrywki;
2.lokalizacje dojść pieszych i pojazdów nie ujętych w planie;
3.lokalizacje urządzeń i sieci infrastruktury technicznej;
W § 20 ust. 4 pkt 1 i 3 planu jako zasady zagospodarowania terenu warunki i jego zabudowy ustalono: dostosowanie obiektów i urządzeń przeznaczenia dopuszczalnego do wymogów i charakteru przeznaczenia podstawowego (pkt. 1) oraz w celu ochrony tych obszarów wprowadza się zakaz realizacji nowych obiektów kubaturowych w terenach tego użytkowania.
Mając na uwadze fakt, że przedmiotowa dz. ewid. 434 znajduje się w strefie oznaczonej symbolem "J" tj. " ochrony krajobrazu i przyrody" obejmującej m. in. obszary w granicach ........... Parku Krajobrazowego (§ 37 ust. 1 planu) oraz w strefie przyrodniczo-czynnej "P" obejmującej "obszary o wysokich walorach przyrodniczych oraz powiązań miedzy nimi" (§ 38 ust. 1 planu), przy wykładni przepisu § 20 ust. 3 pk 3 planu, który dopuszcza lokalizację urządzeń i sieci infrastruktury technicznej, do której należą również stacje bazowej telefonii cyfrowej, należy podkreślić, że teren, na którym ma być lokowane wnioskowane przedsięwzięcie znajduje się w obszarze o "szczególnym znaczeniu przyrodniczym", który pełni ważną rolę połączeń w systemie węzłów i korytarzy lęgowych", w związku z czym nie można przyjmować, że na tym terenie mogą być lokowane wszystkie urządzenia i sieci infrastruktury technicznej tj. niezależnie od ich gabarytów, mocy, kształtu i ewentualnym wpływie na walory przyrodnicze i krajobrazowe. Przez wzgląd na powyższe należy stwierdzić, że organy I i II instancji zasadnie przyjęły, że wnioskowane przedsięwzięcie polegające na budowie wieży żelbetowej o wys. ......m będzie kolidować z podstawowym przeznaczeniem terenu znajdującego się na terenie ........... Parku Krajobrazowego o symbolu ZN. Także z zasad racjonalnego wnioskowania wynika, iż realizacja przeznaczenia dopuszczalnego nie może niweczyć możliwości realizacji podstawowego przeznaczenia terenu. Ustalając powyższe organ II instancji w uzasadnieniu swojej decyzji jednoznacznie wskazał, że "lokalizacja na w tym terenie planowanej inwestycji przekraczającej wys. 50 m, prowadzi do naruszenia zapisów planu poprzez wprowadzenie w danym terenie obiektu o znacznych rozmiarach, które nie dadzą się w żaden sposób dostosować do wymogów przeznaczenia podstawowego". Z załączonego do akt administracyjnych sprawy raportu oddziaływania przedsięwzięcia "[....]" sporządzonego przez mgr inż. K.K. w .........2006 r. na zlecenie inwestora, przedmiotowa stacja bazowa telefonii cyfrowej jest znacznym przedsięwzięciem zarówno ze względu na jej gabaryty, w szczególności wysokość jak również moc. Z w/w raportu wynika, że przedmiotowa stacja składać się będzie z żelbetowej wieży o wys. ..... m, na której zostanie zlokalizowanych kilkanaście anten oraz kontenera, zlokalizowanego u podnóża wieży, w którym się znajdą urządzenia zasilające, sterujące i aparatura nadawcza, generująca podczas eksploatacji hałas i generująca energie w postaci pół elektromagnetycznych o znacznej częstotliwości (900/1800 UMTS MHz oraz 7-38 GHz). Nadto z raportu wprost wynika, że wnioskowane przedsięwzięcie może pogorszyć stan środowiska naturalnego ze względu na promieniowanie niejonizujace (s. 25 raportu), a także będzie wpływać na zmianę krajobrazu ( s. 22 raportu). Nie można również przyjąć - tak jak to podnosi strona skarżąca - że pominięty przez organ I instancji przepis § 50 cyt. planu stanowi podstawę lokowania na dz. ewid, .... W N. przedmiotowego przedsięwzięcia. Przeciwnie, mając na uwadze, że zgodnie z § 50 ust. 1 pkt. 2 i 3 planu w zakresie telekomunikacji i łączności ustala się: możliwość sukcesywnej rozbudowy pojemności funkcjonujących central telefonicznych i budowy nowych sieci teletechnicznych, a nowe sieci teletechniczne lokalizuje się w obrębie linii rozgraniczających istniejących i projektowanych dróg i ulic w terenach, w których nie będą powodować naruszenia ustaleń planów, trzeba stwierdzić - tak jak to uczynił w uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy - że powyższy przepis wyraźnie wskazuje, iż jakkolwiek istnieje możliwość lokowania na terenie objętym planem telefonii bezprzewodowej, to jednak tylko w tych miejscach, w których nie spowoduje to naruszenia ustaleń planu.
Odnosząc się do zarzutu braku możliwości czynnego uczestnictwa w postępowaniu tj . przepisu art. 10 kpa, trzeba stwierdzić, że w ocenie Sądu nie może on stanowić podstawy do uchylenie zaskarżonej decyzji, jak również decyzji ją poprzedzającej, jakkolwiek z przedłożonych akt administracyjnych oraz z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że strona skarżąca nie została zawiadomiona o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków. Powyższe wiąże się bowiem z faktem, iż w niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała, iż powyższe uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych jak np. złożenie dokumentów czy wnioskowania innych czynności w postępowaniu wyjaśniającym. Trzeba przy tym zauważyć, powołując się na uchwałę 7 sędziów NSA z 25. 04. 2005 r. sygn. akt FPS 6/04 (ONSAiWSA 2005 r. z. 4, poz. 66) wydaną w odniesieniu do art. 200 § 1 ustawy z 29.08. 1997 – Ordynacji podatkowej (Dz. U. z 2005, nr 8, poz. 60), który treściowo odpowiada art. 10 kpa, że warunkiem sine qua non uchylenia decyzji z powodu naruszenia przepisów postępowania jest wykazanie, że takie naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W związku z tym do strony wysuwającej taki zarzut należy wykazanie związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania, a wynikiem sprawy (por. wyrok NSA W-wa z 18.05. 2006 r. sygn. akt IIOSK 831/05, ONSAiWSA 2006, nr 6, poz. 157; wyrok NSA z 15.05. 2003 r. sygn. akt I SA/Gd 199/00, "Przegląd Sportowy" 2004, nr 1 s. 43). W niniejszej sprawie ani w odwołaniu ani w skardze – które zostały sporządzone przez zawodowego pełnomocnika radcę prawnego M.M. - nie wykazano w jaki sposób w/w naruszenie przepisu art. 10 kpa wpłynęło na wydane w sprawie decyzje.
Na koniec należy, wskazać, że wbrew zarzutowi skargi zaskarżona decyzja nie narusza dyspozycji z art. 107 § 3 kpa w sposób, który uzasadniałby jej uchylenie. W wywodzie zaprezentowanym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, brak wywodów sprzecznych, a organ odwoławczy ustosunkował się do podniesionych w odwołaniu zarzutów. Wskazał także podstawę prawną rozstrzygnięcia, treść zastosowanych przepisów prawa, w tym planu miejscowego oraz zasadnicze fakty, które uznał za udowodnione i w oparciu o które wydał rozstrzygnięcie.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI