II SA/Kr 468/24

II SA/Kr 468/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2024-06-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-03-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Agnieszka Nawara-Dubiel
Joanna Tuszyńska /przewodniczący/
Sebastian Pietrzyk /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II OZ 833/25 - Postanowienie NSA z 2025-06-05
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
oddalono skargi
Powołane przepisy
Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
art 48 ust 2 i  3
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
Sentencja
Kraków, dnia 14 czerwca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Nawara – Dubiel Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 czerwca 2024 r. sprawy ze skarg P. Ż. i Z. L. na postanowienie nr 104/2024 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 30 stycznia 2024 r., znak: WOB.7722.258.2020.JKUR w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych oddala skargi.
Uzasadnienie
Przedmiotem skarg P. Ż. oraz Z. L. jest postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie nr 104/2024 z dnia 30 stycznia 2024 roku, znak: WOB.7722.258.2020.JKUR uchylające postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Targu nr 164/2020 z dnia 18 wrześnią 2020r., znak: PINB-73550/NT-48/07, którym działając na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane nakazano inwestorowi P. P. Ż. wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych przy rozbudowie dotychczasowego budynku o funkcji mieszkalno-usługowej w kierunku zachodnim w ramach rozbiórki istniejącej części gospodarczej i budowy w tej lokalizacjo nowej część posiadającej wymiary w rzucie 8,20 x 10,70 m o dwóch kondygnacjach nadziemnych oraz podpiwniczeniu z funkcjonującym obecnie w obiekcie zakładem piekarnicza-ciastkarskim zlokalizowanego na działkach nr [...], [...] położonych w N. T. przy ul. [...] oraz nałożono obowiązek przedłożenia w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w Nowym Targu w Terminie do dnia 1 lutego 2020r. zaświadczenia Burmistrza Miasta Nowy Targ o zgodności zrealizowanej rozbudowy budynku mieszkalno-usługowego w którym funkcjonuje zakład piekarniczo-ciastkarski z aktualnie obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz czterech egzemplarzy projektu budowlanego rozbudowanej części piekarni wraz z aktualnym oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla działek nr ewid. [...] oraz [...] położonych w N. T. – w zakresie terminu wykonania nałożonego obowiązku i orzeczono o wyznaczeniu nowego terminu wykonania nałożonego obowiązku: do dnia 31 lipca 2024 r., a w pozostałym zakresie utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie.
Powyższe postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Nowym Targu wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie zgodności z przepisami "(...) zakładu P. P. Ż., zlokalizowany w N. T. przy ul. [...]" (vide zawiadomienie z dnia 13 grudnia 2007 r., akta PINB tom I k. 5).
W dniu 3 stycznia 2008 r. pracownicy PINB przeprowadzili oględziny zakładu p. przy ul. [...] w N. T.. W ich toku ustalono, że "(...) w poziomie I piętra inwestor P. Ż. wykonał wydłużenie części I piętra do gabarytów wykazanych w rzucie parteru projektu podziału budynku. W poziomie 1 piętra nastąpiła zmiana sposobu użytkowania z funkcji mieszkalnej na funkcję zakładu p. " (akta PINB tom I k. 7). Do akt postępowania włączono fragmenty akt postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalno-usługowego wraz z magazynami mąki, zakończonego decyzją z dnia 6 września 1990 r., znak: GUB-8380/61/90 oraz kserokopie projektu budowlanego zatwierdzonego wymienioną powyżej decyzją, a także kserokopie innych dokumentów związanych z ww. nieruchomością (akta PINB tom I k. 9-33 oraz k. 37-42).
Kolejno, w dniach 10, 15, 16 i 18 września 2008 r. PINB dokonał przesłuchania świadków: P. P. Ż., P. Z. L., P. K. M., P. J. P., P. W. L., P. B. B. i P. M. K. na okoliczność czasookresu i zakresu robót zrealizowanych przy spornym obiekcie, (akta PINB tom I k. 95-101).
W toku dalszego postępowania, organ I instancji postanowieniem z dnia 24 października 2008 r., znak: PINB-73550/NT-48/07 nałożył na inwestora P. P. Ż. obowiązek przedłożenia dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 oraz ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity - Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118) (...) w terminie do 31 stycznia 2009 r. (akta PINB tomik. 115-116).
W dniu 29 kwietnia 2009 r. inwestor przedłożył cztery egzemplarze "Projektu Budowlanego Zakładu P. " wraz ze stosownymi uzgodnieniami oraz oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (akta PINB tom I k. 146). Po sprawdzeniu dokumentacji projektowej, postanowieniem z dnia 1 czerwca 2009 r., znak: PINB-73550/NT-48/07 PINB nałożył na inwestora obowiązek wniesienia opłaty legalizacyjnej w wysokości dwustu pięćdziesięciu tysięcy złotych (250 000 zł). Inwestor przedmiotowa opłatę uiścił (akta PINB tom I k. 175).
Następnie, w dniu 28 października 2009 r. po uprzednim zawiadomieniu stron o możliwości zapoznania się i wypowiedzenia, co do zebranego w sprawie materiału dowodowego, organ I instancji wydał decyzję znak: PINB-73550/NT-48/2007, którą zatwierdził projekt budowlany, udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz nałożył na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie budynku w zakresie działania zakładu p. (akta PINB tom I k. 225). Na ww. decyzję PINB odwołanie wniosły P. M. K. i P. Z. L.. Tut. Organ po rozpoznaniu ww. odwołań decyzją z dnia 26 października 2010r., znak: WOA.GJ18.520-773-09 uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji (akta PINB tom II k. 43-45).
W dniu 18 maja 2011 r. inwestor dostarczył do PINB kserokopię wypis i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działek nr ewid. [...] i [...] w N. T. (akta PINB tom II k. 52-58).
Następnie postanowieniem z dnia 10 stycznia 2012r., znak: PINB-73550/NT-48/07 organ I instancji działając na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 upb wstrzymał prowadzenie robót budowlanych związanych z przebudową i rozbudową budynku usługowo-mieszkalnego zlokalizowanego na działkach nr ewid. [...] , [...] położonych w N. T. przy ul. [...] i nałożył na inwestora -P. P. Ż. obowiązek przedłożenia w terminie do dnia 31 marca 2012 r. dokumentów wymaganych przepisami (akta PINB tom II k. 66). Wobec złożenia przez zobowiązanego niekompletnej dokumentacji PINB postanowieniem z dnia 18 maja 2012r. znak: PINB-73550/NT-48/07 zobowiązał inwestora do uzupełnienia złożonego projektu budowlanego (akta PINB tom II k. 88-89).
W dniu 8 listopada 2012r. po uprzednim zawiadomieniu stron o możliwości zapoznania się i wypowiedzenia co do zebranego w sprawie materiału dowodowego, organ I instancji wydał decyzję znak: PINB-73550/NT-48/2007, którą na podstawie art. 49 ust. 4 i 5 upb zatwierdził przedłożony przez inwestora projekt budowlany, udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz nałożył obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie (akta PINB tom II k. 188 akt PINB). Odwołanie od ww. decyzji złożyła P. Z. L.. Postanowieniem nr 260/2013 z dnia 28 lutego 2013 r. znak: WOB.7721.805.2012.ABUR, MWINB zlecił PINB uzupełnienie w terminie miesiąca od daty doręczenia postanowienia materiału dowodowego.
Decyzją MWINB nr 363/2013 z dnia 28 maja 2013 r. znak: WOB.7721.805.2012.ABUR uchylono zaskarżoną decyzję PINB i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Na skutek skargi P. P. Ż. ww. decyzja MWINB była przedmiotem kontroli przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (dalej: WSA), który wyrokiem z dnia 22 listopada 2013 r. sygn. akt: II SA/Kr 1009/13 oddalił skargę.
W prowadzonym ponownie postępowaniu PINB pozyskał "kopie posiadanej dokumentacji dotyczącej lokalu apteki położonej [...], [...] (pismo Wojewódzkiego Inspektoratu Farmaceutycznego w K. z dnia 11 kwietnia 2014 r. znak: FAKR-II.021.19.2014 - akta PINB t. III k. 158). Po uprzednim zawiadomieniu stron postępowania, PINB w dniu 19 sierpnia 2014 r. przeprowadził oględziny przedmiotowych robót budowlanych. W trakcie przedmiotowych oględzin ustalono, że cyt. stwierdza się, że elewacja południowa części rozbudowanej posiada otwory okienne i drzwiowe. Elewacja zachodnia posiada dwa otwoiy. Szachty do zrzutu mąki i produktów do części magazynowej znajdują się w piwnicy. Ponadto w tej elewacji w granicy działki nr ewid. [...] umieszczony jest zbiornik na olej opałowy oraz przewody z pieców piekarniczych (...). Pom. apteki jest funkcjonalnie wyodrębnione od piekarnie, nie posiada przejść (...) Podczas oględzin potwierdzono układ i funkcje poszczególnych kondygnacji zgodnie z proj. legalizacyjnym z niewielkimi zmianami (...). Do sporządzonego z oględzin protokołu dołączono 4 szkice sytuacyjne oraz wydruk wykonanych fotografii wraz z ich opisem (akta PINB k. 219, tom III).
W dniu 19 września 2014r. PINB wydał postanowienie nr 178/2014 znak: PINB-73550/NT-48/07, którym w oparciu o art. 48 ust. 2 i 3 upb wstrzymał prowadzenie robót budowlanych związanych z rozbudową z podpiwniczeniem oraz nadbudowy budynku usługowo-mieszkałnego o funkcji zakładu p. zlokalizowanego na działkach nr ewid. [...], [...] położonych w N. T. przy ul. [...] i nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia w terminie do 31 grudnia 2014 r. odpowiednich dokumentów wymaganych przepisami (akta PINB t. III k. 318-319). Jak wynika z akt sprawy, P. P. Ż. w dniu 23 grudnia 2014r. przedłożył w PINB kopię zaświadczenia Burmistrza Miasta Nowy Targ o zgodności zrealizowanej inwestycji z planem miejscowym, 4 egz. projektu budowlanego oraz aktualne oświadczenie o prawie do dysponowana nieruchomością na cele budowlane (akta PINB t. IV k. 40).
W dniu 26 maja 2015 r. PINB wydał decyzję nr 115/2015 r. znak PINB-73550/NT-48/2007, którą zatwierdzono projekt budowlany, udzielono pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz nałożono obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie. Od ww. decyzji PINB odwołała się P. Z. L.. MWINB rozpatrując to odwołanie decyzją nr 1267/2015 z dnia 10 grudnia 2015 r., znak WOB.7721.389.2015.WMIK uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez PINB. Na ww. decyzję MWINB została wniesiona skarga do WSA, który to wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2016r., sygn. akt II SA/Kr 204/16 (akta PINB, tom IV, k. 180-189) uchylił decyzję MWINB nr 1267/2015 z dnia 10 grudnia 2015 r., znak: WOB.7721.389.2015.WMIK i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
W trakcie ponownie prowadzonego postępowania organ I instancji postanowieniem nr 123/2016 z dnia 11 października 2016 r., znak PINB-73550/NT-48/2007 działając na podstawie art. 77 kpa zobowiązał inwestora w osobie P. P. Ż. do przedłożenia aktualnej mapy do celów projektowych opracowanej dla działek ewid. nr [...] oraz [...] położnych w N. T. przy ulicy [...] (akta PINB, tom V, k. 1). Ponadto PINB podjął działania ukierunkowane na pozyskanie dokumentacji archiwalnej dot. przedmiotowego budynku usytuowanego przy ul. [...] w N. T..
Kolejno, organ I instancji wdrożył ponownie procedurę legalizacyjną wydając postanowienie nr 30/2017 z dnia 17 lutego 2017r., znak: PINB-73550/NT-48/07, którym zobowiązano inwestora - P. P. Ż. do wstrzymania robót budowlanych "w rozbudowanym budynku mieszkalno - usługowym, w którym funkcjonuje zakład p. o skrzydło zachodnie wraz z jego przebudową i adaptacją piętra i piwnicy na zakład piekarniczo - ciastkarski zlokalizowanego na działkach nr ewid. [...], [...] (w tym komunikacja w obrębie klatki schodowej w budynku sąsiednim usytuowanym na dz. nr ewid. [...]) położonych w N. T. przy ul. [...] " oraz nałożono obowiązek przedłożenia w terminie do dnia 31 lipca 2017r. zaświadczenia o zgodności zrealizowanej inwestycji z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego N. T. oraz dokumentów wynikających z art. 33 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 upb (akta PINB, tom V, k. 75-77).
Zażalenie na opisane wyżej postanowienie wnieśli P. P. Ż. oraz P. Z. L.. Postanowieniem nr 791/2018 z dnia 26 września 2018r., znak: WOB.7722.49.2017.MWEL, tut. Organ stwierdził niedopuszczalność zażalenia P. P. Ż. na postanowienie PINB nr 30/2017 z dnia 17 lutego 2017r., znak: PINB-73550/NT-48/07 (akta PINB, tom V, k. 268-279 akt PINB). Następnie, po rozpatrzeniu zażalenia P. Z. L. tut. Organ postanowieniem nr 792/2018 z dnia 26 września 2018r., znak: WOB.7722.49.2017.MWIK uchylił zaskarżone postanowienie PINB nr 30/2017 z dnia 17 lutego 2017r., znak: PINB-73550/NT-48/07 i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji (akta PINB, t. V. k. 270-273). Na ww. postanowienie MWINB, skargę do WSA wniosła P. Z. L.. WSA wyrokiem z dnia 31 stycznia 2019r., sygn. akt II SA/Kr 1542/18 skargę oddalił.
W toku ponownie prowadzonego postępowania organ I instancji dokonał analizy porównawczej materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie (akta PINB, t. V, k. 292-317).
Następnie PINB postanowieniem nr 92/2020 z dnia 25 maja 2020r., znak: PINB-73550/NT-48/2007 zobowiązał Z. L. do przedstawienia m.in. archiwalnej dokumentacji istniejącej w latach 1990 – 2001 zabudowy gospodarczej oraz wskazanie danych świadków mogących mieć wiedzę w sprawie (akta PINB, t.V, k. 318).
W dniu 12 czerwca 2020r. na dziennik podawczy PINB wpłynęło pismo P. Z. L. stanowiące odpowiedź na ww. postanowienie PINB. Do rzeczonego pisma dołączono dokumentację fotograficzną (akta PINB, t. V , k. 329-346).
W dniu 18 września 2020 r. organ I instancji wydał postanowienie nr 164/2020 z dnia 18 września 2020r., znak: PINB-73550/NT-48/07, którym działając w oparciu o art. 48 ust. 2 i 3 upb nakazano inwestorowi P. Ż. wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych przy rozbudowie dotychczasowego budynku o funkcji mieszkalno-usługowej w kierunku zachodnim w ramach rozbiórki istniejącej części gospodarczej i budowy w tej lokalizacji nowej część posiadającej wymiary w rzucie 8,20 x 10,70m o dwóch kondygnacjach nadziemnych oraz podpiwniczeniu z funkcjonującym obecnie w obiekcie zakładem piekarnicza-ciastkarskim zlokalizowanego na działkach nr [...], [...] położonych w N. T. przy ul. [...] oraz nałożono obowiązek przedłożenia w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w Nowym Targu w Terminie do dnia 1 lutego 2020r. zaświadczenia Burmistrza Miasta Nowy Targ o zgodności zrealizowanej rozbudowy budynku mieszkalno-usługowego w którym funkcjonuje zakład p. z aktualnie obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz czterech egzemplarzy projektu budowlanego rozbudowanej części piekarni wraz z aktualnym oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla działek nr ewid. [...] oraz [...] położonych w N. T.. Ww. postanowieniem nie prowadzono obowiązku wykonania niezbędnych zabezpieczeń terenu budowy (akta PINB, t.VI, k.73-75).
Na ww. postanowienie PINB zażalenie w ustawowo przewidzianym terminie wniosła Z. L. reprezentowana przez r.pr. K. K.ühna. Organ I instancji przekazując rzeczone zażalenie nie znalazł podstaw do zastosowania art. 132 kpa. Ponadto, na ww. postanowienie zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia wniósł P. P. Ż. reprezentowany przez r.pr. Ł. K.. Postanowieniem nr 102/2024 z dnia 30 stycznia 2024 r., znak: WOB.7722.258.2020.JKUR tut. Organ odmówił przywrócenia P. P. Ż. terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie PINB nr 164/2020 z dnia 18 września 2020 r., znak: PINB-73550/NT-48/2007, a następnie postanowieniem nr 103/2024 z dnia 30 stycznia 2024 r., znak: WOB.7722.258.2020.JKUR stwierdzono, że zażalenie P. P. Ż. zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia.
W toku postępowania zażaleniowego tut. Organ po analizie zgromadzonych przez PINB akt sprawy, postanowieniem nr 470/2023 z dnia 27 czerwca 2023 r., znak: WOB.7722.258.2020.JKUR zlecił organowi I instancji uzupełnienie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie poprzez:
• przeprowadzenie ponownych oględzin budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce ewid. nr [...] w miejscowości N. T. z udziałem wszystkich stron postępowania (po wcześniejszym zawiadomieniu stron o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu z oględzin zgodnie z terminem określonym w art. 79 kpa) celem ustalenia aktualnego stanu faktycznego przedmiotu postępowania (przede wszystkim wymiarów rozbudowanej części oraz jej stanu technicznego - w tym wskazanie i opisanie w jaki sposób jest ona konstrukcyjnie powiązana z pierwotną bryłą budynku),
• pozyskanie z Centralnego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego zdjęć lotniczych działki ewid. nr [...] w N. T. przy ul. [...] z lat 1980-2023 obrazujących obiekt postępowania, a także pozyskanie ze Starostwa Powiatowego w N. T. map zasadniczych dla ww. działki z lat 1980-2023,
• pozyskanie danych jednostkowych z rejestru mieszkańców lub rejestru PESEL tj. aktualnego nazwiska P. M. L. figurującej w wypisie z ewidencji gruntów i budynków jako współwłaściciel działki ewid. nr [...] w miejscowości N. T. (k. 192-194 akta PINB)
Realizując ww. postanowienie MWINB, organ I instancji pozyskał wyjaśnienia w kwestii aktualnego nazwiska P. M. L. (k. 211-212 akta PINB).
Do akt sprawy włączono pozyskane ze Starostwa Powiatowego w Nowym Targu kopie archiwalnych map z lat 1980-2023 obejmujących zakresem zabudowę na działce ewid. nr [...] w N. T. przesłane za pismem Starostwa Powiatowego w Nowym Targu z dnia 25 lipca 2023 r., znak: GK.6621.2.1090.2023 .MN (k. 228-229 akta PINB).
Następnie, do akt sprawy włączono pozyskane od Głównego Geodety Kraju fotogrametryczne zdjęcia lotnicze z lat: 2022, 2021, 2020, 2019, 2018, 2015, 2013, 2012, 2009, 2003, 1994, 1983 (k. 240-251 akta PINB).
W dniu 17 sierpnia 2023 r. upoważnieni pracownicy PINB przeprowadzili oględziny rozbudowanej części budynku istniejącego piekarni - ciastkarni o trzech kondygnacjach w części rozbudowanej, w trakcie których ustalono, że cyt. na posesji ul. [...] zlokalizowany jest zakład p. pn. Piekarnia P. Ż., który jest użytkowany w budynku posiadającym 3 kondygnacje nadziemne oraz podpiwniczenie. Zasadnicza bryła budynku jest murowana z cegły ceramicznej posiada stropy żelbetowe. Na szkicu sytuacyjnym wskazano i oznaczono istniejącą część budynku jaka istniała przed 2001 r. tj. przed rozbudową. Rozbudowaną część oznaczono odrębnym kolorem i dokonano jej pomiarów i wynosi ona 10,83 m x 8,24 m. Rozbudowana część znajduje się od strony dziedzińca między zabudową ul. [...] i [...] Przy zachodniej ścianie rozbudowanej części znajduje się dodatkowo magazyn oleju zasilający piece piekarnicze o wym. 0,94 x 2,56 m. Wysokość części rozbudowanej do okapu wynosi 6,30, natomiast przy istniejącej ścianie ceglanej dach posiada wysokość 7,25m. Elewacja południowa rozbudowanej części posiada 6 otworów okiennych i drzwiowe. Elewacja zachodnia bez otworów natomiast z kanałami nie posiada otworów. Dach części rozbudowanej jest jednospadowy z rynnami i spadkiem w kierunku dziedzińca wewnętrznego. Obok magazynu oleju są dwa szachty wrzutowe do podpiwniczenia z magazynem mąki. Szachty posiadają wymiary 1,22 x 0,72 i gł. 1,5 m i drugi 0,72 x 0,72 i gł. 1,1 m. Dokonano też kontroli kondygnacji podpiwniczonej w części rozbudowanej i wys. użytkowa to max 2,5 . Na dzień oględzin piwnica użytkowana jest głównie jako magazyn mąki oraz inne pom. magazynowe np. chłodnia, pom. do wbijania jajek. W pomieszczeniu podpiwniczonym przebywali pracownicy. W tej części doszło do połączenia rozbudowanej części z istniejącym pom. podpiwniczenia istniejącej kamienicy. W części rozbudowanej parteru znajdują się pomieszczenia technologiczne piekarni i są one połączone funkcjonalnie ze sklepem od strony rynku. W tej części widoczna jest zasadnicza ściana konstrukcyjna istniejącego budynku rozdzielająca część rozbudowaną. Ściana ta wskazana jest na dok. fotograficznej. Część rozbudowana piekarni posiada również koleją kondygnację piętra również z działalnością piekarni. Kondygnacja pięta również jest połączona funkcjonalnie z częścią rozbudowaną w kierunku zachodnim w dniu oględzin do piekarni dostawy odbywały się od strony podwórza i ul. [...]. Na dziedzińcu widoczna również wiata stalowa z zaparkowanymi 2 samochodami - jest to przedmiot odrębnego postępowania. Obecna podczas oględzin Z. L. stwierdza, że rozbudowa nastąpiła w kierunku zachodnim od widocznej ściany ceglanej II piętra kamienicy (...). Do sporządzonego z czynności protokołu dołączono szkic sytuacyjny oraz dokumentację fotograficzną (k. 255-260 akta PINB).
Rozpoznając zażalenie postanowieniem nr 104/2024 z dnia 30 stycznia 2024 roku Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie uchylił zaskarżone postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Targu nr 164/2020 z dnia 18 wrześnią 2020r. – w zakresie terminu wykonania nałożonego obowiązku i orzekł o wyznaczeniu nowego terminu wykonania nałożonego obowiązku: do dnia 31 lipca 2024 r., a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w niniejszej sprawie jest na zasadzie art. 153 p.p.s.a. związany stanowiskiem WSA w Krakowie wyrażonym w uzasadnieniu do wyroku z dnia z dnia 31 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 1542/18, którym Sąd oddalił skargę na postanowienie MWINB nr 792/2018 z dnia 26 września 2018r., znak: WOB.7722.49.2017.MWIK. W ostatnim z wyroków zapadłych w przedmiotowej sprawie tj. wyroku WSA w Krakowie z dnia 31 cznia 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 1542/18, Sąd wskazał na bezsporne w sprawie okoliczności tj. cyt. przechodząc do analizy okoliczności niniejszej sprawy należy wskazać, że bezsporne było, że inwestorem robót budowlanych jest P. Ż.. Roboty zostały wykonane samowolnie (bez pozyskania uprzedniej zgody właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej). Nie było również sporne, że obecnie obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego "N. T. [...])" przewiduje w terenie inwestycji (w ścisłym centrum, przy rynku miasta) jedynie zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nie produkcyjną. Bezsporne było także, że zakład piekarniczo-ciastkarski istnieje w tym miejscu od lat 80-tych XX wieku, choć do samowolnej rozbudowy, w o wiele mniejszym zakresie (już w 1983 r. prowadzona była produkcja - działalność rzemieślnicza branży p. - k. 14-33 tom I akt adm.). Niewątpliwe jest również, że inwestor, mimo braku legalizacji samowoli, użytkuje cały czas rozbudowany zakład.
W ww. wyroku WSA w Krakowie wskazał, że PINB prowadząc ponownie postępowanie winien ustalić w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości stan faktyczny w niniejszej sprawie, a przede wszystkim jakie dokładnie roboty budowlane zostały przez inwestora wykonane.
W toku ponownie prowadzonego postępowania organ I instancji dokonał porównawczej analizy materiału zdjęciowego oraz mapowego (k. 292-317 akta PINB) oraz wezwał P. Z. L. do złożenia wyjaśnień. Następnie, w dniu 18 września 2020 r. organ I instancji wydał zaskarżone postanowienie nr 164/2020, znak: PINB-73550/NT-48/07 stwierdzając, że w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy mamy do czynienia z rozbudową dotychczasowego budynku o funkcji mieszkalno-usługowej w kierunku zachodnim w ramach rozbiórki istniejącej części gospodarczej i budowy w tej lokalizacji nowej części posiadającej wymiary w rzucie 8,20 x 10,70 m o dwóch kondygnacjach nadziemnych oraz podpiwniczeniu z funkcjonującym obecnie w obiekcie zakładzie piekarniczo-ciastkarskim zlokalizowanym na działkach nr ewid. [...], [...] N. T. przy ul. [...].
MWINB po analizie zebranego przez PINB materiału dowodowego uznał za zasadne uzupełnienie, czemu dano wyraz w postanowieniu MWINB nr 470/2023 z dnia 27 czerwca 2023 r., znafe WOB.7722.258.2020.JKUR. Zgodnie ze wskazaniami MWINB organ I instancji uzupełnił akta sprawy o oględziny przedmiotu postępowania, zdjęcia z Centralnego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego oraz mapy zasadnicze pozyskane ze Starostwa Powiatowego w N. T.. Po dokonaniu analizy materiału zgromadzonego w sprawie wraz z materiałem uzupełnionym przez PINB, tut. Organ wskazuje, że podziela stanowisko PINB wyrażone w skarżonym postanowieniu. MWINB wskazuje, że na k.229 t.VI zalega kopia mapy zasadniczej z 1990 r. na której do budynku o numerze porządkowym [...] od strony zachodniej przylega obiekt oznaczony literą "g" (k. 229 akta PINB, tom VI). Przedmiotowy - niewielki obiekt jest uwidoczniony także na zdjęciach lotniczych z roku 1983 r., jego zarys widać także na zdjęciu z 1994 roku (k. 240 i 241, akt PINB, tom VI). Natomiast zdjęcie z 2003 r. jest niewyraźnie i ciężko stwierdzić (zdjęcie czarno białe) czy jest tam obiekt, który został oznaczony literą "g". Z kolei na wydruku zdjęciowym przedłożonym przez stronę postępowania, a datowanym przez Nią na 2002 r. (k. 310, 311 i 312 akt PINB, tom V) w miejscu wcześniej istniejącego niewielkiego budynku widoczny jest parterowy, niski budynek, na szerokość tej części budynku oznaczonego numerem porządkowym nr [...] znajdującej się w części podwórca. W zestawieniu z dokumentacją zdjęciową przesłaną przez strony postępowania można przypuszczać, że obiekt oznaczony literą "g" mógł znajdować się w złym stanie technicznym i został rozebrany (k. 342-343, 310-312 t.V), a następnie w jego w miejscu przystąpiono do wykonania przedmiotowej rozbudowy. Na wydruku zdjęciowym z 2009 r. (k. 243, akt PINB tom VI) uwidoczniona jest już przedmiotowa rozbudowa, która ostatecznie stanowi przedmiot nin. postępowania. Sporna rozbudowa w formie zbliżonej do obecnej uwidoczniona została także na zdjęciach fotograficznych dołączonych do protokołu z czynności kontrolnych Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Krakowie z dnia 13 sierpnia 2008 r. (k. 14 akta PINB, t. II) oraz na zdjęciach z oględzin przeprowadzonych przez PINB w dniu 3 stycznia 2008 r. (k. 8 akta PINB, 1.1). Wszystko to wskazuje na fakt, że inwestor ok. 2001 r. przystąpił do sukcesywnej rozbudowy budynku usytuowanego przy ul. [...] w N. T., która została ukończona najpóźniej w 2008 r.
Jak wynika z akt sprawy, P. P. Ż. samowolnie rozbudował istniejący na działce ewid. nr [...] w N. T. budynek poprzez dobudowę do niego części o wymiarach w rzucie w przybliżeniu 8,20 m x 10,70 m o dwóch kondygnacjach nadziemnych oraz podpiwniczeniu. Pomieszczenia te mają wydzielające je z przestrzeni trzy własne ściany z cegły ceramicznej oraz dach. Część dobudowana jest połączona konstrukcyjnie z istniejącym budynkiem (piekarnią) - ma wspólną ścianę z istniejącą częścią frontową budynku. Z powyższego wynika, że obiekt postępowania dla trwałości swojej konstrukcji i niezakłóconej eksploatacji wymaga istniejącego oparcia na budynku mieszkalnym. Konstrukcyjnie nie stanowi więc "samodzielnej całości" ani też nie jest "całkowicie odrębny" (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 marca 2020., sygn. akt IV SA/Po 20/20). Już ze względu na powyższe zdaniem MWINB doszło do rozbudowy istniejącego budynku usługowo-handlowego, bowiem pozostaje z nim powiązane konstrukcyjnie, powiększa jego powierzchnię zabudowy.
MWINB wskazał, że budynek mieszkalny po rozbudowie posiada zwiększoną powierzchnię w rzucie poziomym - przez co zmianie uległ charakterystyczny parametr jakim jest powierzchnia zabudowy, ponadto posiada on obecnie większą kubaturę brutto.
Ponadto, dobudowana część jest też bez wątpienia funkcjonalnie powiązana z istniejącym już budynkiem usługowo-handlowym, w którym działa piekarnia. W rozbudowanej części na kondygnacjach parteru i piętra również prowadzona jest działalność piekarnicza. Jednocześnie, tut. Organ wyjaśnia, że w tym stanie rzeczy w celu wykonania rozbudowy inwestor musiał częściowo przebudować także zewnętrzną ścianę istniejącego budynku usługowo-handlowego, a to w celu połączenia rozbudowywanego budynku z nową jego częścią. Wobec powyższego nie sposób zakwalifikować wykonanej przebudowy w obrębie ściany konstrukcyjnej istniejącego obiektu jako odrębnych robót budowlanych bowiem są one nieodzowną częścią zamierzenia inwestycyjnego polegającego na rozbudowie budynku usługowo-handlowego.
Zgodnie z dyspozycją art. 28 ust. 1 upb roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Jako roboty budowlane w myśl art. 3 pkt 7 upb rozumie się budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Natomiast zgodnie z art. 7 pkt 6 pod pojęciem budowy rozumie się na gruncie rzeczonej ustawy wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Analiza uregulowań zawartych w art. 29-31 upb wskazuje, że rzeczone uregulowania nie znajdują zastosowania w niniejszej sprawie.
Mając na uwadze wszystko powyższe MWINB podziela stanowisko organu I instancji i stwierdza, iż w przedmiotowej sprawie wykonanie robót budowlanych polegających na rozbudowie dotychczasowego budynku o funkcji mieszkalno-usługowej w kierunku zachodnim zlokalizowanego na działce ewid. nr [...] oraz [...] w N. T. wymagało uzyskania od organu administracji architektoniczno-budowlanej decyzji o pozwoleniu na budowę. Zatem PINB prawidłowo oparł swoje rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych i nałożeniu obowiązku przedłożenia stosownych dokumentów na podstawie przepisu art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane.
Przepisy ustawy Prawo budowlane przewidują możliwość legalizacji samowoli budowlanej, ale tylko, gdy zachodzą przesłanki wydania postanowienia na podstawie art. 48 ust. 2 upb. Jeśli takie przesłanki zachodzą, organ musi stwierdzić, że legalizacja jest dopuszczalna, aby następnie wydać postanowienie nakładające określone obowiązki na inwestora. W dalszej kolejności inicjatywę przejmuje inwestor, który musi wywiązać się z nałożonych na niego obowiązków, pod rygorem nakazania rozbiórki (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 28 stycznia 2011 r., II SA/Po 571/10). W ocenie MWINB tylko w przypadku gdy brak zgodności z miejscowym planem ma charakter rażący, widoczny w sposób oczywisty, wyłączone jest prowadzenie dalszego postępowania legalizacyjnego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 1400/18). Jednocześnie podkreślić należy, że właściwy do stwierdzenia zgodności samowoli budowlanej z miejscowym planem lub decyzją o warunkach zabudowy jest wójt, burmistrz albo prezydent miasta, wydający zaświadczenie, o którym mowa w art. 48 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowalne, a nie organ nadzoru budowlanego. Organ nadzoru budowlanego dokonuje jedynie wstępnej oceny zgodności legalizowanej samowoli budowlanej z przepisami planistycznymi. Poza tym, organ nie może wykluczyć, że inwestor zdecyduje się podjąć takie działania przy legalizacji obiektu, które doprowadzą obiekt do stanu zgodnego z przepisami, w tym także planistycznymi.
Organ I instancji dokonał właśnie takich ustaleń, po czym wydał postanowienie nakładające na inwestora obowiązek przedłożenia w wyznaczonym terminie dokumentów wyszczególnionych w powołanym przepisie, wstrzymując jednocześnie prowadzenie robót budowlanych.
Mając na uwadze powyższe, MWINB stwierdza, że organ I instancji przyjął prawidłowy tryb postępowania i zasadnie nałożył obowiązek wynikający z art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane.
Ponadto MWINB wskazał, że działki ewid. nr [...] oraz [...] w N. T. objęte są ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego na mocy uchwały nr L/550/2010 Rady Miasta N. T. z dnia 8 listopada 2010 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego N. T. [...]) (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego, tekst jednolity z dnia 8 sierpnia 2019 r., poz. 5829, dalej: mpzp). Ww. działki leżą w jednostce strukturalnej 8.MU1 - tereny zabudowy mieszkaniowej i usługowej. Zgodnie z §22 ust. 1-3 mpzp /. Ustała się przeznaczenie, zasady zabudowy i zagospodarowania terenów zabudowy mieszkaniowej i usługowej, oznaczonych na Rysunku Planu symbolami 1. MU1 - 20.MU1.
2. Podstawowym przeznaczeniem terenów 1. MU1 - 20.MU1, o których mowa w ust. 1 jest zabudowa mieszkaniowa i usługi (budynki mieszkalne, mieszkalno -usługowe, usługowo-mieszkalne, budynki usługowe usług publicznych i komercyjnych).
3. Przeznaczeniem dopuszczalnym są: budynki gospodarcze i garaże, obiekty malej architektury, zieleń urządzona, komunikacja wewnętrzna, parkingi; dopuszcza się realizację obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży do 800m2. Zgodnie z § 2 ust. 14 mpzp pod pojęciem usług komercyjnych na gruncie tegoż planu należy rozumieć obiekty użyteczności publicznej służące obsłudze ludności a w szczególności z zakresu handlu, gastronomii, rzemiosła, administracji niepublicznej, obsługi bankowej i usług finansowych, doradztwa, usług prawnych, ochrony zdrowia, usług projektowych, turystyki. Pojęcie rzemiosła nie zostało zdefiniowane na gruncie mpzp, niemniej jednak zgodnie z §2 ust. 4 mpzp: Pozostałe określenia użyte w uchwale należy rozumieć zgodnie z ich definicjami określonymi przepisami odrębnymi. WSA w Krakowie w ostatnim z wyroków zapadłych w nin. sprawie wskazał m.in. że cyt. po czwarte, organ winien wnikliwie i rzetelnie ocenić czy przeprowadzone roboty (lub ich część) doprowadziły do powstania zakładu produkcyjnego sprzecznego z m.p.z.p, czy też można ocenić, że zakład zatrudniający kilkadziesiąt osób polega nadal na wytwórczości rzemieślniczej. Odnosząc się do powyższego, MWINB wskazuje, że działalność rzemieślnicza nie została zdefiniowana w ustawie Prawo budowlane. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle 1. Rzemiosłem jest zawodowe wykonywanie działalności gospodarczej przez: 1) osobę fizyczną, z wykorzystaniem zawodowych kwalifikacji tej osoby i jej pracy własnej, w imieniu własnym i na rachunek tej osoby - jeżeli jest ona mikroprzedsiębiorcą, małym przedsiębiorcą albo średnim przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (...). Zgodnie z definicjami ustawowymi zawartymi w art. 7 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2023 r., poz. 221 z późn.zm.) bazując na kwestii zatrudnienia, mikroprzedsiębiorcą to osoba która zatrudnia średniorocznie mniej niż 10 osób, mały przedsiębiorca - mniej niż 50 osób, natomiast średni przedsiębiorca mniej niż 250 OSÓb, Zatem W ocenie MWINB zatrudniając kilkadziesiąt osób nadal można prowadzić działalność rzemieślniczą.
Kolejno, zgodnie z §4 ust. 3 i 4 mpzp wskaźnik powierzchni zabudowy określony w planie nie dotyczy terenów zainwestowanych, na których wskaźnik ten został już przekroczony; na tych terenach nie dopuszcza się zwiększenia istniejącego wskaźnika powierzchni zabudowy.
Wskaźnik powierzchni terenu biologicznie czynnego nie dotyczy terenów zainwestowanych, gdzie zachowanie tego wskaźnika jest już niemożliwe; na tych terenach nie dopuszcza się zmniejszenia istniejącego wskaźnika terenu biologicznie czynnego. Jak wyżej wspomniano przedmiotowa rozbudowa istniała już w 2009 r., a więc przed uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zdaniem MWINB wyżej wymienione zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie są jednoznaczne w tym sensie, iż nie precyzują czy samowolnie zrealizowane obiekty budowlane wchodzą w zakres pojęcia tereny zainwestowane, czy też pod tym pojęciem należy rozumieć jedynie inwestycje, które powstały w sposób legalny. Stąd też tut. nie można z całą pewnością przesądzić, z wynikiem negatywnym dla inwestora, że zrealizowana rozbudowa budynku mieszkalno-usługowego narusza wskaźnik powierzchni zabudowy oraz wskaźniki powierzchni terenu biologicznie czynnego.
Mając na uwadze powyższe rozważania, w ocenie MWINB zapisy obowiązującego miejscowego planu na terenie, na którym zlokalizowany jest przedmiotowy obiekt w sposób jednoznaczny nie określają wprost braku możliwości podjęcia postępowania legalizacyjnego. Wskazać przy tym należy, że zalegalizowanie samowoli budowlanej, polegającej na wybudowaniu obiektu budowlanego bez wymaganej zgody nie jest możliwe w sytuacji gdy budowa jest sprzeczna z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i dostosowanie obiektu do ustaleń planu jest niemożliwe z przyczyn obiektywnych, np. zakaz zabudowy na danym terenie. Z takim przypadkiem nie mamy tutaj do czynienia. Wskazać także należy, że nawet jeśli okazałoby się, że obiekt postępowania narusza wskaźnik zabudowy czy też powierzchni terenu biologicznie czynnego, to na etapie sporządzania dokumentacji projektowej nie można wykluczyć, że sporządzony projekt budowlany będzie przewidywał takie rozwiązania, które dostosują obiekt do zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w każdym jego aspekcie,.
Natomiast w kwestii ewentualnego naruszenia służebności, to z treści księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości władnącej tj. działki ewid. nr [...] wynika służebność przejazdu i przechodu na rzecz każdoczesnego właściciela działki ewid. nr [...] i [...] objętych kw [...] po działce ewid. nr [...] i [...] pasem gruntu od ul. [...] w kierunku wschodnim, południowym krańcem działek ewid. nr [...] oraz [...] o szerokości 3 m do styku z budynkiem znajdującym się na działce ewid. nr [...] gdzie szlak ten doznaje ograniczenia szerokości istniejących budynków. Z akt sprawy wynika, że lokalizacja rozbudowanej części obiektu częściowo narusza ustanowioną służebność, jednak nie można wykluczyć, że inwestor podejmie takie działania (np. zmierzające do zniesienia służebności bądź też do zmiany jej treści), czy też z technicznego punktu widzenia wykona takie roboty budowlane, które doprowadzą obiekt do takiego stanu, który nie będzie naruszał ujawnionej służebności.
W przedmiocie drugiej z przesłanek tj. zgodności z przepisami techniczno-budowalnymi, MWINB wskazuje, że obiekt obecnie narusza przepisy techniczno-budowlane (np. w zakresie odległości od działek sąsiednich przez przepisy ochrony przeciwpożarowej), niemiej jednak możliwa jest taka modyfikacja obiektu, która będzie skutkowała tym, że obiekt będzie zgodny z tymi przepisami.
Podsumowując, na tym etapie postępowania legalizacyjnego zdaniem tut. Organu nie można wykluczyć z góry braku możliwości zalegalizowania spornej rozbudowy. Najistotniejsze pozostaje, że to rozwiązania przyjęte w ewentualnie przedkładanej dokumentacji będą przez PINB badane na dalszych etapach postępowania legalizacyjnego. To od tych rozwiązań przyjętych w projekcie będzie zależało czy sporny obiekt będzie nadawał się do zalegalizowania czy też nie.
Skargi na powyższe postanowienie wnieśli P. Ż. oraz Z. L..
P. Ż. w swojej skardze podniósł zarzuty naruszenia, cyt.:
"- przepisów prawa procesowego tj. art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 10 k.p.a., 77 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. poprzez niezastosowanie,
- przepisów prawa procesowego tj. art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., poprzez błędne zastosowanie.
W uzasadnieniu wskazał, że jego zdaniem Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie wydając skarżone postanowienie z dnia 30 stycznia 2024 r. nr 104/2024, nie zbadał całości sprawy i tym samym wydał skarżone postanowienie z naruszeniem przepisów prawa.
Postępowanie w przedmiotowej sprawie toczy się już ponad 17 lat organy różnych instancji nie mogą sobie poradzić z tym zadaniem, a Skarżący ponosi tego negatywne konsekwencje i to on jest obciążany kosztami niefrasobliwości urzędniczej.
Z. L. w swojej skardze podniosła zarzuty naruszenia:
- art. 48 ust. 1 i 3 ustawy prawo budowlane przez ich zastosowanie i wdrożenie postępowania umożliwiającego Inwestorowi P. Ż. legalizację samowolnej rozbudowy budynku piekarniczego zlokalizowanego na działkach ewid. [...] i [...] położonych w N. T. mimo że faktycznie obiekt ten narusza przepisy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz warunki techniczne jakim powinny odpowiadać budynki oraz ich usytuowanie w taki sposób, że brak jest możliwości doprowadzenia jego parametrów techniczno – użytkowych do stanu zgodnego z prawem, a nadto w sytuacji gdy w obiekcie tym prowadzona jest produkcja co wyklucza mpzp obowiązujący w tamtym miejscu;
- art. 48 ust. 2 ustawy przez jego niezastosowanie w sytuacji gdy stan techniczny wzniesionego budynku objętego postępowaniem w przedmiocie samowoli budowlanej nie jest znany organom nadzoru budowlanego, a z wiedzy którą posiada skarżąca wynika, że obiekt ten został wzniesiony z naruszeniem warunków technicznych co zresztą przyznaje sam organ, i powoduje bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi w nim przebywających;
- art. 7 k.p.a. w zakresie w jakim organy nadzoru budowlanego nie dokonały ustaleń niezbędnych do stwierdzenia czy stan techniczny samowoli budowlanej pozwala na doprowadzenie tego obiektu, w tym przede wszystkim jego parametrów techniczno – użytkowych, do stanu zgodnego z prawem;
- art. 77 k.p.a. w zakresie w jakim organy nadzoru budowlanego nie przeprowadziły postępowania dowodowego o co wnioskowała skarżąca w piśmie skierowanym do PINB w Nowym Targu z dnia 16 czerwca 2020 r. w tym w szczególności dowodu z przesłuchania świadków oraz stron;
- 153 ppsa przez nieuwzględnienie przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia wytycznych zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 31.01.2019 r. sygn. akt II SA/Kr 1542/18 w zakresie w jakim Sąd ten wskazywał na konieczność a) ustalenia czy jest to przebudowa, nadbudowa czy rozbudowa; b) wnikliwego i rzetelnego ocenienia przez organy nadzoru budowlanego czy przeprowadzone przez Inwestora roboty budowlane doprowadziły do powstania zakładu produkcyjnego sprzecznego z mpzp, c) oceny zgodności z mpzp dopuszczalnych przez plan źródeł ciepła w konfrontacji z używanym w zakładzie olejem opałowym; d) a także w zakresie podnoszonych dotychczas przez skarżącą kwestii ciągów komunikacyjnych, naruszenia istniejącej służebności oraz braku powierzchni biologicznie czynnej.
Powołując się na powyższe wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i poprzedzającego je postanowienia PINB w Nowym Targu oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania wg. norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargi organ wniósł o ich oddalenie z racji ich bezzasadności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje.
Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.
Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.).
W myśl art. 145 § 1 pkt 1) p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi:
a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a.
Wskazać również należy, że zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07).
Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 471) do spraw uregulowanych ustawą zmienianą w art. 1 (to jest ustawą z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane), wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym.
Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie ma ustawa z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2020 roku, poz. 1333) – dalej jako "PrBud" w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie wskazanej nowelizacji, to znaczy w brzmieniu obowiązującym do dnia 19 września 2020 roku.
Przedmiotowa sprawa dotyczy wstrzymania na zasadzie art. 48 ust. 2 i ust. 3 PrBud budowy budynku magazynowego prowadzenia robót budowlanych przy rozbudowie dotychczasowego budynku o funkcji mieszkalno-usługowej w kierunku zachodnim w ramach rozbiórki istniejącej części gospodarczej i budowy w tej lokalizacji nowej części o dwóch kondygnacjach nadziemnych oraz podpiwniczeniu.
Zgodnie z art. 48 ust. 1 – 3PrBud:
1. Organ nadzoru budowlanego nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego:
1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo
2) bez wymaganego zgłoszenia dotyczącego budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a, albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia.
2. Jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1, jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem, organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
3. W postanowieniu, o którym mowa w ust. 2, ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie:
1) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego;
2) dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3; do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2.
Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest ocena zasadności i prawidłowości wydanego postanowienia przez MWINB o wstrzymaniu budowy budynku magazynowego i prowadzenia robót budowlanych przy rozbudowie dotychczasowego budynku o funkcji mieszkalno-usługowej oraz nałożono obowiązek przedłożenia w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w Nowym Targu w Terminie do dnia 1 lutego 2020r. zaświadczenia Burmistrza Miasta Nowy Targ o zgodności zrealizowanej rozbudowy budynku mieszkalno-usługowego w którym funkcjonuje zakład piekarniczo-ciastkarski z aktualnie obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz czterech egzemplarzy projektu budowlanego rozbudowanej części piekarni wraz z aktualnym oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla działek nr ewid. [...] oraz [...] położonych w N. T..
Ponadto tytułem uwag wstępnych należy także wskazać, że w niniejszej sprawie sąd jest związany na zasadzie art. 153 p.p.s.a., zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie, stanowiskiem i wskazaniami zawartymi w uzasadnieniach do wyroków WSA w Krakowie już wcześniej zapadły w tej sprawie.
I tak WSA w Krakowie wyrokiem z dnia 22 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 1009/13, którym Sąd oddalił skargę P. Ż. na decyzję MWINB nr 363/2013 z dnia 28 maja 2013 r., znak: WOB.7721.805.2012.ABUR. w uzasadnieniu do tego wyroku wskazano, że cyt.:
"Rację ma organ odwoławczy twierdząc, że w sprawie legalizacji samowoli budowlanej nie może być wątpliwości co do przedmiotu i zakresu samowolnie wykonanych robót. Dotyczy to zarówno samej decyzji, która musi być w swej treści konsekwentna i zgodna z zatwierdzanym projektem budowalnym co do opisu i nazwy wykonanych robót, jak i postępowania poprzedzającego wydanie tej decyzji. W szczególności zaś chodzi o to, aby uwzględniane przy wydawaniu decyzji stanowiska innych podmiotów (organów) dotyczyły tego samego przedmiotu, o którym ma rozstrzygać decyzja. Wszystkie zatem wskazane przez organ odwoławczy rozbieżności i niejasności w w/w zakresie winny zostać usunięte
Istotniejsze znaczenie ma jednak to, że zakres dokonanej samowoli i jej efekty nie zostały należycie ustalone. Do poczynienia takich ustaleń zobowiązany jest organ prowadzący postępowanie, a nie projektant, któremu inwestor powierza sporządzenie projektu zamiennego. Ustalenia, o których mowa, muszą wynikać z należycie zgormadzonego i ocenionego materiału dowodowego. W sprawie nie zostały poddane ocenie zeznania świadków, którzy twierdzili, że budynek oficynowy ( czy też jego ściana) został wyburzony, a w jego miejsce, choć w innych granicach, powstał budynek nowy. W kontekście tych zeznań nie było wystarczające wskazanie, że "odległość ściany południowej budynku od obecnej granicy działki sąsiedniej jest mniejsza niż wymagane 4 m" bez ustalenia jaka ta odległość jest w rzeczywistości. Nie wyjaśniono też zarzutu Z. L. o "naruszeniu służebności" przejazdu i przechodu po działce nr [...] i w tym znaczeniu uwagę organu odwoławczego o "wątpliwościach co do dysponowania działką nr [...] na cele budowlane" uznać należy za trafną. Wątpliwość bowiem rzeczywiście istnieje, choć jej źródła organ odwoławczy wadliwie upatruje w fakcie, że skarżący nie jest właścicielem działek [...] i [...]. Służebność, o której mowa, obciąża bowiem działki skarżącego, a kwestią niewyjaśnioną pozostało, czy dokonana samowola naruszyła zakres uprawnień związanych z ograniczonym prawem rzeczowym służącym każdoczesnemu właścicielowi nieruchomości władnącej (tj. należącej do Z. L.)."
W uzasadnieniu do kolejnego wyroku WSA w Krakowie z dnia z dnia 20 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 204/16, którym Sąd uchylił decyzję MWINB nr 1267/2015 z dnia 10 grudnia 2015 r., znak: WOB.7721.389.2015.WMIK i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, wskazano, że:
"W związku z powyższym należy podnieść, że WSA w Krakowie wyroku z 22 listopada 2013 r. wskazując na zasadnicze nieprawidłowości w postępowaniu PINB w Nowym Targu, uzasadniające prawidłowość wydania decyzji kasatoryjnej z 28 maja 2013 r. wyraził wiążący pogląd, że w przedmiotowej sprawie nie ustalono kwestii najistotniej tj. "przedmiotu i zakresu samowolnie wykonanych robót". Należy podkreślić, że Sąd w przedmiotowym wyroku zaakcentował zatem konieczność jednoznacznego ustalenia na czym polegała dokonana samowola budowlana w budynku zakładu piekarniczo-ciastkarskim - na działkach ewid. nr [...], [...], i [...] w N. T.. W uzasadnieniu wyroku z 22 listopada 2013 r. wskazując na wiele braków i nieprawidłowości w dotychczas prowadzonym postępowaniu legalizacyjnym przez PINB w N. Targu podkreślił bowiem, że "istotniejsze znaczenie ma jednak to, że zakres dokonanej samowoli i jej efekty nie zostały należycie ustalone, a do poczynienia takich ustaleń jest zobowiązany organ prowadzący postępowanie, a nie projektant, któremu inwestor powierza sporządzenie projektu zamiennego". W konsekwencji, po analizie skarżonej decyzji w kontekście ww. wyroku i przedłożonych do akt administracyjnych dokumentów - Sąd w składzie rozstrzygającym niniejszą sprawę jako naruszenie prawa, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ocenił brak wyraźnego i jednoznacznego wytknięcia przez organ odwoławczy w skarżonej decyzji zasadniczego uchybienia w prowadzeniu postępowania przez PINB w Nowym Targu, które polega na prowadzeniu po raz kolejny postępowania, które nie wiadomo dlaczego pozostawia niewyjaśnione wątpliwości jaki jest zakres wykonanej nielegalnie inwestycji a więc czy jest to samowolnie zrealizowana "rozbudowa z podpiwniczeniem i nadbudową budynku usługowo-mieszkalnego o funkcji zakład piekarniczo-ciastkarski noszący nazwę "Zakład P. - P. Ż. wraz z infrastrukturą towarzyszącą (dojazd, plac manewrowy, miejsce gromadzenia odpadów stałych, zbiornik na olej opałowy) zlokalizowanego na działkach nr ewid. [...], [...] położonych w N. T. [...] - jak przyjął organ I instancji, czy też inwestor zrealizował nielegalną budowę oficyny na ww. działkach wraz z przebudową budynku frontowego i infrastrukturą towarzyszącą – na co konsekwentnie wskazuje strona skarżąca. Wyjaśnienie tej kwestii jest kluczowe dla prawidłowego prowadzenia postępowania legalizacyjnego przez organ I instancji ponieważ organ I instancji nie ustalił prawidłowo zakresu prowadzonych nielegalnie robót budowlanych."
W uzasadnieniu do kolejnego wyroku WSA w Krakowie z dnia z dnia 31 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 1542/18, którym Sąd oddalił skargę na postanowienie MWINB nr 792/2018 z dnia 26 września 2018r., znak: WOB.7722.49.2017.MWIK wskazano, że, cyt.:
"bezsporne było, że inwestorem robót budowlanych jest P. Ż.. Roboty zostały wykonane samowolnie (bez pozyskania uprzedniej zgody właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej).
Nie było również sporne, że obecnie obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego "N. T. [...])" przewiduje w terenie inwestycji (w ścisłym centrum, przy rynku miasta) jedynie zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nie produkcyjną.
Bezsporne było także, że zakład piekarniczo-ciastkarski istnieje w tym miejscu od lat 80-tych XX wieku, choć do samowolnej rozbudowy, w o wiele mniejszym zakresie (już w 1983 r. prowadzona była produkcja – działalność rzemieślnicza branży p. – k. 14-33 tom I akt adm.). Niewątpliwe jest również, że inwestor, mimo braku legalizacji samowoli, użytkuje cały czas rozbudowany zakład.
Należy podkreślić, że przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie były jedynie roboty budowlane dotyczące, jak to określił organ I instancji, rozbudowy budynku mieszkalno-usługowego i oficyny, w którym funkcjonuje zakład piekarniczo-ciastkarski wraz z jego przebudową i adaptacją piętra oraz piwnicy na zakład p. , zlokalizowany na działkach nr ewid. [...], [...] (w tym komunikacja w obrębie klatki schodowej w budynku sąsiednim usytuowanym na dz. nr ewid. [...]) położonych w N. T. przy ul. [...].
Przedmiotem sprawy nie były natomiast roboty budowlane dotyczące przebudowy części budynku usługowo-mieszkalnego zlokalizowanego na dz. nr ewid. [...] położonej w N. T., [...], obejmującej jego II piętro, mimo ich powiązania funkcjonalnego z robotami objętymi niniejszym postępowaniem w ramach zakładu piekarniczo-ciastkarskiego. W tym drugim postępowaniu sprawę rozpoznawał WSA w Krakowie wyrokiem z 11 grudnia 2018 r., sygn. II SA/Kr 1282/18, którym uchylił decyzję MWINB z 18 lipca 2018 r., znak WOB.7721.79.2018.
Sprawa niniejsza dotyczy robót przeprowadzonych prawdopodobnie w latach 2001-2004 (a częściowo od 1992 r. – k. 95 tom I akt adm.), a toczy się od roku 2007 (12 lat). Zaskarżonym postanowienie MWINB uchylił postanowienie PINB z 17 lutego 2017 r. znak PINB-73550/NT-48/07, którym organ po raz czwarty rozpoczynał procedurę legalizacyjną na podstawie art. 48 P.b.
Trzeba jeszcze podkreślić, że kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu zostało poddane postanowienie uchylające wydane na podstawie art. 48 ust. 2 i ust. 3 P.b. postanowienie PINB, będące jedynie pierwszym etapem procedury legalizacyjnej, a nie decyzja w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego, jak to było w dwóch poprzednich sprawach przed WSA w Krakowie. Zatem szereg kwestii, jak rozważania na temat aktualnego zaświadczenia o zgodności z m.p.z.p., czy też prawidłowości i kompletności projektu budowlanego zamiennego, do których przedłożenia dopiero zobowiązano inwestora, muszą być uznane za przedwczesne."
Mając na uwadze powyższe wskazania, które wiążą w tej sprawie zarówno organy administracji jak i sąd, w toku prowadzone postępowania organy nadzory budowanego skupiły się na robotach przeprowadzonych na wskazanej nieruchomości najpewniej w latach 2001-2004, a częściowo od 1992 r. ( k. 95 tom I akt adm.).
Trzeba też wyraźnie podkreślić, że pomimo iż przedmiotowe postępowanie toczy się już od 2007 roku, to jednak jest ono na wstępnej fazie, w której organy powinny stosownie do zapisów przytoczonego powyżej art. 48 ust. 1 – 3 PrBud ustalić jakie prace zostały wykonane oraz dokonać ich wstępnej kwalifikacji i stosownie do dokonanych ustaleń i potrzeb wydać postanowienie o wstrzymaniu prowadzenia robót.
Co do obowiązków trzeba zauważyć, że rozpoznając sprawę organ w pierwszej kolejności powinien ustalić w sposób wyczerpujący i dokładny stan faktyczny, a następnie dokonać jego oceny prawnej (por. uzasadnienia do wyroków: NSA z dnia 9 lutego 2011 r., sygn. II OSK 263/10, NSA z dnia 11 czerwca 2013 r., sygn. II OSK 2417/12).
Stosownie do art. 7 i art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 roku, poz. 775 ze zm. – dalej jako "K.p.a.") w postępowaniu administracyjnym organ ma obowiązek w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy i dopiero na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenia, czy dana okoliczność została udowodniona (zasada swobodnej oceny dowodów - art. 80 K.p.a.). Jako dowolne przy tym należy traktować takie ustalenia faktyczne, które znajdują wprawdzie potwierdzenie w materiale dowodowym, ale niekompletnym, czy też nie w pełni rozpatrzonym. Sam zarzut dowolności wykluczają dopiero ustalenia dokonane w oparciu o całokształt materiału dowodowego (art. 80 K.p.a.), zgromadzonego i zbadanego w sposób wyczerpujący (art. 77 § 1 K.p.a.), a więc przy podjęciu wszystkich kroków niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego wydania decyzji o przekonującej treści (por. uzasadnienia do wyroków: Sądu Najwyższego z 23 listopada 1994 r., sygn. III ARN 55/94, Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2017 r., sygn. I OSK 1523/16, z dnia 22 września 2020 r., sygn. I OSK 734/20, z dnia 26 listopada 2021 r., sygn. II GSK 1892/21, z dnia 26 kwietnia 2022 r., sygn. II OSK 2401/19 oraz A. Wróbel (w:) Jaśkowska Małgorzata, Wilbrandt-Gotowicz Martyna, Wróbel Andrzej, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el 2022, komentarz do art. 77).
Zatem z art. 77 § 1 K.p.a. wynika obowiązek zebrania i rozpatrzenia pełnego materiału dowodowego w sprawie, którego realizacja ma miejsce na dwóch płaszczyznach. Po pierwsze, polega on na przeprowadzeniu postępowania dowodowego co do wszystkich okoliczności stanowiących fakty prawotwórcze, a więc takich, z którymi w świetle przepisów obowiązującego prawa związane są określone skutki prawne. Po drugie, zebrany materiał dowodowy powinien znaleźć pełne odzwierciedlenie w uzasadnieniu faktycznym decyzji. Ustosunkowanie się w nim tylko do pewnych dowodów, a pominięcie milczeniem innych - którym odmówiono wiarygodności - przesądza, że organ nie rozpatrzył wyczerpująco zebranego w sprawie materiału (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 28 sierpnia 1981 r., sygn. SA/Wr 87/81). Jeśli zaś chodzi o obowiązek dokonania oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 K.p.a.), to nie można twierdzić, iż jakaś okoliczność została udowodniona, jeżeli w materiale dowodowym, utrwalonym w aktach sprawy, znajduje się dowód na jej potwierdzenie, a jednocześnie są w nim także dowody, które zaprzeczają tej okoliczności, jeżeli nie można przekonywająco tej sprzeczności wyjaśnić. Taki stan rzeczy wskazuje bowiem na luki w materiale dowodowym, a w konsekwencji na konieczność podjęcia dalszego postępowania dowodowego, skierowanego na wyjaśnienie występujących w materiale dowodowym sprzeczności (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z 7 sierpnia 2018 r., sygn. I OSK 2051/16).
Analiza akt sprawy prowadzi przy tym do wniosku, że wszystkie istotne okoliczności faktyczne zostały przez organ w sposób prawidłowy ustalone na podstawie zebranego materiału dowodowego.
Przede wszystkim organy ustaliły, że wcześniej istniejący na przedmiotowej nieruchomości budynek mógł znajdować się w złym stanie technicznym i został rozebrany (k. 342-343, 310-312 t. V a.a.), a następnie w jego w miejscu przystąpiono do wykonania przedmiotowej rozbudowy inwestor ok. 2001 r. przystąpił do sukcesywnej rozbudowy budynku usytuowanego przy ul. [...] w N. T., która została ukończona najpóźniej w 2008 r. dobudowana część jest też bez wątpienia funkcjonalnie powiązana z istniejącym już budynkiem usługowo-handlowym, w którym działa piekarnia. W rozbudowanej części na kondygnacjach parteru i piętra również prowadzona jest działalność piekarnicza. Jednocześnie, tut. Organ wyjaśnia, że w tym stanie rzeczy w celu wykonania rozbudowy inwestor musiał częściowo przebudować także zewnętrzną ścianę istniejącego budynku usługowo-handlowego, a to w celu połączenia rozbudowywanego budynku z nową jego częścią. Wobec powyższego nie sposób zakwalifikować wykonanej przebudowy w obrębie ściany konstrukcyjnej istniejącego obiektu jako odrębnych robót budowlanych bowiem są one nieodzowną częścią zamierzenia inwestycyjnego polegającego na rozbudowie budynku usługowo-handlowego. Inwestorem był robót budowlanych jest P. Ż.. Roboty zostały wykonane samowolnie (bez pozyskania uprzedniej zgody właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej).
Zasadnie zatem uznały organy nadzoru budowlanego, że wykonane i opisane powyżej roboty budowlane polegające na rozbudowie dotychczasowego budynku o funkcji mieszkalno-usługowej w kierunku zachodnim zlokalizowanego na działce ewid. nr [...] oraz [...] w N. T., wymagały uzyskania od organu administracji architektoniczno-budowlanej decyzji o pozwoleniu na budowę. W konsekwencji trafnie organu nadzoru prowadziły postępowanie na zasadzie art. 48 PrBud i wydano stosownie do art. 48 ust. 2 i ust. 3 PrBud postanowienie w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych i nałożeniu obowiązku przedłożenia stosownych dokumentów.
Ani ustalone okoliczności faktyczne, ani zastosowany tryb postępowania ani treść i zasadność wydanego zaskarżonego postanowienia nie budzą wątpliwości Sądu.
Postępowanie organów w tym zakresie było prawidłowe a podniesione zarzuty naruszenia przepisów prawa procesowego tj. art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 10 k.p.a., 77 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. okazały się bezzasadne.
Pozbawiony podstaw jest również zarzut naruszenia art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., poprzez błędne zastosowanie.
Zgodnie z art. 138 § 1 K.p.a.
Organ odwoławczy wydaje decyzję, w której
1) utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo
2) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części, albo
3) umarza postępowanie odwoławcze.
Wskazany przepis art. 138 § 1 K.p.a. ma charakter wynikowy, co oznacza jego zastosowanie winno być za każdym razem rezultatem uznania, że w konkretnej sprawie nie zaistniało tego rodzaju naruszenie przepisów prawa materialnego bądź regulacji procesowej, które uzasadnia kierunek rozstrzygnięcia organu odwoławczego. Określone stosowanie przez organ przepisu wynikowego jest zatem konsekwencją ("wynikiem") określonych ustaleń faktycznych oraz określonego odczytania przepisów prawa materialnego. Jego naruszenie zawsze jest następstwem uchybienia innym przepisom - prawa materialnego bądź procesowego (por. np. uzasadnienia do wyroków: NSA z dnia 16 stycznia 2020 roku, sygn. II OSK 431/18, NSA z dnia 28lipca 2023 roku, sygn. I OSK 1353/22, NSA z dnia 16 maja 2023 roku, sygn. II GSK 443/20).
Jak wynika z akt sprawy organ odwoławczy doszedł w wyniku swojego postępowania w sprawie do takiej samej konkluzji, jak organ pierwszej instancji. Wydanie decyzji o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji ma miejsce decyzji wówczas, gdy organ odwoławczy stwierdzi, że decyzja organu pierwszej instancji jest prawidłowa.
W ocenie Sądu na gruncie przedmiotowej sprawy nie doszło zatem do naruszenia art. 138 § 1 pkt. 2) K.p.a., a tym samym podniesiony zarzut jest bezzasadny.
Na marginesie zarzutów Skarżących, że organ nie zbadał całości sprawy, a także że nie zweryfikowały organy zgodności samowolnie wykonanych robót z planem miejscowym, w tym m.in. w zakresie dopuszczalnych źródeł ciepła w konfrontacji z używanym w zakładzie olejem opałowym, a także w zakresie podnoszonych dotychczas przez skarżącą kwestii ciągów komunikacyjnych, naruszenia istniejącej służebności oraz braku powierzchni biologicznie czynnej – trzeba wskazać, że te zarzuty są przedwczesne na tym etapie. Jak już wskazano powyżej, kontrolowane na gruncie niniejszej sprawy postanowienie wydane na podstawie art. 48 ust. 2 i ust. 3 P.b. postanowienie PINB, będące jedynie pierwszym etapem procedury legalizacyjnej. Kwestie natomiast zgodność wykonanych prac z planem miejscowym będą przedmiotem dalszego postępowania, które będą prowadziły organy nadzoru budowlanego, a na którym to etapie rozważane będzie zgodność z planem miejscowym czy też prawidłowość i kompletność projektu budowlanego zamiennego, do których przedłożenia dopiero zobowiązano inwestora.
Słuszne jest przy tym stanowisko organów, które przyjęły, że tylko w przypadku gdy brak zgodności z miejscowym planem ma charakter rażący, widoczny w sposób oczywisty, wyłączone jest prowadzenie dalszego postępowania legalizacyjnego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 1400/18). Skoro organy takiej sprzeczności nie dostrzegły, to zasadne było nałożenie na zasadzie art. 48 ust. 2 i ust. 3 PrBud obowiązków wstrzymania prowadzenia robót budowlanych przy rozbudowie dotychczasowego budynku o funkcji mieszkalno-usługowej w kierunku zachodnim w ramach rozbiórki istniejącej części gospodarczej i budowy w tej lokalizacji nowej części posiadającej wymiary w rzucie 8,20 x 10,70 m o dwóch kondygnacjach nadziemnych oraz podpiwniczeniu z funkcjonującym obecnie w obiekcie zakładem piekarnicza-ciastkarskim zlokalizowanego na działkach nr [...], [...] położonych w N. T. przy ul. [...] oraz nałożenia obowiązek przedłożenia w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w Nowym Targu w Terminie do dnia 1 lutego 2020r. zaświadczenia Burmistrza Miasta Nowy Targ o zgodności zrealizowanej rozbudowy budynku mieszkalno-usługowego w którym funkcjonuje zakład p. z aktualnie obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz czterech egzemplarzy projektu budowlanego rozbudowanej części piekarni wraz z aktualnym oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla działek nr ewid. [...] oraz [...] położonych w N. T..
Z tych względów na zasadzie art. 151 p.p.s.a. skargi zostały oddalone.