II SA/Kr 451/08

II SA/Kr 451/08 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2008-07-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-05-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Barbara Pasternak
Janusz Kasprzycki /sprawozdawca/
Małgorzata Brachel - Ziaja /przewodniczący/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art.145 par.1 pkt.1 lit. c. , art.200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Sędziowie WSA Barbara Pasternak AWSA Janusz Kasprzycki (spr.) Protokolant: Joanna Obrał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 lipca 2008 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nakazu sporządzenia ekspertyzy stanu technicznego przewodów kominowych I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] na rzecz skarżącej M. M. kwotę 500 zł (słownie: pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [....] wydaną na podstawie art. 62 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. Nr 156, póz. 1118 z późn. zm., zwanej dalej Prawem budowlanym z 1994 r.), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. nakazał M.M. i K.C. sporządzić ekspertyzę stanu technicznego przewodów kominowych, uwzględniającą w szczególności prawidłowość przyłączenia urządzeń gazowych i wentylacji grawitacyjnej w dwóch lokalach mieszkalnych na parterze i na piętrze budynku mieszkalnego, usytuowanego na działce nr ........ w W. , położonej przy ul....., wraz ze wskazaniem robót budowlanych koniecznych do wykonania w celu doprowadzenia w/w podłączeń do stanu zgodnego wymogami przepisów w tym zakresie.
W jej uzasadnieniu organ l instancji wskazał, że M.M. - strona postępowania - w piśmie z dnia [....] złożyła wniosek: " (...) o wydanie opinii, czy wentylacja (...) może być podłączona do jednego przewodu wentylacyjnego z dwóch mieszkań (...)".
Powiatowy Inspektor wskazał, że w związku z tym wnioskiem, w dniu [....] przeprowadził oględziny (akta organu l instancji, k. ...), podczas których stwierdził, że przy ulicy ....... w W. znajduje się budynek mieszkalny o dwóch lokalach mieszkalnych, wybudowany w 1946 r. Lokal mieszkalny znajdujący się na parterze budynku stanowi własność K.C. , lokal mieszkalny na piętrze budynku stanowi natomiast własność M.M.. Podczas tych oględzin ustalono, że budynek posiada cztery kominy. Do jednego z czterech kominów (spornego), posiadającego cztery przewody, na parterze budynku podłączone są: kocioł gazowy centralnego ogrzewania usytuowany w przedpokoju, wentylacja z przedpokoju oraz wentylacja z łazienki (poprzez rurę), w sumie, z mieszkania na parterze budynku wykorzystywane są trzy, z czterech, przewodów w kominie (spornym). Na piętrze budynku do tego samego komina (spornego) podłączone są: do czwartego wolnego przewodu - kocioł gazowy centralnego ogrzewania oraz do przewodu, do którego podłączona jest wentylacja na parterze budynku - wentylacja z przedpokoju.
Organ l instancji podniósł w dalszej części uzasadnienia, że obecna podczas oględzin M.M. przedłożyła opinię kominiarską (akta organu l instancji, k......), dotyczącą spornego komina, w której mistrz kominiarski potwierdza, że do wspólnego przewodu kominowego podłączona jest wentylacja z parteru i wentylacja z pierwszego piętra, co jest niezgodne z przepisami. Nadto, "[....] ", opracowany dla M.M., zatwierdzony decyzją z dnia [....] Naczelnika Gminy W. (akta organu l instancji, k. ......) oraz opinię szacunkową wartości sprzedażnej - nieruchomości położonej w W. (akta organu l instancji, k. ....).
Obecna natomiast podczas oględzin K.C. przedłożyła "[....] ", opracowany dla M.Z. , uzgodniony przez Naczelnika Gminy W. oraz przez Rejonowy Zakład Gazowniczy w T., Rozdzielnię Gazu B. w dniu [....] .Organ l instancji, na podstawie zebranego materiału dowodowego ustalił, że budynek mieszkalny położony jest na działce nr .... w W. i stanowi współwłasność w 1/2 M.M. i K.C. z domu Z. Na wykonanie wewnętrznej instalacji gazowej w omawianym budynku ówczesny właściciel M.M. posiadała pozwolenie na budowę.
Zdaniem organu l instancji przedłożone projekty nie pokazują projektowanych podłączeń poszczególnych urządzeń gazowych do przewodów kominowych.
Na podstawie przeprowadzonych oględzin oraz opinii kominiarskiej, Powiatowy Inspektor stwierdził, że omawiany sporny (jeden z czterech) komin o czterech przewodach nie spełnia wymagań określonych w przepisach, a tym samym stwarza zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia, w związku z czym postanowieniem z dnia [....] wydanym na podstawie art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego z 1994 r. (akta organu l instancji, k. ......), nałożono na właścicieli obowiązek przedłożenia w terminie do 15 października 2006 r., ekspertyzy stanu technicznego przewodów kominowych w omawianym budynku mieszkalnym przy ul ........
W dniu [....] K.C. złożyła w Inspektoracie dokument pn "[....] " (akta organu ł instancji, k. ........), opracowany przez W.G. , posiadającego wymagane uprawnienia budowlane. Opinia ta nie przedstawiała, w ocenie organu l instancji, w sposób wyczerpujący problemu, jak również nie wskazywała sposobu jego rozwiązania, w związku z czym została zwrócona do uzupełnienia i zweryfikowania. W dniu [....] K.C. ponownie złożyła opinię w tym zakresie, (akta organu l instancji, k. .....).
Po analizie przedłożonej opinii Powiatowy Inspektor stwierdził, że nie spełnia ona wymagań ekspertyzy, której obowiązek przedłożenia został nałożony w przytoczonym wyżej postanowieniu z dnia [....] .Ekspertyza ta, zdaniem organu l instancji, powinna być opracowana w oparciu o stan istniejący i w związku z tym powinna zawierać rysunki wraz z opisem usytuowania kominów w omawianym budynku oraz istniejące podłączenia, a następnie powinna przedstawiać sposób doprowadzenia podłączeń do stanu zgodnego z przepisami. Z ekspertyzy tej powinno jednoznacznie wynikać jakie roboty budowlane, bądź inne czynności należy wykonać, aby doprowadzić obiekt do stanu zgodnego z przepisami. Przyjęte rozwiązanie powinno być poparte rysunkami technicznymi.
Zdaniem organu l instancji przedłożone opinie przedstawiają wariantowe rozwiązania, bardzo lakonicznie opisane. Organ l instancji uważa, że to osoba opracowująca ekspertyzę powinna wybrać optymalny wariant rozwiązujący problem.
W sytuacji, kiedy zobowiązani po raz drugi przedłożyli dokument pn. "Opinia ...", która posiada braki i nie przedstawia w sposób jednoznaczny rozwiązania omawianego problemu, Powiatowy Inspektor, wobec treści art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego z 1994 r., stanowiącego, że właściwy organ - w razie stwierdzenia nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego lub jego części, mogącego spowodować zagrożenie: życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska - nakazuje przeprowadzenie kontroli (...), a także może żądać przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego obiektu lub jego części, niniejszą decyzją nakazał przedstawienie ekspertyzy stanu technicznego przewodów kominowych. Jak wyżej wykazano, właściciel obiektu przeprowadził bowiem okresową kontrolę - protokół (akta organu l instancji, k. ......), a istniejące podłączenia stwarzają zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia.
W odniesieniu do kwestii podnoszonych przez współwłaścicieli budynku, a zarazem stron postępowania, w pismach z dnia [....] (akta organu l instancji, k......), z dnia [....] (akta organu l instancji, k. .....), z dnia [....] (akta organu l instancji, k. ......), z dnia [....] (akta organu l instancji, k. ......), z dnia [....] (akta organu l instancji, k. ......) i z dnia [....] (akta organu l instancji, k. ....), organ l instancji wyjaśnił, że zgodnie z obowiązującymi przepisami - art. 61 Prawa budowlanego z 1994 r., właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany utrzymywać i użytkować obiekt budowlany w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać go w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej. Organ podkreślił, że przedmiotem niniejszego postępowania jest stan techniczny kominów w budynku mieszkalnym będącym współwłasnością M.M. i K.C. i w świetle obowiązujących przytoczonych wyżej przepisów, to na właścicielu spoczywa obowiązek odpowiedniego utrzymania i użytkowania obiektu budowlanego, a zatem obowiązek określony w sentencji niniejszej decyzji nałożony został na właścicieli. Pozostałe kwestie dotyczące wyrażania zgody bądź nie, na wykonanie robót budowlanych, jak również naruszania prawa własności nie są istotne dla sprawy i nie miały wpływu na jej rozstrzygnięcie, a osoby, które uważają że została naruszona ich własność mogą dochodzić swoich praw przed sądem powszechnym.
Biorąc pod uwagę powyższe Powiatowy Inspektor orzekł jak w sentencji niniejszej decyzji.
Odwołanie do tej decyzji wniosła K.C. Wskazała w nim, że wykonała obowiązek wynikający z postanowienia z dnia [....] i dostarczyła w dniu [....] wymaganą opinię. Ta została zakwestionowana przez nadzór budowlany. Złożyła więc w dniu [....] ponownie poprawioną opinię, która zawierała dwa warianty rozwiązania problemu. Podniosło, że i ta okazała się w efekcie niewystarczająca. Uważa, że osoba wykonująca opinię nie może narzucić jednego rozwiązania skoro istnieje ich kilka i wszystkie są dozwolone przez prawo. Nadmieniła także, że dopiero w rozmowach telefonicznych i po przedłożeniu drugiej opinii dowiedziała się, że wymagane są rysunki i projekty. W decyzji l instancji jest o tym także wzmianka. Domaga się zatem wskazania przepisu prawnego regulującego tą kwestię. Sto na stanowisku (w kwestii tej zasięgnęła porady prawnej), że projekt powinna wykonać osoba, na którą nałożona jest decyzja nie o wykonanie ekspertyzy, lecz decyzja o wykonanie konkretnych prac budowlanych.
Poza tym nadzór budowlany dokonując oględzin sporządził tylko i wyłącznie opis sytuacji, nie sporządzał żadnych rzutów, czy projektów. Podniosła, że za każdym razem, gdy coś przedstawia, to czegoś zdaniem organu brakuje. Odbiera zatem wydaną decyzję jako szykanę i narażenie jej na kolejne koszty. Uważa więc, że przedstawiona przez nią opinia jest zgodna z wcześniej wydanym postanowieniem, a projekty wykonuje się dopiero przy tytule wykonawczym.
Decyzją z dnia [....] wydaną na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (jednolity tekst Dz. U. z 2000 r. Nr 98, póz. 1071 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie - k.p.a.), .......Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił decyzję organu l instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi.
W motywach wydania takiego rozstrzygnięcia .......Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wskazał, że po dokonaniu kontroli prawidłowości postępowania administracyjnego organu l instancji i wydanej decyzji dokonał powtórnego rozpatrzenia sprawy w granicach zakreślonych przez postępowanie pierwszoinstancyjne i stwierdził, że organ ten nie uczynił zadość przepisom Kodeksu postępowania administracyjnego i Prawa budowlanego z 1994 r. Jak napisał dalej organ odwoławczy, w toku postępowania administracyjnego organ l instancji zapewnił jednak gwarancje procesowe dla wszystkich stron postępowania, gdyż brały udział w postępowaniu i były powiadomione zgodnie z art. 10 k.p.a. przed wydaniem rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
W ocenie organu odwoławczego organ l instancji wydał zaskarżoną decyzję nieprawidłowo.
..........Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. podniósł, że art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego z 1994 r., który stał się podstawą prawną kwestionowanej decyzji stanowi, że organ nakłada obowiązek na podstawie tego przepisu "... w razie stwierdzenia nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego lub jego części, mogącego spowodować zagrożenie: życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska...". Zdaniem organu II instancji dla zastosowania tej podstawy prawnej musi być spełniona przesłanka określona w tym przepisie, tzn. musi istnieć w/w zagrożenie, które winno być przy tym określone i stwierdzone - czyli udowodnione przez organ.
W ocenie organu odwoławczego organ l instancji uzasadnił swoje rozstrzygnięcie głównie tym, że dostarczone przez strony opinie techniczne są zbyt lakoniczne i przez to niewystarczające i tylko wspomniał o istniejącym jego zdaniem zagrożeniu. Zdaniem organu odwoławczego o zagrożeniu nie ma mowy w żadnej z przedstawionych opinii i ekspertyz. W opinii mistrza kominiarskiego z dnia [....] .......... jest mowa jedynie o niezgodności z przepisami. Obie opinie przedłożone w organie l instancji z dnia [....] ........ i z [....] ..........), potwierdzają wspomnianą opinię kominiarską. Nie ma mowy o zagrożeniu również w ekspertyzie przedłożonej po wniesieniu odwołania.
..............Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uważa więc, że organ l instancji naruszył art. 62 ust.3 Prawa budowlanego z 1994 r., gdyż nie rozpoznał zagrożenia, a to oznacza, że nie uzasadnił istnienia przesłanki dla zastosowania tego przepisu. Zastosowanie art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego z 1994 r. jest możliwe jedynie po stwierdzeniu nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu lub jego części oraz po rozpoznaniu zagrożenia. Wykonane ekspertyzy i opinie również nie potwierdzają istnienia takiego zagrożenia. Organ l instancji nie wskazał również tym samym, jakimi dowodami się kierował podejmując zaskarżone rozstrzygnięcie, czym naruszył art. 107 § 3 k.p.a.
Organ odwoławczy powołał się na pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, , który w wyroku z dnia 30 kwietnia 1999 r., sygn. akt IV S.A. 167/97 (LEX NR 47197) stwierdził, że: "By dokonać oceny czy stan, o którym mowa w art. 62 ust. 3 ustawy z 1994 r. Prawo budowlane, występuje należy przeprowadzić postępowanie wyjaśniające celem dokonania konkretnych ustaleń zarówno co do rodzaju obiektu budowlanego, jego stanu technicznego, ewentualnych zagrożeń wynikających z tego stanu - i dopiero po wnikliwej ocenie dokonanej w aspekcie wskazanych przepisów prawnych podjąć stosowne decyzje tymi przepisami przewidziane tj. przeprowadzenie kontroli bądź wykonanie ekspertyzy."
Brak przeprowadzenia jakiejkolwiek próby oceny ewentualnego zagrożenia przez organ l instancji, zdaniem organu l instancji powoduje, że skarżoną decyzję należy uznać za przedwczesną i nie popartą dowodami. Została podjęta bez wnikliwej oceny ewentualnych zagrożeń wynikających ze złego stanu technicznego obiektu.
Ponadto organ odwoławczy zwrócił uwagę, że przed wydaniem skarżonej decyzji organ ł instancji zażądał już od właścicieli obiektu dostarczenia takiej samej ekspertyzy, postanowieniem opartym na art, 81 c ust. 2 Prawa budowlanego z 1994 r. (k. ...... akt org. l inst). Oznacza to, że kwestionowaną decyzją nałożył ten sam obowiązek ponownie lecz w oparciu o inny przepis prawa, co również jest nieprawidłowe.
Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę, organ odwoławczy nie znalazł podstaw do skorzystania z możliwości, jakie daje art. 136 k.p.a.
Odnosząc się do treści odwołania M.M. ..........Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. stwierdził, że w postępowaniu administracyjnym dotyczącym stanu technicznego obiektu zobowiązanymi są na równi współwłaściciele obiektu. Rozliczenia natomiast pomiędzy współwłaścicielami nieruchomości nie należą do sfery spraw administracyjnych i nie mają wpływu na orzeczenia administracyjne. Dotyczy to również spraw własnościowych, w których także konieczne jest często wydanie rozstrzygnięcia przez właściwy sąd powszechny.
Odnosząc się do odwołania K.C. organ II instancji wyjaśnił natomiast, że kompletność opinii i ekspertyz opracowywanych na potrzeby postępowań administracyjnych zależy w dużej mierze od ich autorów. Zgromadzone w postępowaniu dowody, w tym również przedłożone ekspertyzy i opinie podlegają natomiast ocenie organu na podstawie art. 80 k.p.a.. Do innych kwestii podniesionych w odwołaniach tutejszy organ ustosunkował się w uzasadnieniu powyżej.
Biorąc powyższe pod uwagę konieczność dokonania przez organ l instancji ponownej analizy materiału dowodowego oraz stanu faktycznego i prawnego sprawy, organ odwoławczy, zgodnie z dyspozycją art. 138 § 2 k.p.a., uchylił zaskarżoną decyzję organu l instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję wniosła M.M. . Zwróciła się w niej o rozstrzygnięcie sprawy przewodów wentylacyjnych w budynku przy ul. ......Podniosła, że sprawa była skierowana do organu l instancji ale przyniosło to skutku. Złożyła zatem odwołanie, a ........Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił decyzję organu l instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Końcem .......2008 r. zwróciła się więc do organu l instancji. Będąc w urzędzie usłyszała odpowiedz, że nie zwrócono jeszcze dokumentów. Wobec tego zwróciła się do Sądu o rozwiązanie tej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:
W świetle art. 1 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 póz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, w tym w zakresie - legalności decyzji administracyjnych ( art. 1 i art. 3 p.p.s.a.). Przy czym, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, dlatego też kontroli legalności dokonują również z urzędu.
Skarga musiała zostać uwzględniona, gdyż zdaniem Sądu zaskarżona decyzja narusza przepisy postępowania administracyjnego w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W niniejszej sprawie .........Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że organ l instancji naruszył art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego z 1994 r., gdyż o zagrożeniu życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska, o którym mowa jest w przytoczonym wyżej przepisie, nie ma mowy w żadnej z przedstawionych w toku niniejszego postępowania administracyjnego opinii . Zarówno opinia z [....] jak i z [....] potwierdzają jedynie, w ocenie organu odwoławczego, stan niezgodności z przepisami, co stwierdził mistrz kominiarski w opinii z dnia [....] . Zdaniem organu odwoławczego organ l instancji nie uzasadnił więc przesłanki zastosowania art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego z 1994 r., a tym samym nałożenia na współwłaścicielki przedmiotowego obiektu obowiązku przedłożenia stosownej ekspertyzy.
Takie stanowisko organu odwoławczego, zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, które ma stanowić odzwierciedlenie motywów podjętego przez ten organ rozstrzygnięcia, nie może być zaakceptowane.
Stosownie do treści art. 138 § 1 k.p.a. organ odwoławczy: utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję (art. 138 § 1 pkt 1), albo uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy (art. 138 § 1 pkt 2), bądź uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji (art. 138 § 1 pkt 2 In fine), albo umarza postępowanie odwoławcze (art. 138 § 1 pkt 3).
W myśl natomiast art. 138 § 2 k.p.a. organ odwoławczy uchyla decyzję organu l instancji i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części.
Zgodnie więc z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć merytorycznie sprawę rozstrzygniętą przez organ l instancji. Nie ulega bowiem wątpliwości, że organ odwoławczy rozpatruje tę samą sprawę administracyjną, badając zebrane przez organ l instancji dowody lub przeprowadzając nowe, kierując się w zasadzie tymi samymi przesłankami prawnymi i faktycznymi co organ ł instancji. Decyzja organu odwoławczego jest więc takim samym aktem stosowania prawa jak decyzja organu l instancji. Cel zaś kontrolny decyzji organu odwoławczego uzupełnia tylko cel merytoryczny, (por. J. Zimmermann w: Polska jurysdykcja administracyjna, Wydawnictwo Prawnicze, Warszawa 1996 r., s. 193-194).
W rozpatrywanej sprawie .......Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. nie rozstrzygnął ponownie merytorycznie sprawy w jej całokształcie. Nie wyraził stanowiska, a do czego był zobowiązany, czyjego zdaniem stan techniczny części przedmiotowego obiektu - przewodów wentylacyjnych i kominowych - stwarza zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska i czy materiał dowodowy zebrany w niniejszej sprawie jest do tego wystarczający. Stwierdzenia organu, że w opiniach zalegających w aktach sprawy o takim stanie się nie wypowiedziano, nie może być wystarczającym powodem do uruchomienia przez organ odwoławczy kompetencji żart. 138 §2 k.p.a.
W tego rodzaju opiniach osoby posiadające wiadomości specjalne wypowiadają się i powinny się wypowiadać w kwestiach nieprawidłowości podłączeń poszczególnych urządzeń i przewodów do otworów wentylacyjnych. Ocena natomiast, czy taki, stwierdzony w sposób jednoznaczny stan nieprawidłowości (co też podlega ocenie organu), należy do organu orzekającego w sprawie, a nie do osób sporządzających opinie. Stan zagrożenia objęty jest bowiem dyspozycją przepisu art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego z 1994 r., a skoro tak, to kwestia, czy taki stan ma miejsce w realiach danej sprawy należy do sfery stosowania prawa, a nie do kwestii wiadomości specjalnych. Uznanie odmiennego poglądu prowadziłoby do tego, że osoby posiadające wiadomości specjalne zastępowałyby w kompetencjach jurysdykcyjnych organy orzekające, a taka sytuacja jest niedopuszczalna. Jakkolwiek można zgodzić się co do tego, że stwierdzenie stanu zagrożenia powinno być na tyle umotywowane, aby mogło poddawać się weryfikacji instancyjnej, to jednak stanowisko w tej kwestii zostało przez organ l instancji zajęte. Inna kwestią jest, czy organ w tym zakresie się wypowiedział, a inną jest, czy w kwestii tej wypowiedział się w sposób wystarczający. Wyraźnie jednak organ l instancji stwierdza,: że omawiany sporny (jeden z czterech) komin o czterech przewodach nie spełnia wymagań określonych w przepisach, a tym samym stwarza (w jego ocenie) zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia.
Podkreślić zatem należy, że przepis art. 138 § 2 k.p.a. wprowadza wyjątek od merytorycznego orzekania. Jednak ten wyjątkowy charakter decyzji kasacyjnej powodującej przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia przez organ l instancji wywołuje doniosłe konsekwencje prawne. Przy interpretacji art. 138 § 2 nie jest bowiem dopuszczalna wykładnia rozszerzająca. Wobec wyjątków należy stosować wykładnię ścieśniającą - exceptio est strictissimae interpretationis (Z. Janowicz, glosa do uchwały 7 sędziów z dnia 13 stycznia 1983 r., III AZP 7/82, PiP 1984 z. 2, s. 142; por. także wyr. NSA z dnia 25 listopada 2003 r., IV SA 1496/02, niepubl.; wyr. NSA z dnia 6 września 2001 r., II SA/Gd 2235/99, niepubl.;wyr. NSA z dnia 6 sierpnia 1999 r., IV SA 2776/98, niepubl.; wyr. NSA z dnia 13 maja 1999 r., IV SA 723/97, niepubl.; wyr. NSA z dnia 6 stycznia 1999 r, IV SA 2246/97, niepubl.).
Decyzja zatem kasacyjna powodująca przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi l instancji nie może być podjęta w sytuacjach innych niż te, które wyznaczone zostały treścią art. 138 § 2 k.p.a., a są to sytuacje, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części.
Skoro organ l instancji stwierdził, że istnieje stan zagrożenia, to organ odwoławczy winien zająć w tej kwestii własne stanowisko i ocenić prawidłowość stanowiska organu l instancji. Nie wskazał też organ odwoławczy jakie też jeszcze istotne dla treści rozstrzygnięcia okoliczności mają być za pomocą przewidzianych przez procedurę środków dowodowych udowodnione przez organ l instancji i czy wszystko to przekracza ramy uzupełniającego postępowania dowodowego, które organ odwoławczy jest władny przeprowadzić. Za niewystarczające uznać więc należy stwierdzenie organu odwoławczego, że organ ten nie mógł skorzystać z art. 136 k.p.a.
W sposób niewątpliwy potwierdza, zdaniem Sądu, nieprawidłowość podjętego przez organ odwoławczy rozstrzygnięcia kasacyjnego stwierdzenie przez ........Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w końcowym fragmencie uzasadnienia zaskarżonej decyzji, że: "biorąc pod uwagę konieczność dokonania przez organ l instancji ponownej analizy materiału dowodowego oraz stanu faktycznego i prawnego sprawy, organ odwoławczy, zgodnie z dyspozycją art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia."
Dokonanie powtórnej oceny dowodów nie może być w żadnej mierze podstawą podjęcia tego rodzaju decyzji kasacyjnej.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., z 2002 r., Nr 153, póz. 1270 ze zm.) orzekł jak w punkcie l sentencji wyroku.
O kosztach natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł w punkcie II sentencji wyroku na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., z 2002 r., Nr 153, póz. 1270).