II SA/KR 1686/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w KrakowieKraków2005-10-17
NSAAdministracyjneŚredniawsa
kombatanciuprawnienia kombatanckieMilicja Obywatelskaustawa o kombatantachwalka z UPArepresje wojenneokres powojennysłużba państwowa

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę E.T. na decyzję o pozbawieniu uprawnień kombatanckich, uznając, że służba w Milicji Obywatelskiej, nawet związana z walką z UPA, nie stanowi podstawy do ich przyznania, jeśli nie zachodzą szczególne przesłanki ustawowe.

Skarga dotyczyła decyzji o pozbawieniu E.T. uprawnień kombatanckich, przyznanych pierwotnie za działalność w Milicji Obywatelskiej w okresie utrwalania władzy ludowej. Organ administracji uznał, że służba w MO nie jest podstawą do przyznania takich uprawnień, powołując się na przepisy ustawy o kombatantach i orzecznictwo NSA. E.T. argumentował, że bronił ludność polską przed UPA i sprzeciwiał się upartyjnieniu MO, a także przebywał na robotach przymusowych. Sąd administracyjny oddalił skargę, stwierdzając, że z zebranego materiału dowodowego nie wynika, aby skarżący spełniał szczególne przesłanki z ustawy, a twierdzenia o służbie w Wojsku Polskim w walce z UPA nie zostały wiarygodnie udowodnione.

Sprawa dotyczyła skargi E.T. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, która pozbawiła go uprawnień kombatanckich. Uprawnienia te zostały pierwotnie przyznane przez ZBoWiD z tytułu służby w Milicji Obywatelskiej w okresie od listopada 1945 r. do grudnia 1947 r., w ramach walki o utrwalanie władzy ludowej. Organ administracji, opierając się na ustawie o kombatantach, uznał, że osoby pełniące służbę w MO w latach 1944-1956 nie nabywają uprawnień kombatanckich, chyba że spełniają szczególne przesłanki określone w art. 21 ust. 3 ustawy. E.T. w swoim odwołaniu podnosił, że bronił ludność polską przed UPA, sprzeciwiał się upartyjnieniu MO oraz przebywał na robotach przymusowych. Kierownik Urzędu utrzymał jednak w mocy swoją decyzję, wskazując, że służba w MO, powołanej dekretem PKWN, nie jest traktowana jako służba w wojsku lub zmilitaryzowanych służbach państwowych podlegających MON, a tym samym walka z UPA w jej szeregach nie stanowi podstawy do przyznania uprawnień kombatanckich. W skardze do WSA E.T. kwestionował ustalenia organu, ponownie przedstawiając okoliczności swojej służby i twierdząc, że został oddelegowany do udziału w formacjach WP do walki z UPA, choć nie pamiętał szczegółów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę. Sąd stwierdził, że z zebranego materiału dowodowego nie wynika, aby E.T. spełniał przesłanki z art. 21 ust. 3 ustawy o kombatantach. Sąd nie uznał również za wiarygodne twierdzeń o służbie w militarnych formacjach Wojska Polskiego, wskazując na brak tych informacji w dokumentach ZBoWiD i odwołaniu, a także na niepamięć skarżącego co do szczegółów.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, służba w Milicji Obywatelskiej, powołanej dekretem PKWN, nie stanowi podstawy do przyznania uprawnień kombatanckich, nawet w przypadku udziału w walkach z UPA, o ile nie zachodzą szczególne przesłanki z art. 21 ust. 3 ustawy o kombatantach.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na orzecznictwo NSA (uchwała OPS 5/00), zgodnie z którym MO nie była służbą podlegającą MON, a tym samym służba w niej, nawet związana z walką z UPA, nie daje uprawnień kombatanckich. Sąd nie dopatrzył się spełnienia przez skarżącego szczególnych przesłanek z art. 21 ust. 3 ustawy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (8)

Główne

u.o.k. art. 25 § ust. 2 pkt. 2

Ustawa o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego

Osoby, które w okresie 1944-1956 pełniły służbę w organach Milicji Obywatelskiej, mogą zostać pozbawione uprawnień kombatanckich.

u.o.k. art. 21 § ust. 2 pkt. 4 lit. a

Ustawa o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego

Uprawnienia kombatanckie nie przysługują osobie, która w latach 1944-1956 pełniła służbę lub była zatrudniona w strukturach Urzędu Bezpieczeństwa, Służby Bezpieczeństwa, Informacji Wojskowej, a także nadzorujących je komórek jednostek zwierzchnich związanych ze stosowaniem represji.

Pomocnicze

u.o.k. art. 1 § ust. 2 pkt. 6

Ustawa o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego

Za działalność kombatancką uznaje się m.in. uczestniczenie w walkach z oddziałami UPA i grupami Wehrwolfu w Wojsku Polskim lub w zmilitaryzowanych służbach państwowych.

u.o.k. art. 21 § ust. 3

Ustawa o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego

Dyspozycja z art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. a nie stosuje się wobec osób, które przedłożą dowody, że do wymienionych służb i organów zostały skierowane przez organizacje niepodległościowe lub przez te organizacje były zwerbowane w celu udzielenia im pomocy.

k.p.a. art. 104

Kodeks postępowania administracyjnego

P.u.s.a. art. 97 § § 1

Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych

P.p.s.a. art. 151

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Rozporządzenie Prezydenta RP w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych § § 1

Argumenty

Odrzucone argumenty

Służba w Milicji Obywatelskiej jako podstawa do przyznania uprawnień kombatanckich. Twierdzenia o służbie w Wojsku Polskim w celu walki z UPA, zgłoszone po raz pierwszy w skardze i niepotwierdzone dowodami.

Godne uwagi sformułowania

nie jest możliwe uzyskanie uprawnień kombatanckich z tytułu walki z UPA podczas służby w MO nie uznał również za wiarygodne, że E. T. służył w militarnych formacjach Wojska Polskiego

Skład orzekający

Aldona Gąsecka-Duda

sędzia

Krystyna Daniel

sprawozdawca

Mariusz Kotulski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów ustawy o kombatantach dotyczących służby w Milicji Obywatelskiej i kryteriów przyznawania uprawnień kombatanckich."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego okresu i służby w MO; wymaga spełnienia szczególnych przesłanek z art. 21 ust. 3 ustawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego społecznie tematu uprawnień kombatanckich i ich interpretacji w kontekście służby w organach bezpieczeństwa PRL. Pokazuje złożoność historyczną i prawną oceny działalności z tamtego okresu.

Czy służba w Milicji Obywatelskiej może dać uprawnienia kombatanckie? Sąd wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Kr 1686/01 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2005-10-17
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2001-06-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Aldona Gąsecka-Duda
Krystyna Daniel /sprawozdawca/
Mariusz Kotulski /przewodniczący/
Symbol z opisem
634  Sprawy kombatantów, świadczenia z tytułu pracy przymusowej
Skarżony organ
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 października 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie WSA : Aldona Gąsecka-Duda Krystyna Daniel (spr.) Protokolant : Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2005 r. sprawy ze skargi E. T. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] 2001 r. Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich skargę oddala
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2000 r. Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. na podstawie art. 25 ust. 2 pkt. 2 ustawy z 24 stycznia 1991 o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. Z 1997 r. nr 142, poz. 950 z późniejszymi zm.) oraz art. 104 kpa. pozbawił uprawnień kombatanckich E. T. ur. [...] 1927 r. w Ł. k. Ż., przyznanych przez ZBoWiD w K. decyzją z [...] 1976 r. z tytułu walki zbrojnej o utrwalanie władzy ludowej w okresie od [...] 11.1945 r. do[...].12.1947 r. (łącznie 2 lata i 1 m.).
W uzasadnieniu organ podał, opierając się na aktach ZBoWiD, że E. T., w okresie, za który zostały mu przyznane uprawnienia kombatanckie, odbywał służbę w organach Milicji Obywatelskiej i uzyskał w/w uprawnienia wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w "charakterze uczestnika walk o ustanowienie i utrwalanie władzy ludowej". W myśl art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy o kombatantach osoby takie pozbawia się uprawnień kombatanckich. Organ stwierdził, że nie jest obowiązany do wyjaśnienia, czy istnieją inne przesłanki uzasadniające przyznanie uprawnień kombatanckich z tytułu działalności określonej w art. l ust 2. art. 2 i art. 4 ustawy o kombatantach.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy E. T. podał, że decyzja ta jest dla niego krzywdząca, że w latach 1945-1947 pełnił służbę m.in w woj. rzeszowskim "wielokrotnie bronił ludność polską przed oddziałami obcego państwa UPA" oraz, że sprzeciwiał się upartyjnieniu MO i prezentował patriotyczne i narodowe poglądy. Ponadto wskazał, że w latach 1942-1945 przebywał, wywieziony na roboty, w niemieckich gospodarstwach rolnych m.in. w Czechosłowacji (Ś.).
W dniu [...] 2001 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją Nr [...] utrzymał w mocy swoją, poprzednią decyzję o pozbawieniu praw kombatanckich E. T., wskazując w uzasadnieniu, że w świetle obowiązującego prawa z art. l ust. 2 pkt 6 ustawy o kombatantach stanowi, że za działalność kombatancką uznaje się uczestniczenie w walkach z oddziałami UPA i grupami Wehrwolfu w Wojsku Polskim lub w zmilitaryzowanych służbach państwowych. Termin zmilitaryzowane służby państwowe określa te służby państwowe, które podlegają Ministerstwu Obrony Narodowej, natomiast MO została powołana dekretem PKWN z 7.10. 1944 r. o Milicji Obywatelskiej (Dz.U. RP Nr 7, poz. 33) jako prawnopubliczna formacja służby Bezpieczeństwa Publicznego a nie MON. Zagadnienie militaryzacji MO było rozpatrywane przez NSA (uchwała NSA z 12.06. 2000 r. sygn. akt sygn. akt OPS 5/00/) W związku z czym nie jest nie jest możliwe uzyskanie uprawnień kombatanckich z tytułu walki z UPA podczas służby w MO.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego E. T. zakwestionował ustalenia dokonane przez Kierownika Urzędu i wniósł o przywrócenie uprawnień kombatanckich. Ponownie przedstawił okoliczności dotyczące przebiegu służby wskazując że, po powrocie z robót przymusowych został skierowany do służby w MO, oraz że w okresie od 1945-1947 "został oddelegowany do udziału w formacjach militarnych WP na terenie rzeszowskiego do udziału w walkach z UPA", nie pamięta jednak dowódcy oddziału i oznaczeń batalionu w szeregach, którego walczył. Zarzuca Kierownikowi Urzędu, że nie rozpatrzył podniesionych zarzutów w odwołaniu a odwołanie "potraktował szablonowo"
W odpowiedzi, na skargę Kierownik Urzędu wnosi o oddalenie skargi powtarzając motywy swoich decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Stosownie do art. 97 § l ustawy z 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01. 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30.08.2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., Nr 153, poz. 1270). Stosownie do § l rozporządzenia Prezydenta RP z 25.04. 2003 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (Dz. U. Nr 72, poz. 653) rozpoznawanie spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, w których stroną skarżącą są osoby zamieszkałe poza obszarem właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości osoby te zamieszkują.
Uprawnienia kombatanckie przysługują osobie, która spełnia jedno lub więcej wymagań określonych w art. l, ust 2, art. 2 i art. 4 ustawy o kombatantach, jednak, stosownie do dyspozycji art. 21 ust. 2 pkt. 4 lit. "a" uprawnienia te nie przysługują osobie, która w latach 1944-1956 pełniła służbę lub była zatrudniona w strukturach Urzędu Bezpieczeństwa, Służby Bezpieczeństwa Informacji Wojskowej, a także nadzorujących je komórkach jednostek zwierzchnich związanych ze stosowaniem represji wobec osób działających na rzecz suwerenności i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej, jednakże, stosownie do dyspozycji art. 21 ust 3 nie stosuje się dyspozycji z art. 21 ust. 2 pkt 4 lit "a" wobec osób, które przedłożą dowody, że do wymienionych służb i organów zostały skierowane przez organizacje niepodległościowe lub przez te organizacje były zwerbowane w celu udzielenia im pomocy.
Niesporne jest, że E. T. nabył uprawnienia kombatanckie decyzją ZBoWiD z tytułu utrwalania władzy ludowej w okresie od [...] 11.1945 r. do [...] 12.1947 r., kiedy pełnił swoją służbą w Milicji Obywatelskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zwraca jednak uwagę, że akt ZBoWiD, w tym z deklaracji członkowskiej ZBoWiD, życiorysu napisanego przez skarżącego w 1975 r. oraz z zaświadczenia KWMO z 1975 r. wynika, że E. T. pełnił służbę w MO od [...] 11.1945 do [...] 12.1952 r.
W świetle obowiązującej ustawy i orzecznictwa (uchwała NSA z 12. 06. 2000 r. sygn. akt sygn. akt OPS 5/00/ ) służba w MO, nawet związana z związana z uczestnictwem w walkach z UPA i grupami Wehrwolfu, nie stanowi tytułu do uprawnień kombatanckich o ile nie zajdą szczególne przesłanki z art. 21 ust. 3 ustawy o kombatantach. Sąd stwierdził, że z zebranego materiału dowodowego nie wynika aby w stosunku do E. T. można było uznać, że spełnia on przesłanki z art. 21 ust. 3 pkt l ustawy o kombatantach. Sąd nie uznał również za wiarygodne, że E. T. służył w militarnych formacjach Wojska Polskiego, gdzie został skierowany do walki z UPA na terenie rzeszowskiego. Poza raz pierwszy wzmianka o służbie E. T. w WP pojawia się dopiero w skardze do NSA, skarżący nie pamięta też dowódcy oddziału ani oznaczeń batalionu w szeregach którego, jak twierdzi, walczył, nie ma jej natomiast w dokumentach ZBoWiD i w odwołaniu .
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § l ustawy z 30.08. 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI