II SA/Kr 419/23

II SA/Kr 419/23 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2023-06-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-04-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Magda Froncisz
Monika Niedźwiedź /sprawozdawca/
Piotr Fronc /przewodniczący/
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne
Ochrona środowiska
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 1029
art. 63 ust. 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - t.j.
Dz.U. 2023 poz 259
art. 145 par. 1 pkt 1 lit.a,b,c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc Sędziowie: WSA Magda Froncisz WSA Monika Niedźwiedź (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Migda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 20 stycznia 2023 r. znak SKO.OŚ/4170/276/2022 w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie na rzecz A. K. kwotę 697,00 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Obecnie zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie decyzją z dnia 20 stycznia 2023 r., znak SKO.OŚ/4170/276/2022, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta Chrzanowa z dnia 28 czerwca 2022 r., znak: GKD-n.6220.11.2021: I. Stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia pn.: "Nowe połączenia drogowe od DP 1044K ul. Wodzińskiej w Chrzanowie do: DP 1036K - na północ od węzła A-4 "Balin" oraz do projektowanego skrzyżowania z DP 1043K ul. Jana Pawła 11 w Trzebini - na zachód od Oś. Gaj" Etap 11 zadania: "Przebudowa, rozbudowa i budowa nowych odcinków DP 1044K - ulic: Wodzińska w Chrzanowie oraz Sikorskiego w Trzebini". II. Określającą istotne warunki korzystania ze środowiska w fazie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich w punktach 1-18.
W ocenie Kolegium przeprowadzone postępowanie przed organem I instancji dowiodło brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia pn.: "Nowe połączenia drogowe od DP 1044K ul. Wodzińskiej w Chrzanowie do: DP 1036K - na północ od węzła A-4 "Balin" oraz do projektowanego skrzyżowania z DP 1043K ul. Jana Pawła II w Trzebini - na zachód od Oś. Gaj" Etap II zadania: "Przebudowa, rozbudowa i budowa nowych odcinków DP I044K - ulic: Wodzińska w Chrzanowie oraz Sikorskiego w Trzebini". Zdaniem SKO istotne z punktu widzenia niniejszej sprawy jest, iż w uzasadnieniu decyzji wydawanej bez oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, oprócz wymagań wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (uzasadnienia prawnego i faktycznego), należy zawrzeć informację o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1029 z późn. zm., dalej: u.d.i.ś., ustawa), przy stwierdzaniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 85 ust. 2 pkt 2 ustawy). Przeprowadzone postępowanie wykazało, że cechy charakterystyczne przedsięwzięcia nie rodzą obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i zawarł w nim informacje mające umożliwić stwierdzenie, że zostało podjęte na podstawie należytego rozpoznania. Inwestor przedłożył szczegółową, czytelną i spójną Kartę Informacyjną Przedsięwzięcia (KIP), ze szczegółowym określeniem cech planowanego przedsięwzięcia która pozwala na ocenę zakresu przedsięwzięcia i w odniesieniu do dokumentacji wniosku stosownej oceny dokonały także organy wyspecjalizowane tj. RDOŚ w Krakowie z dnia 5 maja 2022 r. Organ ten stwierdził brak potrzeby przeprowadzania przedmiotowej oceny oddziaływania na środowisko. Określono dodatkowe warunki realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia, które zostały inkorporowane do decyzji organu I instancji. W postępowaniu przeanalizowano i oceniono uwarunkowania o których mowa w art. 63 ustawy, do czego organ I instancji były zobligowany. Organ I instancji w uzasadnieniu zawarł szczegółowe informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy uwzględnione przy stwierdzaniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Dokonano w istocie powiązania każdego z uwarunkowań wymienionych w art. 63 ust. 1 ustawy z cechami przedsięwzięcia, stwierdzono czy inwestycja dotyczy (i w jakim zakresie), czy też nie dotyczy poszczególnych uwarunkowań, tj. tym co przemawia za brakiem potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko. Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach służy wyłącznie ocenie, czy planowane przedsięwzięcie będzie zgodne z przepisami dotyczącymi ochrony środowiska, a przedmiotem tej oceny są założenia, które przedstawia Wnioskodawca we wniosku i karcie informacyjnej przedsięwzięcia składanej wraz z wnioskiem. Weryfikację tych założeń dokonywana jest przy udziale organów wyspecjalizowanych, które potwierdziły informacje z KIP.
Zdaniem Kolegium przeprowadzone przez organ I instancji postępowanie wykazało brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Organ I instancji podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Organ prowadzący postępowanie zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy, w celu ustalenia stanu faktycznego sprawy zgodnie z rzeczywistością. W szczególności dokonał wszechstronnej oceny okoliczności przedmiotowego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnił w sposób wymagany przez przepisy. W decyzji przewidziano szereg form zabezpieczeń i szczegółowych rozwiązań mających na celu zapobieganie lub kompensację szkodliwego działania na środowisko.
Odnosząc się do zarzutu nieuwzględniana położenia przedmiotowej inwestycji na terenie zagrożonym powstaniem zapadlisk Kolegium wskazało, że planowana inwestycja nie jest zlokalizowane na terenach osuwisk oraz na terenach zagrożonych powodzią. Okoliczność ta nie była podnoszona w toku prowadzonego postępowania administracyjnego. Kwestia ewentualnych badań geotechnicznych w celu oceny ryzyka wystąpienia zapadlisk nie jest badana na etapie oceny przedmiotowej inwestycji na środowisko, ale dopiero w ramach procedury uzyskiwania pozwolenia na realizację przedmiotowej inwestycji. W przedmiotowym postępowaniu badana jest kwestia oceny wpływu realizacji inwestycji na środowisko a nie kwestia możliwości realizacji inwestycji i ryzyka z tym związanego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie A. K. zarzucił naruszenie:
1. art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 z późn. zm., dalej: k.p.a.) poprzez bezpodstawne utrzymanie w mocy decyzji Burmistrza Miasta Chrzanowa, podczas gdy w niniejszej sprawie pojawiły się przesłanki uzasadniające jej uchylenie;
2. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i 4 art. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez brak całościowego ustalenia stanu faktycznego - niewzięcia pod uwagę zarówno przez organ I jak i II instancji faktów powszechnie im znanych oraz faktów znanych z urzędu - dotyczących powstawania zapadlisk na obszarze planowanej inwestycji;
3. art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1029 z późn. zm., dalej: u.d.i.ś.) poprzez uznanie, że ze względu na położenie geograficzne przedsięwzięcie nie jest zagrożone ryzykiem katastrofy naturalnej, w szczególności w wyniku wystąpienia: trzęsień ziemi, powodzi czy osuwisk - podczas gdy faktem powszechnie znanym jest, iż końcowy odcinek przedsięwzięcia (os. Gaj) jest terenem, na którym aktywne są osuwiska/zapadliska;
4. art. 15 k.p.a. poprzez brak samodzielnego i merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy, podczas gdy jego obowiązkiem było nie tylko rozważenie i zweryfikowanie zebranego przez Organ I instancji materiału dowodowego i ocenienie wszelkich okoliczności faktycznych i prawnych — co nie miało miejsca i skutkowało błędnym ustaleniem — a to powieleniem za Organem I instancji — stanu faktycznego, a tym samym wydaniem wadliwego rozstrzygnięcia.
Wobec powyższego wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie i poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta Chrzanowa oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, w pełni podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych). Istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się zatem do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Kontrola ta powinna zawsze przebiegać na trzech płaszczyznach:
1) oceny zgodności rozstrzygnięcia (decyzji lub innego aktu) lub działania z prawem materialnym,
2) dochowania wymaganej prawem procedury,
3) respektowania reguł kompetencji.
Zgodnie z przepisem art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 259, dalej p.p.s.a.) sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, że "skoro wyrok wydawany jest na podstawie akt sprawy, to tym samym badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd ocenia jej zgodność z prawem materialnym i procesowym w aspekcie całości zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym materiału dowodowego" (wyrok NSA z dnia 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07).
Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.) stanowiąc, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto w myśl art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.
Przyjęta do rozpoznania skarga jest zasadna, a podniesione w niej zarzuty w pełni zasługują na uwzględnienie.
Ramy prawne sądowej kontroli skarżonej decyzji wyznaczają przede wszystkim przepisu ustawy z dnia z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (dalej jako u.o.o.ś).
W myśl art. 51 ust. 1 u.o.o.ś. przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko:
1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko;
2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1.
Poza sporem pozostaje, że przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Przedmiotowe przedsięwzięcie należy bowiem do przedsięwzięć, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 62 rozporządzenia rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. W powołanym przepisie do przedsięwzięć o znacznym oddziaływaniu na środowisko zalicza się m.in. drogi o nawierzchni twardej o całkowitej długości przedsięwzięcia powyżej 1 km inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 31 i 32.
Zgodnie z art. 71 u.o.o.ś decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych:
1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko;
2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.
W przedmiotowej sprawie na mocy postanowienia Burmistrza Miasta Trzebinia z 21 czerwca 2021 r. znak GK-KOS.6220.11.2021 zaopiniowano pozytywnie planowane przedsięwzięcie, wskazując, że realizacja przedsięwzięcia na terenie Gminy Trzebinia w zakresie przedstawionym w Karcie informacyjnej przedsięwzięcia oraz przy spełnieniu zaproponowanych rozwiązań chroniących środowisko nie będzie powodować ponadnormatywnych uciążliwości dla środowiska.
Zgodnie z art. 85 ust. 1 i 2 u.o.o.ś decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wymaga uzasadnienia. Uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od wymagań wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, powinno zawierać:
1) w przypadku gdy została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko:
a) informacje o przeprowadzonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa oraz o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę, i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa,
b) informacje, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione:
– ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko,
– uzgodnienia i opinie organów, o których mowa w art. 77 ust. 1,
– wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone,
c) uzasadnienie stanowiska, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 4;
2) w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko - informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1, uwzględnionych przy stwierdzaniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.
Zgodnie z art. 63 ust. 1 u.o.o.ś organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie następujące kryteria:
1) rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem:
a) skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji, a także istotnych rozwiązań charakteryzujących przedsięwzięcie,
b) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem,
c) różnorodności biologicznej, wykorzystywania zasobów naturalnych, w tym gleby, wody i powierzchni ziemi,
d) emisji i występowania innych uciążliwości,
e) ocenionego w oparciu o wiedzę naukową ryzyka wystąpienia poważnych awarii lub katastrof naturalnych i budowlanych, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii, w tym ryzyka związanego ze zmianą klimatu,
f) przewidywanych ilości i rodzaju wytwarzanych odpadów oraz ich wpływu na środowisko, w przypadkach gdy planuje się ich powstawanie,
g) zagrożenia dla zdrowia ludzi, w tym wynikającego z emisji;
2) usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym i planowanym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego - uwzględniające:
a) obszary wodno-błotne, inne obszary o płytkim zaleganiu wód podziemnych, w tym siedliska łęgowe oraz ujścia rzek,
b) obszary wybrzeży i środowisko morskie,
c) obszary górskie lub leśne,
d) obszary objęte ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych,
e) obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin, grzybów i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszary Natura 2000, oraz pozostałe formy ochrony przyrody,
f) obszary, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone lub istnieje prawdopodobieństwo ich przekroczenia,
g) obszary o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne,
h) gęstość zaludnienia,
i) obszary przylegające do jezior,
j) uzdrowiska i obszary ochrony uzdrowiskowej,
k) wody i obowiązujące dla nich cele środowiskowe;
3) rodzaj, cechy i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do kryteriów wymienionych w pkt 1 i 2 oraz w art. 62 ust. 1 pkt 1, wynikające z:
a) zasięgu oddziaływania - obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać,
b) transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne elementy przyrodnicze,
c) charakteru, wielkości, intensywności i złożoności oddziaływania, z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej oraz przewidywanego momentu rozpoczęcia oddziaływania,
d) prawdopodobieństwa oddziaływania,
e) czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania,
f) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia - w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem,
g) możliwości ograniczenia oddziaływania.
Istotnym dokumentem w ramach postępowania zmierzającego do określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia jest Karta Informacyjna Przedsięwzięcia (dalej KIP). Zgodnie z art. 62a u.o.o.ś KIP powinna zawierać podstawowe informacje o planowanym przedsięwzięciu, umożliwiające analizę kryteriów, o których mowa w art. 63 ust. 1, lub określenie zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zgodnie z art. 69, w szczególności dane o:
1) rodzaju, cechach, skali i usytuowaniu przedsięwzięcia,
2) powierzchni zajmowanej nieruchomości, a także obiektu budowlanego oraz dotychczasowym sposobie ich wykorzystywania i pokryciu nieruchomości szatą roślinną,
3) rodzaju technologii,
4) ewentualnych wariantach przedsięwzięcia, przy czym w przypadku drogi, o której mowa w art. 24ga ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, każdy z analizowanych wariantów drogi musi być dopuszczalny pod względem bezpieczeństwa ruchu drogowego,
5) przewidywanej ilości wykorzystywanej wody, surowców, materiałów, paliw oraz energii,
6) rozwiązaniach chroniących środowisko,
7) rodzajach i przewidywanej ilości wprowadzanych do środowiska substancji lub energii przy zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko,
8) możliwym transgranicznym oddziaływaniu na środowisko,
9) obszarach podlegających ochronie na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody oraz korytarzach ekologicznych, znajdujących się w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia,
10) wpływie planowanej drogi na bezpieczeństwo ruchu drogowego w przypadku drogi, o której mowa w art. 24ga ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych,
11) przedsięwzięciach realizowanych i zrealizowanych, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia - w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem,
12) ryzyku wystąpienia poważnej awarii lub katastrofy naturalnej i budowlanej,
13) przewidywanych ilościach i rodzajach wytwarzanych odpadów oraz ich wpływie na środowisko,
14) pracach rozbiórkowych dotyczących przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko
- z uwzględnieniem dostępnych wyników innych ocen wpływu na środowisko, przeprowadzonych na podstawie odrębnych przepisów.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, co następuje:
Organy obu instancji dokonywały analizy KIP dla przedmiotowego przedsięwzięcia i stwierdzały, że dokumentacja w sprawie czyni zadość wymaganiom wynikającym z przepisów prawa. Tymczasem w ocenie Sądu organy nie dostrzegły istotnej wady KIP, na co zasadnie zwraca uwagę skarżący. Otóż w myśl art. 63 ust. 1 w zw. z art. 62a u.o.o.ś w KIP powinna znaleźć się informacja m.in. na temat ocenionego w oparciu o wiedzę naukową ryzyka wystąpienia poważnych awarii lub katastrof naturalnych i budowlanych, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii, w tym ryzyka związanego ze zmianą klimatu. Formalnie taki element pojawił się w KIP. Na s. 64 KIP w pkt 13 scharakteryzowano ryzyko wystąpienia poważnej awarii lub katastrofy naturalnej i budowlanej. Wskazano, że planowane przedsięwzięcie nie będzie zaliczane do kategorii zakładów dużego ryzyka oraz zakładów zwiększonego ryzyka wystąpienia poważnej awarii przemysłowej. W czasie eksploatacji mogą występować awarie, kolizje oraz wypadki, ale nie wynikając z funkcjonowania samych w sobie dróg, tylko jeżdżących po niej samochodów. Dalej opisano rodzaje zdarzeń w postaci wypadków samochodowych oraz sposoby usuwania ich skutków (s. 65-66).
Tymczasem faktem powszechnie znanym jest występowanie na terenie Trzebini zapadlisk związanych z funkcjonowaniem w minionych czasach KWK "Siersza". Powszechnie dostępny jest także raport z prac analitycznych o deformacji terenu w Trzebini (Raport dugi z prac analitycznych o deformacjach terenu w Trzebini, Warszawa 17 kwietnia 2023 r., https://www.pgi.gov.pl/dokumenty-pig-pib-all/geozagrozenia/9731-raport-drugi-z-prac-analitycznych-o-deformacjach-terenu-w-trzebini/file.html ). W raporcie tym na podstawie przeprowadzonych analiz wyznaczono 10 obszarów (A – J), w których stwierdzono występowanie deformacji zapadliskowych. W opracowaniu wskazano, że najwięcej zapadlisk znajduje się w rejonach przy ul. Jana Pawła II, ul. Górniczej, w rejonie os. Trentowiec, na zachód od os. Gaj oraz w rejonie osiedla Misiury.
Tymczasem okoliczność występowania zapadlisk i ewentualnego zagrożenia opisanego w art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. e w zw. z art. 62a pkt 12 u.o.o.ś. w ogóle nie była brana pod uwagę. Nie budzi wątpliwości, że zapadliska występują w rejonie przebiegu inwestycji w jej całościowym ujęciu t.j. "Nowe połączenia drogowe od DP 1044K ul. Wodzińskiej w Chrzanowie do: DP 1036K - na północ od węzła A-4 "Balin" oraz do projektowanego skrzyżowania z DP 1043K ul. Jana Pawła 11 w Trzebini - na zachód od Oś. Gaj" . Wobec powyższego w KIP powinna znaleźć się informacja, czy aktualnie realizowany etap 11 zadania: "Przebudowa, rozbudowa i budowa nowych odcinków DP 1044K - ulic: Wodzińska w Chrzanowie oraz Sikorskiego w Trzebini" wolny jest od zagrożeń katastrofą naturalną lub budowlaną w związku z występowaniem zapadlisk.
Sąd nie podziela w tym względzie stanowiska organu II instancji, że kwestia ewentualnych badań geotechnicznych w celu oceny ryzyka wystąpienia zapadlisk nie jest badana na etapie oceny przedmiotowej inwestycji na środowisko, ale dopiero w ramach procedury uzyskiwania pozwolenia na realizację przedmiotowej inwestycji. Zapadnięcie się ziemi pociąga za sobą bowiem negatywne skutki także w środowisku naturalnym, zaś kiedy dotyczy to miejsca, w którym przebiega droga, także w pojęciu katastrofy budowlanej. Z kolei ocena ryzyka wystąpienia takiej katastrofy powinna znaleźć się w myśl art. 62a pkt 12 u.o.o.ś
W tym stanie faktycznym i prawnym jest naruszeniem prawa mającym bez wątpienia wpływu na wynik sprawy pominięcie w KIP analizy pod kątem występowania w rejonie inwestycji zapadlisk oraz ich wpływu na możliwość wystąpienia katastrofy naturalnej lub budowlanej, zgodnie z treścią art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. e w zw. z art. 62a pkt 12 u.o.o.ś. Tego istotnego braku nie dostrzegły także orzekające w sprawie organy. Tym samym zarzut braku wyjaśnienia wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności, t.j. naruszenia art., 7 i art. 77 § 1 w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy jest zasadny,
Uchybienie to w ocenie Sądu skutkuje koniecznością uchylenia zarówno decyzji organu I, jak i II instancji. W toku ponownego rozpatrzenia sprawy konieczne będzie uwzględnienie wskazanej wyżej okoliczności, to jest występowania zapadlisk, ich umiejscowienia względem przebiegu inwestycji i podjęcie oceny ryzyka wystąpienia katastrofy naturalnej lub budowlanej oraz ponowna weryfikacja, czy odnośnie do planowanego zamierzenia inwestycyjnego konieczne będzie przeprowadzenie oceny odziaływania na środowisko.
W tym stanie sprawy, Sąd uchylił zaskarżone decyzje organu II i I instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a.
O kosztach postępowania sądowego orzeczono zgodnie z art. 200, art. 205 § 2 w zw. z art. 209 p.p.s.a. Na koszty postępowania w kwocie 697 zł złożyły się: uiszczony wpis od skargi w wysokości 200 zł; koszty zastępstwa procesowego w kwocie 480 zł określone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 265) i opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa – 17 zł.