II SA/KR 406/25

II SA/Kr 406/25 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-08-28
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-04-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Anna Kopeć /sprawozdawca/
Małgorzata Łoboz /przewodniczący/
Paweł Darmoń
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Nadzór budowlany
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
art 105 par 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz Sędziowie: Asesor WSA Anna Kopeć (spr.) WSA Paweł Darmoń Protokolant: Specjalista Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi S. w B. na decyzję nr 68/2025 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 13 lutego 2025 r. znak: WOB.7721.256.2024.JKUT w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie samowolnej budowy instalacji oświetleniowej stoku narciarskiego oddala skargę.
Uzasadnienie
W dniu 31 grudnia 2010 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Wadowicach wydał postanowienie znak: PINB.7358/21/09/Ag/I, którym na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane wstrzymał A. R. (prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą [...] z siedzibą w miejscowości R.) roboty budowlane związane z budową instalacji oświetleniowej stoku narciarskiego na [...] w miejscowości R. oraz nakazał przedłożyć w terminie do dnia 15 kwietnia 2011 r. wyszczególnione tam dokumenty.
W dniu 10 grudnia 2014 r. PINB wydał decyzję nr 336/2014 znak: PINB.7358/21/09/Ag/I, którą na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane nakazał C. z siedzibą w R. dokonać rozbiórki samowolnie wybudowanej instalacji oświetleniowej stoku narciarskiego na [...] w miejscowości R..
Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie decyzją nr 413/2015 z dnia 13 maja 2015 r. znak: WOB.7721.54.2015.MWOR uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Wyrokiem z dnia 19 października 2015 r. sygn. akt II SA/Kr 881/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę na decyzję MWINB.
W dniu 22 kwietnia 2016 r. na dziennik podawczy PINB wpłynęło pismo C. z siedzibą w R. , w którym poinformowano o dokonaniu rozbiórki samowolnie wybudowanej instalacji oświetleniowej stoku narciarskiego "[...] w miejscowości R..
Podczas oględzin przeprowadzonych w dniu 9 czerwca 2016 r. przedstawiciele organu I instancją ustalili, że dokonano rozbiórki - demontażu instalacji oświetleniowej stoku narciarskiego na terenie ośrodka [...]
Decyzją nr 114/2016 z dnia 30 czerwca 2016 r. znak: PINB.7358/21/09/Ag/I organ I instancji na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie w sprawie samowolnej budowy instalacji oświetleniowej stoku narciarskiego na terenie ośrodka [...] na działkach nr [...] położonych w miejscowości R..
Po rozpoznaniu odwołania S. z siedzibą w B. od ww. decyzji PINB, organ odwoławczy decyzją nr 230/2021 z dnia 27 maja 2021 r. znak: WOB.7721.566.2016.LMAT utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Wyrokiem z dnia 20 października 2021 r. sygn. akt II SA/Kr 819/21 WSA w Krakowie uchylił ww. decyzję MWINB oraz poprzedzającą ją decyzję PINB, a następnie NSA wyrokiem z dnia 29 czerwca 2023 r. sygn. akt II OSK 593/22 oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA w Krakowie.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Wadowicach decyzją nr 226/2024 z dnia 25 lipca 2024 r. znak: PINB.5140.31.7358/21/09/Ag/I umorzył postępowanie administracyjne w sprawie samowolnej budowy instalacji oświetleniowej stoku narciarskiego na terenie ośrodka [...] na [...] położonych w miejscowości R. (obręb [...], gmina A.).
Po rozpatrzeniu odwołania S. z siedzibą w B. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie decyzją z dnia 13 lutego 2025 r., znak: WOB.7721.256.2024.JKUT utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 104 i art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 572, dalej: k.p.a.) oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 725 z późn. zm., dalej: u.p.b.).
W jej uzasadnieniu organ odwoławczy przywołał wiążące wskazania zawarte w wyrokach sądów administracyjnych obu instancji oraz opisał dodatkowe postępowanie dowodowe w zakresie ustalenia, czy doszło do rozbiórki oświetlenia będącego przedmiotem postępowania legalizacyjnego.
Z przytoczonych wyroków tych wynika, że kwestią sporną i wymagającą wyjaśnienia pozostaje aktualnie, czy inwestor dokonał rozbiórki (unicestwienia) obiektu budowlanego objętego postępowaniem znak: PINB.5140.31.7358/21/09/Ag/I (tj. instalacji oświetleniowej stoku narciarskiego na terenie ośrodka [...] na [...] położonych w miejscowości R., obręb [...] gmina A.), czy też dokonał jedynie demontażu części elementów instalacji oświetleniowej (tj. słupów oświetleniowych i ich fundamentów), a następnie ponownie zamontował ww. elementy instalacji doprowadzając przedmiotowy obiekt do stanu poprzedniego.
W celu wypełnienia zaleceń sądów administracyjnych orzekających w sprawie organ I instancji uzupełnił akta sprawy o:
- protokół z oględzin z dnia 15 maja 2024 r., w trakcie których ustalono, że "uprzednie widoczne na fotografiach dołączonych do protokołu z dn. 09.06.2016 r. - zdemontowane elementy oświetlenia aktualnie nie znajdują się w miejscu ich uprzedniego wbudowania. Stwierdzono natomiast, że wzdłuż stoku wykonana została ponownie instalacja lub sieć oświetleniowa z widocznymi masztami żelbetowymi prefabrykowanymi i z zamontowanymi do nich oprawami halogenowymi. (...) Z informacji uzyskanych w toku oględzin ustalono, iż spółka C. uzyskiwała zgłoszenie na realizację sieci elektroenergetycznych na terenie ośrodka [...]. Wszystkie elementy oświetlenia widoczne w terenie zostały wykonane na nowo na podstawie zgłoszenia, natomiast uprzednio istniejące zostały zdemontowane" (k. 997-1010 akt PINB);
- opracowanie geodezyjne sporządzone przez uprawnionego geodetę mgr inż. T. W. w zakresie geodezyjnego porównania przebiegu istniejącej sieci elektroenergetycznej z rozebraną instalacją oświetleniową objętą postępowaniem znak: PINB.5140.31.7358/21/09/Ag/I (k. 1027 akt PINB);
- kopię pomiaru powykonawczego sieci elektroenergetycznej z dnia 10 listopada 2016 r., przyjętego do zasobu geodezyjnego i kartograficznego Starostwa Powiatowego w W. (k. 1028-1029 akt PINB);
- kopię dzienników budowy: nr 60/A/2016 dla inwestycji realizowanej na podstawie zgłoszenia znak: NBZ.6743.1.55.2016 oraz nr 46/A/2016 dla inwestycji realizowanej na podstawie zgłoszenia znak: NBZ.6743.1.24.2016 (k. 1032-1075 akt PINB);
- kopię zgłoszenia z dnia 11 kwietnia 2016 r. dotyczącego budowy sieci elektroenergetycznej na działkach nr [...]ołożonych w miejscowości R. (k. 1076-1077 akt PINB) wraz z projektem budowlanym stanowiącym załącznik do ww. zgłoszenia znak: NBZ.6743.1.55.2016 (k. 1080-1097 akt PINB);
- kopię zgłoszenia z dnia 25 lutego 2016 r. dotyczącego budowy sieci elektroenergetycznej na działkach nr [...] położonych w miejscowości R. (k. 1078-1079 akt PINB) wraz z projektem budowlanym stanowiącym załącznik do ww. zgłoszenia znak: NBZ.6743.1.24.2016 (k. 109c 1116 akt PINB);
- kopię oświadczenia kierownika budowy mgr inż. W. R. z dnia 29 listopada 2016 r. o wykonaniu robót budowlanych polegających na budowie sieci elektroenergetycznej zgodnie ze zgłoszeniem z dnia 25 lutego 2016 r. znak: NBZ.6743.1.24.2016 (k. 1126 akt PINB);
- kopię zawiadomienia z dnia 2 grudnia 2016 r. o zakończeniu budowy sieci elektroenergetycznej na podstawie zgłoszenia z dnia 25 lutego 2016 r. znak: NBZ.6743.1.24.2016 (k. 1126 akt PINB);
- kopię pisma PINB z dnia 19 grudnia 2016 r. znak: PINB.7353.143.2016.A informującego, że inwestycja polegająca na budowie sieci elektroenergetycznej na działkach nr [...] w miejscowości R., została przyjęta do użytkowania z dniem 17 grudnia 2016 r. (k. 1125 akt PINB);
- kopię oświadczenia kierownika budowy mgr inż. W. R. z dnia 29 listopada 2016 r. o wykonaniu robót budowlanych polegających na budowie sieci elektroenergetycznej zgodnie ze zgłoszeniem z dnia 25 lutego 2016 r. znak: NBZ.6743.1.55.2016 (k. 1124 akt PINB);
- kopię zawiadomienia z dnia 2 grudnia 2016 r. o zakończeniu budowy sieci elektroenergetycznej na podstawie zgłoszenia z dnia 25 lutego 2016 r. znak: NBZ.6743.1.55.2016 (k. 1123 akt PINB);
- kopię pisma PINB z dnia 19 grudnia 2016 r. znak: PINB.7353.144.2016.A informującego, że inwestycja polegająca na budowie sieci elektroenergetycznej na działkach nr [...] w miejscowości R., została przyjęta do użytkowania z dniem 17 grudnia 2016 r. (k. 1122 akt PINB);
- kopię decyzji Starosty Wadowickiego nr 18/A/2015 z dnia 5 lutego 2015 r. znak: NBZ.6740.1.175.2014.A zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej spółce C. pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie instalacji oświetleniowej terenów łąkowych YAKXS 4x35 o łącznej długości 576,0 m na działkach nr [...] [...], [...], [...] w miejscowości R. (k. 1118-1120 akt PINB);
- pisma PINB z dnia 18 grudnia 2015 r. znak: PINB.7353.173.2015.A informującego, że inwestycja polegająca na budowie instalacji oświetleniowej terenów łąkowych na działkach nr [...] [...] w miejscowości R., została przyjęta do użytkowania z dniem 17 grudnia 2015 r. (k. 1117 akt PINB).
Analiza powyższej dokumentacji oraz zestawienia działek, na których zlokalizowano poszczególne inwestycje prowadzi do wniosku, że przebieg nowej instalacji elektroenergetycznej jest co prawda zbliżony (ale nie jednakowy) do tej poprzedniej, jednak należy mieć również na uwadze, że takie umiejscowienie sieci elektroenergetycznej uwarunkowane zostało przez lokalizację trasy narciarskiej i wyciągu. Jednocześnie w ocenie MWINB nie można mówić o tożsamości tych instalacji, skoro słupy oświetleniowe zostały usytuowane w innych miejscach to również konsekwentnym jest, że zmianie uległa również lokalizacja zasilającej instalacji kablowej. Ponadto nie można pominąć okoliczności, że dla inwestycji prowadzonych na podstawie zgłoszeń znak: NBZ.6743.1.55.2016 oraz znak: NBZ.6743.1.24.2016 prowadzone były dzienniki budowy nr 60/A/2016 i nr 46/A/2016, w których uprawniony geodeta (mgr inż. P. W.) potwierdził wytyczenie sieci elektroenergetycznej zgodnie z projektem, a kierownik budowy (mgr inż. W. R.) odebrał wykonanie wykopów rowów kablowych i późniejsze ułożenie w nich kabli oraz posadowienie fundamentów słupów (k. 1033, 1057 akt PINB).
Porównując dane projektowanych sieci elektroenergetycznych oraz przedmiotowej instalacji (na podstawie znajdującej się w aktach sprawy opinii technicznej z września 2012 r.) można zauważyć, że sporna instalacja obejmowała m.in. 26 słupów i miała długość ok. 938 m, a zgłoszenia znak: NBZ.6743.1.55.2016 i znak: NBZ.6743.1.24.2016 zakładały dwie odrębne sieci elektroenergetyczne - jedna o długości 987 m i składająca się z 18 słupów, a druga o długości 984 m, w skład której wchodziło m.in. 19 słupów. Ponadto z treści ww. zgłoszeń (które zgodnie z oświadczeniami kierownika budowy dołączonymi do zawiadomień o zakończeniu budowy zrealizowano bez odstępstw) wynika, że przy budowie linii kablowych zastosowano kable energetyczne z 4 żyłami aluminiowymi o izolacji z polietylenu usieciowanego i powłoce polwinitowej, o znamionowym przekroju żyły 95 mm (symbol: YAKXS 4x95). W opinii technicznej z września 2012 r. wskazano natomiast, że przy budowie przedmiotowej instalacji oświetleniowej zastosowano kable energetyczne z 4 żyłami aluminiowymi o izolacji z polwintu i powłoce polwinitowej, o znamionowym przekroju żyły 35 mm (symbol YAKY 4x35).
Co jest również szczególnie istotne, z planu instalacji oświetleniowej stoku oraz schematu instalacji sztucznego naśnieżania, stanowiących załączniki do ww. opinii technicznej, wynika również, że 26 słupów oświetleniowych z kablami sterowniczymi podpięte było do istniejącej instalacji naśnieżania stoku (k. 240-241 akt PINB). Z kolei obecnie instalacje elektroenergetyczne wykonane na podstawie skutecznych zgłoszeń mają przebieg ciągły co znajduje potwierdzenie w projektach zagospodarowania (k. 1092, 1112 akt PINB), a także zostało uwidocznione w opracowaniu geodezyjnym uprawnionego geodety mgr inż. T. W. w zakresie geodezyjnego porównania przebiegu istniejącej sieci elektroenergetycznej z rozebraną instalacją oświetleniową (k. 1027 akt PINB).
Skoro więc obecnie zastosowano inny rodzaj kabli energetycznych niż ten w linii kablowej wchodzącej w skład przedmiotowej inwestycji, a także inny sposób ich podłączenia i przebieg (obecnie linia kablowa ma przebieg ciągły), to może to stanowić podstawę do stwierdzenia, że oprócz rozbiórki słupów stalowych dokonano również rozbiórki linii kablowej, a istniejące w terenie sieci elektroenergetyczne i instalacja oświetleniowa nie są tożsame z obiektem, dla którego prowadzone było postępowanie znak: PINB.5140.31.7358/21/09/Ag/I.
Zdaniem organu odwoławczego wszystkie wskazane powyżej okoliczności stanowią podstawę do stwierdzenia, że objęta postępowaniem instalacja oświetleniowa została rozebrana. Natomiast sieć elektroenergetyczna i instalacja oświetleniowa stoku znajdujące się obecnie na terenie ośrodka [...] stanowią nowe inwestycje zrealizowane w latach 2015-2016. W ocenie MWINB dokumentacja zgromadzona przez organ I instancji jest wystarczająca do jednoznacznego rozstrzygnięcia powyższej kwestii. Tym samym, wbrew stwierdzeniom skarżącego Stowarzyszenia, brak jest podstaw do zastosowania art. 84 k.p.a. i powołania biegłego w zakresie geodezji w celu zweryfikowania tożsamości inwestycji będącej przedmiotem niniejszego postępowania z aktualnie istniejącą w terenie inwestycją.
Opisaną wyżej decyzję zaskarżyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie S. w B. , zarzucając jej naruszenie
1) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. - poprzez wadliwe utrzymanie w mocy decyzji umarzającej postępowanie z uwagi na jego bezprzedmiotowość, podczas gdy - w rzeczywistości - nigdy nie doszło do rozbiórki całości samowolnie zrealizowanej instalacji, a więc postępowanie nie stało się bezprzedmiotowe;
2) art. 153 p.p.s.a. - poprzez wadliwe zrozumienie treści, a w konsekwencji niezastosowanie się przez Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie przy ponownym wydaniu decyzji do oceny prawnej wyrażonej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 20 października 2021 r. (sygn. akt II SA/Kr 819/21, LEX nr 3257976) i Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 czerwca 2023 r. (sygn. akt II OSK 593/22, LEX nr 3704665) i naruszenie zasady związania organu oceną prawną, a w konsekwencji wydanie wadliwej decyzji;
3) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a. - poprzez brak prawidłowej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego i oparcie decyzji jedynie na dokumentach dostarczonych w trakcie postępowania przez inwestora, co doprowadziło do wadliwego przejęcia, że prawidłowo organ I instancji umorzył postępowanie z uwagi na jego bezprzedmiotowość, pomimo faktycznej tożsamości przedmiotu postępowania (instalacja oświetleniowa) i instalacji elektroenergetycznej, co miało związek z nieprawidłowym pominięciem faktu, że instalacja oświetleniowa tak naprawdę nigdy nie została rozebrana, bowiem niektóre słupy oświetleniowe nigdy nie zostały prawidłowo "rozebrane", czyli zdemontowane i usunięte z terenu inwestycji, a w dodatku nie usunięto przewodów elektrycznych, zasilających przedmiotowe słupy w prąd;
4) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a. - poprzez brak uwzględnienia w materiale dowodowym dokumentów związanych z prowadzeniem rozbiórki instalacji oświetleniowej, będącej przedmiotem niniejszego postępowania, tj. m.in. dziennika rozbiórki;
5) art. 80 k.p.a. - poprzez jego niezastosowanie i dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów, polegającej na prz3
ęciu, że Inwestor faktycznie trwale zdemontował instalację oświetleniową, w sytuacji, gdy w rzeczywistości jej elementy stanowiły podstawę dla inwestycji nazwanej przez inwestora instalacją elektroenergetyczną, która jednak miała identyczny cel i funkcję jak instalacja będąca przedmiotem niniejszego postępowania;
6) art. 84 § 1 k.p.a. poprzez:
a) uznanie, że brak było podstaw do zwrócenia się do biegłego o wydanie opinii, podczas gdy w sprawie wymagane były wiadomości specjalne, a organy – mając znaczne wątpliwości co do tożsamości inwestycji będącej przedmiotem niniejszego postępowania i istniejącej w terenie inwestycji elektroenergetycznej - w celu wyjaśnienia kwestii spornej, zamiast dokonać bezstronnych analiz w oparciu o opinię niezależnego biegłego, ustaliły - jedynie w oparciu o dokument prywatny, przedłożony przez inwestora - fakt dokonania przez inwestora rozbiórki obiektu budowlanego, podczas gdy dokonano jedynie czasowego demontażu części elementów instalacji oświetleniowej (tj. słupów oświetleniowych i ich fundamentów), a następnie ponownie zamontowano ww. elementy instalacji;
b) wadliwe uznanie, że opracowanie geodezyjne sporządzone przez uprawnionego geodetę mgr inż. T. W., jako dokument sporządzony przez specjalistę z wykorzystaniem jego fachowej wiedzy stanowi dowód równoważny opinii biegłego; co w konsekwencji doprowadziło do wadliwego, bezpodstawnego umorzenia postępowania.
Na podstawie tych zarzutów strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie między innymi w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.).
Dokonana według tak określonych kryteriów kontrola zaskarżonej decyzji wykazała, że jest ona prawidłowa, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku.
Zaskarżona decyzja dotyczyła umorzenia postępowania w sprawie samowolnie wykonanej instalacji oświetleniowej stoku narciarskiego na [...] w miejscowości R., a istotą sporu między stronami w niniejszej sprawie jest ustalenie, czy faktycznie doszło do całkowitego rozebrania tej instalacji, zgodnie ze wskazaniami zawartymi w wydanych w tej sprawie wyrokach WSA w Krakowie i NSA.
Na wstępie trzeba zwrócić uwagę, że poprzednie decyzje umarzające postępowanie w tej sprawie zostały wydane w dniach 30 czerwca 2016 r. (PINB) i 27 maja 2021 r. (MWINB), a wyroki sądów administracyjnych pierwszej i drugiej instancji zapadły odpowiednio w dniach 20 października 2021 r. i 29 czerwca 2023 r. Kolejną decyzję w sprawie PINB wydał 25 lipca 2024 r. - więc ponad osiem lat po pierwszym umorzeniu postępowania, zakwestionowanym przez sądy administracyjne.
Tymczasem w dniu 5 lutego 2015 r. inwestor uzyskał decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą spółce C. pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie instalacji oświetleniowej terenów łąkowych, która to inwestycja została przyjęta do użytkowania z dniem 17 grudnia 2015 r. (k. 1117 akt PINB). Z kolei 11 kwietnia 2016 r. i 25 lutego 2016 r. inwestor dokonał zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na budowie dwóch sieci elektroenergetycznych, których realizacja została zakończona przed końcem 2016 r.
Rozpoznanie odwołania od pierwszej decyzji umarzającej postępowanie nastąpiło po upływie 5 lat od jej wydania oraz kilka lat po realizacji nowych inwestycji, jednakże w aktach administracyjnych brak było wówczas jakiejkolwiek informacji na ten temat.
Tymczasem fakt realizacji oświetlenia oraz dwóch sieci elektroenergetycznych na podstawie zgłoszeń i decyzji organu administracji architektoniczno - budowlanej ma istotne znaczenie dla niniejszej sprawie, bowiem inwestycje te w zasadzie muszą pozostawać poza oceną organów nadzoru budowlanego oraz sądu administracyjnego w niniejszej sprawie.
Punktem wyjścia do dalszych rozważań musi być treść art. 153 p.p.s.a., z godnie z którym "Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie".
Wiążące wyroki sądów obu instancji zostały bardzo szeroko zacytowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz w skardze. Ich istota sprowadzała się do stwierdzenia, że nie jest rozbiórką instalacji oświetleniowej stoku narciarskiego i nie uzasadnia umorzenia postępowania w sprawie samowoli budowlanej samo ustalenie, że nastąpił demontaż słupów oświetleniowych, których pozostałości zresztą nadal zalegały w pobliżu terenu inwestycji. "Koniecznym jest ustalenie, iż demontażu poddano wszystkie elementy składające się na nielegalnie zrealizowany obiekt w tym instalację zasilająca i trwałe usunięcie tych elementów z terenu, na którym dopuszczono się samowoli budowlanej tj. podjęcia działań, które uniemożliwią inwertorowi odtworzenie stanu pierwotnego lub odtworzenie nielegalnej instalacji, choćby w pewnym stopniu zmodyfikowanej w stosunku do położenia pierwotnego" (wyrok WSA w Krakowie).
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził z kolei: "W pełni trafny, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, pozostaje jednakże wniosek Sądu I instancji, zgodnie z którym ustalenie dokonania demontażu ww. masztów oświetleniowych nie stanowiło o bezprzedmiotowości postępowania legalizacyjnego dotyczącego budowy instalacji oświetleniowej stoku narciarskiego, jeżeli nie może budzić wątpliwości, że wykonanie fundamentów i ustawienie wskazanych w protokole oględzin 26 masztów nie wyczerpywało zakresu robót budowlanych samowolnie zrealizowanych przez skarżącego kasacyjnie, pozostających przedmiotem wskazanego postępowania. (...) Jakkolwiek w skardze kasacyjnej jej autor wskazał na potrzebę ścisłego rozróżnienia demontażu 26 masztów oświetleniowych od realizacji "innej inwestycji oświetleniowej częściowo na tym samym terenie" w oparciu o odrębnie dokonaną procedurę zgłoszeniową, akcentując, że to przedsięwzięcie nie powinno pozostawać w polu zainteresowania organów nadzoru budowlanego prowadzących postępowanie pod znakiem PINB.7358/21/09/Ag/1, tym niemniej MWINB, będąc zobowiązany do uwzględnienia wszelkich zmian stanu faktycznego, które nastąpiły w toku postępowania odwoławczego, zastrzeżenia odwołującego powinien był szczegółowo zweryfikować. Jeżeli z protokołu oględzin wynikało, że inwestor dokonał demontażu masztów oświetleniowych, składając je w pobliżu miejsca ich pierwotnego posadowienia, a zasadnicze wątpliwości odwołującego budził fakt istnienia na stoku w dniu 22 lipca 2019 r. ustawionych lamp oświetleniowych, organ odwoławczy w celu wykluczenia sytuacji, że po dniu dokonania oględzin inwestor nie dokonał zgodnie z deklaracją usunięcia zdemontowanych słupów z terenu tylko je ponownie wykorzystał, doprowadzając sporny obiekt w całości lub w części do stanu poprzedniego, zobowiązany był poddać kontroli faktyczny zakres czynności przedsięwziętych przez spółkę w celu przeciwdziałania możliwemu nadużyciu przepisów prawa budowlanego".
W świetle tych wskazań organy nadzoru budowlanego ponownie rozpoznając sprawę miały za zadanie ustalić, czy doszło do tak rozumianej rozbiórki instalacji i w ocenie Sądu ustalenia te poczyniło w sposób prawidłowy, na podstawie bardzo szerokiego materiału dowodowego, który został również bardzo szczegółowo przeanalizowany.
Strona skarżąca swoje zarzuty koncentruje na braku wiarygodności dowodów, które w większości pochodzą od inwestora. Chodzi przede wszystkim o opracowanie geodezyjne sporządzone przez uprawnionego geodetę mgr inż. T. W., na którym uwidoczniono przebieg starej i nowej instalacji oświetleniowej oraz zapisy w dziennikach budowy. Zdaniem strony skarżącej dla pełnego wyjaśnienia sprawy organ winien był powołać biegłego geodetę, który porównałby przebieg starej i nowej instalacji w sposób bezstronny.
W ocenie Sądu organy prawidłowo uznały dowód z opracowania geodezyjnego za wiarygodny. Sam fakt, że jego autor jest związany z inwestorem nie pozbawia tego dokumentu wiarygodności. Dodatkowo dokument ten jest spójny z innymi dowodami przedłożonymi w sprawie, a związanymi z budową nowej inwestycji. W zaskarżonej decyzji w formie tabeli porównano ich przebieg po poszczególnych działkach, wskazano na odmienny niż wcześniej sposób zasilania oraz innego rodzaju kabel zasilający. Odmienna jest długość instalacji i liczba słupów. W tej sytuacji nawet gdyby niektóre ze słupów oświetleniowych były usytuowane w tych samych miejscach co poprzednia instalacja, to i tak nie prowadziłoby to do wniosku, że nie dokonano jej rozbiórki w całości.
Podobnie jak organy obu instancji, Sąd nie widzi również potrzeby powołania w niniejszej sprawie biegłego geodety.
W ramach zarzutu naruszenia art. 153 p.p.s.a. strona skarżąca podnosi, że wydanych w sprawie wyroków wynika, że do braku bezprzedmiotowości postępowania wystarczyłoby nieusunięcie zdemontowanych słupów z terenu i ponowne wykorzystanie zdemontowanych elementów, przy nawet jedynie częściowym doprowadzeniu obiektu do stanu poprzedniego.
Odnosząc się do tego argumentu trzeba zauważyć, że po upływie dziesięciu lat nie jest realnie możliwe ustalenie, czy zdemontowane elementy zostały usunięte z tego terenu przed ich ponownym wykorzystaniem. Z kolei, jak już wspomniano na wstępie, inwestycje powstałe na podstawie pozwolenia na budowę i zgłoszeń zasadniczo korzystają z ochrony jako legalne. Nawet ewentualne użycie elementów wcześniej zdemontowanych nie czyni nowej inwestycji nielegalną. W tym zakresie trzeba zgodzić się z organem odwoławczym, który pod koniec zaskarżonej decyzji stwierdził: "żaden przepis prawa nie wyklucza możliwości ponownego wykorzystania elementów konstrukcyjnych uprzednio zdemontowanej instalacji, w szczególności gdy elementami tymi są stalowe słupy. Ponadto wykorzystanie do realizacji nowej inwestycji (w zmienionej trasie i odmiennych parametrach, ale o tym samym przeznaczeniu) słupów stalowych pozyskanych po demontażu spornej instalacji, nie świadczy o tym, że przedmiotowa instalacja nie została zdemontowana".
Zdaniem strony skarżącej o tożsamości obu inwestycji świadczy nie tylko wykorzystanie tych samych elementów konstrukcyjnych, ale i - co przyznał sam MWINB - zbliżona, praktycznie identyczna lokalizacja inwestycji i jej cel.
Oczywistym jest, że inwestycje realizowane na podstawie zgłoszeń i pozwolenia na budowę miały ten sam cel tj. oświetlenie funkcjonującego w tym miejscu stoku narciarskiego, a co za tym idzie również zbliżony przebieg. Nie można jednak twierdzić, że jest to "praktycznie identyczna lokalizacja inwestycji", a w żadnym wypadku stwierdzenie takie nie znajduje się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Jak wynika z powyższego organu obu instancji ustaliły stan faktyczny w sposób pozwalający na stwierdzenie, że doszło do rozebrania samowolnie wykonanej instalacji oświetleniowej, co doprowadziło do uznania postępowania w tym przedmiocie za bezprzedmiotowe i umorzenia go. Przeciwne twierdzenia strony skarżącej nie znajdują potwierdzenia w przeprowadzonych dowodach, z kolei podważanie ich wiarygodności nie przekonuje Sądu.
Nie znajdując podstaw do uwzględnienia zarzutów skargi, ani też innych podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a