II SA/Kr 405/03

II SA/Kr 405/03 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2005-09-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-02-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Izabela Dobosz /przewodniczący/
Renata Czeluśniak /sprawozdawca/
Wojciech Jakimowicz
Symbol z opisem
609  Gospodarka wodna, w tym ochrona wód, budownictwo wodne, melioracje, zaopatrzenie w wodę
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji w części, w pozostałym zakresie skargę oddalono
Sentencja
Sygn. akt IISA/ Kr 405/ 03 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 września 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Izabela Dobosz Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak ( spr. ) AWSA Wojciech Jakimowicz Protokolant: Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2005r. sprawy ze skargi A. K. - Przedsiębiorstwo Prywatne [...] na decyzję Wojewody M. z dnia [...] 2003 r., Nr: [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia stanu poprzedniego nieruchomości I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w częściach dotyczących wskazania terminu wykonania nałożonego obowiązku, II. w pozostałym zakresie skargę oddala.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...].11.2002 r. Starosta Powiatu nakazał A. K. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Prywatne "Ż." przywrócenie w terminie do dnia [...] marca 2003 r. stanu poprzedniego na obszarze bezpośredniego zagrożenia powodzią między wałem przeciwpowodziowym Wisły, obejmującym działki wskazane w decyzji.
Decyzją z dnia 15.01.2003 r. Wojewoda utrzymał w mocy powyższą decyzję.
Decyzję Wojewody zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie A. K. Skarżący podniósł, iż decyzja narusza jego interes prawny bowiem nie zawiera stosownego pouczenia dotyczącego skargi do NSA, decyzja jest niewykonalna ponieważ używa nieprecyzyjnego określenia przywrócenia do "stanu poprzedniego", bez określenia jak należy przywrócić ten stan i na czym on polega, brak wskazania w zaskarżonej decyzji podstawy prawnej. Skarżący kwestionuje zasadność stosowania art.83 ust.2 prawa wodnego ze względu na to, iż -jego zdaniem - działalność przez niego prowadzona "nie jest działalnością o cechach ściśle komercyjnych", a polega na prowadzeniu robót związanych z regulacją- lub utrzymaniem wód, wykonywanych na zlecenie RZGW.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi, podnosząc, iż zaskarżonej decyzji nie można zarzucić naruszenia prawa skutkującego uwzględnieniem skargi. Uznaniu Sądu pozostawiono kwestię oceny braku delegacji ustawowej w treści art.86 prawa wodnego do określenia terminu do przywrócenia stanu poprzedniego. Odnosząc się do zarzutów skargi Wojewoda stwierdził, że są one niezasadne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § 1 i art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.
Uwzględniając powyższe Sąd uznał skargę za niezasadną.
Zgodnie z art.86 ust.1 ustawy Prawo wodne, w przypadku wykonania na wale przeciwpowodziowym lub w jego pobliżu albo na obszarze bezpośredniego zagrożenia powodzią, robót lub czynności, które mogą utrudnić ochronę przed powodzią, a nie zostały objęte decyzją, o której mowa w art.40 ust.3,82 ust.3 pkt 1 i ust.4 lub art.85 ust.3, organ właściwy do wydania tej decyzji może nakazać, w drodze decyzji, przywrócenie stanu poprzedniego na koszt tego, kto je wykonał.
Skoro bezsporne jest, iż do dnia wydania zaskarżonej decyzji skarżący wykonał czynności objęte zakazem, o którym mowa w art.82 ust.2 ww. ustawy (zmiana ukształtowania terenu, składowanie materiałów wydobytych z rzeki /żwiru/, ustawienie maszyn i urządzeń służących do przeróbki żwiru oraz wykonywanie robót niezwiązanych z utrzymaniem lub odbudową, rozbudową lub przebudową wałów przeciwpowodziowych wraz z ich infrastrukturą/przeróbka żwiru/- umowa z dnia [...].12.2000 r. między skarżącym, a RZGW została rozwiązana z dniem [...].10.2002 r.), nie posiadając decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej zwalniającej go z tych zakazów, to wydanie zaskarżonej decyzji było uzasadnione. Później zapadłe decyzje związane z przedmiotową sprawą nie mają wpływu na powyższą ocenę. Jak bowiem wcześniej podniesiono Sąd kontroluje zgodność decyzji z prawem, wg stanu faktycznego i prawnego w dniu wydania decyzji.
Odnosząc się do zarzutu skargi, iż decyzja jest niewykonalna, ponieważ używa nieprecyzyjnego określenia przywrócenia do "stanu poprzedniego", to stwierdzić należy, że powyższe sformułowanie jest określeniem ustawowym, użytym nie tylko w zastosowanej w niniejszej sprawie ustawie, ale i innych aktach prawnych np. w kodeksie cywilnym, a w związku z tym jego wykładnia przez organ nie była konieczna. Do obowiązku organów nie należy określanie sposobu wykonania nałożonego obowiązku.
Ze względu na brak delegacji ustawowej w treści art.86 prawa wodnego do określenia terminu do przywrócenia stanu poprzedniego orzeczono jak w pkt. 1 wyroku na podstawie art.145 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1271 z późn. zmianami).
W pozostałym zakresie, uznając skargę za niezasadną, mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 powyższej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.