II SA/Kr 404/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił decyzje w sprawie wymeldowania z powodu niewłaściwego ustalenia stanu faktycznego przez organy administracji.
Sprawa dotyczyła wniosku o wymeldowanie M. B.-G. z mieszkania, w którym zamieszkiwali J. S.-R. i jej syn M. S. Organy administracyjne odmówiły uwzględnienia wniosku, uznając, że M. B.-G. faktycznie zamieszkiwała w lokalu, mimo jej studiów w innym mieście. Sąd uchylił decyzje obu instancji, wskazując na naruszenie przez organy obowiązków procesowych (art. 7 i 77 K.p.a.) poprzez niewystarczające wyjaśnienie stanu faktycznego, w szczególności kwestii podziału lokalu i faktycznego zamieszkiwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał sprawę ze skargi J. S.-R. i M. S. na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta odmawiającą wymeldowania M. B.-G. ze spornego lokalu. Skarżący twierdzili, że M. B.-G. nie zamieszkiwała w lokalu, a jedynie go zajmowała, podczas gdy oni sami zamieszkiwali w mieszkaniu nr 6. Organy administracyjne uznały, że M. B.-G. faktycznie zamieszkiwała w lokalu, a jej pobyt poza miastem był czasowy ze względu na studia. Sąd uchylił obie decyzje, stwierdzając, że organy administracyjne nie wyjaśniły w sposób należyty stanu faktycznego. Wskazano na istotne rozbieżności stron co do liczby samodzielnych lokali oraz na niejasności dotyczące faktycznego zamieszkiwania M. B.-G. w lokalu nr 6, podczas gdy J. S.-R. nadal widniała jako zamieszkująca pod tym samym adresem. Sąd podkreślił również, że kwestia tytułu prawnego do lokalu, na którą powoływały się organy, nie mogła być brana pod uwagę w świetle orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Sąd orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, organy administracyjne nie wyjaśniły w sposób adekwatny stanu faktycznego w zakresie istotnym dla sprawy, czym uchybiły obowiązkowi z art. 7 i 77 K.p.a.
Uzasadnienie
Sąd wskazał na rozbieżności w twierdzeniach stron co do liczby samodzielnych lokali oraz na niejasności dotyczące faktycznego zamieszkiwania M. B.-G. w lokalu nr 6, podczas gdy J. S.-R. nadal widniała jako zamieszkująca pod tym samym adresem. Organy pominęły również istotne okoliczności dotyczące okresu pobytu M. B.-G. poza miejscem zameldowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (7)
Główne
p.p.s.a. art. 145 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.e.l.i.d.o. art. 15 § 2
Ustawa o ewidencji ludności i dowodach osobistych
u.e.l.i.d.o. art. 8 § 1
Ustawa o ewidencji ludności i dowodach osobistych
k.p.a. art. 138 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 200
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organy administracyjne nie wyjaśniły w sposób należyty stanu faktycznego w zakresie istotnym dla sprawy. Istniały rozbieżności co do liczby samodzielnych lokali. Nie wyjaśniono wystarczająco kwestii faktycznego zamieszkiwania M. B.-G. w lokalu nr 6. Kwestia tytułu prawnego do lokalu nie mogła być decydująca w świetle orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego.
Godne uwagi sformułowania
organy administracyjne działały bez wyjaśnienia w sposób adekwatny stanu faktycznego w zakresie istotnym dla sprawy uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu administracyjnego I instancji, ale z innych przyczyn aniżeli wskazane w skardze
Skład orzekający
Piotr Lechowski
przewodniczący
Wiesław Kisiel
sprawozdawca
Dorota Dąbek
członek
Anna Szkodzińska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego przez organy administracji w sprawach o wymeldowanie, znaczenie orzecznictwa TK dla postępowania administracyjnego."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki spraw o wymeldowanie i interpretacji przepisów o ewidencji ludności w kontekście orzecznictwa TK z 2002 roku.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje typowe błędy proceduralne popełniane przez organy administracji, które mogą prowadzić do uchylenia decyzji, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Błędy proceduralne organów administracji doprowadziły do uchylenia decyzji w sprawie wymeldowania.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Kr 404/02 - Wyrok WSA w Krakowie Data orzeczenia 2005-02-08 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2002-02-12 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Anna Szkodzińska Dorota Dąbek Piotr Lechowski /przewodniczący/ Wiesław Kisiel /sprawozdawca/ Symbol z opisem 605 Ewidencja ludności, dowody tożsamości, akty stanu cywilnego, imiona i nazwisko, obywatelstwo, paszporty Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski Sędziowie : AWSA Dorota Dąbek NSA Wiesław Kisiel sprawozdawca Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2005 r sprawy ze skargi J. S. - R. i M. S. na decyzję Wojewody z dnia 9 stycznia 2002 r Nr :[...] w przedmiocie wymeldowania uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji Uzasadnienie J. S. -R. złożyła wniosek o wymeldowanie M. B.-G. z mieszkania nr [...] w budynku nr [...] przy ul. [...] w [...]. Prezydent Miasta [...] odmówił uwzględnienia wniosku wydając decyzję z dnia [...] listopada 2001 r., nr [...] na podstawie art.15 ust.2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz.U. r.2001, nr 87, poz.960 ze zm.). Po rozpatrzeniu odwołania J. S. -R. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Swe rozstrzygnięcie oparł na art.15 ust.2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz.U. r.2001, nr 87, poz.960) oraz art.138 § 1 pkt 1 K.p.a. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyli J. S. -R. i jej syn M. S.. W toku rozpraw administracyjnych i pism kierowanych do organów administracyjnych oraz w skardze do sądu administracyjnego J. S. -R. twierdziła, że w budynku nr [...] przy ul. [...] w [...] było zarówno mieszkanie nr 6, w którym ona zamieszkiwała, jak również mieszkanie nr [...] , mające odrębne wejście i licznik elektryczny. Według Skarżącej M. B. - G. w ogóle w [...] nie zamieszkiwała, gdyż mieszkała w [...] , a jedynie zajmowała mieszkanie [...] . Mimo to była zameldowana w mieszkaniu nr [...] zajmowanym przez Skarżącą J. S. -R. wraz z synem M. S.. Tę wersję potwierdzili M. S. i M. S.. M. B. - G. i jej rodzice stwierdzili, że mieszkanie nr [...] nigdy nie zostało na trwale podzielone, nadal stanowiło jedną całość. Zamieszkiwała w nim M. B. - G.. Okresowo była ona rzadziej w [...] , gdyż w tym czasie studiowała na I roku studiów podyplomowych w [...] . Organy administracyjne przyjęły za udowodnione , że M. B.- G. zamieszkiwała w lokalu nr [...]. Czasowo przebywała w Warszawie, ale jej studia uzasadniają zakwalifikowanie tego pobytu jako czasowego w rozumieniu art.8 ust.1 pkt 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje : Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzająca ją decyzję organu administracyjnego I instancji, ale z innych przyczyn aniżeli wskazane w skardze. Przesłanką uchylenia przez Sąd obu decyzji wydanych w niniejszej sprawie było ustalenie, że organy administracyjne działały bez wyjaśnienia w sposób adekwatny stanu faktycznego w zakresie istotnym dla sprawy, czym uchybiły obowiązkowi ustalonemu w art.7 i 77 K.p.a. W toku postępowania administracyjnego w obu instancjach przywiązywano bardzo dużą wagę do ustalenia tytułu prawnego M. B. - G. do zajmowania spornego lokalu. Natomiast w dniu orzekania w sprawie przez Sąd, zagadnienie to nie może być brane pod uwagę, z uwagi na ustalenia poczynione przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 27 maja 2002 r., K 20/01 [w:] OTK-A r.2002, nr 3, poz.34. Postępowanie w sprawie wymeldowanie musi odwoływać się do odrębnych ustaleń, jakie mieszkania zostały skutecznie wyodrębnione. Tymczasem organy administracyjne pominęły to pytanie, pomimo całkowicie rozbieżnych stwierdzeń stron co do liczby samodzielnych lokali. Organy administracyjne uznały za udowodniony fakt, że w lokalu nr 6 zamieszkuje M. B.-G., ale zarazem J. S. -R. cały czas w aktach widnieje jako zamieszkująca pod tym samym adresem nr [...] . Oznacza to, że organ nie wyjaśnił należycie, kto mieszka w mieszkaniu nr [...] . Organy administracyjne przyjęły za prawdziwe twierdzenie M. B.-G., że studiowała w [...], a pominęły milczeniem przeciwne twierdzenie J. S. -R. utrzymującej, że pobyt M. B.-G. poza [...] trwał już od wielu lat. Nie można wykluczyć, że studia podyplomowe zostały podjęte niezwłocznie po ukończeniu studiów wyższych, ale ta okoliczność nie została należycie i wiarygodnie wyjaśniona, pomimo że miała istotne znaczenie w sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270, zm. Dz.U. r.2004, nr 162, poz. 1692). O kosztach orzeczona na podstawie art.200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.