II SA/Kr 39/23

II SA/Kr 39/23 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2023-03-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-01-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Małgorzata Łoboz
Monika Niedźwiedź /przewodniczący/
Sebastian Pietrzyk /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 1297
art. 9n ust. 1, art. 9x ust. 1 pkt. 5
Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - t.j.
Sentencja
Dnia 7 marca 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Niedźwiedź Sędziowie: WSA Małgorzata Łoboz WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 marca 2023 roku sprawy ze skargi [...] Przedsiębiorstwa G. sp. z o.o. z siedzibą w T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 4 listopada 2022 roku, znak: SKO.BP/4104/21/2022 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przekazanie po terminie rocznego sprawozdania podmiotu odbierającego odpady komunalne, skargę oddala.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 4 listopada 2022 roku, znak: SKO.BP/4104/21/2022 utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy Wietrzychowice z dnia 29 września 2022 roku numer ZP.6232.18.2022 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej na Miejskie Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej Sp. z o.o. z siedzibą w Tarnowie za przekazanie po terminie rocznego sprawozdania podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości za 2021 rok.
Powyższa decyzja została wydana w następujących okolicznościach.
Postępowanie w sprawie wymierzenia przedsiębiorcy odbierającemu odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, tj. Miejskiemu Przedsiębiorstwu Gospodarki Komunalnej Sp. z o.o., z siedzibą w Tarnowie przy ul. Okrężnej 11, 33-100 Tarnów, zwanego dalej "Przedsiębiorcą", kary pieniężnej za nieterminowe przekazanie Wójtowi Gminy Wietrzychowice rocznego sprawozdania podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości za 2021 r., zostało wszczęte z urzędu pismem z dnia 19 sierpnia 2022 r., doręczonego Przedsiębiorcy dnia 22 sierpnia 2022 r.
Organ I instancji ustalił, że Przedsiębiorca jako podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości był wpisany do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, prowadzonego przez Wójta Gminy Wietrzychowice, zwanym dalej "rejestrem" pod numerem rejestrowym 2/2012 w okresie od dnia 9 sierpnia 2012 r. do dnia 13 lipca 2021 r. W związku z powyższym Przedsiębiorca na podstawie art. 9n ust. 1 i 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach obowiązany był do sporządzania i przekazania rocznego sprawozdania za 2021 rok w terminie do 31 stycznia 2022 r.
Przedsiębiorca w dniu 22 lutego 2022 r. złożył za pośrednictwem Bazy Danych Odpadowych (BDO) roczne sprawozdanie podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości za 2021 rok, przekraczając w tym zakresie termin określony w ustawie o 22 dni, co było przyczyną wszczęcia postępowania i naliczenia przez organ administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 9x ust. 1 pkt 5) ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w wysokości 2 200,00 zł, jako iloczynu 22 dni opóźnienia i 100,00 zł za 1 dzień opóźnienia).
Przedsiębiorca w piśmie z dnia 26 sierpnia 2022 r. złożył wyjaśnienia w sprawie, wnosząc o umorzenie postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość, wskazując, że dnia 13 lipca 2022 r. został on wykreślony z rejestru i w konsekwencji od tego momentu Przedsiębiorcę przestał obowiązywać obowiązek sprawozdawczy wynikający z art. 9n ust. 1 i 2 ustawy. W związku z powyższym Przedsiębiorca wniósł, że nie występuje podstawa prawna do obciążenia go karą pieniężną, o której mowa w art. art. 9x ust. 1 pkt. 5) ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Wskazano również, że przyczyną złożenia wniosku o wykreślenie z rejestru był fakt trwałego zaprzestania przez Przedsiębiorcę w drugiej połowie 2017 r. odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości z terenu Gminy Wietrzychowice.
Oran I instancji przyjął, że podmiot, który w ciągu roku sprawozdawczego, został wykreślony z rejestru i nie odbierał odpadów komunalnych z terenu Gminy Wietrzychowice, powinien złożyć sprawozdanie zerowe za okres od początku roku do dnia jego wykreślenia.
Po przesłaniu Przedsiębiorcy w dniu 20 września 2022 r. zawiadomienia o możliwości wypowiedzenia się strony co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (data doręczenia 21 wrzesień 2022 r.), Wójt Gminy Wietrzychowice uznał, że zostały spełnione przesłanki do naliczenia Przedsiębiorcy kary pieniężnej zgodnie z dyspozycją art. 9n ust. 1 i 2, art. 9x ust. 1 pkt 5 oraz art. 9 zb ust. 1 ustawy u.c.p.g. nałożył na Przedsiębiorcę decyzją z dnia 29 września 2022 roku karę w wysokości 2 200,00 zł.
Od decyzji odwołało się Miejskie Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej Sp. z o.o. z siedzibą w Tarnowie, które zarzuciło naruszenie art. 9g ust. 1 i 2, art. 9cb, art. 9x ust. 1 pkt 2 oraz art. 9zb ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach poprzez ich błędną interpretację i zastosowanie, albowiem pomimo posiadania zezwolenia w zakresie odbierania odpadów komunalnych, Spółka nie podjęła takiej działalności na terenie Gminy Wietrzychowice, wobec czego nie była podmiotem faktycznie odbierającym odpady, o którym mowa w art. 9n ustawy, a tym samym podmiotem zobowiązanym do złożenia sprawozdania zerowego. Zarzuciło także naruszenie przepisów działu VI k.p.a. oraz zasady przyjaznej interpretacji przepisów prawa z art. 11 i 14 ustawy - Prawo przedsiębiorców.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie rozpoznając sprawę w wyniku wniesionego odwołania decyzją z dnia 4 listopada 2022 roku, znak: SKO.BP/4104/21/2022 utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy Wietrzychowice z dnia 29 września 2022 roku.
Organ odwoławczy wskazał, że podstawą materialnoprawną decyzji w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za nieterminowe złożenie sprawozdania przez podmiot prowadzący działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości stanowi art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 3 września 1996 roku o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Kolegium wskazało, że przepis ten penalizuje przekazanie po terminie sprawozdania, o którym mowa w art. 9n, a zatem każdego sprawozdania, w tym sprawozdania zerowego, o którym mowa w ust. 6. Jego redakcja jest zatem jasna. Gdyby wolą ustawodawcy było wyłączenie od odpowiedzialności w postaci kary pieniężnej w przypadku sprawozdania zerowego, wówczas mowa byłaby o sprawozdaniu, o którym mowa w art. 9n ust. 1 u.c.p.g. (por. uzasadnienie wyroku WSA w Gliwicach z dnia 26 czerwca 2020 r., sygn. II SA/GI 19/20). Przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej za przekazanie po terminie sprawozdania organ nie bierze pod uwagę stopnia szkodliwości czynu, zakresu naruszenia oraz dotychczasowej działalności podmiotu. Związane jest to z tym, że w art. 9zc u.c.p.g. nie wymieniono kar pieniężnych, o których mowa w art. 9x ust. 1 pkt 5 u.c.p.g. To, że ustawodawca świadomie wyłączył kary za niezłożenie w terminie sprawozdania zerowego z konieczności uwzględnienia takich okoliczności jak stopień społecznej szkodliwości czynu, zakres naruszenia oraz dotychczasowa działalność podmiotu, nie oznacza, że w tym zakresie można stosować przepisy Działu IVA k.p.a. (wcte: wyrok WSA w Gdańsku z 4 marca 2020 roku sygn. II SA/Gd 579/19).
Podsumowując, uwzględniając zasadę, że przy ustalaniu kary za nieterminowe złożenie sprawozdania zerowego nie uwzględnia się indywidualnych okoliczności związanych z naruszeniem omawianego obowiązku, a jej wysokość wprost wynika z art. 9x ust. 1 pkt 5 u.c.p.g., stwierdzić należy, że ustawodawca w tym względzie nie pozostawił organowi swobody oceny, a decyzja o nałożeniu kary ma charakter związany.
Z materiałów dowodowych zgromadzonych w sprawie wynika, że sprawozdanie zerowe zostało przez stronę złożone w dniu 22 lutego 2022 roku, podczas gdy termin do dokonania tej czynności upłynął z dniem 31 stycznia 2022 roku. Stosownie do ww. przepisu kara naliczana jest za każdy dzień opóźnienia w wysokości 100 zł. Prawidłowo zatem wysokość kary została określona na 2200 zł.
Odnosząc się do podanej w odwołaniu informacji o połączeniu Miejskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej sp. z o.o. w Tarnowie z Przedsiębiorstwem Usług Komunalnych sp. z o.o. w Tarnowie, w konsekwencji którego spółka przejmowana (MPGK sp. z o.o.) została wykreślona z krajowego rejestru sądowego, zaś z dniem 31.03.2022 r. zmianie uległa firma Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych sp. z o.o. w Tarnowie (spółki przejmującej) na Miejskie Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej sp. z o.o., która to spółka przejęła należności i zobowiązania spółki przejmowanej, Kolegium doszło do przekonania, że fakty powyższe zostały wzięte przez organ I instancji pod uwagę, kara administracyjna została bowiem nałożona właśnie na Miejskie Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej sp. z o.o. z siedzibą przy ul. Okrężnej 11 w Tarnowie.
Skargę na powyższą decyzję złożyła Miejskie Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej sp. z o.o. z siedzibą w Tarnowie podnosząc zarzuty naruszenia:
"1) przepisów prawa materialnego tj. przepisów art. 9n ust. 1 pkt 5, 9g ust. 1 i 2, 9 cb, 9x ust. 1 pkt 2, 9zb ust. 1, 9zd ust. 1 i art. 9zf ustawy z dnia 13.09.1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2022 r., poz. 1297, ze zm.), poprzez błędną ich interpretację i zastosowanie, albowiem pomimo posiadania zezwolenia w zakresie odbierania odpadów komunalnych, Spółka nie podjęła takiej działalności na terenie Gminy Wietrzychowice, wobec czego nie była podmiotem faktycznie odbierającym odpady, o jakim mowa w przepisie art. 9n ustawy, a tym samym podmiotem zobowiązanym do złożenia sprawozdania dotyczącego odbierania odpadów, w tym sprawozdania zerowego,
2) przepisów Działu IVA kodeksu postępowania administracyjnego oraz zasady przyjaznej interpretacji przepisów oraz zasady pewności prawa, o jakich mowa w jej przepisach art. 11 i 14 ustawy z dnia 06.03.2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2021 r., poz. 162, ze zm.), poprzez ich nie zastosowanie."
Powołując się na powyższe Skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu wskazano, że Spółka uzyskała wprawdzie wpis do rejestru prowadzonego przez Wójta Gminy Wietrzychowice, przy czym ani we wskazanym okresie rozliczeniowym ani też w okresie od połowy 2017 r. nie prowadziła działalności w zakresie zbierania odpadów na terenie Gminy Wietrzychowice.
Spółka w dniu 08.07.2021 r. wystąpiła do Wójta Gminy Wietrzychowice z wnioskiem o wykreślenie z rejestru działalności regulowanej, wskazując jako powód wykreślenia nieświadczenie usług odbioru odpadów komunalnych na terenie gminy. W dniu 13.07.2021 r. nastąpiło wykreślenie Spółki z rejestru.
Spółka zatem nie tylko nie odbierała w ogóle odpadów z terenu Gminy Wietrzychowice od drugiej połowy 2017 r., nie brała również udziału w przetargach na odbiór odpadów od właścicieli nieruchomości, organizowanych przez Gminę Wietrzychowice, ale również została wykreślona z rejestru działalności regulowanej i nie figurowała w tym rejestrze.
Stąd też w ocenie Spółki nie zachodził po jej stronie obowiązek składania tzw. sprawozdania "zerowego".
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie z powodu bezzasadności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje.
Przepis art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.
Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.).
Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a.
Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zasadnicze znaczenie na gruncie niniejszej sprawy ma zagadnienie, czy podmiot który posiadał zezwolenie w zakresie odbierania odpadów komunalnych, lecz faktycznie nie odbierał odpadów był obowiązany do złożenia sprawozdania dotyczącego odbierania odpadów, tzw. sprawozdania zerowego.
W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że Skarżąca spółka była wpisana do rejestru prowadzonego przez Wójta Gminy Wietrzychowice. Ponadto ani we wskazanym okresie rozliczeniowym (to jest w 2021 roku) ani też w okresie od połowy 2017 r. nie prowadziła działalności w zakresie zbierania odpadów na terenie Gminy Wietrzychowice. Ponadto Spółka w dniu 08 lipca 2021 r. wystąpiła do Wójta Gminy Wietrzychowice z wnioskiem o wykreślenie z rejestru działalności regulowanej, wskazując jako powód wykreślenia nieświadczenie usług odbioru odpadów komunalnych na terenie gminy. W dniu 13 lipca 2021 r. nastąpiło wykreślenie Spółki z rejestru. Nie budzi również wątpliwości, że Skarżąca spóła nie przekazania rocznego sprawozdania za 2021 rok w terminie do 31 stycznia 2022 r.
Powyższe okoliczności zostały ustalone przez organy na podstawie dokumentów, których treść nie budzi jakichkolwiek zastrzeżeń.
Zgodnie z art. 9n ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 roku o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U. z 2022 roku, poz. 1297 ze zm.) – dalej jako "uCzyst" podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do sporządzania rocznych sprawozdań.
W myśl art. 9n ust. 2 uCzyst sprawozdanie jest przekazywane wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta w terminie do dnia 31 stycznia za poprzedni rok kalendarzowy.
Natomiast stosownie do art. 9n ust. 6 uCzyst podmiot, o którym mowa w ust. 1, który w danym roku nie odbierał na terenie danej gminy odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, przekazuje wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, w terminie, o którym mowa w ust. 2, sprawozdanie zerowe.
Z treści zacytowanych przepisów wynika, że sprawozdanie składa każdy podmiot odbierający odpady komunalne na terenie danej gminy. Ponadto z art. 9n ust. 6 uCzyst wynika, że sprawozdanie takie składa również ten podmiot, który nie odbierał na terenie danej gminy odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. Podmiot, który nie odbierał na terenie danej gminy odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, przekazuje wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, w terminie, o którym mowa w ust. 2, tzw. sprawozdanie zerowe.
Okoliczność zatem czy w danym roku przedsiębiorca odbierał odpady komunalne, czy też nie odbierał tych odpadów jest irrelewantna z perspektywy obowiązku złożenia sprawozdania.
Trzeba przy tym podkreślić, że składanie sprawozdania przez każdy podmiot, który posiadał zezwolenie w zakresie odbierania odpadów komunalnych, ma o tyle istotne znaczenie, że złożone sprawozdania stanowią punkt odniesienia dla gmin, które obowiązane są do wykonywania obowiązku ciągłej analizy stanu gospodarowania odpadami komunalnymi na danym terenie gminy czy miasta. Bez uzyskania takich sprawozdań i danych z nich wynikających gmina nie jest w stanie przeprowadzić w tym zakresie analizy. Trzeba zwrócić również uwagę, że gdyby przedsiębiorcy, którzy nie odbierali w danym roku odpadów komunalnych nie byli obowiązani do składania sprawozdań (tzw. sprawozdań zerowych), to wówczas niezłożenie sprawozdania mogłoby być z pespektywy gminy rozmaicie rozumiane. Powodem niezłożenia może być zarówno błąd czy zaniechanie podmiotu jak i też faktycznie brak takiego obowiązku. Podkreślić jednak trzeba, że jak wskazuje się w orzecznictwie, obowiązek składania sprawozdania zerowego istniał faktycznie jeszcze przed wprowadzeniem od 1 stycznia 2012 roku do art. 9n zapisu ust. 6 uCzyst (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 29 grudnia 2016 roku, sygn. II OSK 866.15).
W świetle powyższego należy wskazać, że każdy przedsiębiorca wpisany do prowadzonego rejestru działalności regulowanej w zakresie odbioru odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości ma obowiązek na podstawie art. 9n ust. 6 uCzyst składania sprawozdania (tzw. sprawozdania zerowego) niezależnie od tego, czy rzeczywiście w danym okresie odpady odbierał, czy też nie prowadził w tym zakresie działalności (por. np. uzasadnienia do wyroków: NSA z dnia 29 grudnia 2016 roku, sygn. II OSK 866/15, NSA z dnia 6 grudnia 2019 roku, sygn. II OSK 234/18, NSA z dnia 16 czerwca 2020 roku, sygn. II OSK 3510/19, NSA z dnia 8 marca 2022 roku, sygn. III OSK 715/21).
Na marginesie można wskazać, że z jednej strony Skarżąca spółka podnosi, że nie miała obowiązku składania sprawozdania zerowego, jednakże z drugiej faktycznie sprawozdanie takie złożyła, tyle że po terminie. Skoro w ocenie Spółki bezzasadne było składanie sprawozdania, to zachowując konsekwencje nie powinna go była w ogóle składać. Jego złożenie sugeruje jednak, że Skarżąca miała świadomość istnienia obowiązku złożenia takiego sprawozdania, również wówczas gdy w poprzednim roku faktycznie nie świadczyła usług.
Zatem Skarżąca spółka, jak wynika z art. 9n ust. 6 oraz art. 9n ust. 2 uCzyst była obowiązana to złożenia sprawozdania za rok 2021 w terminie do 31 stycznia 2022 roku.
Pomimo istnienia takiego obowiązku Skarżąca nie złożyła jednak takiego sprawozdania w terminie. Sprawozdanie to zostało złożone w dniu 22 lutego 2022 roku.
Stosownie natomiast do art. 9x ust. 1 pkt. 5) uCzyst Przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który przekazuje po terminie sprawozdanie, o którym mowa w art. 9n - podlega karze pieniężnej w wysokości 100 zł za każdy dzień opóźnienia, nie więcej jednak niż za 365 dni.
W związku z tym organ obowiązany był nałożył na Skarżącą spółkę karę pieniężną w wysokości wynikającej ze wskazanego art. 9x ust. 1 pkt. 5) uCzyst.
Opóźnienie wyniosło 22 dni, zatem organ nałożył karę, zgodnie z powołanymi przepisami, w wysokości 2.200 zł.
Zaznaczyć trzeba, że przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej za przekazanie po terminie sprawozdania organ nie bierze pod uwagę stopnia szkodliwości czynu, zakresu naruszenia oraz dotychczasowej działalności podmiotu. Związane jest to z tym, że w art. 9zc ust. 1 i ust. 2 uCzyst nie wymieniono kar pieniężnych, o których mowa w art. 9x ust. 1 pkt 5) uCzyst. Ponadto okoliczność, że ustawodawca świadomie wyłączył kary za niezłożenie w terminie sprawozdania zerowego z konieczności uwzględnienia takich okoliczności jak stopień społecznej szkodliwości czynu, zakres naruszenia oraz dotychczasowa działalność podmiotu, nie oznacza, że w tym zakresie można stosować przepisy Działu IVA k.p.a. (por. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 17 lipca 2019 roku, sygn. II OSK 1774/18).
Innymi słowy w niniejszej sprawie nie mają zastosowania przepisy Działu IVA ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2022 roku, poz. 2000 ze zm.) – dalej jako "K.p.a.".
Zgodnie z art. 189a K.p.a.:
§ 1. W sprawach nakładania lub wymierzania administracyjnej kary pieniężnej lub udzielania ulg w jej wykonaniu stosuje się przepisy niniejszego działu.
§ 2. W przypadku uregulowania w przepisach odrębnych:
1) przesłanek wymiaru administracyjnej kary pieniężnej,
2) odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia,
3) terminów przedawnienia nakładania administracyjnej kary pieniężnej,
4) terminów przedawnienia egzekucji administracyjnej kary pieniężnej,
5) odsetek od zaległej administracyjnej kary pieniężnej,
6) udzielania ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej
- przepisów niniejszego działu w tym zakresie nie stosuje się.
§ 3. W sprawach nakładania lub wymierzania przez organ administracji publicznej kar na podstawie przepisów o postępowaniu w sprawach o wykroczenia, odpowiedzialności dyscyplinarnej, porządkowej lub z tytułu naruszenia dyscypliny finansów publicznych, przepisów niniejszego działu nie stosuje się.
W myśl przytoczonego art. 189a § 2 K.p.a., w przypadku uregulowania w przepisach odrębnych przesłanek wymiaru administracyjnej kary pieniężnej oraz odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia nie stosuje się przepisów Działu IVa K.p.a. w tym zakresie. Wobec uregulowania kary w przepisach szczególnych i odesłania w nich do przepisów ordynacji podatkowej instytucja odstąpienia od nałożenia kary administracyjnej, uregulowana w dziale IVa K.p.a. nie ma zastosowania.
Uregulowanie w przepisach odrębnych wskazanych w art. 189a § 2 K.p.a. zagadnień jest więc wystarczające dla przyjęcia, że przepisy działu IVa K.p.a. nie mają zastosowania do określonej kary pieniężnej wymierzanej w postępowaniu administracyjnym. Nie jest natomiast konieczne, aby przepisy odrębne regulowały te zagadnienia w zakresie, w jakim są one uregulowane w przepisach działu IVa. Zatem nawet wtedy, gdy zakres normowania zagadnienia prawnego określonego w § 2 w przepisach odrębnych jest węższy lub szerszy od zakresu normowania tego samego zagadnienia w przepisach działu IVa K.p.a. lub przepisy odrębne regulują je w sposób identyczny, podobny lub zbliżony albo odmienny, odnośny przepis działu IVa nie ma zastosowania (por. A. Wrobel [w:] A. Wróbel, M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, LEX/el 2019, teza 7 do art. 189a).
Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanym przypadku, gdyż kwestie przedmiotowej kary pieniężnej zostały wyczerpująco unormowane w przepisach uCzyst.
Bezzasadny jest zatem zarzut, że organy nie zastosowały przepisów Działu IV K.p.a.
Nie jest również uzasadniony zarzut naruszenia art. 11 ustawy z dnia 6 marca 2018 roku Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz. U. z 2021 roku, poz. 162 ze zm.) – dalej jako "PrPrzeds".
Zgodnie z art. 11 PrPrzeds:
1. Jeżeli przedmiotem postępowania przed organem jest nałożenie na przedsiębiorcę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie uprawnienia, a w sprawie pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej, wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść przedsiębiorcy, chyba że sprzeciwiają się temu sporne interesy stron albo interesy osób trzecich, na które wynik postępowania ma bezpośredni wpływ.
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeśli wymaga tego ważny interes publiczny, w tym istotne interesy państwa, a w szczególności jego bezpieczeństwa, obronności lub porządku publicznego.
Warunkiem zastosowania wskazanej normy art. 11 ust. 1 PrPrzeds jest istnienie wątpliwości co do treści normy prawnej. Na gruncie niniejszej sprawy takie wątpliwości jednak nie występują, a treść samej normy jasna. To powoduje, że nie wystąpiły zatem przesłanki z art. 11 ust. 1 PrPrzeds.
Podobnie bezzasadny jest zarzut naruszenia art. 14 PrPrzeds, zgodnie z którym organ bez uzasadnionej przyczyny nie odstępuje od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. Wbrew jednak twierdzeniom Skarżącej nie doszło do naruszenia wskazanego przepisu. Natomiast wydana decyzja bynajmniej nie odstępuje od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym, co potwierdza również orzecznictwo, które wytworzyło się na kanwie analogicznych spraw.
Ze względu na powyższe skarga na zasadzie art. 151 p.p.s.a. podlega oddaleniu.