II SA/KR 3833/01

II SA/Kr 3833/01 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2004-09-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2001-12-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Bożenna Blitek
Grażyna Danielec /przewodniczący/
Halina Jakubiec /sprawozdawca/
Symbol z opisem
633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Sygn. powiązane
I OSK 127/05 - Wyrok NSA z 2005-09-27
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Danielec Sędziowie WSA Halina Jakubiec(spr) WSA Bożenna Blitek Protokolant Agnieszka Słaboń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2004 r sprawy ze skargi J. G. na decyzję Wojewody z dnia 13 listopada 2001 r Nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego I. skargę oddala II. przyznaje adwokatowi B. M. od Skarbu Państwa kwotę [...]- ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Uzasadnienie
II SA/Kr 3833/01
UZASADNIENIE
Wojewoda decyzją z dnia 13 listopada 2001 r Nr [...] po rozpoznania odwołania J. G. od decyzji Starosty Powiatu z dnia [...] .2001 r [...] w sprawie przyznania zasiłku przedemerytalnego od dnia [...].2000 r w wysokości 120% zasiłku dla bezrobotnych, zaskarżoną decyzje utrzymał w mocy.
W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że wysokość zasiłku przedemerytalnego ustalona została prawidłowo. Zgodnie z obowiązującym do dnia 21.12.2000 r przepisem art. 37 j ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r -ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2000 r Nr 31 poz. 384 art. 1) zasiłek przedemerytalny w wysokości określonej w art. 3 (tj. 160% kwoty zasiłku) przysługuje również osobie nie zamieszkującej w powiecie (gminie) uznanym za zagrożony szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym, jeżeli stosunek pracy lub służbowy rozwiązany został po dniu 1 lipca 1996 r z przyczyn dotyczących zakładu pracy w wyniku jednorazowego lub w okresie nie dłuższym niż 3 miesiące zmniejszenia zatrudnienia o co najmniej 100 pracowników wykonujących pracę na terenie jednego powiatowego urzędu pracy.
Powiatowy Urząd Pracy zwrócił się do Kolejowej Agencji Aktywizacji Zawodowej o informacje dotyczące ilości zwolnionych pracowników, którzy wykonywali pracę na terenie działania jednego powiatowego urzędu pracy, celem ewentualnego przyznania J. G., zwolnionemu z przyczyn dotyczących pracodawcy z [...] w dniu [...].2000 r
Z uzyskanej informacji wynika, iż na terenie działania Powiatowego Urzędu Pracy, gdzie skarżący wykonywał pracę, nie rozwiązano stosunku pracy z co najmniej 100 pracownikami, a zwolnionych zostało jedynie 6 osób.
W tych okolicznościach zastosowanie do J. G. ma przepis art. 37 j ust. 2 ustawy stanowiący, że wysokość zasiłku przedemerytalnego wynosi 120% kwoty zasiłku dla bezrobotnych określonego w ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r Nr 6 poz.56 z późn zm.)
W skardze na decyzję Wojewody J. G.domagał się uwzględnienia faktu, iż formalnie przynależał w okresie zatrudnienia do jednostki organizacyjnej [...] a jedynie został oddelegowany do sekcji w [...] po w. [...]zatem informacja, na podstawie której wydana została zaskarżona decyzja nie jest prawidłowa. Uzupełniając skargę J. G.wniósł o uchylenie decyzji gdyż doszło do błędnego ustalenia, że miejscem wykonywania pracy przez skarżącego, zatrudnionego przez Dyrekcję Rejonową Kolei Państwowych, nie był powiat [...] Zdaniem skarżącego, powołującego się na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 kwietnia 1979 r nie można uznać za zakład pracy jednostek organizacyjnych wchodzących w skład zespołu, chyba że w statucie tego zespołu przewidziane są i w praktyce realizowane - dla kierowników tych jednostek organizacyjnych uprawnienia do nawiązywania zmiany i rozwiązywania stosunku pracy. Podmiotem zatrudniającym J. G. była Dyrekcja Rejonowa Kolei Państwowych a następnie Zakład Elektroenergetyki Sekcja Elektrotrakcyjna jest wyodrębnioną jednostką organizacyjną PKP nie posiadającą ani osobowości prawnej ani prawa zatrudniana pracowników. Ponadto umowa o pracę nie wskazuje miejsca wykonywania pracy, dlatego zgodnie z orzeczeniem Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 1977 r, prezentującym pogląd na temat pojęć zakładu pracy, należy konsekwentnie przyjąć, iż miejscem tym jest miejscowość będąca siedzibą pracodawcy.
Należało zatem przyjąć, że skoro rzeczywistym pracodawcą J.G. był Zakład Elektroenergetyki Kolejowej to na terenie tegoż zakładu pracy wykonywał pracę. Tymczasem organ administracyjny nie dokonał ustalenia całkowitej liczby osób, z którymi stosunek pracy rozwiązany został z przyczyn dotyczących zakładu pracy w okresie nie dłuższym niż 3 miesiące, wykonującymi pracę na terenie Powiatowego Urzędu Pracy
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji.
Rozpatrując skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Bezspornym jest, że J.G. w dniu [...].2000 r został zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy i na podstawie przedłożonej dokumentacji uzyskał decyzją Starosty z dnia [...] 2001 r prawo do zasiłku przedemerytalnego od dnia [...].2000 r, wysokości 120% zasiłku dla bezrobotnych określonego w ustawie o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
Zaznaczyć należy, że decyzja ta zapadła w trybie wznowienia postępowania, którego przesłanką zakwalifikowaną przez organ z art. 145 § 1 pkt 5 kpa, było uzyskanie informacji o ilości zwolnionych pracowników
W informacji Kolejowej Agencji Zawodowej skierowanej do Powiatowego Urzędu Pracy w dniu [...] .2001 r podano iż na terenie działania PUP od [...] 2000 r do [...].2000 r zwolnionych zostało 58 pracowników z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Natomiast na terenie działania PUP ilość ta wyniosła 6 osób. J. G., co wynika z wcześniejszych ustaleń organu, będąc zatrudniony w Zakładzie Elektroenergetyki, wykonywał pracę na terenie powiatu w Sekcji Elektroenergetycznej (pismo [...]z dnia [...]. 2001r).
Istotę rozstrzygnięcia stanowi zatem kwestia interpretacji przepisu art. 37 j ust. 5 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym do 31.12.2000 r (wyżej cytowanego), poprzez ustalenie zakresu znaczenia użytego w tym przepisie "pracownikami wykonującymi pracę na terenie jednego urzędu pracy".
Określenie to nie może być traktowane jako przypadkowo ujęte przez ustawodawcę, gdyż założenie takie jest sprzeczne z zasadami interpretacji i może prowadzić do wykładni contra legem.
Ustawodawca wyraźnie związał tym przepisem wykonywanie pracy z terenem działania jednego powiatowego urzędu pracy, zatem pojęcie siedziby jednostki zatrudniającej pracownika nie może być uznana za bardziej odpowiednie od sformułowania użytego przez ustawodawcę. Miejscem wykonywania pracy nie musi być miejscowość będąca siedzibą pracodawcy, dlatego właśnie ustawodawca posłużył się wyrażeniem " wykonywanie pracy" a nie "miejsce zatrudnienia".
Skarżący nie może zatem skorzystać z regulacji zawartej w art. 37 j ust. 5, ponieważ w okresie rozwiązania z nim stosunku pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy na terenie powiatu wadowickiego, gdzie wykonywał pracę, zwolniono 6 osób, podczas gdy w tym przepisie ustanowiony został warunek jednorazowego lub w okresie 3 miesięcy zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn zakładu pracy o co najmniej 100 pracowników.
Nie znajduje także zastosowania art. 37 j ust. 3, gdyż powiat (ani gmina), na terenie którego zamieszkiwał J.G. w dniu nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego nie został uznany za zagrożony szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym.
Organy dokonały ustaleń prawidłowo, zastosowały odpowiednie przepisy właściwie je interpretując.
Uchybienie przez organ I instancji treści przepisu art. 146 § 2 kpa nie mogło mieć żadnego wpływu na wynik postępowania.
Z tego względu skarga została oddalona na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270) w związku z treścią przepisu art. 97 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 ust. 1271).
O kosztach orzeczono na podstawie art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 19do20 i§ 18 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 z późn. zm.)