II SA/Kr 380/03

II SA/Kr 380/03 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2006-08-02
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-02-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Joanna Tuszyńska /przewodniczący/
Mariusz Kotulski /sprawozdawca/
Piotr Głowacki
Symbol z opisem
615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie WSA Mariusz Kotulski (spr) WSA Piotr Głowacki Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu w na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2006 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w K. K.K. sprawy ze skargi A.K. i H.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2003r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu skargę oddala
Uzasadnienie
II SA/Kr 380/03
Uzasadnienie
Inwestorzy A.K. i H.K. złożyli w dniu 31.07.2002r. wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji pn. budowa wjazdu i zjazdu z drogi wojewódzkiej na teren realizowanej stacji paliw płynnych wraz z L. na działkach nr "1" i nr "2" przy ul. P. w B.
Burmistrz Miasta B. decyzją z dnia [...] listopada 2002 r., nr [...] ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanej inwestycji. W uzasadnieniu swojej decyzji organ I instancji stwierdził, że projektowane dwa wjazdy dla celów obsługi realizowanej stacji paliw leży w pasie drogowym ul. P., drogi wojewódzkiej, w układzie komunikacyjnym miasta zbiorczej obszarowej o symbolu [...]" i szerokości 25 m w liniach rozgraniczających, na styku z obrysem o symbolu [...] - jest to teren upraw polowych, z dopuszczeniem realizacji obiektów infrastruktury technicznej, w stacji paliw. Teren planowanej inwestycji obejmują strefy: F IV - funkcjonalna czwarta, uprawowo-osadnicza, w której projektuje się produkcję rolniczą, adaptację gospodarstw istniejących z możliwością realizacji gospodarstw nowych, realizację budownictwa mieszkalnego, rolniczego i usług oraz obiektów obsługi komunikacji (parkingi, stacje benzynowe, campingi, małe motele) i obiekty infrastruktury miejskiej i technicznej, strefa ochronna od obiektów uciążliwych winna się zawrzeć w granicach własności* należy dążyć do zespolenia tego typu usług; TG - strefa techniczna od gazociągu wysokoprężnego — nie dotyczy planowanej inwestycji (gazociąg nie koliduje z lokalizacja wjazdów); TEE - strefa od napowietrznej linii energetycznej WN - nie dotyczy planowanej inwestycji.
W dniu 8 listopada 2002r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wpłynęło pismo W.K. i K.K. z dnia 7.11.2002r., w którym wskazali, iż składają odwołanie od decyzji Burmistrza Miasta B. nr [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji pn. budowa wjazdu i zjazdu z drogi wojewódzkiej na teren realizowanej stacji paliw płynnych wraz z L. na działkach "1", "2" przy ul. P. w B. W uzasadnieniu odwołania skarżący wskazali, iż ,,pomimo należnych nam praw strony, Burmistrz Miasta nie zawiadomił nas o wydaniu tej decyzji i uporczywie wyklucza nas z wszelkich postępowań administracyjnych związanych z budową stacji paliw i wielofunkcyjnego zaplecza." Podsumowując swoje żądania strony zawarły wśród nich także wniosek o stwierdzenie nieważności powołanej wyżej decyzji "gdyż dotyczy ona sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną Burmistrza Miasta B. z dnia [...] października 2000r., znak: [...]", której kserokopie dołączone zostały do pisma. Dlatego też Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wezwało postanowieniem z dnia [...] 11.2002r. W.K. i K.K. do sprecyzowania, czy wniesione do Kolegium pismo z dnia 7.11.2002r. jest odwołaniem od decyzji Burmistrza Miasta B. nr [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy wjazdu i zjazdu z drogi wojewódzkiej na teren realizowanej stacji paliw płynnych wraz z L. na działkach nr "1’, "2" czy też jest wnioskiem o stwierdzenie nieważności w/w decyzji Burmistrza Miasta B. z uwagi na fakt, iż decyzja ta dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej decyzją ostateczną Burmistrza Miasta B. z dnia [...]10.2000r., znak: [...]. Ponieważ pomimo upływu wyznaczonego terminu W.K. i K.K. nie sprecyzowali, czy złożone przez nich pismo jest odwołaniem od decyzji Burmistrza Miasta B. z dnia [...].11.2002r., nr [...], czy też wnioskiem o stwierdzenie nieważności tejże decyzji, to Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] kolejnym postanowieniem z dnia [...] 12.2002 r. wezwało W.K. i K.K. do sprecyzowania wniesionego żądania. W dniu 12.12.2002r., w odpowiedzi na postanowienie z dnia [...] listopada 2002 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wpłynęło pismo z dnia 27 listopada 2002 r. adw. W.M. - pełnomocnika W.K. i K.K. "precyzujące złożone przez odwołujących w dniu 7 listopada 2002r. podanie jako odwołanie." Pełnomocnik zarzucił decyzji Burmistrza Miasta B. z dnia [...] 11.2002r., nr [...]: naruszenie art. 28 k.p.a., art. 40 ustawy z dnia 7.07.1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, naruszenie art. 7 ustawy z dnia 3.02.1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych, naruszenie szeregu przepisów postępowania administracyjnego (art. 77 w zw. z art. 80, art. 10 § 1, art. 9 i art. 7 k.p.a.).
W konsekwencji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] rozpoznało pismo W.K. i K.K. z dnia 7.11.2002r., jako odwołanie od decyzji Burmistrza Miasta B. z dnia [...] 11.2002r., nr [...].
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2003r., nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, iż wnoszącym odwołanie W.K. i K.K. przysługuje status strony, w rozumieniu art. 28 k.p.a., w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym. Interes prawny odwołujących się wynika z prawa rzeczowego, gdyż są oni właścicielami działki nr "3" przy ul. P. w B., bezpośrednio sąsiadującej z działką nr "4" a następnie znajdują się działki nr "1" i "2" - objęte terenem inwestycji. "Jako właścicielom – W. i K.K. przysługuje więc, prawo do uczestniczenia w postępowaniach administracyjnych dotyczących inwestycji zlokalizowanych na sąsiednich działkach, zwłaszcza, gdy inwestycje te mogą znacząco oddziaływać na środowisko. W. i K. K. są zatem stronami postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej również na budowie wjazdu i zjazdu z drogi wojewódzkiej nr [...] na teren realizowanej na działkach nr "1" i "2" stacji paliw. Okoliczność tą stwierdzało zresztą już wcześniej Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w decyzjach z dnia [...] marca 2002r., (sygn. akt: [...]) oraz [...] maja 2002r. (sygn. akt: [...]) rozstrzygając wniosek W. i K. K. o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Miasta B. z dnia [...] października 2000r., znak: [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu na budowę stacji paliw ale również i na budowę zjazdu i wjazdu z drogi wojewódzkiej nr [...] na teren tejże stacji paliw. Wskazania również wymaga, że koncepcja włączenia stacji paliw do drogi wojewódzkiej nr [...] uwidoczniona na załączniku do zaskarżonej decyzji daje podstawy do przyjęcia, że wjazd na teren stacji rozpoczynał się będzie w pobliżu granicy z działką nr "3" stanowiącą współwłasność odwołujących W. i K.K. Nie może być tu rozstrzygające, że na skutek podziału działki "5" w bezpośrednim sąsiedztwie działki będącej terenem inwestycji (działka nr "1") znajduje się nieruchomość oznaczona jako działka nr "4", a kolejna jest działka W. i K. K. Inwestycja taka jak stacja paliw (wjazd na stację) wywiera bowiem skutek nie tylko na nieruchomości położone w bezpośrednim sąsiedztwie, ale oddziaływuje również na nieruchomości położone w dalszej odległości, tym bardziej, że powstała w wyniku podziału działka nr "4" ma szerokość ok. 3m. Inwestycja ta (budowa wjazdu i zjazdu z drogi wojewódzkiej na teren realizowanej stacji paliw) uznana zresztą została za inwestycję mogącą znacząco oddziaływać na środowisko, dla której istnieje obowiązek opracowania raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska."
Organ odwoławczy ustalając, iż składającym odwołanie przysługuje przymiot strony wskazał, także, że wnieśli oni swoje odwołanie w terminie prawem zakreślonym, tj. w terminie 14 dni liczonym od daty doręczenia decyzji pozostałym stronom, które brały udział w postępowaniu. "Z zalegających w aktach sprawy zwrotnych potwierdzeń odbioru zaskarżonej decyzji wynika, iż decyzja ta doręczona została pozostałym stronom postępowania w okresie od 7 listopada 2002 r. - 12 listopada 2002 r. Tym samym odwołanie W. i K. K. z dnia 7 listopada 2002r. złożone w Urzędzie Miejskim w B. tego samego dnia, uznać należy za złożone z zachowaniem ustawowego terminu, o którym mówi art. 129 § 2 Kpa."
W konsekwencji organ odwoławczy podkreślił, iż w postępowaniu przed organem I instancji naruszona została ogólna zasada postępowania administracyjnego -zasada czynnego udziału strony w postępowaniu - wyrażona w art. 10 k.p.a., a jej naruszenie jest kwalifikowaną wadą procesową. W uzasadnieniu decyzji Kolegium odniosło się także do pozostałych zarzutów odwołujących się, uznając je za nieuzasadnione.
Nie zgadzając się ze stanowiskiem Kolegium A.K. i H.K. (zwani dalej skarżącymi), wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która wpłynęła w dniu 17.02.2003r. (nadana przesyłką poleconą w dniu 14.02.2003r. w Urzędzie Pocztowym B.). W uzasadnieniu skargi podnoszą, iż "Burmistrz Miasta B. ustalił zgodnie z przepisami Kodeksu Postępowania administracyjnego strony postępowania wśród których nie znaleźli się Państwo W. i K. K." W dniu 7.11.2002r., nie będąc w posiadaniu decyzji wzizt., wnieśli oni podanie ze wskazaniem, że jest to odwołanie i wniosek o stwierdzenie nieważności tejże decyzji wzizt. Kolegium mając wątpliwości co do żądań wnioskodawców wezwało Państwa K. do sprecyzowania tych żądań wyznaczając stosowny termin usunięcia braków. Wobec nie wywiązania się z nałożonych obowiązków w wyznaczonym terminie "zgodnie z procedurą administracyjną podanie winno pozostać bez rozpatrzenia." Kolegium jednak ponownie wezwało wnioskodawców do sprecyzowania złożonego żądania, a następnie po wyjaśnieniach pełnomocnika Państwa K. rozpatrzyło ich pismo jako odwołanie. "Takie działanie SKO stanowi naruszenie art. przepisów art.64 KPA". Zdaniem skarżących Kolegium dopuściło się również naruszenia prawa tj. art. 127 § 1 k.p.a. rozpatrując odwołanie Państwa K. pomimo tego, że nie byli oni stroną postępowania przed organem I instancji, a przecież organ odwoławczy nie może działać z urzędu, "samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] rozpatrując sprawę błędnie przyjęło, iż Państwo K. posiadają przymiot strony w tym postępowaniu, nie ustaliło wcześniej czy wnioskodawcy mają interes prawny. (...) Błędnie przyjęte przez SKO domniemanie, ze projektowany wjazd będzie się rozpoczynał w pobliżu granicy z dz. nr "3" nie może stanowić podstawy do uznania Państwa K. za stronę, a tym bardziej sformułowania, że ich interes został już wcześniej wykazany i uznano ich za stronę przy rozpatrywaniu wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] 10.2000, znak: [...]. Błąd (co do uznania Państwa K. za stronę w postępowaniu) wkradł się w orzeczenie obecnego składu orzekającego ponieważ z załącznika graficznego do kwestionowanej decyzji o warunkach zabudowy w żaden sposób nie wynika, iż projektowany wjazd będzie znajdować się w pobliżu z działką nr "3" (własność Państwa K.) a wręcz przeciwnie dokładnie określa, że łuk zjazdu rozpoczyna się przy działce nr "6" pomijając działkę "4", a tym bardziej dz. nr "3". Ponadto raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko nie wskazuje na uciążliwość projektowanych zjazdów na sąsiednie nieruchomości."
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło ojej oddalenie, powtarzając motywy swojego rozstrzygnięcia.
Zgodnie z brzmieniem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2003r., nr [...] jest prawidłowa, a zarzuty podniesione przez skarżących w skardze z 13.02.2003r. są bezzasadne.
Wbrew twierdzeniem skarżącym nie miał w przedmiotowej sprawie zastosowania art. 64 k.p.a. Pismo W.K. i K.K. z dnia 7.11.2002 r. nie miało braków formalnych, których nie usunięcie skutkować mogłoby pozostawieniem pisma bez rozpoznania. Wezwania Kolegium miały charakter jedynie porządkujący, zmierzający do sprecyzowania żądania. Nawet jeżeli osoby składające pismo z 7.11.2002r. w ogóle nie odpowiedziałyby na kierowane do nich pisma Kolegium, to organ odwoławczy miał obowiązek w pierwszej kolejności potraktować takie pismo jako odwołanie od decyzji. W konsekwencji to czy W.K i K.K. w ogóle odpowiedzieliby na wezwania Kolegium oraz czy uczynili to w terminie zakreślonym w wezwaniu nie miało żadnego znaczenia dla kwalifikacji ich pisma z 7.11.2002 r. jako odwołania od decyzji Burmistrza Miasta B. z dnia [...] listopada 2002 r., nr [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanej inwestycji.
Następnie Kolegium prawidłowo przeprowadziło postępowanie wstępne zmierzające do ustalenia, czy osobom wnoszącym odwołanie przysługuje przymiot strony w postępowaniu administracyjnym oraz czy odwołanie wniesione zostało w terminie określonym przez ustawę. i w tym zakresie zarzuty skargi są całkowicie bezpodstawne. Organ odwoławczy prawidłowo ustalił i wskazał przesłanki uznania W.K. i K.K. za strony postępowania administracyjnego zmierzającego do wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Niewątpliwie mieli oni interes prawny w uczestniczeniu na prawach strony w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym. Sam fakt dokonania geodezyjnego podziału działki nr "5" na działki nr "7", "6" i "4" i oddzielenie w ten sposób inwestycji realizowanej na działkach "1" i "2" od bezpośredniej styczności z działką "3", której właścicielami W.K. i K.K., szerokością wyodrębnionej działki nr "4" ("tym bardziej, że powstała w wyniku podziału działka nr "4" ma szerokość ok. 3m"), nie może sam w sobie oznaczać pozbawienia ich przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym. Skład orzekający w pełni zgadza się w tym zakresie z argumentacją przedstawioną przez organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Podobnie fakt, iż W.K. i K.K. nie brali udziału w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym przed organem I instancji nie oznacza, iż nie mogą oni wnieść odwołania od wydanej przez ten organ decyzji. Jak zasadnie pisze organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, powołując się na stanowisko doktryny - B.Adamiak: "Odwołanie w polskim systemie postępowania administracyjnego", Wrocław 1980, s.54-55 oraz orzecznictwo - wyrok NSA z 4.02.1993r., sygn. akt, SA/Kr 558/92, legitymację do wniesienia odwołania ma bowiem nie tylko strona, która brała udział w postępowaniu zakończonym decyzją, ale również i osoba, która wprawdzie nie brała udziału w postępowaniu, ale jest stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a.
Organ odwoławczy prawidłowo także ustalił, iż składający odwołanie wnieśli oni swoje odwołanie w terminie prawem zakreślonym, tj w terminie 14 dni liczonym od daty doręczenia decyzji pozostałym stronom, które brały udział w postępowaniu. Ze zwrotnych potwierdzeń odbioru decyzji Burmistrza Miasta B. z dnia [...] listopada 2002r., nr [...] znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy oraz z adnotacji na samej decyzji wynika, iż decyzja ta doręczona została pozostałym stronom postępowania w okresie od 7 listopada 2002r. - 12 listopada 2002r. Tym samym odwołanie W.i K.K. z dnia 7 listopada 2002r. złożone w Urzędzie Miejskim w B. tego samego dnia, uznać należy za złożone w otwartym terminie od składania odwołań przez strony postępowania, zgodnie z art.129 § 2 Kpa.
Także w tym zakresie Sąd w pełni zgadza się z argumentacją przedstawioną przez organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Podobnie Sąd ocenia wyartykułowany przez organ odwoławczy zarzut, iż w postępowaniu przed organem I instancji naruszona została ogólna zasada postępowania administracyjnego - zasada czynnego udziału strony w postępowaniu - wyrażona w art. 10 k.p.a., a jej naruszenie jest kwalifikowaną wadą procesową. W konsekwencji decyzja organu I instancji winna była być uchylona, a sprawa skierowana do ponownego rozpatrzenia.
Niezależnie od wyżej wskazanych uwag podnieść należy jeszcze jedną okoliczność stanowiąca o wadliwości decyzji Burmistrza Miasta B. z dnia [...] listopada 2002r., nr [...], której nie zauważył organ odwoławczy (nie wskazał w uzasadnieniu swojej decyzji), a która sama w sobie stanowiłaby również o konieczności uchylenia decyzji organu I instancji. Otóż powołana decyzja Burmistrza Miasta B. nie zawiera prawidłowego załącznika graficznego. Zgodnie z brzmieniem art. 42 ust. 1 pkt 6 obowiązującej wówczas ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 7.07.1994r. (t.j. z 1999r. Dz.U. nr 15, poz. 139 z późn. zm.) decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu winna zawierać linie rozgraniczające teren inwestycji wyznaczone na mapie w stosownej skali. Załącznik graficzny do decyzji Burmistrza Miasta B. z dnia [...] listopada 2002r., nr [...], zawarty w aktach administracyjnych sprawy przedstawionych Sądowi, nie jest podpisany, nie zawiera linii rozgraniczających teren inwestycji, ani sposobu ich oznaczenia, brak jest wskazania skali w jakiej wykonano mapę, a także kto ją wykonał (w ogóle brak metryki mapy). W konsekwencji nie tylko trudno mówić o sporządzeniu załącznika graficznego do decyzji Burmistrza Miasta B. z dnia [...] listopada 2002r., nr [...], ale nawet że jest to z mapa w stosownej skali.
Dodać także należy, iż organy administracyjne nie wyjaśniły w sposób jednoznaczny, czy budowa zjazdów z drogi wojewódzkiej mieści się w pojęciu "obiekty infrastruktury miejskiej i technicznej" o jakich mowa w ustaleniach dopuszczalnych dla strefy F IV i w odniesieniu do zdefiniowania tego pojęcia w obowiązującym wówczas miejscowym planie zagospodarowani przestrzennego z [...]06.1992r. (uchwała Rady Miejskiej w B. nr [...]) a w szczególności np. do podtytułu 2.2.6 - Podstawowe systemy infrastruktury technicznej oraz w odniesieniu do przeznaczenia podstawowego [...]. Nie wskazano także jak przebiega na terenie planowanej inwestycji granica między [...] -obszarami o odmiennym przeznaczeniu w miejscowym planie zagospodarowanie przestrzennego.
Podsumowując stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja była prawidłowa, a jej wydanie nastąpiło na podstawie oraz w ramach obowiązującego prawa. Zatem wobec braku podstaw o uwzględnienia skargi na podstawie art.151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1271 z późn. zm.) orzeczono o jej oddaleniu.