II SA/Kr 3754/01

II SA/Kr 3754/01 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2005-10-19
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2001-12-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Grażyna Firek /sprawozdawca/
Joanna Tuszyńska /przewodniczący/
Renata Czeluśniak
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
uwzględniono skargę o wznowienie uchylono wyrok z 18.06.2001 utrzymano w mocy z 23.05.2001
Sentencja
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 października 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie WSA Renata Czeluśniak Grażyna Firek ( spr. ) Protokolant Joanna Kłos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2005r. sprawy ze skargi Wojewody M. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego -Ośrodka Zamiejscowego w K. z dnia [...] 2001 r. Sygn.[...] w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Wojewody N. z dnia [...] 1998r. [...] w przedmiocie budowy obiektów budowlanych uwzględniając skargę o wznowienie postępowania: uchyla wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w K. z dnia [...] 2001r. sygn. [...] i utrzymuje w mocy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w K. z [...] 2001 r. Sygn. [...] w przedmiocie sprzeciwu na wybudowanie obiektu
Uzasadnienie
IISA/Kr 3754/01
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] lutego 1998 r. Nr [...] Wojewoda na podstawie art. 138 § l pkc l kpa. po rozpatrzeniu odwołania A.B.T. od decyzji Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] 1997 r. znak [...] w sprawie sprzeciwu na wybudowanie pomieszczenia na materiały budowlane i pomieszczenia socjalnego przy ul. [...] w Z. -utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W jej uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził , że art. 29 i 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo Budowlane (Dz.U.Nr 89. poz. 414 z późn. zm.) wyliczają obiekty na które nie jest wymagano pozwolenie na budowę, a oznacza to. że tylko te obiekty i roboty są wyłączone spod ogólnej zasady zawarte w. art. 28 ustawy. Na budowę pomieszczenia na materiał) budowlane i pomieszczenia socjalnego wymagane jest pozwolenie na budowę. Dalej organ odwoławczy wyjaśnił, ze Burmistrz nic zakazał inwestorowi budowy tych obiektów, a jedynie stwierdził, że na ich wzniesienie wymagane jest pozwolenie na budowę, które można uzyskać po wykonaniu rozbiórki garażu w całości. Zgodnie z art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego organ odmawia wydania pozwolenia na budowę, jeśli na terenie, którego dotyczy wniosek, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. W odniesieniu do zarzutów odwołania organ wyjaśnił. że zgodnie z powołanymi przepisami obiekty przeznaczone do czasowego użytkowania w czasie realizacji robót budowlanych można wznosić wyłącznie wtedy, gdy inwestor posiada prawomocną decyzję o pozwoleniu na budowę, a takiej A.B. nie posiada. Na wykonanie muru oporowego wymagane jest pozwolenie na budowę, remont obiektu regulacji rzeki wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. a mur oporowy biegnący wzdłuż rzeki nie jest obiektem hydrotechnicznym i nie można go zaliczc do obiektów regulacji rzeki. Z powyższych względów w ocenie organu odwoławczego, decyzja Burmistrza została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami i nie może być uchylona.
Wyrokiem z dnia 23 maja 2001 r. sygn. II SA/Kr 687/98 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie po rozpoznaniu sprawy ze skargi A.B. na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 1998 r. Nr [...] w przedmiocie sprzeciwu na wybudowanie obiektu skargę oddalił jako nieuzasadniona, wskazując, że zaskarżona decyzja jak również poprzedzająca ją decyzja organu l instancji nie naruszają prawa, a tylko w takim zakresie Sąd w ramach swojej właściwości sprawuje kontrolę orzeczeń administracyjnych (art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym Dz. U. Nr 74 poz. 368 z późn. /m.). Sąd wskazał także, iż określony w zgłoszeniu obiekt budowlany - wiata przeznaczony na przechowywanie materiałów budowlanych oraz na pomieszczenie socjalne dla pracowników, jest obiektem, na który wymagane jest pozwolenie na budowę oraz podkreślił, że nie można było uznać, aby był to obiekt przeznaczony do czasowego użytkowania w trakcie realizacji robót budowlanych (art. 29 ust. l pkt 3 Prawa budowlanego), gdyż skarżący nie posiadał prawomocnej decyzji o pozwoleniu na budowę, a obiekty takie można sytuować po uprawomocnieniu się decyzji o pozwoleniu na budowę. Nadto zwrócił uwagę , że jak wynika z uzasadnienia decyzji organu II instancji na terenie nieruchomości skarżącego znajduje się obiekt, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki, a zatem brak sprzeciwu naruszałby przepis art. 35 ust. 5 ustawy Prawo budowlane.
Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2001 r. sygn. II S.A./Kr 1316/98 ten sam Sąd , ale w innym składzie rozpoznał sprawę ze skargi A.B. na tę samą decyzję tj. decyzję Wojewody z dnia [...] 1998 r., nr [...] uznając, że jej przedmiotem jest budowa obiektów i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz zasądził od Wojewody M. na rzecz skarżącego A.B. koszty postępowania w kwocie 10,00 zł.. Sąd uznał, że skarga zasługiwała na uwzględnienie gdyż , żadne okoliczności faktyczne nie zostały udokumentowane, a nadto pomimo ustawowego obowiązku (art.38 ust. l ustawy o NSA) oraz wezwania Sądu Wojewoda M. nie przedstawił żadnych materiałów, świadczących o przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego. Zd. Sądu należało więc przyjąć, że wydając decyzje organy administracyjne naruszyły zasadę prawdy materialnej (art.7 i 77 Kpa) tj. orzekały bez dokonania ustaleń faktów istotnych w sprawie oraz przyjąć, że organ administracyjny w żaden sposób nie udokumentował faktu, że przedmiotem orzekania była budowa wymagająca pozwolenia budowlanego ; nie wyjaśniono też czy do pomieszczeń tych nie znajduje zastosowanie art.29 ust. l pkt 5a [tymczasowe obiekty budowlane, nie połączone trwale z gruntem i przewidziane do rozbiórki]. Nadto Sąd wskazał, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest wadliwe , bowiem odmowę wydania pozwolenia na budowę uzasadniono brakiem uprzedniej rozbiórki garażu, znajdującego się na tej samej działce i powołano się na art.35 ust.5 Prawa budowlanego [obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki], ale nie udokumentowano ani lokalizacji garażu, ani - faktu wydania nakazu rozbiórki, nastąpiło więc naruszenie powołanego art.35 ust.5 Prawa budowlanego.
Ponadto zd. Sądu zastosowano nieadekwatny tryb orzekania albowiem skoro organy administracyjne powołują się na prowadzenie przez inwestora prac budowlanych bez wymaganego pozwolenia administracyjnego to w takich przypadkach należy wstrzymać prace budowlane, w trybie art. 50. ust.l. pkt l oraz art.51 Prawa budowlanego [organ wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót bądź rozbiórkę obiektu lub jego części albo nakładającą obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na ich wznowienie oraz określającą termin wykonania tych czynności.] , a tymczasem Burmistrz Miasta Z. zgłosił sprzeciw w trybie art.30 ust.2 Prawa budowlanego Zgłoszenia... należy dokonać przed zamierzonym terminem rozpoczęcia robót budowlanych. Do wykonania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie sprzeciwił], zaś Wojewoda tę decyzję bez zastrzeżeń utrzymał w mocy. Organy administracyjne obu instancji .zatem zd. Sądu rozpoznającego skargę w tym składzie , dopuściły się więc naruszenia art.50.ust.l.pkt. l oraz art. 51 prawa budowlanego. W konkluzji ,po rozpoznaniu skargi A.B. na decyzję Wojewody z dnia [...] 1998 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] 1997 r., nr [...], w której organ I instancji zgłosił sprzeciw wobec budowy pomieszczenia na materiały budowlane oraz pomieszczenia socjalnego oraz remontu muru oporowego - Sąd uznał, że zaskarżone decyzje organów i i II instancji wydane zostały z naruszeniem: art.7 i 77 Kodeksu postępowania administracyjnego, tj. nie ustalono faktów istotnych w sprawie, art.35 ust.5 Prawa budowlanego (Dz.U. nr,89, poz:414 ze zm.). tj. nie wykazano że nakazano rozbiórkę garażu oraz art. 50. ust.l. pkt l oraz art.51 Prawa budowlanego tj. zgłoszono sprzeciw wobec prac budowlanych zamiast wstrzymania prac budowlanych, a naruszenia te mogły mieć bezpośredni wpływ na wynik sprawy.
Wojewoda skargą z dnia [...] października 2001 r. wniósł na podstawie art. 59 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym w zw. z art. 403§3 kpc o wznowienie postępowania u sprawie zakończonej wyrokiem NSA-Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 18 czerwca 2001 r. sygn. II S.A./Kr/ 1316/98 wskazując na to . że wcześniejszym wyrokiem z dnia 23 maja 2001 r. sygn.akt II S.A./Kr 687/98 Sąd ten z oddalił skargę A.B. na decyzję Wojewody N. z dnia [...] 1998 r. Nr [...]
.
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U.Nr 153 poz. 1271 ze zm./ w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U.Nr 153 poz. 1270 ze zm./. Zatem właściwym do rozpoznania nin. skargi o wznowienie postępowania jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie , a podstawą rozstrzygnięcia stanowią przepisy zawarte w dziale VII cyt. ustawy.
Na zasadzie art. 281 ustawy Sąd połączył badanie dopuszczalności wznowienia z rozpoznaniem sprawy a po analizie treści skargi jednoznacznie stwierdził, że postawą wznowienia sprawy w niej wskazanej stanowi art. 273 § 13 cyt. ustawy, że termin do jej złożenia wskazany w art. 277 ustawy został zachowany oraz , że zostały spełnione jej wymogi formalne określone w art. 279 cyt. ustawy. Odnosząc się do meritum . po analizie akt postępowania administracyjnego , którymi jak wynika z akt sprawy II S.A./Kr 1316/98 NSA rozpoznający skargę w dniu 18 czerwca 2001 r. nie dysponował wobec ich nie przedstawienia, Sąd stwierdził, że przedmiotem rozpoznania obu cyt. na wstępie wyroków była skarga na decyzję Wojewody N. z dnia [...] 1998 r. [...] w przedmiocie sprzeciwił na wybudowanie obiektu wydana w rozpoznaniu odwołania A.B. od decyzji Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] 1997 r. znak [...] wydanej po złożeniu przez A.B. pisma w którym zawiadomił, że zamierza przystąpić do budowy obiektu- wiaty . na którego budowę nie jest wymagane zezwolenie .przeznaczonego do czasowego użytkowania w trakcie realizacji prac związanych z remontem muru oporowego, a nie w przedmiocie budowy obiektów , jak to przyjął Sąd w sprawie II SA/Kr 1316/98.
Stosownie do treści przepisów art. 29 i 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. -Prawo budowlane, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm. w tym obj. Dz.U. z 1997 r. Nr 111 poz. 7267 określony w zgłoszeniu obiekt budowlany -wiata był obiektem wymagającym pozwolenia na budowę, bowiem nie można było uznać, aby był to obiekt przeznaczony do czasowego użytkowania w trakcie realizacji robót budowlanych /art.29 ust. l pkt 3 cyt. ustawy -Prawo budowlane/, gdyż-skarżący nie posiadał prawomocnej decyzji o pozwoleniu na budowę, a obiekty takie można sytuować po uprawomocnieniu się decyzji o pozwoleniu na budowę, ani jako tymczasowy obiekt budowlany określony w art. 29 ust. l pkt 5a cyt. ustawy, który związany jest z rozpoczęciem budowy na które nie jest wymagane pozwolenie, a która została określona w stosownym zgłoszeniu . W tym stanie rzeczy stosownie do treści art. 30 ust. 2 w zw. z art. 84 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. organ I instancji prawidłowo sprzeciwił się wykonaniu prac określonych w zgłoszeniu, a organ II instancji decyzję tę utrzymał w mocy . Brak było natomiast podstaw do stosowania reguł z art. 50 ust l pkt l oraz art. 51 cyt. ustawy Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu wyroku z dnia 18 czerwca 2001 r., skoro inwestor nie prowadził prac budowlanych bez wymaganego pozwolenia administracyjnego, ale zamierzał przystąpić do prac , które jego zd. nie wymagały takiego pozwolenia.
Mając na uwadze przytoczone okoliczności Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na zasadzie art. 282§3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.