II SA/Kr 369/04

II SA/Kr 369/04 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2007-02-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-04-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Izabela Dobosz /sprawozdawca/
Małgorzata Brachel - Ziaja /przewodniczący/
Renata Czeluśniak
Symbol z opisem
6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Skarżony organ
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność zaskarżonego postanowienia
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Brachel- Ziaja Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak NSA Izabela Dobosz (spr.) Protokolant: Beata Błach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2007 r. sprawy ze skargi S. L. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] marca 2004 roku nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy I. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia; II. zasądza od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie na rzecz skarżącego S.L. kwotę 100 zł. (sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2003r. nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie wznowił na żądanie postępowanie administracyjne umorzone decyzją z dnia [...] lutego 2001 r. utrzymaną w mocy decyzją z dnia [...] maja 2001 r. w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich S.L.
Dnia [...] sierpnia 2003r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie wydał decyzję nr [...], w której stwierdził, że S. F. L. spełnia warunki, o których mowa w art. 21 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, i w związku z tym przyznał mu uprawnienia kombatanckie z tytułu przebywania w obozie hitlerowskim w okresie od czerwca do listopada 1942r. Odpis tej decyzji S.L. otrzymał 8 września 2003r. wraz z pouczeniem o prawie do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania.
Pismo zatytułowane "odwołanie" zostało nadane przesyłką poleconą w dniu 15 października 2003r. S.L. zwraca w nim uwagę, że przebywał w obozie od czerwca 1942r. nie do listopada 1942r. lecz do maja 1945r. i wnosi o zmianę decyzji w tej części.
Postanowieniem z dnia [...] marca 2004r. nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie na podstawie 134 w zw. z art. 127 § 3 i art. 129 § 1 i 2 k.p.a stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Termin do wniesienia środka prawnego minął po 14 dniach od odebrania decyzji wraz z pouczeniem przez stronę, a więc pismo nadane w urzędzie pocztowym w dniu 15 października jest spóźnione. Strona nie wystąpiła przy tym z wnioskiem o przywrócenie terminu.
Powyższe postanowienie zaskarżył do sądu administracyjnego S.L. wnosząc o jego uchylenie, ponieważ jest krzywdzące dla skarżącego oraz o przywrócenie terminu do ponownego rozpatrzenia wniosku. Przyznał, że w decyzji zawarte było pouczenie, że strona niezadowolona z decyzji może w terminie 14 dni od jej doręczenia zwrócić się do Kierownika Urzędu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, lecz nie było pouczenia, że po upływie tego terminu decyzja staje się ostateczna i prawomocna. Skarżący nie mógł wnieść skargi wcześniej wskutek choroby i niemożliwości funkcjonowania. Kierownik Urzędu znał treść pism skarżącego znajdujących się w aktach sprawy, wiedział o stanie jego zdrowia i przebiegu choroby, powinien więc wniosek ponownie rozpatrzyć, lecz tego nie zrobił.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wnosząc o jej oddalenie. S.L. we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy nie podał przyczyny uchybienia oraz nie uprawdopodobnił, że w okresie ustawowego biegu terminu stan zdrowia lub inne przyczyny uniemożliwiły mu sporządzenie wniosku osobiście bądź przez wyznaczonego pełnomocnika. Strona nie wystąpiła również z prośbą o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Argumenty o stanie zdrowia w skardze nie mają znaczenia dla sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art. 3§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej stosują środki określone w ustawie. Sądowa kontrola wykazała, iż w aktach sprawy znajduje się decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...].08.2003r. (k. 24 akt administracyjnych) która nie jest podpisana. Podpis, zgodnie z art. 107 § 1 k.p.a jest składnikiem niezbędnym dla bytu prawnego decyzji administracyjnej, na co wskazywano już wcześniej w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skoro zatem pismo nazwane "decyzją" z dnia [...].08.2003r., lecz tą decyzją nie będące zostało przesłane skarżącemu, a ów złożył od niego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, to zaskarżone postanowienie zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa, gdyż organ orzekł o uchybieniu terminu do złożenia wniosku od nieistniejącej decyzji. Postanowienie to narusza zatem art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a, co skutkuje stwierdzeniem jego nieważności, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Wobec faktu, iż decyzja o przyznaniu uprawnień kombatanckich nie istnieje należy ponownie rozpatrzyć cały materiał dowodowy w tym przedmiocie i wydać prawidłową z punktu widzenia formalnego i merytorycznego decyzję oraz orzec w przedmiocie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.