II SA/Kr 361/00
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję o obciążeniu sprzedawcy opłatą za badania laboratoryjne wadliwego towaru, uznając, że brak dowodów na winę sprzedawcy.
Skarżąca, sprzedawczyni, kwestionowała decyzję o obciążeniu jej opłatą za badania laboratoryjne produktów spożywczych, które okazały się wadliwe. Argumentowała, że wady powstały po stronie producenta, a ona przechowywała towar we właściwych warunkach. Sąd administracyjny przychylił się do jej skargi, uchylając decyzję organów inspekcji sanitarnej. Podkreślono, że opłaty za badania ponosi osoba obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych, a niekoniecznie osoba, u której pobrano próbki, chyba że wady powstały z jej winy.
Sprawa dotyczyła skargi I. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, która utrzymała w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego o ustaleniu opłaty za badania laboratoryjne prób środków spożywczych. Skarżąca prowadziła sklep i sprzedawała płaty śledziowe, które po badaniach okazały się wadliwe. Twierdziła, że wady powstały po stronie producenta, a ona przechowywała towar we właściwych warunkach, w hermetycznych opakowaniach i z zachowaniem odpowiedniej temperatury. Podniosła również zarzut naruszenia art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, wskazując, że opłaty powinna ponosić osoba obowiązana do przestrzegania wymagań sanitarnych, a nie sprzedawca, u którego pobrano próbki. Wojewódzki Inspektor Sanitarny w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, argumentując, że sprzedawca jest odpowiedzialny za towar i nie może uwolnić się od obowiązku uiszczenia opłaty, jeśli wynik badania jest negatywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał skargę za zasadną. Sąd podkreślił, że organy inspekcji sanitarnej nie mogą obciążać sprzedawcy kosztami badań na zasadzie rękojmi z Kodeksu cywilnego. Zgodnie z ustawą o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, opłaty ponosi osoba obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych, chyba że wady powstały z jej winy. W tej sprawie brak było dowodów na to, że wady towaru powstały z przyczyn leżących po stronie skarżącej jako sprzedawcy. Sąd powołał się również na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego. W konsekwencji, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji i zasądził od organu na rzecz skarżącej koszty postępowania sądowego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Opłatę za badania laboratoryjne ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i sanitarnych, a niekoniecznie osoba, u której pobrano towar do badania, chyba że wady powstały z przyczyn leżących po jej stronie.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organy inspekcji sanitarnej nie mogą obciążać sprzedawcy opłatą za badania na zasadzie rękojmi z Kodeksu cywilnego. Brak dowodów na to, że wady towaru powstały z przyczyn leżących po stronie sprzedawcy, wyklucza obciążenie go kosztami badań na podstawie art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (5)
Główne
u.p.i.s. art. 36 § ust. 1
Ustawa o Państwowej Inspekcji Sanitarnej
Opłaty za badania ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i sanitarnych, a nie osoba, u której pobrano towar do badania, chyba że wady powstały z jej winy.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 a
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia zaskarżonej decyzji.
Pomocnicze
k.c. art. 556 § § 1
Kodeks cywilny
Przywołany przez stronę pozwaną w kontekście odpowiedzialności sprzedawcy, ale uznany przez sąd za nieadekwatny do obciążenia kosztami badań.
p.p.s.a. art. 152
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd nie orzekł o wstrzymaniu wykonalności decyzji, ponieważ została ona wykonana.
p.p.s.a. art. 200
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzeczenia o kosztach postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wady towaru powstały po stronie producenta, a nie sprzedawcy. Sprzedawca przechowywał towar we właściwych warunkach. Obciążenie sprzedawcy opłatą za badania narusza art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, gdyż wady nie powstały z jego winy.
Odrzucone argumenty
Sprzedawca ponosi odpowiedzialność za towar w momencie pobrania próbek. Wynik negatywnego badania powoduje obowiązek uiszczenia opłaty przez podmiot dysponujący towarem. Sprzedawca jest odpowiedzialny za wystawiony do sprzedaży towar na podstawie art. 556 § 1 k.c. i ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.
Godne uwagi sformułowania
organy inspekcji sanitarnej nie mogą w zakresie należności z tytułu opłat [...] stawiać się w sytuacji kupującego i kosztami negatywnych wyników badań [...] obciążać na zasadzie rękojmi z art.556 kc. sprzedawcę. Osoba u której pobrano towar do badania może być obciążona opłatami za badania, jeżeli wady higieniczno-zdrowotne towaru powstałyby z przyczyn leżących po jej stronie.
Skład orzekający
Wiesław Kisiel
przewodniczący
Elżbieta Kremer
sprawozdawca
Alina Paluch
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej w kontekście obciążania sprzedawców opłatami za badania laboratoryjne wadliwego towaru, gdy brak dowodów na ich winę."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy wady towaru nie powstały z winy sprzedawcy i brak jest dowodów na jego zaniedbania w przechowywaniu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu odpowiedzialności przedsiębiorców w kontaktach z organami kontroli, szczególnie w kontekście bezpieczeństwa żywności. Choć nie jest przełomowa, stanowi przykład praktycznej interpretacji przepisów.
“Czy sprzedawca zawsze płaci za badania wadliwego towaru? Sąd wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Kr 361/00 - Wyrok WSA w Krakowie Data orzeczenia 2004-02-03 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2000-02-11 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Alina Paluch Elżbieta Kremer /sprawozdawca/ Wiesław Kisiel /przewodniczący/ Symbol z opisem 620 Ochrona zdrowia, w tym sprawy dotyczące chorób zawodowych, zakładów opieki zdrowotnej, uzdrowisk, zawodu lekarza, pielęg Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Sanitarny Sentencja W IMIENIU RZECZYPOSOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 lutego 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA-del. Wiesław Kisiel Sędziowie : WSA Elżbieta Kremer (spr.) NSA-del. Alina Paluch Protokolant : Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2004r. sprawy ze skargi I. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia 3 stycznia 2000r. Nr [...] w przedmiocie opłaty za badania laboratoryjne I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] na rzecz skarżącej I. B. koszty postępowania sądowego w kwocie [...] zł, słownie: [...] złotych. Uzasadnienie Skarżąca I. B. złożyła skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] .2000r. znak [...], który utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego dla miasta [...] i Powiatu [...] z dnia [...] .1999r. znak [...] , ustalającą opłatę za badania laboratoryjne prób środków spożywczych. W skardze podniesiono, że ustalona w wyniku badań niewłaściwa jakość badanych produktów /tj. płatów śledziowych marynowanych i helskich filetów śledziowych/, spowodowana została przez producenta, a nie skarżącą, która prowadząc sklep miała je w sprzedaży. Badane produkty znajdowały się w opakowaniach hermetycznie zamkniętych, były przechowywane we właściwych warunkach tj. ladach chłodniczych, a także miały stosunkowo długi okres przydatności do spożycia. Zdaniem skarżącej niewłaściwa jakość badanych produktów spowodowana została przez producenta, a nie była wynikiem jakichkolwiek uchybień po jej stronie jako sprzedawcy. Ponadto w skardze wskazano, że przedmiotowe decyzje wydane zostały niezgodnie z art.36 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej /Dz.U. Dz 1998r. Nr 90, poz.575 z późn. zm./, który stanowi, że opłaty za badania ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i sanitarnych, a nie podmiot w gestii której znajduje się towar w momencie pobrania prób. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o oddalenie skargi i obciążenie strony skarżącej kosztami procesu. Podniósł, że nieuzasadniony jest zarzut strony skarżącej, że kosztami badań winien być obciążony producent, a nie sprzedawca. Podkreślił, że pobranie prób do badania powoduje obowiązek uiszczenia opłaty przez ten podmiot w którego gestii znajduje się towar w momencie pobrania prób. Jedynym warunkiem jest wynik badania. Jeżeli Inspekcja Sanitarna stwierdziła naruszenie wymagań, podmiot dysponujący towarem nie może uwolnić się od obowiązku uiszczenia opłaty. Sprzedawca nie może się domagać obciążenia kwotą opłaty tej jednostki od której towar nabył. Stwierdził nadto, że sprzedawca odpowiedzialny jest za wystawiony do sprzedaży towar zarówno na podstawie art.556§l kc. oraz ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Organy inspekcji sanitarnej nie mogą w zakresie należności z tytułu opłat przewidzianych w art.36 ust. 1 ustawy stawiać się w sytuacji kupującego i kosztami negatywnych wyników badań pobranych w sklepie towarów obciążać na zasadzie rękojmi z art.556 kc. sprzedawcę. Taki stosunek prawny powstaje wyłącznie między sprzedawcą a kupującym. Rzeczą organów inspekcji sanitarnej jest powiązanie negatywnego wyniku badań z czynnikami, jakie spowodowały taki wynik. Powołany art.36 ust. 1 ustawy wyraźnie stanowi, że opłaty za badania ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i sanitarnych, a nie osoba u której pobrano towar do badania. Osoba u której pobrano towar do badania może być obciążona opłatami za badania, jeżeli wady higieniczno-zdrowotne towaru powstałyby z przyczyn leżących po jej stronie. Brak wykazania, że wady higieniczno-zdrowotne towaru powstały z przyczyn leżących po stronie osoby, która towary te wprowadziła do handlu detalicznego, nie może być przesłanką do obciążenia takiej osoby na podstawie art.36 ust. 1 ustawy kosztami badań. Takie stanowisko reprezentowane jest również w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, /wyrok NSA z 24.05.2000, II S.A./Gd 1087/98, OSP 2001/9/132/. W rozpoznawanej sprawie brak jest jakichkolwiek dowodów na to, aby stwierdzona w wyniku badania wadliwość towaru miała związek z warunkami przechowywania tego towaru. w sklepie skarżącej, stąd też obciążenie skarżącej uiszczeniem opłaty trzeba uznać za niezasadne. Mając powyższe na uwadze Sąd zgodnie z art.145 §1 pkt 1 a ustawy z dnia 30.08 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. Z uwagi, że zaskarżona decyzja została wykonana Sąd nie orzekł na podst.art.152 ustawy wskazanej wyżej o wstrzymaniu wykonalności decyzji, o kosztach orzeczono zgodnie z art.200 ustawy.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI