II SA/Kr 359/25

II SA/Kr 359/25 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-06-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-04-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Monika Niedźwiedź
Paweł Darmoń
Sebastian Pietrzyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 572
art. 148 par. 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Sentencja
Dnia 18 czerwca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) Sędziowie: WSA Paweł Darmoń WSA Monika Niedźwiedź po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 18 czerwca 2025 roku sprawy ze skargi T. P. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 31 stycznia 2025 roku, znak: WI-I.7840.23.16.2024.JO w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki i projektu architektoniczno – budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi T. P. jest postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 31 stycznia 2025 roku, znak: WI-I.7840.23.16.2024.JO utrzymujące w mocy postanowienie Starosty [...] z dnia 28 sierpnia 2024 roku odmawiające wznowienia postepowania z wniosku T. P., zam. ul. [...] z dnia 23.07.2022 r. (L. dz. 19743/2024) w sprawie zakończonej ostateczna decyzja Starosty [...] z dnia 05.08.2022 r., Nr [...], znak: [...] zatwierdzająca projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno - budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę: dziesięciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych (Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...]) wraz z układem komunikacji wewnętrznej (w tym 10 miejsc postojowych) na działce nr ew.: [...] przy ul. P. w B. , w obrębie ewidencyjnym Nr [...], jednostce ewidencyjnej [...] – miasto.
Powyższe postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach.
Starosta [...] decyzja z 5 sierpnia 2022 r., Nr [...], znak: [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji.
Decyzja stała się ostateczna z dniem 5 września 2022 r. wobec braku wniesienia odwołania przez strony postepowania.
W dniu 23 lipca 2024 r. do organu I instancji został złożony wniosek T. P. o wznowienie postępowania zakończonego ww. ostateczną decyzją Starosty [...]. Jako podstawę do wznowienia wnioskodawca wskazał na przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 4 kpa tj. strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.
Podanie to swym zakresem obejmowało również wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.
Starosta [...], po rozpatrzeniu wniosku o wznowienie postępowania uznał, że został on złożony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 148 § 2 kpa. Skutkowało to wydaniem w dniu 28 sierpnia 2024 r. postanowienia znak: [...] o odmowie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty [...] z 5 sierpnia 2022 r., Nr [...], znak: [...]
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł T. P.. W treści tego wystąpienia skarżący zarzucił Staroście [...] przedwczesne rozstrzygnięcie w sprawie z uwagi na prowadzone przez Burmistrza [...] postępowanie wznowieniowe dotyczące decyzji o warunkach zabudowy z dnia 22 października 2021 r. znak: [...] oraz podniósł brak zgodności realizowanej inwestycji z decyzją pozwolenia na budowę Nr [...], znak: [...] z uwagi na nakaz rozbiórki istniejącego budynku mieszkalnego na działce inwestycyjnej przed rozpoczęciem robót budowlanych, czego inwestor zdaniem skarżącego nie dopełnił. Skarżący podniósł także, że organ I instancji niesłusznie nie uznał go za stronę postępowania w tej sprawie.
Rozpoznając zażalenie Wojewoda Małopolski postanowieniem z dnia 31 stycznia 2025 roku, znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie Starosty [...] z dnia 28 sierpnia 2024 roku.
W uzasadnieniu Wojewoda wskazał, że przesłanka wznowienia, określona w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, nakłada na organy administracji publicznej, obowiązek ustalenia z urzędu, czy podanie o wznowienie postępowania zostało złożone w terminie 1 miesiąca, liczonego od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Bieg terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydanej decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie nawet od źródła, z którego pochodzi informacja.
Powołując się na orzecznictwo organ wskazał, że zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Chodzi więc tu o takie dane, jak nazwa organu, który decyzję wydał oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Jeśli chodzi o tą ostatnią informację, to nie jest tu konieczne, aby strona dokładnie poznała treść rozstrzygnięcia, wystarczy, jeżeli posiadła informację, czego dana decyzja dotyczy. Ciężar dowodu dochowania terminu, o którym mowa w art. 148 § 2 kpa spoczywa na stronie, która domaga się wznowienia postępowania w sprawie. Strona musi więc udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o decyzji, w sposób pozwalający organowi zweryfikować i ustalić, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem jednomiesięcznego terminu od dnia, w którym dowiedziała się o niej. Organ ma obowiązek dokonania weryfikacji twierdzeń strony i przedstawianych przez nią dowodów oraz przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia tej okoliczności, a następnie dokonania oceny zebranego materiału dowodowego zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów (por. uzasadnienia do wyroków: NSA z dnia 6 maja 2009 r., sygn. II OSK 714/08, NSA z dnia 25 maja 2017 r., sygn. II OSK 2445/15).
Wojewoda zaznaczył też, że organ administracji publicznej nie jest jednakże zwolniony od przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego dla ustalenia tej okoliczności. Organ obowiązany jest bowiem z urzędu zbadać zachowanie przez stronę terminu do wniesienia podania o wznowienie.
Badając kwestię zachowania terminu pismem z dnia 5 sierpnia 2024 r. Starosta [...] działając na podstawie art. 64 § 2 kpa w powiązaniu z art. 50 § 1 kpa wezwał T. P. o podanie dokładnej daty - poprzez wskazanie dnia miejsca i roku - kiedy dowiedział się o przedmiotowej decyzji, bądź o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania.
W odpowiedzi na pismo Starosty [...] T. P. w piśmie z dnia 9 sierpnia 2024 r. wskazał iż cyt.: "o przedmiotowej Decyzji dowiedziałem się w Wydziale Architektury i Budownictwa Starostwa [...], w związku z moją informacją przekazaną na dzienniku podawczym Starostwa Powiatowego w [...] z dnia 10.06.2024 r., następnie po zapoznaniu się z aktami sprawy znak: [...] w dniu 02.07.2024 r. i po otrzymaniu wybranych kart z tego postępowania odpowiedziałem na wezwanie Starosty z dnia 15.07.2024, znak: [...] pismem z dnia 23.07.2024 r. podając jednocześnie podstawę prawną do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa. W związku z powyższym uznaję podtrzymując zgodnie z pismem z dnia 23.07.2024 r. przedstawioną podstawę prawną o wszczęcie postępowania i uchylenie wydanej 05.08.2022 r. Decyzji Starosty nr [...] znak: [...] (...)".
W sytuacji kiedy organ nie dysponuje dowodami potwierdzającymi wiarygodność oświadczenia co do spełnienia powyższego terminu zobligowany jest kwestię tą wyjaśnić, a strona wnosząca udowodnić prawdziwość twierdzeń zawartych we wniosku. W tym przypadku organ I instancji umożliwił stronie skarżącej złożenie wyjaśnień w tej kwestii, z czego skorzystano.
W oparciu o zgromadzone informacje Starosta [...] stwierdził, że skoro wniosek o wznowienie został złożony w dniu 23 lipca 2023 r., a wnioskodawca oświadczył, iż o przedmiotowej decyzji wiedział już w dacie 10 czerwca 2024 r. zatem wniosek o wznowienie został złożony z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 2 kpa.
Analizując akta sprawy w ramach niniejszego postępowania tut. organ powziął wątpliwości co do powyższego stanowiska organu I instancji i działając na podstawie art. 50 § 1 kpa zwrócił się do skarżącego pismem z 12 grudnia 2024 r. o wyjaśnienie rozbieżności dotyczących zachowania terminu wynikającego z art. 148 § 2 kpa, a dotyczących wyżej przytoczonego stanu faktycznego zaistniałego w sprawie.
T. P. w odpowiedzi na wezwanie Wojewody Małopolskiego (pismo z 27 grudnia 2024 r.) oświadczył, iż cyt.: "fragment odpowiedzi na wezwanie Starosty [...] z dnia 05.08.2024 odnosił się do faktu "dowiedzenia się" o przedmiotowej inwestycji, natomiast co podkreślam stanowczo nie odnosił się do "okoliczności stanowiących podstawę do wznowienia postępowania". Na potwierdzenie powyższego stanu faktycznego był złożony wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 19.06.2024 r., którego informacje udostępniono w dniu 02.07.2024 r. i od tej daty możemy potwierdzić, że dowiedzieliśmy się o okoliczności stanowiących podstawę do wznowienia postępowania."
W kontekście ww. wyjaśnień skarżącego i analizując treść pisma, które T. P. złożył w Starostwie Powiatowym w [...] w dniu 10 czerwca 2024 r.- w dniu w którym jak oświadczył dowiedział się o decyzji pozwolenia na budowę, można wywnioskować, iż składając to pismo skarżący miał jedynie wiedzę na temat decyzji o warunkach zabudowy wydanej dla działki nr 921 przy ul. [...] w B. z dnia 11 marca 2021 r. , oraz o decyzji Burmistrza [...] z dnia 4 listopada 2022 r. znak: [...], którą to decyzją Burmistrz [...] umorzył postępowanie prowadzone w sprawie ustalenia decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji pn. Budowa 4 budynków mieszkalnych jednorodzinnych 2 - lokalowych na działce nr [...] przy ul. P. w [...]. W swoim piśmie powołuje kolejno znak sprawy [...] oraz żąda wstrzymania robót budowlanych na sąsiedniej działce oraz informacji na temat w jakim terminie może zapoznać się cyt.: "z treścią metryki spraw oraz na tej podstawie ustalić z właściwym Urzędnikiem- Funkcjonariuszem Publicznym udostępnienie wybranych kart z akt sprawy administracyjnej oraz wydanie kserokopii."
Wiedza o postępowaniu związanym z wydaniem decyzji o warunkach zabudowy wynika z faktu, iż był on stroną tegoż postępowania z uwagi na fakt, że działka której jest właścicielem znajduje się W obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji.
To właśnie w dniu 10 czerwca 2024 r. gdy składał to pismo na dzienniku podawczym Starostwa Powiatowego w [...] (zaadresowane również do Burmistrza [...] oraz Przewodniczącej Rady Miasta) mógł faktycznie dowiedzieć się o wydanej dla sąsiedniej działki decyzji o pozwoleniu na budowę- co zresztą sam T. P. potwierdza kolejno w swoim piśmie z 9 sierpnia 2024 r. będącym odpowiedzią na wezwanie Starosty [...], gdzie wprost wskazuje cyt.: "o przedmiotowej Decyzji dowiedziałem się w Wydziale Architektury i Budownictwa Starostwa [...], w związku z moją informacją przekazaną na dzienniku podawczym Starostwa Powiatowego w B. z dnia 10.06.2024 r." Następnie w swoim piśmie z dnia 27 grudnia 2024 r. będącym odpowiedzią na wezwanie Wojewody Małopolskiego wskazał, iż cyt.: "fragment odpowiedzi na wezwanie Starosty [...] z dnia 05.08.2024 odnosił się do faktu "dowiedzenia się" o przedmiotowej inwestycji, natomiast co podkreślam stanowczo nie odnosił się do "okoliczności stanowiących podstawę do wznowienia postępowania."
W okolicznościach tej sprawy, zgromadzony materiał dowodowy zdaniem tut. organu nie pozwala jednak na uznanie, iż wiedzę o wydanym pozwoleniu na budowę wnioskodawca powziął 10 czerwca 2024 r. Wiarygodność oświadczenia T. P. nie znajduje odzwierciedlenia w materiale dowodowym w sprawie.
A samo oświadczenie skutecznie podważa wniosek z 19 czerwca 2024 r., o udostępnienie informacji publicznej, który został złożony przez T. P. w Starostwie Powiatowym w B. . W aktach organu I instancji, sprawa znak: [...] ( str. nr 10) znajduje się kserokopia wniosku T. P. z 19 czerwca 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej o treści, cyt.: Proszę o udostępnienie i wydanie kserokopii projektu zagospodarowania oraz decyzji o pozwoleniu na budowę 10 domów jednorodzinnych dwulokalowych na działce nr [...] w [...] przy ul. [...] oraz wybranych kart ze zbioru dokumentów zgromadzonych w tej sprawie przez Wydział Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego w [...]."
Z powyżej przytoczonej treści wniosku o udzielenie informacji publicznej wynika tak naprawdę, że to w dacie 19 czerwca 2024 r. T. P. wiedział o udzielonym przez Starostę [...] pozwoleniu na budowę, znał także zakres inwestycji, jej lokalizację o czym świadczy wymieniona nazwa cyt.: "10 domów jednorodzinnych dwulokalowych na działce nr [...] w B. przy ul. [...].", a wniosek obejmował podanie o udostępnienie wybranych kart dokumentacji związanej z tym pozwoleniem na budowę. Według oceny tut. organu wiedza o zakresie robót i lokalizacji inwestycji oraz wydaniu pozwolenia na budowę jest wystarczająca do skierowana żądania o wznowienie i jednocześnie prowadzi do uznania posiadania wiedzy o wydanej decyzji.
Zdaniem jednak organu, daty, w której wnioskodawca dowiedział się o decyzji nie można utożsamiać z dniem doręczenia decyzji, czy też z dniem, w którym strona dowiedziała się o dokładnej treści decyzji, to wymaganym minimum jest, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu.
W świetle art. 148 § 2 kpa w związku z art. 145 § 1 pkt 4 kpa - na co wskazuje orzecznictwo sądowo-administracyjne, że za dzień dowiedzenia się przez stronę o decyzji uznać należy dzień, w którym strona powzięła wiadomość o jej istnieniu, przy czym elementami istotnymi tej wiedzy jest fakt wydania decyzji i przedmiot zawartego w niej rozstrzygnięcia. Zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć w ten sposób, iż strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Nie jest natomiast konieczne dokładne poznanie pełnej treści decyzji. Wystarczy, jeżeli strona posiadła informację, czego dana decyzja dotyczy. Powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest przy tym pojęciem tożsamym z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji, co mogłoby nastąpić dopiero po doręczeniu decyzji. W pierwszym przypadku chodzi tylko o informację o wydaniu decyzji, w drugim o czynność jej doręczenia. Artykuł 148 § 2 kpa nie wymaga dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa doręczenia decyzji, wejścia w jej posiadanie, której dotyczy żądanie wznowienia. Według oceny tut. organu dla sfomułowania podania o wznowienie na podstawie przesłanki z ww. przepisu nie ma znaczenia okoliczność braku jej fizycznego doręczenia a tym samym kwestia naruszenia zasad określonych w art. 10 kpa. Zapoznanie się z jej treścią nie oznacza, że dopiero wtedy wnioskodawca może ocenić, że nie otrzymał danego rozstrzygnięcia skoro wiedza o nim dotarła do niego wcześniej z innych źródeł.
Tym samym skarżący w dniu 19 czerwca 2024 r. był w posiadaniu informacji pozwalających zidentyfikować decyzję, której mu nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Skarżący był zatem w posiadaniu danych takich jak nazwa organu, który decyzję wydał oraz znał sposób rozstrzygnięcia sprawy. Nie jest tu konieczne, aby dokładnie znać treść rozstrzygnięcia, wystarczy, jeżeli strona posiada informację, czego dana decyzja dotyczy.
Odnosząc się do kwestii dochowania terminu o którym mowa w art. 148 § 2 kpa organ wojewódzki uznaje ocenę dokonaną przez Starostę [...] w tym zakresie za niewłaściwą, co jednak nie wpływa na prawidłowość rozstrzygnięcia sprawy, gdyż podanie złożone w dniu 23 lipca 2024 r. zostało skierowane po terminie ww. wymienionym. Po analizie całości akt sprawy stwierdza się, że co prawda wnioskodawca wskazuje za datę dowiedzenia się o decyzji na dzień 2 lipca 2024 r. tj. faktycznego otrzymania decyzji wraz z żądanymi złącznikami do niej, to jednak materiał dowodowy wskazuje jednoznacznie, że już w dacie składania wniosku o udzielenie informacji publicznej złożonym w dniu 19 czerwca 2024 r. na dzienniku podawczym Starostwa Powiatowego w [...] T. P. wiedział o wydanej decyzji pozwolenia na budowę i od tej daty należy liczyć termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania. Według oceny tut. organu brak wiedzy o znaku czy numerze decyzji wcale nie przesądza o niemożliwości skierowania żądania o wznowienie skoro wnioskodawca posiada informację, że decyzja została faktycznie wydana i zna jej przedmiot. Skarżący już od początku czerwca 2024 r. kieruje pisma do organów w sprawie dotyczącej przedmiotowej inwestycji powołując się na jej przedmiot, tym samym trudno uznać, iż nie posiada wiedzy o wydanej decyzji pozwolenia na budowę skoro nie był również stroną w postępowaniu obejmującym decyzję Burmistrza [...] z 22 października 2021 r. znak: [...], o warunkach zabudowy dla tej inwestycji. Przedmiot zamierzenia był znany skarżącemu nie z postępowania o warunkach zabudowy, co oznacza, iż wiedzę o pozwoleniu na budowę posiadał wcześniej a nie jak to oświadczył z dniem 2 lipca 2024 r. kiedy zapoznał się z decyzją po jej odbiorze w Starostwie Powiatowym w [...]. Wiedza o znaku, dacie, numerze decyzji nie jest niezbędna do złożenia podania o wznowienie w konkretnej sprawie. Ponadto, z dowodów przekazanych przez skarżącego jasno wynika okoliczność zgłoszenia rozpoczęcia robót budowalnych objętych zaskarżoną decyzją w dniu 6 czerwca 2024 r. co również wiąże się z obowiązkiem wywieszeniem tablicy informacyjnej. Skoro skarżący był żywo zainteresowany postępem prac na budowie o czym świadczą wykonane zdjęcia to trudno również uznać, że nie dostrzegł zamieszkując na sąsiedniej działce, tablicy informacyjnej, na której są zamieszczone dane dotyczące pozwolenia na budowę.
W oparciu o zgromadzone informacje organ wojewódzki stwierdza, że skoro wniosek o wznowienie został złożony w dniu 23 lipca 2023 r., a datę "dowiedzenia się o decyzji" stanowi pismo z 19 czerwca 2023 r. o udzielenie informacji publicznej złożone przez T. P. na dzienniku podawczym Starostwa Powiatowego w [...], zatem wniosek o wznowienie został złożony także z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 2 kpa.
Z tym postanowieniem nie zgodził się Skarżący, która wniósł skargę na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
W skardze wskazał, że "Wojewoda nie rozpatrzył wnikliwie przedstawionego materiału dowodowego, a także nie uzupełnił w trakcie długiego postępowania odwoławczego akt postępowania pomimo, iż skarżący przedstawił m.in. postanowienie SKO w Krakowie z dnia 18 października 2024 roku, znak: SKO.ZP/418/355, którym to rozstrzygnięciem uchylił postanowienie Burmistrza [...] z dnia 13 września 2024 roku, znak: [...] dotyczące odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Burmistrza [...] z dnia 22 października 2021 roku, znak: [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 10 budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych na działce nr [...] przy ulicy P. w [...]."
Podkreślił, że "decyzja 22 października 2021 roku była bezwzględnym wymogiem dla wydanej decyzji nr [...] o pozwoleniu na budowę Starosty [...] z dnia 5 sierpnia 2022 roku. SKO obiektywnie i rzetelnie zbadało sprawę odwołania i rzeczonym postanowieniem z dnia 18 października 2024 roku uchyliło zaskarżone postanowienie w całości i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Burmistrz [...] postanowieniem z dnia 20 listopada 2024 roku wznowił postępowanie. Kolejno organ wydał postanowienie z dnia 22 stycznia 2024 roku, znak: [...], odmawiając wstrzymania decyzji ostatecznej Burmistrza [...] z dnia 22 października 2021 roku".
Ponadto wskazał, że "podtrzymując w całości składane wyjaśnienia przed organem odwoławczym Wojewodą Małopolski, chce zaznaczyć wyraźnie, iż tenże organ nie podnosi w swoim postanowieniu faktu, że brak należytej wiedzy i informacji, co do toczących się robót budowlanych rozbiórkowych na działce [...] nie można było nabyć z powodu zaniedbania inwestora, kierownika budowy, który naruszając przepisy ustawy Prawo budowlane, w tym wypadku art. 45b – nie umieścili tablicy informacyjnej, zgodnie z zaleceniem przepisów, czego nie dostrzegł także przeprowadzający dwukrotnie kontrolę organ PINB w B. . Tenże organ nadzoru budowalnego, a także informowane o tym Starostwo Powiatowe w [...] zlekceważyli także prowadzenie robót rozbiórkowych – warunek konieczny przed rozpoczęciem inwestycji zawarty w projekcie zagospodarowania zatwierdzonym decyzją o pozwoleniu na budowę nr [...] – po terminie ważności decyzji rozbiórkowych. Podstawą do wznowienia były art. 145 § 1 pkt. 4 i pkt. 5 k.p.a."
Powołując się na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia Wojewody.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu do zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.).
Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi:
a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a.
Przedmiotem skargi jest postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 31 stycznia 2025 roku, znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie Starosty [...] z dnia 28 sierpnia 2024 roku odmawiające wznowienia postepowania z wniosku T. P., zam. ul. P. , [...] z dnia 23.07.2022 r. (L. dz. [...]) w sprawie zakończonej ostateczna decyzja Starosty [...] z dnia 05.08.2022 r., Nr [...], znak: [...] zatwierdzająca projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno - budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę: dziesięciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych (Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...]) wraz z układem komunikacji wewnętrznej (w tym 10 miejsc postojowych) na działce nr ew.: [...] przy ul. P. w B. , w obrębie ewidencyjnym Nr [...] - 1, jednostce ewidencyjnej [...] – miasto.
Powodem orzeczenia odmowy wznowienia postępowania jest niedochowanie przez miesięcznego terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania przewidzianego w art. 148 § 2 k.p.a. Niezależnie też organy nie dopatrzyły się zaistnienia podstaw do wznowienia postępowania na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572) - dalej jako "K.p.a.".
W pierwszej kolejności należy wskazać, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową pozwalającą na ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną w sytuacji, gdy postępowanie prowadzące do jej wydania było dotknięte kwalifikowaną wadą, wyliczoną enumeratywnie w przepisach prawa procesowego (zob. B. Adamiak, w: B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2016, s. 638). Odstępstwo od zasady ne bis in idem i od zasady trwałości decyzji ostatecznej jest tu zatem podyktowane nie tyle wadliwością samego rozstrzygnięcia, ile wadliwością poprzedzających je czynności procesowych (por. E. Mzyk, Wznowienie postępowania administracyjnego, Warszawa - Zielona Góra 1994, s. 19).
Zanim jednak dojdzie do wznowienia postępowania w konkretnej sprawie muszą zostać zweryfikowane przesłanki jego dopuszczalności - przesłanki rozumiane jako warunki, od których zależy samo uruchomienie odnośnego trybu nadzwyczajnego. Kształtują się one różnie w zależności od tego, czy wznowienie ma nastąpić z urzędu, czy też na żądanie strony. Zawsze należy do nich zakończenie sprawy decyzją ostateczną (art. 145 § 1 ab initio k.p.a.) oraz brak przepisu szczególnego wyłączającego dopuszczalność wznowienia postępowania. W tym drugim przypadku dodatkowo trzeba brać pod uwagę: legitymację składającego podanie, zachowanie terminu do złożenia podania oraz wskazanie w podaniu okoliczności odpowiadającej przyczynie wznowienia postępowania (por. np. uzasadnienie do wyroku: NSA z 12 lipca 2011 r., sygn. II OSK 2598/10). Niespełnienie przesłanek, o których mowa, jest podstawą do wydania postanowienia odmownego, przewidzianego w art. 149 § 3 k.p.a. Gdyby zaś organ z takich czy innych przyczyn wszczął (wznowił) postępowanie podlega ono umorzeniu jako bezprzedmiotowe (por. np. uzasadnienie do wyroku: NSA z 18 lutego 2011 r., sygn. II OSK 176/10 oraz E. Klat-Górska, L. Klat-Wertelecka, Odmowa wznowienia postępowania administracyjnego, Samorząd Terytorialny 2006, nr 7-8, s. 121).
Do tych przesłanek – jak wskazano – zalicza się m.in. zachowanie terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania.
Zgodnie z art. 147 k.p.a. wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz art. 145a-145b następuje tylko na żądanie strony.
W myśl natomiast art. 148 k.p.a:
§ 1. Podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.
§ 2. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.
Stosownie do art. 149 k.p.a:
§ 1. Wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia.
§ 2. Postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.
§ 3.Odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia.
§ 4. Na postanowienie, o którym mowa w § 3, służy zażalenie.
Z powyższych przepisów, a ściślej z art. 148 k.p.a., wynika, że strona wnosi podanie o wznowienia w terminie miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia. Przy czym bieg terminu rozpoczyna się od dnia uzyskania informacji o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, a nie od dnia, w którym strona powzięła informację, że okoliczność ta może stanowić podstawę wszczęcia takiego postępowania (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 10 sierpnia 2023 r., sygn. II OSK 2683/20). Oznacza to, że świadomość prawnego znaczenia okoliczności faktycznych jako podstawy wznowienia, nie ma wpływu dla oceny zachowania terminu przewidzianego w art. 148 § 1 k.p.a.
Na gruncie niniejszej sprawy wniosek o wznowienie postępowania został złożony przez Skarżącą za pismem z dnia 23 lipca 2024 roku (k. 3 a.a.). Wskazane pismo stanowiło odpowiedź na wezwanie Starosty [...] z dnia 15 lipca 2024 roku, znak: [...] (k. 2 a.a.), dotyczące sprecyzowania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia 05.08.2022 r., Nr [...], znak: [...] zatwierdzająca projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno - budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę: dziesięciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych (Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...]) wraz z układem komunikacji wewnętrznej (w tym 10 miejsc postojowych) na działce nr ew.: [...] przy ul. P. w B. , w obrębie ewidencyjnym Nr [...] - 1, jednostce ewidencyjnej [...] – miasto, który to wniosek był zawarty w odwołaniu od decyzji o warunkach zabudowy z dnia 22 października 2024 roku, znak: [...]
Wskazane pismo (wniosek o wznowienie) zostało złożone osobiście przez Skarżącego na dzienniku podawczym Starostwa Powiatowego w B. .
Jednocześnie z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że w dniu 19 czerwca 2024 roku Skarżący złożył do Starosty [...] (data prezentaty na dzienniku podawczym – 19 czerwca 2024 roku) wniosek o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie, cyt.: "proszę o udostępnienie i wydanie kserokopii projektu zagospodarowania oraz decyzji o pozwoleniu na budowę 10 domów jednorodzinnych dwulokalowych na działce nr [...] w B. przy ul. P. oraz wybranych kart z zbioru dokumentów zgromadzonych w tej sprawie przez Wydział Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego w [...]" (por. k. 10 a.a.).
W tych okolicznościach trafnie przyjął Wojewoda Małopolski, że Skarżący najpóźniej w dniu 19 czerwca 2024 roku wiedział o udzielonym przez Starostę [...] pozwoleniu na budowę dla przedmiotowej inwestycji (decyzja z dnia 5 sierpnia 2022 r., Nr [...]). Tych okoliczności nie neguje również Skarżący.
Jak wskazano powyżej, stosownie do treści art. 148 K.p.a., podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, przy czym Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. (tak jak na gruncie niniejszej sprawy) biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.
Zgodnie z art. 57 § 3 K.p.a. terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca.
Skoro Skarżący wiedział o wydanej decyzji Starosty [...] z dnia 5 sierpnia 2022 r., Nr [...] – w dniu 19 czerwca 2024 roku, to termin na wniesienia podania o wznowienie upływał z dniem 19 lipca 2024 roku (dzień tygodnia: piątek). Skarżący podanie o wznowienie postępowania złożył natomiast w dniu 23 lipca 2024 roku. Nie ulega zatem wątpliwości, że podanie do zostało złożone po terminie. W takim przypadku zasadnie organy odmówiły wznowienia postępowania zakończonego Starosty [...] z dnia 5 sierpnia 2022 r., Nr [...].
Bezzasadna są przy tym argumentacja skargi, która koncentruje się na wskazaniu, że organ zignorował przedłożone przez Skarżącego postanowienie SKO w Krakowie z dnia 18 października 2024 roku, znak: SKO.ZP/418/355, którym uchylono postanowienie Burmistrza Miasta [...] z dnia 13 września 2024 roku, znak: [...] dotyczące odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Burmistrza [...] z dnia 22 października 2021 roku, znak: [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 10 budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych na działce nr [...] przy ulicy P. w [...]."
W tym zakresie trzeba wskazać, że kwestia wznowienia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji nie ma wpływu na ocenę terminowości złożenia przez Skarżącego podania o wznowienie postępowania zakończonego Starosty [...] z dnia 5 sierpnia 2022 r., Nr [...], z tego też powodu okoliczność ta nie mogła skutkować wznowieniem postępowania.
Podkreślić trzeba, że wyłączną podstawą odmowy wznowienia postępowania było niezłożenie przez Skarżącego wniosku (podania) w terminie.
Z tych względów Sąd na zasadzie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.