II SA/Kr 359/23

II SA/Kr 359/23 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2023-07-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-03-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Joanna Tuszyńska /przewodniczący sprawozdawca/
Monika Niedźwiedź
Sebastian Pietrzyk
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
uchylono decyzję organu II i I instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr.) Sędziowie: WSA Monika Niedźwiedź WSA Sebastian Pietrzyk Protokolant: sekretarz sądowy Anna Frasik-Mazurek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lipca 2023 r. sprawy ze skargi S. K.-T., K. C., B. C. oraz Z. T. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 13 stycznia 2023 r. znak: WI-I.7840.23.7.2022.EU w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewody Małopolskiego na rzecz S. K.-T., K. C., B. C. oraz Z. T. kwotę 2048 zł (dwa tysiące czterdzieści osiem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Starosta Bocheński decyzją z dnia 28 kwietnia 2022 r. nr 264/2022 znak: AB.6740.1.1059.2021 działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz na podstawie art. 104 K.p.a. zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno – budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla A[...] Sp.z.o.o. z siedzibą w Z. obejmujące budowę budynku usługowego, szczelnego zbiornika na nieczystości ciekłe, dwóch wodnych zbiorników przeciwpożarowych oraz szczelnego zbiornik na wody opadowe, układem komunikacji wewnętrznej z 38 miejscami postojowymi (w tym 2 dla osób niepełnosprawnych) oraz oświetleniem terenu, stanowiskiem postojowym dla samochodu pożarniczego wraz ze stanowiskiem czerpania wody do celów p.poż na działkach nr [...], [...], [...] w obrębie ewidencyjnym P. D. [[...]], jednostce ewidencyjnej [...], N. W.- obszar wiejski.
W uzasadnieniu organ wskazał, że stwierdził zgodność projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno- budowlanego z ustaleniami zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części gminy N. W. obejmującej miejscowość P. D. - etap A1 zatwierdzonego uchwałą nr X/98/2019 Rady Miejskiej w Nowym Wiśniczu z dnia 4 września 2019 r. ogłoszony w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego z dnia 17 września 2019 r. póz. 6642, innymi aktami prawa miejscowego, a także wymogami ochrony środowiska.
Projektowany budynek usługowy został w całości zlokalizowany w terenach oznaczonych symbolem 1MNU, gdzie zgodnie z § 22 ust 1 planu podstawowym przeznaczeniem są między innymi usługi nieuciążliwe. Obecnie pod pojęciem działalności nieuciążliwej należy rozumieć każdą inną działalność niż wymienione w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz w terenach o symbolu 16MN dla którego zgodnie z § 19 ust 3 planu w ramach przeznaczenia dopuszczalnego istnieje możliwość lokalizacji budynków usługowych dla usług nieuciążliwych o powierzchni użytkowej do 200 m2, upraw rolnych, sadów i ogrodów przydomowych, budynków na cele rzemiosła o powierzchni użytkowej do 200 m2, parkingów z wykluczeniem terenów 8MN, 9MN i 28MN, obiektów małej architektury, urządzeń sportowych i rekreacyjnych, placów zabaw, parków i ogrodów tematycznych, zieleń urządzoną i towarzyszącą. Część inwestycji to jest 10 miejsc postojowych oraz infrastruktura techniczna zlokalizowana jest w terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem 16MN. W związku z powyższym w celu wypełnienia wymagań zawartych w § 4 ust 1 pkt 8 w/w miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego inwestor przedłożył analizę możliwości zabudowy terenu inwestycji budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym. Zatem planowana inwestycja nie powoduje ograniczenia w zabudowie terenu 16 MN budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym co jest zgodne z przeznaczeniem podstawowym wskazanych terenów. Na podstawie dołączonego projektu budowlanego ustalono, że projektowana inwestycja zachowuje wymogi planu miejscowego, w tym m. in. dot. przeznaczenia terenu oraz zasad kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu.
W toku postępowania ustalono, że planowane zamierzenie budowlane nie zalicza się do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko lub przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko - zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko dlatego nie podlega konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W świetle powyższego dla przedmiotowej inwestycji nie jest wymagane uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach - zgodnie z art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 03.10.2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. W wyniku dokonanej analizy ustalono również, że inwestycja znajduje się poza obszarem Natura 2000 i nie stanowi przedsięwzięcia, które może potencjalnie oddziaływać na pobliskie obszary Natura.
Organ stwierdził również zgodność projektu zagospodarowania terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, a także kompletność projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, oświadczenia projektanta dotyczące możliwości podłączenia projektowanego obiektu budowlanego do istniejącej sieci ciepłowniczej.
Organ wskazał, że obszar oddziaływania ustalony przez projektanta, a obejmujący działki ewidencyjne nr [...], [...], [...] w obrębie ewidencyjnym P. D. [[...]], jednostce ewidencyjnej [...] N. W.- obszar wiejski został dokonany z zawężeniem wykładni art. 28 ust. 2 w związku z art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego. Organ l instancji dokonał ustalenia stron postępowania, uznając dodatkowo za strony postępowania w przedmiotowej sprawie również właścicieli działek ewidencyjnych nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] w obrębie ewidencyjnym P. [[...]], jednostce ewidencyjnej [...], N. W.-obszar wiejski.
W dalszej części uzasadnienia organ stwierdził, że w opisie przedstawionym w projekcie dokonano oceny wpływu oddziaływania akustycznego planowanej inwestycji, uwzględniając szacowany poziom hałasu wewnątrz obiektu oraz uwzględniając izolacyjność akustyczną elementów konstrukcyjnych budynku (ścian, dachu i okien). Przedstawiono również informację, że przy możliwości funkcjonowania sali bankietowej w porze nocy zakłada się, iż izolinia 40 dB nie wykracza poza granice działek stanowiących miejsce lokalizacji inwestycji. Aby uzyskać pożądane poziomy obciążenia hałasem projekt zakłada montaż ukierunkowanego zestawu nagłośnieniowego (stanowiącego źródło hałasu), a także jego regulację (ustawienie maksymalnego poziomu dźwięku na sali) w oparciu o jednocześnie przeprowadzone pomiary rzeczywistego poziomu hałasu w środowisku. Kwestia "usługi nieuciążliwej" o której mowa w wyżej wymienionym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego części gminy N. W. obejmującej miejscowość P. D. - etap A1 została w sposób wyczerpujący opisana w projekcie budowlanym. Po przeanalizowaniu uwag złożonych przez strony biorące udział w postępowaniu, a także po zapoznaniu się z wyjaśnieniami złożonymi przez Inwestora tutejszy organ stwierdził, iż nie ma podstaw do wydania odmowy pozwolenia na budowę.
Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli S. K. – T. , [...] i B. C. oraz Z. T..
S. K. zarzuciła naruszenie art. 10 § 1, w związku z art. 15 oraz art. 7 i 77 K.p.a. oraz art. 35 ust. 1 i art. 5 ust. 1 pkt. 9 Pb oraz zapisów prawa miejscowego i kodeksu cywilnego. Wskazała, że całkowicie pominięto ją w toku postępowania administracyjnego w I instancji
[...] i B. C. wnosząc odwołanie wskazali na niezgodność inwestycji z zapisami prawa miejscowego i negatywny wpływ inwestycji na nieruchomości sąsiednie, poprzez emisję hałasów, lokalizację inwestycji w terenach nieprzeznaczonych pod tego rodzaju zabudowę oraz naruszenie przepisów Kpa w związku z krótkim terminem zapoznania się z materiałem dowodowym.
Z. T. we wniesionym odwołaniu zarzuciła naruszenie art. 35 ust. 1 pkt. 1 lit. a, art. 5 ust. 1 pkt. 9 Pb oraz art. 7 i 77, 107 § 2, 84 i 10 K.p.a. oraz zapisów prawa miejscowego i kodeksu cywilnego. Skarżąca w złożonym odwołaniu wskazała, iż planowana w przedmiotowym budynku działalność ma charakter usług uciążliwych, wiążących się z nadmierną emisją hałasu oraz utrudnieniu w korzystaniu z dróg dojazdowych, nie przystosowanych do ruchu pojazdów mechanicznych, braku wystarczającej ilości miejsc parkingowych w obrębie nieruchomości inwestycyjnej oraz brak opinii biegłego z zakresu akustyki i oddziaływania emisji hałasu.
Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 13 stycznia 2023 r. nr WI-I.7840.23.7.2022.EU utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ wskazał, że pismem z dnia 23 listopada 2022 r. wezwał inwestora do uzupełnienia projektu zagospodarowania działki oraz projektu architektoniczno – budowlanego przedmiotowej inwestycji.
Organ odwoławczy stwierdził, że projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, tj. uchwałą z dnia 4 września 2019 r. Nr X/98/19 Rady Miejskiej w Nowym Wiśniczu w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części gminy Nowy Wiśnicz obejmującej miejscowość P. D. - etap A1. Inwestycja, zgodnie z ustaleniami m.p.z.p., realizowana w terenach oznaczonych symbolem 16MN tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz w terenie 1MNU tereny zabudowy mieszkaniowej i usługowej. Opierając się na przedłożonej w toku prowadzonego postępowania odwoławczego mapie do celów projektowych, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego Starostwa Powiatowego w Bochni, na której uwidoczniono prawidłowy przebieg granic dz.ew.nr [...] i [...], budynek usługowy zaprojektowano w całości w terenach oznaczonych symbolem 1MNU, a urządzenia budowlane, umożliwiające użytkowanie obiektu zgodnie z przeznaczeniem na terenie oznaczonym symbolem 16MN i 1MNU. W ustaleniach szczegółowych zasad zabudowy i zagospodarowania terenu, na terenie 16MN dopuszczona jest m.in. lokalizacja parkingów, zatem zaprojektowane w tym terenie miejsca postojowe nie naruszają ustaleń szczegółowych m.p.z.p. Ponadto opracowana przez projektanta analiza możliwości zabudowy terenów MN wykazała, że w terenach oznaczonych symbolem MN istnieje możliwość późniejszego zagospodarowania tego terenu z zakresu przeznaczenia podstawowego, tj. zabudowy jednorodzinnej, wolnostojącej lub bliźniaczej, z możliwością wydzielenia w budynku mieszkalnym lokalu na cele usługowe o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.
Podstawowym przeznaczeniem terenów MNU jest zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, wolnostojąca lub w zabudowie bliźniaczej; zabudowa mieszkaniowousługowa; zabudowa usługowa nieuciążliwa. Przedmiotem opracowania jest budynek usługowy (gastronomia z częścią mieszkalną – hotelową: 13 miejsc sypialnych, z zapleczem kuchennym). W zapisach m.p.z.p. dla terenów MN (teren graniczący z inwestycją) przyjęto dopuszczalny poziom hałasu w środowisku jak dla terenów przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową w rozumieniu przepisów o ochronie środowiska, a dla terenów MNU, jak dla terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniowo-usługową w rozumieniu przepisów o ochronie środowiska (patrz § 8 ust. 3 m.p.z.p.). W rozpoznawanej sprawie ochronie akustycznej podlega zabudowa mieszkaniowa, położona w otoczeniu obiektu. Bezpośrednio za granicą terenu inwestycyjnego wyznaczone są, zapisami m.p.z.p., tereny zabudowy mieszkaniowej. Dopuszczalne równoważne poziomy dźwięku hałasu emitowanego przez obiekt do środowiska wskazuje Tabela 1 załącznika do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku i wynosi 40 dB (przedział czasu odniesienia równy 1 najmniej korzystnej godziny nocy) oraz 50 dB (przedział czasu odniesienia równy 8 najmniej korzystnym godzinom dnia kolejno po sobie następującym). Powyższy przepis zakłada, że w zasięgu uciążliwości akustycznej, powyżej wartości dopuszczalnych, nie powinny znajdować się tereny chronione akustycznie, innymi słowy: poziom hałasu emitowanego z obiektu do środowiska nie powinien przekraczać na terenach chronionych akustycznie (tj. zabudowy mieszkalnej) określonego dopuszczalnego poziomu dźwięku. Z treści projektu budowlanego wynika, że założenia projektowe ograniczają możliwość użytkowania obiektu w porze nocnej tj. w godz. od 22:00 do 6:00, tzn. cyt.: Działalność projektowanego budynku planowana tylko i wyłącznie w porze dziennej tj. od 6:00 rano – do 22:00" (patrz część opisowa PAB str. 1 PAB), ponadto "zastosowanie wentylacji mechanicznej nawiewno-wywiewnej uniemożliwia otwieranie okien dla prawidłowej jej działania" (patrz część opisowa PAB str. 2 PAB). W tym samym tonie opracowana jest również analiza akustyczna dla przedmiotowego przedsięwzięcia. W przedmiotowej analizie wskazano cyt.: "obiekt czynny będzie wyłącznie w porze dnia do godziny 22:00" (str. 47 części Załączniki). W analizie czytamy cyt.: "Analiza wyników obliczeń wskazuje, że najwyższe notowane poziomy hałasu na granicy terenów inwestora, wynoszą około 51,5 dB dla pory dnia. Głównym kierunkiem propagacji hałasu jest kierunek zachodni, tj. drogi wojewódzkiej. Zasięg izolinii 50 dB dla pory dnia nie obejmuje terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej" (str. 48 części Załączniki).
Nadto, z uwagi na możliwe źródło hałasu powstające przy tego typu obiektach,
tj. instalacji nagłośnienia, głośne rozmowy, projekt zakłada cyt.: "zamontowanie ukierunkowanego zestawu nagłośnieniowego, w tym zestawu kilku głośników niskotonowych pracujących w trybie kierunkowym dzięki odpowiednio dobranej geometrii i opóźnień ich sygnałów. Ukierunkowanie dźwięków o małych częstotliwościach w lokalu jest szczególnie ważne, ponieważ elewacja będąca głównym źródłem hałasu posiada duży procent przeszklenia i nie należy jej niepotrzebnie nagłaśniać. Pod oknami zlokalizowane są stoły, przy których poziom dźwięku powinien być zdecydowanie niższy niż na parkiecie tanecznym ze względu na zrozumiałość mowy oraz montaż systemu nagłośnieniowym procesora DSP, którego zadaniem oprócz dopasowania charakterystyki sygnału do zestawu głośnikowych i akustyki pomieszczenia jest ograniczanie nadmiernego poziomu dźwięku powodującego przekroczenie dopuszczalnego poziomu dźwięku w środowisku. Metodyka pomiarów dźwięku w środowisku przewiduje pomiary na gruncie chronionym w najmniej korzystnym miejscu lub pomiary przed fasadą chronionego budynku. Na dzień dzisiejszy zabudowa chroniona oddalona jest od lokalu o około 50 metrów". Zatem usługi w budynku spełniają kryteria usług nieuciążliwych. A projekt obejmuje rozwiązania, które spowodują, że uciążliwość zamknie się w granicach działki inwestycyjnej.
Organ stwierdził, że inwestycja spełnia zapisy uchwały antysmogowej i nie narusza pozostałych zapisów szczegółowych miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wskaźnik intensywności zabudowy wynosi 0.7; procentowy udział powierzchni biologicznie czynnej wynosi w terenie 1MNU 30,9% i w terenie 16MN 61,0%; wskaźnik powierzchni zabudowy wynosi 28%; zachowanie nieprzekraczalnej linii zabudowy: warunek spełniony: lokalizacja budynku zgodna z zapisami m.p.z.p., tj. budynek nie przekracza wyznaczonej na mapie do celów projektowych nieprzekraczalnej linii zabudowy. Schody zewnętrzne wysunięte przed wyznaczoną linię na odległość do 1.8 m, a wykusz o 1.1 m, spełniając zapis § 2 ust. 1 pkt. 3 m.p.z.p. Minimalne odległości dla lokalizacji budynków: a) od drogi głównej i zbiorczej – 8,0 m od zewnętrznej krawędzi jezdni (w terenie zabudowy) i 20,0 m od zewnętrznej krawędzi jezdni (poza terenem zabudowy) – warunek spełniony: budynek zaprojektowano w odległości 20.10 m od krawędzi jezdni drogi wojewódzkiej, b) od dróg wewnętrznych – 6,0 m od krawędzi jezdni – warunek spełniony: budynek zlokalizowany od drogi wewnętrznej prywatnej w odległości ok. 30 m. Ponadto lokalizacja budynku nie narusza cieków wodnych. Na terenach zabudowy mieszkaniowo - usługowej MNU – miejsca postojowe (w tym miejsca garażowe) należy zapewnić w ilości liczonej według wskaźnika: min. 2 miejsca postojowe na 1 budynek mieszkalny i min. 1 miejsce postojowe na 50,0 m˛ powierzchni użytkowej usług, w tym 1 miejsce przeznaczone na parkowanie pojazdów zaopatrzonych w kartę parkingową – warunek spełniony: powierzchnia użytkowa budynku wynosi 1871,40 m2. Zaprojektowano 38 miejsc postojowych, w tym 2 dla osób niepełnosprawnych. Gabaryty obiektów w terenie MNU: a) maksymalna wysokość zabudowy do 12,0 m – warunek spełniony: projektowane 11,98 m, z uwzględnieniem definicji wynikających z przepisów m.p.z.p. oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 r., b) główne połacie dachów budynków symetryczne dwu i wielospadowe o nachyleniu od 30° do 45°, z dopuszczeniem facjatek, lukarn, okien połaciowych i doświetleń – warunek spełniony: projektowany dach wielospadowy o nachyleniu połaci dachowych 35° z doświetleniem w postaci lukarn i okien połaciowych; c) pokrycia dachów w odcieniach czerwieni, brązów i szarości z możliwością zastosowania dachówek ceramicznych, materiałów dachówkopodobnych lub blach – warunek spełniony: projektowane pokrycie z blachy płaskiej w kolorze ciemnej szarości; d) kolorystyka elewacji jasna, stonowana w odcieniach pastelowych – warunek spełniony: projektowany kolor biały z elementami drewna; e) maksymalna długość elewacji frontowej 40,0 m – warunek spełniony: projektowane 39,20 m.
Ponadto inwestycja nie jest położona w terenie objętym ochroną konserwatorską, jak również ww. nieruchomość gruntowa nie jest wpisana do rejestru zabytków, ani gminnej ewidencji zabytków i nie leży w strefie oddziaływania eksploatacji górniczej. Inwestycja nie znajduje się na terenach zaliczanych do obszarów Natura 2000 i nie wymaga przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na te obszary.
Projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w tym:
- § 12: najmniejsza odległość od granicy działki wynosi 5,5 m (wg WT min. 4 m);
- § 13, 59, 60: budynek spełnia warunki naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi od innych obiektów oraz nie generuje przesłaniania i zacieniania. Najbliższa zabudowa w odległości 51.6 m. Podana odległość jest czterokrotnie większa od wysokości przesłaniania;
- § 14-16: do działki zapewniony dojazd i dojście z drogi publicznej, spełniające wymogi szczególne (Zjazd bezpośrednio z drogi wojewódzkiej);
- § 18: na działce zaprojektowane miejsca postojowe w liczbie zgodnej z zapisami m.p.z.p. Miejsca postojowe podzielone na 4 grupy w liczbie od 8-10 miejsc w jednej grupie i 2 grupy po 2-3 miejsc postojowych;
- § 19: najmniejsza odległość miejsc postojowych od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku mieszkalnym wynosi 10.4 m (wg WT dla 10 stanowisk min. 7 m) oraz najmniejsza odległość od granicy działki 3 m (wg WT do 10 stanowisk min. 3 m);
- § 21: parametry stanowisk postojowych: dla samochodów osobowych 2.5 x 5 m i 2.5 x 6 m; dla samochodów osobowych używanych przez osoby niepełnosprawne 3.6 x 5 m;
- § 22-23: projektowane miejsce gromadzenia odpadów stałych w odległości 3 m od granicy działki (wg WT min. 3 m) i 11 m od okien i drzwi (wg WT min. 10 m);
- § 28-29: wody opadowe rozprowadzone do szczelnego zbiornika podziemnego;
- § 34: ścieki z budynku odprowadzane do zbiornika na nieczystości ciekłe o pojemności 10 m3, w odległości 15,5 m od okien (wg WT min. 15 m); od granicy działki ok. 20 m (wg WT min. 7,5 m);
- § 38: odległość łapacza tłuszczów od pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi ok. 8,5 m (wg WT min. 5 m);
- budynek wyposażony w wodę (§ 45), kanalizację (§ 47), wewnętrzną instalację elektryczną (§ 53), wentylację (§ 51), gaz (§52);
- dostęp do budynku dla osób niepełnosprawnych za pomocą pochylni dla osób niepełnosprawnych oraz wewnątrz zaprojektowana winda osobowa;
- budynek spełnia warunki ochrony przeciwpożarowej, potwierdzone pozytywnym uzgodnieniem z rzeczoznawcą przeciwpożarowym;
- § 271: budynek zlokalizowany od najbliższego budynku w odległości 51.6 m i w odległości min. 12 m od lasu;
- § 323 - 327: budynek spełnia wymogi ochrony przed hałasem i drganiami. Założenia projektowe zakładają rozwiązania dzięki, którym poziom hałasu oraz drgań przenikających do pomieszczeń w budynkach mieszkalnych nie będzie przekraczać wartości dopuszczalnych, określonych w odrębnych przepisach dotyczących ochrony
środowiska, a także nie będzie powodował przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu i drgań w pomieszczeniach innych budynków podlegających ochronie przeciwhałasowej i przeciwdrganiowej określonego w Polskich Normach dotyczących dopuszczalnych wartości poziomu dźwięku w pomieszczeniach oraz oceny wpływu drgań na budynki i na ludzi w budynkach.
Projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno-budowlany jest kompletny oraz posiada wymagane uzgodnienia. Dostęp do drogi publicznej, stanowiącej dz.ew.nr [...] (droga wojewódzka) zapewniony poprzez projektowany, wg odrębnego opracowania, zjazd (inwestor posiada decyzję Zarządu Dróg Wojewódzkich z 5.10.2021 r. na lokalizację zjazdu publicznego).
Odnosząc się do zarzutów odwołania S. K. - T. organ wskazał, że została ona poinformowana o toczącym się przed organem I instancji postępowaniu pismem z 13 kwietnia 2022 r. W zawiadomieniu tym organ I instancji faktycznie określił termin 5-dniowy na zapoznanie się z materiałem dowodowym, w tym zamierzeniem inwestycyjnym, niemniej jednak wskazać należy, iż zaskarżona decyzja wydana została 28 kwietnia 2022 r., a zatem 14 dni od dnia doręczenia ww. wezwania. Organ wskazał również, że w toku postępowania przedłożona została analiza hałasu, która wyczerpuje znamiona materiału dowodowego, o którym mowa w art. 75 § 1 Kpa. Organ stwierdził, że uciążliwości związane z budową takie jak hałas, emisja zanieczyszczeń do powietrza, powstawanie odpadów, są typowe dla realizacji prawie każdej inwestycji i są one społecznie dopuszczalne, jeśli nie przekraczają zwykłej miary. Natomiast jeżeli miara ta zostanie wyraźnie przekroczona, to może być podstawą do ewentualnych roszczeń cywilnoprawnych bądź podstawą prowadzenia odrębnych postępowań administracyjnych przez organy ochrony środowiska. Odnosząc się do podnoszonej przez skarżącą kwestii naruszenia przepisów art. 35 ust. 1 pkt. 1 lit. a Pb oraz zarzutu, że projektowany budynek został częściowo posadowiony na terenie 16MN, wskazać należy, iż podstawą opracowania projektu zagospodarowania działki stanowi mapa do celów projektowych. Rozbieżności w zakresie treści mapy do celów projektowych i części graficznej m.p.z.p. wynikały z błędów geodezyjnych (stanowisko geodety wskazano już w niniejszym uzasadnieniu). Powyższe, w toku prowadzonego postępowania odwoławczego, zostało jednak wyjaśnione i skorygowane. Z treści opracowanej nowej mapy do celów projektowych przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego Starostwa Powiatowego w Bochni (mapa posiadająca protokół weryfikacji nr 6640.5590.2022_37137 z 28 listopada 2022 r.) wynika, że budynek usługowy zaprojektowano w całości w terenach oznaczonych symbolem 1MNU, a urządzenia budowlane, umożliwiające użytkowanie obiektu zgodnie z przeznaczeniem na terenie oznaczonym symbolem 16MN i 1MNU. Jak wykazano powyżej inwestycja nie narusza zapisów szczegółowych m.p.z.p.
Odnosząc się do uwag zawartych w odwołaniu [...] i B. C. organ wskazał, że w toku postępowania odwoławczego analiza hałasu została uzupełniona. Podnoszone kwestie dotyczące lokowania inwestycji w terenach zabudowy mieszkaniowej mogły stanowić uwagi na etapie sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, czy też zmiany punktowej m.p.z.p. Na obecnym etapie organ administracji architektoniczno-budowlanej związany jest z zapisami tego planu. Zatem spełnienie wszystkich zapisów szczegółowych m.p.z.p. obliguje organ do wydania pozwolenia na budowę.
Z kolei w kwestii zarzutów odwołania Z. T. organ stwierdził, że przepisy Prawa budowlanego nie nakładają na organ obowiązku żądania opinii akustycznej. Niemniej jednak należy wskazać, iż żądana analiza hałasu została opracowana w toku prowadzonego postępowania odwoławczego.
Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła S. K. – T. , K. C., B. C. oraz Z. T. zarzucając naruszenie:
1/ art. 7 oraz 77 § 1 K.p.a. poprzez:
a/ nienależyte rozpatrzenie i ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego,
w szczególności w zakresie zgodności planowanej inwestycji z miejscowym
planem zagospodarowania przestrzennego oraz przepisami prawa budowlanego;
b/ brak należytego wyjaśnienia kwestii naruszenia praw osób trzecich przez
projektowaną inwestycję w zakresie emitowanego hałasu w związku planowaną
działalnością gastronomiczną i organizacją przyjęć i oparcie się o załączoną przez
Inwestora do akt sprawy analizę akustyczną, która w ogóle pomija kwestie hałasu
generowanego przez planowaną inwestycję w związku z działalnością polegającą
na organizacji przyjęć i imprez, a co za tym idzie nie może być podstawą do
uznania, że inwestycja dotyczy prowadzenia usług nieuciążliwych;
c/ niewyjaśnienie, wbrew stanowisku organu II instancji zawartego w uzasadnieniu
zaskarżonej decyzji - rozbieżności w ilości przewidywanej ilości gości - str. 8
projektu architektoniczno-budowlanego wskazuje na liczbę 300 gości (320 wraz
z obsługą) podczas gdy opis pomieszczeń str. 1 i 2 projektu architektoniczno-
budowlanego wskazuje na łączną ilość 170 miejsc, a znowuż w projekcie
zagospodarowania terenu - str. 2, dla potrzeb obliczeń ilości ścieków wskazano
150 osób;
d/ niewyjaśnienie kwestii naruszenia praw osób trzecich przez projektowaną inwestycję w zakresie uciążliwości wywołanych przez organizację przyjęć do 320 osób (wraz z obsługą) związanych z brakiem wystarczającej ilości miejsc parkingowych (przewidziano zaledwie 38 miejsc) co powoduje, iż goście uczestniczący w przyjęciach będą musieli parkować wzdłuż istniejących dróg dojazdowych, co spowoduje znaczną uciążliwość dla mieszkańców sąsiednich nieruchomości;
e/ niewyjaśnienie kwestii, czy planowane podwyższenie terenu planowane zgodnie z projektem zagospodarowania terenu - str. 4 nie będzie powodowało konieczności przebudowy istniejącej sieci kanalizacji deszczowej, co nie jest objęte pozwoleniem na budowę i na co jest wymagana zgoda właściciela sieci;
2/ art. 75 § 1 w zw. z art. 78 § 1 oraz art. 84 § 1K.p.a. , a to poprzez niedopuszczenie przez organ II instancji dowodu z opinii biegłego ds. akustyki, pomimo złożonych w tym przedmiocie wniosków przez skarżących, w sytuacji gdy dowód ten miał istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, zwłaszcza mając na względzie to, iż przedłożona przez Inwestora analiza akustyczna całkowicie pominęła kwestie związane z hałasem wywoływanym przez organizację przyjęć i imprez;
3/ art. 35 ust. 1 pkt 1) lit a) ustawy prawo budowlane w zw. z § 2 ust. 1 pkt 7 uchwały nr X/98/2019 Rady Miejskiej w Nowym Wiśniczu z dnia 4 września 2019 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części gminy Nowy Wiśnicz obejmującej miejscowość P. D. - etap A1 polegające na przyjęciu, iż projektowana inwestycja dotyczy lokalizacji budynku na potrzeb usług nieuciążliwych, w sytuacji gdy z uwagi na planowaną w przedmiotowym budynku działalność należy uznać, iż mają one charakter usług uciążliwych, wiążących się przede wszystkim z nadmierną emisją hałasu, jak też z nadmiernym obciążeniem dróg dojazdowych do przedmiotowej inwestycji, na których będą parkowane samochody gości i obsługi przedmiotu inwestycji;
4/ art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy prawo budowlane oraz przepisu art. 140 i 144 kodeksu cywilnego, a to poprzez uznanie, iż przedmiotowa inwestycja nie narusza uzasadnionych praw osób trzecich tj. właścicieli sąsiednich nieruchomości, w sytuacji gdy charakter inwestycji polegającej na budowie obiektu o charakterze domu weselnego jasno wskazuje na to, iż inwestycja ta będzie oddziaływała negatywnie na nieruchomości sąsiednie ponad przeciętną miarę wynikającą ze stosunków sąsiedzkich, z uwagi na dotychczasowy, wyłącznie mieszkalny charakter istniejącej zabudowy, co przesądza o niedopuszczalności takiego zagospodarowania przedmiotowej nieruchomości;
5/ § 26 ust. 3 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a to poprzez wyrażenie zgody na zastosowanie w przedmiotowej inwestycji zbiornika bezodpływowego, bez wymaganej pozytywnej opinii inspektora ochrony środowiska, w sytuacji gdy ilość ścieków z przedmiotowej inwestycji będzie z całą pewnością przekraczać 5 m3 na dobę;
6/ art. 10 § 1 w zw. z art. 15 K.p.a., a to poprzez uznanie, iż niezasadny był podnoszony w odwołaniu zarzut pominięcia skarżących w toku postępowania administracyjnego w l instancji, w sytuacji gdy obowiązek zapewnienia stronie możliwości udziału w postępowaniu l instancyjnym nie może sprowadzić się, jak chce to organ II instancji, do powiadomienia strony o trwającym już wiele miesięcy postępowaniu na 5 dni przed planowanym wydaniem decyzji, zwłaszcza mając na względzie, iż skarżący zamierzali odnosić się merytorycznie do przedstawionego projektu budowlanego, co zostało im uniemożliwione i w konsekwencji dla skarżących postępowanie było w istocie jednoinstancyjne, co istotnie naruszyło ich prawa;
7/ art 138 § 1 pkt 1 K.p.a., a to poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie przez organ II instancji zaskarżonej decyzji w mocy, w sytuacji gdy w niniejszej sprawie zachodziły przesłanki do zmiany zaskarżonej decyzji i orzeczeniu o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu skargi rozszerzono powyższe zarzuty podnosząc miedzy innymi, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego na terenie 1MNU (na którym ma być realizowana przedmiotowa inwestycja) przewiduje jedynie dopuszczalność sytuowania zabudowy usługowej w postaci usług nieuciążliwych. Usługi nieuciążliwe zostały przy tym zdefiniowane w § 2 ust 1 pkt 7 uchwały nr X/98/2019 Rady Miejskiej w Nowym Wiśniczu z dnia 4 września 2019 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części gminy Nowy Wiśnicz obejmującej miejscowość P. D. - etap A1 zgodnie z którym przez usługi nieuciążliwe należy rozumieć usługową działalność, która nie wywołuje uciążliwości dla otoczenia tj. nie powoduje przekraczania standardów i norm jakości środowiska, nie narusza praw osób trzecich, a ewentualna uciążliwość zamyka się w granicach nieruchomości, do której inwestor posiada tytuł prawny. Organ II instancji, powołując się przede wszystkim na wyjaśnienia inwestora (załączoną przez niego opinię akustyczną, stwierdził że w przedmiotowym budynku usługowym nie będą świadczone usługi uciążliwe, wskazując przede wszystkim na fakt ograniczenia zakresu godzin otwarcia obiektu, rezygnację z wesel, czy też wreszcie analizę akustyczną, z której miało wynikać, iż nie są przekroczone normy hałasu, a obszar oddziaływania ograniczony jest wyłącznie do terenu nieruchomości Inwestora. Z taką oceną zebranego w sprawie materiału dowodowego nie można się zgodzić. Podtrzymać należy również zawarte w odwołaniu zarzuty dotyczące analizy hałasu zawartej samym projekcie. Skarżący podnosili, że analiza ta stanowiła praktycznie przeklejenie artykułu zawartego na stronie www.akustvka-pro.pl/halas-sali-bankietowej. Organ II instancji lekceważąc zarzuty odwołania wskazał, iż przecież zasadnym jest stosowanie sprawdzonych rozwiązań. Organ II instancji celowo jednak pomija to, iż istotą tego zarzutu było to, że projektant nie wykonał żadnej samodzielnej analizy odnośnie poziomów hałasu na nieruchomościach sąsiednich, a wkleił po prostu do projektu gotowy tekst, a nie sama prawidłowość zastosowanych rozwiązań.
W konkluzji skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Przepis art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2022.2492 t.j.) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z przepisem art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023.259 t.j., dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy).
Z art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.
Wskazać również należy, że zgodnie z przepisem art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, że sąd przy ocenie legalności decyzji lub postanowienia bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia ( wyrok NSA W-wa z dnia 9.07.2008 r., sygn. II OSK 795/07, LEX nr 483232).
Badając legalność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, Sąd stwierdził, że wydane one zostały z naruszeniem przepisów prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.
Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji były przepisy art.28, art.33 ust.1, art.34 ust.4 i art.36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U.2021.2351 t.j.). Stosownie do art. 33 ust.1 ustawy pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1, dla całego zamierzenia budowlanego.
Wniosek o pozwolenie na budowę złożony został w dniu 26 listopada 2021 r.
W sprecyzowanym w dniu 11 lutego 2022 r. wniosku inwestor objął zakresem inwestycji również przebudowę odcinka sieci gazowej.
Kolejnym pismem z dnia 11 kwietnia 2022 r. skorygował wniosek, oświadczając, że w związku ze zmianą stanowiska PSG projektowana inwestycja nie wymaga już przebudowy sieci gazowej.
Karty tytułowe projektu noszą datę jego opracowania: październik 2021 - luty 2022 r. W metrykach rysunków wpisana jest data październik 2021 r. Projekt został oprawiony w 1 tom w sposób nietrwały. Podczas przeglądania projektu wszystkie strony wysunęły się z listwy je obejmującej i pozostają luzem, co świadczy o jego nieprawidłowej oprawie, umożliwiającej dekompletację projektu. Nadto, umieszczony w oprawie jako pierwszy projekt zagospodarowania terenu nie zawiera numeru tomu ani informacji o ilości tomów projektu. Spis treści zawiera wiele poprawek i skreśleń, co czyni go mało czytelnym. Na stronie 5 części projektu zatytułowanej Załączniki, zgodnie ze spisem treści z części pierwszej, miała znajdować się opinia geotechniczna. W części tej nie ma strony z numerem 5.
Na stronie 4 Projektu zagospodarowania terenu znajduje się pkt 4, a kolejny punkt opracowania na stronie 5 opatrzony został numerem 5a. Punktu nr 5 brak.
Wyjaśnić w związku z tym należy, że co do zasady oczywiście zmiany numeracji i anulowanie poszczególnych kart projektu uznaje się za dopuszczalne i jest to praktyka stosunkowo często spotykana. Jednakże w takim wypadku tym bardziej należy dołożyć szczególnej staranności do zachowania spójnej trwałości całego projektu i właściwej finalnej numeracji jego kart.
Zauważyć zatem należy, że stosownie do art.33 ust.2 prawa budowanego w brzmieniu obowiązującym w dniu złożenia wniosku (Dz.U.2020.1333 t.j.) do wniosku o pozwolenie na budowę należy m.in. dołączyć: projekt zagospodarowania działki lub terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, oświadczenie projektanta dotyczące możliwości podłączenia projektowanego obiektu budowlanego do istniejącej sieci ciepłowniczej, zgodnie z warunkami określonymi w art. 7b ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.
art.34 ust.3 prawa budowanego w brzmieniu obowiązującym w dniu złożenia wniosku (Dz.U.2020.1333 t.j.) projekt budowlany powinien zawierać: 1) projekt zagospodarowania działki lub terenu sporządzony na aktualnej mapie do celów projektowych lub jej kopii, obrazujący m.in. usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych sieci uzbrojenia terenu oraz urządzeń budowlanych sytuowanych poza obiektem budowlanym, 2) projekt architektoniczno-budowlany, 3) projekt techniczny obejmujący: a) projektowane rozwiązania konstrukcyjne obiektu wraz z wynikami obliczeń statyczno-wytrzymałościowych, b) charakterystykę energetyczną - w przypadku budynków, c) projektowane niezbędne rozwiązania techniczne oraz materiałowe, d) w zależności od potrzeb - dokumentację geologiczno-inżynierską lub geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych, e) inne opracowania projektowe. Projekt techniczny musi być zgodny z projektem zagospodarowania działki lub terenu oraz projektem architektoniczno-budowlanym (art.34 ust.3 pkt 3 c).
Stosownie zaś do przepisu § 4 i 5 rozporządzenia wykonawczego do ustawy z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U.2020.1609) projekt budowlany w postaci papierowej oprawia się do formatu A4, w tym następujące elementy projektu budowlanego: 1) projekt zagospodarowania działki lub terenu, 2) projekt architektoniczno-budowlany, 3) projekt techniczny, 4) załączniki projektu budowlanego: a) opinie, uzgodnienia, pozwolenia i inne dokumenty, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1 ustawy, b) oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą, zgodnie z przepisami o drogach publicznych, c) informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Dopuszcza się oprawę wielotomową elementów projektu budowlanego, przy czym w przypadku oprawy wielotomowej oddzielną numerację stosuje się dla każdego tomu projektu zagospodarowania działki lub terenu, projektu architektoniczno-budowlanego lub projektu technicznego (§ 6). Jak wymaga przepis § 7 ust.6 rozporządzenia w przypadku oprawy wielotomowej projektu zagospodarowania działki lub terenu, projektu architektoniczno-budowlanego lub projektu technicznego sporządza się stronę tytułową oraz spis treści oddzielnie dla każdego tomu, przy czym na stronie tytułowej zamieszcza się dodatkowo numer tomu, którego ona dotyczy, wraz z informacją o łącznej liczbie tomów, na które dany element projektu budowlanego został podzielony.
Skonstatować zatem należy, że zatwierdzony projekt budowlany wymogów tych nie spełnia. Zaznaczenia jeszcze wymaga, że zatwierdzeniu w decyzji o pozwoleniu na budowę podlegają jedynie projekt zagospodarowania działki lub terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany.
Poza tym podkreślić należy, że treść projektu jest wewnętrznie sprzeczna. Na stronie 1 Projektu zagospodarowania działki podano, że przedmiotem zamierzenia budowlanego jest budowa budynku usługowego o funkcji gastronomicznej, zaś na stronie 1 Projektu architektoniczno-budowlanego, że jest to budynek usługowy (usługi gastronomia) z częścią mieszkalną (hotelową - 13 miejsc sypialnych), przewidziany zarówno jako restauracja, jak również jako miejsce organizowania i obsługi imprez takich jak wesela, przyjęcia rodzinne i okolicznościowe itp. Słowo "wesela" nie wiadomo przez kogo i kiedy zostało skreślone. Na ten samej stronie znajduje się dopisek projektanta o treści; "działalność projektowanego budynku jest planowana tylko i wyłącznie w porze dziennej t.j. od godz. 6.00 rano do 22.00". Z wyliczeń znajdujących się w tomie Projekt zagospodarowania działki wynika, że w budynku będzie przebywało 150 osób. Na stronie 1 Projektu architektoniczno-budowlanego podano z kolei, że lokal przewidziany jest na 170 osób, a na stronie 5 dokonano skreślenia liczby 170 i wpisano "320 osób". Również na stronie 8 tego tomu wskazano, że w budynku może przebywać 320 osób. Pomimo naniesienia tych poprawek w piśmie projektanta z dnia 26.04.2022 r., w którym ustosunkował się do zarzutów stron, ponownie znalazło się stwierdzenie, że w obiekt przeznaczony jest maksymalnie na 170 osób.
Rzeczą organu było sprzeczności te wyeliminować.
Na stronie 2 tego tomu znajduje się kompletnie nieczytelny dopisek. Zwrócić także trzeba uwagę, że na stronie 5 tomu podano, że źródłem hałasu z sali będą głośne rozmowy, krzyki i muzyka, co będzie miało znaczenie dla dalszych wywodów.
Zwrócić również należy uwagę, że na stronie 16/1 Projektu architektoniczno-budowlanego znajduje się "Analiza możliwości wykorzystania wysokoefektywnych systemów alternatywnych zaopatrzenia w wodę i ciepło". Nie wiadomo, kto jest autorem tego opracowania, gdyż rubryki metryki w zakresie imienia i nazwiska autora, uprawnień, pieczęci i podpisu nie zostały wypełnione. Powyższe świadczy o naruszeniu art.34 ust.3 pkt 3d i 3e prawa budowlanego, stanowiącego, że do projektu zagospodarowania działki lub terenu, projektu architektoniczno-budowlanego oraz projektu technicznego dołącza się: 1) kopię decyzji o nadaniu projektantowi lub projektantowi sprawdzającemu, jeżeli jest wymagany, uprawnień budowlanych w odpowiedniej specjalności potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez sporządzającego projekt, 2) kopię zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, 3) oświadczenie projektanta o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej, w którym należy wskazać imiona, nazwiska, numer uprawnień budowlanych lub numer decyzji o nadaniu uprawnień budowlanych osób biorących udział w opracowaniu projektu.
Nadto, porównanie mapy z karty 7/4 projektu z mapą na której sporządzono projekt zagospodarowania terenu (k.8) wskazuje, że ta ostatnia mapa nie zawiera wszystkich skarp uwidocznionych na pierwszej z nich. W legendzie projektu zagospodarowania znajduje się symbol oznaczający skarpy projektowane oraz symbol określający skarpy przeznaczone do likwidacji. Rysunek projektu zagospodarowania terenu nie przedstawia wszystkich skarp istniejących i projektowanych do likwidacji. Zgodnie zaś z § 15 ust.1 i 2 rozporządzenia część rysunkową projektu zagospodarowania działki lub terenu sporządza się na aktualnej mapie do celów projektowych lub jej kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem przez projektanta, w tym ukształtowanie terenu, z oznaczeniem zmian w stosunku do stanu istniejącego, a w razie potrzeby przekroje pionowe terenu. Dane te mogą być zamieszczone na dodatkowych rysunkach, jeżeli poprawi to czytelność projektu zagospodarowania działki lub terenu (§ 17).
Wreszcie, w myśl § 18 rozporządzenia projekt zagospodarowania działki lub terenu winien również zawierać informację o obszarze oddziaływania obiektu, w tym wskazanie przepisów prawa, w oparciu o które dokonano określenia obszaru oddziaływania obiektu oraz zasięg obszaru oddziaływania obiektu przedstawiony w formie opisowej lub graficznej albo informację, że obszar oddziaływania obiektu mieści się w całości na działce lub działkach, na których został zaprojektowany.
Realizując ten obowiązek projektant wskazał, że inwestycja nie przekracza standardów i norm środowiska, nie należy do przedsięwzięć wymienionych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, jak również że planowana inwestycja nie stanowi źródła ponadnormatywnego hałasu ani innych negatywnych czynników wpływających na otoczenie i jej oddziaływanie zawiera się w granicach terenu inwestycji. Na stronie 7/2 projektant dodatkowo stwierdził, że inwestycja nie narusza interesów osób trzecich w rozumieniu art.5 ust.1 i 2 prawa budowlanego, a na podstawie § 12, 13, 60, 271 - 273 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 z późn.zm.) i że obszar oddziaływania zawiera się w granicach działek inwestora.
Nie jest to jednakże informacja kompletna, nie wskazano bowiem na przepisy rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku ( Dz.U.2014.112 t.j.).
W drugiej części projektu (nie zawierającej oznaczenia numeru tomu) znajduje się projekt architektoniczno-budowlany. W opisie technicznym wskazano, że sala konsumpcyjna jest połączona funkcjonalnie i przestrzennie z tarasem zewnętrznym poprzez bezpośrednie wyjścia oraz duże powierzchnie przeszkleń. Na stronie 2 znajduje się zupełnie nieczytelny dopisek. Na stronie 5 wyrażono dosyć dyskusyjne twierdzenie, że funkcja budynku oraz jego eksploatacja nie są związane z emisją ponadnormatywnego hałasu. Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że na rzucie poziomym parteru nie został oznaczony taras, który jak wynika z zestawieniem tego rysunku z rysunkiem zagospodarowania terenu, wydaje się być umiejscowiony od strony działki nr [...].
Podkreślenia nadto wymaga, że zgodnie z art.35 ust.1 prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego pozwoleniu na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej winien m.in. sprawdzić: zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego oraz wymaganiami ochrony środowiska, a także zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego.
Sprawdzenia te były dokonane niewłaściwie.
Organ I instancji, wypełniając obowiązek nałożony przepisem art.35 ust.1 prawa budowlanego stwierdził, że istnieje zgodność projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno - budowlanego z ustaleniami zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części gminy N. W. obejmującej miejscowość P. D. - etap A1, zatwierdzonego uchwałą nr X/98/2019 Rady Miejskiej w Nowym Wiśniczu z dnia 4 września 2019 r. (Dz. Urz. Woj. Mał. z dnia 17 września 2019 r. poz. 6642), innymi aktami prawa miejscowego, a także wymogami ochrony środowiska.
Kontrolując tę ocenę na wstępie podkreślenia wymaga, że stosownie do § 2 pkt 7) tej uchwały ilekroć w niej mowa o usługach nieuciążliwych - należy przez to rozumieć usługową działalność, która nie wywołuje uciążliwości dla otoczenia tj. nie powodują przekraczania standardów i norm jakości środowiska, nie narusza praw osób trzecich a ewentualna ich uciążliwość zamyka się w granicach nieruchomości, do której inwestor posiada tytuł prawny.
Mając na uwadze tę definicję twierdzenie organu i instancji, jakoby obecnie pod pojęciem działalności nieuciążliwej należy rozumieć każdą inną działalność niż wymienione w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, nie ma podstawy prawnej. Wszak przepisy ustawy Prawo ochrony środowiska jak i wydane na jej podstawie rozporządzenia nie odnoszą się do pojęcia usług uciążliwych, a jedynie określają przedsięwzięcia, których działalność może znacznie oddziaływać na środowisko, używając jak widać innej terminologii.
Organ II instancji, powołując się na rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (40 dB dla przedziału czasu odniesienia równego 1 najmniej korzystnej godziny nocy oraz 50 dB dla przedziału czasu odniesienia równego 8 najmniej korzystnym godzinom dnia kolejno po sobie następującym) oraz sporządzonej analizy hałasu stwierdził, że usługi w projektowanym budynku mają charakter usług nieuciążliwych.
W § 8 ust.3 uchwały, w zakresie dopuszczalnego poziomu hałasu w środowisku, ustalono że wszystkie tereny oznaczone na rysunku planu symbolem MN wskazuje się jako tereny przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową w rozumieniu przepisów o ochronie środowiska, a tereny MNU wskazuje się jako tereny przeznaczone pod zabudowę mieszkaniowo-usługową w rozumieniu tych przepisów.
Wytknąć zatem należy organom, że nie zbadały w sposób rzetelny zgodności projektowanej inwestycji z planem miejscowym. Z zacytowanej definicji usług nieuciążliwych wynika bowiem, że aby za taką uznać działalność usługową w projektowanym budynku muszą spełnione być 3 przesłanki: nie będzie ona powodować przekraczania standardów i norm jakości środowiska, nie będzie naruszać praw osób trzecich oraz że ewentualna uciążliwość zamknie się w granicach nieruchomości, do której inwestor posiada tytuł prawny. Organy zbadały zaś tylko pierwszą z nich.
W tym miejscu wskazać też trzeba, że w projekcie budowlanym w informacji o obszarze oddziaływania obiektu projektant, odnosząc się do art.5 ust.1 i 2 prawa budowlanego, stwierdził że lokalizacja obiektu nie narusza interesu osób trzecich. Podkreslić zatem należy, że w przepisie tym mowa jest o konieczności poszanowania, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich. Zakres tego przepisu nie pokrywa się z zatem z zakresem przepisu planu definiującego usługi nieuciążliwe, który statuuje wymóg nienaruszania praw osób trzecich, a których ewentualna uciążliwość musi zamykać się w granicach nieruchomości.
Ocenić zresztą należy, że uczyniły to nieprawidłowo, bezrefleksyjnie przepisując treść zawartą w projekcie budowlanym i wyniki przedłożonej przez inwestora analizy hałasu.
Rację przyznać należy skarżącym, że nie jest ona miarodajna. Jak już wyżej przytoczono w projekcie podano, że źródłem hałasu z sali będą głośne rozmowy, krzyki i muzyka. Dlatego też zupełnie niezrozumiałym jest dlaczego w analizie jako źródła hałasu podano jedynie system wentylacji mechanicznej, układ klimatyzacji i hałas komunikacyjny. Oczywistym jest wszakże, że w tego typu budynkach największym źródłem hałasu jest głośna muzyka i głośne zachowanie gości. Zważywszy, że o opisie technicznym wskazano, że sala konsumpcyjna jest połączona funkcjonalnie i przestrzennie z tarasem zewnętrznym poprzez bezpośrednie wyjścia oraz duże powierzchnie przeszkleń, a w sprzyjającej porze roku goście często wychodzą na zewnątrz, okoliczności te w analizie powinny być uwzględnione.
Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 września 2007 r., sygn. II OSK 1265/06 (publ. w CBOISA) usługi nieuciążliwe to takie usługi o charakterze podstawowym, które nie przeszkadzają, ani nie utrudniają korzystania z nieruchomości położonych w dzielnicach mieszkaniowych, nie zakłócają ich funkcji mieszkaniowych, a ich zadaniem jest uzupełnienie infrastruktury osiedla mieszkaniowego.
Zwrócić nadto należy uwagę, że w myśl § 8 uchwały, ponieważ cały obszar objęty planem znajduje się w granicach Wiśnicko-L. Parku Krajobrazowego ustala się nakaz ochrony terenów położonych w granicach W.-L. Parku Krajobrazowego zgodnie z przepisami aktów ustanawiających ochronę prawną. Dlatego też wytknąć należy organom, że do wymogu tego w żaden sposób się nie odniosły.
Ponownie rozpoznając sprawę organy będą zobowiązane do przeanalizowania uchwały nr XXXV/536/17 Sejmiku Województwa Małopolskiego z dnia 24 kwietnia 2017 roku w sprawie W. – L. Parku Krajobrazowego i dokonania oceny, czy projektowana inwestycja jest zgodna z jej przepisami.
Wreszcie, z rysunku projektu zagospodarowania terenu zdaje się wynikać, że północna część budynku przekracza granicę między działkami nr [...] i [...], co oznaczałoby, że część budynku znajduje się na terenie oznaczonym symbolem 16 MN. Okoliczność tę wydaje się potwierdzać projekt zagospodarowania terenu stanowi załącznik nr 2 do decyzji Starosty Bocheńskiego z dnia 22.12.2021 r. o zezwoleniu na wyłączenie z produkcji rolnej gruntów przeznaczonych pod inwestycję, w szczególności, że inwestycja projektowana na działce nr [...] ma zająć 0.0380 ha użytku w klasie RIIIb oraz 0,0803 użytku w klasie PSIV. Z rysunku ewidentnie wynika, że północna część budynku przekracza granicę działki nr [...].
Wypis z rysunku planu znajdujący się na karcie 6a akt administracyjnych jest na tyle niewyraźny, że nie można stwierdzić, czy linia rozgraniczająca tereny 1 MNU i 16 MN pokrywa się z granicą między działkami nr [...] i [...]. Okoliczność ta wymaga zbadania przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.
Ustosunkowując się do zarzutu naruszenia przez organy art. 10 § 1 w zw. z art. 15 K.p.a., przypomnieć trzeba, że z przedłożonych akt administracyjnych wynika, że organ I instancji zawiadomił strony o wszczęciu postępowania dopiero pismem z dnia 14 kwietnia 2022 r., zakreślił im 5-dniowy termin do zapoznania się z materiałem dowodowym i poinformował, że termin rozpoznania wniosku przedłuża się do dnia 5 maja 2022 r. Skarżąca Z. T. już w dniu następnym zapoznała się z materiałem dowodowym sprawy, w tym z projektem budowlanym i złożyła zarzuty odnotowane w notatce urzędowej. W dniu 19.04.2022 r. z materiałami tymi zapoznała się też S. K., K. C. i B. C., a ich zarzuty również odnotowano w notatkach służbowych. W tym samym dniu K. C. i B. C., S. K. oraz Z. T. złożyli pisemne sprzeciwy w sprawie budowy. Następnie pismem z dnia 21.04.2022 r. organ zwrócił się do inwestora o zajęcie stanowiska w sprawie tych sprzeciwów, o czym osoby je wnoszące nie zostały poinformowane. W dniu 26 kwietnia wpłynęło pismo inwestora zawierające ustosunkowanie się do zarzutów stron, przy którym przedłożono dodatkowe 4 rysunki projektu zagospodarowania terenu. Pismami z dnia 27.04.2022 r. skierowanymi do skarżących organ ustosunkował się do wniesionych zarzutów. W dniu 28 kwietnia 2022 r. organ wydał decyzję. Powyższe w ewidentny sposób stanowi op naruszeniu przez organ I instancji art.10 k.p.a., statuującego obowiązek organu umożliwienia stronie przed wydaniem decyzji wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Zgodnie jednakże z utrwalonym orzecznictwem sądowoadministracyjnym uchybienie art. 10 § 1 k.p.a. może stanowić podstawę uchylenia decyzji jedynie wówczas, gdy wykaże się, że naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy. Innymi słowy strona musi wykazać, że gdyby do takiego uchybienia nie doszło, wynik sprawy byłby odmienny (por. wyrok NSA z dnia 7 marca 2023 r., sygn. II OSK 619/2, publ. LEX nr 3550145).
Z dalszego toku postepowania administracyjnego nie wynika, aby naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy. W odwołaniach strony podniosły zarzuty dotyczące uzupełnionego materiału dowodowego.
Sąd nie podziela natomiast zarzutu naruszenia art. 75 § 1 w zw. z art. 78 § 1 oraz art. 84 § 1K.p.a. poprzez niedopuszczenie przez organ II instancji dowodu z opinii biegłego ds. akustyki. To rzeczą inwestora jest bowiem wykazać zgodność zamierzonej inwestycji z ustaleniami planu, a obowiązkiem organu dokonanie sprawdzenia tej okoliczności. W razie stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie określonym w ust. 1 organ administracji architektoniczno-budowlanej winien nałożyć na inwestora obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, a w przypadku jego niewykonania - odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art.35 ust.3 i 5 prawa budowlanego).
Sąd nie może się odnieść do zarzutu naruszenia § 26 ust. 3 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez wyrażenie zgody na zastosowanie w przedmiotowej inwestycji zbiornika bezodpływowego, bez wymaganej pozytywnej opinii inspektora ochrony środowiska, w sytuacji gdy ilość ścieków z przedmiotowej inwestycji będzie przekraczać 5 m3 na dobę. Na stronie 2 projektu budowlanego wyliczono ilość wytwarzanych ścieków przy założeniu, że obiekt mieści 150 osób. Okoliczność tę należy wyjaśnić po usunięciu wyżej wymienionych sprzeczności w projekcie, w którym w kilku miejscach liczbę tę określano na 320 osób.
Rzeczą organów będzie ponowne rozstrzygnięcie sprawy z uwzględnieniem wyżej przedstawionych ocen.
Wobec powyższego, na podstawie art.145 pkt 1 lit. a) i c) oraz art.235 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na zasądzone koszty w wysokości 2048 zł składa się: kwota 1500 zł tytułem uiszczonego przez skarżących wpisu; kwota 480 zł tytułem wynagrodzenia adwokata reprezentującego skarżących, ustalona jako stawka minimalna na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt. 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. (Dz. U. poz. 1800 z późn. zm.) oraz kwota 68 zł tytułem uiszczonych przez pełnomocnika skarżących opłat skarbowych za złożone dokumenty pełnomocnictwa (art. 1 ust. 1 pkt. 2 w związku z cz. I.IV załącznika do ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej, t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1827).