II SA/KR 3418/01

II SA/Kr 3418/01 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2006-01-20
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2001-11-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Beata Cieloch
Grażyna Firek /przewodniczący/
Krystyna Daniel /sprawozdawca/
Symbol z opisem
634  Sprawy kombatantów, świadczenia z tytułu pracy przymusowej
Skarżony organ
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 stycznia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Firek Sędziowie : WSA Krystyna Daniel (spr.) AWSA Beata Cieloch Protokolant : Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi J. R. na decyzję Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...] z dnia 25 października 2001 r., Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich - skargę oddala -
Uzasadnienie
Decyzją z [...] marca 2001 r. znak: [...] Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych na postawie art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. "a" w związku z art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. "a" ustawy z dnia 24. 01.1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 1997 r. Nr 142, poz. 950 z późn. zm.) pozbawił J. R. ur. w m. [...] uprawnień kombatanckich przyznanych w dniu [...] . 06.1976 r. przez ZW ZBoWiD w [...] z tytułu działalności w Ruchu Oporu od dnia [...] marca 1943 r. do stycznia 1945 r.
W uzasadnieniu organ podał, że z pisma Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] z dnia [...] . 04. 2001 r, znak: [...] wynika, że J. R. był zatrudniony w organach Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w [...], a następnie Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w [...] od [...] czerwca 1948 r. do [...] .12. 1956 r., a zgodnie z art. 21 ust. 2 pkt. 4 lit "a" ustawy o kombatantach: Uprawnienia kombatanckie nie przysługują osobie, która w latach 1944-1956 pełniła służbę lub funkcję i była zatrudniona w strukturach Urzędów Bezpieczeństwa, Służby Bezpieczeństwa i Informacji Wojskowej, a także nadzorujących je komórkach jednostek zwierzchnich, związanych ze stosowaniem represji wobec osób działających na rzecz suwerenności i niepodległości Rzeczpospolitej Polskiej.
J. R. odwołał się do tej decyzji wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy i podnosząc, że uprawnienia kombatanckie otrzymał ponieważ walczył jako żołnierz AL Wskazał, że [...] czerwca 1948 r. został zatrudniony jako wartownik w PUBP w [...] , następnie, po przeszkoleniu, został zatrudniony w Wydziale ds. Funkcjonariuszy WUBP w [...] , gdzie odbył przeszkolenie wojskowe i kurs dla oficerów śledczych. W 1956 r., na własną prośbę, odszedł z WUBP. Podał, że praca wykonywana przez niego w UBP nie była związana ze stosowaniem represji wobec osób działających na rzecz suwerenności RP, ponieważ pracował jako wartownik, a następnie referent prowadzący postępowania dyscyplinarne p-kó funkcjonariuszom Urzędu Bezpieczeństwa.
Decyzją z 25 października 2001 r. Nr [...] Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy swoją decyzję, z powołaniem się, jak poprzednio, na art. 25 ust. 2 pkt. 1 lit. "a" w zw. z art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. "a" ustawy o kombatantach, wskazując w uzasadnieniu, że J. R. nie nadesłał żadnych dokumentów ani nie przedstawił żadnych okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do zmiany decyzji z 11 marca 2001 r. o pozbawieniu go uprawnień kombatanckich.
J. R. w skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł o uchylenie decyzji z 25 października 2001 r. wskazał, że w czasie wojny był żołnierzem GL a potem AL, że jego praca w Urzędzie Bezpieczeństwa nie była związana ze stosowaniem represji wobec osób działających na rzecz suwerenności Polski, powołując się na pismo KW Policji w [...] z dnia [...] . 04. 2001 r, znak: [...] , z którego wynika, że w aktach osobowych J. R. brak informacji o jego udziale w walkach z formacjami zbrojnego podziemia podczas zatrudnienia go w UBP, a później w MO.
Interpretując dyspozycję art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. "a" ustawy o kombatantach podniósł, że sam fakt pracy w aparacie Bezpieczeństwa Publicznego nie jest wystarczający do pozbawienia go uprawnień kombatanckich, ale konieczne jest wykazanie, że pracując w aparacie Bezpieczeństwa Publicznego stosował represje wobec działaczy niepodległościowych. W konkluzji uznał zaskarżoną decyzję za głęboko krzywdzącą.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych wnosi o jej oddalenie z powodów podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wskazując, że postępowanie weryfikacyjne było przeprowadzone wnikliwie, a w skardze nie podniesiono żadnych nowych elementów, istotnych dla sprawy.
Na rozprawie w dniu 20 stycznia 2006 r. strony się nie stawiły.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:
Zgodnie z brzmieniem art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone - czyli również w sytuacji niniejszej sprawy ze skargi J. R. -podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne, na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do § 1 rozporządzenia Prezydenta RP z 25.04. 2003 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (Dz. U. Nr 72, poz. 653) rozpoznawanie spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, w których stroną skarżącą są osoby zamieszkałe poza obszarem właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości osoby te zamieszkują.
Stosownie do art. 25 ust. 2, pkt 1 lit. "a" w zw. z art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. "a" ustawy o kombatantach uprawnienia kombatanckie nie przysługują z żadnego tytułu osobom, które pełniły służbę lub funkcję i były zatrudnione w strukturach Urzędów Bezpieczeństwa, 'chyba, że zostaje udowodnione, że osoby te do organów tych zostały skierowane przez organizacje niepodległościowe lub przez te organizacje były zwerbowane w celu niesienia im pomocy. Z akt sprawy nie wynika, aby w przedmiotowej sprawie okoliczność taka miała miejsce.
Jak ustalił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie bezsporne jest, że J. R. w okresie od [...] czerwca 1948 r. do [...].12. 1956 r. był zatrudniony w organach Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w [...] , a następnie Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Kielcach. Wynika to zarówno z pisma Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] z dnia [...] . 04. 2001 r, znak: [...], jak również z twierdzeń przytaczanych przez skarżącego w jego odwołaniu i w skardze do NSA. W pismach tych J. R. przyznaje, że był zatrudniony w PUBP w Sandomierzu i w WUBP w [...] w charakterze wartownika a następnie referenta prowadzącego postępowania dyscyplinarne przeciwko funkcjonariuszom Urzędu Bezpieczeństwa.
Należy przy tym podkreślić, powołując się na uchwalę NSA z 21.10. 2002 r. OPS 2/02 ONSA 2003/42, że dyspozycja z art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. "a" ustawy o kombatantach ma zastosowanie także do osoby, która w latach 1944-1956 była zatrudniona w Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego i nie pełniła w strukturze tego Urzędu służby lub funkcji. W związku z powyższym bez znaczenia jest w jakim charakterze pracował i jakie funkcje wykonywał J. R. w czasie swojego zatrudnienia w PUBP w [...], a następnie w WUBP w [...]. Wystarczającą przesłanką dla pozbawienia go uprawnień kombatanckich, przyznanych decyzją ZBoWiD, jest w tym przypadku sam fakt zatrudnienia w Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego, stosownie do w/w przepisu ustawy o kombatantach. Istotną przesłanką dla takiego stanowiska jest przyjęcie że: współpraca z organami represji nastawionymi na zwalczanie polskich ruchów niepodległościowych musi być oceniona negatywnie, i to bez względu na to, o jakie stanowiska jak i charakter zatrudnienia w tych organizacjach chodzi, (stanowisko TK zawarte w orzeczeniu z dnia 15.02. 1994 sygn. akt. 15/93 OTK 1994 cz. l poz. 4)
Nadto Sąd stwierdził, że skarżący nie przedstawił żadnych okoliczności, które mogłyby wskazywać, że do Urzędu Bezpieczeństwa został on skierowany przez organizacje niepodległościowe lub przez te organizacje był zwerbowany w celu niesienia im pomocy, co mogłoby z kolei stanowić podstawę do uchylenia decyzji o pozbawieniu uprawnień kombatanckich.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie, stosownie do dyspozycji art. 25 ust.2 pkt 1 lit. "a" w związku z,art 21 ust. 2 pkt 4 lit. "a" ustawy z dnia 24.01. 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 1997 r. Nr 142, poz. 950 z późn. zm.) miał podstawę do pozbawienia J. R. uprawnień kombatanckich..
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30. 08. 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) orzekł jak w sentencji.