II SA/Kr 3315/02

II SA/Kr 3315/02 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2006-07-03
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-12-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Jan Zimmermann /przewodniczący/
Kazimierz Bandarzewski /sprawozdawca/
Małgorzata Brachel - Ziaja
Symbol z opisem
615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono postanowienie I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Zimmermann Sędziowie WSA Małgorzata Brachel - Ziaja AWSA Kazimierz Bandarzewski ( spr.) Protokolant Joanna Kłos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2006 r. sprawy ze skargi J.C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 listopada 2002 r. Nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu l instancji, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej J.C. kwotę [...]zł. ([...]złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania
Uzasadnienie
Prezydent Miasta T. decyzją z dnia [...] 2002 r. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego, jednorodzinnego, wolno stojącego i budynku garażowego na działce nr [...] w T. przy ul. O.
W uzasadnieniu wskazano, że projektowane zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z Miejscowym Planem Ogólnym Zagospodarowania Przestrzennego Miasta T. z dnia 30 grudnia 1991 r. zatwierdzonym uchwałą nr XX/210/91. Teren inwestycji znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem 13.MN.2.B.II przeznaczonym pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne 2-kondygnacyjne. Maksymalną ilość kondygnacji ustalono na dwie, nie wyżej niż 7 metrów licząc od poziomu gruntu do okapu. Nieprzekraczalna linia zabudowy wynosi ok. 6,5 metra od linii rozgraniczającej tereny o symbolu 13.KDn. Jako dojazd docelowy oznaczono dojazd od drogi o symbolu 13. KDn, natomiast jako dojazd tymczasowy dojazd ustanowiony prawem służebności przez działki nr [...],[...],[...] i [...]. Forma architektoniczna zaprojektowanego budynku powinna być dostosowana do krajobrazu i otaczającej zabudowy. Projekt zagospodarowania działki powinien przewidywać przewagę zieleni w stosunku do zabudowy. Jako warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej wskazano na możliwość wykonania przyłączy do istniejących sieci miejskich po opracowaniu i zatwierdzeniu projektów branżowych. Określono wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich nakazując nie utrudnianie dostępu do drogi publicznej właścicielom działek sąsiednich, nie pozbawianie właścicieli działek sąsiednich dostępu do mediów oraz ograniczenie emisji hałasu i innych uciążliwości. Termin ważności ustalono na [...] 2003 r. Załącznik graficzny nie zawierał określenia odległości inwestycji od granic działki oraz linii rozgraniczenia terenu inwestycji.
Decyzję tą doręczono J.C. w dniu [...] 2002 r., która dnia [...] 2002 r. wniosła od tej decyzji odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T.
Po wniesieniu odwołania. Prezydent Miasta T. postanowieniem z dnia [...] 2002 r. działając na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w swojej decyzji z dnia [...] 2002 r. w te sposób, że w miejsce przesłanego załącznika graficznego-koncepcji inwestora, powinien zostać dołączony załącznik graficzny zawierający linie rozgraniczające teren inwestycji. W uzasadnieniu wyjaśniono, że oczywista omyłka powstała przy składaniu decyzji i wszystkie dotychczas wydawane w tej sprawie decyzje zawierały prawidłowe załączniki (akta administracyjne sprawy, karta nr 3). Prawidłowy załącznik graficzny zawiera oznaczone kolorem pomarańczowym linie rozgraniczenia terenu inwestycji (akta administracyjne sprawy, karta nr 5).
Postanowienie to doręczono J.C. w dniu [...] 2002 r., która dnia [...] 2002 r. wniosła na to postanowienie zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T.
W uzasadnieniu składająca zażalenie podniosła, iż zmieniony tym postanowieniem załącznik graficzny jest identyczny jak załączniki graficzne będące częścią poprzednio w sprawie wydawanych decyzji, które albo zostały uchylone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, albo w stosunku do których toczy się postępowanie sądowoadministracyjne (akta administracyjne sprawy, karta nr 7).
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. postanowieniem z dnia 5.11.2002 r. utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy.
W uzasadnieniu wyjaśniono, że decyzje administracyjne, pomimo ich zaskarżenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, są ostateczne. Art. 113 k.p.a. pozwala organom administracji na korygowanie oczywistych omyłek z urzędu. Sprostowanie błędu zawartego w załączniku graficznym do decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu jest w istocie sprostowaniem samej decyzji. Organ I-instancji prawidłowo uzasadnił dokonanie skorygowania tej omyłki. Wskazano również, iż zaskarżone postanowienie nie może rozstrzygać merytorycznie sprawę dotyczącą ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego zostało doręczone J.C. w dniu [...] 2002 r. i dnia [...] 2002 r. skarżąca J.C. wniosła na to postanowienie skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie.
W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że zmiana załącznika graficznego nie może być traktowana jako oczywista omyłka i jest to świadome i zamierzone działanie mające na celu zasugerowanie spełnienia zastrzeżeń podnoszonych przez skarżącą.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentacje zawarta w zaskarżonym postanowieniu. Dodano, że sprostowanie omyłki nie spowodowało zmiany treści rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarżąca J.C. dniu [...] 2002 r. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 5 listopada 2002 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie.
Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. / 2002 r. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.
Postanowienie organu odwoławczego zawiera naruszenia prawa materialnego i procedury administracyjne w zakresie uzasadniającym jego uchylenie.
W trakcie postępowania sądowoadministracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest związany granicami skargi i jego obowiązkiem jest zbadanie zgodności z prawem czynności organu administracji podjętych w danej sprawie, w tym również zaskarżonego postanowienia, niezależnie od treści skargi (art. 134 § l P.p.s.a.).
Zgodnie z art. 113 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste pomyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. W tej sprawie organ odwoławczy uznał, że zmiana załącznika graficznego do decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu może być traktowana jako "oczywista omyłka" dlatego, że wcześniejsze decyzje ustalające warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego zawierały prawidłowe załączniki graficzne i błędny załącznik został dołączony do decyzji w wyniku pomyłki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając w tej sprawie nie podziela tego poglądu.
Zgodnie z art. 42 ust. l ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity z 1999 r. Dz. U. Nr 15, poz. 139 ze zm.) treść decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu powinna obejmować następujące zagadnienia:
1) rodzaj inwestycji;
2) warunki wynikające z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeśli dla danego obszaru plan został uchwalony;
3) warunki zabudowy i zagospodarowania terenu wynikające z przepisów szczególnych;
4) warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji;
5) wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich;
6) linie rozgraniczające teren inwestycji, wyznaczone na mapie w stosownej skali;
7) okres ważności decyzji.
Linie rozgraniczające teren inwestycji są integralną częścią merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Załącznik graficzny obrazuje granice terenu objętego inwestycją.
Decyzja z dnia [...] 2002 r. zawierała jako załącznik graficzny koncepcję zagospodarowania działki stanowiącej załącznik do wniosku inwestora. Załącznik ten w ogóle nie zawierał żadnych linii rozgraniczających teren inwestycji. Oznacza to, że załącznik graficzny do decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia [...] 2002 r. nie spełniał podstawowego kryterium, jakim było naniesienie na niego linii rozgraniczających teren inwestycji.
W związku z tym wydanie postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki polegającej, zdaniem obu organów administracji, na zamianie nieprawidłowego załącznika graficznego na prawidłowy załącznik graficzny zawierający linie rozgraniczające teren inwestycji obejmuje rozstrzygnięcie o charakterze merytorycznym. W postanowieniu o sprostowaniu oczywistej omyłki określono bowiem linie rozgraniczające teren inwestycji, których nie było w decyzji.
W trybie postanowienia o sprostowaniu w istocie dokonano w tej sprawie sprostowania mylnie zastosowanego przepisu prawnego - art. 42 st. 1 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Załącznik graficzny nie zawierający w ogóle linii rozgraniczających obszar inwestycji nie jest załącznikiem, o którym mowa w powołanym art. 42 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Stąd wydając nowy załącznik z zaznaczeniem linii rozgraniczających teren inwestycji organy administracji starały się usunąć istotną wadę w wydanej decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu.
Art. 113 § 1 k.p.a. służy do prostowania oczywistych omyłek w wydanych indywidualnych aktach administracyjnych wtedy, gdy omyłki te nie prowadzą do zmiany merytorycznego rozstrzygnięcia decyzji. Innymi słowy "oczywiste omyłki" to takie omyłki, które nie mają wpływu na samo rozstrzygniecie i które nawet istniejąc, nie stanowią istotnej wady aktu administracyjnego. Załącznik graficzny nie zawierający linii rozgraniczających teren inwestycji w decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu jest zaś istotną wadą samej decyzji.
Rekapitulując należy stwierdzić, iż w tej sprawie organy administracji naruszyły przepisy postępowania - art. 113 § 1 k.p.a. w związku z art. 42 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, póz. 139 ze zm.). w ten sposób, że uznano za oczywistą omyłkę brak określenia w decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu linii rozgraniczających teren inwestycji.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt c P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji wyroku, ponieważ stwierdzono naruszenie przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Mimo uwzględnienia skargi, w tej sprawie nie znaleziono podstaw do zastosowania art. 152 P.p.s.a.
O kosztach rozstrzygnięto na podstawie art. 200 P.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącej od organu, który wydał zaskarżone postanowienie, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W tej sprawie zwrot kosztów postępowania obejmuje kwoty uiszczonych przez skarżącą wpisu.