II SA/Kr 33/09

II SA/Kr 33/09 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2009-03-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2009-01-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Aldona Gąsecka-Duda
Kazimierz Bandarzewski
Małgorzata Brachel - Ziaja /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono decyzje I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Brachel- Ziaja (spr.) Sędziowie: WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Aldona Gąsecka - Duda Protokolant: Beata Błach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 marca 2009 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Wojewody z dnia 03 listopada 2008 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenie na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego A. S. kwotę 500 zł. (pięćset złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]07.2005 r. znak [...] po rozpatrzeniu wniosku H. i K.S. Starosta odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku myjni samochodowej na działce nr 1 wraz z urządzeniami na działkach nr 1, 2 , 3 w P. przy ul. [...] ze względu na niezgodność projektu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
Wojewoda decyzją z dnia [...]09.2005 r. znak [...], po rozpatrzeniu dowołania H. i K.S. uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji wskazując na konieczność uzupełnienia postępowania wyjaśniającego poprzez wydanie postanowienia na podstawie art. 35 ust. 3 prawa budowlanego.
Decyzją z dnia [...].2007 r. znak: [...] nr [...] Starosta zatwierdził projekt budowlany i udzielił K. i H.S. pozwolenia na budowę budynku myjni samochodowej (kategoria obiektu [...]) na działce nr 1 , określając szczegółowo warunki, które mają być zachowane przy prowadzeniu inwestycji. Jako podstawę prawną wskazano art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 z późniejszymi zmianami) oraz art. 104 k.p.a.
Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego od powyższej decyzji przez A.S. Wojewoda decyzją z dnia [...]..2008 r. znak [...] na podstawie art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 prawa budowlanego oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji Wojewoda wskazał, że zakres postępowania o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę wyznaczają przepisy art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 prawa budowlanego. W niniejszej sprawie organ administracji zobowiązany jest zbadać zgodność projektu budowlanego z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Poronin w gminie Poronin przyjętego uchwałą Rady Gminy Poronin Nr III/11/98 z dnia 9.12.1998 r. oraz wymaganiami określonymi w decyzji Wójta Gminy z dnia [...].2006 r., znak [...] o środowiskowych warunkach przedsięwzięcia inwestycyjnego (...) polegającego na budowie myjni samochodowej ręcznej - jednostanowiskowej [...]. , a także zgodność przedłożonego projektu z przepisami techniczno - budowlanymi. W razie spełnienia tych wymogów organ administracji architektoniczno - budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 prawa budowlanego).
Po zapoznaniu się z całością przekazanego materiału dowodowego, argumentami odwołania i wyjaśnieniami Starosty przesłanymi wraz z aktami i odwołaniem, organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...].03.2008 r., znak: [...] zlecił organowi I instancji uzupełnienie materiału dowodowego w trybie art. 136 k.p.a. Z uzupełnionym materiałem dowodowym miały możliwość zapoznać się strony postępowania. A.S. wniósł cały szereg zastrzeżeń, dlatego też organ odwoławczy pismem z dnia 24.07.2008 r. wezwał projektanta do złożenia wyjaśnień i uzupełnień w projekcie budowlanym. Po kolejnym uzupełnieniu materiału dowodowego przez projektanta organ odwoławczy ponownie zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z aktami, a A.S. ponownie wniósł uwagi do niniejszej sprawy.
Analizując sprawę Wojewoda zwrócił uwagę, że zakres wniosku uległ modyfikacji w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego. W chwili obecnej projektowana inwestycja ogranicza się do działki nr ewid. 1 . Zgoda na przebudowę zjazdu została uzyskana poprzez przyjęcie zgłoszenia przez Wojewodę . Z zakresu wniosku wyłączono przyłącza, przy przedłożeniu oświadczeń dot. zapewnienia dostaw mediów, o których mowa w art. 34 ust. 3 pkt 3 a, zrezygnowano także z usytuowania placu do ustawienia kontenerów na odpady stałe na działce nr ewid. 3. W związku z wprowadzonymi we wniosku zmianami projektant dokonał stosownych zmian w projekcie budowlanym, a nowe rozwiązanie projektowe zostało poddane uzgodnieniom z rzeczoznawcami.
Odpowiadając na zarzut odwołania mówiący o wprowadzeniu w trakcie postępowania administracyjnego zbyt dużego zakresu zmian w projekcie w stosunku do złożonego przy wniosku wszczynającym sprawę Wojewoda wyjaśnił, że art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane zobowiązuje organ do wezwania inwestora do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w projekcie budowlanym. Inwestor ma prawo dokonywać zmian zarówno w zakresie modyfikacji wniosku, jak i - poprzez uprawnionego projektanta - w zakresie rozwiązań projektowych zawartych w projekcie budowlanym. Strony postępowania były informowane o dokonujących się zmianach w materiale dowodowym, miały możliwość zapoznania się i wypowiedzenia się co do zgromadzonych dowodów, przez co spełniono obowiązki wynikające z art. 10 i 77 k.p.a.
Odnośnie zarzutu naruszenia warunków technicznych projektowaną lokalizacją budynku poprzez niezachowanie wymaganej odległości od granicy z działką nr ewid.4 organ odwoławczy wskazał, że § 12 i § 272 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie dotyczą odległości od granicy sąsiedniej działki budowlanej. Działka nr ewid. 4 , pomimo położenia w obszarze [...], nie może być uznana za działkę budowlaną z uwagi na jej parametry i z uwagi na przypisanie jej oznaczenia użytkowania jako drogi, zgodnie z aktualnym wypisem z rejestru gruntów. Sąsiednia działka budowlana od strony [...]. to działka nr ewid. 5 , posiadająca zabudowę. Nie zachodzi prawdopodobieństwo naruszenia projektowaną zabudową, któregoś z przepisów określających odległość projektowanej zabudowy od granicy z sąsiednią działką budowlaną bądź istniejąca zabudowa na sąsiednich działkach. Na projekcie zagospodarowania zwymiarowano odległość projektowanego budynku do [...] granicy działki inwestycji - odległość ta wynosi 3,5 m. Natomiast odległość do granicy sąsiedniej działki budowlanej od strony [...]. (działki nr ewid. 5) wynosi ponad 5 m. Część działki nr ewid. 1 wzdłuż granicy z działką nr ewid. 4 użytkowana jest jako poszerzenie drogi istniejącej na działce nr ewid. 4. Projektowane zagospodarowanie terenu nie zmienia tego stanu. Odległości od zabudowy na sąsiednich działkach została zwymiarowana na projekcie zagospodarowania. Odległość od budynku odwołującego zgodnie ze zwymiarowaniem wynosi 8,5 m. Rozwiązanie projektowe polegające na zaprojektowaniu od strony budynku odwołującego (częściowo drewnianego) ściany oddzielenia przeciwpożarowego umożliwia taką lokalizację projektowanego budynku w stosunku do budynku A. S. Rozwiązanie to zostało pozytywnie zaopiniowane przez rzeczoznawcę d/s zabezpieczeń.
Kolejny zarzut podniesiony w odwołaniu stwierdza, iż warunki gruntowe zostały określone przez nieuprawniona osobę. Konieczność ustalenia geotechnicznych warunków posadowienia obiektów wynika z rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24.09.1998 r. Kategorię geotechniczną określa projektant w porozumieniu z osobą upoważnioną na podstawie przepisów odrębnych - § 6 rozporządzenia. W projekcie budowlanym projektant konstrukcji przedmiotowego obiektu wskazał kategorię geotechniczną. Brak podstaw do twierdzenia, że warunki zostały określone w sposób nieprawidłowo lub przez osobę nieuprawnioną.
Odpowiadając na uwagę o konieczności sprawdzenia projektu budowlanego Wojewoda wyjaśnił, że zapewnienie sprawdzenia projektu architektoniczno-budowlanego pod względem zgodności z przepisami przez osobę posiadająca uprawnienia budowlane należy do obowiązków projektanta. Art. 20 ust. 3 prawa budowlanego przewiduje zwolnienia z tego obowiązku dla pewnej grupy obiektów. Projektowany budynek myjni jest budynkiem parterowym o prostej konstrukcji, ponadto podlegał sprawdzeniu przy opiniowaniu przez rzeczoznawców: d/s zabezpieczeń przeciwpożarowych, d/s sanitamo-higienicznych i d/s bezpieczeństwa i higieny pracy. Projekt został sporządzony przez uprawnionych projektantów, co potwierdzają wymagane dokumenty, w związku z uwagą skarżącego dołączono do akt zaświadczenie potwierdzające wpis do izb samorządu zawodowego projektanta w dacie dokonywanych przez niego zmian w projekcie budowlanym.
Odpowiadając na zarzut mówiący o niezapewnieniu odpowiedniej ilości miejsc parkingowych dla projektowanej inwestycji organ odwoławczy stwierdził, że w piśmie - opinii Zarządu Dróg Wojewódzkich, z dnia [...].02.2005 r., znak: [...] pozytywnie zaopiniowano lokalizację inwestycji i zamieszono ogólną uwagę, iż na terenie działki należy zapewnić miejsca parkingowe w ilości odpowiedniej do charakteru prowadzonej działalności, celem wyeliminowania zatrzymywania się pojazdów w pasie drogi wojewódzkiej. Jeżeli projektant i inwestor uważają, iż projektowany plac manewrowy zapewnia odpowiednią ilość miejsc parkingowych dla charakteru działalności, która ma być prowadzona w projektowanym obiekcie, to wobec treści powyżej cytowanej uwagi oraz braku w przepisach prawa (w tym w zapisach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego) oraz w decyzji środowiskowej, szczegółowych wymagań określających ilość miejsc parkingowych, organ odwoławczy nie znajduje podstaw do zakwestionowania przedstawionego rozwiązania.
Brak również przesłanek, aby wymagać uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzenie wód opadowych z projektowanych powierzchni utwardzonych i dachu na teren własnej działki. W sąsiedztwie projektowanej inwestycji istnieje tylko kanalizacja sanitarna, brak możliwości odprowadzenia wód opadowych do kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej. W takim przypadku § 28 ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie dopuszcza odprowadzenie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, co nie wymaga pozwolenia wodnoprawnego.
W związku ze zgłoszoną przez skarżącego informacją sugerująca, że decyzja środowiskowa została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, zagadnienie to zostało wyjaśnione przez organ odwoławczy. Ustalono, że decyzja środowiskowa pozostaje w obiegu prawnym, natomiast toczy się postępowanie w związku z wnioskiem A.S. o wznowienie postępowania.
Analiza dokonana przez organ odwoławczy wskazuje, że uzupełniony i zweryfikowany w stosunku do pierwotnego materiał dowodowy w tym projekt budowlany spełnia wymagania określone w ustawie Prawo budowlane, a zatem prawidłowa jest decyzja I instancji o zatwierdzeniu projektu i udzieleniu pozwolenia na budowę.
Powyższą decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A.S. zarzucając jej naruszenie art. 34, 35 i 36 oraz art. 133 k.p.a. Skarżący wskazał, że decyzja o uwarunkowaniach środowiskowych zgody na realizację przedsięwzięcia toczyła się bez jego udziału, co powoduje również wadliwość wydanego na jej podstawie pozwolenia na budowę. W zaskarżonej decyzji oraz w decyzji I instancji brak szczegółowej informacji o spełnieniu warunków określonych w decyzji środowiskowej, jak też o zgodności inwestycji z tymi warunkami, zatem skarżący nie jest w stanie ocenić, czy zatwierdzony projekt budowlany jest zgodny z tą decyzją. Mimo informacji o toczącym się postępowaniu zmierzającym do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację inwestycji, organ odwoławczy potraktował tę sprawę pobieżnie powołując się jedynie na fakt, że decyzja pozostaje w obrocie prawnym. W skardze zakwestionowano też projektowany zjazd z drogi publicznej podkreślając, że projekt zagospodarowania terenu działki przewiduje inny zakres przebudowy zjazdu niż wcześniejsze uzgodnienie Zarządu Dróg Wojewódzkich z dnia [...].02.2005 r. znak [...]. Skarżący wniósł również cały szereg zastrzeżeń odnośnie projektu zagospodarowania działki. Wskazał, że projekt ten przedstawia zagospodarowanie działki nr ewid. 6 co jest niezgodne z wyrzeczeniem decyzji Starosty i decyzji Wojewody , a dodatkowo nie przedstawia przyłączy i urządzeń budowlanych z nimi powiązanych, co narusza art. 33 ust. 1 prawa budowlanego. Nie przedstawia również rozwiązania w zakresie miejsc postojowych obsługi i klientów myjni. Skarżący zarzucił też naruszenie § 6 ust. 2, § 5, § 8 ust. 3, i § 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W szczególności podkreślił, że projektowany obiekt jest zgodny z planem, a jego lokalizacja spełnia wymagania w zakresie bezpieczeństwa pożarowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji podlegały uchyleniu, jednakże z innych przyczyn niż podniesione w skardze. Decyzje te naruszają przepisy postępowania w sposób, które powodują konieczność ich uchylenia, bowiem nie zanalizowano zgodności projektu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
Art. 35 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego nakazuje organowi prowadzącemu postępowanie o wydanie pozwolenia na budowę, by przed wydaniem decyzji sprawdził zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a ust. 4 tego przepisu od stwierdzenia zgodności uzależnia możliwość uzyskania pozwolenia na budowę.
Starosta w decyzji z dnia [...].10.2007 r. przytoczył ustalenia miejscowego planu dla objętego wnioskiem terenu stwierdzając, że jest to teren oznaczony symbolem [...], przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową, pensjonatową, związaną z nieuciążliwą działalnością usługową i gospodarczą, w tym rolniczą, oraz niezbędne drogi dojazdowe i towarzyszącą infrastrukturę techniczną. Następnie organ I instancji stwierdził, że "przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami w/w miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego". Nie wyjaśnił przy tym w żaden sposób na jakiej podstawie poczynił takie ustalenia, w szczególności nie wskazał, do której z kategorii działalności zaliczył objętą wnioskiem myjnię. Jeżeli działalność myjni zakwalifikował jako "działalność usługową i gospodarczą", to wyjaśnienia wymagała dodatkowo kwestia uciążliwości inwestycji, czego organ I instancji nie uczynił.
Również Wojewoda w decyzji z dnia [...].11.2008 r. nie wyjaśnił dlaczego uważa, że projektowany obiekt jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, stwierdzając jedynie, że taka zgodność zachodzi.
Trzeba zauważyć, że w wydanej poprzednio decyzji z dnia [...].2005 r. znak [...] Starosta odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę stwierdzając, że "projektowana myjnia samochodowa zlokalizowana jest w bezpośrednim sąsiedztwie istniejącej gęstej zabudowy mieszkaniowej. Świadczone usługi i związane z nim parkowanie samochodów stanowić będą dużą uciążliwość dla okolicznych mieszkańców".
Uchylając powyższą decyzję Wojewoda wytknął Staroście , że nie wskazał na jakiej podstawie uznał zamierzenie inwestora za uciążliwą działalność usługową i gospodarczą, co w konsekwencji doprowadziło organ I instancji do stwierdzenia niezgodność projektu budowlanego z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Takie sformułowanie użyte przez organ odwoławczy nie jest tożsame ze stwierdzeniem zgodności planowanej inwestycji z planem. Należy je rozumieć jako nakaz wyjaśnienia i dokładnego uzasadnienia tej kwestii w ponownie prowadzonym postępowaniu. Jednakże kwestia "uciążliwości" nie została wyjaśniona przez organ I instancji orzekający ponownie, jak również przez organ II instancji utrzymujący decyzję o pozwoleniu na budowę w mocy. Decyzje te są niespójne z § 7 pkt 2 obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, który tereny położone w strefie oznaczonej symbolem [...] tj. zabudowy charakteryzującej się wysokimi wartościami substancji zabytkowej przy znacznym stopniu przekształcenia obejmowanej ochroną stosownie do wskazań, o których mowa w § 5 ust. 1 przeznacza pod zabudowę mieszkaniową, pensjonatową, związaną z nieuciążliwą działalnością usługową i gospodarczą. Należy dodać, że w aktach brak tekstu § 5 planu, co oznacza, że w aspekcie ochrony co do zawartych tam wskazań projekt nie był analizowany. Stosownie do zalecenia planu może powstać na wskazanym terenie o symbolu [...] tylko obiekt z nieuciążliwą działalnością usługową i gospodarczą. Czy do takich można zaliczyć myjnię samochodową, organy nie wyjaśniły.
Jak wyżej wspomniano zgodność projektu z miejscowym planem jest okolicznością istotną dla rozstrzygnięcia sprawy, bowiem stanowi jeden z koniecznych warunków wydania pozwolenia na budowę. Niewyjaśnienie tej kwestii oznacza naruszenie art. 7 i 77 § 1 k.p.a. i powoduje konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.