II SA/Kr 317/23

II SA/Kr 317/23 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2023-04-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-03-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Joanna Człowiekowska /sprawozdawca/
Magda Froncisz /przewodniczący/
Małgorzata Łoboz
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 2081/23 - Wyrok NSA z 2024-08-28
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
art 50 ust 1 pkt 4
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie: WSA Joanna Człowiekowska (spr.) WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi D. B. i J. B. na postanowienie nr 53/23 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 23 stycznia 2023 r., znak: WOB.7722.134.2019.AJAN w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych oddala skargę
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2019 r. nr 533/2019 znak: PINB-I-5160.136.19.14 Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu krakowskiego ziemskeigo w Krakowie wstrzymał J. B. i D. B. roboty budowlane polegające na budowie budynku mieszkalnego na działce nr [...] w miejscowości G. gmina M., realizowanej na podstawie decyzji Starosty Krakowskiego znak: AB.II.S.7351/1/7/06 z dnia 9 stycznia 2006 r. z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu i innych warunków pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że w dniu 28 maja 2019 r. przeprowadzono kontrolę przedmiotowego budynku, podczas której ustalono, że obiekt jest w stanie surowym zamkniętym. Budynek jest dwupiętrowy z poddaszem nieużytkowym. Konstrukcja budynku jest tradycyjna murowana - ściany wykonano z bloczków POROTHERM. Dach jest dwuspadowy symetryczny. Naturalny spadek terenu jest w kierunku północnym. W trakcie budowy dokonano zmian ukształtowania terenu działki: teren został w całości wyrównany, od strony południowej wykonano podcięcie i powstała skarpa, od strony pomocnej teren został znacznie podwyższony. W trakcie budowy dokonano istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, polegających na: nadbudowie piętra nad parterem, zmianie kształtu budynku oraz jego posadowienie na działce.
Organ powołał treść przepisów art. 36a ust. 5 ustawy Prawo budowlane oraz wskazał, że zmiany stwierdzone w toku postępowania mają wpływ na charakterystyczne parametry budynku oraz projektu zagospodarowania terenu. Na podstawie art. 36 a Prawa budowlanego powstałe zmiany zostały zakwalifikowane jako istotne odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego i innych warunków pozwolenia na budowę.
Od powyższego postanowienia zażalenie wnieśli D. B. i J. B..
Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2023 r. znak: WOB.7722.134.2019.AJAN, Nr 53/2023 działając na podstawie art. 138 §1 pkt 1, art. 123 i 144 kpa w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 4 oraz art. 80 ust. 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1944 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r., poz. 2351 ze zm.) Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że w dniu 27 czerwca 2019 r., organ I instancji wydał decyzję, którą na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 u.p.b. nałożył na inwestorów obowiązek sporządzenia i przedstawienia 3 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy realizacji w/w inwestycji w terminie do 31 grudnia 2019 r.
W dniu 4 listopada 2022 r. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał postanowienie nr 874/2022, znak: WOB.7722.134.2019.JNOW, którym działając na podstawie art. 136 k.p.a. zlecił Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla powiatu krakowskiego - ziemskiego w Krakowie uzupełnienie materiału dowodowego w ww. sprawie poprzez pozyskanie i nadesłanie wskazanych w postanowieniu dokumentów.
Materiał dowodowy uzupełniono w dniu 5 grudnia 2022 r. oraz 23 grudnia 2022r.
W dniu 27 grudnia 2022 r. inwestorzy zwrócili się o zawieszenie postępowania administracyjnego prowadzonego pod sygnaturą znak: WOB.7722.134.2019.
Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2023 r. nr [...], znak: WOB.7722.134.2019.AJAN Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie odmówił zawieszenia postępowania zażaleniowego.
Uzasadniając rozstrzygnięcie organ podał, w przedmiotowej sprawie wszczętej przed dniem 19 września 2020 r., a niezakończonej decyzją ostateczną zastosowanie znajdą co do zasady przepisy ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją dokonaną ustawa z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 471 ). Jednak przesłanki kwalifikacji dokonania istotnych odstępstw należy badać w oparciu
o odpowiednie przepisy w brzmieniu obecnie obowiązującym.
Organ wyjaśnił, że przedmiotem niniejszego postępowania jest ocena zasadności wydania na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane postanowienia dnia 6 czerwca 2019 r., którym wstrzymano roboty budowlane przy realizacji inwestycji — budowie budynku mieszkalnego na działce nr [...] w miejscowości G., realizowanego na podstawie decyzji Starosty Krakowskiego z dnia 9 stycznia 2006 r. o pozwoleniu na budowę z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu i innych warunków pozwolenia na budowę.
Dodał, że przepisy art. 50-51 ustawy Prawo budowlane regulują tryb i zasady tzw. postępowania naprawczego. Zasadniczym celem tego postępowania jest zbadanie przez organ nadzoru budowlanego czy wykonane, w warunkach określonych w art. 50 ust. 1 ww. ustawy, roboty budowlane spełniają wymogi sformułowane w przepisach prawa oraz czy są zgodne z zasadami wiedzy technicznej oraz w sytuacji stwierdzenia uchybień w ww. zakresie zobligowanie inwestora, właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego do stanu zgodnego z ww. wymogami.
Na gruncie ustawy Prawo budowlane wyróżnia się nieistotne i istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę (art. 36a ust. 1 i 5 u.p.b.). Konsekwencje materialne
i formalnoprawne związane są natomiast wyłącznie z odstąpieniem istotnym, które jest dopuszczalne po uzyskaniu przez inwestora decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, a dokonane bez wymaganego pozwolenia - skutkuje koniecznością przeprowadzenia postępowania naprawczego w trybie art. 50-51 u.p.b. W myśl art. 36a u.p.b. odstąpienie, które dotyczy choćby jednego z elementów wymienionych w ust. 5 u.p.b. lub które wymaga uzyskania opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów, wymaganych przepisami szczególnymi, należy zakwalifikować jako odstąpienie istotne, wymagające uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę.
Obowiązkiem inwestora po uzyskaniu pozwolenia na budowę jest prowadzenie robót w okresie ważności pozwolenia, zgodnie z ustaleniami i warunkami tego pozwolenia oraz projektem budowlanym. W trakcie prowadzonego postępowania ustalono, iż budowa przedmiotowego obiektu realizowana jest na podstawie ostatecznej decyzji Starosty Krakowskiego z dnia 9 stycznia 2006 r., znak: AB.II.S.7351/1/7/06. Tymczasem przedmiotowy obiekt został wzniesiony w sposób istotnie odbiegający od ustalenia i warunków określonych w zatwierdzonym projekcie budowlanym i udzielonym pozwoleniu na budowę decyzją Starosty Krakowskiego
z dnia 9 stycznia 2006 r. Przy czym, przy ocenie tych odstępstw posłużono się ustaleniami kontroli z dnia 28 maja 2019 r., opisem zawartym w protokole, jak
i załączoną dokumentacją fotograficzną, a także w oparciu o dokumentację zgromadzoną w toku prowadzonego postępowania – w tym postępowania odwoławczego.
W myśl art. 36a u.p.b. odstąpienie, które dotyczy choćby jednego z elementów wymienionych w ust. 5 w/w normy lub które wymaga uzyskania opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów, wymaganych przepisami szczególnymi, należy zakwalifikować jako odstąpienie istotne, wymagające uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę.
W niniejszej sprawie istotne odstąpienie miało miejsce w zakresie obejmującym zmianę charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego tj. zmianę w zakresie liczby kondygnacji (art. 36a ust. 5 pkt 2 lit. c u.p.b.). W toku przeprowadzonego postępowania kontrolno-wyjaśniającego ustalono bowiem, że budynek jest dwupiętrowy z poddaszem użytkowym, podczas gdy decyzja Starosty Krakowskiego z dnia 9 stycznia 2006 r. obejmowała zgodę na budowę budynku parterowego z nieużytkowym poddaszem. Również projekt budowlany odnosił się do budynku mieszkalnego jednorodzinnego, parterowego z nieużytkowym poddaszem.
Organ odwoławczy zauważył, że zmiana w postaci dodatkowej kondygnacji wpłynęła na zmianę wysokości przedmiotowego budynku. Ponadto inwestor od strony północnej zrealizował cześć budynku o wymiarach 4,21 x 5,17 m nieprzewidzianą w zatwierdzonym projekcie, co wpłynęło również na zmianę szerokości przedmiotowego obiektu. Wskazane parametry zostały zwiększone o więcej niż dozwolone 2% w związku z czym zmiany te należało uznać jako istotne odstępstwo (art. 36a ust. 5 pkt 2 lit. b u.p.b.).
Zdaniem organu odwoławczego nastąpiło również odstępstwo w zakresie zagospodarowania przedmiotowej działki - z poczynionych przez organ pierwszej instancji ustaleń oraz dostępnych w aktach dokumentów wynika, iż korona wykonanej skarpy od strony wschodniej budynku może przekraczać granicę działki inwestora - tak wykonaną niwelację terenu (przekraczającą działkę inwestora) należałby również uznać za istotne odstępstwo w rozumieniu art. 36a ust. 5 pkt. 1 u.p.b. Mając na uwadze powyższe, na obecnym etapie sprawy, za stronę postępowania uznać należało właściciela działki nr [...] w m. G. .
W konsekwencji organ doszedł do przekonania, że organ pierwszej instancji poczynił wystarczające ustalenia co do zakresu wykonanych robót budowlanych
i prawidłowo dokonał ich klasyfikacji jako istotnych odstępstw od pozwolenia na budowę. Prawidłowo też wdrożył tryb likwidacji skutków tych uchybień, określany jako postępowanie naprawcze, którego przebieg został uregulowany w art. 50-51 ustawy Prawo budowlane. Zgodnie bowiem z założeniem ustawodawcy, wyeliminowanie stanu bezprawia budowlanego związanego z dopuszczeniem się przez inwestora istotnych odstępstw od warunków zatwierdzonych w decyzji o pozwoleniu na budowę wymaga przeprowadzenia właśnie procedury naprawczej. Ocena zakresu wykonanych robót budowlanych polegających m.in. na nadbudowie piętra nad parterem czy zwiększeniu wysokości oraz szerokości budynku daje wystarczające przesłanki do wszczęcia niniejszego postępowania.
Na powyższe postanowienie D. B. i J. B. złożyli skargę od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie przepisów:
1) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 §1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 107 k.p.a. przez niewyjaśnienie istotnych w sprawie okoliczności, a w szczególności:
- nieustalenie dokładnych parametrów wykonanego budynku (a w szczególności wewnętrznych parametrów budynku) i otaczającego budynek terenu i uznanie za prawidłowe i wystarczające protokołu kontroli z 28 maja 2019 r., a także innych dokumentów zgromadzonych w sprawie, a następnie oparcie rozstrzygnięcia na ustaleniach wynikających z tej dokumentacji, w sytuacji gdy brak dokładnych oględzin i pomiarów wykonanej inwestycji uniemożliwia ocenę, czy w przedmiotowej sprawie miało miejsce istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowanego,
- brak ustalenia, jaki wpływ na zagospodarowanie terenu przedmiotowej inwestycji miała powódź, która nawiedziła okoliczne tereny ok. 2010 r.,
2) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 §1 k.p.a. przez niewyjaśnienie istotnych w sprawie okoliczności, a w szczególności nieprzeprowadzenie dowodu z przesłuchania skarżących, w sytuacji gdy skarżący dysponują informacjami mogącymi przyczynić się do wyjaśnienia sprawy;
3) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 107 k.p.a. w zw. z §3 pkt 16 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 r. przez dokonanie błędnych ustaleń faktycznych w sprawie polegających na przyjęciu, że skarżący odstąpili od zatwierdzonego projektu budowlanego, gdyż zmienili liczbę kondygnacji, w sytuacji gdy organ w żaden sposób nie wyjaśnił przyjętej przez organ definicji kondygnacji, ani nawet nie wskazał jaka jego zdaniem została konkretnie przyjęta liczba kondygnacji w zatwierdzonym projekcie i jaka jego zdaniem została faktycznie wykonana, ograniczając się do przytoczenia i porównania opisów (nazw) inwestycji, pomijając, że zgodnie z przytoczonym powyżej rozporządzeniem, o tym czy dana płaszczyzna pozioma może być uznana za kondygnację decydują konkretne wartości i okoliczności;
4) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 107 k.p.a. przez dokonanie błędnych ustaleń faktycznych w sprawie polegających na przyjęciu, że skarżący odstąpili od zatwierdzonego projektu budowlanego, gdyż zmienili sposób zagospodarowania działki, w sytuacji gdy:
- zmiana ukształtowania terenu na działce była częściowo skutkiem powodzi, która nawiedziła okoliczne tereny ok. 2010 r. i nie była związana z przedmiotową inwestycją dotyczącą wykonania budynku;
- projekt budowlany przewidywał, że projektowana inwestycja wymaga prac ziemnych związanych z wyrównaniem terenu pod powierzchnie utwardzone i dojazd, w związku z czym w tym zakresie nie można zarzucać skarżącym odmiennej niwelacji terenu, nie wyjaśniając na czym ta odmienna niwelacja terenu miałaby polegać;
5) art. 28 k.p.a. przez uznanie za stronę postępowania B. F. (właściciela działki [...] w m. G. ), gdyż zdaniem organu skarżący dokonali odmiennej niwelacji terenu (co zdaniem organu mogło doprowadzić do zalegania koron utwardzonych skarp poza teren działki skarżących), w sytuacji gdy opisane zmiany są konsekwencją powodzi, która nawiedziła okoliczne tereny ok. 2010 r. i nie były związane z przedmiotową inwestycją dotyczącą wykonania budynku;
6) art. 136 §1 k.p.a. w zw. z art. 15 k.p.a. poprzez zlecenie organowi I instancji wykonania oględzin i oparcie rozstrzygnięcia również na materiałach zebranych w toku postępowania odwoławczego, w sytuacji gdy był to niedopuszczalne z punktu widzenia zasady dwuinstancyjności, gdyż dowód z prawidłowo wykonanych oględzin wpływa bezpośrednio na treść decyzji organu I instancji, natomiast przeprowadzenie tego dowodu dopiero na etapie postępowania przed organem II instancji uniemożliwia skarżącym kwestionowanie prawidłowości wykonania i wyników oględzin w toku postępowania administracyjnego;
7) art. 138 § 2 k.p.a., w zw. z art. 15 k.p.a. przez wydanie orzeczenia co do istoty sprawy, w sytuacji gdy zachodziły podstawy do wydania decyzji kasatoryjnej, albowiem organ I instancji, który nie wyjaśnił istotnych w sprawie okoliczności, naruszył przepisy postępowania administracyjnego w takim stopniu, iż zachodziła konieczność ponownego rozpoznania sprawy.
W odpowiedzi na skargę organ administracji podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Przedmiotowa sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej: P.p.s.a.), który stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Zgodnie z art. 120 P.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Zgodnie z art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c P.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu aktów administracyjnych z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. W przypadku bezzasadności skargi, sąd skargę oddala na podstawie art. 151 P.p.s.a.
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Podstawę materialnoprawną zaskarżonego postanowienia stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2021 r. poz. 2351, dalej: P.b.) w brzmieniu ustalonym zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych ustaw (Dz.U. 2020 r. poz. 471).
W szczególności podstawę zaskarżonego postanowienia stanowił art. 50 ust. 1 pkt 4 P.b. zgodnie z którym w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach.
Istotne znaczenie w sprawie ma również art. 28 przywołanej ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych ustaw, zgodnie z którym "do spraw, o których mowa w art. 25-27:
1) stosuje się:
a) przepisy art. 36a ust. 5 i art. 40 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
b) przepisy art. 36a ust. 5b ustawy zmienianej w art. 1;
2) nie stosuje się przepisów art. 36a ust. 5a ustawy zmienianej w art. 1."
Z powyższego prawidłowo wywiodły organy orzekające w sprawie, że zastosowanie znajdowały w niej normy Prawa budowlanego regulujące postępowanie naprawcze w brzmieniu dotychczasowym (przed nowelizacją), natomiast kwalifikacji dokonania istotnych odstępstw należało dokonać w oparciu o przepisy obowiązujące w brzmieniu po nowelizacji.
Zgodnie z art. 36a ust. 5 P.b. istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektoniczno-budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę stanowi odstąpienie w zakresie:
1) projektu zagospodarowania działki lub terenu, w przypadku zwiększenia obszaru oddziaływania obiektu poza działkę, na której obiekt budowlany został zaprojektowany;
2) charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego dotyczących:
a) powierzchni zabudowy w zakresie przekraczającym 5%,
b) wysokości, długości lub szerokości w zakresie przekraczającym 2%,
c) liczby kondygnacji;
3) warunków niezbędnych do korzystania z obiektu budowlanego przez osoby niepełnosprawne, o których mowa w art. 1 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r., w tym osoby starsze;
4) zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części;
5) ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, innych aktów prawa miejscowego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu;
6) wymagającym uzyskania lub zmiany decyzji, pozwoleń lub uzgodnień, które są wymagane do uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę lub do dokonania zgłoszenia:
a) budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1-4, lub
b) przebudowy, o której mowa w art. 29 ust. 3 pkt 1 lit. a, oraz instalowania, o którym mowa w art. 29 ust. 3 pkt 3 lit. d;
7) zmiany źródła ciepła do ogrzewania lub przygotowania ciepłej wody użytkowej, ze źródła zasilanego paliwem ciekłym, gazowym, odnawialnym źródłem energii lub z sieci ciepłowniczej, na źródło opalane paliwem stałym.
W ocenie Sądu ustalony w sprawie stan faktyczny wskazuje niewątpliwie na zasadność i konieczność wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych na podstawie przywołanych wyżej norm Prawa budowlanego.
Wskazać w tym miejscu należy, że bezsporne jest ustalenie co do tego, iż skarżący D. B. i J. B. prowadzili roboty budowlane polegające na budowie budynku mieszkalnego na działce nr [...] w miejscowości G., na podstawie decyzji Starosty Krakowskiego z dnia 9 stycznia 2006 r. o pozwoleniu na budowę. Organy nadzoru budowlanego ustaliły, że w związku z realizacją tych robót doszło do istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu i innych warunków pozwolenia na budowę. Odstępstwa te polegały na: zmianie liczby kondygnacji budynku (art. 36 ust. 5 pkt 2 lit. c P.b.), zwiększeniu charakterystycznych parametrów budynku więcej niż dopuszczone 2% (art. 36 ust. 5 pkt 2 lit. b P.b.), a także zmianie zagospodarowania terenu powiększającej obszar oddziaływania obiektu poza działkę, na której obiekt budowlany został zaprojektowany (art. 36 ust. 5 pkt 1 P.b.).
Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że pierwsze odstępstwo wynikało z tego, iż projektowany budynek miał być zgodnie z projektem budowlanym budynkiem mieszkalnym z poddaszem nieużytkowym. Tymczasem zrealizowano budynek z kondygnacją użytkową. Prawo budowlane nie definiuje pojęcia kondygnacja, jednak posługuje się nim. Co więcej, kwestia ilości kondygnacji jawi się jako istotna cecha obiektu budowlanego, na co wskazuje np. treść art. 3 pkt 7a P.b., który do charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego, mających znaczenie dla określenia rodzaju robót budowlanych, zalicza ilość kondygnacji, czy też treść przywołanego wyżej art. 36 ust. 5 pkt 2 lit. c P.b. W ocenie Sądu należało w kontekście przedmiotowej sprawy uwzględnić treść §3 pkt 16 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. 2019 r. poz. 1065), zgodnie z którym przez kondygnację, należy rozumieć poziomą część budynku, zawartą pomiędzy powierzchnią posadzki na stropie lub najwyżej położonej warstwy podłogowej na gruncie a powierzchnią posadzki na stropie lub warstwy osłaniającej izolację cieplną stropu, znajdującego się nad tą częścią budynku, przy czym za kondygnację uważa się także poddasze z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz poziomą część budynku stanowiącą przestrzeń na urządzenia techniczne, mającą średnią wysokość w świetle większą niż 2 m. Skoro w projekcie budowlanym poddasze nie było użytkowe, tj. nie było przeznaczone na pobyt ludzi, a stało się takie w wyniku realizacji robót budowlanych, należało przyjąć, że doszło w ten sposób do wyodrębnienia drugiej kondygnacji w budynku.
Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynikają również dwa kolejne odstępstwa: drugie, wynikające ze zrealizowania od północnej strony części budynku o wymiarach 4,21 x 5,17 m, która nie była przewidziana w projekcie budowlanym, oraz trzecie, wynikające ze zmiany niwelacji terenu polegającej na wykonaniu skarpy, której korona może wykraczać poza granice działki inwestora.
Zdaniem Sądu, jako niezasadne i gołosłowne należy ocenić zarzuty sformułowane w skardze dotyczące naruszenia art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 k.p.a. zmierzające do zakwestionowania kwalifikacji wykonanych robót jako istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego. Jak wskazano wyżej, dokonane w sprawie ustalenia znajdują odzwierciedlenie w materiale dowodowym, którego wartość nie została podważona. W szczególności stanowią go: karty zatwierdzonego decyzją z 9 stycznia 2006 r. projektu budowlanego, protokół kontroli z 28 maja 2019 r., protokół oględzin przeprowadzonych 28 listopada 2022 r. na zlecenie organu drugiej instancji z dokumentacją fotograficzną, szkicami. Niezasadny jest w szczególności zarzut dotyczący nieustalenia parametrów wykonanego budynku. W treści postanowienia nie wskazano wprawdzie wymiarów wykonanego budynku w całości, jednak wskazano parametry wybudowanej części budynku, której nie było w projekcie budowlanym. Z tego wywodzić należy, zdaniem Sądu, że w pozostałej części wymiary organy oceniły jako zgodne z zatwierdzonym projektem budowlanym. Strona skarżąca w żaden sposób nie wykazała, by wpływ na ustalone zagospodarowanie terenu miała powódź z 2010 r. Nawet jeśli taki wpływ miał miejsce, to obowiązkiem skarżących, jako inwestorów, było zadbać o aktualizację projektu budowlanego, na podstawie którego realizowano roboty budowlane. Sąd zauważa, że skarżący, uczestnicząc w postępowaniu, którego celem było doprowadzenie budowy do stanu zgodnego z prawem, mogli przedkładać własne ustalenia, pomiary, opracowania, czy ekspertyzy, na potwierdzenie ich stanowiska o braku istotnego odstępstwa od projektu budowlanego. Tymczasem przekonujących dowodów, podważających stanowisko organów nie przedstawiono.
W ocenie Sądu materiał dowodowy został skutecznie uzupełniony w trakcie postępowania odwoławczego, w trybie art. 136 k.p.a. Wskazać warto w tym miejscu, że zgodnie z art. 136 § 1 w zw. z art. 144 k.p.a., organ rozpatrujący zażalenie może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji. Wynika z tego, że organ drugiej instancji ocenia, w jaki sposób przeprowadzi postepowanie dowodowe uzupełniające, przy czym powinien mieć na względzie zasadę szybkości postępowania (art. 12 § 1 k.p.a.). Nie doszło również w okolicznościach sprawy do naruszenia zasady dwuinstancyjności postepowania (art. 15 k.p.a.).
W ocenie Sądu prawidłowo też ustalono krąg stron postępowania, obejmując nim właściciela działki nr [...] położonej G. . W postępowaniu naprawczym krąg ten wyznacza się na podstawie art. 28 k.p.a., zgodnie z którym stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Sąd podziela stanowisko organów, zgodnie z którym za uznaniem właściciela działki nr [...] za stronę przedmiotowego postępowania przemawia sposób zagospodarowania terenu inwestycji, w tym istnienie na nim skarpy, która niezależnie od sposobu powstania, ze względu na posadowienie budynku na działce nr [...], może oddziaływać na sposób zagospodarowania działki nr [...].
Wobec powyższego, uznając, że organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny oraz zinterpretowały i zastosowały normy prawa materialnego, Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.