II SA/Kr 3149/03

II SA/Kr 3149/03 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2006-01-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-12-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Andrzej Niecikowski /przewodniczący sprawozdawca/
Beata Cieloch
Joanna Tuszyńska
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Sygn. powiązane
II OSK 1719/06 - Wyrok NSA z 2007-12-19
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Andrzej Niecikowski (spr.) Sędziowie : NSA Joanna Tuszyńska AWSA Beata Cieloch Protokolant : Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi M. F. i A F. na decyzję Wojewody z dnia 5 grudnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję jak i utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Wojewody na rzecz M. F. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...].05.2003 r. Starosta Powiatowy, działając na podstawie art. 28, art. 34 ust.4 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo Budowlane (Dz.U. nr.89 poz.414 z późn.zm.- obecnie tj. Dz.U. z 2003 r. nr.207 poz. 2016 - zwanej dalej Prawem Budowlanym z 1994 r.) zatwierdził projekt budowlany i udzielił M. D. pozwolenia na dobudowę pomieszczeń magazynowych do warsztatu szewskiego na dz.ewid. [...] położonej w miejscowości W. o powierzchni zabudowy 48,90 m2, o powierzchni użytkowej - 68,65 m2, kubaturze 276,00 m3 według projektu mgr inż. J. G. posiadającego uprawnienia nr [...] w specjalności architektonicznej.
Na skutek odwołania A. i M. F., Wojewoda decyzją z dnia 5.12.2003 r. (znak: [...]) uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia dla M. D. na dobudowę pomieszczenia magazynowego do warsztatu szewskiego na działce nr [...] położonej w miejscowości W. o powierzchni zabudowy - 48,90m2 o powierzchni użytkowej - 40,33 m2 kubaturze - 120 m3 wg projektu opracowanego przez mgr inż. G. posiadającego uprawnienia nr [...] w specjalności architektonicznej. W uzasadnieniu podniesiono co następuje:
1/ dokonana korekta orzeczenia uściśla nazwę zamierzenia inwestycyjnego a korekta danych technicznych, związana jest ze skorygowaniem projektu budowlanego oraz z decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu,
2/ inwestor złożył wniosek w sprawie pozwolenia na budowę w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu utrzymanej w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...].09. 2001 r., (znak Kol. [...]). Wniosek został złożony [...].08. 2002 r., a decyzję o ustaleniu wzizt Inwestor otrzymał [...].08. 2001 r., co zostało potwierdzone adnotacją na karcie nr 5a (Część formalno-prawna, akta sprawy 1-58). Wraz z wnioskiem, zgodnie z wymogami wówczas obowiązujących przepisów Prawa budowlanego, został złożony projekt budowlany wraz z opiniami, uzgodnieniami, dowodami stwierdzającymi prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Projekt budowlany został opracowany przez uprawnionego projektanta,
3/ w trakcie prowadzonego postępowania odwoławczego odwołujący się A i M. F. przekazali kolejną decyzję z dnia [...].05.2003 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego, tym razem uchylającą kolejną decyzję wzizt, dla tej samej inwestycji, na tym samym terenie i dla tego samego Inwestora. W związku z powyższym zwrócono się do Kolegium o zajęcie stanowiska w tej kwestii, celem wyjaśnienia zgodności z prawem ostatecznej decyzji wzizt. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w piśmie z dnia [...].10. 2003 r., (znak: [...]) poinformowało, "iż jest w sporze ze skarżącym o legalność decyzji ostatecznej z dnia [...] września 2001 r., znak: [...]". Co dopiero wymieniona decyzja z dnia [...].09. 2001 r., została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt II SA/Kr 3428/01) i sprawa do chwili wydawania omawianej decyzji nie została rozpoznana. Wniesienie skargi do Sądu, nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności, jeżeli Sąd na wniosek strony lub z urzędu nie wydał postanowienia o wstrzymaniu wykonania tego aktu. Z powyższego wynika, iż decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...].09. 2001 r., mogła stanowić podstawę do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę,
4/ odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu A. i M. F. a dotyczących "parametrów technicznych inwestycji" podniesiono, iż zmiany dokonane w projekcie budowlanym przez projektanta architekta J. G., podczas toczącego się postępowania odwoławczego doprowadziły do zgodności projektu budowlanego z decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. W decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu nie zostały określone graniczne (maksymalne bądź minimalne) wielkości, których nie wolno przekroczyć, natomiast różnice w wielkościach powierzchni użytkowej i kubatury, pomiędzy tymi. które określiła decyzja ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu i tymi, które określa skorygowany projekt budowlany, nie uzasadniają stwierdzenia niezgodności projektu z decyzją wz i zt,
5/ dalszy zarzut dotyczący usytuowania projektowanego budynku w odległości 2.30 m od granicy, jest nieuzasadniony w świetle przepisu § 12 ust. 6 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, r. który dopuszczał usytuowanie budynku, z zastrzeżeniem § 270 ust. 2. bezpośrednio przy granicy działki budowlanej, bądź w odległości mniejszej od określonej w ust. 4 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m od tej granicy, jeżeli w projekcie zabudowy i zagospodarowania terenu zostanie wykazana możliwość zachowania określonych w rozporządzeniu, odległości pomiędzy projektowaną zabudową a istniejącymi lub zaprojektowanymi elementami zagospodarowania działki sąsiedniej. W niniejszym przypadku wszystkie te warunki zostają zapewnione, a sąsiednia działka (nr [...]) jest działką "niezainwestowaną". Projektowany budynek sytuowany jest w odległości 2,30 m od granicy, ponieważ jego dłuższa ściana stanowić ma przedłużenie linii ściany istniejącego budynku warsztatowego. Względy techniczne, funkcjonalne i kompozycyjne planowanej zabudowy przemawiają za przyjętym przez projektanta, rozwiązaniem opracowanym w projekcie architektoniczne -budowlanym,
6/ zarzut dotyczący innego niż projektowany, przeznaczenia planowanego obiektu jest bezpodstawny, gdyż z załączonego projektu budowlanego wynika, iż planowana dobudowa ma spełniać funkcję pomieszczenia magazynowego przeznaczonego na składowanie materiałów i wyrobów gotowych związanych z warsztatem szewskim, co jest zgodne z ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego i nie narusza uzasadnionych interesów osób trzecich. Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w dniu [...].11. 2002. r. przeprowadził z urzędu kontrolę użytkowania istniejącego warsztatu szewskiego oraz kontrolę dokumentów związanych z użytkowaniem obiektu budowlanego, i stwierdził, że obiekt spełnia funkcję warsztatu szewskiego Określenie warsztatu Inwestora jako "zakład produkcji przemysłowej" w zarzutach odwołujących się nie znajduje więc potwierdzenia.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyli A. i M. F. i zarzucając naruszenie zasad ogólnych postępowania administracyjnego, a szczególnie art. art. 7-11 kpa polegającego na : zastosowaniu przepisów prawa nieistniejącego, nie wyjaśnienie stanu faktycznego i prawdy obiektywnej, pozbawienie słusznego interesu obywateli, nierzetelnego prowadzenia postępowania administracyjnego w II instancji, braku pełnego wyjaśnienia zarzutów stawianych przez odwołujących się w odwołaniu, pominiecie czynnego udziału strony w postępowaniu, nie wykazaniu słuszności podjętej decyzji a nadto przepisów ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym wynikających z art. 40 i 42, przepisów prawa budowlanego z 1994 r. - art.5, - wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania, wywodząc w uzasadnieniu co następuje:
1/ Wojewoda odwołuje się do § 12 ust. 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, pomijając fakt. że rozporządzenie to w związku z wejściem w życie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04. 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dniem 15.12.2002 r. utraciło moc.
Zdaniem skarżących przepisów tego rozporządzenia nie stosuje się, jeżeli przed jego wejściem w życie została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę lub odrębna decyzja zatwierdzająca projekt budowlany. Decyzja nr [...] zatwierdzająca projekt budowlany wraz z pozwoleniem na dobudowę Starosty została wydana dnia [...] maja 2003 r. czyli ponad 5 miesięcy działania nowego rozporządzenia. Jest to naruszenie art. 6 Kpa.
2/ Wojewoda ustala, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu została dostarczona inwestorowi [...].08. 2001 r., a inwestor wniosek o pozwolenie na budowę złożył w Starostwie przed jej upływem tj. [...].08. 2002 r. Prawdopodobnie Wojewoda działa na podstawie innych dokumentów niż rzeczywiste bowiem skarżący otrzymali wzizt nr [...] z dnia [...].06.2001 r. przy listem poleconym nadanym na poczcie dnia [...].06. 2001 r. może 2 dni później od daty nadania. Taką decyzję inwestor winien otrzymać równolegle, tym bardziej, że był szczególnie zainteresowany tym dokumentem w pracach projektowych. Na dowód, że inwestor przedmiotową decyzje otrzymał w czerwcu 2001 roku świadczą dokumenty: pismo inwestora z dnia [...].07. 2001 r. w którym ustosunkowuje się do odwołania z dnia [...].07. 2001 r.; pismo Urzędu Miejskiego z dnia [...].07. 2001 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego przy którym przesyła się pismo inwestora z informacją, że akta sprawy zostały przesłane już wcześniej,
3/ Wojewoda wydając przedmiotową decyzje przeprowadził postępowanie bez analizy wszystkich otrzymanych materiałów i bez należytej wnikliwości czym naruszył przepisy zawarte w art. 9 i 12 Kpa. Wojewoda pismem z dnia [...].11. 2003 r. powiadomił skarżących o możliwości przeglądnięcia akt przed wydaniem decyzji. Zawiadomienie to zawierało także informację, że inwestor dokonał na etapie odwoławczym zmian w projekcie. Wyznaczone terminy były nierealne do należytego zapoznania się z nimi. W tej sprawie wypowiedzieliśmy się pismem złożonym do Urzędu w dniu [...].12. 2003 r. W tym samym dniu zapoznaliśmy się z materiałami. "Nadludzkim" wysiłkiem uzyskali od urzędnika ksero zmian projektowych. Skarżący nie znają się na projektowaniu i zagadnieniach prawnych w inwestowaniu i dlatego poprosili o parę dni czasu na złożenie ich stanowiska w sprawie materiałów i zmian projektowych. Pismem z dnia [...].12. 2003 r. złożyli zastrzeżenia do zgromadzonych materiałów. Sądzą, że ich stanowisko nie było brane pod uwagę, gdyż. Wojewoda wydał decyzję [...].12. 2003 r. i z taką datą wysłał przesyłkę listem poleconym. Jeżeli strona nie może wypowiedzieć się co do zebranego materiału dowodowego, ogranicza to prawo strony do wypowiedzenia się wobec zgromadzonego materiału zagwarantowane przepisem art. 10 § 1 Kpa.
4/ Inwestor zamierzenia inwestycyjnego pn. "Magazyn wyrobów gotowych do warsztatu szewskiego" na przestrzeni paru lat doczekał się wydania dwóch decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a to:
a. decyzji nr [...] Burmistrza z dnia [...].06. 2001 r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji: "Magazyn materiałów i wyrobów gotowych dobudowany do istniejącego warsztatu szewskiego na działce [...] w W. ",
b. decyzja nr [...] Burmistrza z dnia [...] marca 2003 r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji: ..Dobudowa magazynu wyrobów gotowych do istniejącego warsztatu szewskiego na działce nr pb. [...] w W. Dobudowa zlokalizowana będzie w granicy działki [...] w W."
W obu przypadkach projekt techniczny był taki sam. Także w obu decyzjach wzizt występują te same określenia: "dobudowa magazynu"; "istniejący warsztat szewski"; "działka nr [...]" oraz ten sam inwestor. Jedyne zmiany i różnice polegają na: usunięciu określenia "materiałów" i że dobudowa będzie w granicy działki [...] stanowiącej własność skarżących. W każdym przypadku skarżący złożyli odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z następującym skutkiem prawnym:
a. decyzja nr [...] zostaje utrzymana w całości przez decyzję nr [...] z daty [...] września 2001 r.. b. decyzja nr [...] zostaje uchylona i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania organowi l instancji przez decyzję [...] z dnia [...] maja 2003 r.
Wojewoda faktycznie wystąpił o wyjaśnienie rozbieżności w swych decyzjach Samorządowego Kolegium Odwoławczego wobec tego samego zadania inwestycyjnego. W uzasadnieniu decyzji przywołuje się tylko część prawdy jaką jest skierowanie skargi i dokumentów do Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie decyzji wz i zt [...]. Wojewoda tendencyjnie pomija potrzebę wyjaśnienia faktu uchylenia decyzji nr [...] przez Kolegium Samorządowe decyzją z dnia [...] maja 2003 r. W decyzji tej zostaje słusznie podniesiona sprawa pojęcia "rzemiosła". Kolegium bowiem podnosi: ,,Zarzut powyższy jest w pełni uzasadniony. Z zapisu wynika bowiem, że dopuszczalne jest w spornym terenie rzemiosło będące usługą podstawową związaną z obsługą mieszkańców.
Więc charakter działalności jaka może być prowadzona, musi być związany z obsługą mieszkańców jak też, w niniejszym przypadku ma to być działalność rzemieślnicza. Co do tej ostatniej charakterystyki należało się odnieść do ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle (Dz. U. Nr 17 poz. 92). W ustawie tej znajduje się definicja rzemiosła juk też opisano warunki, po spełnieniu których osoba fizyczna intonująca działalność gospodarczą zaliczana jest do rzemieślników. Ponieważ ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym ani też żaden akt prawny, który stanowi podstawę orzekania w niniejszym postępowaniu nie precyzuje co przez rzemiosło należało rozumieć, przeto należy się posłużyć wyżej wymienioną ustawą o rzemiośle i podanymi w niej stwierdzeniami". Wojewoda w uzasadnieniu podważa decyzję Samorządowego Kolegiom Odwoławczego twierdząc, że "dobudowa ma spełnić funkcją pomieszczenia magazynowego przeznaczonego na składowanie materiałów i wyrobów gotowych związanych z warsztatem szewskim, co jest zgodne z ustaleniami miejscowego planu.....". Składając) skargę nie znaleźli w tej części wywodów żadnego uzasadnienia prawnego. Przecież inwestor z dotychczasowego zajmowanego pomieszczenia na takie cele. przeznaczył je na cele produkcyjne. Wojewoda nie raczył sprawdzić ilości zatrudnionych osób w tym zakładzie (są tam 2 firmy: inwestora i zięcia) ani też parku maszynowego pozostającego na wyposażeniu. Taka forma prowadzenia produkcji i magazynowania wyrobów gotowych jest sprzeczna z pojęciem rzemiosła określonego w cytowanej wyżej ustawie. Jest to typowy zakład przemysłowy produkujący obuwie w celach hurtowej sprzedaż). W tym przypadku Wojewoda rażąco naruszył zasady określone w art. 6, 7 i 8 Kpa, Wojewoda pominął przepis prawny określający rzemiosło tj. ustawę o rzemiośle z 1989 r. Pomijając istnienie dwóch sprzecznych decyzji ([...] września 2001 r. i [...] maja 2003 r. SKO) Wojewoda nie podejmuje niezbędnych kroków celem wyjaśnienia rozbieżności i daje wiarę tylko jednej nieaktualnej pod względem prawnym decyzji nr [...].
5/ art. 5 Prawa Budowlanego z 1994 r., określa podstawowe warunki techniczne jakie winien spełniać obiekt budowlany. Zaplanowany obiekt nie jest budynkiem mieszkalnym dopuszczonym do realizacji zgodnie z planem przestrzennego zagospodarowania terenu gminy. Obiekt ten jest dopuszczony warunkowa jako inwestycja towarzysząca według uznania przez Burmistrza Miasta. Jeżeli tak, to ta inwestycja winna mieć opracowanie spełniające wymogi ochrony środowiska i ochrony przed hałasem i drganiami (art. 5 pkt. 1 lit. d i e). Posiadany rzekomo przez inwestora zakład rzemieślniczy, a według skarżących zakład przemysłowy o drobnej produkcji posiada liczne urządzenia mechaniczne jak: wycinarka (sztanca), ćwiekarki. prasy hydrauliczne itp.. A. F. składający niniejszą skargę, jeszcze kawaler, planuje budowę własnego domu mieszkalnego na działce [...]. Dlaczego mając w planie przestrzennym prawo do budowy domu mieszkalnego, ma realizować budynek i zamieszkiwać w terenach przemysłowych i tylko dlatego, że inwestor taki właśnie budynek będzie realizował w odległości 2.30 m. W decyzji o wzizt nr [...] Burmistrz Miasta zalecił zastosowanie przepisów rozporządzenia MGPiB z dnia 08.02. 1995 r. bez podania odległości. Odległość 2.30 m została uwzględniona w decyzji o wzizt nr [...] Burmistrza Miasta, ale ta decyzja jest uchylona i Wojewoda nie brał jej pod uwagę. Wojewoda przywołuje w swej decyzji zupełnie inny przepis w zakresie lokalizacji i usytuowania budynku. Składając) skargę podnoszą, że decyzja o wzizt nr [...] nie zawiera określenia takich granic, a ustalił je bezpodstawnie Wojewoda. Jest to naruszenie zasad planowania i projektowania budynków uciążliwych dla osób trzecich o czy wspomina art. 5 pkt. 9.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271). sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.). Skarga jest uzasadniona - aczkolwiek nie wszystkie jej zarzuty są uzasadnione - ale dokonana w trybie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r.. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269) kontrola sądowa stwierdziła, że zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji naruszają prawo. Zacząć należy od nieuzasadnionego zarzutu. Skarżący stoją na stanowisku, że § 12 ust. 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. w związku z wejściem w życie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04. 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dniem 15.12.2002 r. utraciło moc. Otóż skarżący nie uwzględniają tego, że z dniem 16.12.2002 r.. § 330 pkt 1 zmieniony został przez § 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 13.02. 2003 r., w sprawie zmiany rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.nr.33 poz.270). § 330 w nowym brzmieniu stanowi, że przepisów rozporządzenia nie stosuje się, z zastrzeżeniem § 2 ust. 1 i § 207 ust. 2, jeżeli przed dniem wejścia w życie rozporządzenia został złożony wniosek o pozwolenie na budowę lub odrębny wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i wnioski te zostały opracowane na podstawie dotychczasowych przepisów. Wniosek w sprawie został złożony [...].08. 2002 r.
Dalsze zarzuty związane z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu należy uznać za uzasadnione.
Podstawą wydania zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji było ustalenie przez orzekające organy, że warunki zabudowy i zagospodarowania terenu określone zostały w decyzji nr [...] z dnia [...].06.2001 r. (znak: [...]) Burmistrza utrzymanej w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].09. 2001 r., (znak [...]) i zatwierdzony projekt jest z nimi zgodny a ponadto, że wniosek został złożony [...].08. 2002 r., a decyzję o ustaleniu wzizt Inwestor otrzymał [...].08. 2001 r., co zostało potwierdzone adnotacją na karcie nr 5a (Część formalno-prawna, akta sprawy 1-58).
Przejście do porządku dziennego nad istnieniem dwóch sprzecznych decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, organ II instancji uzasadnił tym. że zwrócił się do Kolegium o zajęcie stanowiska w tej kwestii, celem wyjaśnienia zgodności z prawem ostatecznej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w piśmie z dnia [...].10. 2003 r., (znak: [...]) poinformowało, "iż jest w sporze ze skarżącym o legalność decyzji ostatecznej z dnia [...] września 2001 r., znak: [...]". Co dopiero wymieniona decyzja z dnia [...].09. 2001 r., została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt II SA/Kr 3428/01) ale fakt jej zaskarżenia nie może być podstawą wstrzymania postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Nie budzi wątpliwości, że warunki zagospodarowania przestrzennego dla tej samej inwestycji (różnice w nazewnictwie nie mogą mieć tu znaczenia) były rozstrzygane dwoma decyzjami, pierwszą z dnia [...].06.2001 r. nr [...] ustalającą warunki, utrzymaną w całości w mocy przez decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (znak: [...]) z dnia [...].09. 2001 r., oraz drugą z dnia [...].03.2003 r. nr [...] o identycznej treści jak decyzja z dnia [...].06.2001 r. nr [...] która jednak zostaje uchylona i sprawa zostaje przekazana do ponownego rozpoznania organowi I instancji przez decyzję [...] z dnia [...].05. 2003 r.
Nie mniej jednak sprawa dwóch sprzecznych decyzji nie zostaje wyjaśniona do końca postępowania administracyjnego, choć w chwili obecnej nie ma ona już takiego znaczenia bowiem wyrokiem z dnia 31.01.2006 r. (sygn.akt II SA/Kr 1343/05) Wojewódzki Sąd Administracyjny na skutek skargi obecnych skarżących uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (znak: [...]) z dnia [...].09. 2001 r., jak i utrzymaną nią w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...].06.2001 r. nr [...] ustalającą przedmiotowe warunki.
Kwestia następna, oba orzekające organy ustalają, że wniosek o pozwolenie na budowę złożony został w terminie ważności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Na jakiej podstawie fakt ten ustala organ I instancji nie wiadomo, natomiast organ II instancji fakt ten ustala na podstawie adnotacji na karcie nr 5a - części formalno-prawnej (akta sprawy 1-58). Na karcie 5 ..a" znajduje się ksero decyzji wzizt - na którym odręczny jest dopisane : niniejszą decyzję otrzymałem [...].2001 r. i wr nieczytelny podpis.
Szersze rozważania na temat określenia w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu terminu ważności decyzji, zawiera uzasadnienie wyroku tut. Sądu z dnia 31.01.2006 r. ( sygn.akt II SA/Kr 1343/05). Dla jasności można tylko pokrótce przypomnieć, że termin ważności określono w ten sposób, że upływa on z chwilą wydania pozwolenia na budowę - "nie później niż 12 miesięcy od daty otrzymania niniejszej decyzji. W aktach administracyjnych do sprawy sygn.akt II SA/Kr 1343/05 - brak jest dowodu doręczenia decyzji, mimo. że mieszkającemu w tym samym budynku J. D. decyzję doręczono w dniu [...].06.2001 r.
Organ II instancji za dowód doręczenia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przyjmuje - jak można sądzić dołączoną do wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - kserokopie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...].06.2001 r. nr [...] na której znajduje się odręczny dopisek : niniejszą decyzję otrzymałem [...].VIII.2001 r. i wr nieczytelny podpis. Jest charakterystyczne, że na samej decyzji - tylko nie stanowiącej odbitki ksero (k. 5 akta administracyjnych organu I instancji) takiego dopisku nie ma. Jak to już powiedziano nie ma go również na oryginale decyzji -znajdującej się w aktach administracyjnych dołączonych do akt tut. Sądu II SA/Kr 1343/05. Przyjęcie więc, na podstawie odręcznego dopisku na ksero decyzji, że wniosek o pozwolenie na budowę został złożony w terminie ważności decyzji budzi poważne wątpliwości.
Przedstawione wyżej okoliczności wskazują, że zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszają prawo, którego skutkiem może być jedynie ich uchylenie. Dla rozstrzygnięcia sprawy zbędne było prowadzenie dowodu z akt postępowania karnego dotyczących M. D.— o co na rozprawie w dniu 31.01.2006 r. wnosił pełnomocnik uczestnika K. D.
Również niezasadny był wniosek o umorzenie postępowania w związku z wygaśnięciem obowiązywania decyzji o wzizt albo też nie przystąpienia do jej realizacji w terminie dwóch lat od wydania pozwolenia na budowę albo też stwierdzenia nieważności zapadłych w sprawie decyzji.
Zgodnie z art. 161 § 1 p.o.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania:
1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;
3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Żadna z wyżej wymienionych przesłanek nie może mieć zastosowania w sprawie niniejszej. Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie wygasła bowiem jak wskazuje sprawa niniejsza stała się podstawą wydania decyzji o których mowa w sprawie niniejszej.
Sąd stwierdza nieważność decyzji jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kpa (art. 145 § 1 pkt. 2 p.o.p.s.a.). Zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszają prawo ale nie w stopniu prowadzącym do stwierdzenia ich nieważności. W tym stanie rzeczy na podstawie skoro, kontrola sądowa wykazała, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, naruszają prawo na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. ..c" oraz art. 135 oraz art. 200 p.o.p.s.a. należało orzec jak w sentencji. Pkt. II wyroku oparto na podstawie art. 152 p.o.p.s.a.