II SA/Kr 3148/01
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił decyzje nakazujące rozbiórkę reklamy z powodu wadliwego ustalenia daty jej powstania i naruszenia przepisów postępowania.
Sprawa dotyczyła skargi M.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą rozbiórkę reklamy. Organy administracji uznały, że reklama została wykonana samowolnie w 2001 r., podczas gdy skarżący twierdził, że powstała w 1994 r. i została jedynie odnowiona. Sąd uchylił obie decyzje, wskazując na wadliwe ustalenie daty powstania reklamy oraz naruszenie przepisów k.p.a. dotyczących postępowania wyjaśniającego i informowania strony o faktach znanych organowi z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał sprawę ze skargi M.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., która utrzymała w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. nakazującą rozbiórkę reklamy wykonanej samowolnie na terenie drogi dojazdowej. Organy administracji ustaliły, że reklama powstała w 2001 r., powołując się m.in. na oględziny i brak stwierdzenia jej istnienia w poprzednich latach. Skarżący twierdził, że reklama została wykonana w 1994 r., a w 2001 r. jedynie odnowiona, jednak nie przedstawił stosownych dowodów. Sąd administracyjny, kontrolując legalność zaskarżonych decyzji, stwierdził, że naruszają one prawo. Kluczowym zarzutem było wadliwe ustalenie daty powstania reklamy. Sąd wskazał, że organy nie udokumentowały faktu, iż pracownicy organu I instancji wielokrotnie przeprowadzali oględziny na działce skarżącego i nie stwierdzali istnienia reklamy, co wynikało jedynie z pisma przewodniego. Ponadto, organy naruszyły przepisy k.p.a. dotyczące informowania strony o faktach znanych im z urzędu. W związku z tym, na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. "c" oraz art. 135 i art. 200 p.o.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji i zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, organy administracji nieprawidłowo ustaliły datę wykonania reklamy, co stanowiło naruszenie prawa.
Uzasadnienie
Sąd wskazał na brak udokumentowania przez organy faktu, że nie stwierdzano istnienia reklamy w poprzednich latach, co było kluczowe dla ustalenia daty jej powstania. Opieranie się jedynie na oświadczeniu strony przeciwnej bez należytego dowodu było wadliwe.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (11)
Główne
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § § 1
Reguluje rozpoznawanie spraw, w których skargi wniesiono do NSA przed 1.01.2004 r. przez właściwe WSA.
p.o.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt. 1 lit. "c"
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia decyzji organu w przypadku naruszenia prawa materialnego lub procesowego.
p.o.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i zaskarżonej decyzji.
p.o.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do zasądzenia kosztów postępowania.
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § § 2
Podstawa do kontroli sądowej zaskarżonych decyzji.
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów państwa i jego przedstawicieli.
k.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada przekonywania.
k.p.a. art. 77 § § 4
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek zakomunikowania stronie faktów znanych organowi z urzędu, które będą miały znaczenie dla rozstrzygnięcia.
Pomocnicze
Prawo Budowlane z 1994 r. art. 51 § ust. 1 pkt. 1 i ust. 4
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane
Powołana przez organ I instancji jako podstawa nakazania rozbiórki, ale uznana za wadliwą w kontekście sprawy.
Prawo Budowlane z 1994 r. art. 29 § ust. 2 pkt. 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane
Wykonanie reklamy wymagało zgłoszenia, co sugeruje, że podstawą rozbiórki mógł być art. 48 Prawa Budowlanego.
Prawo Budowlane z 1994 r. art. 48
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane
Potencjalna podstawa prawna do nakazania rozbiórki w przypadku braku wymaganego zgłoszenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organy nieprawidłowo ustaliły datę powstania reklamy. Organy naruszyły przepisy k.p.a. dotyczące postępowania wyjaśniającego i informowania strony o faktach znanych z urzędu.
Godne uwagi sformułowania
Fakt wadliwej podstawy nie jednak stać się przyczyną uchylenia zaskarżonej decyzji. Ten ostatni fakt, nie został w żadnym zakresie udokumentowany a wynikał jedynie z pisma przewodniego organu I instancji przekazującego akta organowi II instancji z odwołaniem. Fakty powszechnie znane jak i fakty znane organowi z urzędu nie wymagają dowodu ale o faktach znanych organowi z urzędu które będą miały znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy należy zakomunikować stronie (art. 77 § 4 kpa).
Skład orzekający
Andrzej Niecikowski
przewodniczący sprawozdawca
Anna Szkodzińska
członek
Mariusz Kotulski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów k.p.a. dotyczących ustalania stanu faktycznego, dowodów i informowania stron o faktach znanych z urzędu w sprawach budowlanych."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki ustalania daty powstania samowolnie wykonanej budowli/reklamy oraz procedury administracyjnej w tym zakresie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje typowe problemy proceduralne w postępowaniach administracyjnych, dotyczące ciężaru dowodu i prawidłowego ustalania stanu faktycznego, co jest istotne dla praktyków prawa budowlanego i administracyjnego.
“Błędy proceduralne w ustalaniu daty budowy reklamy doprowadziły do uchylenia decyzji o rozbiórce.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Kr 3148/01 - Wyrok WSA w Krakowie Data orzeczenia 2005-07-13 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2001-10-19 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Andrzej Niecikowski /przewodniczący sprawozdawca/ Anna Szkodzińska Mariusz Kotulski Symbol z opisem 601 Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Uchylono decyzję I i II instancji Sentencja WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 lipca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Andrzej Niecikowski ( spr.) Sędziowie : NSA Anna Szkodzińska AWSA Mariusz Kotulski Protokolant : Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2005 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] 2001 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki I. uchyla zaskarżoną decyzję jak i utrzymaną nią decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącego M. K. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uzasadnienie Decyzją z dnia 9.07.2001 r. (znak:.......) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. , działając na podstawie art. 51 ust. l pkt. l i ust. 4 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo Budowlane (obecnie tj. Dz.U. z 2003 r. nr.207 poz. 2016 - zwanej dalej Prawem Budowlanym z 1994 r.) nakazał M.K. rozbiórkę reklamy wykonanej samowolnie na terenie drogi dojazdowej do dz.ewid. [...] położonej przy ul. [...] w S. Odwołanie M.K. nie zostało uwzględnione i [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. , decyzją z dnia 14.09.2001 r. (znak:......) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje podnosząc w uzasadnieniu, że oględziny dokonane na wniosek Z.K. w dniu 8.05.2001 r. wykazały istnienie reklamy o konstrukcji stalowej. W trakcie oględzin w których udziału nie brał M.K. - Z.K. oświadczyła, że reklama wybudowana została w dniu [...] 2001 r. W związku z tym, że M.K. nie brał udziału w oględzinach, został przez organ I instancji wezwany do złożenia wyjaśnień. W dniu [...] .2001 r. M.K. złożył oświadczenie, że sporna reklama wykonana została w 1994 r., a w 2001 r. jedynie odnowiona. Okoliczności tej nie wykazał jednak żadnym potwierdzeniem Urzędu Miasta i Gminy S. W tej sytuacji zdaniem organu odwoławczego trafne jest stanowisko, organu I instancji, że reklama usytuowana została w 2001 r., tym bardziej jeszcze, że pracownicy organu I instancji w ostatnich latach wielokrotnie na działce M.K. przeprowadzali oględziny i nie stwierdzali istnienia przedmiotowej reklamy. Faktem jest, że decyzja organu I instancji powołuje wadliwą podstawę swego rozstrzygnięcia - art. 51 Prawa Budowlanego z 1994 r. Zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt. 2 Prawa Budowlanego z 1994 r., wykonanie reklamy wymagało zgłoszenia, a skoro takiego zgłoszenia nie dokonano podstawa rozbiórki może być art. 48 Prawa Budowlanego z 1994 r. Fakt wadliwej podstawy nie jednak stać się przyczyną uchylenia zaskarżonej decyzji. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył M.K. i nie precyzując żądania skargi, zarzucił, że sporna reklamę wybudował w 1994 r. i w związku z tym, nie może mieć do niej zastosowanie przepisy Prawa Budowlanego z 1994 r. Po za tym. zarzucił, że organy nie przeprowadziły właściwego postępowania wyjaśniającego a akta sprawy nie zawierają żadnych dowodów co do daty wybudowania reklamy. Oświadczenie Z.K. nie może być dowodem bowiem jest to osoba wrogo nastawiona do skarżącego. To, że przedstawiciele organu I instancji nie stwierdzili wykonania reklamy w 1994 r., nie może być dowodem gdyż przeprowadzali oni wizję w zupełnie innych sprawach "...nie zwracając żadnej uwagi na reklamę...". W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga w sprawie mniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.). Skarga jest uzasadniona bowiem dokonana w trybie art. l § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r., Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269) kontrola sądowa stwierdziła, że zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji naruszają prawo. Istota sprawy sprowadza się do prawidłowego ustalenia daty wybudowania przedmiotowej reklamy. Czyniąc w tym zakresie ustalenia organ II instancji podniósł, że z oświadczenia skarżącego wynika, że miało to miejsce w 1994 r., a w 2001 r. jedynie ją odnowiono ale okoliczności tej skarżący nie wykazał żadnym potwierdzeniem Urzędu Miasta i Gminy S. W tej sytuacji zdaniem organu odwoławczego trafne jest stanowisko, organu I instancji, że reklama usytuowana została w 2001 r., tym bardziej jeszcze, że pracownicy organu I instancji w ostatnich latach wielokrotnie na działce M.K. przeprowadzali oględziny i nie stwierdzali istnienia przedmiotowej reklamy. Ten ostatni fakt, nie został w żadnym zakresie udokumentowany a wynikał jedynie z pisma przewodniego organu I instancji przekazującego akta organowi II instancji z odwołaniem. Tym samym orzekające organy naruszyły art. 7, 77 kpa. Fakty powszechnie znane jak i fakty znane organowi z urzędu nie wymagają dowodu ale o faktach znanych organowi z urzędu które będą miały znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy należy zakomunikować stronie (art. 77 § 4 kpa). Z akt sprawy nie wynika aby uczyniono zadość temu przepisowi czym uchybiono ogólnym zasadom postępowania wyrażonym w art. 7 i 8 kpa. Skoro więc, kontrola sądowa wykazała, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, naruszają prawo na podstawie art. 145 § l pkt.l lit. "c" oraz art. 135 oraz art. 200 p.o.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI