II SA/Kr 3102/02

II SA/Kr 3102/02 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2005-05-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-11-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Bożenna Blitek /przewodniczący sprawozdawca/
Elżbieta Kremer
Krystyna Kutzner
Symbol z opisem
603  Utrzymanie i ochrona dróg publicznych i innych dróg ogólnodostępnych, ruch na tych drogach, koleje, lotnictwo cywilne, p
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek(spr.) Sędziowie NSA Krystyna Kutzner WSA Elżbieta Kremer Protokolant Agnieszka Słaboń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2005 r sprawy ze skargi R. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 października 2002 r Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania licencji uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 29.10.2002r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania R. L. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2002r. w sprawie odmowy wydania licencji na wykonanie transportu drogowego taksówką - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Jako podstawę prawną podano art. 138 § 1 pkt 1 kpa.
Na uzasadnienie podano, że zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 2b ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym - licencji udziela się, jeżeli ubiegający się nie był karany za przestępstwa umyślne przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, mieniu, wiarygodności dokumentów lub ochronie środowiska oraz za przestępstwa przeciwko życiu, zdrowiu, wolności seksualnej i obyczajowości, a z karty karnej wynika, zdaniem organów obu instancji, że R. L. został ukarany za czyn z art. 158 § 1 kk, tj. za przestępstwo przeciwko życiu i zdrowiu. Organ II instancji podkreślił, że z informacji z Krajowego Rejestru Karnego wynika, że - zdaniem tego organu - "Sąd Rejonowy wyrokiem z dnia [...].2001r. za przestępstwo z art. 158 § 1 Kodeksu karnego orzekł o warunkowym umorzeniu postępowania na 2 lata oraz o zastosowaniu środka karnego określonego art. 39 pkt 7 kk tj. [...] zł świadczenia pieniężnego na rzecz PCK w [...]". Taka adnotacja świadczy - zdaniem tego organu, że R. L. został skazany prawomocnym wyrokiem za przestępstwo przeciwko życiu i zdrowiu.
Na te decyzję organu II instancji złożył skargę J. S. wnosząc o jej uchylenie i podając, że zgodnie z przedłożoną przez niego informacją z Krajowego Rejestru Karnego postępowanie zostało warunkowo umorzone. W sprawie umorzenia Sąd wydał postanowienie, nie wyrok. Skoro nie orzeczono w stosunku do niego kary, to nie został skazany.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i powtórzyło swoje stanowisko jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone przed tą datą, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz.U. nr 153, poz. 1270) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.)
Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi - zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.
Zgodnie z treścią art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz.U. Nr 125, poz. 1371) "Przedsiębiorcy udziela się licencji (...), jeżeli przedsiębiorca sam wykonujący przewozy i zatrudnieni przez przedsiębiorcę kierowcy (...) nie byli skazani prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwa umyślne przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, mieniu, wiarygodności dokumentów lub ochronie środowiska". Według art. 6 ust. 1 pkt 2b "Licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką udziela się przedsiębiorcy, jeżeli zatrudnieni przez niego kierowcy oraz sam przedsiębiorca osobiście wykonujący przewozy nie byli skazani za przestępstwa, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 4, a ponadto za przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu oraz wolności seksualnej i obyczajności".
Z załączonej do akt informacji z Krajowego Rejestru Karnego zalegającej na k. 9 akt wynika, że w stosunku do skarżącego Sąd Rejonowy wydał orzeczenie do sygn. akt [...] w dniu [...].2001r., które uprawomocniło się w dniu [...].2001r. przy czym postępowanie warunkowo umorzono na 2 lata i orzeczono wobec skarżącego [...] zł świadczenia pieniężnego na rzecz PCK. Skoro postępowanie jest warunkowo umorzone to oznacza, że w określonych warunkach można je podjąć i kontynuować. Zgodnie z art. 551 zd. 1 kodeksu postępowania karnego (kpk - ustawa z dnia 06.06.1997r. - Dz.U.Nr 89, poz. 555 z późn. zm.) "W razie podjęcia postępowania warunkowo umorzonego, sprawa toczy się od nowa na zasadach ogólnych, przed sądem właściwym do jej rozpoznania", a więc postępowanie warunkowo umorzone nie jest ukończone w rozumieniu zakończenia postępowania w sprawie prawomocnym wyrokiem skazującym (czy uniewinniającym).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że informacje w Krajowym Rejestrze Karnym są gromadzone i ujawniane na podstawie ustawy z dnia 24 maja 2000r. o Krajowym Rejestrze Karnym (Dz.U. Nr 50, poz. 580 z późn. zm.). Z treści art. 1 ust. 2 wynika m.in., że "W Rejestrze gromadzi się dane o osobach: 1) prawomocnie skazanych za przestępstwa lub przestępstwa skarbowe, 2) przeciwko którym prawomocnie warunkowo umorzono postępowanie karne w sprawach o przestępstwa lub przestępstwa skarbowe". Wynika z powyższego, że ustawodawca wyraźnie odróżnił osoby prawomocnie skazane (pkt 1 - art. 1 ust. 2) od osób, przeciwko którym prawomocnie warunkowo umorzono postępowanie karne (pkt 2 - art. 1 ust. 2).
Sąd podkreśla, że z informacji uzyskanej z Krajowego Rejestru Karnego zalegającej w aktach wynika, iż przeciwko skarżącemu prowadzono postępowanie karne, nie mniej warunkowo je umorzono oraz, że skarżący R. L.nie tylko nie był prawomocnie skazany za przestępstwa umyślne, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 4 cyt. ustawy o transporcie drogowym, czy skazany za przestępstwa, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 b tej ustawy, ale w ogóle nie był skazany za jakiekolwiek przestępstwo.
Mając powyższe na względzie - Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił skargę jako w pełni uzasadnioną i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i na mocy powołanych przepisów oraz art. 145 § 1 pkt 1 a p.p.s.a. - orzekł jak wyroku.