II SA/KR 310/19

II SA/Kr 310/19 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2019-10-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-03-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Beata Łomnicka /przewodniczący sprawozdawca/
Jacek Bursa
Tadeusz Kiełkowski
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 1324/20 - Wyrok NSA z 2023-04-20
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1202
art. 67 ust. 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: WSA Beata Łomnicka ( spr.) Sędziowie : WSA Jacek Bursa WSA Tadeusz Kiełkowski Protokolant: Specjalista Karina Kasprzycka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2019 r. sprawy ze skargi S. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 22 stycznia 2019 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę
Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją nr [...] z 22 stycznia 2019 r. (znak: [...]), uchylił rozstrzygnięcie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. z dnia 25 maja 2018r. nr [...] (znak: [...]), w którym nakazano S. P. rozbiórkę budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce [...] położonej w [...] - w części dotyczącej terminu wykonania nałożonego obowiązku, określając tym zakresie termin rozpoczęcia rozbiórki - 2 miesiące od daty otrzymania niniejszej decyzji, termin zakończenia rozbiórki i uporządkowania terenu - 30 czerwca 2019r. W pozostałym zakresie utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy.
W podstawie materialno - prawnej organ II instancji powołał m.in. art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 104 k.p.a. oraz art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2018r. poz. 1202 ze zm.).
W uzasadnieniu decyzji organ II instancji opisał przebieg postępowania w przedmiotowej sprawie.
Organ II instancji wyjaśnił, że niniejsze postępowanie dotyczy obiektu o wymiarach zewnętrznych 6,25m x 6,15m zlokalizowanego na działce [...] położonej w [...], pełniącego funkcję garażu.
Na wstępie wskazano, że z treści powołanego w sentencji zaskarżonego rozstrzygnięcia - przepisu art. 67 ust. 1 Pr. bud. wynika, że przesłanką umożliwiającą nakazanie rozbiórki obiektu budowlanego jest nie tyle zły stan techniczny obiektu budowlanego, ale przede wszystkim to, że nie nadaje się on do remontu, odbudowy lub wykończenia.
W przedłożonej przez stronę Ekspertyzie technicznej budynku, wykonanej przez rzeczoznawcę budowlanego w czerwcu 2017 r., stwierdzono m.in., że "ściany mocno zniszczone przy czym w większym stopniu ściany gazobetonowe, które w okresie budowy (połowa lat 60-tych ubiegłego wieku) miały wytrzymałość 30 kG na cm 2. Dzisiaj ich stan jest krytyczny. Z uwagi na duże uszkodzenia dachu i stałe zalewanie opadami nie można ich uważać za materiał budowlany. Strop z uwagi na oszczędności, przekrój i rozstaw belek stalowych i znaczne popękania płyty nadaje się tylko do wyburzenia. Dach z uwagi na zalewanie działki sąsiada oraz bardzo zły stan techniczny winien być wyburzony (...) Czyli na pewno należy rozebrać dach i strop i nie można wykorzystać materiałów z rozbiórki do odbudowy ze względu na ich stan techniczny. Procent zużycia budynku wynosi ok. 70 %. Takich elementów jakie znajdują się w tym budynku nie przelicza się bo nie spełniają
warunków materiałów budowlanych (...)." Ponadto autor ww. opracowania w piśmie z 21 sierpnia 2017 r. zatytułowanym Załącznik do ekspertyzy technicznej z czerwca 2017r. podniósł, że "Ściany są zagrzybione i nie posiadają odpowiedniej wytrzymałości i wraz z całym budynkiem powinny być wyburzone, gdyż stwarzają poważne zagrożenie bezpieczeństwa ze względu na wolny dostęp do osób nieupoważnionych oraz nieodpowiedni stan techniczny, który grozi zawaleniem (...)".
Dalej organ odwoławczy wskazał, że obiekt będący przedmiotem postępowania powstał ok. 1965r. S. P. został właścicielem działki na której znajduje się przedmiotowy obiekt na podstawie aktu notarialnego z dnia [...].12.2000r., Rep. nr [...]. W treści ww. aktu notarialnego zawarta została informacja, że na ww. działce znajduje się cyt.: "stajnia murowana kryta dachówką i garaż murowany kryty dachówką wymagające kapitalnego remontu".
Następnie organ II instancji zaznaczył, że S. P. wraz z odwołaniem przedłożył kopię zgłoszenia robót budowlanych w Starostwie Powiatowym z dnia 30.10.2015r. dotyczącego budynku garażu na działce nr [...], w zakres których miały wchodzić: "naprawa uszkodzonego dachu - wymiana pokrycia dachu w miejsce dachówki cementowej - pokrycie z blachy. Orynnowanie - wymiana starego na nowe". Ustalono, że do dnia przeprowadzenia oględzin tj. [...].10.2018r. S. P. nie podjął jednak robót remontowych ani nie wykonał stosownego zabezpieczenia budynku będącego przedmiotem postępowania przed działaniem czynników atmosferycznych.
Dokonawszy analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego (tj. m.in. ekspertyza techniczna i załącznik do niej, oględziny na działce z [...] października 2018 r.) organ II instancji stwierdził, iż budynek będący przedmiotem postępowania jest w stanie destrukcji, uniemożliwiającym wykonanie jego remontu. Uszkodzeniu uległy elementy konstrukcyjne tj. ściany obiektu (pęknięcia i rozwarstwienia ścian), strop (spękania) i więźba dachowa. Brak szczelności pokrycia dachowego, brak stolarki okiennej, uszkodzona brama wjazdowa, powoduje, że obiekt jest poddawany niszczycielskiemu działaniu czynników atmosferycznych: zamakania i rozsadzającego działania zamarzającej wody. Wbrew twierdzeniom zawartym w odwołaniu, posiłkując się ww. opinią techniczną i mając przede wszystkim na uwadze względy techniczne uznano, że obiekt z uwagi na stopień zużycia użytych w nim materiałów budowlanych nadaje się wyłącznie do rozbiórki. Zgromadzone w niniejszej sprawie dowody, w ocenie [...]WINB, były wystarczające do wydania nakazu o którym mowa w art. 67 ust. 1 Pr. bud.
Nadto wskazano, że S. P. pomimo składanych deklaracji nie podjął skutecznych działań mających na celu doprowadzenie ww. budynku do stanu zgodnego z prawem. Z zebranego materiału dowodowego nie wynika aby odwołujący, do czasu ingerencji organu nadzoru budowlanego podejmował jakiekolwiek działania w celu zabezpieczenia obiektu przed zniszczeniem, czy wykonywał jakiekolwiek doraźne naprawy.
Skarżący zaskarżył opisaną na wstępie decyzję [...]WINB [...] do Sądu, wnosząc o jej uchylenie. Skarżący wskazał, że ww. rozstrzygnięcie jest dla niego krzywdzące z uwagi na to, iż orzeczony w nim nakaz rozbiórki jest najdalej idącą sankcją za naruszenie przepisów prawa budowlanego, rodząca nieodwracalne skutki . Podniósł nadto, że organ administracyjny bezpodstawnie blokuje mu wydanie decyzji o warunkach zabudowy, która jest konieczna do przeprowadzane stosownej przebudowy ww. obiektu oraz zmiany konstrukcji dachu. Skarżący tym bardziej czuje się poszkodowany przez rygorystycznie egzekwujący wobec niego swoje uprawniana organ, albowiem w przypadku licznych samowoli występujących na sąsiedniej działce nr [...], ten sam organ pozostaje bierny. Zdaniem skarżącego działania w kierunku wyburzenia jego budynku są wybiegiem w celu ewentualnych legalizacji samowoli budowlanych na ww. sąsiedniej działce nr [...].
W odpowiedzi na skargę [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 2107 t.j.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeśli ustawy nie stanowią inaczej. Powołane przepisy ograniczają kognicję sądów administracyjnych do oceny zgodności kontrolowanej decyzji (aktu, czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania lub tryb podjęcia innego aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Wiążące są przy tym przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu. Uchylenie decyzji administracyjnej albo stwierdzenie jej nieważności następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających wpływ na wynik sprawy. Wskazać przy tym należy, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy – Prawo o
postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 t.j., dalej: p.p.s.a.) sąd co do zasady rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy administracyjnej (art. 133 § 1 p.p.s.a.).
Mając na względzie wskazane wcześniej kryterium legalności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po dokonaniu oceny ustalonych w toku postępowania administracyjnego okoliczności faktycznych i prawnych sprawy, nie znalazł podstaw do stwierdzenia zasadności zarzutów podniesionych w skardze.
Zgodnie z art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm.), stanowiącym materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia sprawy, jeżeli obiekt budowlany nie nadaje się do remontu, odbudowy lub wykończenia, organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję nakazującą właścicielowi lub zarządcy rozbiórkę tego obiektu i uporządkowanie terenu oraz określającą terminy przystąpienia do tych robót i ich zakończenia.
Nakazanie więc rozbiórki na podstawie cyt. wyżej przepisu dotyczy obiektów, które nie nadają się do remontu, odbudowy lub wykończenia. W toku postępowania administracyjnego przed podjęciem decyzji organ powinien więc dokonać ustaleń co do stanu technicznego obiektu i również, czy i w jaki sposób właściciel obiektu budowlanego ma zamiar usunąć istniejące naruszenia porządku prawnego. Zatem ww. przepis odnosi się przede wszystkim do sytuacji, gdy stan obiektu uniemożliwia doprowadzenie go do właściwego stanu technicznego (np. gdy obiekt stwarza bezpośrednie zagrożenie zawalenia się czy też bezpośrednie zagrożenie bezpieczeństwa, którego nie można zlikwidować).
Stan techniczny przedmiotowego obiektu został szczegółowo opisany przez organy obu instancji, a ustalenia w tym zakresie poprzedzone zostały przeprowadzeniem – z udziałem skarżącego - oględzin ([...] października 2018 r.), tj. przy uwzględnieniu wymogów określonych regulacjami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 30 sierpnia 2004 r. w sprawie warunków i trybu postępowania w sprawach rozbiórki nieużytkowanych lub niewykończonych obiektów budowlanych (Dz.U Nr 108, poz. 2043). Zbędnym jest więc ich tu ponawianie, jedynie podkreślić należy, że ustalenia organów co do stanu technicznego przedmiotowego budynku nie były w toku postępowania administracyjnego kwestionowane przez skarżącego (protokół z oględzin został przez skarżącego podpisany bez zastrzeżeń).
Nadto rzeczoznawca budowlany w swoim opracowaniu (załącznik do ekspertyzy technicznej z czerwca 2017 r.) opisując stan techniczny przedmiotowego budynku wskazał, że "ściany są zagrzybione i nie posiadają odpowiedniej wytrzymałości i wraz z całym
budynkiem powinny być wyburzone, gdyż stwarzają poważne zagrożenie bezpieczeństwa ze względu na wolny dostęp do budynku osób nieupoważnionych oraz nieodpowiedni stan techniczny, który grozi zawaleniem (...)."
W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego, nie budzi jakichkolwiek wątpliwości Sądu, że przedmiotowy budynek, w ustalonym jednoznacznie stanie technicznym nie nadaje się do remontu czy odbudowy. Z Ekspertyzy technicznej ww. budynku wynika m.in., że:" strop (...) nadaje się tylko do wyburzenia (...), dach z uwagi na zalewanie działki sąsiada oraz bardzo zły stan techniczny winien być wyburzony (...) Na pewno należy rozebrać dach i strop i nie można wykorzystać materiałów z rozbiórki do odbudowy ze względu na ich stan techniczny". W podsumowaniu uznano nawet, że obiekt z uwagi na stopień zużycia użytych w nim materiałów budowlanych nadaje się wyłącznie do rozbiórki. Taki stan rzeczy przesądza o prawidłowości podjętego rozstrzygnięcia. Tym bardziej, że skarżący pomimo deklarowanej gotowości rozbudowy przedmiotowego budynku nie wykazał by podjął się jakichkolwiek prac zmierzających do zabezpieczenia ww. budynku przed jego dalszą degradacją, choćby przez systematyczne wykonywanie niezbędnych bieżących jego napraw.
Kwestia samowoli budowlanej na działce nr [...], jako znajdująca się poza zakresem kontroli Sądu związanego granicami przedmiotowej sprawy, nie może prowadzić do zakwestionowania legalności zaskarżonej decyzji. Podobnie nie mogły odnieść zamierzonego dla skarżącego skutku argumenty dotyczące stanu bezczynności organu administracyjnego odnośnie wydania decyzji o warunkach zabudowy oraz zawieszenia postępowania z tej przyczyny.
Z tych wszystkich względów na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.