II SA/Kr 3073/02

II SA/Kr 3073/02 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2006-03-21
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-11-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Grażyna Firek /przewodniczący sprawozdawca/
Janusz Kasprzycki
Kazimierz Bandarzewski
Symbol z opisem
632  Pomoc społeczna
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Firek ( spr.) Sędziowie: AWSA Kazimierz Bandarzewski AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant: Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2006 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 3 października 2002 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania gwarantowanego zasiłku okresowego skargę oddala
Uzasadnienie
II SA/Kr 3073/02
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...] Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w J. na podstawie art.31 ust.4a, art.4, art. 2a ust l, pkt la ustawy z dnia 29 listopada 1990 roku o pomocy społecznej - /t.j. z 1998 r. Dz.U. Nr 64, poz.414 z późn. zm./ oraz art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu wniosku Nr [...] złożonego dnia 2002/07/[...] odmówił przyznania gwarantowanego zasiłku okresowego A. K., wskazując, że w/wymieniona nie spełniła wymogów ustawy o pomocy społecznej, uzasadniających przyznanie takiego zasiłku. Zgodnie z treścią art. 31 ust.4a ustawy o pomocy społecznej osobie, która utraciła prawo do zasiłku dla bezrobotnych z powodu upływu okresu jego pobierania a dochód rodziny nie przekracza kryterium dochodowego ustalonego zgodnie z art. 4 ust. l tej ustawy przysługuje gwarantowany zasiłek okresowy, jeżeli w dniu utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych oraz w okresie pobierania gwarantowanego zasiłku okresowego samotnie wychowuje co najmniej l dziecko do 7-go roku życia, a stosownie do treści art. 2a ust. l, pkt la za osobę samotnie wychowującą dziecko uznaje się tylko osobę gospodarującą z dzieckiem pozostającym pod jej opieką i na jej wyłącznym utrzymaniu, nawet jeżeli otrzymuje alimenty, gdy tymczasem w/wymieniona zamieszkuje wraz ze swoją matką i jej dochody przyczyniają się do utrzymania rodziny, a zatem dziecko w/wymienionej nie pozostaje wyłącznie na jej utrzymaniu i pod wyłączną jej opieką.
Od wskazanej wyżej decyzji A. K. wniosła odwołanie, w którym zaprzeczyła twierdzeniom zawartym w zaskarżonej decyzji jakoby matka jej będąca inwalidą I grupy, z którą wspólnie zamieszkuje pomagała finansowo w utrzymaniu jej i dziecka i stwierdziła, że dziecko i ona sama pozostają na wyłącznie na swoim utrzymaniu. Odwołująca się podkreśliła także , iż samotnie wychowuje dziecko, bowiem jej matka jest osobą niepełnosprawną , inwalidą I grupy i stąd nie możliwym jest pozostawienie dziecka pod jej opieką gdyż to ona sama wymaga opieki ze strony innych osób. Wskazała także, że jakkolwiek mieszka razem z matką, to jednakże prowadzą oddzielne gospodarstwa domowe. W konkluzji odwołująca się wniosła o przyznanie jej przedmiotowego zasiłku.
Decyzją z dnia 3 października 2002 r. znak [...] na podstawie art. 138 §1 pkt. l ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 107 z późn. zm,), oraz art.31 ust.4a, art.2a ust. l pkt. la ustawy z dnia 29 listopada 1990 r, o pomocy społecznej -/t. j. z 1998 r. Dz. U, Nr 64, poz,414 z późn zm./ - po rozpatrzeniu powyższego odwołania od decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w J. znak: [...] z dnia 2002-07-[...] w sprawie odmówienia przyznania gwarantowanego zasiłku okresowego - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W jej uzasadnieniu Kolegium wskazało, iż A. K. jest matką samotnie wychowującą czteroletnie dziecko tj. bez ojca. Mieszka wraz z dzieckiem i matką, która jest inwalidą I grupy w dobrych warunkach mieszkaniowych, a po wyczerpaniu okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych utraciła źródło utrzymania i jedynym źródłem utrzymania jest zasiłek rodzinny, emerytura matki w kwocie [...] zł oraz dochody z niewielkiego gospodarstwa rolnego.
Łączny dochód w rodzinie, zgodnie z art. 2a ust. l pkt, 2 ustawy o pomocy społecznej wynosi 762,66 zł a dochód na osobę 254,22 zł. Natomiast kryterium ustawowe dla tej trzyosobowej rodziny wynosi 922,00 zł. Kolegium podkreśliło, że pomimo, iż dochód rodziny odwołującej się jest niski i kwalifikuje tę rodzinę do otrzymania zasiłków ze środków pomocy społecznej to jednakże odwołująca się nie spełniła kryterium ustawy w art. 31 ust.4a w związku z art. 2a ust. l do otrzymania zasiłku okresowego gwarantowanego albowiem mieszkając wraz z matką i prowadząc wspólne gospodarstwo korzysta z jej dochodów, które przyczyniają się do utrzymania jej rodziny, a ponadto dziecko odwołującej się nie pozostaje pod jej opieką wyłączną i na jej wyłącznym utrzymaniu a zatem nie są tutaj spełnione wymogi określone w art.31 ust.4a w związku z art.2a ust l pkt la, które definiują osobę samotnie wychowującą dziecko wtedy gdy ta osoba gospodarująca z dzieckiem pozostającym pod jej opieką jest na wyłącznym jej utrzymaniu. Kolegium wskazało również, że nie dało wiary twierdzeniom A. K. zawartym w odwołaniu od decyzji, że nie prowadzi ona wspólnie z matką gospodarstwa domowego lecz oddzielnie albowiem to twierdzenie jest sprzeczne z jej wcześniejszym oświadczeniem, które złożyła pisemnie w dniu [...].07.2002 r. pod odpowiedzialnością karną za fałszywe zeznania, iż prowadzi z matką wspólne gospodarstwo domowe.
W konkluzji SKO stwierdziło, że odwołująca się nie spełniła ustawowych wymogów do otrzymania gwarantowanego zasiłku okresowego i dlatego brak było podstaw merytorycznych oraz formalno-prawnych do zmiany zaskarżonej decyzji.
W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie A. K. wniosła o uchylenie powyższej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania względnie o jej zmianę i uznanie , że gwarantowany zasiłek okresowy jej się należy. Skarżąca zarzuciła, że wbrew dokonanym ustaleniom nie prowadzi z matką wspólnego gospodarstwa domowego, a jej syn jest na jej wyłącznym utrzymaniu i wyłącznie pod jej opieką. Wskazała, że przeciwne ustalenia wyniknęły z tego, iż w trakcie przeprowadzania wywiadu środowiskowego stwierdzono , że wraz z matką użytkują wspólnie kuchnię , a zatem wspólnie prowadza gospodarstwo domowe i choć informowała pracownika socjalnego, że jedynie matce inwalidce I grupy pomaga i się nią opiekuje to dała się przekonać i podpisała oświadczenie o treści, że wraz z matką prowadzą wspólne gospodarstwo domowe.
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art.97§ l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm./ Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi /art. 134 ustawy/.
Skarga jest nieuzasadniona, albowiem wbrew zarzutom w niej zawartym organy obu instancji dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych oraz właściwie zastosowały powołane przepisy ustawy o pomocy społecznej, a przeprowadzone postępowanie odpowiadało zasadom określonym w kodeksie postępowania administracyjnego.
Stosownie do treści art. 31 ust.4a ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. /tj. z 1998 r. Dz.U. nr 64 poz.414 ze zm./ obowiązującej w dacie wydania zaskarżonej decyzji osobie, która utraciła prawo do zasiłku dla bezrobotnych, pobieranego na podstawie przepisów o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, z powodu upływu okresu jego pobierania, a dochód rodziny nie przekracza kryterium dochodowego ustalonego zgodnie z art. 4 ust. l - przysługuje gwarantowany zasiłek okresowy, jeżeli w dniu utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych oraz w okresie pobierania gwarantowanego zasiłku okresowego samotnie wychowuje co najmniej jedno dziecko do 7 roku życia, a zasiłek taki przysługuje, jeżeli osoba uprawniona wystąpiła z wnioskiem o jego wypłatę nie później niż w terminie 30 dni od dnia ustania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, lub 30 dni od dnia otrzymania decyzji urzędu pracy o ustaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Zaś stosownie do treści art. 2a ust. l pkt la tej ustawy pojęcie osoby samotnie wychowującej dziecko oznacza osobę gospodarującą z dzieckiem pozostającym pod jej opieką i na jej wyłącznym utrzymaniu, nawet jeśli otrzymuje alimenty, a w rozumieniu przepisów ustawy o pomocy społecznej, za rodzinę uważa się osoby spokrewnione lub niespokrewnione pozostające w faktycznym związku wspólnie zamieszkujące i gospodarujące.
Decyzją z dnia [...] czerwca 2002 r. Starosta Powiatu N. orzekł o utracie przez A. K. prawa do zasiłku dla bezrobotnych wobec upływu maksymalnego okresu jego pobierania, wniosek o przyznanie gwarantowanego zasiłku okresowego skarżąca złożyła w dniu [...] lipca 2002 r., łączny dochód na który składał się zasiłek rodzinny, emerytura matki skarżącej oraz dochody z niewielkiego gospodarstwa rolnego łącznie wynosił 762,66 zł/ na osobę 254,22 zł, natomiast kryterium ustawowe dla trzyosobowej rodziny wynosiło 922,00 zł. Równocześnie skarżąca w dniu [...] lipca 2002 r. złożyła oświadczenie, że mieszka wraz z matką i niepełnoletnim synem, jej matka wymaga pomocy osób drugich oraz, że razem prowadzą wspólne gospodarstwo domowe.
Przytoczone okoliczności w konfrontacji z zasadami wynikającymi ze wskazanych wyżej przepisów musiały doprowadzić do wniosku, że skarżąca nie spełniła kryterium określonym w art. 2a ust.l pkt la ustawy spełniając pozostałe przesłanki do przyznania prawa do przedmiotowego zasiłku, a to musiało skutkować odmową przyznania prawa do zasiłku.
Twierdzenia zawarte w skardze dotyczące okoliczności sporządzenia przedmiotowego oświadczenia nie są przekonywujące. Należy zwrócić bowiem uwagę, że oświadczenie o prowadzeniu wraz z matką wspólnego gospodarstwa domowego skarżąca złożyła po uprzedzeniu o odpowiedzialności karnej z art. 233 § l kk za złożenie fałszywych zeznań. Za prawdziwością tego oświadczenia przemawia także i to, że skarżąca do tego oświadczenia przedłożyła odcinek emerytury pobieranej przez jej matkę, wskazując nadto osobie sporządzającej wywiad emeryturę tę jako źródło utrzymania siebie i swojego syna, co jest także przekonywujące; trudno bowiem byłoby uznać za realne, że skarżąca utrzymuje się wraz z synem jedynie z zasiłku rodzinnego.
Raz jeszcze należy podkreślić, że ustalenie dotyczące prowadzenia przez skarżącą wspólnego gospodarstwa domowego z jej matką poczynione zostało nie dlatego, że "wspólnie użytkują kuchnię", ale na podstawie wyraźnego oświadczenia samej skarżącej złożonego po uprzedzeniu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywych zeznań.
Mając na uwadze przytoczone okoliczności Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na zasadzie art.151 cyt. wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.