II SA/Kr 301/25

II SA/Kr 301/25 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-06-05
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-03-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Agnieszka Nawara-Dubiel
Joanna Człowiekowska /przewodniczący/
Sebastian Pietrzyk /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6135 Odpady
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 572
art. 134
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Sentencja
Dnia 5 czerwca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska Sędziowie: WSA Agnieszka Nawara – Dubiel WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 5 czerwca 2025 roku sprawy ze skargi K. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 16 stycznia 2025 r., znak: SKO-OŚ-4170-141/24 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi K. K. jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu (dalej zwane: SKO) z dnia 16 stycznia 2025 r. o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia 19 sierpnia 2024 r., znak [...], sprostowanej postanowieniem Burmistrza Miasta [...] z dnia 17.10.2024 r., znak [...] w przedmiocie nakazania usunięcia odpadów z dz. Ew. nr [...] w N. .
Powyższe postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach.
Decyzją z dnia 19.08.2024r., znak: [...], sprostowaną postanowieniem z dnia 17.10.2024 r., znak: [...] Burmistrz Miasta [...] orzekł w przedmiocie nakazania usunięcia w terminie do 3 miesięcy od dnia uprawomocnienia się decyzji z dz. ew. nr [...] w N. odpady o kodach: 17 05 04 - gleba i ziemia w tym kamienie , inne niż wymienione w 17 05 03, 17 01 07 - zmieszane odpady z betonu, gruzu ceglanego, odpadowych materiałów ceramicznych i elementów wyposażenia inne niż wymienione w 17 01 06 w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami prawa tj. poprzez oddanie ich podmiotowi zbierającemu odpady, który posiada odpowiednie zezwolenie właściwego organu i przywrócić teren przedmiotowej działki do stanu sprzed magazynowania.
Decyzja Burmistrza Miasta [...] z dnia 19.08.2024r., znak: [...], zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie do wniesienia odwołania, doręczona została pełnomocnikowi K. K., tj. M. K., zam. ul. S. , [...] w dniu 26 sierpnia 2024 r. o czym świadczy zwrotne poświadczenie odbioru tej decyzji.
Odwołanie od powyższej decyzji zostało wniesione w dniu 13 grudnia 2024 roku (data nadania w placówce operatora pocztowego).
Postanowieniem z dnia 14.01.2025r., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu odmówiło K. K., zam. ul. S. , [...], reprezentowanemu przez radcę prawnego K. J., Kancelaria [...], ul. L. , [...] przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia 19.08.2024r., znak: [...] w przedmiocie nakazania usunięcia odpadów ż dz. ew. nr [...] w N. .
Następnie postanowieniem 16 stycznia 2025 r. SKO stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta N. z dnia 19 sierpnia 2024 r., znak [...], sprostowanej postanowieniem Burmistrza Miasta [...] z dnia 17.10.2024 r., znak [...] w przedmiocie nakazania usunięcia odpadów z dz. Ew. nr [...] w N. .
Skargę na powyższe postanowienie wniósł K. K., który podniósł zarzuty naruszenia:
1) art. 80 KPA poprzez dokonanie dowolnej zamiast swobodnej oceny dowodów w sprawie, co polegało na przyjęciu przez SKO, że skarżący dnia 25 października 2024 r. w Urzędzie Miasta nowy Targ zapoznał się z aktami sprawy w zakresie wydania decyzji z dnia 19.08.2024 r. i został poinformowany o jej treści oraz upływie terminu na wniesienie odwołania od w/w decygi podczas, gdy taka ocena dowodu z notatki służbowej zgromadzonej w aktach sprawy [...] jest sprzeczna z zasadami logicznego rozumowania oraz w szczególności zasadami doświadczenia życiowego z uwagi na fakt wcześniejszego dostarczenia przedmiotowej decyzji ówczesnemu pełnomocnikowi skarżącego, które to doręczenie zgodnie pozostałą częścią ustaleń faktycznych poczynionych w niniejszej sprawie, było skuteczne wobec skarżącego w ocenie organu I instancji,
2) art. 80 KPA poprzez dokonanie dowolnej zamiast swobodnej oceny dowodów w sprawie, co polegało na przyjęciu przez SKO sprzecznie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, że skarżący nie zapoznał się z decyzją z dnia 19.08.2024 w dacie przez niego podanej we wniosku o przywrócenie terminu na wniesienie odwołania od w/w decyzji oraz zgodnie ze złożonymi wyjaśnieniami w tej sprawie podczas, gdy przedstawiona przez niego data zapoznania się z przedmiotową decyzją znajduje uzasadnienie w przebiegu czynności procesowych podejmowanych w toku postępowania administracyjnego oraz daje się pogodzić z faktami dot. dotychczasowego zachowania się skarżącego w toku trwania postępowania administracyjnego, które w żaden sposób nie wskazywało na zignorowanie sprawy przedmiotowego postępowania iub lekceważenie go w jakimkolwiek stopniu, a tym bardziej uzasadniającym założenie o tym, że skarżący dowiedziawszy się o wydaniu później zaskarżonej decyzji, postanowił pierwotnie ją całkowicie zignorować i doczekać upływu terminu na wniesienie odwołania,
3) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a polegający na przyjęciu przez SKO, że skarżący wiedział o wydaniu zaskarżonej decyzji z uwagi na zamieszczenie wzmianki o niej w uzasadnieniu posiadanego przez skarżącego projektu decyzji mającej zapaść innej sprawie (znak [...]), a to wbrew wyjaśnieniom skarżącego, które jako logiczne i spójne powinny przez SKO zostać potraktowane jako wiarygodne.
Powołując się na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg. norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie z racji jej bezzasadności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1267 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.) - dalej jako: p.p.s.a., ogranicza podstawy prawne uwzględnienia skargi do stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd administracyjny w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a., które to ograniczenie nie ma zastosowanie w rozpatrywanej sprawie. Niniejszą sprawę Sąd procedował w oparciu o przepis art. 119 pkt 3 p.p.s.a. (w trybie uproszczonym Sąd może rozpoznać skargę na postanowienie, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie) na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, w składzie trzech sędziów stosownie do treści art. 120 p.p.s.a.
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Po myśli art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024, poz. 572 ze zm.) – dalej jako "k.p.a." odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.
Na gruncie niniejszej sprawy nie ma wątpliwości, że decyzja Burmistrza Miasta [...] z dnia 19.08.2024 r., znak: [...], zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie do wniesienia odwołania, doręczona została pełnomocnikowi K. K., tj. M. K., zam. ul. S. , [...] w dniu 26 sierpnia 2024 r. o czym świadczy zwrotne poświadczenie odbioru tej decyzji.
Doręczenie to nastąpiło zgodnie z at. 42 § 1 K.p.a., zgodnie z którym Pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy albo na adres do korespondencji wskazany w bazie adresów elektronicznych.
Nie budzi również wątpliwości, że Skarżący wniósł odwołanie od decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia 19.08.2024 r., znak: [...] w dniu 13 grudnia 2024 roku.
Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
W przywołanym wyżej art. 134 k.p.a., ustawodawca posłużył się kategorycznym zwrotem "stwierdza", co oznacza, że na organie odwoławczym ciąży bezwzględny obowiązek wydania postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania w każdym przypadku, gdy takie uchybienie miało miejsce. Uchybienie terminu do wniesienia odwołania musi być jednoznaczne i mieć pełne oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym sprawy. Warunkiem wydania rozważanego postanowienia jest w pierwszej kolejności bezsporne ustalenie daty, w której organ skutecznie doręczył stronie decyzję wydaną w toku postępowania pierwszoinstancyjnego, bowiem bieg terminu do wniesienia odwołania rozpoczyna się dopiero wtedy, gdy doręczenie było prawidłowe. Zatem, organ winien dysponować niebudzącym wątpliwości dokumentem zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji przez adresata lub inną osobę. Takim potwierdzeniem organ dysponował. Niezależnie organ odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości, niż wydanie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania na podstawie bezwzględnie obowiązującej normy wskazanej w art. 134 k.p.a. Każde, nawet nieznaczne przekroczenie terminu stanowi samoistną podstawę do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie. Powyższe stanowisko jest utrwalone w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 lutego 2025 r., sygn. I OSK 1285/23; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 maja 2024 r., sygn. II OSK 590/23; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 marca 2024 r., sygn. I OSK 318/23; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 listopada 2023 r., sygn. I GSK 113/20; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2022 r., II OSK 854/21; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 stycznia 2025 r., sygn. II SA/Gd 705/24 - CBOSA).
Podnoszone natomiast przez Skarżącego w skardze okoliczności nawiązują raczej do kwestii przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, co jednak nie jest przedmiotem niniejszej sprawy i z tego też powodu zarzuty podniesione w skardze nie mogły zostać uznane za uzasadnione.
Ze względu na powyższe skarga została oddalona na zasadzie art. 151 p.p.s.a.