II SA/Kr 2995/01
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd umorzył postępowanie w sprawie zezwolenia na zajęcie nieruchomości, ponieważ skarżący sprzedał nieruchomość inwestorowi, co uczyniło postępowanie bezprzedmiotowym.
Skarżący R.M. zaskarżył decyzję Wojewody utrzymującą w mocy zezwolenie na niezwłoczne zajęcie nieruchomości na potrzeby budowy drogi. Zarzucał naruszenie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami i k.p.a. w zakresie wykładni zezwolenia na zajęcie. Jednakże, w trakcie postępowania sądowego, skarżący sprzedał przedmiotową nieruchomość inwestorowi, co spowodowało bezprzedmiotowość postępowania sądowego.
Sprawa dotyczyła skargi R.M. na decyzję Wojewody, która utrzymała w mocy zezwolenie Starosty na niezwłoczne zajęcie nieruchomości na potrzeby Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych. Skarżący zarzucał organom naruszenie art. 122 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz art. 108 § 1 i 138 § 1 w związku z art. 107 § 3 k.p.a., twierdząc, że zezwolenie na zajęcie nieruchomości było uzasadnione jedynie dla potrzeb fizycznego władztwa, a nie dla uzyskania pozwolenia na budowę. Wojewoda podtrzymał swoje stanowisko, wskazując na ważny interes społeczny związany z poprawą bezpieczeństwa ruchu drogowego. W trakcie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, skarżący R.M. sprzedał przedmiotową nieruchomość Skarbowi Państwa - Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad. W związku z tym, sąd uznał postępowanie za bezprzedmiotowe i postanowił je umorzyć na mocy art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Sąd nie rozstrzygnął tej kwestii merytorycznie, ponieważ postępowanie zostało umorzone.
Uzasadnienie
Kwestia wykładni art. 122 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie została rozstrzygnięta z uwagi na sprzedaż nieruchomości przez skarżącego inwestorowi, co uczyniło postępowanie bezprzedmiotowym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzono
Przepisy (5)
Główne
u.g.n. art. 122 § 1
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
PPSA art. 161 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 108 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprzedaż nieruchomości przez skarżącego inwestorowi uczyniła postępowanie bezprzedmiotowym.
Odrzucone argumenty
Zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami i k.p.a. w zakresie wykładni zezwolenia na zajęcie nieruchomości.
Godne uwagi sformułowania
skoro inwestor Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad stał się właścicielem przedmiotowych nieruchomości, bezprzedmiotowe stało się każde postępowanie w sprawie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie tej nieruchomości.
Skład orzekający
Andrzej Niecikowski
przewodniczący sprawozdawca
Anna Szkodzińska
członek
Małgorzata Brachel - Ziaja
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Umorzenie postępowania sądowego w przypadku, gdy przedmiot sporu stał się bezprzedmiotowy na skutek zdarzeń po jego wszczęciu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której skarżący sam doprowadził do bezprzedmiotowości postępowania poprzez sprzedaż nieruchomości.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa jest proceduralna i dotyczy umorzenia postępowania z powodu sprzedaży nieruchomości, co czyni ją mniej interesującą z punktu widzenia szerszej publiczności.
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Kr 2995/01 - Postanowienie WSA w Krakowie Data orzeczenia 2004-12-08 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2001-10-10 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Andrzej Niecikowski /przewodniczący sprawozdawca/ Anna Szkodzińska Małgorzata Brachel - Ziaja Symbol z opisem 601 Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Umorzono postępowanie sądowe Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Niecikowski (spr) Sędziowie : NSA Anna Szkodzińska , WSA Małgorzata Brachel -Ziaja Protokolant : Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2004r sprawy ze skargi R.M. na decyzję Wojewody [....] z dnia 13 września 2001r, Nr [ ] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Uzasadnienie Decyzją z dnia 10.07.2001 r. (znak:.......) Starosta J. , działając na podstawie art. 122 ust. l ustawy z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz.U. z 2000 r. nr. 46 poz. 543- zwaną dalej ustawą o g.n.) w związku z art. 108 kpa, udzielił Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych w W. -zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości położonej w J. obręb [....] , oznaczonej w ewidencji gruntów jako dz.ewid. [....] , [....] , etc....- jednocześnie nadając tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Odwołanie R.M. nie zostało uwzględnione i Wojewoda [....] decyzją z dnia 13.09.2001 r. (znak:.......) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje, wywodząc iż treść art. 122 ust.l ustawy o g.n., upoważnia Starostę do wydania tego rodzaju decyzji co zaskarżona. Zdaniem Wojewody zwłoka w objęciu w posiadanie nieruchomości przed zakończeniem postępowania wywłaszczeniowego ostateczną decyzją w sposób istotny zakłóciłoby zamierzony proces inwestycyjny, spowodowałoby jego znaczne opóźnienie lub nawet uczyniło go niemożliwym. Nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności uzasadnia ważny interes społeczny, który odzwierciedla potrzeba poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył R.M. i zarzucając naruszenie przepisów art. 122 ust. l ustawy o g.n., oraz art. 108 § l 138 § l w związku z art. 107 § 3 kpa wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Naruszenie art. 138 § l kpa według skarżącego polega na tym, że organ II instancji zamiast ponownego rozpatrzenia całego materiału dowodowego - popełnia ten sam błąd prawny związany z wykładnią art. 122 ust.l ustawy o g.n. co organ I instancji. Według tego przepisu udzielenie zezwolenia na zajęcie nieruchomości byłoby uzasadnione tylko w sytuacji w której istnieje potrzeba fizycznego-faktycznego władztwa nad nieruchomością. Tymczasem w sprawie zajęcia dokonano dla potrzeb uzyskania pozwolenia na budowę, a więc władztwa prawnego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [....] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu. Również odpowiedź na skargę złożyła Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad i wnosząc o jej oddalenie podtrzymała stanowisko Wojewody. Uczestnik postępowania Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad w piśmie z dnia [....] .11.2004 r., cofnął skargę bowiem z dniem [....] .05.2004 r. stał się właścicielem nieruchomości objętych przedmiotowym postępowaniem administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Z załączonego do pisma z dnia [....] .11.2004 r., aktu notarialnego z dnia [....] .2004 r., sporządzonego w Kancelarii Notarialnej [....] w J. rep. A nr [....] wynika, że skarżący R.M. sprzedał Skarbowi Państwa - Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad nieruchomości objęte przedmiotowym postępowaniem administracyjnym a oznaczone w ewidencji gruntów jako dz.ewid. [....] , [....] , [....] , etc.....Tak więc skoro inwestor Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad stał się właścicielem przedmiotowych nieruchomości, bezprzedmiotowe stało się każde postępowanie w sprawie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie tej nieruchomości. Dotyczy to także postępowania sądowego. Dlatego też na mocy art. 161 § l pkt. 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270) należało orzec jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI