II SA/Kr 2940/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w KrakowieKraków2005-04-20
NSAnieruchomościWysokawsa
ewidencja gruntówzmiana podmiotowatytuł własnościksięga wieczystaprawo geodezyjnenieruchomościdecyzja administracyjnasąd administracyjny

WSA w Krakowie oddalił skargę na decyzję o odmowie zmiany wpisu w operacie ewidencji gruntów, uznając, że ewidencja musi odzwierciedlać stan prawny wynikający z księgi wieczystej, a nie samodzielnie rozstrzygać o tytule własności.

Skarga dotyczyła odmowy wprowadzenia zmiany podmiotowej w operacie ewidencji gruntów, która miałaby ujawnić spadkobierców L. P. jako właścicieli działki, powołując się na umowę z 1931 r. Sądy administracyjne obu instancji oddaliły skargę, podkreślając, że ewidencja gruntów ma charakter informacyjny i musi odzwierciedlać stan prawny wynikający z księgi wieczystej. Organ ewidencyjny nie może samodzielnie rozstrzygać o tytule własności, a ewentualne niezgodności należy korygować w postępowaniu przed sądem powszechnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał skargę M. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, która utrzymała w mocy decyzję Starosty o odmowie wprowadzenia zmiany podmiotowej w operacie ewidencji gruntów. Zmiana ta miała polegać na ujawnieniu K. R., M. R. i B. P. jako właścicieli działki Nr [...] o pow. 0,1296 ha z tytułu spadkobrania po L. P., który nabył ją umową z 1931 r. Organy administracji odmówiły wprowadzenia zmiany, wskazując, że działka figuruje w rejestrze gruntów jako własność Gminy [...] na podstawie ostatecznej decyzji Wojewody z 1994 r. stwierdzającej nabycie nieruchomości z mocy prawa, a wpis w księdze wieczystej potwierdza ten stan. Skarżący kwestionował podstawę wpisów w księgach wieczystych i domagał się uwzględnienia umowy z 1931 r. Sąd administracyjny oddalił skargę, stwierdzając, że jest ona bezzasadna. Sąd podkreślił, że ewidencja gruntów i budynków ma charakter informacyjny i musi odzwierciedlać aktualny stan prawny wynikający z wpisów w księdze wieczystej. Organ prowadzący ewidencję nie jest uprawniony do samodzielnego rozstrzygania o tytule własności. Domniemanie zgodności wpisu w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym jest wiążące dla organów administracji. Ewentualne usunięcie niezgodności pomiędzy stanem prawnym ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym następuje w trybie postępowania przed sądem powszechnym. Żądanie zmiany wpisu w ewidencji na podstawie umowy z 1931 r., która jest niezgodna z aktualnym stanem prawnym wynikającym z księgi wieczystej, nie miało podstaw prawnych. Sąd wskazał, że uzyskanie w innym postępowaniu orzeczenia zmieniającego wpis w księdze wieczystej może stanowić podstawę do aktualizacji ewidencji gruntów.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Organ prowadzący ewidencję gruntów nie może samodzielnie rozstrzygać o tytule własności do gruntu w postępowaniu ewidencyjnym. Ewidencja gruntów ma charakter informacyjny i musi odzwierciedlać aktualny stan prawny wynikający z wpisów w księdze wieczystej.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił, że zasada systematycznej aktualizacji operatu ewidencyjnego sprzeciwia się wprowadzaniu danych nieaktualnych. Organ ewidencyjny jest związany domniemaniem zgodności wpisu w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. Ewentualne usunięcie niezgodności następuje w trybie postępowania przed sądem powszechnym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (17)

Główne

u.p.g.k. art. 2 § pkt 8

Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne

Przez ewidencję gruntów i budynków (kataster nieruchomości) rozumie się jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach ich właścicielach oraz innych osobach fizycznych i prawnych władających tymi gruntami.

u.p.g.k. art. 24 § ust.1

Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne

Informacje zawarte w operacie ewidencyjnym składają się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do tych rejestrów.

u.p.g.k. art. 20 § ust.2 pkt 1

Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne

W ewidencji gruntów wykazuje się właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych - inne osoby fizyczne lub prawne, w których władaniu znajdują się grunty i budynki.

u.p.g.k. art. 59

Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne

W ewidencji gruntów i budynków założonej na podstawie dekretu z dnia 2 lutego 1955 r. o ewidencji gruntów i budynków, oprócz właściciela, do czasu uregulowania tytułu własności wykazuje się osobę władającą.

RMRBiB art. 12 § ust.1 pkt 4

Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków

Wymienia dokumenty, na podstawie których uwidacznia się w ewidencji właścicieli nieruchomości, w tym wpisy w księgach wieczystych, prawomocne orzeczenia sądowe, umowy w formie aktu notarialnego, ostateczne decyzje administracyjne.

u.p.g.k. art. 22 § ust.1

Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne

Organem prowadzącym ewidencję gruntów i budynków jest starosta.

RMRBiB art. 44 § pkt 2

Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków

Obowiązek utrzymywania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dokumentami i materiałami źródłowymi.

u.p.s.a. art. 134 § paragraf 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.u.s.a. art. 1 § paragraf 2

Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych

u.p.s.a. art. 151

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.k.w.h. art. 3 § ust.1

Ustawa o księgach wieczystych i hipotece

Organy związane są domniemaniem, że wpisane prawo własności w księdze wieczystej jest zgodne z rzeczywistym stanem prawnym.

u.k.w.h. art. 10

Ustawa o księgach wieczystych i hipotece

Usunięcie niezgodności pomiędzy stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym następuje w trybie postępowania przed sądem powszechnym.

Pomocnicze

k.p.a. art. 138 § 1 pkt 1

Kodeks postępowania administracyjnego

u.p.g.k. art. 7 § b ust.2 pkt 2

Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne

u.t.o.j.w.p. art. 32 § ust.2

Ustawa o terenowych organach jednolitej władzy państwowej

Przepisy wprowadzające art. 97 § paragraf 1

Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

dekret

Dekret o ewidencji gruntów i budynków

Argumenty

Skuteczne argumenty

Ewidencja gruntów musi odzwierciedlać stan prawny wynikający z księgi wieczystej. Organ ewidencyjny nie może samodzielnie rozstrzygać o tytule własności. Niezgodność stanu prawnego ujawnionego w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym usuwa się w postępowaniu przed sądem powszechnym.

Odrzucone argumenty

Umowa sprzedaży z 1931 r. stanowi podstawę do ujawnienia spadkobierców jako właścicieli, mimo niezgodności z księgą wieczystą. Organ ewidencyjny powinien badać zasadność decyzji komunalizacyjnej z 1994 r.

Godne uwagi sformułowania

Ewidencja gruntów tylko odzwierciedla stan prawny wynikający z wpisu w księdze wieczystej. Nie jest dopuszczalne samodzielne rozstrzyganie przez organy ewidencji, w postępowaniu ewidencyjnym o tytule własności do gruntu. Organy związane są domniemaniem, że wpisane prawo własności działki ewid. [...] w księgę wieczystą jest zgodne z rzeczywistym stanem prawnym.

Skład orzekający

Piotr Lechowski

przewodniczący sprawozdawca

Bożenna Blitek

sędzia

Grażyna Danielec

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ugruntowana zasada, że ewidencja gruntów ma charakter informacyjny i musi być zgodna z wpisem w księdze wieczystej, a organ ewidencyjny nie rozstrzyga o prawie własności."

Ograniczenia: Dotyczy spraw, gdzie istnieje rozbieżność między dokumentami historycznymi (np. umowa z lat 30.) a aktualnym stanem prawnym ujawnionym w księdze wieczystej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa ilustruje fundamentalną zasadę działania ewidencji gruntów i jej relacji z księgami wieczystymi, co jest kluczowe dla prawników zajmujących się nieruchomościami.

Ewidencja gruntów a księga wieczysta: Kto decyduje o własności?

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Kr 2940/02 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2005-04-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-11-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Bożenna Blitek
Grażyna Danielec
Piotr Lechowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
612  Sprawy geodezji i kartografii
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski (spr.) Sędziowie WSA Bożenna Blitek NSA Grażyna Danielec Protokolant Agnieszka Słaboń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2005 r sprawy ze skargi M. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 30 września 2002 r Nr [...] w przedmiocie zmian w operacie ewidencji gruntów skargę oddala
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 30 września 2002 [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po rozpatrzeniu odwołania M. R. , utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2002 r znak . [...], którą orzeczono o odmowie wprowadzenia zmiany podmiotowej w operacie ewidencji gruntów , przez ujawnienie jako właścicieli działki Nr [...] o pow. 0.1296 ha ( dawna dz. [...]) K. R. , M.R. i i B.P. , z tytułu spadkobrania po L. P.
W podstawie prawnej decyzji powołano przepisy art. 138 paragraf 1 pkt 1 kpa , oraz art.7 "b" ust.2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r Prawo geodezyjne i kartograficzne ( t.j. Dz. U. z 2000 r Nr 100 , poz. 1086 z póżn. zm.)
Uzasadniając decyzję organ odwoławczy wskazał następujące okoliczności faktyczne i motywy prawne rozstrzygnięcia.
K. R. , M. R. i B. P., powołując się na następstwo prawne z tytułu spadkobrania stwierdzone orzeczeniami sądowymi po L. P. wnieśli o ujawnienie ich w operacie ewidencji gruntów , jako współwłaścicieli działki [...] o pow. 1296 w [...] przy ul. [...] .Wnioskodawcy wykazywali, iż działka ta , jest odpowiednikiem działki Nr [...] , którą L. P. nabył umową notarialną z dnia [...]1931 r sporządzoną w [...] .
Starosta decyzją z dnia [...] 2002 r , odmówił wprowadzenia żądanej zmiany podmiotowej. Nie kwestionując wykazywanego postanowieniami sądów : Powiatowego w [...] z dnia [...]. 1952(sygn. [...]) , Powiatowego w [...] z dnia [...]1957( sygn. [...]) Rejonowego w [...] z dnia [...].1982 r (sygn[...]) i Rejonowego w [...] z dnia [...]1991 r ( sygn. [...]) ,Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...]. 2000 r ( sygn. [...]) , następstwa wnioskodawców z tytułu spadkobrania kolejno po L.P., J. L.P. s. L. ,H. P. P. , Z. R. i I. P. , organ I instancji stwierdził brak podstawy prawnej do dokonania zmiany podmiotowej.
Ustalono , że w pozycji rejestru gruntów Nr [...] obrębu [...], działka [...] o pow. 0,1296 ha figuruje jako stanowiąca własność Gminy [...] , objęta księgą wieczystą Nr [...].Podstawę ujawnienia Gminy [...] w ewidencji , stanowiła ostateczna decyzja Wojewody z dnia [...] 1994 r Nr [...] stwierdzająca nabycie tej nieruchomości przez Gminę z mocy prawa.
Wskazując m.in. przepis paragrafu 12 ust.1 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz. U. Nr 38 , poz. 454 ) , organ I instancji uznał , że umowa notarialna Nr [...] z dnia [...].1931 r sprzedaży przez K. M. na rzecz L.P. działki Nr [...] odpowiadającej obecnej działce Nr [...]wg. wykazu synchronizacyjnego , a nabytej przez K. M. również w 1931 r od Gminy , nie daje podstaw do wprowadzenia zmiany podmiotowej , gdyż aktualny stan prawny wynika z późniejszej ostatecznej decyzji.
W odwołaniu od tej decyzji M. R. podnosił, że od dnia [...] 1931 r działka nie wchodziła w skład mienia Gminy Miasta oraz kwestionował podstawę wpisów działki w księdze wieczystej [...] na rzecz Skarbu Państwa w 1966 r , a następnie w KW [...] na rzecz Gminy, na podstawie decyzji Wojewody z [...].1994 r wyjaśniając przyczyny nie założenia dla nieruchomości księgi wieczystej przez L.P. i jego następców .
Rozpatrując odwołanie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego przyjmując za własne ustalenia faktyczne organu I instancji dokonał dalszych ustaleń. Stwierdzono , że w księdze wieczystej Nr [...] Sądu Rejonowego , według stanu na dzień [...]1993 r prawo własności m.in. parceli Nr [...] , wpisane było na rzecz Skarbu Państwa na podstawie art.32 ust.2 ustawy z dnia 20 marca 1950 r o terenowych organach jednolitej władzy państwowej (Dz. U. Nr 14 , poz. 130 ze zm. ).Następnie od dnia [...] 2000 r , m.in. działka ewid. [...], stanowiąca bezspornie odpowiednik działki Nr [...] , wpisana jest w [...] na rzecz Gminy na podstawie wyżej wskazanej decyzji Wojewody z dnia [...] 1994 r.
Stwierdzając zgodność stanu ewidencji z aktualnym stanem prawnym , organ odwoławczy podzielił stanowisko prawne organu I instancji , co do braku podstaw do wprowadzenia żądanej zmiany podmiotowej , co uzasadniało utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy, na powyższą decyzji wniósł M. R..Skargę oparto na zarzucie naruszenia prawa. Nie wskazując naruszonego przepisu prawa i powtarzając argumentację odwołania , skarżący kwestionował wpisy prawa własności tej działki w księgach wieczystych początkowo Nr [...] , a następnie Nr [...].Zdaniem skarżącego istnieją przesłanki do wznowienia postępowania zakończonego decyzją Wojewody z [...] 1994 r , a przedłożona umowa notarialna z [...]1931 r , potwierdza nabycie działki przez L.P.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko i wyjaśniając informacyjny charakter ewidencji gruntów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył :
Skargę wniesiono do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r .Zgodnie zatem z przepisem art.97 paragraf 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz.1271 z późn. zm. ) , sprawa - wobec niezakończenia postępowania przed dniem 1 stycznia 2004 r - podlega rozpoznaniu przez właściwy Wojewódzki Sąd Administracyjny , na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do przepisu art. 3 paragrafu 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 z późn.zm. ) - dalej ustawa o p.s.a - Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Rozpoznając skargę, Sąd zgodnie z art. 134 paragraf 1 ustawy o p.s.a - rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Kontrola Sądu - jak to wynika z art. 1 paragraf 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz.1269 ) , sprawowana jest pod względem zgodności z prawem , jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Dokonana w następstwie rozpoznania skargi , kontrola zaskarżonej decyzji prowadzi do konstatacji , że jest ona zgodna z prawem , co skargę czyni bezzasadną.
Zaskarżona decyzja oparta została na przepisach obowiązującej od 1 lipca 1989 r ustawy z dnia 17 maja 1989 r Prawo geodezyjne i kartograficzne ( tj. Dz. U. Nr 100 , poz. 1086 z późn.zm. ) .W myśl art. 2 pkt 8 tej ustawy przez ewidencję gruntów i budynków ( kataster nieruchomości ) - rozumie się jednolity dla kraju , systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach ,budynkach i lokalach ich właścicielach oraz innych osobach fizycznych i prawnych władających tymi gruntami. Powyższe informacje zgodnie z art. 24 ust.1 ustawy zawarte są w tzw. operacie ewidencyjnych , który składa się z map , rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do tych rejestrów.
Stosownie do przepisu art.20 ust.2 pkt 1 w ewidencji gruntów ( oprócz tzw. danych przedmiotowych ) , wykazuje się także właściciela , a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych - inne osoby fizyczne lub prawne , w których władaniu znajdują się grunty i budynki. Taka regulacja oznacza , że przedmiotem tzw. danych podmiotowych ewidencji są dane tylko o właścicielu , a dane o innych podmiotach , które nie będąc właścicielem władają gruntem - wpisywane są w ewidencji tylko co do gruntów państwowych i samorządowych. Przepis art.59 tej ustawy stanowi zarazem , że w ewidencji gruntów i budynków założonej na podstawie dekretu z dnia 2 lutego 1955 r o ewidencji gruntów i budynków ( Dz. U. Nr 6 , poz. 32 ) , oprócz właściciela , do czasu uregulowania tytułu własności wykazuje się osobę władającego.
W dacie wydania decyzji , od dnia [...] 2001 r obowiązywały już przepisy Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2002 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz.U. Nr 38 , poz. 454 ) .Wydane na podstawie ustawy , Rozporządzenie , w przepisie paragraf 12 ust.1 wyczerpująco wylicza dokumenty na podstawie , których uwidacznia się w ewidencji gruntów właścicieli nieruchomości , zaliczając do nich ; wpisy w księgach wieczystych , prawomocne orzeczenia sadowe , umowy zawarte w formie aktu notarialnego , dotyczące ustanowienia lub przeniesienie praw rzeczowych do nieruchomości , ostateczne decyzje administracyjne , a także dyspozycje zawarte w aktach normatywnych.
Zgodnie z art. 22 ust.1 powołanej ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne , organem prowadzącym ewidencję gruntów i budynków jest starosta. Przepisy wydanego na podstawie ustawy wskazanego wyżej Rozporządzenia z 29 marca 2001 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków , nakładają na starostę jako organ prowadzący ewidencję , m.in. obowiązek utrzymywania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności , tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi ( paragraf 44 pkt 2).Zarazem rozporządzenie w Rozdziale 3 reguluje prowadzenie ewidencji gruntów i budynków oraz szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych ( paragrafy 44 -do 59 ).
W świetle powyższych uregulowań istota prowadzenia ewidencji gruntów i budynków sprowadza się do aktualizacji w operacie ewidencyjnym , informacji podmiotowych i przedmiotowych , powstałych w zasadzie poza postępowaniem ewidencyjnym. Natomiast nie jest dopuszczalne samodzielne rozstrzyganie przez organy ewidencji , w postępowaniu ewidencyjnym o tytule własności do gruntu. Zasada taka ugruntowała się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ( por.np. wyrok z 6.11.2001 r II S.A./Kr 2099/00 - Lex. , 82005 czy z 7.04..1999 II S.A. 119/99 - Lex 46215 ) i jest nadal aktualna na tle przepisów powołanego rozporządzenia.
Zasada systematycznej aktualizacji operatu ewidencji jako zbioru informacji o gruntach i budynkach , sprzeciwia się wprowadzaniu do ewidencji danych nieaktualnych , tzn. nie odzwierciedlających aktualnego stanu prawnego.
Jest niesporne w sprawie , że prawo własności działki ewid. [...] ( dawniej dz.100 ) jest wpisane w księdze wieczystej [...] na rzecz Gminy na podstawie decyzji komunalizacyjnej Wojewody z dnia [...]1994 r.
Zgodnie z przepisem art. 3 ust.1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r w księgach wieczystych i hipotece ( t.j. Dz. U. z 2002 r Nr 124 , poz. 1361 z późn. zm. ) , organy związane są domniemaniem , że wpisane prawo własności działki ewid. [...] w księgę wieczystą jest zgodne z rzeczywistym stanem prawnym. Usunięcie niezgodności pomiędzy stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym następuje w trybie postępowania przed sądem powszechnym ( art.10 ustawy o kw i hipotece ).Orzeczenie sadu usuwające taka ewentualną niezgodność , stanowi podstawę zmiany wpisu w księdze wieczystej.
W takiej sytuacji , żądanie skarżących , by w postępowaniu ewidencyjnym organ prowadzący ewidencji , rozpatrywał zasadność przesłanek decyzji komunalizacyjnej Wojewody z 1994 r stanowiącej podstawę wpisu do księgi wieczystej prawa własności Gminy co do działki , nie znajdowało oparcia w żadnym przepisie obowiązującego prawa. Ewidencja gruntów tylko odzwierciedla stan prawny wynikający z wpisu w księdze wieczystej .
Zaskarżona decyzja odmawiająca wprowadzenia zmiany podmiotowej w ewidencji gruntów na podstawie aktu notarialnego z 1931 r , którego treść jest niezgodna z aktualnym stanem prawnym wynikającym z księgi wieczystej była całkiem uzasadniona. Ewentualne uzyskanie przez skarżącego w innym postępowaniu , orzeczenia zmieniającego wpis co do prawa własności w księdze wieczystej , może stanowić podstawę do żądania wprowadzenia aktualizacji ewidencji gruntów , przez wpisanie innych osób w miejsce Gminy jako właścicieli nieruchomości.
Z tych przyczyn skarga ulegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 , z późn.zm. ).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI